220417-2-075 ทางเอกภาค2-ตอน075(หน้า183)-พ่อท่าน-สันติอโศก-ท052.txt

ิเลสราคะโทสะโมหะอันเป็นเป้าหมายเศรษฐกิจของเรานี่แหละแต่กรรมวิธีต่างๆการที่จะเข้าใจรายละเอียดการกระทำผิดทำผิดยังไงทำในใจยังไงต่างหากที่ซ้อนกันมาหลายวิธีมากมายอธิบายกันมาปนเปกันมาเยอะแล้วถ้าเราแยกออกชัดเจนไม่ได้เราก็ช้าดังที่มันได้ช้ามาถึงแม้พวกเรานั่งฟังนี่ก็เหมือนกันเราช้าเพราะเราปัญญาไม่แหลมปัญญาไม่แยกออกไม่ชัดทำความเข้าใจกระจ่างไม่ได้ความรู้จำได้มาก มีภาษาเยอะแต่มันก็ไม่เข้าใจมันแดงไม่ออกแยกไม่ออกว่ามันหมายอะไรยังไงแท้ถ้าแบ่งออกแยกออกหมายได้แท้ๆเอาเข้าเนื้อเนื้อเปล่าๆดีๆแล้วก็ไอ้ที่เข้าใจได้ดีนั่นแหละไอ้ที่ซื้อที่หลุดออกเข้าใจได้แพ้เนี่ยอ๋อเป้าหมายเอาแค่นี้แหละอันนี้มันไม่ใช่อะไรไม่ใช่เราก็ปล่อยมันยุ่งเป็นเรื่องวุ่นวายเหมือนเรื่องไม่เข้าเรื่องเรื่องทวงจะทำให้เราต้องไปเสียเวล่ำเวลากับมันเมื่อเราไม่เสียเวลากับไอ้สิ่งที่มันทำให้เราไม่เอาสมองมาใช้ในทางที่ดีหรือว่ายังเป็นตัวพันตัวบนกลางวันหลงๆลืมๆอยู่เราก็คน อยู่นั่นแหละเราต้องไปเสียเวลากับมันเพราะความแหลมคมของปัญญามันก็ไม่เกิดเพราะว่าเราแบ่งเป็นไปใช้แต่มันไปใช้ในทางที่ไม่เข้าเรื่องด้วยแล้วเราเองเราก็ต้องไปเสียเวลากับมันด้วยแรงก็เสียไปอีกเสียเวลามันก็จะเสียแรงกับมันจะเจ็บหรือเปล่ามันถึงไม่เข้าเรื่องแล้วต้องตั้งใจฟังดีพยายามทำความเข้าใจได้เข้าใจไปทุกทีชัดไปจากกระจ่างเข้าไปทุกทีก็คือการลาออกให้ปัญญาเข้าไปไล่ไปกี่กิโลโทรไล่ส่วนที่มันไม่เข้าใจและออกได้จริงๆถ้าเราไปประมาทเราก็ฟังธรรมะแล้วก็เหมือนกับเราได้ฟังมาแล้วทั้งนั้นแหละพอดีมาสักหน่อยมันก็ไม่ หาอะไรเป็นธรรมะเนี่ยแล้วคนที่มีปัญญาที่มักอวดดีพอได้รับปริญญาหน่อยปัญญาน่ะมันจะทำให้เราอวดดีมันทำให้หลงตัวหลงตนมีมานะคนหลงปัญญาโดยเฉพาะในเกมทรมานได้ปัญญาหน่อยแล้วอวดดีมากเดี๋ยวแม่ตัวคนยาพวกปัญญาเองก็เหมือนกันถ้าปัญญาผู้ใดไม่มีมานะค่อยยังชั่วไปเร็วถ้าพวกนี้มีปัญญาและมีมานะไม่ค่อยอยากฟังคนอื่นน่ะนึกว่าตัวเองมีปัญญาหรือว่าตัวเองเข้าใจก็ไม่ฟังคนอื่นแต่ตัวปัญญาที่มีมานะนี่มันเป็นอย่างนี้มันเสียหายเพราะคนใดมีเลือดกิเลสที่มีมานะมากๆเป็นคนที่มีเครดิตที่มีมาหน้ากิเลสมากๆมันมีปัญญาเข้าแล้ว ลำบากถ้าไม่ทำให้เกิดช้าอยู่เรื่อยถ้าพ่อพรหมดีคือตนเจโตก็ตามมาได้ปัญญาก็หลงปัญญามีมานะบัดนี้สายบรรยายในปัญญาเองก็ตามเคยมีปัญญามีปัญญามากเท่าใดก็ตามถ้าคนในชาติก็ถือตัวเองถือดีแล้วมานะและมีพิธีเพื่อตามความเห็นของตัวเองได้แล้วมันทำให้ช้ามันทำให้ลำบากใจยังไงฉันก็รู้แล้วแท้จริงแล้วมันรู้แต่มันดูไม่ละเอียดความความจริงและที่เราเรียนอย่างนี้ไม่ใช่เรื่องละเอียดละเอียดขึ้นเรื่อยๆครับคนที่ประมาทมันก็ไม่รู้ละเอียดเพิ่ม มันก็มีแฟนเก่าเท่านั้นแหละไม่มีแฟนใหม่มันมีเรื่องใหม่หรอกมันมีแต่เรื่องเก่าซ้ำๆซากๆมาตั้งไม่รู้กี่ล้านล้านล้านล้านล้านล้านล้านล้านล้านกลับแล้วพระพุทธเจ้าทุกองค์ก็มาสอนแต่เรื่องไม่มีไม่มีเรื่องใหม่ไม่มีมีแต่เรื่องเก่านี่แหละแต่ว่าเราเองเราไม่รู้เราไม่แยกไม่ออกแยกออกมันก็แยกทับมันก็ตัดออกหลุดออกหลุดออกเรื่อยๆมีการปล่อยอันนี้มันเข้าเรื่องจะได้อธิบายเอาไว้คือเรื่องของทำอารมณ์ที่ จะเป็นธรรมารมณ์ที่ไม่มีอารมณ์คือสิ่งที่ทรงไว้ในจิตที่ไม่มีความรับรู้อะไรเลยจะแท้จริงแล้วดับจิตลงไปเป็นธรรมดาที่ไม่มีอารมณ์มันดับอารมณ์ดับความรู้เรื่องกับอารมณ์นั้นไม่ใช่ว่ามันไม่มีอารมณ์นั้นน่ะมันดับอารมณ์ไปจริงแต่มันไม่ใช่มันไม่มีมันไม่มีกินเลยมันมีกิเลสมันเป็นการดับกลิ่นเหม็นเอ้ยไม่ใช่หลักเกณฑ์ดับจิตอยู่กับอารมณ์ที่รับรู้อยู่แต่มันก็ยังเกิดลูกกระทำ เพลงเสกวัตถุยังเก็บอุปทานขันธ์ชนิดหนึ่งคือยังเสพยังยึดลูกฉันนั่นแหละหนึ่งยึดความนิ่งแข็งเฉยอยู่นั่นแหละเป็นอาหารของจิตเราอธิบายชัดๆก็คือมันยังมีธรรมที่เป็นวัตถุอันตนยังยึดไว้อยู่ซึ่งยังมีทั้งกายและวัตถุและหทัยวัตถุสำหรับคนเป็นๆซึ่งเป็นทั้ง 2 วัตถุนี่แหละที่เรียกว่ามีแต่วัตถุตอนนี้ก็จะเรียกว่าถ้าจะเรียกทางหนึ่งของเราทางธรรมอะไรคือเรื่องนี้ขึ้นแต่หมายถึงเรื่องนี้ซึ่งอันนี้ไม่ใช่วัตถุจะหยาบเหมือนยามเช้าขโมยเด็กชายคนนี้ แบตเตอเลี่ยนจริงๆข้างนอกข้างนอกส่วนเรานี่บอกว่าไม่ซีเรียสเนี่ย material ถึงขนาดมันยึดกายยึดหทัยวัตถุเราก็ถือว่านับว่าเป็น material นับเป็นวัตถุที่เป็นพวกลัทธิยึดวัตถุเรียนเข้าไปเรียนเข้าไปก็เป็นวัตถุจึงเรียกพวกนี้ว่าคอมมิวนิสต์ของพุทธศาสนาพวกปฏิกิริยาพวกคอมมิวนิสต์ของพุทธศาสนา กิจนิยมแต่เป็นกิจนิยมอะไรแล้วก็ไปจิตนิยมและเบี้ยวจิตนิยมมาเป็นวัตถุอยู่ในจิตนิยมเธอก็ได้สุดท้ายตัวเองไปยึดอยู่ได้แค่จ่ายวัตถุจากภาษาเป็นนิโรธสมาบัติอะไรไม่มีผิดแล้วจิตนิยมจะกลายเป็นทำจิตให้เป็นวัตถุหมดแล้วไม่มีก็ลองฟังดูดีๆจะเข้าใจดีเขาก็เลยเถิดไปยึดเอาอย่างนั้นมันก็ผิดอยู่อย่างนั้นแล้วมันก็ได้อย่างนั้นเขาก็ถือว่าลงเห็นว่าอะไรสมมุติว่าคนหลงฝิ่นว่าอร่อยคนหลงรักอาหารอร่อยสิ่งนี้ก็เข้าใจสิ่งนี้ว่าอร่อย เป็นรสนิยมโลกโลกที่เขาหลอกกันมาแล้วเราก็ไปติ๊กอันนั้นก็ไปได้อันนั้นจริงๆจะทำเอาจนได้ก็ยิ่งมันก็ไปแต่ไม่ได้หมายความว่าเราเรียนรู้ไม่ได้นะเราเรียนรู้ได้เราจะศึกษาอย่างนี้ก็ศึกษาได้และยิ่งเรื่องอย่างนี้เนี่ยมันก็เหมือนๆกลิ่นเหมือนกันเหมือนกันเราไปลองกินดูซิวัตถุนอกวัตถุโลกเราไปลองสูบเข้าง่ายๆถ้าคนใจอ่อนแต่อันนี้มันไม่ใช่สิ่งแบบนั้นแต่มันก็มีลักษณะเหมือนกันมีลักษณะที่มันมันก็สงบดีมัน รักดีผู้ใดนมน้องไปในความสงบระงับและเป็นรองพวกนี้เข้าด้วยเป็นนั่งหลับจับจริงแล้วยิ่งดับถ้าไม่เข้าใจเป็นสัมมาทิฏฐิไปนี่บอกว่าไอ้นี่มันไม่ระวังนายนี่เป็นตัวร้ายเหมือนกันนะไปลองๆเข้าแล้วก็ติดนะถ้าไม่มีใครบอกใครสอนไม่มีใครจริงใครเกินกลับไปล้มแล้วบอกนี่สุดยอดเนื้อนิโรธนิโรธนี่แหละวิโรจน์สมาบัตินิโรธอริยสัจและนี่แหละจะเป็นนิทานนิทานก็มีใครไปแหย่ไอ้นี่ก็ให้เป็นมิจฉาทิฐิแบบนี้โคตรเจ็บเลยมาม่าแล้วกลายเป็นพวกพลาสติก ไอ้พวกนั่นแหละทำตัวเองให้ตกผลึกทำตัวเองให้นิพพานแข็ง poster มันน่าจะแปลว่าแต่บาลีตัวมิตรภาพคือตกคือตกแข็งเลยตกตะกอนนั้นผลผลิตจนเข้าติดตังค์เลยคลายตัวเป็นสภาพที่ไม่ตีไม่แตกง่ายๆกลายเป็นตัวแข็งตัวคือตัวอะไรๆที่อะไรจะหลายอย่างขึ้นกลายเป็นสภาพเหมือนกันมันก็ยิ่งไม่มีสัมมาทิฏฐิไม่มีใครบอกใครเชิญนอกจากจะไม่มีสมาชิกอยู่ใน อันนึงบอกว่าคนละออกมาอีกอันนึงควรบอกมันว่านั่นแหละยอดหลักเลยทีนี้สิ่งนี้ถ้าเกิดว่าเรารู้เป็นสมาชิกถือแล้วเราแน่ใจในอินทรีย์สาระเราแล้วเราคิดว่าเราไม่มีปัญหาอะไรหรอกเรารู้แล้วล่ะเราก็แค่เรียนรู้บ้างเรียนได้เพราะว่าสิ่งนี้โลกเขาไม่รู้เรื่องหรอกเราไปปลูกสิ่งแบบนี้โลกมันจับ โลกประวัติศาสตร์ก็ไม่มีนอกจากพวกเรากันเองจะตั้งคอกว่ากันเองเออเดี๋ยวไปนั่งเล่นนิโรธแบบมีสีทำไมเราก็ตั้งข้อว่ากันเองแต่ถ้าเราไม่สังเคราะห์ว่ากันเองคนนี้จะถูกจับมือก็เอาสิแต่ไปซื้อก็ไม่ได้ติดสันนิวาสฝึกปรือเข้าไปแล้วก็ไปติดเอากลิ่นมันไม่เข้าเพราะว่าแหละเออไปกินมาแล้วนี่มันก็ต้องว่าแหละแต่ก็บอกว่าจะเป็นนะถ้าเราไม่รู้ตัวเราจะไปลองแต่ถ้าเราไม่เคยประมาณตนไม่ได้แล้วเราไม่รู้ว่าเราจะไปเก็บแล้วแน่ใจว่าเราจะไปติดเราเข้าใจดีที่จะเอาเข้าใจดีแค่นั้นเองเข้าใจอย่างชัดแจ้งไม่ต้องไปเก็บมัน เราเข้าใจระหว่างนี้โลกอ๋อมันสงบอย่างนี้มันไม่ต้องวุ่นวายกับโลกนี้มันไม่ต้องไปเอาถ่านอย่างนี้มันทับกันสนิทอย่างนี้แล้วก็เข้าใจความหยุดความดับความไม่ต้องวุ่นวายอะไรเลยไม่ต้องมีอะไรเลยยิ่งยิ่งขึ้นไปมันก็มันก็เข้าใจมนุษย์มันจะไปยากอะไรเราไม่ได้ไม่ได้มีความเข้าใจผิดไม่ได้หลงผิดผมก็เจอกันจัดเป็นคำสั่งอยู่แล้วว่าจะยินดีในความสงบนั่นแหละก็ดีแล้วเรายังยินดีในความสงบอยู่เหมือนกันแต่ว่ายินดีในความสงบที่อยู่ในสัดส่วนที่เป็นสัมมาเหมาะควรหรือพอดีไม่เสร็จเลยเธอสงบเลย ดับหลับหรี่นี้ไปเลยหรือว่าไม่สมดุลอะไรเป็นชีวิตที่ไร้ค่าเป็นฟอสซิลอย่างไรตกไปในทางสู่ในทางเฉื่อยเหนื่อยแข็งไปในทางไม่ได้ไม่ได้ฆ่าไม่ได้คุณไม่ได้อย่างนั้นเราก็ต้องรู้เขตเลยเถิดลูกเขตพอดีก็ได้เกี่ยวกับกำลังบอกอยู่มันไม่มีใครบอกเขามาฤาษีก็สอนไม่เป็นฤาษีก็ไม่ได้มีปัญญารู้รายละเอียดแล้วก็เพี้ยนจะมาเพี้ยนกันมาเพี้ยนกันมามุ่งแต่ว่าถามต้น 3 ต้นต้น เลยเถิดไปเลยเป็นแขนตรงไม่มีไม่มีมุมซับซ้อนไม่มีไม่มีสภาพไม่รู้คัมภีร์ด่าว่าพาโซไม่รู้สภาพหมุนรอบเชิงซ้อนที่ซ้อนซ้อนซ้อนจนเพลียมาถึงสุดท้ายก็กลับมาหากลางเรารู้ความดับสนิทแบบโล่งๆแบบวัตถุเราก็รู้ไอ้นี่เราเรียกว่าแบบวัตถุเพราะฉะนั้นเราจะไปทำผัดไทยเป็นภาษาไทยวัตถุถ้าใช้ก็สภาพที่มันเป็นสิ่งหนึ่งส่วนหนึ่งที่เราเรียกในเรื่องของจิตแต่มันไม่ใช่ตัวจริงมันไม่ใช่ตัวอารมณ์ไทยรองรับและทีนี้ก็ไปทำตัวผนังตัวสิ่งรองรับได้ถึงสภาพที่เหมือนสวรรค์วิมาน คล้ายๆกับว่ามันมีสถานที่แล้วเราทำตัวกลายเป็นสถานที่นั้นไปเลยเราทำตัวเป็นเปลือกไปเลยเราทำตัวเป็นกายก็คือทำจิตให้เหมือนเป็นการทำนาให้มันเป็นรูปแสดงผลนี้จึงจะยึดลูกชิ้นลูกผมเย็ดลูกเลี้ยงพ่อเป็นรูปปกครองยึดลูกอยู่อย่างนั้นแหละไม่สนใจอะไรเพราะงั้นถ้าคนนี้ไม่มีฐานไม่มีความเข้าใจต่อในเรื่องของจิตนะก็ได้แค่อัดชั้นดีเป็นอันดับที่ 11 45 16 45 ชั้นจะเป็นสุทธาวาสไม่เจอช่วงนี้ไม่มีการเมตตากรุณาเกื้อกูลกรุณาธิคุณของคนคนหนึ่งเห็นแก่ตัวอยู่เลยตอนนี้นั่งหลับตาปี๋ๆๆถอยหาไม่เอาภาระใครแต่มีเมตตากรุณามุทิตาอุเบกขาจะเห็นชัดเจนว่ามันแยกกันไปเลยสุดท้ายว่าไม่เจอคนๆนี้มันจบเพียงแค่อัสนีตอนที่ 11 กันยายน 2013 ก็เลยขึ้นมาเป็นฐานสูงขึ้นมาเป็นภูมิที่ 12 13 14 15 16 มีเมตตากรุณามุทิตาอุเบกขาที่เป็นโค้ง เจ้าอาวาสบริสุทธิ์เข้าใจจริงไม่ไปแยกออกเป็นอยู่เลยทีนี้ยิ่งไม่มีเมตตายิ่งไม่เกี่ยวข้องใครยิ่งเห็นแก่ตัวจับลงจับลงจับลงยิ่งไม่เอาอ่าวอะไรเลยจะเห็นทิศทางที่เป็นเจ้าภาพหมุนรอบเชิงซ้อนที่แย่เป็นทางที่ไร้ค่าที่สุดเห็นแก่ตัวจัดขึ้นไปอีกเป็นฤาษีตาไฟฟังดูดีๆจะเห็นเด่นชัดทำความเข้าใจในสิ่งที่เห็นเขาจ่ายเพราะมันจึงไม่ใช่สิ่งที่ง่ายดายเลยที่จะพูดกับมันๆมันก็ความผิดทางมันไม่รู้ความจริงไม่เข้าใจจริงแล้วมันจะอยู่ไปในทางที่มันยิ่งเลือกตั้งจิตไว้ มันยิ่งกว่าข้าศึกข้าข้าศึกให้บรรลัยกันไปข้างการตั้งจิตไม่ผิดจะยิ่งไปกันใหญ่ที่เป็นอย่างที่ว่านี้แล้วก็ต้องพยายามสำรวจสังวรระวังไม่รู้จริงเห็นจริงเข้าใจดีแล้วเราจะศึกษาแล้วจะเรียนภาษาอังกฤษเรียนเปโตจะมาถามแบบนี้จะนั่งหลับหูหลับตาดูบ้างก็ไม่แปลกอะไรถ้าเรารู้เป็นสมาธิกี่ปีแล้วไอ้นี่ไม่ใช่สิ่งที่ไม่ใช่สิ่งที่จำเป็นในรถแรงมีรถกลับโยนคนทำให้คนหลงไหลมามากแล้วและคนได้ตาย ทางนี้มากกว่ามากแล้วก็นึกว่าจะเป็นที่สุดของจิตก็ได้หลงใหลกันมาอาทิตย์นี้อธิบายขยายความของอันนี้นิยามเป็นพิสดารทรัพย์สำเร็จเราเข้าใจเกิดปัญญาญาณมากขึ้นอะไรอีกทั้งภาษาไทยวัตถุก็ไม่ใช่ส่วนหนึ่งส่วนใดของร่างกายและไม่ได้อยู่ในซอกนั้นก็มีของหัวใจถ้าหาได้มีขนาดเท่าเม็ดบนหน้านวลอะไรแต่อย่างใดด้วยไม่ได้เปิดตามที่มีผู้รู้อธิบายเสริมไว้ในอภิธรรมว่าจิตวิญญาณของคนเป็นทนายอยู่ในอเมริกาเหนือมีลักษณะต่างๆ อธิบายไว้ในพระอภิธรรมอย่างนั้นภาษาไทยวัตถุหรือหทัยของเขานี่เป็นอย่างนี้มีฉะนั้นช่องทางนี้ช่องแล้วก็มีวิญญาณจะต้องไปสิงสู่ในช่องนั้นช่องนี้และกินยานี่ก็อยู่ในช่องนั้นสภาพแถวเม็ดบุญนาแล้วก็อยู่ในมีน้ำเลี้ยงสีเป็นสีอะไรอีกเธอก็ว่าไปแล้วก็อ่านดูก็ได้ก็รู้อย่างที่เขาว่านั่นแหละแต่ที่จริงแล้วมันอยู่ทั่วร่างกายที่เรียกว่าคูหาสยามในขณะนั้นจิตมันก็หยุดชั่วคราวในขณะนั้น และเป็นรูปร่างที่ยืดหยุ่นป๊อบๆๆอยู่อย่างไม่คงที่ไม่เที่ยงแท้อยู่ตลอดเวลาด้วยจิตวิญญาณไม่เที่ยงแท้อนิจจังโปรแกรมที่ติดตั้งมั่นกับจิตคงที่ไม่คงที่เราฟังดูดีๆตั้งมั่นหรือจิตมั่นคงผิดที่เรียกว่าเป็นสมาธิสมาธิอะไรแล้วแต่มันเจ็บที่มันต่อเนื่องอยู่อย่างนั้นเสมอๆแข็งแรงเสมอมั่นคงอย่างนั้นได้หมายความว่าจะให้ซ้ำซากอยู่อย่างนั้นทำได้แน่นอน นี่เป็นลักษณะที่จะทำให้ซ้ำซากการกระทำอยู่นะมีกรรมกิริยาแต่จิตไม่ใช่ของแต่งกายจิตไม่ใช่แค่สภาพแข็งๆที่คือจิตไม่ใช่สภาพคงที่คงที่อยู่ๆอยู่นั้นไม่ใช่จิตเป็นสภาพที่เกิดดับเร็วที่สุดป๊อปแป๊ปโดนจับอยู่ตลอดเวลาเจ็บเป็นเรื่องที่เกิดดับอยู่ตลอดเวลาอนิจจังไม่หยุดไม่เที่ยงจะเที่ยงก็หมายความว่ามันซ้ำอยู่ตรงนี้เองทำอยู่อย่างนั้นหรือเป็นอย่างนั้นอยู่อย่างในลักษณะเดียวนั้นได้แต่มีสภาพเกิดดับเกิดดับไม่ใช่สภาพรถ ฝันดีแล้วก็เราก็ไม่รู้ตัวเราเองเราตัดความรู้สึกของเราเราไม่รู้ว่าจิตของเราก็ยังมีเธอสั่งสอนมีทีละรูปปลาทูและอุปาทิซึ่งเป็นอัจฉริยะเราไม่รู้ไตรลักษณ์ของมารดาแต่เราไม่สนใจคนนั้นเป็นคนตัดเองแล้วไม่เข้าใจเหมือนเรานอนหลับแล้วก็ไม่รับรู้สึกไม่มีสติสัมปชัญญะมันจะเป็นยังไงมันจะปรุงยังไงมันจะไปมันไปมันไปสร้างนิมิตก็พอสร้างนิมิตใหญ่ๆเยอะๆเลยพวกเราไปผูกพันมากๆหน่อยแล้วก็เป็นรู้ไปเห็นเป็นภาพเป็นเรื่องเป็นราวเป็นนิมิตตัวเดียวก็ฝันว่าฝนอะไรไปหรือไม่ถึงฝันเป็นรูปเป็นเรื่องมันก็มีรูปก็พอรู้เหมือนกันนึกว่าเรามีเราก็เข้าใจเหมือนกันว่ามันมีสภาพนั้นพอได้รู้นี่ แต่ไม่มีเหมือนกันแต่เราไม่เข้าใจมันจับมันไม่ผิดพูดมันไม่ฝากบอกมันไม่ได้บอกมันไม่เป็นจะเป็นเพราะจิตนี่มันเป็นสภาพที่ไม่คงที่อยู่วับๆแว๊บๆอยู่ไปทั่วไปแต่อยู่ในร่างกายเรานี่มันเป็นคูหาที่ยังทั้งคูหาสุวรรณคูหาที่ยังหมายความว่าเป็นเหมือนอย่างกับถ้ำที่ให้อะไรมันอยู่ในนั้นและจิตมันก็อยู่อยู่ทั้งหมดนั่นแหละที่ไหนก็ได้อยู่ทั้งหมดไม่เที่ยงแท้อยู่ตลอดเวลาด้วยเปลี่ยนเร็วยิ่งกว่าลมยิ่งกว่าไฟเอาแน่ไม่ได้เลยเปลี่ยนไปเร็วเปลี่ยนเร็วยิ่งกว่าลมยิ่งกว่าไฟเอาแน่ไม่ได้เลยจึงเรียกว่าไม่มีรูปร่างในวง สตรีรัตน์เปลี่ยนไปเพราะๆๆจึงเรียกว่าไม่มีรูปร่างจะไปถือเป็นรูปร่างอะไรก็ไม่ได้จะบอกว่าจิตทั้งนั้นรูปร่างมันก็ต้องเหมือนคนที่มันมีหัวๆก็เจ็บมันอยู่ทั้งหมดทั้งตัวมันไม่ใช่แค่นั้นหรอกจิตมันยังมีพลังออกมาข้างนอกจะบอกว่ามึนหัวเหมือนตัวจิตมีรูปร่างไม่เหมือนอย่างนี้ด้วยเพราะว่าออกไปป๊อกๆๆส่งหนังสือส่งพลังออกไปมันไม่ได้เป็นรูปที่มันถูกอะไรกัดเจ็บเป็นยังไงก็ขอพรอะไรมาวัดหลวงพ่อมันไว้ให้อยู่ในสมองอยู่ในอับอยู่ในพิมพ์อะไรไม่ๆไม่ใช่อย่างนั้นมันละเอียดเหลือเกินมันมีพลังที่อะไรก็ไม่สามารถกันได้ ไม่มีอะไรจะกัดมันได้เพราะว่ามันก็อยู่ที่มันจะมีแรงดูดแรงผลักมันจะอยู่หรือจะไปอะไรมันก็อย่างนั้นแหละที่ใช้ภาษาคนอธิบายให้ฟังใช้ภาษาไทยๆภาษาเป็นคนพูดกันง่ายๆให้ฟังมันมีลักษณะที่เรียกว่ามันอัจฉริยะมันไม่มีรูปไม่มีร่างด้วยเพราะฉะนั้นจะมาเอาบอกว่าจิตของคนวิญญาณของคนเป็นโรคลิเกรูปพระอินทร์พระพรหมเป็นตัวตนใส่ชฎาด้วยอะไรเนี่ยมันรูปปั้นของตัวเองมันกำหนดรูปออกเองกำหนดรูปของกำหนดรูปกายมนุษย์รูปตัวรูปตนเราเองก็คงไม่ได้จ้ายืนยันว่ามันไม่มีลูกมันไม่มีตัวไม่มีคนอะไรมันเป็นกระทะพลังมันเป็นแต่สภาพจิตวิญญาณ ไม่มีแต่ตัวข้าดูมันมีตัวดูมันทำงานอยู่เลยเราไปสัมผัสกับตัวธาตุรู้นั้นเข้าเราก็เป็นผู้ช่วยเอาคือตัวเรานั่นแหละตัวรู้ของเราถ้ารู้ของเราก็ไปแต่รู้กันมันชอบไม่เกินเหตุปัจจัยที่มันครบพร้อมกันก็รู้เหมือนอย่างขณะนี้ในขณะนี้ที่ไหนนี่จริงๆในนี้เนี่ยมีเสียงเสียงที่ละเอียดด้วยไม่ใช่เสียงร้องของจั๊กจั่นเสียงร้องของสัตว์อะไรเนี่ยไม่ใช่เหมือนกันจะเกิดปัจจุบันไม่มีเสียงแต่ในนี้ไม่มีเสียงไอ้นี่ขนาดนี้ ต่อเมื่อเรามีเหตุปัจจัยเราเอาเครื่องมือแล้วเอาเครื่องเสียงมาเกาะแม้แต่มีก้อนแร่มาทำวิทยุแรกเข้านอนก็เห็นมันก็ต่างกันได้แล้วพอไอ้นี่มากระทบกันเหมือนกับคูหาสะท้อนมีวิทยุแร่มีโครงมันก็ยังจะเป็นลำโพงมันก็ยังกระทำเออพอมาชนเราก็เกิดรับขึ้นมาเป็นวิทยุแรกก็ยังได้แล้วทีนี้ถ้าเกิดมีใครเก่งทำเครื่องมือทำเหตุปัจจัยขึ้นมาเป็นก้อนวิทยุเลยทีนี้มีเครื่องมีอะไรต่ออะไรหลายๆอย่างเพื่อที่จะทำงานสูงขึ้นสูงขึ้นสูงขึ้นเพื่อที่เราจะได้ เปิดขึ้นแล้วก็ทำเครื่องรับวันนี้ขึ้นมาให้มันกระทบขึ้นมาแล้วก็เอาเสียงนั้นมาใช้ได้มีเสียงดังขึ้นมาทันทีแต่ฉันนั้นไม่ใช่เสียงอยู่ที่อย่างที่เราคิดว่ามันจะต้องมีเสียงมันไม่ใช่มันไม่ใช่มันไม่เป็นเสียงเสียงอะไรแต่คนเรามันเรียกเสียงไม่ขยายขึ้นมาได้ค่าขนาดนี้ก็โตใหญ่แต่เราก็ใช้เสียงนั้นเพราะว่าคำว่าเรียกว่าเสียงขณะนี้เนี่ยมันก็เป็นความเข้าใจเป็นลำดับใหญ่ๆของคนแล้วเราก็เข้าใจว่าเสียงมันจะเป็นอย่างนี้เมื่อเวลามันอยู่ในอากาศ ซึ่งเป็นพลังงานหรือว่าเป็นภาพอันนึงเขาเท่านี้หยาบๆเท่านี้พลังงานวิญญาณเหมือนอย่างนี้เป็นละเอียดกว่านี้อีกมันก็อยู่อย่างนั้นแหละตอนนั้นบอกว่าวิญญาณออกจากตัวแล้วร่องรอยอะไรแล้วเราก็คิดว่ามันจะมีรูปมีร่างอย่างนั้นมันไม่ใช่มันไม่ใช่นะมันไกลนิดกว่านั้นเลยชั้นเดียวกันขนาดนี้ในกษัตริย์ในที่นี้มีเสียโอ้โหยังแจ๋วเลยคลื่นเสียงต่างๆหรืออะไรเสียงต่างๆที่จะมีแต่มันไม่ใช่เสียงอย่างที่เราเข้าใจมันไม่มีเขียนอย่างที่เราเข้าใจที่เราบอกว่ามันจะเป็นไม่มีเยอะแยะเลยถ้ามีดนตรีกันตายเลยขนาดนี้ถ้ามันมีขนาดไม่มีคลื่นวิทยุมีคลื่น ไม่มีเหตุปัจจัยมันไม่มีอะไรที่จะมาผสมเอาอันนั้นออกมาให้มันเป็นส่วนที่มันจะดังออกมาตามที่เรามันหยาบออกมาจนได้ยินที่ดินได้มันไม่มีแค่นั้นเองถ้ามีเครื่องมือแล้วมีอุปกรณ์มีส่วนประกอบมีองค์ประกอบเข้ามารับออกมาเดี๋ยวนี้ขณะนี้มีเครื่องมีชีวิตต้องเป็นร้อยเป็นพันขึ้นในขณะนี้ขณะนี้ที่นี่เปิดออกมาจะมาโจรคลื่นที่มันได้ตรงมีอุปกรณ์ที่ตรงกันได้ขนาดนี้ดังสนั่นหวั่นไหวอยู่ขณะนี้เพราะถ้ามันมีเหตุปัจจัยนี้ อันนี้ก็ไม่มีไม่มีปัจจัยที่อันนี้ก็ไม่มีแต่อันนั้นมันก็มีมันก็มีไปมันก็เสื่อมไปตามภาวะการของมันจะไปตามภาวะการมันก็แสวงหามันเหมือนวิญญาณร่องรอยเหมือนกันพวกนี้มันก็อยากมาโชว์ตัวเหมือนกันแต่พลังงานย่อยเหลือเกินมันเป็นพลังงานที่ไม่ได้เกาะกลุ่มกันทนทานทนนานอะไรเลยพลังงานแค่เสียงไม่ได้พลังงานที่จะเกาะกลุ่มกันมามากมายมียกตัวอย่างอันนี้ขึ้นมาให้เราจะเข้าใจเรื่องวิญญาณล่องลอยแล้ววิญญาณอะไรต่ออะไรพวกนี้เป็นมากมันอาจจะรัก แล้วมันไม่ใช่ตัวตนอย่างที่เราคิดเรานึกบางอย่างมันไม่ใช่ลูกศิษย์ผมหนึ่งอย่างอัจฉริยะหมายถึงลูกๆลางๆผมโฉมความประชุมเป็นก้อนเป็นแท่งอย่างที่เรานึกมันไม่ใช่อย่างนั้นเหมือนเราเป็นนึกมันเป็นรูปเป็นโฉมเป็นรูปเป็นช่างอะไรแล้วก็ไปบ้านเป็นภาพอะไรในมโนไม่ติดในใจของเราเพราะว่ากลายเป็นสิ่งที่เพี้ยนไปเข้าใจว่าจะไม่ได้ถามเลยเออมันยากกว่าเพราะเดี๋ยวนี้มันมีมันมีพลังงานอะไรเกิดขึ้นอีกตั้งเยอะเดี๋ยวนี้ รวนมากควรมากเพราะฉะนั้นจึงเป็นเป็นฤทธิ์เป็นเดชเป็นอย่างสมัยโบราณจึงยากยากเอาพลังงานนี้มาทำแบบสมัยโบราณยากเพราะวันนี้มันพลังงานก็ถูกควรถูกฆ่าถูกแต่สภาพถูกอะไรก็ได้เยอะแยะมากมายแต่มันลำบากลำบนอย่างนั้นก็ยากจริงๆตั้งข้อสังเกตก็คือไม่มีรูปร่างที่คงที่แน่นอนนั่นเองมีเรียกว่าไม่มีรูปร่างหรืออัจฉริยะคือไม่มีรูปร่างที่คงที่แน่นอนนั่นเองอยู่เฉลี่ยไปทุกส่วนของร่างกายตามรูปขันธ์ใหญ่บ้างจะสัมผัสสัมพันธ์เฉลี่ยกันแทรกซึม ไปทุกจุดทุกซอกยิ่งกว่าของเหลวยิ่งกว่าอากาศยิ่งกว่าอุณหภูมิไม่มีหนี้ได้อยู่อย่างนั้นปริมาณทั้งคุณภาพก็มีมากบ้างน้อยบ้างและแสดงคุณลักษณะตามหน้าที่ตามเนื้อหาของรูปขันธ์ที่จะพิมพ์ทำงานนั้นๆมันจะเกิดมันจะเป็นจะมีก็ตามแต่ภาวะที่มีองค์ประกอบและถ้าเรามีสุระภาวะมีดินน้ำไฟลมแท่งนี้มีทั้งประสาทมีทั้งส่วนประกอบใดแสดงได้ดีได้มากมันก็แสดงตัวจิตวิญญาณก็แสดงว่าแสดงผลคุณภาพสูงสูง คุณหรือว่าแท่งอาชีวะที่ในโลกนี้ปั้นขึ้นมาได้ที่จะให้วิญญาณเข้าไปใช้งานจะใช้งานร่วมกันได้อย่างวิกฤตการณ์เพียงแต่พัฒนามาเป็นสัตว์มนุษย์สัตว์อื่นๆกับแต่ละชนิดแต่ละระดับมันก็เป็นเหตุปัจจัยเท่านั้นแม้จะเอาวิญญาณคนก็ไปใส่ในสัตว์พวกนั้นมันก็ใช้ระบบก็จะแสดงประสิทธิภาพได้แค่นั้นเหมือนกับวิทยุเครื่องนี้มีเป็น 10 เท่านี้เองรับคืนดีก็ส่งมาจากพื้นที่เดียวกันนะแต่เวลารับแล้วไม่เต็มที่ไม่ไม่เหมือนกัน บางทีแกก็ต้องต่อด้วยเครื่องวิทยุบางเครื่องตอนส่งมาได้แค่นี้จะรีบปรับปรุงและยิ่งกว่ายิ่งกว่าต้นตอด้วยดีกว่าต้นต่อได้ก็มีได้เป็นได้ฉันใดก็ฉันนั้นฉันใดก็ฉันนั้นวิญญาณที่มาเข้ากับอุปกรณ์อันนี้อุปกรณ์นี้ทำให้ยิ่งขึ้นทำให้เจริญขึ้นทำให้ก้าวหน้าขึ้นเหมือนกับเราเองเราทุกวันนี้เรามาทำให้วิญญาณของเราพัฒนาและอุปกรณ์แห่งนี้เรามาทำให้วิญญาณพัฒนาจากอุปกรณ์ส่งมาจากเดิมแต่ทำให้มันดียิ่งกว่าเดิมนะชาญฉลาดยิ่งขึ้นแหลมคมไม่รู้จะเปลี่ยนไปทำให้มี เปลี่ยนแปลงจากค่าที่มันเลอะๆเลอะเทอะมันหุ้มเป็นพ่อมันสดๆกลางๆอะไรมันทำให้เจียระไนเข้าไปอีกถ้าเราจะสร้างแบบโลกมาทำวิญญาณให้เป็นแบบโลกสร้างภาพแบบโลกเรียนรู้ทำปัญญาอย่างโลกก็ได้ทำบรรยายอย่างทางธรรมก็ได้เนี่ยเราก็มาใช้มันมาสร้างสรรค์ขึ้นไปอีกมันจะมีภาวะที่จำเป็นไม่ตายไม่เที่ยงไม่คงที่มันจะไม่คงที่ไม่เที่ยงอยู่อย่างเก่าวิญญาณนึกถึงจิตวิญญาณรับรู้แล้วเราก็มาพยายามพัฒนามันก็ทำกินไปได้เรื่อยๆ สาดสมองที่มีหน้าที่คิดหน้าที่จำมากที่สุดเป็นกองอำนวยการหรือโรงงานของมโนสังขารพลังงานแห่งจิตความคิดความจำมันก็จะมีอยู่ที่นั่นหมดแล้วเปิดแต่ไม่ใช่ประสาทสมองที่จะเรียกว่าจิตวิญญาณคนไข้เรียกจิตวิญญาณอยู่ที่ประสาทอยู่ที่สมองมันก็ไม่ใช่มันจะมีอยู่ที่นั่นแหละตั้งอยู่ที่นั่นเพราะว่าที่นั่นเป็นโรงงานเหมือนกับโรงงานเหมือนกับกองอำนวยการฉะนั้นจิตวิญญาณสักครั้งที่นั่นเยอะกว่าเพื่อนหรือว่าทำงานมากละเอียดแต่นี่ทำงานอยู่อย่างมากและที่อื่นก็มีกระจายอยู่ สัมพันธ์กันมีไม่รู้จะใช้ภาษาอะไรถึงแม้ว่าอยู่ที่สมองก็อยู่ที่อื่นมันก็สัมพันธ์กันสัมพันธ์กันก่อนจนบางทีเราก็มีอีกส่วนหนึ่งคือสติสัมปชัญญะที่จะไปรู้ว่ามันสำคัญกันหรือเปล่าเราก็บางทีเราก็สู้ไม่ได้ฉันขาดตอนไปไม่ได้ขาดตอนไม่ต้องมาจนกระทั่งเหมือนกับสิ่งนี้ไม่มีส่วนต่อกันทั้งๆที่มันอยู่ในขณะเดียวกันบางทีเราไม่รู้สึกที่เท้าบางทีเราไม่รู้สึกที่แขนที่ปลายมือบางทีเราไม่รู้สึกที่ตรวจและส่วนนี้ของร่างกายแต่ถ้าที่มันยังมีภาษาหรือมีเอาอวัยวะภายในต่อกันอยู่นะถ้ายังไม่ตายเลยยังไม่ตัดขาดจากกันแต่มันไปไม่ถึง กิจวัตรจิตวิญญาณของเราก่อนที่จะไปรับสัมผัสสัมผัสแล้วยังไม่สำคัญเลยเราไม่รู้เรื่องตอนนี้ผมยังไม่ตายนะบางทีก็เหมือนพวกเป็นโรคอยู่อย่างนี้เป็นโรคขาดหรือเป็นโรคอัมพาตซึ่งมันยังไม่ตายทีเดียวมันยังมีอาหารดื่มน้ำไปโรงเรียนได้ต่ออยู่กับร่างกายของเราแต่ว่าเราไม่รู้ไม่รับรู้ไม่รับรู้เลยแต่ยังไงก็ทำยังไงก็ไม่รับรู้ไม่มีความสำคัญอยู่ยังไงก็ไม่มีความสำคัญในการรับรู้ไม่มีการคมชัดเจนวิญญาณมันอยู่ในร่างกายกูหา ประสาทที่ยังกายสังขารหรือยังความเป็นชีวิตให้ทำงานส่วนกายมากที่สุดก็อยู่ที่หัวใจพลังงานแห่งการดำเนินชีวิตก็มีอยู่ที่นั่นพลังงานที่ควบคุมร่างกายทั้