211107-1-055 ทางเอกภาค1-ตอน055(หน้า218)-พ่อท่าน-สันติอโศก-ท051.txt
เนื้อหาในไฟล์
วันอังคารที่ 7 พฤศจิกายนพุทธศักราช 2521 วัดนี้ไปพ่อท่านพระโพธิรักษ์บรรยายทางเอกภาค 1 บทที่ 6 ครั้งที่ 55 ที่พุทธสถานสันติอโศกหากเรามาต่อ 5 2008 เธอทำให้ฉันเป็นทอมให้เป็นธรรมะที่มีสภาพเวลาเขาทำมิตรภาพที่จางคลายลดน้อยลงจึงเรียกว่าสัจจะพ้นจากกายและทุกทีคือพ้นความที่ยังมันยังใหญ่อยู่มันยังหนาแน่นอยู่มันจางคลายลงมันลดลงลดลดลงลดลงคำกิริยาของสิ่งที่เป็นกิเลสตัณหาอุปทานของเรานั่นแหละมันลดถอยลงถอยลงเมื่อก่อนจางลงได้นั่นแหละเป็นลักษณะของการพ้นจากกายสิทธิ์คือมันเป็นสภาพที่ว่าเราไม่ได้ทิ้งความใหญ่เอา เราทุกๆวินาทีเราพยายามทำให้มันลดลงลดลงลดลงให้ได้เรื่อยๆอย่าให้มันทวีขึ้นอย่ามาให้มันโตขึ้นโตขึ้นเพราะลำพังธรรมดามันมีที่เราในสิ่งที่ไม่ดีสิ่งที่ถือว่าเป็นกิเลสตัณหาอะไรนี่เราถือว่าเป็นความไม่ดีมันมีอยู่ในตัวเราแล้วมันก็โตขึ้นโตขึ้นชัดเจนเราก็ต้องให้มันลดลงเป็นธรรมดาธรรมดาความรู้ง่ายๆแล้วก็ต้องเป็นจริงตรงที่ว่าเราต้องจับจับกายะได้จริงๆต้องจัดการนี่แหละกายเวทนาจิตรับรู้สึกรับรู้เห็นเข้าใจว่านี่เป็นอกุศลและจิตที่เป็นสภาพที่มันไม่ดีที่มันเกิดอยู่ที่เรายังหนักขนาดนี้เราต้องเห็นว่าวันที่มีที่เรานี่แหละเป็นหนักยิ่งสูงก็ยิ่งจะรู้อารมณ์ของ ครับยิ่งชัดก็ยิ่งจะต้องรู้ว่านี่มันก็ยังมีเหลือตัวเหลือตนเหลือสภาพตัวสภาพตนที่มันเป็นกิเลสตัณหาเป็นความไม่ดีอยู่ในตัวแม้เราจะมีความไม่ดีน้อยเท่าใดเท่าใดพระอริยสัจเห็นชัดจึงจะเห็นทุกข์นั้นซึ่งจะเห็นความร้ายกาจนั้นความไม่ศรัทธาความเร็วอันนั้นอายุจะเห็นและยิ่งเห็นท่านก็ยิ่งจะต้องทำให้มันพ้นจะต้องละออกทางออกทำให้มันเล็กลงทำให้มันหมดไปให้ได้ตัวนั้นแหละที่เรียกว่าตัวไม่รู้ว่าตนไม่รู้ว่าสภาพคือเราจะต้องทำให้มันหมดไปเราจะเข้าใจผิดอันบริสุทธิ์จิตใจของจิตที่เป็นธาตุรู้มันก็ท
อ่านต่อ
ำงานตามความ อุทยานสัมผัสอะไรอะไรมันก็รู้อย่างนั้นอย่างนี้ส่วนสิ่งที่มันซ้อนอยู่เป็นสภาพของกิเลสตัณหาเป็นโลภะโทสะโมหะแล้วก็ถึงแยกมันออกชัดก็เป็นอาการอย่างนั้นอย่างนั้นตัวที่มันไม่ใช่อาการจะเป็นจิตรู้เป็นลักษณะของนามขันธ์เฉยๆที่มันทำงานของมันตามจริงของมันเราก็จะแยกออกชัดขึ้นชัดขึ้นเรื่อยๆจะมีความฉลาดมีปัญญาอันยิ่งพูดสามารถรู้ได้ลุกขึ้นเห็นได้ชัดขึ้นจริงจังขึ้นไปเรื่อยๆแล้วเราก็รู้ตัวกิเลสตัณหาชัดขึ้นลดลงได้ลดลงได้เสมอมีพ้นจากกายจนกว่าจะน้อยลงน้อยลงน้อยลงเป็นอัตราที่บางเบาไม่เป็นนิสัย รู้ได้ไงสำหรับคนที่ปัญญาตื้นหรือคนที่ยังไม่ใช้อริยะชั้นสูงมันจะเป็นอย่างนั้นขึ้นมาเรื่อยๆนี่มันเรื่องของการรู้อัตราจับอัตราได้เสมอเพราะคนที่บอกว่าเขาจะบอกว่าเขาจะมีขนาดตาโดยที่เขาไม่ได้รู้เลยถึงสภาพที่แท้จริงของจิตของเขาเป็นอารมณ์อย่างนั้นเป็นเจ้าภาพอย่างนี้แต่เขาก็บอกว่าคิดสร้างจิตว่างไปเฉยๆจะเจอเอาง่ายๆนะมันเรื่องของการโกหกพูดดีพูดกันอย่างไม่มีดีไม่มีดีและสังคมมองว่าดีพอเรามาต่อถึงเป็นช่วงที่ 3 แล้วในช่วงหนึ่งวิชาที่เราพ้นเพราะว่าเราได้สามารถเห็นสามารถรู้สามารถเข้าใจเป็นสัมมาทิฏฐิแล้วทำถูกตัวถูกตนถูก ส่งรูปรอยทีนี้ก็ทำได้จริงเป็นสกายพาสมีการลดละวางจานคลายได้ลงมาจริงเห็นผลยิ่งบางอันก็เห็นชัดว่ามันหมดไปได้อะไรเนี่ยแต่ทีนี้มาถึงสภาพอากาศอนัตตานั้นคือความไม่มีตัวเป็นตนไม่มีเป็นตัวตนไม่มีใครเป็นความไม่เต็มตัวเป็นตนไม่เป็นตัวไม่เป็นตัวเป็นตนไม่เป็นสิ่งนั้นสิ่งนี้อยู่โดยแท้โดยจริงไม่ใช่เราให้เขาไม่ใช่อะไรที่ไปที่จะไปกำหนดมั่นหมายให้แน่แท้จริงจังอันนี้วงเล็บ อะไรไม่เป็นตัวเป็นตนนี่แหละไม่ใช่เราไม่ใช่เขาไม่ใช่สิ่งที่จะไปยึดมั่นยึดมาทั้งหมดมีอันนั้นตัดต่อมันพร้อมที่จะเป็นอื่นไปทุกขณะแห่งเสี้ยววินาทีแล้วมันก็เป็นอื่นไปทุกเสี้ยววินาทีจริงๆมันก็เป็นสิ่งสำคัญ เป็นลักษณะเป็นลักษณะอธิบายขยายผลด้วยแล้วก็ใครเข้าใจความจริงอันนี้เป็นจริงอันนี้อยู่เออมันไม่ใช่ของเราแม้แต่เนื้อแต่ตัวนี้ก็ไม่ใช่ของเราขนาดร่างกายที่เราจับต้องอยู่แท้ๆมันก็ไม่ใช่ของเราหรอกมันก็แปลเปลี่ยนเป็นอยู่เรื่อยๆแต่เรามีจิตตัวที่โง่โง่เป็นของเราแล้วก็ไปตกปลาคบกันแต่บูรณะมันจะทำอะไรมันเหลือกำลังนำทางจนกลายเป็นโง่โง่ก็พาทำถ้าเป็นตัวอย่างแล้วก็ไปทำตามตัวอย่างทั้งหมดแต่เขาก็ทำให้หนักหนาทั้งสิ้นไอ้นี่มันไม่ใช่อะไรเลยแต่มันไม่ใช่อะไรของใครแต่เราเองบอกว่าของเราเราจะบูรณะมันจะให้แก่มันทุกอย่าง ความสวยให้ความงามหมายความว่าอะไรความอร่อยให้ความสบายให้ความสุขให้อะไรหาให้มันเหลือเกินเหลือเกินแล้วมันก็ไม่ได้เที่ยงแท้มันก็ไม่ได้อยู่เป็นสาระอะไรไว้ให้เราชมเชยอะไรหรอกมันไม่ได้อยู่อะไรไว้เป็นตัวอย่างดีในโลกด้วยซ้ำไปถ้าลูกเราไปพบปะคบกับนมมันมันก็ยิ่งเป็นสาระแบบโลโก้เป็นตัวอย่างที่โง่ๆให้คนโง่ๆเขาดูแล้วเอาอย่างถ้าคนยิ่งทำอะไรให้แก่โลกยิ่งๆขึ้นยิ่งชอบยิ่งเธอมีอะไรยิ่งขึ้นเหมือนกับปลายแทนที่จะเป็นตัวอย่างอันดีกับกลายเป็นตัวอย่างอันหนึ่งแล้วถ้าเกิดมันก็ไม่ใช่ของตัวเราก็จะลงอะไร แล้วจะเป็นไปของมันอย่างนั้นเองมันมีสังขารลงไปแต่งไปมันก็เสื่อมไปคลายไปเปลี่ยนแปลงไปเป็นอื่นเป็นอันนั้นอันนี้ทั้งๆที่จะตั้งใจจะให้มันอยู่อย่างนี้มันไม่อยู่จะให้มันสวยอยู่มันก็ไม่สวยไม่อร่อยอยู่มันก็ไม่อร่อยมันก็ผ่านไปผ่านมาคนอื่นอยู่เรื่อยมันไม่มีไม่มีประโยชน์มันมีแต่เครื่องไปแผ่ไปกระจายไปจะไปสำคัญมั่นหมายเอาว่าเพื่อนในโลกยืนยงอยู่เป็นอย่างเก่าเป็นอันเก่าอยู่อย่างนี้อยู่เหมือนเดิมไม่แปรปรวนนั้นจะโตมันไม่ใช่ของจะอยู่มันไม่นิ่งมันไม่แน่มันไปเรื่อยๆมันไม่ไปอยู่กับพี่นะแต่เราไม่รู้สึก ก็มันอยู่คงที่เหมือนกับมันอยู่นิ่งไม่ใช่มันไม่แปลไม่ป่วยเหมือนกับมันเด็ดๆเลยมันไม่มีมันมีแต่ 0 เท่านั้นน่ะที่มันไม่มีอะไรมันถึงจะเป็นตัวพิมพ์ 0 นี่แหละมันไม่แปลเปลี่ยนเป็นอื่นถ้ามันมีแล้วมันไม่มีอะไรที่จะแปลกแต่เปลี่ยนไม่ได้ไม่แปลไม่เป็นอะไรเริ่มมีอันนั้นเริ่มเปลี่ยนไปเริ่มมีอะไรเริ่มเกิดอันนั้นแล้วก็จะเริ่มจากอะไรเริ่มเกิดอันนั้นก็จะเริ่มเปลี่ยนอยู่มันจะเกิดอาจจะเกิดหรือว่ามันจะมีทวีขึ้นแต่ที่นี่มันเปลี่ยนรูปนั้นเราไปคิดเล็กคิดใหญ่มันก็เกิดจากเล็กไปหาใหญ่มันก็เป็นส่วนใหญ่ลงมาหาเล็กเกินไปตามไปหาสูงสุด 60 บาท นอกจากศูนย์คำว่าศูนย์คือมันไม่มีอะไรแล้วตึกศูนย์หรืออสังขตธรรมมันไม่ได้ปรุงไม่มีอะไรตรงมันมีตรงสภาพเป็นสภาพอย่างนั้นโดยจริงของมันโดยประสานด้วยความหมายลึกอันนั้นน่ะมันไม่แปลไม่เปลี่ยนแล้วอะไรมันจะเป็นแม่มันชัดเข้าศูนย์น่ะคุณคือความมันไม่มีอะไรก็มันไม่มีอะไรคือความไม่มีอะไรนี่แหละทั้งนั้นแหละที่มันจะคงที่ได้ถ้าลมเริ่มมีขึ้นมานิดนึงหนูน้อยขนาดไหนก็ตามปรมาณูน้อยขนาดไหนก็ตามเพราะมีเรื่องเกิดเรื่องเป็นมันก็เริ่มที่จะนับเอาได้เลยว่านั่นแหละมันก็จะเริ่มจากภาพที่จะมีความแตกต่างที่จะมีความแปรปรวนจะมีความอะไรที่มันจะต้องไม่อยู่ในสภาพเดิม เขาจะบอกว่ามันจะเดินที่สุดหรือมันจะหน้านิ่งที่สุดแล้วก็มันมี 0 เท่านั้นมันคือความไม่มีเพราะมันเป็นความไม่ดีมันจะไม่มันจะไม่มีอะไรที่จะไปว่ามันเกิดมันแปลว่ามันช่วยบรรยายมันไม่เที่ยงไม่แท้มันไม่มีความที่มันไม่มีอะไรมันซ้อนมันเป็นจักรยานหรือว่าเป็นความรู้ที่จะต้องเข้าใจสุดท้ายให้ดีแล้วมันไม่มีแก่นแท้ได้แก่เครื่องแกงแพ้อะไรยืนยงจริงๆหรอกมันไร้กันสานมันไม่ใช่สิ่งที่พึ่งนิรันดรอะไรอย่าไปหลงมันเป็นอยู่เป็นอันขาดเติบโตมันไม่ใช่การแพทย์ ชัดเจน 3010 เป็นศูนย์ก่ออะไรแล้วก็มาลงติดอยู่ว่าเราจะต้องเป็นต้องมีต้องได้ต้องเอาอะไรอยู่นี่นะเป็นตัวเป็นตนเป็นแก่นเป็นสายเป็นสาระของเราฟังดีๆนะประเดี๋ยวจะเป็นหลงกลายเป็นว่าโอ้ทุกอย่างก็ไม่ใช่แก่นสารอะไรสักอย่างไม่ใช่สาระอะไรตรงนั้นเราก็ตีเหล็กหมดเลยก็แล้วกันจะรู้สึกหายหมดจากมันมี 2 ส่วนจะมีตัวเราหลงมาให้ตัวเองจะต้องเป็นตัวตนเวียนว่ายตายเกิดอยู่นี่แหละทีนี้เราเองเราจะอยู่บนโลกเขาเราจะไปทำลายระรานโลกเขาดูอะไรก็ไม่ถูกกันไม่ใช่ศาลอะไรไม่สนิทคนเดียวพังทลายทั้งหมดเลย แม้แต่กฎกติกาแม้แต่มารยาทสังคมแม้แต่ความเป็นอยู่ความยึดถือเขาจบสุดท้ายแม้แต่ความเป็นจารีตประเพณีวัฒนธรรมความรู้สึกนึกคิดอะไรของเขาที่มันเป็นไปในทางดีทำลายมันก็หมดมันก็ไม่ได้เราก็จะต้องอ่านเพราะอันนี้มันเลยเธออันนี้มันไม่ดีแล้วมันชัดเจนแต่ละอันนี้มันร้ายชัดๆแล้วมันไม่ใช่ความดีมันพาให้เราเสื่อมต่ำทำลายไปทำลายสิ่งเสื่อมทำลายและทำลายสิ่งสุดท้าย บูรณะให้ไม่ต้องทำการงานทุกคนในโลกนี้ไม่ต้องอาศัยความเกิดมันต้องมีมันต้องเป็นแล้วก็บูรณะความความเป็นให้แก่เขาส่วนตัวเราเราจะไปนิพพานเราจะไม่มีไม่เป็นแล้วก็รู้ของเราแบ่งแยกส่วนเราส่วนเขาให้ออกถ้าเราเองและเราก็เฉพาะของเราของคนอื่นไม่เกี่ยวเขาก็ดื่มอย่าไปทำร้ายเขาตายอย่าไปทำให้เขาตกลงบกพร่องเพราะคนอื่นเขาจะบอกจะสร้างมันเป็นกรรมเป็นเวรของเขาเองเราอย่าไปร่วมกันร่วมเดินขึ้นไปทำให้คนอื่นเขาตัวเราเท่านั้นเราจะทำให้เราให้น้อยลงน้อยลงสูงไม่บูรณะไม่รักษาไว้ในส่วนที่เป็นอะไรก็ไม่รู้เป็นตัวเป็นตนของเรา ถ้าแยกอย่างนี้ไม่ทันแล้วที่มืดทำกันทุกอย่างแล้วก็บ้านนอกเอาในอะไรไม่รู้ไปทำของเขาไม่ต้องไปทำของเขาถ้าเราจะช่วยเขาถ้าเขาเองเขาบอกว่าเขาจะมานิพพานมันก็จะช่วยเขาเอาล่ะหัดทำลายอย่างที่เราทำลายสภาพตัวตนต่างๆรู้แม้แต่ว่าเขาไม่รู้ตัวตัวตนของเขามันแดกแต่มันหนักใหญ่แล้วมันลำบากแล้วตัวเขานั่นแหละทุกข์อ่าเราจะแก้ไขครับแก้ไขเขาก็ไม่ยอมแก้ไขเขาบอกเขาชอบใจคุณเอาไว้เราก็ไม่ต้องพูดเป็นต่อคุณเองคุณทนได้สนุกสนาน แท้จริงมันเป็นความว่างเปล่ามันไม่มีเหลือหรออะไรไว้มันไม่มีอะไรจริงๆไม่เป็นตัวจบเป็นตัวจบจะต้องพิสูจน์สัญจรที่ตัวสูงที่สุดตัวที่ไม่มีอะไรเป็นที่สุดได้มันสูงได้พิสูจน์ ด้วยความใหญ่ความเล็กหรือว่ารู้ความเป็นตัวแล้วเป็นตนแล้วเป็นลักษณะเป็นอาการเป็นอารมณ์เป็นธรรมารมณ์ทรงไว้ซึ่งธรรมารมณ์ทรงไว้ซึ่งอารมณ์แล้วความสวยของจิตวิญญาณนี่แหละอารมณ์เราก็จะต้องพิสูจน์ตัวนี้มันไม่มีตัวให้คุณพิสูจน์ได้ง่ายๆพูดกันอธิบายกันอะไรกันก็โอ้โหมันไม่ใช่เรื่องเล็กเรื่องน้อยมันเรื่องใหญ่ถ้าเราไม่รู้ละเอียดถ้าเราจับตัวไม่ได้ไม่มีญาณทิพย์ไม่มีตาคิดไม่มีปัญญาคิดที่จะเข้าไปเห็นได้มันบางเบาแต่เราก็เห็นอาการ ทักได้แบ่งแยกออกถูกขนาดวันขนาดหนาขนาดเล็กขนาดดาบใหญ่ขนาดบางมันอยู่ที่เราทั้งนั้นซึ่งไม่ใช่ปลาธรรมดาจะมองจนต้นดาวไม่ใช่ขนาดของคนจนของเขาเขาเองยังไม่รู้ของเขาเลยเขาเองแสดงออกมามากมายประกอบออกมาทั้งสิ่งที่เป็นกายเป็นมนุษย์ต้องการออกมายังประเทศหุ่นไอ้หุ่นก็ออกมาไอ้ตัวช่วยอยู่ชัดๆเลยเห็นตัวเห็นทั้งตัวช่วยผมสักตัวหุ่นเลยนะไอ้ตัวที่มันให้ตายเถอะ ดวงวิญญาณจิตวิญญาณเนี่ยเป็นตัวชักกลายเป็นอย่างนี้ไม่ดีเป็นอย่างนี้เห็นแม้กระทั่งตัวจับชัดมันยังโผล่มานอกผากเลยนะตามบรรดาเวลาก็ชักไม่ให้เห็นไม่เห็นมีเห็นไม้ไม่เห็นตัวเลยนะมีตัวหุ่นมันก็ดับอยู่ข้างหน้านี่เขาเรียกว่าตัวกลายเป็นปีมันจะมาออกมาแสดงตัวอยู่ข้างหน้าแต่ใจตัวสำคัญตัวเป็นตัวมโนธรรมพวกประธานใหญ่ตัวตัวการเองอยู่พักอยู่ข้างในขนาดที่ว่าตัวเองกลายเป็นหุ่นแบบที่พี่โอมที่หัวใหญ่เลยเมืองไทยเรายังไม่มีแต่เมืองนอกเขามี ก็ไม่พูดเลยไม่ให้เห็นแสดงถึงความเก่งของฉันนั้นแสดงทั้งไม้ทั้งมือแสดงทั้งตัวอะไรประกอบยังไงคุณต้องมีตัวเองก็มีมายืนชนอย่างนี้ทำส่วนตัวอย่างเต็มรูปเลยเหมือนกันกับคนที่มีกิเลสนี่ตายแล้วขี้ออกมาโผล่มาทั้งๆที่เหมือนกับตัวจิตมันออกมาบังคับให้เห็นชัดๆเลยตัวเกิดตัวโรคอะไรออกมาชักตายชักว่าวคือเห็นตรงๆเลยเขายังไม่รู้ตัวว่าเขาเองเขาอยากตายขนาดไหนเขาออกมาชัดขนาดนั้นเขาก็ยังไม่รู้ว่าจิตของเขามีเหตุผลก็เป็นตัวตนที่มันชัดทำให้กายให้ไว้กินเร็วเป็นต่ำเป็นชั่วเป็นแม่ครัวยังไงขนาดไหนถ้าไม่รู้ตัวได้ผู้ที่มีตาดีเห็นเหมือนจะเห็นผลชัดเจน ตามเสียง 2 หรือตามสภาพ 2 รู้สิ่งที่ประกอบสังขารกันอยู่อันใดเกิดเองกายเกิดเองวิธีเกิดเองไม่ได้มีมโนสุพรรณมีมโนเป็นเหตุมาแต่จิตมีจิตเป็นใหญ่มีจิตเป็นประธานนำออกมาบันดาลออกมาสร้างออกมาเห็นตัวจิตออกมาพร้อมกับตัวตายตัวผู้โดยสารมีประโยชน์ ใช้ตาเราจะทิ้งเราอาศัยภาษาอาศัยทวารอาศัยความรู้สืบให้เข้าใจความหมายมันก็เข้าใจได้ลุกขึ้นละเอียดขึ้นอันนี้ของเราเลยยิ่งเล็กยิ่งบางยิ่งบางยิ่งยากลำบากจะต้องมาเก็บละเอียดธนาคารจะรู้อารมณ์อาการแม้กระทั่งคำนวณดูที่นี่ของเรามันชัดเหมือนกับนายทุนมันทักทายทักว่าจริงของเราออกมาอย่างนั้นอย่างนี้ตลอดเวลามันบาปยังไงมันแรงแค่ไหนมันเป็นยังไงธุรกิจตัวนี้เป็นตัวถูกจริงทุกอย่างหรือว่ายังไม่พอดีที่สุดตัวนี้มันมากไปมันแรงไปมันน้อยไปหรือว่ามันพอดีแล้วหรือ อากาศทุกอย่างใช้ผลิตภัณฑ์ใช้สัตบุรุษ 7 ประการมาประมาณมาคำนวณให้ได้สภาพพอเหมาะพอควรได้แม้แต่ความเห็นก็ถูกต้องแล้วแต่พอเหมาะพอควรทุกอันอัตถะตัวเราเองประกอบด้วยก็พูดกับสิ่งอื่นประมาณแล้วกาละอย่างนี้อยู่คนอย่างนี้บุคคลอย่างนี้ถูกต้องและหน้าที่ด้านหน้าเป็นสัมมาทิฏฐิและนางเป็นความเห็นที่เห็นได้ชัดๆแล้วนะจำนวนเป้าหมายพอดีแล้วนะแล้วจะมีก็เอามาทำเมื่อเรารู้ว่าทำให้ได้ขนาดนี้ทำให้เป็นรูปนี้เหมือนกันนักวางแผนเหมือนกับนักออกแบบมีความเห็นว่าจะสมควรเป็นอย่างนี้ อย่างนี้แล้วก็มาดำริเอาตัวกำลังของจิตมาสร้างสังกัปปะเกิดกลับกันเองมีกลับมีอายุตัวเกิดเริ่มเกิดอายุให้มีเทียนให้มีตัวเพิ่มสั่งเริ่มกำหนดให้กิจการคุณก็เริ่มมีอายุที่ต้องเริ่มมีกาละก็เริ่มมีบทบาทในตัวงานมีอายุมีกับมีระยะเวลาสังกัปปะจิตก็เริ่มเดินเราเองสั่งให้เดินตามสถานภาพ โรงงานฉันกับปากก็เริ่มงานเริ่มงานตามความเห็นตามสัมมาทิฏฐิตามทิฏฐิที่เป็นประธานจะเริ่มตามทฤษฎีพระพุทธเจ้าที่ยืนยันว่าสัมมาทิฏฐิเป็นประธานมีสัมมาวายามะสัมมาสติเป็นองค์ประกอบพร้อมสติใดที่เราพยายามรู้มิจฉาทิฏฐิอยู่เสมอตรวจสติเป็นตัวรู้เป็นตัวปัญญาทั่วพร้อมเทคโนโลยี ความพยายามในพยายามตามที่รู้ที่เห็นตัวความเห็นในตัวตัวปัญญาตัวรากเหง้าน่ะคือสัมมาทิฏฐิคือการเห็นต้นกล้าสดีคือการเดินอยู่เสมอความระลึกรู้รอบอยู่เสมอกันก็จะต้องรู้จะรู้ไปต่อๆๆๆๆๆ ต้องรู้ให้ได้ถ้ามันไม่ไม่ก็สั่งสัมมาวายามะเฮ้ยพยายามให้มาหาพยายามให้มาพยายามให้มันมาเข้าตามแบบเดิมที่พยายามเข้าบัญชีไม่ได้เอามาเอามาความพยายามใดที่พยายามมิจฉาทิฏฐิให้เข้ามาหาสัมมาทิฏฐิความพยายามนั้นเป็นสัมมาวายามะความพยายามใดที่ไม่ได้พยายามให้เป็นสัมมาสัมมาทิฏฐิให้มันออกไปนอกแบบให้มันออกไปนอกความเห็นความรู้ที่รู้จริงๆนะจะรู้แท้ๆของเราเราโกหกความรู้ของเราไม่ได้มันไม่ดีมีชั่วแล้วเราก็พยายามมาให้มันดีถ้าความพยายามใดให้มันดีอยู่นั่นแหละเป็นสัมมามายความพยายามใด ปล่อยปะละเลยให้มันออกไปหาชั่วนั่นมันเป็นความพยายามเหลวในความพยายามที่ไม่เป็นสัมมาวายามะเป็นมิจฉาวายามะความพยายามเหลวเพราะพยายามมันไม่ให้มันไม่เข้าทานพอตัวเช็คจะคิดถึงตัวประธานผิดแบบออกนอกแบบเป็นไปอีกอย่างหนึ่งผมก็มาที่สุดก็ต้องมาสนใจสมัครจะทำการควบคุมอย่างนี้เสมอแล้วจะเห็นจักรกลองค์ประกอบของสัมมาสมาธิของพระอริยเจ้าจะอธิบาย 3 องค์ควบคุมกระทำงานตลอดเวลาสำคัญสมาชิกถือเป็นประธานสัมมาวายามะและสมาชิก ห้อมล้อมก็ทำหน้าที่อยู่เสมอถ้ามาสติใดเป็นไปเพื่อสัมมาทิฏฐินั่นแหละเป็นสัมมาสติสัมมาใช่ถ้าสติใดเป็นไปเพื่อมิจฉาทิฏฐินั่นก็เป็นนิสัยวายามะใดเป็นไปเพื่อสัมมาวายามะนั่นเป็นสัมมาวายามะอันนั้นความพยายามนั้นเป็นสัมมาท่าว่ายน้ำได้เป็นไปเพื่อมิจฉาทิฏฐิพยายามต้องเห็นตามสถานการณ์ คิดถึงหรือเปล่าตรงกับความเห็นความรู้ความจริงที่เรารับรู้รับจริงมาจากตรงอ้าวจงดูนะไม่สมก็ตีเข้าพยายามตีเข้าเพราะฉะนั้นสติกับวายอย่ามาจึงต้องร่วมมือกันทำงานด้วยกันเช็คด้วยเอาเข้าเรื่อยๆตีก็หาทางเลือกพยายามเลือกจะเห็นตัวงานนี่ชัดเลยถ้าเป็นสวายอย่ามาทำเรื่องทำเรื่องอยู่เสมอเพราะฉะนั้นเริ่มต้นจะให้มีเวลาก่อเกิดนะเกิดมาจากไหนดี เริ่มแล้วเริ่มเกิดมาก็เริ่มจะพยายามมาเข้ากลุ่มไม่ตรงกับตัวประธานที่กำหนดมาตัวที่ถูกกำหนดเวลาทำหนังกัปปะพอเหมาะได้เพราะเริ่มเกิดมาจากจิตพอเหมาะวาจาก็พอเหมาะได้วาจามันจะออกมายังไงมันก็ต้องมาจับจีบเป็นตัวงานตนฉันก็ปะมีวาจาดีมันก็ประณีตกายควบคุมคือความ ต้นทางท่ามิจฉาทิฏฐิก็แน่นอนมันก็จะต้องพยายามไปตามทางมิจฉาถ้าตัวประธานมันเยี่ยวตั้งแต่ต้นมิจฉาชีพตันมิจฉาชีพทางการตั้งจิตไว้ผิดทุกจุดผู้ใดมีความเห็นผิดและตั้งไว้ในทิศทางอย่างไรโอ้ไปใหญ่เลยท่านถึงบอกว่ายิ่งกว่าโจรไพรีค่าไพรีอะไรที่สาธิตสังข์อย่างต่ำสุดในกีฬาคุณนักธรรมตรีและธรรมโทสังสรรค์ รถมันตั้งทิศทางไปเนี่ยเป็นมิจฉาทิฏฐิมันไม่ตรงกับที่มันเป็นเหมือนสถาปนกิจต่างๆด้วยความเห็นผิดแล้วก็มาไม่ใช่เห็นธรรมดาเห็นแล้วตั้งทางเลยแล้วก็ตั้งจิตให้แก่ตัวเองจะต้องเดินไปทางนี้มันไม่มันไม่มันไม่คิดว่าอาทิตย์หน้าเดินทางผิดนะมันไม่ใช่ทางนี้แล้วเบี้ยวไปบางทีตรงกันข้ามเลยนะมันไม่ได้มันไม่ได้ดูตัวมันไม่ได้เข้าใจมันยิ่งกว่าศัตรูที่ฆ่ากันศัตรูไอ้ที่จะศัตรูมันฆ่ากันประตู ไวน์สกอร์เริ่มก่อราวสร้างพัวพันสมาสยิ่งกว่าดาราท่านนี้เรียกว่ามันร้ายกว่าข้าศึกทำค่าทำสงครามกันเองยิ่งกว่าข้าศึกฆ่ากันข้าศึกก็ฆ่ากันแล้วเขายังแล้วเขายังตายแล้วเขาก็จบงานก็ไปช่วงนี้ไอ้เจ้าจุดที่ตั้งไว้ผิดเนี่ยแหลกเลยยิ่งหนักก็ใหญ่เลยยิ่งมีเรื่องมีราวยิ่งมีอะไรบานปลายใหญ่แล้วต้องระวังมิจฉาชีพสำคัญสำคัญ ไม่มีอะไรสงสัยที่มาตรวจมาเช็คที่ไม่รู้ไม่เห็นแยกแยะออกทั้งฟังทั้งใจทั้งทำความรู้อะไรต่างๆนานาแน่ใจแต่คุณยังไม่ได้เดินสัมมาสติสัมมาวายามะมากพอองค์ประกอบในการปฏิบัติตนตามที่ยืนยันสติปัฏฐานในการจะรู้ว่าไอ้นี่ดีหรือไม่ดีพอเป็นไปได้พออธิบายพอรู้ว่าอย่างน้อยที่สุดท้ายเราเองเรามีเชื้อว่าเราเป็นพุทธศาสนาพุทธบูชา โดจินดีจริงแต่คนที่ไปถูกอาจารย์ที่ไม่ดีแต่ศรัทธาอยู่ตามเดิมมันก็ไปเรียนตามอาจารย์ที่ไม่ถูกต้องพาไปแล้วแต่ก็หลงวันดีเข้าใจว่าดีอยู่เพราะมันเป็นของกำไรเหมือนเดิมเป็นต้นทุนมันปรารถนาจริงๆบางคนจะได้ง่ายอยู่ยังมีอยู่แต่สำคัญที่ว่าตัวผู้สูงนั่นน่ะพาไปถูกทางจริงหรือไม่อันนี้ที่จะตกแต่งรูปจนกระทั่งรู้จริงอาจารย์พาไปถูกทางมีมักมีผลมีเครื่องพิสูจน์ยืนยันเอามารับทราบแล้วเราได้ด้วยได้เห็นเป็นปัจจัยพร้อมสั่งด้วยพิสูจน์แล้วว่าเออจริงมีลักษณะจริงได้จริงอย่างน้อยท่านก็รู้ผ่านไม่น้อยและท่านก็เอานิทานน้อยๆของเรามาให้เรากินได้ รูปรอยนิพพานน้อยนิทานใหญ่นิพพานเป็นลักษณะโตอะไรมีรูปรอยเข้าใจมีเหตุผลมีโครงสร้างดูแบบแล้วอย่างนี้ใช้ปัญญาของเราตรวจเช็คแล้วเดินทางได้เช็คแล้วได้เราลองซิลองทำเองเครื่องลำลองลองทำรูปลำลองตัวเล็กตัวอย่างดูซิได้ตัวอย่างแล้วด้วยคุณก็ยิ่งแน่ใจยิ่งได้ตัวอย่างหลายตัวขยายใหญ่ขึ้นโตขึ้นก็ได้มีนิภาอื่นเสริมเข้ามามากๆซึ่งก็ยิ่งแย่ใจมันเป็นของหลอกกันไม่ได้สำหรับผู้ที่หมายความเป็นจริงเราก็ไม่ได้ผู้ต้องหาความเป็นจริงแล้วมันจะจับได้เช็คได้เอาตัวเข้ามาลองมาจริงเลยมันจะยิ่งเป็นมั่นคงความศรัทธาเลื่อมใสมากขึ้นผมศรัทธาเลื่อมใส เจ้ามากขึ้นมากขึ้นทุกวันทุกวันทุกวันทุกวันยิ่งทุกวันนี้ยิ่งเลื่อมใสยิ่งนับวันไม่แหนงหน่ายคุณจะศรัทธาผมเพิ่มขึ้นเมื่อคุณเห็นความจริงนั้นเพิ่มขึ้นถ้ามานะไม่ยิ่งไม่ขึ้นมานะยังไม่มีคุณยิ่งจะเห็นไม่ชัดเจนคุณยิ่งจะพิสูจน์คุณยิ่งจะได้ผลตามคุณจะเห็นความอุตสาหะวิริยะของผมที่ช่วยเหลือตัวปลาที่มีความจริงใจคือพยายามจะทำงานเพื่อจะว่าแต่คุณเลยคนอื่นด้วยถ้าความเห็นแก่ตัวของเราบางคนมองแหมท่านไม่ช่วยเราเลยไม่ไปช่วยเป็นคนอื่นคุณก็ไม่ศรัทธาผมได้แต่ถ้าคุณมีปัญญาที่ดีทำไมเราก็ต้องไปช่วยคนอื่นก็เป็นเพราะเราถือตัวถือตนเรามีอัตราถ้าไม่มาช่วยเราแล้วเราก็เลยเปลี่ยนกันมันเป็นความเห็นแก่ตัว ข้อความรู้อันนี้มันมีแล้วว่าเราน่ารักอ่าเราถึงจะต้องช่วยคนอื่นไม่ช่วยเราก็ตามเถอะเราตามเก็บเอาก็ได้แต่เราเองไม่จำเป็นจะต้องให้ใครมาเป็นภาระและเราก็เอาทุกท่านทำถูกท่านสอนถูกทำถูกแล้วเราก็ตามเก็บเอาไปได้แม้ท่านจะไม่มาให้แก่เราเราก็ไม่ต้องไปที่มีน้อยใจเสียใจเพราะเอาอำนาจของอัตตาของความเห็นแก่ตัวทำเป็นพิธีภาวะท่านไม่แยแสถ้าเราท่านไม่ดูได้ดูดีเนี่ยถ้าเกิดว่าอัตราตัวนี้ไม่มีเงินก็ไม่เป็นปัญหาก็จะทำให้กับคนอื่นเราก็ยิ่งอนุโมทนาใครก็ได้ในโลกนี้ที่ดีที่สุดท้ายก็ได้ชีวิตผ่านกรุงไทยก็ได้ที่เจริญขึ้นเมตตาแผ่ไปทั่วทุกทิศอย่างนี้มันก็ เราเองเราก็ตามเอาถ้ายิ่งท่านมาช่วยเหลือเกื้อกูลเราด้วยถ้ามาดูดำดูดีเรามาเอาใจใส่เราอีกเพิ่มเติมให้เราอีกแล้วเราก็ถือว่าเป็นกุศลแล้วก็ถือว่าเออทำเองท่านก็คือเรานะเป็นกำไรขึ้นมาเท่านั้นเองเราไม่จำเป็นจะต้องเป็นกำหนดเราไม่จำเป็นจะต้องไปอยากได้มันเป็นของของสมบูรณ์อยากได้ของดีแล้วเราก็ทำเอาตามนี้ตามแรงและไม่ต้องไปอ้อนวอนไม่จำเป็นอย่าให้มันเป็นอย่างนั้นอย่างนี้ตามใจของเราของเราเราก็จะได้จะมีจะเป็นก็เอาเปรียบคนอื่นทั้งๆที่ท่านทำให้คนอื่นก็ได้ทำให้เราเราก็ได้ทำให้ใครๆก็ได้ก็ได้ก็แล้วกันเป็นสิ่งดีใครได้ก็ด่าเราได้ก็ได้และเราก็ไม่ว่าอะไร แล้วก็ตามเก็บเอาตามจับเอาตามรู้เอาตามเห็นเอาเราก็พยายามขวนขวายช่วยตนมีอัตตาหิอัตโนนาโถแบบนี้มันก็เท่ากับเราจะช่วยเรามีกุศลเพิ่มตรงที่ว่าเราไม่ต้องไปกวนท่านเราช่วยแปลถ้าไม่ต้องทำให้มันเสียเวลากับเราอันนี้เป็นการเสริมด้วยการไปเพราะถ้าเกิดว่าจิตของเรามันมีอิทธิพลต่อตัวตนขึ้นมามันจะแหมท่านไม่ให้เราโดยตรงถ้าไม่มีแต่เรานะมันเป็นสภาพเหมือนคู่รักฟังดีๆเหมือนคู่รักเหมือนกับตัวหัวตัวเมียกำลังหาไม่ให้เราได้เห็นได้ชัดเจนเลยลักษณะของลักษณะหญิงชายลักษณะเม ลักษณะคู่มันเกิดจากลักษณะตรงนี้ถ้าเราเข้าใจลักษณะของธรรมที่เป็นกุศลอกุศลที่เกี่ยวกับเอาตัวตนนี่แหละเป็นเครื่องวัดเห็นแก่ตัวเห็นแก่ตนเนี่ยวัดมันจะถึงที่สุดอย่างนี้แล้วที่สุดแล้วไม่มีรักเพื่อเราเทือกเขาก็ไม่มีเราเองจะให้เพื่อนเราเพื่อให้เราดียิ่งขึ้นต้นให้ได้มากยิ่งขึ้นแต่ถ้าท่านจะมาช่วยเราใครจะมาให้แก่เราอ้าวเราก็เอาถ้าเราเห็นว่าไม่เป็นไรหรอกเจตนาดีอันนี้แล้วเราก็เต็มใจครับแต่สภาพนี้เป็นสภาพของการ การกระทำหรือการงานหรืออะไรก็ได้ที่เป็นบทบาทอยู่ในโลกพระพุทธเจ้าเป็นอยู่ตลอดชีวิตท่านจะสอนท่านก็เกื้อกูลท่านก็เอื้อเฟื้อไปตามหมอตามควรไปถ้าตลอดตัวเองท่านหมดเรื่องหมดราวเท่ากับทำงานไปสิ่งใดที่ท่านทำเอาไว้จนกระทั่งป่านนี้เราได้รับมาไว้สำหรับตรวจเช็คมาไว้สำหรับเธอเอามาเป็นแนวทางเป็นเครื่องทางเดินเป็นนักวิชาการและยิ่งได้ผลและยิ่งเห็นจริงเห็นจริงเห็นจริงโอ้โหท่านเป็นผู้ที่รู้จริงน้องเป็นผู้ที่สนใจจริงน้องเป็นผู้ที่พาไปหาที่สูงแน่นอนถ้าทำอย่างนี้ได้ทำการไม่ทำทางเดินไม่ทำความรู้อันนี้ไว้แล้วเราจะเป็นเงินเก็บของหาทาง ตายเลยแล้วยิ่งทำก็ยิ่งยืนยันยิ่งมีอะไรต่ออะไรออกมาใช้เพราะว่ากันจริงผมก็ไม่ได้เรียนธรรมะพระพุทธเจ้า ใส่บาตรมีอาจารย์มีครูไปฝึกหัดทำตามอย่างนู้นอย่างนี้มากเรื่องมากอันไม่ได้ไปทำอย่างนั้นแต่แม่ผมทำเองทำแต่น้อยอาจเจ็บมั้ยเท่าที่ทนได้มาเรียนรู้มีตำราเมียอาจารย์ก็ไปแอบดูเขาบ้างเป็นแบบครูพักลักจำไม่ได้เป็นแบบที่เรียกว่าไปมอบตัวมอบตัวแล้วก็ฝึกกันจริงๆแล้วก็ทำกันอย่างที่เราเป็นไกด์ศรัทธาแล้วก็ทำตามด่ามึงจะไปไม่รู้ว่าเขาทำยังไงกับมันอะไรต่อไปแล้วเราก็รู้แล้วอะไรอย่างนี้ไม่มีหลักอย่างนี้ไม่มีอันนี้ลองดูซิจะลองทำดูด้วยหน่อยเข้าใจแล้วแล้วก็เอามาดูเราเอาไปเช็ดเอาจนกระทั่งเราได้ความจริงก็คือเราได้แม้เราจะมีเหตุปัจจัยมันน้อยแต่เราได้เมื่อ เหมือนกับคนเป็นพ่อค้าเนี่ยมีเงินอยู่ทุนอยู่น้อยเดียวจบจาก Facebook นี้รวบรวมได้ของใครก็ตามแต่คนนั้นคนนี้ไปดูเราไม่ได้ไปช่วยได้ร่วมบุญร่วมทุนไปร้านเขานะแต่ความเจ็บๆแต่ก็ขยะของเจ้านี้หน่อยเจ็บๆมาเป็นขยะของเจ้านี้หน่อยร้านนี้ขยะเศษเราขยำปูนขยะหน่อยเก็บขยะร้านนี้มาโดยเจ้าตัวเขามันก็ไม่ได้เสียดายแล้วเขาก็ไม่ได้ตู่เอาขยะไปเอาทุนทั่วไปลงทุนตรงนี้เขาจะมาทวงหนี้เอาว่าเอาทุนของเขามาไม่มีอาจารย์คนไหนจะมาทวงหนี้กับผมไม่ได้มาบอกว่าเป็นอาจารย์ผมเป็นครูผมสอนผมในชาติโดยเอากลับมาอีกที กองทุนบอลวันนี้มาให้แต่ผมนี่คุณเอาทุนของฉันไปเอามาคืนมาตอนนี้คุณร่ำรวยแล้วตั้งร้านได้แล้วเนื้อใหญ่โตแล้วคุณต้องเอามาคืนฉันอาจารย์ใดจะมาทวงเอากับผมไม่ได้แล้วผมเองก็ผมก็แบบเดียวกันแต่เหมือนจะเป็นเขตของเขาทิ้งอ่ะเก็บเศษขยะแต่เราเอาเศษขยะเหล่านี้เอาของเหล่านี้มารวมกันแล้วเราก็มาปั่นสร้างต้องตั้งร้านตั้งวงลงทุนทำจนกระทั่งออกมาเป็นร้านมีเนื้อหาสาระการออกมามีส่วนกินทำเป็นธรรมะจึงได้ธรรมะผมออกมาทำงานศาสนาออกมาทั้งเนื้อทั้งตัวออกมาเลิกละประมาณไม่ อะไรออกมาเพราะมีอะไรแล้วแน่ๆเลยว่าเรามีแล้วเสร็จแล้วก็มาพิสูจน์จนกระทั่งวันนี้ผมก็พูดไ
แสดงเฉพาะช่วงต้นของไฟล์ — อ่านฉบับเต็มได้ใน Google Drive