220410-2-071 ทางเอกภาค2-ตอน071(หน้า175)-พ่อท่าน-สันติอโศก-ท052.txt

เครื่องยนต์เหมือนไม่มีอะไร แล้วไม่ใช่เหมือนมันเป็นจริงๆด้วยถ้าเป็นได้จริงแล้วมันเป็นจริงๆด้วยไม่ใช่เหมือนเท่านั้นมันเป็นความไม่มีมันว่างจากตัวตนว่างจากกิเลสหมดเลยแต่กลายเป็นตัวสมมติที่จดจำแค่นี้กลับไม่ว่างเลยเป็นตัวจับคนที่เราอุทานเป็นตัวที่ระบุทางเป็นตัวที่เข้าเร็วผีกระสือกับเก่ามีประสิทธิภาพและมีพลังงานเต็มด้วยพลังงานฟังดูดีๆแล้วมันจะเห็นจักรยานของศาสนาที่ชัดเจนว่านี่เป็นปรัชญาของศาสนาเป็นปัญญาเป็นความรู้ยอดรู้ยิ่งเป็นความเข้าใจที่ชัดลึก ไร้คุณค่าเลยไม่เห็นเข้าใจแล้วจะเห็นว่ามันยอดคุณค่าใครเขียนมั่งใช้เสียงมันเสียงไม่ได้มันเขียนไม่ได้เลยมันเป็นยอดคุณค่ายอดความประเสริฐของมนุษย์หรือจิตไม่ใช่ไม่มีสิทธิ์มีสิทธิ์แต่เหมือนคนไม่มีสิทธิ์เพราะว่าจิตของคนในโลกมันมีแต่จุดกินเลยมันยังเหลือสังคมมันยังหัวยังแถมมันยังมีกิเลสตัณหาเพราะมันจึงไม่เป็นอย่างที่กล่าวได้แต่ถ้าผู้ใดเป็นสิ่งมีชีวิตแล้วก็เป็นอย่างที่กล่าวมิได้เป็นได้ไม่มากก็น้อยไปหลายๆแล้วค่อยมาๆๆเราถือ ปกติพระพุทธเจ้าอย่างพระพุทธเจ้าที่ท่านเป็นท่านก็ว่ามาตามหลักฐานเลยเอามาพูดแม้เป็นประธานเป็นคำอธิษฐานเป็นคำอธิบายอย่างไรก็ตามพระพุทธเจ้าขยันหมั่นเพียรทำงานอยู่อานนท์ต้องจัดคิวจัดเวรจัดถูกกระทบต่ออะไรก็ได้ให้พักให้เขียนไม่เช่นนั้นจะแย่เพราะไม่เช่นนั้นปล่อยให้ท่านทำให้ท่านทำไม่ไม่มีแล้วไม่มีใครเป็นศัตรูเป็นนายทวารเป็นคู่กันคู่อะไรให้แล้วมีแต่พระกรุณาธิคุณโรคจิตมหาจักรวาลตายกันพอดีอายุไม่ถึง 80 ครับผมว่าไม่ได้ทำยังไงแต่เขาพระพุทธเจ้าไม่ถึง 80 ตายก่อนแน่ๆใครมาก็ใช้เอาใช้เอาใช้เอาใครมาก็ใช้เอาใช้เอาใช้เอามันก็มีเหมือนกัน นี่ผมรับมาถึงใครก็รับเอารับเอาหินมันก็เปลี่ยนเดือนจะถ่ายขนาดนั้นก็ยังอายุ 80 เลยยังไม่ถึง 100 เลยยังไม่ถึงกับแม่กลับต้นสาระได้อธิบายกันให้ฟังมีภาษาที่ซ้อนย้อนแย้งดูเหมือนฟังแล้วขาดแต่แท้จริงไม่ขับถ้าเห็นด้วยปัญญาอย่างลึกซึ้งแล้วมันสอดคล้องมันเป็นจริงทุกฝ่ายคำว่าว่าจะวางแบบกิเลสตัณหาอุปทานจริงๆว่างจากตัวว่างจากตนว่างจากความเห็นแก่ตัวไม่เหลือตัวไม่เหลือตนไม่มีเศษอะไรที่มันเกิดมาถ่วงมันดึงปล่อยเกลี้ยงร่อนจริงว่างจริงๆ กิเลสตัณหาอุปทานว่าจัดการเห็นแก่ตัวแก่ตนจริงๆแต่กลับเป็นสภาพไม่ว่างเออมันตลกเข้าใจได้คนเข้าใจเข้าใจได้ทีเดียวเข้าใจได้จะให้รู้สึกว่ามันหลุดอิสระมันฟรีมันไม่กลับไม่มีอะไรที่จะมาชวนเลยมันไม่มีการมาต้านเลยกลายเป็นคนแหมยิ่งมีพลังเรื่องๆราบรื่นไม่มีอะไรขุดรั้งไม่มีอะไรดึงเลยรุ่นเรียบเข้าหูฟังดูดีๆอธิบายความหมายของความเป็นจริงแล้วเข้าใจแล้วเราก็จะรู้อุดมการณ์แล้วก็จะรู้ทิศทางคนจะเป็นได้หรือเปล่า ตั้งแต่ว่าเราเองเราไม่เป็นอย่างที่ไม่เป็นเราต้องเข้าใจด้วยเหตุผลว่าเพราะเราเอาแรงงานไปใช้ในสิ่งที่ไม่ใช่ศรัทธาเรื่องแรงงานเพราะเราเป็นผู้หลงต้องเจอต้องติดต้องอะไรอร่อยต้องให้ตัวเราเองได้รับสิ่งนี้เป็นเพราะเป็นชาติเป็นสิ่งตอบแทนที่หลงมากนี่ก็ติดเอามากๆเราจึงต้องบริการให้ตัวเองมากๆแรงงานที่จะไปทำอะไรจึงไม่ค่อยมีเพราะเอาไปทำเป็นปั่นเป็นแรงงานสูญเสียเป็นแรงงานไร้ค่าแท็กซี่เรากลับเอาแรงงานที่ไร้ค่านั้นมาไม่ให้ตัวเองมันหลงบริการตัวเองเก็บคืนมาคืนมาตั้งแต่ยาตามที่มันจนกระทั่ง ได้อยู่ในฐานะอันพอดีจะบริการตัวเองก็เหมือนกับว่าไม่ต้องไปเปลืองคนอื่นไม่ต้องไปเบียดเบียนคนอื่นแม้จะกินข้าวก็ไม่ต้องให้คนป้อนอะไรเนี่ยไม่งั้นเรามากินข้าวก็จะต้องให้คนป้อนจะต้องอะไรเกินไปนั่นมันทำได้ของเราและสุดท้ายเดี๋ยวก็จะต้องขี้ก็ต้องทนมากไปแต่มันก็เป็นได้จริงๆคนมันมากไปอย่างนี้มันมีแนวคิดจริงๆแต่ที่ยกตัวอย่างฉันคนจะนอนแค่นั้นน่ะเออนับไปที่แทบจะนอนน่ะเราคิดแต่ว่าคำว่านอนคนเดียวคนนี้จะนอนหรือจะต้องถ้าสมมุติจะไปที่นั่นผู้ใหญ่ยิ่งจะต้องไปค้างที่นั่น 1 คืนคุณเลยตอนนี้วิ่งไปในที่ที่ไม่มีอะไรเลยสมมุติว่า 40 ยังไม่มีอะไรเลยต้องสร้าง ต้องสร้างที่ให้นอนตรงห้องนอนการที่ห้องนอนจะต้องมีเครื่องประดับเครื่องบริษัทไม่มีก่อนอะไรจะเห็นชัดว่าคู่นี้เนี่ยถ้ามีปัญหายิ่งใหญ่แล้วจะเดือดร้อนแค่ไหนคนที่จะบริการสูญเสียขนาดไหนคนที่จะบริการแม้แต่แก้วเขาจะท่านจอมจักรพรรดินอนณที่นั้น 1 คืนหรือหลายคืนก็ตามเราจะไปที่นั่นเริ่มต้นที่นั่นไม่มีอะไรแล้วมีผู้ใหญ่ยิ่งใหญ่จะตายแล้วร้อนเป็นกล้าเลยทีนี้ก็จะต้องเร่งมือถือมีกำหนดการแล้วว่าจะไปค้างที่มัน 1 คืนก็จะต้องเสกสรรค์แม้ไม่มีกระทั่งบ้านเรือนจะต้องสร้างบ้านเรือนที่ต้องสร้างห้องพักขึ้นห้องนอน กลั่นต้องฟ้องต้องให้ดีที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้ความในความยิ่งใหญ่คิดดูซิว่าจะใช้แรงงานสักเท่าไหร่ถ้าจะนอนเนี่ยของคนเนี่ยจะต้องใช้คนเท่าไหร่แรงงานเท่าไหร่เพื่อให้คนนี้ไปได้นอนสมศักดิ์ศรีต้องบริการกันขนาดนี้ไม่ใช่เรื่องไม่มีนะเรื่องนี้มีแล้วไม่เป็นมาแล้วขนาดไหนเดี๋ยวนี้มีลักษณะอย่างนี้อยู่ไหมในโลกมีแน่นอนมันยิ่งใหญ่อย่างที่เน้นให้ฟังนี่ก็ตามมีแน่นอนมันบ้ากันไหมแล้วมันเปลืองเปล่าที่เห็นแก่ตัวเองมันใหญ่เหลือเกินแล้วมันสูญเสียคนเหลือเกินแรงงานเหล่านั้นแทนที่จะต้องบอกก็ไม่ต้องแล้วก็ ก็ได้เรามีสิทธิ์มีอำนาจแต่เราไม่บังคับเพราะเราเองเราไม่มีสิทธิ์ขาดแค่บังคับเขาไม่ให้ทำแก่เรามันจะเป็นน่ากลัวอะไรในการที่จะบังคับเขาไม่ทำแก่เราถ้าได้บังคับให้มาทำแก่เราที่มันน่าเกลียดมันน่าเกลียดไอ้นี่มันไม่น่าเกลียดมันไม่น่ากลัวอะไรบังคับให้เขาทำแก่เราเรามีสิทธิ์ขาดเดือนละยิ่งใหญ่จริงอ่ะแล้วก็บอกเขาก็ไม่ค่อยนอกจากว่าเขาเองก็จะทำแต่ความรักเคารพนับถืออย่างจริงใจจริงจังอย่างที่อยากจะให้ผมมีน้ำใจเราก็พยายามลดลงแม้แต่นั่นก็พยายามสอนเขาเขาจะให้ยิ่งจะให้เราเรายิ่งจะต้องลดเขาและรถการรถที่ให้บริการ นี่แหละตัวนี้คือตัวจริงที่เราจะต้องลดเรื่องสำคัญเป็นการย้อนแย้งที่ต้องลดจริงๆด้วยพยายามที่สุดแต่ก็ยากเหมือนกันแต่ก็ต้องทำให้ได้มากที่สุดด้วยยิ่งเจตนาอันใจที่จะต้องลดแก่เขาไม่เข้ามาเฟอร์ไม่เข้ามาทำอะไรก็ได้แก่เราผู้รู้แล้วใกล้ชิดศรัทธาก็ต้องพยายามสนับสนุนถ้าเห็นว่าขาดไม่ชี้ชวนคนอื่นไม่เห็นคนอื่นที่จะไม่มีคนอื่นที่จะมาทำเราก็จะต้องดูแลไม่มีใครดูเราก็ต้องดูด้วยจริงใจช่วยเหลือเกินไปคอยบริการก็ต้องบริการบ้างพอสมควรให้เห็นว่ามันก็สะดวกหน่อยเพราะบางทีให้ดูเป็นอนาคตเกินไปจนกระทั่งอะไรเกินไปในโลกสมมุติเขาก็มันก็กลายเป็น กันเองนี่ก็ยังไม่รู้จักบริการไม่เข้าใจอะไรเลยเขาก็ดูถูกดูแคลนหรือแม้จะดูถูกคนที่เป็นผู้ที่อยู่ร่วมไม่รู้จักคอยดูพรุ่งนี้น่าเชิดชูอุ้มชูหรือว่าหน้ารักษามาพบกับผมไว้แต่เราเปล่าเลยมันก็ย้อนแย้งมันพูดภาษาที่พูดเหมือนไม่จบแต่มันก็พูดรองรับกันไว้เท่านั้นแต่ไม่ใช่หรอกโดยจริงใจแล้วก็ควรจะเป็นอย่างนั้นเพราะฉะนั้นในส่วนที่ผู้ที่เป็นผู้เรียนรองรับจริงหรือผู้ที่รู้จักกับสิ่งนี้ก็จะพยายามย้อนแย้งรถลงจริงๆยิ่งลดเขาก็ยิ่งทำให้มันกลายเป็นอย่างนั้นจริงๆเราจึงจะเห็นจุดสุดท้ายเรายิ่งไม่เอาเนี่ยเขายิ่งใหญ่แล้วยิ่งไม่เอาเขายืนยันแล้วไม่อะไรที่ได้ ข้อใดที่ศูนย์มันมานิดนึงมันก็ชัดเจนมันยิ่งจะมีให้มากยิ่งไม่เอาเค้ายิ่งอยากให้เจอแต่เรื่องอย่างนี้อยู่ในโลกตลอดเวลาถ้าพิสูจน์จะพยายามที่สุดแต่ถึงแม้ไม่มีเราจริงใจจริงๆเราไม่มีหรอกก็ได้ไม่มีจริงๆเราก็ได้ไม่มีอะไรเลยเป็นสุดท้ายนอนคนน้อยคนบินให้ได้เราได้ฝึกนิสัยตัวเองอย่างดีแล้วไม่มีเลยไม่เอาไม่มีเลยไม่กินไม่มีเลยแต่น้อยที่สุดท่านเลี้ยงตัวเองสบายดีสบายไม่ได้มีภาพนามสกุลได้ไม่ใช้ก็เหมือนกันผักก็มี มักน้อยทำให้น้อยใช้แต่น้อยพยายามไม่สะสมไม่กอบโกยจริงๆไม่เปลืองไม่เผาผลาญจริงๆที่อยู่ไม่มีนอนเหมือนคนมาให้คนดึงคนไล่ให้ได้ใช้ได้จริงๆเป็นนิสัยสบายเราก็ไม่ต้องทุกข์อะไรเราได้ถึงมืดเราได้ฝึกตนเป็นผู้ที่มีนิสัยดีอย่างที่เขาจะมาพระพุทธเจ้าท่านบอกว่าสาวกทั้งหลายจงทั้งหลายเธอจงนิสัยเสียเป็นนิสัยเสียไม่ได้ผู้ใดได้นิสัยเสียไม่นิยมไม่มียายาอย่างดีอย่างมีอะไรมาเกี่ยวกับสิ่งที่เราเองยาดองในน้ำหมุดแต่ถ้ายังมาจะเป็นอดิเรกลาภพ่อมีมาให้บ้างมีมา การปฏิเสธเสียนี่เป็นทิศทางที่ท่านบอกแล้วไม่ใช่บอกไม่ให้ขัดศรัทธาเป็นทิศทางที่ท่านบอกไว้แล้วว่าจะปฏิเสธเสียก็ได้คือการขัดได้ขัดศรัทธาคนได้แต่ต้องระวังเฝ้าระวังเพราะว่ามันมันยากอย่างที่เราได้ผ่านไปพบที่เราจะรู้เลยต้องระวังไม่ใช่เอาเหตุนี้มาไว้เห็นแก่ตัวอีกระวังอีกประเดี๋ยวก็จะเอาเหตุเลยมันขาดเจ้ามันยากไงเราก็เลยต้องไปตัดแล้วก็ปล่อยทิ้งเอาไว้เพื่อเป็นเลขๆของเราเองที่จะแอบเกิดโรค ระวังจริงเราไม่ให้เกิดการแตกแยกหรือว่าโกรธเคืองไม่ชอบใจอะไรขึ้นมาล่ะเขาอยากให้แล้วก็ไม่เอาไม่เอานี่บางทีมันก็ขัดใจมันโกรธเคืองกันได้เราก็ยิ่งต้องระวังอย่าให้เขาโกรธและไม่ใช่เพื่อความโลภของเราด้วยไม่ใช่เพื่อความโลภของเราด้วยหรือว่าคิดๆหน่อยๆก็ตามจะต้องเห็นไม่กินพยายามทำให้สะอาดเราก็จะเห็นคำว่าเป็นที่สุดเฉยถ้าเป็นไปได้เลยจัดหนักที่สุดของที่สุดเราก็จะทำพยายามจะจัดกิจกรรม จะกระทำอะไรลงไปมันจึงจะเป็นผู้ที่อุเบกขาอย่างไม่ใช่อุเบกขาติดในอุเบกขาและเก็บความว่างเฉยเด๋อๆเป็นแขนตรงอะไรอีกก็ไม่ใช่ไม่ใช่ความหมายเฉยว่าแบบนั้นนอกจากไม่ใช่ความหมายเฉยว่าแบบนั้นแล้วเราจะทำความเฉยว่างไม่ได้หรือว่าเราจะทำตัวอุเบกขานี้ได้คำว่าอุเบกขาตัวนี้ไม่ต้องแปลว่าเผยว่าแปลว่าอุเบกขาของมันเองเลยทีนี้อย่างเป็นสัจธรรมจะยิ่งเป็น 20% ที่เราทำได้เยี่ยมชมเป็นนิทานยอดอันนี้เศรษฐกิจแย่ทำได้อย่างปกติบ้างและไม่ว่าอะไรก็ตามทำได้อย่างที่พูดที่สะอาดสุดไม่สะอาด สุดยอดสุดยอดวิญญาณยอดตัวรู้ที่มันรู้สึกเลยมันแหมมันเก่งเยี่ยมจิตหรือวิญญาณธาตุรู้ที่มันยังรู้ได้อย่างสูงสุดเก่งสุดอย่างนี้เราจะหลงว่าเป็นตัวเป็นตนแล้วก็ไปหลงสนิทประนอมมันไว้ไปหลงยึดถือมันไว้ไปหลงรักษามันไว้โอ๊ยอย่าเสื่อมเลยน้อย 10 ตัวนี้เป็นเอกไม่เคยสุดยอดที่ปั่นมาได้แล้วที่ทำได้แล้วแหมเป็นของสูงของเยี่ยมในส่วนและหลงใหลรักษาไว้อย่าเลยนะอย่าสลายไปยาสูญหายจะต้องรักษาไว้มีในโลกล้มตัวลงตรวจสภาพเผื่อว่าเราไม่รักษาสิทธิของเราเอาไว้ไงแล้วคนอื่นก็จะมีอย่างเราหรือไม่มีมานะไม่ดูถูกใครๆก็จะต้องพยายาม สอนเขาให้มีสิทธิ์อย่างนี้ให้ได้แม้ไม่มีแล้วเราดีที่สุดเป็นพระสัมมาสัมพุทธเจ้าภายในจิตตัวเองที่สุดเจริญที่สุดเป็นปลุกเสกหาเป็นเอกยอดที่สุดอุปสรรคที่สุดเป็นยอดเขตมหาบุรุษอย่างไรก็ตามจิตวิญญาณตัวย่อนี้ก็ไม่หลงใหลว่าจะต้องมีอยู่ปรินิพพานก็ต้องปรินิพพานเลิกก็ต้องเลิกกันต้องวางก็ต้องวางกันไม่ค่อยจะยอดรักษาไว้ต่อไปอีกเปลี่ยนแนวเรียนเล่าไม่รู้จักสุดสิ้นไม่รู้จักศูนย์พระพุทธเจ้าไม่ได้สอนอัตราไม่ได้สอนเหลือนิรันดรแม้จะเป็นกึ่งยอดสุดยอดวิญญาณเป็นยอดเหลือฝ่ายหญิงพระเจ้ามันตรงนี้สุดยอดเนื้อพระเจ้ามันจงเชื่อว่า ไม่ยึดมั่นเป็นตัวเป็นตนเป็นเราเป็นเขาเป็นของที่ต้องหลงสุดยอดยิ่งใหญ่ที่สุดเท่าไหร่ก็ตามฟังให้ดีนะจะเห็นชัดเลยยอดคิดพระวิญญาณยิ่งใหญ่ที่สุดทำได้เป็นได้ในมนุษย์ชาติพิสูจน์ได้ด้วยไม่ใช่ลึกลับฝากไว้ที่ไหนๆไหนเราจึงจะเห็นได้ว่าศาสดาที่ไม่มีความรู้ยอดไม่เข้าใจความเป็นมนุษย์เก่งสุดเป็นพระบุตรที่ยอดเยี่ยมสุดทั้งๆที่ทำเองศาสดาเองท่านเป็นได้เป็นตัวอย่างอันบริบูรณ์บริสุทธิ์และเรามีนโยบายมีหลักฐานมีศีลมีธรรมมีวินัยมีหลักข้อศีลข้อธรรมไปตามมาสอนคนท่านก็เก่งสุดเป็นตัวอย่างอันดีสุดได้ของท่านแล้วเนี่ยท่านเองนั่นแหละเป็นตัวแทนทั้งหมดพระอภัยพระเจ้าและท่านเองนั่นแหละเป็นตัวพระเจ้าเพชรเองเพราะว่าเป็น เดียวกับพระเจ้าคนทำตัวให้เป็นยอดพระเจ้าเป็นยอดพระเป็นเจ้าแห่งพระเจ้าเป็นก้อนเป็นจุด good good good good good good good good good เลยเป็นก้อนเป็นเจ้าแห่งกุดเป็นเจ้าแห่งความดีสุดยอดแล้วล่ะแต่ท่านจะไปเอาดินไปฝากคนอื่นเพราะคนมันจะต้องรวมต้องวางคนมันไม่เชื่อว่าคนจะดีได้มันไม่เชื่อน้ำมันคนมันจะดีได้มันต้องไปเชื่อว่าต้องไปถึงมียอดเชิดเอาไว้อยู่ไหนก็ไม่รู้มันถึงจะดีที่สุดเขาก็เลยฝากซื้อไว้กับกอดไม่รู้เรื่องเหมือนกันว่าอยู่ไหนให้คนฟังกันบอกว่า มันไม่มีใครเห็นได้หรอกแล้วคนเราจะเป็น Good นี่ไม่ได้เป็นพูดอย่างก้อนไม่ได้เขาจึงไม่ยอมพวกศาสนาพระเจ้าก็ไม่ยอมพระพุทธเจ้านี่ใครจะไปเป็นอย่างพระเจ้าไม่ได้แต่ต้องพระเจ้าไม่ได้ไปสัมผัสพระเจ้าอย่างที่เป็นอย่างนั้นไม่ได้ละลาบละล้วงสุดยอดของคนเป็นอย่างนั้นไม่ได้ไม่เป็นอย่างนั้นมันเลยกลายเป็นหลักจากจิตวิทยาเลยกลายเป็นแล้วก็ไม่ใช่ตัวอย่างอันเดียวไม่ใช่เรื่องของคนอื่นศาสนากลายเป็นเรื่องของอะไรที่แตะต้องไม่ได้และเป็นอำนาจบังคับอำนาจเลยกลายเป็นเรื่องที่จะต้องขออ้อนวอนขอให้บันดาลให้ข้าพเจ้าเป็นพระเจ้าที่ให้ข้าพเจ้าเป็นอย่างนี้ก็เลยไม่รู้จะทำยังไงต้อง มันก็เลยแย่ใหญ่เลยมันย้อนแย้งแต่แท้จริงถ้าเข้าใจเนี่ยสุดยอดศาสนาพุทธแล้วมันอันเดียวกันอันเดียวกันเป็นสุดยอดจะบอกว่านี่เป็นอุดมคติก็ต้องเป็นไม่ได้เป็นไม่ได้เป็นได้คนต้องเป็นได้วาระใดวาระหนึ่งเป็นได้อย่างนี้สุดมนุษย์เป็นได้ขนาดนี้แหละเป็นได้เราพิสูจน์ไม่ได้เราก็พิสูจน์ให้สูงสุดมันมีขีดสั้นของศาสนาพุทธคืออรหันต์ถือว่ามีเขตจบอธิบายความจบได้ตรงนี้ตรงนี้แล้วแล้วเราเป็นได้จนจบไม่ได้ผู้นั้นเจอสภาพนี้จึงจะบอกเออได้แล้วจบแล้วไม่หยุดด้วยศาสนาพุทธแม้จบแล้วก็ไม่ได้หมายความว่ามันไม่มีการก้าวหน้ายังมีวุฒิที่วุฒิอนันตังวิญญาณนาง มันสว่างไสวมันยอดวิญญาณยอดรู้ยิ่งรู้จริงรู้อย่างเจริญไม่หยุดเราไม่สรรเสริญคนที่หยุดอยู่หรือทรงอยู่จะต้องเจริญยิ่งเจริญยิ่งกว่าการกล่าวบรรยายถึงการเสื่อมถึงความเสื่อมจริงๆพระพุทธเจ้ามีแนวนโยบายมีแนวโน้มอย่างนี้แล้วเราก็พยายามปรับปรุงตนแล้วจะเห็นความปรับปรุงเราจะเห็นสภาพและอธิบายสู่ฟังแล้วปฏิเสธว่านาของพระอริยวงพระอรหันต์ต่างกับปฏิเสธเวลาของกระแสข่าวบุคคลกระแสข่าวบุคคลนั้นปฏิเสธเวลาพิเศษคุณมีทัศนะก็เท่าที่พระเสถียรรู้ส่วนพระอาทิตย์เป็นพระอรหันต์แล้วก็มีทัศนะที่รู้ของตนรู้ว่าอะไรที่เราจะควร กลุ่มอะไรที่ควรจะดีแล้วก็สังวรเองซึ่งไม่เป็นเรื่องที่คนอื่นเขาหนักหนาแล้วเป็นเรื่องของท่านที่จะปรับปรุงและเงียบทำไมสุขุมประณีตดียิ่งเป็นวาสนาอันดีงามยิ่งเป็นไปอีกซึ่งไม่ใช่ของเสื่อมเสียอะไรแทนสังคมมนุษย์เลยมันยิ่งเป็นของดีเพราะอะไรถึงจะต้องเกิดคุณอยู่ตามธรรมดาที่วาสนาเป็นธรรมดาไม่พ้นไม่ฝืนท่านหมดทุกข์ถ้าทำไม่ฝืนไม่ทนไม่ยากไม่ลำบากอะไรหรอกแต่ว่าถ้าเกิดจะต้องพยายามปรับปรุงไปใช้เวลาไปสำรวจชั้นวางของท่านไปแต่ที่ว่าจะหาปฏิวัติศาสนาที่โนนนาของท่านไปตามท่านเองเป็นสภาพที่ยิ่งทุกข์ภาวะยิ่งสุขสุขภาพที่ข่าววันนี้ยิ่งเป็น ภาวนาสุภาวรรณยิ่งสุภาวรรณยิ่งยิ่งขึ้นเลยนี่เป็นภาวะที่เป็นสัตบุรุษจะทรงไว้ซึ่งสภาพที่ธรรมจร สอนตามหลักตามขั้นตามอะไรต่ออะไรมาก็พยายามสั่งสมไปทำกันโดยไม่ถึงขั้นเป็นพรมแล้วก็ไม่ติดไม่ยึดเป็นได้จนถึงขั้นความรู้เป็นความรู้กันอย่างนี้เห็นจริงอย่างนี้แล้วก็เป็นจริงอย่างนี้มีสัมมาทิฏฐิแล้วก็มีความเป็นได้ทำได้เขาก็ขอจบที่ย้ำซ้ำเติมความหมายอันยอดยิ่งสุดยอดเอาไว้แค่นี้ขึ้นบทที่ 14 อารมณ์ที่พิเศษหรือผู้เสพธรรมารมณ์โดยหวังว่าเป็นวิญญาณแห่งความสุขอันนี้ก็ย้อนกลับไปอีกแล้วมันจบแล้วก็ย้อนกลับไปอีกเยอะจบแล้วก็ย้อนกลับไปอีกนั่นแหละอันเป็นวิญญาณ ความสุขดังได้อธิบายมาทั้งหมดนั้นคือความเป็นพรหมคือพหุสัจจะที่จะต้องเรียนรู้ให้ละเอียดตามลำดับขั้นต้นกลางปลายและถ้าพูดใดหลงยึดมั่นหลงผิดหรือถูกอารมณ์ทั้งหลายนั้นห่อหุ้มข้อตกแต่งประดับประดาอยู่อย่างหนาแน่นมากมายอยู่อย่างเต็มตามรอบตัวทั้งหมดทุกอย่างตั้งแต่ชั้นต่ำสุดไปจนสูงสุดคือตั้งแต่พรหมชั้นนรกไปจนถึงชั้นดีสุดเป็นอุเบกขาผม นิทานชมขั้นสุดยอดซึ่งปุถุชนก็อาจมีขั้นสุดยอดนี้ในตนได้แต่ไม่มีทางรู้มันมีทางรู้ได้ว่าคืออารมณ์อย่างไรในตนเท่านั้นเพราะจิตเป็นหยาบกระด้างมากพร้อมทั้งสันดานจิตเป็นมัวเมาและเพ่งโลกียะเช่นโลกีย์หลงโลกีย์จับจึงเรียกว่าโมหันธ์และโดยแท้จริงนั้นเขาปรารถนาสิ่งสูงสุดมีมากยิ่งกว่าแต่ความยังไม่รู้แท้ยังถูกหลอกอยู่ด้วยอำนาจของสิ่งสิ่งหนึ่งคือกิเลสตัณหาในตนมันยังไม่ยอมเปิดโอกาส แต่ที่บอกว่าปุถุชนก็สามารถที่จะมีอารมณ์นิพพานปุถุชนมีท่านไม่ใช่มาบอกว่ามีอารมณ์นิพพานไม่รู้จักอารมณ์นิพพานแต่ปุถุชนอาจมีขั้นสุดยอดคืออุเบกขาพรมมีขั้นนรกหรือชั้นนรกไม่ต้องห่วงและชมชั้นนรกคือยิ่งใหญ่ลงยิ่งหลงใหญ่ลงแม้แต่จะใหญ่ยกตัวอย่างให้ฟังแล้วเราเป็นเจ้าถิ่นที่นี่ใครมาถึงไม่มาคารวะเรียกมากมีทิ้งเลยแสดงความยิ่งใหญ่เหลือเกินครับใจเหลือเกิน อยากเห็นยกตัวอย่างให้ฟังมันวัดใหญ่ไม่ได้รักอะไรหรอกมันรักใหญ่เลยต้องให้ยกย่องยอชูเชิดยิ่งใหญ่เพราะเราหาใหญ่แต่มันทำด้วยกรรมกิริยาด้วยอำนาจด้วยลักษณะที่เลวลักษณะหยาบคายต่ำอย่างนี้เลยว่าผมชนะนรกดาบใหญ่จนกระทั่งแสดงกลายเป็นสีมโนธรรมตามไม่มีปัญญาถ้าผู้รู้เขาก็ไม่ทำผู้ที่มีปัญญาก็จริงก็สูงขึ้นสูงขึ้นเป็นความจริงแท้ไม่จำเป็นหรอกเราจะใหญ่เพราะเขาให้ใหญ่เขาใหญ่ให้ใหญ่แก่เราไม่ใช่เรายกใหญ่เองทำเองแล้วก็ไปเบียดเบียนคนอื่นด้วยเพราะเงินแม้แต่อารมณ์ผมชั้นนรกไปจนกระทั่ง อุเบกขาพรหมฤทธิ์พรหมที่ละเอียดส่วนต่างที่กล่าวแล้วเป็นนิพพานแม้นิพพานท่านสุดยอดกุศลก็จะว่างจะเฉยเขาก็มีนะเขามีได้นะมีความเป็นขั้นอย่างนั้นมีขั้นสุดยอดหรือยังมีอารมณ์ชั่วคราวบางครั้งบางคราวก็มีได้แต่เขาไม่รู้หรอกเขาไม่รู้จริงๆแต่ไม่มีทางรู้ได้ว่าคืออารมณ์อย่างไรในตนเท่านั้นก็ไม่รู้ว่าและจิตใจหยาบกระด้างมากพร้อมทั้งมีสันดานสันดานเมาว่าอย่างนั้นไม่ได้หรอกมันมีอย่างนั้นมันกลับไม่รู้เรื่องแล้วมันกลับไม่เย็นกลับไม่เอามันกลับจะไปเอามันเมา สันดานที่มันมีกิเลสซ้อนอยู่ในจิตมันไม่ยอมให้เป็นอย่างนั้นหรอกมันจะต้องเป็นตัวไม่ว่างหาตัวไม่ว่างก็มาแทนเจ้าทั้งที่มันมีนะที่จริงมันมีมนุษย์น่ะมันว่าอย่างนั้นได้มันเมื่อยมากๆเข้ามันก็ว่างเองมันก็จะตายแล้วมันก็ยอมวางแต่ว่าคนอื่นเขาคิดอาสวะอนุสัยไม่ได้เดือดร้อนแต่ชั่วคราวข้างนอกสำนึกข้างนอกปกติมีว่างว่างจากอารมณ์กิเลสไม่ต้องศาสนาอะไรอยู่ไม่ใช่ลอยๆเฉยๆแต่ไม่ใช่ลอยๆเฉยๆธรรมดานะศาสนาพุทธพระพุทธเจ้าทำดีไม่เคยทำไปมันก็มีแต่มันไม่มีรายละเอียดไม่มีความรู้ โอเคพี่จะเข้าไปสอดแทรกรู้ว่าอ๋อผิดอย่างนี้นี่แหละปราศจากซึ่งกิเลสปราศจากซึ่งความเหนอะหนะเหน็ดเหนื่อยปราศจากซึ่งความยึดถืออะไรต่างๆนานามันอ่านไม่ได้จึงเรียกว่าหมู่ธุรกิจที่มีแต่ไม่รู้ในความมีมันหลงผิดนึกว่าตัวไม่มีมันจะนึกออกมันไม่สามารถรู้การพูดใดที่เรียนแล้วจึงศึกษาแล้วจึงประสบปัญหาเรื่องผู้ใดสามารถเรียนรู้อย่างจริงแล้วก็จับได้สามารถอ่านออกได้และไม่มีมากเวลาแม้จะแยกออกได้อีกว่าเราไม่ว่าและเราก็ว่างภาษาอังกฤษ ภาษาจบแม่อุเบกขาท่านว่าเราไม่ว่างนะที่จริงแต่เราก็ว่าโดยคำกิริยาหรือโดยผิดก็จะมีสัมมาสัมพุทโธยังคิดลึกยังดำริยังสังขารเป็นมิตรสังขารจิตก็กำลังรับรู้สัมผัสตนจริงด้วยแต่เราไม่ติดเลยแม้จะทำดียอดแก้วยอดแหวนยอดเพชรยอดทองยอดเก่งยอดเยี่ยมยังไงจะทำอยู่ยังไงก็ไม่ติดไม่หลงใหลว่าเป็นของของเราทำได้แล้วใครจะเอาก็ให้สมควรให้สมควรให้ไม่ให้ไม่ใช่เรื่องของแผนไม่ใช่แต่หวงแหนอะไรสมควรให้ทั้งคนไม่ให้บางทีไม่ให้คนที่มันไม่ได้เกิดประโยชน์อะไรก็ไม่ให้จริงๆแล้วไม่ให้อย่างที่ไม่ใช่หัวแหวนด้วยไม่ให้เขาไม่สมควรมีปัญญารู้แจ้ง จริงใจสะอาดจริงใจเลยไม่ใช่เห็นแก่ตัวเห็นแก่คนนั้นคนนี้อย่างนู้นอย่างนี้เห็นผมบอกเลยว่ามันไม่ควรให้อย่างนี้ก็ไม่ใช่ของแถมถ้ามีลักษณะจริงในโลกตัวที่สุดตอนเรื่องปัญญาสุดท้ายเป็นตัวยอดที่จะต้องกลับถึงได้รู้ชัดเจนของเราคุณรู้ได้เท่าไหร่จบได้ของคุณเท่าไรดีใจไม่ได้บางคนแน่ใจว่าคุณมีความจริงใจแล้วว่าคุณไม่ได้เยี่ยวไม่ได้ซื้ออะไรเข้าข้างตัวจริงๆจุดนี้เป็นสิ่งที่ยิ่งที่สุดเป็นสิ่งที่เหลือสิ้นสุดจริงๆแล้วดีใจจริงๆแล้วไม่มีอะไรแอบแฝงเลยพยายามแทรกซ้อนรู้ถึง วิจัยวิจารณ์ทิ้งหมดคุณก็เป็นอนุสาวรีย์ของคุณแล้วคุณก็อยู่สบายคุณจะสร้างฉันจะทำงานทำการคุณจะเก่งจะไม่เก่งแต่ยังไงคุณก็ทำไปเรื่อยๆแล้วมันก็จะเจอเรื่อยๆขึ้นนะครับมันเกิดจากความจริงเมื่อปัญญาก็รู้จริงก็จะมีรู้ลึกรู้จริงรู้แน่รู้เรียนรู้ละเอียดรู้แม่นมีตลอดไปแน่นอนแนบเนียนบริบูรณ์ไปเรื่อยๆใครมีความหลงยึดมั่นถือหลงแตกหรือความไม่มีความหลงยึดมั่นมีความหลงเศษมีความหลงมีความมัวเมาในอารมณ์พรมมากเท่าใดๆก็เรียกขานกันว่าชมปริศนา ที่แท้จริงมากกว่านั้นเท่านั้นถ้าตอนนี้ก็จะไล่เรียงจะได้เรียนที่มีความเชี่ยวชาญผู้ใดมีความหลงมัวเมาในพรหมอารมณ์พรมถ้าคุณไปหลงอารมณ์ผมแก้ย้อนอีกหน่อยนึงอารมณ์พรมนรกคุณก็เป็นพรมนรกปริศนายึดไว้เป็นพรหมลิขสิทธิ์พยายามอธิบายสภาพหมุนรอบดวงอาทิตย์ซ้อนอยู่ในตัวเพราะความเป็นพระราชาก็คือยึดเอาสิ่งที่เรานึกว่าดีที่สุดใหญ่ยิ่งสุดเยี่ยมใครที่ยังหลงผิดมันก็เป็นเรื่องเยอะๆมันเป็นเรื่องธรรมดาแต่ถ้าใครมีจริง เข้าถึงความบริสุทธิ์เป็นรูปเมตตากรุณามุทิตาอุเบกขาผู้นั้นก็มีความยึดเมตตากรุณามุทิตาอุเบกขาไว้กินผู้ใดยึดหรือผู้ใดกระทำได้มีได้แล้วก็ไม่ปล่อยเป็นได้แล้วก็ไม่ค่อยเป็นจริงจึงเป็นธงจริงๆไม่เป็นเมตตากรุณามุทิตาอุเบกขาจึงเป็นผู้มีจิตใจมีกายวิธีมโนสุจริตอย่างนี้จริงแต่คุณก็รักผัวเหลือเกินคุณก็เป็นศรัทธาในพระพุทธศาสนาก็ยังดีเป็นคนชั้นดีไม่ได้ผลสำเร็จก็ไม่ว่า เลขท้ายคำว่ากรมปริศนาที่แท้จริงมากกว่านั้นเท่านั้นเป็นธงขั้นต่ำสุดของชนชั้นที่ 1 เขาเรียกชื่อตั้งชื่อไว้เพราะมีอุปทานมีอุปทานคือยึดถือสวยเอาไว้ช่วยเอาความดีนั้นไว้อยู่เป็นของเราอุปทานในอะไรก็อุปทานในขันธ์ 5 ชัดๆเป็นเกณฑ์ดังและอธิบายมาแต่พยายามซื้อสภาวะด้วยภาษาให้เข้าใจในส่วนตัวตนมันมาแล้วนั่นเองคือยังคือยึดทั้งลูกฉันในวงเล็บวัตถุหรือกายเท่ากับความเป็นจริงของสิ่งทั้งหลายทุกรูปแบบทุกอัดรูปแบบเศรษฐกิจได้เลยเราดีเรามีเมตตาเรามีอย่างไรอย่างไรความเป็น ทุกรูปทุกรูปหรือแม้แต่นามพระรูปเล็กละเอียดเพราะฉะนั้นอารมณ์ที่เรามีเมตตาอย่างไรก็ยึดไว้เป็นเวทนาสัญญาสังขารยังไงก็ยึดไว้เป็นตัวก้อนวิญญาณดีเป็นวิญญาณมีเป็นวิญญาณอาจแต่มันปรามาสต่อมันยิ่งใหญ่เป็นพรหมเป็นพระเจ้าสุดยอดมนุษย์สุดยอดรักมนุษย์สุดยอดสงสารมนุษย์สุดยอดกำหนดหมายแม่นว่าสงสารเป็นยังไงกรุณาเป็นยังไงลูกทำแต่เขาอยู่เลยทีเดียวแล้วก็ติดยึดยินดีอยู่ด้วยกันที่อุเบกขาก็วางเฉยๆของตัวเองเท่าที่ตัวเองวางเต็มที่แล้วก็เฉยๆก็จะเฉยจนกระทั่งวางขึ้นนะมันยังมี แดดสุดท้ายเศรษฐกิจที่มีอัตรานั้นและนำมาขันอันละเอียดซึ่งเรียกกันว่าจิตบ้างวิญญาณบ้างมโนบ้างที่มันหลงกรุงมาให้สมอารมณ์ว่าเป็นไม่ได้เป็นอย่างนี้มีอย่างนี้อยู่ก็เป็นสุขเหลือเกินถ้าเรียนในภาษาของศาสนาพุทธก็จะเรียกว่าเป็นโพธิสัตว์ที่หลงในความเป็นโพธิสัตว์ที่เอาความหมายมาช่วยหรือขนสัตว์ทำงานจัดทำงานแล้วหลงในงานของขอ