270316 เจโตสมถะ-พ่อท่าน-สันติอโศก-ฬ047.txt

โฟลเดอร์2520-2533 เจโตสมถะ (108 ตอน) TXT ถอดเสียงเป็นข้อความ รอตรวจอักษร
ประเภทไฟล์เอกสาร (text/plain)
ขนาดไฟล์106 KB
วันที่แก้ไข27 พฤษภาคม 2568

เนื้อหาในไฟล์

11 แนวแน่ขึ้นไปอีกแน่วแน่ขึ้นไปอีกท้าทายให้พิสูจน์ได้ว่าเมื่อมีความเป็นหนึ่งของจิตมีอารมณ์เป็นเอกัคคตามีลมหายใจเข้าออกกับธาตุรู้ที่เรารู้อยู่เท่านั้นเป็นรูปนามอารมณ์นั้นสบายอารมณ์นั้นเป็นที่น่าพึงใจยิ่งกว่าอารมณ์ที่เป็นทีนะมีพระหรือกิเลสอื่นๆขอท้าทายปัจจุบันให้ได้แล้วจะได้พิสูจน์ความจริงอันนี้ 12 แน่วแน่ยิ่งขึ้นแนบแน่นยิ่งขึ้นเราปฏิบัติอยู่ 2 ขั้น 2 ตอนเท่านั้น 1 ให้มีสติตื่นเต็มให้ได้ 2 กำหนดอยู่ที่ลมหายใจเข้าออกทุกอย่างตัดหมดเราทำเพียงเท่านี้เอง 12 ทำแหนบแน่นเข้าไปสติตื่นรู้แม่นอยู่ที่ลมหายใจเข้าออกที่ลมหายใจเข้าออกเท่านั้นสิ่งอื่นใด สลัดหมดไม่เหลือไม่รับรู้ไม่นึกคิดอันใด 14 แนบแน่นยิ่งขึ้นแน่วแน่ยิ่งขึ้นสติตกปรับทันทีรู้ตัวได้ว่าสติตกปรับทันทีอย่าปล่อยกลับทันทีสติตกไม่เอาให้มีความรู้สึกตัวทั่วพร้อมตื่นเต็มร้อย 15 นั่นก็ไปอีกแน่วแน่ก็ไปอีกต่อไปนี้จะให้ควบคุมตนเองควบคุมไม่มีสติตื่นเต็มและกำหนดรู้อยู่แต่เพียงลมหายใจเข้าออกเท่านั้นก็ทำเองด้วย 3 มาจะไม่พูดต่อไปจะไม่นำจูงจะให้ทำเองอีก 5 นาทีจงกระทำเองต่อไปณบัดนี้จบ เราจะฝึกทางใจต่อสมถะดังที่เราก็ได้ชัดแจ้งในคำสอนพระพุทธเจ้าที่ตรัสเอาไว้ในว่าลักษณะเจโตสมถะนั้นอย่างหนึ่งลักษณะโลกุตระนั้นอีกอย่างหนึ่งสมถะก็คือสมถะเพราะฉะนั้นเราจะมาทำจิตให้เป็นสมถะจริงๆเนี่ยเราก็ทำพระพุทธเจ้าท่านก็พยายามถือว่าเป็นอุปการะเหมือนกันส่วนโลกุตตระนั้นเป็นหลักแท้ของพระพุทธเจ้าทรงปลงซึ่งเราก็เรียนอยู่ด้วยหลักอริยสัจ 4 มรรคองค์ 8 ที่เราปฏิบัติประพฤติอยู่ประจำวันเพื่อที่จะรู้กิเลสจริงๆเมื่อเวลามันเกิดทันทีทันใดก็รู้ว่าในอาการกิเลสเป็นอย่างนี้เกิดต่อผัสสะ ตามประสาแรงก็ตามเมื่อเกิดปัญหาแล้วมันเกิดกิเลสเช่นนี้เช่นนี้รู้เท่าทันจับได้ไล่ทันท่าไม้คำมือแล้วเราก็มีอิ

อ่านต่อ

ทธิวิธีมีมโนมยิทธิทำให้มันดับไปทำให้อ่อนจางคลายไปทำให้มันตายด้วยสามารถเรียกว่าเรารู้ของจริงตามความเป็นจริงอาการกิเลสเป็นหน้าตาอย่างไรอาการมันอย่างไรเรารู้มันชัดๆทำให้มันลดลงได้อย่างไรเราก็รู้แล้วเราก็เป็นความสามารถของเราทำจริงๆทำเฉพาะกิเลสอย่างนั้นอย่างนั้นอย่างใดก็เมื่อใดเมื่อนั้นแหละมันเกิดขึ้นเมื่อใดเราก็รู้มันไม่ชัดแล้วก็เขาก็เรียนมาหลายแง่หลายเชิงเชิง กามทั้งตาหูจมูกลิ้นกายด้วยโรควัตถุด้วยราคะด้วยกามอย่างไรเรารู้มันจริงๆแม้แต่ในพบเป็นกิเลสในภพเป็นเพราะว่าตัณหาแล้วก็รู้อาการมันอย่างนี้ผีน่ะมีธรรมเป็นสร้างอยู่ในใจเป็นอย่างนี้เผลอๆพกพกอะไรเป็นอย่างนี้เสพแม้แต่ความสงบเป็นอย่างนี้นะอาการละเอียดลอออยู่ในภพในชาติเป็นอย่างนี้รู้จริงๆเมื่อใดก็รู้รู้เท่าทันแล้วก็กระทำถูกสภาพของมันลดละจางคลายมันอ่อนมันลดมันจางมันดับมันไม่มีมันไม่เกิดเรารู้เราเห็นความจริงเช่นนั้นตลอดจึงเรียกว่าเราคาดรู้เหตุรู้ผลแล้วนอกจากรู้เหตุรู้ผลแล้วเราก็ยังรู้ผลที่มันได้ เรทมันดับแล้วอารมณ์ของกิเลสเลิกไปความไม่เป็นโรคไม่เป็นทุกข์เป็นสุขความดับสนิทจากกิเลสจริงๆอารมณ์เป็นเช่นไรคุณจะรู้ไปเรื่อยๆจริงๆรู้ยิ่งขึ้นยิ่งขึ้นยิ่งขึ้นจนกระทั่งสมบูรณ์หมดคุณจะเป็นผู้พอใจเองว่าคุณพอใจหรือไม่พอใจถ้าคุณพอใจแล้วคุณก็จะยิ่งเห็นดีในโลกที่ละเอียดลึกซึ้งขึ้นไปตั้งแต่โรคต่ำๆเอาบายไปจนทั้งโลกตามคุณจนกระทั่งถึงโลกกระทำ 8 โรคอัตภาพอัตตาตัวตนสูงขึ้นไปอีกคุณก็จะยิ่งชัดเจนงานเราทำอันนั้นเป็นตัวโลกุตระทีนี้เจอตัวสมถะที่เรามาพา เราไม่ได้รู้กิเลสอย่างตรงๆอย่างที่กล่าวนั้นหรอกแม้แต่ว่าจะเป็นมานั่งอยู่อย่างนี้ในฐานกามแท้ๆบางทีมันก็เป็นการฟุ้งซ่านกามในภพมันไม่ใช่ว่ามันมีมายั่วเย้าตาหูจมูกลิ้นกายอะไรโดนไปหนักแต่มันก็อาจจะมีได้แม้ในขณะที่เรานั่งอยู่นี่มีเสียงยั่วยวนมีกลิ่นยั่วยวนตาจะเห็นรูปบางอย่างยั่วยวนพอๆแปลกๆเล็กๆน้อยๆแต่มันไม่จัดจ้านอะไรไม่จัดจ้างนะเพราะฉะนั้นกิเลสที่ชัดจัดจ้านจริงๆก็กิเลสในภพพอมานั่งนิ่งๆเนี่ยมันยั่วกิเลสพบมันจะตกไปสู่ภพเป็นผีนะมีพระในภาวะภพกิเลสก็ไปอยู่ตัวในๆโดยเฉพาะเราตัวรีเนี่ยเป็นตัวสำคัญเลยตัวการใหญ่ที่เรารู้ กันดีอยู่แล้วเราก็มาต่อสู้กับพวกนี้อีกจริงๆถ้าเรามีอิริยาบถใหญ่ส่วนมากมันไม่เคยเป็นหรอกมันจะมาเป็นอีตอนที่มันไม่มีอิริยาบถใหญ่ที่มันจะต้องเคลื่อนไหวมากๆอยู่มันๆนิ่งๆนิ่งๆด้วยแล้วนั่งหลับตาปี๋ลงไปด้วยหรือนอนหลับแข็งลงไปด้วยแล้วหลับตาด้วยกำลังใจเราตอนนั้นเราจะถูกดึงดิ่งลงไปหาที่นั่งหลับเข้าไปเลยง่ายที่สุดเพราะอันนี้เราก็ต้องหัดจริงๆฝึกปรือจริงๆโดยการแทนที่ว่าจะหัดโดยการสู้กับกิเลสที่รามอินทรานี้เท่านั้นเราหัดสร้างพลังจิตที่เป็นเจโตสมถะเลยสร้างกำลังสู้กับกิเลสเหมือนกันแต่ยังการที่เรา ต้มสัมผัสแล้วมันจี๊ดจ๊าดออกมาแล้วรถออกไอ้นี่มันก็จี๊ดจ๊าดลงสู่ภพเหมือนกันคือมันมันทวนกระแสหน่อยถ้ากามแล้วก็มันรถจ้าซ่าจัดขึ้นได้เลยเป็นเป็นอารมณ์วูบวาบส่วนในอารมณ์ของทีนะมีตานี่มันไม่ทราบวูบวาบขึ้นไปมันยิ่งดีๆหลบหลับลงไปเลยมันกลับกันเพราะฉะนั้นเราก็มาทำความตื่นขึ้นมาให้มันเราจึงเรียกปาฏิหาริย์ในการตื่นด้วยเรามาทำความตื่นให้มันอยู่ในที่ที่เราต้องการอารมณ์มีสติเต็มเราจะได้รู้ว่าสติเต็มเป็นอย่างไรแล้วก็ฝึกฝึกทั้ง 2 ด้านในฐานะที่เราเป็นเนยยบุคคลแล้วก็ฝึกไปฝึกก็เป็นจารีตเป็นประเพณีเลยให้เข้าใจแม่นเลยว่า สมเด็จโตสมถะนักธรรมแค่ใดเพียงใดไม่ใช่ไปเอาของเล่นของหัวอะไรมาเติมมาแถมเหมือนอย่างที่เขาทำเจโตสมถะหรืออานาปานสติอะไรก็เลยเถิดออกไปเป็นสวรรค์เป็นนรกเป็นอะไรไม่เห็นมีตับในอานาปานสติสูตรแม้แต่สูตรยาวๆใหญ่ๆที่มันครบครันทั้งหมดก็ไม่มีบรรยายเอาไว้บอกว่าจะต้องเจอสวรรค์เจอนรกเจอแสงสีอย่างโน้นอย่างนี้ไม่มีไม่มีในพระไตรปิฎกไม่มีแต่คนไม่ได้เรื่องก็เอาเรื่องเล่นพวกนี้เข้ามาประกอบบรรยายเลอะเทอะไปหมดไม่มีในพระไตรปิฎกก็ไม่มีบอกเอาไว้เลยอานาปานสติสูตรอย่างอย่างสั้นก็มีนะอย่างยาวเต็มรูปเลยนานๆเลย ก็ไม่มีเลยไม่มีบอกจะไปบริจาคที่เขาเล่นๆกันไปเที่ยวนรกไปเที่ยวสวรรค์จะเห็นแสงสีเดียวจะกำหนดไปอย่างนู้นอย่างนี้อะไรเห็นไอ้โน่นไอ้นี่อะไรไม่มีแต่เขาก็รอกันเลอะเทอะไปตามเรื่องตามราวของเขาเพราะงั้นเราเองเราก็มาเรียนให้มันตรงจนกลายเป็นจารีตประเพณีเป็นธรรมเนียมเป็นลักษณะของพวกเราทำนี่แหละแต่ละวันแต่วันคนใดทำได้ก็ทำให้มันช่างมันเถอะทำเพื่อเป็นเป็นหลักให้แก่อนุชนรุ่นหลังด้วยเราทำไม่ได้เราก็ทำจนได้เราทำได้แล้วเราก็ทำไปเรื่อยๆเป็นหลักทำได้แล้วมันก็ง่ายเสร็จแล้วมันก็ได้สบายนะมานั่งทำได้มันสบายมันไม่เหมือนนายหรอกไอ้ที่มันเบื่อหน่ายอยู่ตอนนี้น่ะมันก็เหมือนกับคนทำอะไรไม่ค่อยได้ทำอะไรไม่ค่อยเป็น มันไม่ขยันที่จะทำเพราะว่าทำแล้วก็ทำไม่ค่อยได้ก็เลยไม่อยากจะหัดเมื่อยิ่งไม่หักก็ยิ่งไม่ได้ยิ่งไม่ได้ก็ยิ่งไม่ได้เราจะเอาอะไรกันล่ะเพราะเราจะเอานี่นะมันไม่ได้ยังไงก็หัดไปดูซิว่าเราน่ะมันจะดื้อด้านหรือว่ามันจะเป็นไงมันมันเป็นคนที่มันไม่พัฒนาไม่เป็นสุขป 3 ยังไงบำรุงไม่ขึ้นพัฒนาขึ้นฝึกฝนไม่ขึ้นอบรมไม่ขึ้นลองดูดิเออเอามาลองดูว่ามันจะไม่ขึ้นได้อย่างไรถ้าสมมุติเราทำความเข้าใจของเราให้ดีจริงๆเลย เอ๊ะนี่มันก็ดีนี่นายังไงยังไงเนี่ยต้องเรียนแน่และถ้าขืนอยู่กับพวกอโศกหรือพวกอโศกเอาแน่เอาแน่ถ้าว่าแน่ใจอย่างนั้นแล้วก็อย่าดิ้นอย่าดิ้นอย่าดิ้นดีกว่าเดินหน้าเข้าชนดีกว่าฝึกตั้งใจมีฉันทะมีความยินดีซะให้รู้แล้วรอดไปเลยอย่าไปชังอย่าอารียิ่งอารตีตัวแรกแล้วก็เลยพอมานั่งมันก็ไปสิก็เอาสติมันเป็นตัวหลักเลยว่ามันจะขี่ไม่มีทางที่ไม่เกิดก็จะเกิดหรือผีนั้นมีธาตุที่เกิดแล้วก็จะงอกงามไพบูลย์ก็อะไรเป็นตัวเหตุข้อแรกเลย 2 ขี้เกียจไม่เอาไม่ขยัน ที่จะทำอะไรขี้เกียจอ้าวถ้ายิ่งมี 2 ข้อด้วยก็เสร็จสิทีนะมิทธะที่ไม่เกิดเกิดถ้ายิ่ง 2 ข้อก็เกิด 2 ข้อเลยมีเหตุตั้ง 2 หน่วยเลยยิ่งขี้เกียจเอามากๆที่ทำพิกาเลยนะขี้เกียจเรียกว่าบิดขี้เกียจหรือว่าตามสำนวนอาตมาก็ต้องขี้เกียจอย่างขึ้นขนเลยขึ้นแล้วเลยตอนนี้แล้วมันจะไปได้อะไรที่ไหนมีทางเข้าครอบงามแน่นอนเลยพระพุทธเจ้าแสดงให้มันมีเหตุดับเหตุพวกนี้แล้วที่นั้นมีทำให้เกิดผลมากันอย่างเดียวว่าฉันพระเลยไม่อาราไม่ขี้เกียจก็ไม่เอาเข้ามา ขยันมันเลยแก้ไขมันแท้ๆเลยแก้ไขตัวเหตุมาเลยมีความยินดีมีความขยันแล้วเราก็เลือกแล้วเนี่ยภัทรไอ้เรื่องอาหารการกินนี้เราก็เลือกเวลาตั้งบ่ายต้องเย็นแล้วเราไม่ได้ไปเอาหลังภายหลังพัดซะหน่อยอาหารเต็มท้องหรือมัวเมาในอาหารเราก็ไม่เลยหรือคุณมีกามเป็นอาหารมีพยาบาทเป็นอาหารคุณก็รู้ของคุณมันก็เป็นเหตุให้กับคุณเซ็งได้เหมือนกันโดยเฉพาะตอนนี้แหมอาหารดีในช่องทางแห่งที่นั้นมีพระมานั่งนี้แล้วบ่อน้ำหลับตาด้วยนะแล้วตอนนี้อาหารของมันมันก็เป็นเหตุแห่งการที่นั้นมีทาสีก็มานั่งอย่างนี้แล้วก็หลับตาให้มันด้วย อาหารของมันคุณก็จะต้องสู้ด้วยว่าสู้กันอย่างชัดๆเลยเดินหน้าชนกันจริงๆเลยแล้วหลับแต่เราจะตื่นมันชนกันจริงๆเลยเราหลับตาแต่เราจะตื่นแล้วนั่งหลับแต่มันจะตื่นนะนั่งชนกันจริงๆเลยเพราะฉะนั้นไอ้ตัวหลับตาลงไปนี่เหมือนกับเราจะให้อาหารมันทีเดียวให้อาหารแก่การหลับการง่วงการเรียนไปทีเดียวแต่เราจะสู้เราจะตื่นนี่เป็นการเดินชนกันจริงๆอย่าหลบอย่าเลียนถ้าใจแม้แต่โสจะดีนะตังค์เนี่ยใจหลบใจเลี้ยงใจไม่เอาถ่านนะใจไม่สู้ไม่ใช่นักสู้จากที่นั่นคือมีอาการโรคจิต ความรู้สึกมันอยากจะลีกมันอยากจะเล่นจากอันนี้ไม่เอาเราไม่ชอบจนกระทั่งถึงตัวไม่ชอบนี่มันก็หยาบขึ้นแล้วอดีตไม่ชอบไม่ใช่อีกแล้วนะไม่อยากเอาเท่านี้แหละมันก็เป็นอาการเป็นเหตุมันไม่หลีกเล่นเลยเดินหน้าชนตั้งใจจริงๆตั้งใจจริงๆด้วยความยินดีมันไม่ยินดียังไงก็จัดไอ้สิ่งที่ไม่ยินดีออกเอายินดีเต็มใจเข้ามาเต็มที่เลยแล้วก็ขยันเพียรเข้าไปเลยมันไม่ได้ให้มันรู้กันไปต้องได้ไม่รู้ว่าในนี้ไม่ได้คนใดก็คนหนึ่งคนเดียวก็เอาแต่คนเดียวก็เอาได้หลายคนก็ดีนะหลายคนยิ่งขึ้นก็ยังดีใหญ่แล้วอ้าวไม่มีทางเลือกนะเรา คำสั่งสมไปอัมพวานี้ได้พูดถึงเรื่องเกี่ยวกับสังคมเกี่ยวกับเศรษฐกิจบ้างและก็จะกล่าวถึงเรื่องพวกนี้ขยายเล่าอะไรต่ออะไรไปต่อให้ฟังเพื่อให้เห็นว่าเราเองเราอยู่ในสังคมของโลกนี้เราหนีจากสังคมเขาไม่ได้หาอะไรนะเมื่อวานก่อนนี้ดีมาเอากำหนดแม่นๆขออภัยวันก่อนนี้ไม่ใช่เมื่อวานนี้อ้าวก็ถูกเมื่อวานนี้วันพุธได้พูดถึงสังคมและพูดถึงเศรษฐกิจต่างๆและก็ได้พยายามแนะเชิงให้เห็นว่าเรามาปฏิบัติธรรมเนี่ยเรามา บัตรเพื่อที่จะไม่เป็นทาสสังคมไม่เป็นธาตุเศรษฐกิจไม่เป็นทาสสังคมไม่เป็นทาสเศรษฐกิจนอกจากไม่เป็นธาตุสังคมแล้วเรายังจะเป็นตัวเอื้อสังคมเอื้อเศรษฐกิจให้แก่มนุษยชาติเขาด้วยเป็นเช่นนั้นจริงๆเพราะฉะนั้นการปฏิบัติธรรมไม่ใช่เป็นความเสื่อมไม่ใช่เป็นกาฝากสังคมไม่ใช่เป็นผู้สิ้นไร้ไม้ตอกไม่ใช่ผู้นำแผ่นดินอะไรไม่ใช่แล้วก็หาว่าเป็นผู้เรียนเป็นหลงเสพติดศาสนาเป็นยาเสพติดทำไมเสพติดได้จริงๆมันก็ดีที่ศาสนาให้ถูกนะเชฟศาสนาจริงและศาสนาคืออะไรศาสนาคือความประเสริฐ นายคือทำตัวคนให้เป็นอารยชนหรือเป็นอริยชนแท้นะศาสนานี่เป็นอริยชนหรือเป็นอารยชนที่แท้ถ้าเราเสพความเป็นอารยชนและรปภใจติดในความเป็นอารยชนอารยชนเราไม่เอาอ่ะคนเสื่อมเสื่อมปุถุชนคนที่ไม่มีคุณค่าเราไม่เอาเราเอาคนที่เป็นคุณค่าคุณจะว่าบอกว่าศาสนาเป็นยาเสพติดถ้าเราได้ความเป็นอริยะแล้วเราก็เสพติดอยู่อริยะเนี่ยเราไม่ไปเราไม่เป็นน่ะอย่างโน้นน่ะติดเข้าไปเลยอย่าถอยก็แล้วกันอีก 3 เดือน 10 ไปหลายรูปแล้วนะ 3 เดือนนี้ 2 เดือน 3 เดือน 5 เดือน มันติดยังไงมันไม่เห็นเสพติดเลยถอยออกไปตั้ง 5 แล้วอ่ะทำเป็นเล่นไปนะขอให้มันเข้าใจขอให้มันรู้แน่รู้ชัดเถอะว่าอะไรเรามาทำอะไรเรามาเอาอะไรเราไม่ได้อะไรได้แล้วกูจะเสพติดเสร็จก็ไปเถอะน่าเสพเป็นความเป็นบุคคลผู้เสียสละผู้มักน้อยพูดสันโดษผู้เห็นแก่วิมุตินี่เป็นวิมุตที่เลิศเป็นรสเลิศที่รถในรถรถเลิศกว่ารถทั้งปวงแล้วกูจะเสพติดรถพี่มดเอากันไปเลยนะคนพูดน่ะพูดอย่างคนไม่รู้พูดอย่างคนไม่รู้แล้วก็ไปตู่มันมีตัวอย่างคือมาเป็นนักศาสนามาปฏิบัติศาสนา แล้วมันไม่กลายเป็นผู้ที่มันพัฒนาสังคมกลายเป็นผู้ถ่วงสังคมเป็นผู้ไม่ให้ความเจริญงอกงามอะไรเขาก็ตู่ก็ว่าแล้วเขาก็มาหลอกว่าคนมาทางด้านศาสนาและแม้ดึงมันไม่ออกไปมั่งเลยนะเพราะมันมาอยู่ศาสนาแล้วมันก็มางมงายอยู่อย่างนี้จะพยายามพูดด้วยเหตุผลด้วยปัญญาอะไรต่ออะไรมันก็ไม่เอาเลยโอ้พวกนี้มันถูกหลอกได้ดีเหลือเกินนี่มันเสพติดนะเนี่ยเขาก็ประชดประชันเอาโอ้นี่มันเสพมันติดกันได้อย่างนี้นะเนี่ยมันมีอะไรดีกันเป็นนักไปหนานะเนี่ยซึ่งโรคเหตุผลรอบๆเขาเอามาจับแล้วก็บอกว่าโอ้นี่มันไม่เป็นคุณค่าเลยไม่เป็นประโยชน์ต่อสังคมมนุษยชาติอะไรทวงเศรษฐกิจทรวงอะไรต่ออะไรต่างๆนานาเขาก็ว่าได้แล้วเขาก็ประชดเอาว่ามาเสพติดศาสนาเพราะเขากระแทกกระทุ้ง ยังไงมันก็ไม่กลับไปเขาจะทำลายศาสนาน่ะเขาก็เลยพูดประชดประชันแดกดันเข้าแต่ถ้าคนนี้แล้วคนที่เขาว่าจะเป็นคนไหนก็แล้วแต่เขาว่าคนที่มาศาสนาและปัญญาเสพติดเนี่ยเขามาศึกษาศาสนาพุทธให้ดีๆเถอะแล้วเขาจะเห็นด้วยเลยว่าโอ้มาเสพติดศาสนาพุทธนี่มันน่าให้เสพติดนะให้มันแท้ๆนะเป็นพุธที่แท้ๆนะเพราะผู้ที่แท้ๆแล้วเนี่ยเป็นคนมีการมีงานเป็นคนขยันหมั่นเพียรสร้างสรรค์มีฐานตั้งแต่ฐานฆราวาสไปจนกระทั่งฐานของเป็นพระมีกฎมีระเบียบมีวินัยเป็นการเสริมสร้างฐานะฐานานุกรมเป็นขั้นเป็นตอนเพราะฉะนั้นคุณจะอยู่ในระดับเป็นโสดาบันที่เป็นอริยะหรืออาร ชนอารยชนระดับแรกเป็นคนมีศีลมีธรรมเป็นคนมีศีล 5 เป็นคนไม่ติดแล้วอบายมุขไม่เสพติดจริงๆเลิกเสพติดซะด้วยซ้ำเลิกเสพติดสิ่งที่ไม่น่าเสพติดหยุดตัวคนพูดเขานั้นเสพติดอยู่เขาก็ไม่รู้ตัวบางคนที่มาว่าเราบางทีเสพอบายมุขบางคนเสพการเงินหนักกว่าเราเสพอำนาจเสพยศศักดิ์หนักกับเราด้วยซ้ำอย่างนี้เป็นต้นเขาไม่รู้เพราะเราก็พยายามมาพิสูจน์ว่าเราอยู่เหนือสิ่งเหล่านั้นและเราไม่ได้เป็นคนสิ้นไร้ไม้ตอกเป็นคนที่กลายเป็นคนถ่วงสังคมเป็นคนหนักแผ่นดินไม่มีคุณไม่มีค่าไม่ใช่เลยขอยืนยัน พิสูจน์กันมาพอสมควรได้ขนาดนี้มีรูปรอยมีมีมวลที่เป็นมวลจำลองมีมวลที่เป็นมวลจำลองแบบขึ้นมาแล้วขึ้นมาจริงแล้วแม้จะเท่านี้ก็เท่านี้เราไม่ว่าอะไรแต่เราก็จะทำให้โตขึ้นไปอีกเป็นตัวจริงนะเป็นของจริงที่ทำขึ้นมาจริงๆจริงๆจริงๆจริงๆแม่เราจะเรียกจะว่ามันเป็นรูปจำลองก่อนมันไม่ใช่เป็นตัวที่ที่จริงมันก็จริงอ่ะจะเรียกว่าจำลองมันก็ของจริงอ่ะเหมือนกับเขาเรียกไอ้เครื่องใช้ไม้สอยอะไรก็แล้วแต่นี่เขาเรียกว่าไอ้เครื่องอัดเทปวันนี้โมเดิร์นนี้ก็ที่จริงเขาบอกจำลองนี้จริงๆมันพัฒนาอยู่เรื่อยเหมือนเดิมนี่มันก็เรียกว่าจะร้อนจริงๆมันจำลองอะไรมันของจริงอ่ะมันเดินนี้มันก็โมเดิร์นเนี่ย จำลองหุ่นเนี่ยอันรูปนี้ที่จริงมันของจริงนะโมเดิร์นใหม่แล้วมันก็จะมีโมเดิร์นใหม่มีตัวจำลองขึ้นใหม่อีกที่จริงมันคือของจริงไม่ใช่ตัวจำลองฟังชัดๆเลยสัจจะแล้วนะคำว่าจำลองเราฟังคล้ายๆว่าเป็นของที่ไม่ใช่ของจริงที่จริงมันของจริงเราคิดได้อย่างนี้แล้วเราก็ทำอย่างนี้ขึ้นมาเลยเป็นของจริงแต่ของจริงก็พัฒนาขึ้นไปเรื่อยๆเรื่อยๆเขาจึงเรียกว่าของโมเดลนี้เราแปลว่าจะจำผมจำลองที่จริงมันหมดเดือนไหนก็โมเดิร์นของจริงทั้งนั้นแล้วไอ้นี่มันเดินเท่าไหร่แล้วเขาก็มีตัวเลขกำกับ Model ไหนก็แล้วแต่เนี่ยมันเข้าใจให้ชัดว่ามันเป็นตัวจริงของจริงที่เราคิดได้เราปฏิบัติได้เราทำได้ในสังคมของเราทำได้ขนาดนี้ก็มีความเป็นจริงเขา บอกว่าเป็นตัวเล็กตัวน้อยกลุ่มเล็กกลุ่มน้อยก็น้อยไม่เป็นไรน้อยแล้วมันก็เป็นคุณค่าของสังคมที่เขาบอกว่าเขาจะเอาใหญ่ๆใหญ่ๆแล้วก็เอาได้ตรงไหนเล่าหรือแมวว่าเขาจะได้ประเภทได้ก็ได้เป็นแบบไม่อิสระเสรีภาพแบบบังคับแล้วไม่จริงด้วยอันนั้นที่ไม่จริงมันไม่จริงไปหมดเลยสอดคล้องไปทั้งรูปและนามทั้งจิตวิญญาณและวัตถุเขาไม่จริงนะเพราะว่าก็บังคับกดขี่ข่มเหงกันไปทำโดยจำนนโดยจำยอมแต่เรานี่สมัครมาพอเราสมัครมาเพื่อที่จะปฏิบัติประพฤติพระภิกษุจิตใจที่เรามันไปเป็นทาสเพราะแม้แต่เป็นธาตุเศรษฐกิจโลกเป็นผู้ที่จะทำงานก็ยังเห็นแก่เศรษฐกิจแบบกระดุมพี ศาสตร์แบบกระดุมผีมีหลักเกณฑ์ที่จะละโมบโลภมากอยู่มีหลักเกณฑ์ที่เอาเปรียบรับอยู่อย่างที่ตั้งศูนย์ให้ฟังแล้วเศรษฐกิจแบบมีทุนในการก่อสร้างทุนแบบเศรษฐกิจหมดแหละทุนทางวัสดุสิ่งที่มาประกอบในการที่จะสร้างสิ่งนี้เป็นทุนที่ลงทุนลงแรงแม้แต่ค่าเสื่อมเครื่องเครื่องมือค่าเสื่อมเครื่องมือเขาก็คิดนะค่าอะไรก็คิดหมดเป็นทุนทางวัสดุแล้วก็คิดค่าแรงงานค่าแรงงานทางกายทางความรู้ค่าแรงงานทางสมองก็คิดครบหมดถ้วนและยังแถมบวกกันเออเร่อหน้าทุนก็ยังมีบวกกับเรื่องอีกนะบอกไอ้ที่มันตกหล่นไม่ ก็มันมันมันมันไม่ครบก็บวกอีกหน่อยสมมุติว่าคิดบวกอะไรหมดแล้วได้ซัก 50 15 57 + 60 = นั่นเขาจะคิดอย่างนี้เลยซ้ำในโลกเลยตั้งหลักเศรษฐกิจแต่ก็ไม่ได้คิดเอาให้มันได้เรียกว่าเสียเปรียบอะไรเป็นอันขาดเลยจะเอาเปรียบมันทุกท่าเขาคิดตามหลักเศรษฐศาสตร์แบบกระดุมผีพอกินเสร็จแล้วค่าแรงค่าอะไรคิดหมดรวมแล้วอย่างที่เราเคยตั้งสูตรว่านี่ขาดวัตถุหรือค่าไอ้ของอะไรพวกนั้นแล้วก็ค่าแรงงานทางกายทางสมองอะไรเป็นร้อยนึงอย่างนี้ทุนอย่างเงี้ยหลักการก็จะต้องเรียกกำไรเมื่อเกินร้อยนี่คือเศรษฐศาสตร์กับลุงพีเขาจะเรียกว่ากำไรเมื่อคืนร้อย คุณจะทำให้คนนิยมได้เท่าใดโฆษณากันไปเปล่าร้องพยายามชี้ชวนหลอกเอาก็เอาหลอกว่ามันดีว่ามันดีอย่างนี้อะไรก็แล้วแต่นอกจากไม่มีกะจิตกะใจเลยว่าจับได้ไล่ทันเขาก็เอามั่งให้ไปหลอกลวงประชาชนถ้าเขาไม่จับไม่ได้ไล่ไม่ทันเพราะรอเละเลยนี่โฆษณาหลอกลวงกันไปเพื่อให้คนมาซื้อหาไปในราคาถ้าเขานิยมก็ขึ้นราคาเอาขึ้นราคาเอาเท่าไหร่ก็ไม่มีหยุดมียั้งได้เกินนั้นเข้าไปมากเท่าใดก็ถือว่าของตัวเองเลิศลอยมีคนนิยมราคาดีนี่เศรษฐศาสตร์เชิงโลกก็เป็นอย่างนี้มีแต่ความมักได้มีแต่ความที่จะกอบโกยเอาเปรียบมันแก้ปัญหาสังคมไม่ได้มันแก้ ไม่ได้จริงๆขอยืนยันเลยเพราะฉะนั้นถ้าเราไม่เข้าใจอันนี้โดยหลักลักษณะเศรษฐศาสตร์เชิงพุทธว่าเรามีทานมีการเสียสละมีจาคะมีการสละให้เพราะฉะนั้นเราคิดค่าแรงงานเมื่อเราจะขายได้กำไรก็คือเราได้จ่ายค่าแรงงานของเราจริงๆเมื่อคิดค่าแรงงานรวมลงไปแล้วอย่างน้อยอย่างสมมุติเมื่อกี้แล้วค่าแรงงานสมองกับค่าแรงกายมันต้อง 40 แน่เพราะฉะนั้นเราขายต่ำกว่าร้อยลงมาเท่าใดเราก็ได้กำไรเท่านั้นเราจะสละค่าแรงงานเท่าไหร่ถ้าเราจะเอาแต่ค่าวัสดุเอาไว้ 60 แล้วก็เอาไว้เพราะว่าเราจะเอาวัสดุมาใช้ต่อไปอยู่แล้วก็เอาค่าวัสดุไว้ก็จะขายให้ต่ำกว่า 60 ถ้าขายต่ำกว่า 60 เราก็ไม่มีค่าวัสดุคืนมา ทำงานต่อก็ไปไม่รอดหรือเราจะต้องกินต้องแบ่งกินแบ่งใช้อยู่ในนี้ด้วยแล้วก็ขาย 60 ถ้วนไม่ได้แล้วถ้าซื้อขาย 60 ถ้วนแล้วก็ไม่ได้ค่าแรงเลยไม่ได้ไม่ได้ค่าแรงเลยแล้วก็ไม่มีจะกินจะใช้เราก็ต้องเกิน 60 หน่อยเอ้าก็บวกขึ้นไปนิดหน่อยแม้ค่าแรงตามสังคมโลกเค้าตีราคาประมาณนั้นแล้วก็คิดตามราคานั้นโดยทิศทางแล้วเราเป็นผู้ที่จะพยายามมีเจตนารมณ์ที่จะให้ลดน้อยลงมาเท่าใดเป็นกำไรถ้าทิศทางว่าเราลดราคาจากทุน 100 ลงมาได้เท่าใดได้มากเท่าใดผู้นั้นได้กำไรมากเท่านั้นถ้ามีหลักการเข้าใจทิศทางที่ถูกต้องแล้วล่ะนะผู้ใดประสงค์จะกำไรก็ทำเอาได้เสียสละนี่เป็นหลักสัจจะเป็นบุญเป็นสิ่งที่ได้ให้แก่โลก นี่มันเป็นหนักโรคถ่วงโลกหนักแผ่นดินตรงไหนกันล่ะมันไม่ได้หนักโล่งหนักแผ่นดินเลยมีแต่ให้แก่เขานะให้แก่เขาและมีขีดคันด้วยคุณอย่ามานั่งทำบาปให้กดตัวเองถ้าเกินร้อยแล้วคุณทำบาปคุณเป็นหนี้คุณรีบเขาแต่ถ้าต่ำกว่าร้อยลงมาแล้วก็นี่แหละทิศทางที่ผู้ที่สร้างบุญสร้างกำไรเพราะงั้นตัวกำไรของเราเรียกต่างกันเกษตรศาสตร์กับลุงพีเศรษฐกิจเศรษฐศาสตร์เชิงพุทธเป็นเศรษฐศาสตร์ที่ได้เสียสละมีทานเกษตรศาสตร์กระดุมปีแล้วก็กำไรของเขาก็คือบวกเอาเปรียบเรื่อยไปแต่ของพุทธมีทานมีเสียสละให้แก่สังคมให้แก่โลกอย่างน้อยที่สุดก็เสียค่าแรงงานจ่ายค่าแรงงานถ้าใครจ่ายได้แม้แต่กระทั่งทั้งวัสดุด้วย แล้วเราก็มีระบบวิธีที่จะหนุนเรื่องบุญใช้บุญมาทดแทนอย่างเราทำที่นี่นะเรามีการจำหน่ายอยู่ 2 อย่าง 3 อย่างจำหน่ายอาหารร้านค้าขายอาหารขายอาหารของเราจะต้องเอาเงินทุนขึ้นมาอยู่ขายอาหารเพราะในระดับ 60 ทุนวัสดุทุนเครื่องใช้ไม้สอยทุนอะไรก็แล้วแต่ที่บอกแล้วแม้แต่ค่าเสื่อมค่าเสื่อมของอะไรเราก็ประมาณนั้นแล้วก็เอาคืนมาอยู่ไม่เช่นนั้นเราทำไปไม่รอดส่วนค่าแรงงานของเราเราได้หมดเลยเราไม่ได้ต่างคนต่างมาเสียสละค่าแรงงานหมดเลยเพราะฉะนั้นส่วนเกินจากทุนวัสดุจึงเป็นส่วนรายได้ของพวกเราท่านไปโลภมากได้เอามากแล้วขาดทุนขึ้นไปหรือเราไม่ได้กำไรมันเองเราไม่ได้ขาดทุนทีเดียวแล้วก็ เรียกว่าเราไม่ได้กำไรถ้าเราไปขายเอามากกว่าวัสดุขึ้นไปแล้วมันก็กินมันก็แลกเอาค่าแรงงานมาคืนมากขึ้นเราก็ไม่ได้มีเสียสละให้แก่สังคมเพราะถ้าเราขายให้ถูกลงมาค่าแรงงานของเราก็ถูกลงถูกลงได้ถูกใจเราก็ยิ่งให้แก่สังคมได้มากเท่านั้นกำไรได้มากเท่านั้นเพราะฉะนั้นการขายที่ร้านค้าร้านอาหารนั่นเราจะยังคงขาดทุนอยู่ 2 เราขายเทปเทปเราก็ต้องเอาข้าววัสดุขาดทุนอีกเหมือนกันค่าวัสดุค่าทุนเราเอาแล้วก็มีค่าแรงงานค่าอะไรต่างๆนานาก็คิดบ้างแล้วก็ได้บ้างเหมือนกันนี่อยู่ในลักษณะคล้ายกันเทพกับเอ่ออาหารที่นี่หนังสือ หนังสือนี่เราไม่ได้ขาดเราไม่ได้ค้าได้กำไรแต่เพียงว่าเฉพาะเราค่าแรงงานนี่เราให้ 100% ส่วนพัสดุเราคิดอีก 100% เราแบ่งเป็น 2 2 ส่วนเพราะว่าพัสดุนี่เป็นคนในระดับหนึ่งต้องเอาค่าวัสดุไว้ดังกล่าวแล้วมันก็เพราะว่าอาหารชาญชัยจนกระทั่งเราสามารถกล้าเสียสละเงินค่าแรงแล้วก็ให้หมดนี่กำไร 100% เลยในด้านค่าแรงงานยังแถมให้ทุนเราก็สามารถให้อีกได้รถวัตถุวัสดุไม่ใช่ทุนค่าแรงทั้งค่าแรงก็ให้หมดทั้งค่าวัสดุให้อีกถ้าวัสดุอีก 200 เท่ากับเราให้ฟรีหมดเลยวัสดุก็จ่ายค่าแรงงานก็ให้ฟรีไปเลย ให้ฟรีได้ไม่เอาอะไรตอบแทนคืนมาสักอย่างกำไร 200% อาทิตย์นี้กลวิธีของศาสนาพุทธเรามีการทำบุญเพราะฉะนั้นเรามีการทำบุญเลยเกิดบุญกันใหญ่โตเลยเกิดบุญใหญ่โตคืออะไรเกิดบุญคือถ้าผู้ใดสามารถที่จะผลิตหนังสือนี่เราไปเรียนหนังสือเนี่ยนะออกไปให้แก่สังคมฟรีด้วยได้กำไรเราได้กำไรแล้วผู้ทำเนี่ยเขาให้ทุนมาเขาให้ทุนมาคนให้สตางค์ให้เงินทองมาซื้อกระดาษซื้อเข้าซื้อของซื้ออะไรต่ออะไรเป็นทุนทางวัสดุทั้งสิ้นให้มาเราก็ได้ฟรีคนให้มานั่น ได้บุญและแล้วเราก็เอามาผลิตแล้วก็ให้เขาไปอีก 100 200% เลยทั้งวัสดุทั้งเงินเลยได้บุญกันใหญ่เลยทีนี้พูดทำนี่ก็มาเขาให้มาก็เป็นสิทธิ์ของเรานะให้กระดาษให้เงินทุนดรอะไรมาทำนี่เขาก็บางทีเขาก็ไม่ได้ระบุระเบิดเอามาทำทำแล้วเราก็ให้ต่อไปอีกคนที่ให้มานั่นก็ได้บุญแล้วเราทำให้จ่ายออกไปอีกก็บุญอีกแล้วได้บุญอีกแล้วเราให้เขาไปเป็นหนังสือธรรมะหนังสือธรรมะไปให้คนอ่านคนอ่านไปชำระกิเลสของตนเองอีกคนมันก็เกิดบุญอีกแหมบุญกันใหญ่เลยตอนนี้เห็นไหมบุญกันใหญ่เลยมัน 3 ช่วงแล้วอ่ะคุณให้เงินมาเอาเงินมาแล้วก็มาเป็น วัสดุทำสร้างอะไรขึ้นมาเป็นวัสดุแล้วก็ไม่เอาทุนไว้อีกแล้วคุณวัสดุก็ไม่เอาให้ไปเลยหมดเลยเราก็ได้กำไรใหญ่เลยล่ะทีนี้ให้ไปตั้ง 200 เปอร์เซ็นต์คนนั้นเอาไปอ่านเพราะอ่านเสร็จแล้วไม่ให้ซาบซึ้งเข้าใจไปปฏิบัติชำระกิเลสอีกเป็นปุณยะลดกิเลสลงไปอีกได้บุญอีกเลยดีไม่ดีโอ้ศรัทธาเลื่อมใสอันนี้เอาทุนให้เราทำอีกต่อให้ไปแจกจ่ายต่อคนอื่นไปอีกให้กว้างขวางไปอีกเพิ่มพูนมากอีกนี่เราได้จากระบบอย่างนี้เพราะถ้าเราทำอยู่ได้ทุกวันนี้คุณพิมพ์หนังสือแจกอยู่ได้นี่น่าฉงนฉงาย ไม่น่าเชื่อนะเนี่ยยังไม่คิดเลยว่าเอ้ก็พิมพ์หนังสือกันนี่นาที่ไหนๆเขาก็เดือดร้อนเหลือเกินไอ้เรื่องทุนจะมาพิมพ์หนังสือเขาเล็กเขาน้อยกว่าเราเขายังทำไม่ได้เลยเรี่ยไรก็จะตายจะเป็นใช้จิตวิทยาเอาชื่อมาลงพิมพ์ไปแล้วเราไม่ต้องพูดอะไรมากขอกล่าวนามแล้วยังหนังสือเสียงปลุกของผชนี้หรือแม้แต่หนังสืออะไรต่ออะไรก็แล้วแต่ที่เขาทำจนกระทั่งมันเดี๋ยวนี้จะเป็นบ้างไม่เป็นบ้างตายเป็นบ้างแล้วก็มีเนี่ยหนังสืออะไรเข้ามาอ่านหนังสือชอบฟ้าของกิตติวุฒิโทหนังสืออะไรของใครอีกลงไปเถอะรายชื่อผู้บริจาคนี่ก็ส่งไปด้วยวิธีนั้นวิธีนี้สรรเสริญยกย่องเป็นจิตวิทยาที่จะ ดูใจให้เขามาลงในสรรเสริญแล้วเขาก็จะได้มาทำบุญอีกมันเป็นแง่ของโลกีย์สรรเสริญยกย่องเชิดชูเป็นแง่ของโรคจิตเขาก็จะได้มาดีอกดีใจเขาก็จะได้ลงชื่อเสียงเรียงนามประกาศไปโด่งดังอวดอ้างไปมันเป็นเรื่องของโลกิเอาโลกีย์มาชูใจเขาเพื่อที่เขาจะได้มาทำบุญอีกขนาดนั้นยังขนาดนั้นก็ยังอืดแสนอืดแต่ของเรานี่ไม่ได้โฆษณากันเลยไม่ได้เอาโลกีย์มาล่อจะโฆษณาให้กับเราไม่ได้บอกว่าได้เจอหนังสือเล่มนี้มีผู้บริจาครายนั้นเท่านี้รายนี้เท่านั้นไม่เคยดีไม่ดีไม่บอกกันด้วยเอามาก็ไปจะช่วยหนังสือหรือไม่ช่วยหนังสือก็อยู่โน่นไม่ได้เคยบอกกันเลยเรามีหน้า ผลิตไปหมุนมาใครจะทำบุญทำทานก

แสดงเฉพาะช่วงต้นของไฟล์ — อ่านฉบับเต็มได้ใน Google Drive

ไฟล์อื่นในโฟลเดอร์เดียวกัน