230405 บอกเล่าสิ่งที่เขาถาม-พ่อท่าน-สันติอโศก-R078.txt

วว่างั้นกรรมการเข้าไปเข้าไปแล้วกรรมการอนุกรรมการเข้าดูแลอะไรต่ออะไรอยู่เห็นอาตมาไปเขาก็เลยจะเกิดประโยคดีใจอะไรก็ไม่รู้เขาล่ะเขาก็เลยบอกแหมท่านมาเองชนะนี่อะไรต่างๆก็เลยบอกว่าแม้ท่านจะตอบปัญหามึงไหมจะให้เขาซักถามอะไรต่ออะไรบ้างไหมอะไรต่ออะไรต่างๆมันก็อย่างนั้นน่ะอาตมาก็บอกว่าอาตมาไม่มีปัญหาอะไรใครจะไปถามก็มาถามสิก็แต่นิมนต์ท่านก็ฉายสไลด์เสร็จแล้วนะนิมนต์นั่งเขาก็จะให้คือเวทีมันร้องว่ามันไม่มีอะไรทีนี้เขาก็ดูแลอะไรอยู่อาตมาคงได้ไม่เป็นไรหรอกแต่เราก็ขึ้นไปเขาก็ให้ไปนั่งที่โต๊ะอยู่บนเวทีนั่นแหละเขาก็จัดที่ให้ เสร็จแล้วเราก็มีคนมาพวกเราก็ด้วยตอนแรกก็ไม่มีใครเขียนถามพวกเราก็เขียนถามนำขึ้นไปก่อนบ้างแล้วเสร็จแล้วก็มีคนมาฟังมาเขียนถามอะไรๆก็ไม่มีปึงเนี่ยที่อาตมาถืออยู่ในมือเนี่ยวันนั้นไม่ได้มีการไม่มีโปรแกรมอะไรเลยไม่ได้มีการรู้เนื้อรู้ตัวอะไรหรอกเป็นไปเองเป็นไปโดยอัตโนมัติพอใช้สลายเสร็จมันเกือบเที่ยงจนๆเที่ยงคนเขาก็จะออกไปทานข้าวทานอะไรกันบ้างพวกทำงานก็เวียนกันไปทานข้าวอะไรบ้างอ่ะจนเที่ยงอาตมาก็ขึ้นไปว่าเลยเพราะว่าไปว่าไปอาตมาจะอ่านปัญหาให้ฟังบ้างที่จะเอามาพูดเนี่ยเพราะเหตุว่ามันเกิดมีบทบาทมันมีเรื่องราวมันมีอะไรจะรักเดี๋ยวจะเล่าสู่ฟัง 5 ปัญหาที่ถามนี่ก็บอกว่าอย่างอันแรกถามว่าอาตมาตอบว่าไงจะบอกคร่าวๆนะไม่ๆไม่ๆพูดมากพูดหมดหรอกอันหนึ่งบอกว่าคนที่ทำงานอยู่ทั้งโลกต้องปฏิบัติธรรมหรือไม่อย่างนี้ถามถ้าต้องปฏิบัติจะทำอย่างไรถ้าคนกล่าวว่าผู้ที่เข้าวัดคำครุเราจะอธิบายอย่างไรอย่างนี้เป็นต้นอาตมาก็ยืนยันว่าผู้ที่ทำงานทางโลกต้องปฏิบัติธรรมเพราะคนทำงานทางโลกไม่ปฏิบัติธรรมนั่นเองเหตุการณ์ชีวิตจึงยุ่งยากเศรษฐกิจก็ถึงเดือดร้อนขโมยขจรก็ถึงมากความเป็นอยู่ต่างๆในตลอดเวลาทุกวันนี้อยู่อย่างระเบียบเกษียณอยู่อย่างไว้ใจกันไม่ได้ไม่มีเมตตา กูไม่มีอะไรรุ่นแล้วแต่คนลืมตัวไปว่าจะต้องปฏิบัติธรรมถ้าคนไม่ปฏิบัติธรรมมันทุกข์สังคมมันเดือดร้อนทุกวันนี้เป็นอยู่อย่างนั้นอย่างนี้เป็นต้นอาตมาก็ตอบแล้วจะปฏิบัติอย่างไรอาตมาก็บอกหลักการง่ายๆบอกว่าให้ไปหาพระที่จะพาปฏิบัติแล้วคนเขากล่าวว่าผู้ที่เข้าวัดได้ไม่คร่ำครึแล้วจะอธิบายว่ายังไงอาตมาก็ยืนยันว่าที่กล่าวว่าผู้เข้าวัดค่ำคืนก็อย่าไปฟังเสียงเขาเขาจะว่าเราคร่ำครึมันก็ไม่ประหลาดอะไรถ้าเราเป็นสุขถ้าเราเจริญก้าวหน้าเช่นอย่างว่าเราปฏิบัติธรรมแล้วเนี่ยเราอยู่ดีมีชีวิตที่อยู่ดีกินดีประเสริฐขึ้นเบาง่าย หาใหม่เดือดร้อนขึ้นเป็นคนใจดีเป็นคนที่เจริญด้วยสุคติเจริญด้วยเหมือนชาวสวรรค์สุคติเจริญขึ้นด้วยโภคทรัพย์ต่างๆเขาจะบอกรักข้ามคืนจะไม่เป็นไรคำพูดชอบพูดจะโตๆอะไรเนี่ยอาตมาก็อธิบายให้ฟังชัดๆมันก็จะบอกว่าเราสวยเข้ามาชมว่าคุณสวยยิ่งคุณไปแต่งตัวสวยๆแต่งตัวประดับประดาอะไรๆก็สวยแล้วคุณก็ยิ่งเจ็บชิบหายยิ่งเปลืองยิ่งเสียเวลายิ่งอะไรต่ออะไรคุณยิ่งสวยยิ่งโง่หนักเข้าไปใหญ่นะอาตมาชี้ให้เห็นชัดๆเขาหลอกคนเข้าป่านะนั่นน่ะเขาหลอกคุณให้บ้ากันใหญ่นะมีหนังสือพุทธาภิเษกกำลังพิมพ์เนี่ยอาตมาเอารูปมายืนยันเอารูปคนป่ามายืนยันเมื่อวานนี้คุณ รายชื่อร้านพิชิตโภชนามีลูกคนป่าด้วยอาตมาบอกว่าคุณรู้เลยไหมว่าที่คุณเรียกเขาว่าคนป่านั่นน่ะหมายถึงใครคุณเป็นอย่างนั้นหรือเปล่าอาตมาถามเขาเขาก็นั่งคิดดิชั้นไม่เป็นแล้วเขาว่าพอดีฉันหยุดแต่งตัวแล้วเพราะในรูปคนป่านั่นแหละแต่งเนื้อแต่งตัวคอยนู่นห้อยนี่เขียนคาถาอะไรต่ออะไรขนนกขนนกอะไรก็ตามและแม้แต่มีลูกผู้ชายก็กำลังถือกระปุกอะไรทากันใหญ่ 2 กระจกเลยนั่นน่ะคนป่านะคุณเป็นคนป่าหรือคนเมืองพระพุทธเจ้าเนี่ยท่านหยุดทำอย่างคนป่าเขาทำแล้วคนผ้าป่าเถื่อนๆก็ทำเพราะกรรมยังมีคุณจะต้องคิดดูให้ดี เรียกว่าคนป่าแล้วตัวคุณล่ะคุณกำลังเป็นคนป่าหรือคุณกำลังเป็นคนเมืองคร่ำครึเออช่างเถอะเราฉลาดฉลาดฉลาดรู้ก็แล้วกันก็ว่าเราทำคลิปคืออะไรแล้วคุณไปแต่งตัวยั่วยวนเขาเสร็จแล้วให้สังคมมันเดือดร้อนราคามันจัดมันจ้าแล้วก็ข่มขืนฆ่ากันตัวอยู่ระวังเผลอเผลอๆคุณก็เดือดร้อนด้วยถ้าคุณจะไปโอ้อ้าวเอาใครคุณจะไปทวงใครจะไปติเตียนใครทำไมมันติดเตียงต้นไม้อะไรลงโทษตนนะเพราะเรื่องพวกนี้เราทำไม่ถูกเรื่องแล้วคนเขาก็ว่าเราข้ามคืนแต่เราทำให้สังคมเย็นเราก็เบาสบายง่ายแล้วเอาที่แก่นสารสาระ แห่งความหมายเนี่ยเป็นแก่นสารสาระแห่งความหมายเราสบายเราเรียบร้อยสุภาพแม้เราจะทำบางทีขาดๆๆหน่อยก็ไม่เป็นไรหรอกเราไม่ได้เสียสุขภาพอะไรเราไม่ได้ไปทำให้เหม็นเท่านั้นโชคเกิดใบแรกเกิดไอ้ตัวเน่าตัวเหม็นอะไรเป็นเชื้อโรคเป็นเชื้อภัยอะไรก็เปล่าเราก็สะอาดสะอ้านแม้จะปะจะชุนมันแสดงถึงความมัธยัสถ์ประหยัดประหยัดตั้งแต่รัฐบาลมาจนกระทั่งยานคนข้างนอกคนต้องอยู่ในบ้านในเมืองประหยัดประหยัดประหยัดประหยัดประหยัดประหยัดอะไรมันมีแต่ประหยัดเออมันมีแต่กินกันฐานกันฆ่ากันเนี่ยมีแต่ประหยัดไม่ใช่มีประหยัดมันไม่ได้เรื่องมันมากไปมันเฟ้อ ร้านจราจรรู้จักการเขมรเขมรการรู้จักอย่าฟุ่มเฟือยจากสุรุ่ยสุร่ายอย่างนี้ลงมามันจะดีเป็นต้นคำกล่าวค่ำคืนนี้เป็นคำกล่าวเราอยากไปเที่ยวบ้าจี้กับเขาเรารู้สาระที่เราไม่เป็นคนนั้นแล้วเราไปกลัวอะไรใครจะว่าครับหรือไม่ครับแต่เราเป็นคนดีแล้วไม่ต้องกลัวอันนี้ก็ถามมาว่าถ้ารักพระอย่าเลี้ยงพระให้เป็นหมูหมายความว่าอย่างไรข้อ 2 ถ้ารักครูอย่าหลงครูให้เป็นควายหมายความว่าอย่างไรอาตมาก็อธิบายไปนะที่อาตมาเคยอธิบายแล้วก็ขอผ่านถามว่าถ้าศีลข้อ 1 ห้ามฆ่าสัตว์ญาติโยมมนุษย์สัตว์ไปถวายพระญาติโยมจะบาปไหมคือไม่ว่าข้าเองหรือซื้อเขาอาตมาอธิบายไปพิสดารอันนี้ก็ฆ่าสัตว์นี่แล้วก็อยากจะมี โทรศัพท์ไปถวายพระอาตมาตอกเปรี้ยงเลยว่าบาปบาปได้แง่คิดว่าเกิดสูตรที่ละเอียดลออมากพระพุทธเจ้าท่านบอกว่าสัตว์นี่ถ้าเรารู้อยู่ว่าเขาฆ่ามาแล้วเรายังเอาเนื้อนั้นไปถวายมันบาปทั้งนั้นไม่ว่าจะฆ่าเองหรือไปซื้อเขามาพระพุทธเจ้าท่านสอนอาตมาก็บอกชัดเจนว่าพระพุทธเจ้าห้ามนะแม้แต่อุบาสกอุบาสิกาพุทธบริษัทมี 4 ภิกษุภิกษุณีน่ะซื้อไม่ได้ขายไม่ได้ซื้อไม่ได้ขายไม่ได้เพราะไม่มีเงินไม่มีทองท่านห้ามด้วยกฎก็ห้ามไม่ให้ซื้อไม่ขายกันไม่หมดส่วนฆราวาสแล้วเป็นอุบาสกอุบาสิกาอยู่เนี่ยชั้นห้ามซื้อของ 5 อย่างงี้วันนี้จ่ายห้ามค้าห้ามขายแม้แต่เนื้อสัตว์จัดเป็นอะไรก็ห้ามข้าห้ามขายแล้วจะไปซื้อกลับมาได้ยังไงจะไปเอาสายมาถวายพระได้ไงจะมีอยู่อย่างเดียวเท่านั้นไปได้สัตว์เนื้อสัตว์ ตายเองหรือเนื้อสัตว์ใดสัตว์กินอย่างนี้แล้วก็เอามาถวายพระได้แล้วท่านก็ว่าท่านก็ว่าไม่ว่าอะไรอย่างนี้ถือว่าเป็นประวัติประวัติเป็นเนื้อสัตว์ที่มันเป็นไปโดยธรรมชาติมันตายเองมันบริษัทกินเราไปเก็บมันได้เราไม่ได้ผิดศีลพระพุทธเจ้าเราไม่ได้ซื้อได้ขายและเรามันก็เลยไม่ได้ขายเองจะถวายพระก็ได้แต่ก็ยังบาปอีกเพราะมันไปบาปตรงที่ในศีลข้อไม่บริสุทธิ์โดยส่วนแต่มันบริสุทธิ์โดยส่วน 3 เหมือนกันอันนี้อนุญาตมีทางเดียวแต่ถ้าไม่บริสุทธิ์โดยส่วน 3 คือไม่เป็นเณรสัตว์กินหรือไม่ใช่สัตว์ตายเองแต่เป็นสัตว์ที่ฆ่ามากินกันอยู่โดยล่วงล้ำไปในข้อศีลที่ท่านไม่คลานแย้งกันคือข้อศีลธรรมฆ่าสัตว์ไม่มีการฆ่าสัตว์กันเกิดขึ้นศีลของท่านมีประสิทธิภาพอย่างนี้ บริสุทธิ์ละเอียดเลยเป็นส่วน 3 เรารู้อยู่ว่าเขาไม่ๆเนื้อนี้ไม่ได้ข้ามมาแต่ถ้ารู้อยู่ว่าเนื้อนี้ข้ามาอย่างนี้บาปถวายไม่ได้หมายความว่าอุทิศไม่ได้อุทิศให้พระพุทธเจ้าหรืออุทิศให้สาวกของพระพุทธเจ้ากินไม่ได้ผู้ที่แปลว่าให้อุทิศมังสาแปลว่าเนื้ออุทิศมังสาเพราะว่าถ้าจะอุทิศมังสาถ้าจะเอาเนื้อมาถวายพระพุทธเจ้าแล้วเอามาให้พระพุทธเจ้าแล้วต้องบริสุทธิ์โดยส่วน 3 ต้องบริสุทธิ์โดยส่วน 3 คือไม่รู้จะเรียกว่าถ้ารู้ถ้าเห็นว่าเขาฆ่ามาอันนี้ไม่บริสุทธิ์ต้องรู้ต้องเห็นว่าเขาไม่ฆ่าหรือไม่รู้ไม่เห็นได้ข่าวได้ข่าวว่าเขาฆ่ามาแค่นี้ก็ไม่ได้แล้วต่อไปไม่ได้ ถามว่าเขาฆ่ากันนะสัตว์นี้ไม่พ้นปาณาติบาตหรือไม่ได้ข่าวสงสัยไอ้นี่เนื้อบังสุกุลหรือเปล่าไอ้นี่เนื้อแดงสัตว์กินหรือเปล่าเนื้อที่บริสุทธิ์หรือเปล่าอ่ะเป็นประวัติตามมังสาหรือเปล่าเป็นสัตว์ที่เป็นไปตามธรรมชาติหรือเปล่าที่มันเกิดเรื่องมันสืบเนื่องบอกว่าตับแปลว่ามันสืบเนื่องเกิดไปตามธรรมชาติของมันเองไม่ใช่เนื้อนี้มันมาได้ด้วยการผิดศีลมาไม่ใช่เพราะงั้นเนื้อนี้มาด้วยการผิดศีลมาคือฆ่ากันมาแกงกันมาไม่เอาอ่ะบอกไม่บริสุทธิ์แม้เราสงสัยลังเลเราก็ไม่แตะต้องไม่ถวายพระนะเพราะฉะนั้นถ้าใครจะเอาเนื้อสัตว์นี้ไปถวายพระมันบาปตั้งแต่เริ่มต้นมีความละเอียดละออตั้งแต่ข้อที่ 1 ท่านบอกว่าถ้ามุ่งร้าย อุทิศอุทิศอุทิศศักดิ์ปานังอาระปัตติถ้าใครกระทำต่อสัตว์โดยการมุ่งร้ายแล้วจะเอามาถวายพระพุทธเจ้าหรือสาวกของพระพุทธเจ้าบาปตั้งแต่เริ่มต้นมุ่งร้ายในใจเลยนะเพียงแต่ว่ายังไม่รู้เราไม่มีใครรู้ว่าเป็นแต่เพียงกล่าวชื่อสัตว์ข้อที่ 1 ไปกล่าวชื่อสัตว์ไกลๆแค่นั้นแหละแค่นี้นะคุณแค่กล่าวชื่อสัตว์ป่าบางนาแต่ใจมี LINE เลยนะไม่ต้องยังไม่ทันพูดเลยยังไม่ได้มีใครรู้แค่นี้ท่านบอกว่าบาปเป็นอันมากประการที่ 1 ไม่ใช่บุญเลยท่านละเอียดอ่อนถึงขนาดนี้ข้อที่ 2 คนไปผูกคอมาเลยไปจับมันมัดมาเลยอย่างนั้นมันก็บาป หนักขึ้นเห็นชัดๆอยู่แล้วข้อที่ 3 เดือนนี้ออกมาทางวาจีเลยบอกให้ข้าก็แน่ๆแล้วก็ลองบอกมือบอกให้ข้าวมันต้องชัดยิ่งกว่าผูกคอมายังไม่รู้ว่าอาจจะผูกคอมาใส่ยาก็ได้ใช่ไหมแต่ทำไมหมู่ LINE ถ้าใจไม่มีมุ่งร้ายไม่อาจรับพลาสติกคือไม่มุ่งร้ายไม่มีการร้ายอยู่ในใจอันนั้นก็ตีแปลว่าการร้ายคือการเป็นไปในทางร้ายอุทิศนี่หมายความว่าเป็นการเจาะจงเป็นการมุ่งหมายไปในทางร้ายอุทิศศักดิ์ปานังอาติเนี่ยหมายถึงการนำแปลว่าสัตว์ถ้าจิตใจเนี่ยมันมุ่งหมายเป็นได้ปกติแล้วก็เป็นไปในทางร้ายแม่ร้ายนิดนึงก็แค่อยากมีอารมณ์ในจิตใจข้อต้นแค่ไปกล่าวชื่อสัตว์อย่างคนที่ไป ปลาตัวใหญ่ๆลอยอยู่ในแม่น้ำปลาช่อนน้อยเสร็จแล้วคนที่บาปและกล่าวชื่อแค่นี้ก็บาปแล้วแค่ข้อต่อมาต่อมาจะถึงข้อที่ 3 ดังกล่าวแล้วไปออกบอกให้ข้าเลยก็ยิ่งบ้าข้อที่ 4 ฆ่าเลยลงมือฆ่าอยู่สัตว์ก็ทรมานอยู่ไอ้แบบนี้ไม่ต้องพูดเลยว่าบาปหรือไม่บาปมันแหงๆแล้วข้อที่ 5 นี่ท่านรวมไว้หมดเลยผู้ใดเอาเนื้อสัตว์ไปถวายพระให้พระนี่กินดียินดีค่ะมีภาษาบาลีท่านใช้อักษรคือมันเป็นรถโลกยังเอารถลงๆนี่ไปป้อนพระว่างั้นเถอะเอาไปถวายพระไม่สมควรเลยไม่สมควรเลยท่านว่าเป็นอากัปกิริยาในภาษาบาลีท่านว่าไม่งั้น ไม่สมควรเลยบาปเป็นประการที่ 5 ไม่ใช่บุญเลยบาปหนักด้วยสำหรับเป็นบาปหนักเป็นบาปอย่างมากท่านเลือกบาปเป็นอันมากท่านแปลสำนวนบาลีแต่แปลเป็นสำนวนไทยๆก็คือบาปหนักเป็นอันมากหรือบาปหลายเนี่ยเป็นอันมากหรือเป็นอันหลายเนี่ยมันแปลว่าหนักมันเองเราพูดหนักแล้วมันชัดดีบาปหนักไม่ใช่บุญเลยเป็นข้อที่ 5 เพราะใครเอาเนื้อสัตว์ไปถวายพระเนี่ยให้พระท่านหลงใหลพระท่านติดยึดให้พระท่านละเลิงอยู่ให้พระท่านหลงเนื้อสัตว์อยู่เนี่ยไม่สมควรเลยเราควรละเว้นถ้าเราจะช่วยพระจงอย่าเอาเนื้อสัตว์ไปถวายให้พระติดเพราะฉะนั้นจึงมีตัวอย่างอยู่อันนึงเพราะว่าถ้าพวกที่ไม่ติดล่ะท้ายถวายได้ไหมหาคนไม่ติดได้อย่างพระพุทธเจ้าท่านไม่ติดเนื้อสัตว์ถวายได้ คนถวายเนื้อสัตว์พระพุทธเจ้าเพราะว่าถึงถวายยังไงท่านก็เป็นผู้รู้และท่านย่อมไม่ใช่แน่นอนไปถวายได้มันมีตัวอย่างเป็นบุคลิกฐานอยู่อันหนึ่งคือมีนางอุบลวรรณาเป็นพระอรหันต์ไปได้เนื้อสัตว์มาจากโจรอะไรไม่รู้เป็นเรื่องราวอะไรกันไม่รู้อาตมาจำไม่ได้หมดแล้วก็เอาเนื้อสัตว์นี้ไปถวายพระพุทธเจ้าก็เลยเป็นเรื่องที่สงสัยเหลือเกินนั่นมันเป็นรอบที่มันสูงสุดที่เขาเข้าใจไม่ได้ว่าเอ๊ะทำไมเพราะนางอุบลวรรณาจึงเอาเนื้อสัตว์ไปถวายพระพุทธเจ้าเพราะท่านเอาไปถวายท่านเป็นผู้รู้ย่อมถวายท่านได้ผู้รู้ย่อมกระทำอย่างนี้เป็นอย่างผู้รู้มันไม่มีปัญหาอะไรเพราะงั้นก็ถวายพระพุทธเจ้าจะเป็นผู้ที่ตัดสินการถวายของนางวรนาจึงแสดงว่าเป็นการ พระพุทธเจ้าแสดงถึงพระพุทธเจ้านี้เป็นผู้มีพระปรีชาที่จะรู้หมอรู้ควรการที่เอาสิ่งไม่เหมาะไม่ควรไปถวายพระพุทธเจ้านั้นพระพุทธเจ้าย่อมเป็นผู้ที่รู้มันเป็นรอบที่สูงสุดเป็นสภาพหมุนรอบเชิงซ้อนชั้นสูงทีนี้คนเข้าใจไม่ได้ก็ว่ามาตีเหมือนมันตื่นเหมือนมันง่ายคนมองเผินๆก็เห็นว่าเป็นเรื่องของง่ายจังเลยที่จะไม่ใช่เป็นเรื่องลึกเป็นคนอธิษฐานชั้นลึกเป็นตัวอย่างมีอันเดียวมีเรื่องเดียวในของพระพุทธเจ้ามันจะมีตัวอย่างอะไรต่ออะไรซึ่งมันพิลึกพิลึกเพื่อไว้อธิบายเพื่อเป็นตำนานเพื่อเป็นเคล็ดเพื่อเป็นแง่จะไว้อธิบายในศาสนาหนึ่งต้องมีเคล็ดมีแง่หนึ่งหนึ่งซึ่งในยุคครั้งเดียวเรามีเคล็ดอันเดียวไปอธิบายเท่านั้นไม่ใช่อื่นเลยคนอื่นก็ไม่ทำ มีให้เกิดอยู่ครั้งหนึ่งอันหนึ่งซึ่งมีคนเหมือนอุตริแต่ไม่ใช่คนนั้นถึงระลึกถึงแล้วอย่างพระอรหันต์ท่านจะทำอะไรท่านต้องนึกถึงนักฟุตบอลนางอุบลวรรณาเป็นมหาสาวิกาทางไหนทางใจโตหรือทางทางปัญญาโบราณใช่ไหมเงินน่ะแกโตแล้วบรรดาญาติเหรออ๋อทางนี้ทางนี้ไม่ค่อยรู้เรื่องเท่าไหร่ในทางปัญญานักเพราะงั้นก็เลยเรายังไม่มีปัญญามากเราต้องไปถวายพระพุทธเจ้าเพื่อที่จะให้ท่านเป็นผู้ที่มีพระปัญญามากถวายในแง่ของเชิงปัญญาอย่างนี้ก็เป็นพวกราชาธิราชที่เราถูกฟังเพราะในเรื่องรายละเอียดต่างๆที่ลึกซึ้งซับซ้อนของศาสนาพุทธนี้ไม่ใช่เรื่องเล่นเลย เรื่องละเอียดมากอันนี้ก็อธิบายเติมให้พวกเราฟังซะเพราะนาฬิกาเอาเนื้อไปถวายพระนี้ถ้าผู้รู้แล้วไม่สมควรอย่างยิ่งทำอาหารเจไปถวายพระอย่าไปทำอาหารเนื้อสัตว์ไปถวายพระยิ่งเรามีจิตใจแหมวันนี้จะต้องเอาไก่ปิ้งให้ปิ้งให้พระอร่อยๆมายิ่งบาปไปในตัวเลยข้อ 5 นี่ยิ่งกินลึกเลยยิ่งบาปหนักๆเข้ามันกลับกันกับคนนะคนคิดอย่างหนึ่งนึกว่าจะได้บุญก็ไม่บาปหนักขึ้นฟังดีๆมันย้อนกันใช่ไหมมันทวนกระแสกันใช่มั้ยเราคิดคุณคิดดูซิ 2 เจตนาบอกไม่ได้แล้ววันนี้เอาให้กินให้หมดตามนี้เลยเอาให้อร่อยเยี่ยมเลยว่างั้นนะตายระหว่างยิ่งบาปใหญ่เลยยิ่งให้พระเกิดจากติดรถลอกติดโลกีย์ อะไรต่ออะไรไปใหญ่เพราะฉันไม่สมควรโดยมันเองเดี๋ยวนี้ทุกวันนี้นี่เนื้อสัตว์มันก็ติดกันมากที่บอกว่าเลิกมาเหอะเลิกไม่ได้เพราะอะไรมันอดไม่ได้มันอร่อยมันอยากกินไม่ใช่อะไรอื่นหรอกเพราะงั้นถ้าเผื่อว่าเราเองเรามีเจตนาทำอย่างนี้มันย้อนแย้งศีลพระพุทธเจ้าอยู่นะถ้าเราเองก็ควรทำไม่ได้และเราเองแล้วก็ต้องพยายามช่วยเหลือท่านเหมือนกับเราไม่ยินดีที่จะเอาบุหรี่ไม่ยินดีจะเอาเหล้ายาอะไรไปถวายพระก็เหมือนกันแหละเพราะว่าไปแล้วเราก็ถ้ารถติดถ้าเป็นพระแล้วท่านควรจะสูงเราเองพระท่านรู้ท่านจะบอกอย่างอาตมาบอกคุณเนี่ยคุณก็ไม่กล้าเอามาถวายแล้วก็อธิบายไว้ทีนี้เรารู้ไม่ไหวผิดถ้าเรามีปัญญาดีกว่าพระเรามีไหวแล้วก็เราช่วยพระเราอย่าเอาเหล้าเอายาไปถวาย เราจะเอาเนื้อสัตว์ไปถวายพระเพราะเรามีปัญญาดีแล้วแม้พระท่านจะมีไม่มีปัญญารู้ก็เราก็ถือว่าเรารู้ก็ไม่เป็นไรช่วยท่านอย่าไปถวายท่านมันเป็นภัยไม่มีเราช่วยฉันนะไม่ใช่ว่าเราจะไปตามใจท่านแล้วจะให้ท่านติดใจเลยติดเนื้อสัตว์ติดเลยท่านบุหรี่ข้าไม่ยอมเลยเอาบุหรี่ไปเอาเงินเอาไปคัดกันเลยแหมแล้วใหญ่ติดใหญ่เลยสิซื้อไปเป็นห่อๆไปเป็นเลยก็ติดใหญ่เมาใหญ่ถือไม่ได้เพราะเราจะไปประคบพระหรือว่าอย่าไปคิดทรมานพระทันพิธีนั้นในการค้าขายอยากได้กำไรของทุน 30 ขาย 35 ถ้าเขาต่อ 33 บาทเราก็บอกขายไม่ได้ยังไม่ได้ทุน คนที่เป็นการโกหกผิดศีลหรือเปล่าถ้าไม่ให้ไม่ให้ผิดควรจะพูดว่าอย่างไรอันนี้อาตมาก็ตอบว่าก็ผิด 100% น่ะสิก็รู้อยู่ว่าทุน 30 แล้วไปบอกว่า 33 แล้วบอกว่ายังไม่ได้ทุนเออมันเกินทุนไปตั้ง 3 บาทแล้วยังจะไปโกหกเขาเยอะแยะจะมาบอกว่าผิดหรือเปล่าไอ้แบบนี้มันก็ไม่โง่ไปอะไรกันโกหกหลัดๆยังไม่รู้อยู่แล้วควรบอกอย่างไรอาตมาก็แนะให้บอกติดป้ายเลยทุนเท่านี้แหละจะขายกำไรเท่านี้มีอย่างที่ไหนก็การขายมันก็ต้องเอากำไรไม่เอากำไรได้ที่ไหนและค่าบริการอาตมาเคยบอกใครเคยแนะมาหลายคนแล้วอาตมาว่าคุณนั่นแหละจะเป็นร้านที่ขายดีเพราะคนไม่ต้องไปต่อรองทุกวันนี้มันเสียเวลาแล้วมันไว้ใจกันไม่ได้บอกไปสอบถามได้เลยสอบต้นทุนได้เลยแล้วเราก็ซื่อสัตย์ ขอให้ร้านนั้นซื่อสัตย์อย่างนี้แต่กูจะเอากำไรเท่าไหร่พอประมาณคุณซื่อสัตย์แต่คุณจะฉวยโอกาสทำการค้าร้านค้าแบบนี้คุณจะเป็นร้านที่รวยคนจะเข้าร้านโดยที่เขาไม่ต้องเสียเวลาเลยเข้าไปแล้วเขาก็รู้ว่าเราก็ยินดีที่จะให้กำไรเพราะเขาบริการและเขามีให้เราที่อื่นมันไม่มีหรือแม้มันมีแล้วมันก็ไว้ใจไม่ได้ยิ่งเวลาในการขายแพงๆเผลอๆไวๆโผล่เข้าไปเพราะเชื่อเลยเอากำไรบวกเข้าอะไรอะไรต่างๆนานาเขาเป็นอย่างนั้นเยอะเพราะงั้นเราทำแบบนี้สิแล้วเราจะเป็นร้านที่คนไว้ใจที่สุดแล้วคุณจะเป็นร้านค้าที่แน่ใจอาตมาแน่ใจว่ากำไรได้แต่ถ้าอาตมามีเวลาอายุยืนสัก 2-3 ร้อย 500 ปีนะอาตมาจะไปทำกิจพวกนี้เป็นตัวอย่างไว้ที่ศูนย์ให้ยืนยันแหมแต่มันเป็นไปไม่ได้สมมุติว่าสมมุติเปล่าจริงๆในการค้าขายในระยะนี้อาตมาว่าทำได้เด็ดขาดเลย จริงๆประกาศออกวิทยุหรือว่าร้านนี้บอกต้นทุนและบอกกำไรใครต้องการจะไปอุดหนุนเชิญไม่เอากำไรเกินควรสนับสนุนนโยบายรัฐบาลแน่บอกไปเลยกำกับอย่างนี้เลยแล้วใครจะกล้ามาทำอะไรเราไม่โกหกด้วยแล้วเราต้องจริงใจเป็นคนบริสุทธิ์สะอาดและทำจริงๆอาตมาว่าโอ้โหร้านคุณอีกคนเขาไม่ขาดเพราะคนจะเข้าออกเข้าออกมาเหลือเกินใครก็พอใจจะไปไม่ต้องเสียเวลาเนี่ยได้เลยถ้าเราสงสัยอันไหนว่าเอ้อันนี้สงสัยเราซื้อทำไมสงสัยจะโดนทุนมากไปสอบเลยสอบแล้วคุณแน่ใจแล้วคุณก็ไว้ใจเรื่อยเราท้าทายให้สอบเสมออย่างนี้แล้วก็รับรองแพทย์ขี้คร้านร้านอื่นจะต้องลดตามจริงๆอาตมาว่าจะดีไม่ดีไอ้ของบางอย่างที่มันขายไม่ออกแล้วแล้วมันเก่าแล้วเราจะต้องลดราคาไปเลย ผู้หญิงจะดีใหญ่เลยจะไม่มีราคาสูงมีแต่ของราคาถูกในร้านนั้นแล้วไม่ต้องกลัวว่าเราจะไม่กำไรอาตมาไม่เห็นว่ามันจะไม่กำไรตรงไหนอันนี้เป็นสงครามหรือเป็นการค้าทางจิตวิทยาชั้นสูงอาตมาว่าเป็นจิตวิทยาชั้นสูงเนี่ยประมาณเนี้ยไปนะแต่ไม่รู้จะขายใครจะทำไม่รู้ใครจะกล้าทำแต่คนแก่อยากจะทานอาหารที่เป็นอันตรายต่อร่างกายแล้วเราห้ามดังนี้จะเป็นการทำให้เขาอดอยากหรือไม่ทั้งๆที่ในใจก็หวังดีต่อเขาแต่ก็เกรงว่าเขาจะต้องจะท้องเสียหรือไม่สบายเพราะอาหารว่างงานอาตมาก็บอกว่าอ้าวจริงเลยจะไปจะทำจะทำให้เขาอดอยากหรือไม่บอกใช่เลยเขาจะต้องอดอยากแน่ๆ ถ้ามันไม่ของไม่ดีนะเขาจะอยากยังไงอย่าให้เขากินอร่อยกินแล้วท้องเสียกินแล้วไม่ดีให้เขาอยากยังไงก็ต้องให้เขาอดอยากใช่แล้วถ้าจะอดอยากมันก็ต้องอดต้องอดอยากให้ได้นี่เป็นการประพฤติธรรมอาตมาก็อธิบายชัดๆอย่างเงี้ยบอกไปบอกกันเลยแล้วคุณก็พยายามกระทำแล้วคุณก็พยายามพากันกระทำทุกวันนี้มันมันลำบากลำบนมันทุกข์ร้อนก็เพราะตัวอย่างนี่แหละมันอยากแล้วมันก็ไม่รู้ดีรู้ชั่วเพราะยิ่งคุณยกตัวอย่างมาก็เวลาเอาไปให้เขากินแล้วจะท้องเสียหรือว่าไม่สบายเพราะอาหารควรจะไปให้เขากินที่คุณก็ยิ่งจะหนักเขาก็ยิ่งจะซวยมันไม่ดีทั้ง 2 อย่างเป็นภาระเราเดี๋ยวไม่สบายแล้วยิ่งคนแก่เลยเราก็ต้องแหมดูแลรักษาเองเค้าเองเค้าเจ็บป่วย ไม่สบายมันก็มันก็ทุกข์เพราะให้อดอยากเลยถามว่าอดอยากจะเป็นการทำให้อดอยากหรือไม่มันก็ง่ายๆอยู่แล้วแล้วเราก็จงเข้าใจว่าเราจงทำอันนี้ให้เขากดความอยากอดการอยากมีลงไปเนี่ยอาตมาจับภาษามาตอบความจริงมาจากภาษามาตอบความจริงแล้วถ้าใครปฏิบัติอย่างนี้ถือว่าการเป็นการปฏิบัติธรรมเพราะว่าเราเรียนรู้ความอยากและความอยากนี้เป็นไปในทางไม่ดีด้วยนี่เป็นคำเป็นปัญหาที่ถามเปิดทางให้อาตมาอย่างชัดอยู่แล้วก็เอาของไม่ดีไปให้กินแล้วเราไม่ให้ของไม่ดีนี่ไปกินมันจะไปเสียอะไรเช่นเราให้คุณสูบบุหรี่ไม่ให้คุณกินเหล้ามันไม่ใช่ของบาปอะไรเราไปห้ามคุณไม่กินเหล้าดีดีนะได้บุญเอ่ออาจารย์เขายกตัวอย่างและ พ่อคุณเนี่ยแม่ติดเหล้าอยากกินเหล้าแล้วคุณก็จะได้ซื้อเหล้ามาประคบประหงมประดังประเดให้พ่อคุณกินเข้าไปเสร็จแล้วก็ตายคุณได้บุญอะไรคุณบากตายเลยแล้วก็จะมีปัญญาสอนหรือพาไปหาพระให้ท่านสอนว่าหน้ารถละให้ได้อะไรต่างๆนานาอย่างนั้นจะได้บุญนะอาตมาก็เล่าเล่าสู่ฟังผ่านๆหน่อยเพราะเดี๋ยวมันจะยาวมากไปถ้ามนุษย์ที่เกิดมาเป็นคนมีบุญหรือบาปถามสำคัญๆไปด้วยนะอาตมาก็บอกต่อไปในวันนั้นว่ามีทั้งบุญทั้งบาปถ้าบริษัทท่านจะเกิดมาเพื่อบำเพ็ญบุญก็เพราะตัวบุญท่านมีมากแล้วท่านจะบุญพาให้ท่านเกิดมาเพราะกลัวประวัติศาสตร์บางองค์อาจจะมีเศษบาปบุญบ้างแต่ท่านมีบุญมากกระทั่งบุญผลาจึงเกิด ชวนคนส่วนใหญ่ๆนี่มากอยู่มากที่เกิดมาพบบาปมันพาเกิดมาเกิดมาทำไมเกิดมาใช้หนี้กรรมเพราะงั้นถึงทุกข์กันอยู่เยอะเกิดมาก็มานั่งทุกข์ไปเถอะบางคนจะเห็นทรมานทรกรรมเพราะบาปเป็นตัวพาเกิดและเกิดมาทำไมเกิดมาใช้กรรมเกิดมาทรมานมีเพราะงั้นบุญพาเกิดมีบทบาทพาเกิดทีนี้คุณอยากจะสบายหน่อยก็สร้างบุญทำบุญทำส่วนดีส่วนดีส่วนดีจะพาเกิดมายังไงมันก็ยังสบายอย่าไปทำเข้าบาปอ่ะแล้วคุณก็จะไปโกหกเขาก็ไม่ได้ฉันทำบาปแล้วก็ไปโกหกว่าฉันเป็นบุญไม่ได้ให้เรามันโกหกไม่ได้สัจจะมันโกหกไม่ได้ถ้าคุณทำบุญแล้วมันก็ไม่ต้องไปอยากได้หรือไม่ต้องไปที่เรียกว่าใครจะมาโกงเอาไปก็ไม่ได้กอง ไม่ได้ข้อสำคัญต้องมีปัญญารู้ว่านี่บุญหรือบาปกุสะลาธัมมาอะกุสะลาธัมมานี่สำคัญนะถ้ารู้ว่าบุญแล้วบำเพ็ญบุญนี้ถึงพร้อมบำเพ็ญบุญให้ดีที่สุดแล้วก็ทำไปเถอะมันจะพาเกิดพาบุญบาปนิรภัยพระพุทธศาสนาเกิดในอินเดียและถูกกลืนจากสังคมเดิมซึ่งเต็มไปด้วยระบบวรรณะในกรณีนี้ท่านคิดว่าชาวอโศกจะถูกกลืนเข้าในสังคมเดิมหรือไม่เพราะใช้วิธีการแก้ปัญหาที่ตัวบุคคลแทนที่จะแก้ที่ระบบของสังคมพระพุทธเจ้าเป็นนักปฏิรูปสังคมหรือนักปฏิวัติอันนี้อาตมาตอบได้ว่าตอบย้อนหลังหมาหัวอาตมาตอบก่อนว่าพระพุทธเจ้าเป็นนักปฏิรูปสังคมหรือนักปฏิวัตินั้นตอบก่อน พระพุทธเจ้าเป็นทั้งนักปฏิวัติและเป็นทั้งนักปฏิรูปอันใดทำได้เร็วๆแรงๆทันทีกลับปุ๊บเลยท่านทำทันทีเหมือนกันอันใดที่ค่อยทำค่อยเป็นค่อยไปเป็นปฏิรูปก็ทำด้วยพระพุทธเจ้าจึงเป็นทั้งนักปฏิวัติและเป็นทั้งนักปฏิรูปแล้วที่บอกว่าอโศกจะถูกกลืนหรือเปล่านี่สร้างที่ตัวบุคคลไม่สร้างระบบก็ขอยืนยันว่าพระสงฆ์ไม่ถูกกลืนหรอกเพราะว่าอาศรมมีทั้งระบบมีทั้งบุคคลการสร้างบุคคลจนกระทั่งเป็นระบบเนี่ยมันสร้างได้และเป็นได้แต่ก่อนที่จะสร้างระบบพระอ้อจะให้มันเป็นระบบทันทีโดยที่ไม่ไปทำที่บุคคลนี้เป็นหญ้ากว่าจะเป็นได้อีกนานแต่เรื่องสร้างระบบโดยการทำไปเรื่อยๆมีบุคคลที่แล้วมันก็สร้างมีแนวมีความมีความรู้มีเจตนารมณ์และเป็นระบบขณะ อโศกเป็นระบบพอสมควรแล้วไม่ถูกกลืน 2 ท่านจะใช้ธรรมวิธีอย่างไรในการแก้ไขปัญหาสังคมและวิธีการอย่างนี้จะขัดกับระบบทุนนิยมหรือไม่วิธีการอาตมากำลังทำอยู่ต้องมาศึกษามีมากแล้วระบบทุนนิยมจะขัดกับระบบทุนนิยมหรือไม่อาตมาจะจำได้ว่าตอบไปอย่างและแรงเลยเสียบว่าศาสนาพุทธนั้นเป็นศาสนาไม่มีทุนนิยมที่สุดอาตมายืนยันว่าพระพุทธเจ้าเนี่ยตอนแรกเป็นผู้ที่มีทุนนิยมเป็นเศรษฐีเป็นผู้ที่ไม่มีทรัพย์สินทางแล้วเสร็จแล้วท่านก็ทำตัวท่