270305 เจโตสมถะ-พ่อท่าน-สันติอโศก-ฬ047.txt

ดยตรงนี่แหละมันเป็นตัวสำคัญในขณะที่เรามาทำวิธีการนี้แล้วเราก็จะพยายามกระทำจิตวิทยาลงไปให้มันเป็นสมถะในสภาพสมรรถภาพที่ไม่ใช่หลักไม่ใช่ผีนั้นสมถะที่ไม่ใช่ผีนะมีพระหรือ ฝันดีทีเดียวไม่ใช่สมถะที่ไม่ใช่ถี่นั้นมีธาตุหรืออัสสัมชัญศรีพระศาสนาพุทธกับอสัญญีนี้ไม่ๆๆไม่เอาไม่เกี่ยวกันอสัญญีคือการดับสัญญาไม่รู้เรื่องไม่รู้ราวอะไรเลยไปเลยนี่ไม่ได้เพราะฉะนั้นอาณาปานสติท่านถึงมีคำว่าสติกำกับอยู่ชัดเจนเลยชื่อก็บอกตรงๆอยู่แล้วว่าเป็นเรื่องของสติคือความรู้สึกตัวรู้ตัวอยู่สติในความรู้ตัวเต็มอยู่พร้อมกับลมหายใจเข้าลมหายใจออกอาณาอาปานะในลมหายใจเข้าลมหายใจออกมันมีสติลมหายใจเข้าลมหายใจออกจะรู้กันอยู่จะไม่ตกไม่หล่นจะรู้เมื่อไรก็รู้อยู่มีสติสัมปชัญญะรู้ลมหายใจ ท่านอธิบายไว้ในอานาปานสติถึงข้อสุดท้ายถึงข้อเกือบสุดท้ายก่อนเกือบสุดท้ายถึงขั้นนิราศสีดาสีนั่นน่ะถึงขั้นนั้นก็ยังท่านก็ยังบอกว่าแม้เราจะเห็นนิโรธอยู่นิโรธารามหมายความว่าตามเห็นนิโรธอยู่ทีเดียวเห็นความดับอยู่ที่แล้วแม้ตามเห็นความดับอยู่นั้นเราก็ยังระลึกรู้สึกกับลมหายใจเข้าลมหายใจออกอยู่ตรวจสภาพบาลีตรวจทั้งภาษาไทยที่แปลไม่ตกหล่นเลยท่านภาษาไทยที่แปลมาจากพระบาลีในข้อนี้ความนี้คำว่านิโรธ ยังมีคำว่าลมหายใจเข้าลมหายใจออกที่เรายังมีสติยังไม่รู้อยู่เห็นกรดนิโรธก็เป็นแล้วได้แล้วเห็นนิโรธด้วยตามรู้ตามเห็นนิโรธอยู่ทีเดียวเป็นชานนท์โตปัดสะโตวิหรติสำคัญถึงปานนั้นก็ได้น่ะเห็นอยู่รู้อยู่เป็นปัจจุบันนั่นเดียวพร้อมกันนั้นลมหายใจเข้าลมหายใจออกอัศจรรย์อยู่ทั้งคู่ยังอยู่ไม่ใช่หมายความว่าไม่รู้อะไรแล้วดับนิโรธคือดับไม่รู้เรื่องไม่มีสัญญาไม่มีกำหนดรู้อะไรดับเป็นอสัญญีดับมันเริ่มทิ่มไปไม่มีเลยนี่คือข้อสังเกตคุณข้อสังเกตที่เด่นชัดที่หยิบขึ้นมายืนยันให้เห็น สมถะของพระพุทธเจ้าไม่ใช่สมถะดับความรู้สึกหรือดับความรับรู้ดับอะไรไปนิโรธก็ไม่ได้หมายความว่าดับความรับรู้ดับกิเลสดับกิเลสอันนี้ต้องจับเป้าหมายชัดเจนแม้เจโตสมถะของพุทธก็เพียงนั้นเราจะมีสัญญาได้แค่รู้รู้อะไรรู้ลมหายใจเข้าออกแค่นั้นแหละแล้วเราก็ไม่ได้คิดอื่นไม่ได้ปรุงอื่นไม่ได้มีอะไรอื่นเลยอย่างนั้นแหละเป็นสมถะแท้ๆของพระพุทธเจ้าในส่วนมีที่หมายมีอารมณ์รู้สัญญากำหนดรู้เฉยอยู่ไม่ปรุงไม่สังขารด้วยขนาดนั้นเรียกว่าไม่มีสังขารในจิตเลยสังขารและจิตไม่มี กายสังขารก็สงบอยู่คือสงบก็คือมันไม่ทุกข์ไม่ร้อนอะไรมันไม่มีความทุกข์นั่นเองกายสังขารก็สบายจิตสังขารก็ไม่มีกิเลสอะไรมีแต่ความรู้ที่รู้อยู่เฉยๆอย่างนั้นเป็นต้นนะอันนี้ก็กรนย้ำให้พวกเราได้ฟังกันสำคัญก่อนแล้วทีนี้วิธีการทำนั่นน่ะที่โบราณอาจารย์ท่านทำมามันก็เป็นวิธีการทำจิตเข้าไปจูงจิตนำจิตกันเข้าไปถ้ามีอาจารย์อาจารย์ก็จะนำวิธีทำก็คือจะตะล่อมเข้าไปให้ไปหาคือมันไม่ใช่วิธีการแบบมักองค์ 8 โพชฌงค์ 7 พระองค์ 8 โพธิปักขิยธรรม 37 อะไรนะมันไม่ใช่วิธีการนั้นซึ่งทำได้ตลอดเวลายืนเดินนั่งนอนทำการทำงานทำอะไรอยู่ได้หมดแล้วก็เขาทำให้มันมีสมาธิหรือให้เกิดสมาธิจิตโดยวิธีการมัดองค์ 8 ที่เรียกว่าสัมมาสมาธิของพระอริยะไอ้นั่นก็อย่างหนึ่งแต่ไอ้อย่างนี้ที่มันนั่งอยู่นี่ตาหูจมูกลิ้นกายเราก็ไม่ได้มีอะไรมากมายแม้แต่อิริยาบถการงานอะไรก็ไม่มีไม่ได้สัมผัสวุ่นวายอะไรกับอะไรนิ่งนั่งเฉยอ่านั่งตั้งกายตรงดำรงสติของมันอยู่เสร็จแล้วเราก็หาวิธีการอะไรสักอย่างก็ได้เรียกว่าสะกดก็ได้เรียกว่ากั้นก็ได้เรียกว่าสกัด ก็ได้สกัดไม่ให้มันมีกิเลสในจิตนะจ๊ะก็เอาวิธีอะไรก็ได้เพราะฉะนั้นก็ต้องมีกสิณต่างๆจะเพ่งดินเพ่งน้ำเพ่งลมเพ่งไฟเพ่งศรีเพลงนวลเพลงนี้เพลงอะไรไปเพื่อเป็นวิธีการให้มันสมถะลงไปง่ายๆเฉยๆทำกับจิตเฉยๆเขาก็จิตให้มันเป็นสมถะเป็นการสงบลงไปให้กิเลสมันไม่มีในตอนนั้นช่วงนั้นจะทำอย่างนั้นลงไปเฉยๆพอจะเรียกว่าสะกดสกัดกั้นปล่อยอื่นไม่เอาอะไรหรือมีอะไรหรอกอันหนึ่งให้เป็น 1 เป็นเอกัคคตาหนึ่งก็ได้นี่เป็นเป้าหมายเป้าหมายชัดๆของการกระทำในตอนที่นั่งอยู่นี้แล้วก็ตื่นนะ ก็ต้องตื่นมีสตินะรู้เต็มอยู่แล้วเราก็เป็นหนึ่งอยู่พยายามหัดฝึกไปฝึกไปฝึกให้มันมีความเป็นหนึ่งอยู่กับอารมณ์ที่มันไม่มีกิเลสนิวรณ์อะไรเลยเป็นสมถะที่ไม่มีกิเลสนิวรณ์มีแต่สภาพธาตุรู้และมีแต่สัญญากำหนดรู้นั่นแหละเป็นสมถะที่สุดดังกล่าวแล้วก็รู้อยู่ว่าเอออันนี้ท่านเอาลมหายใจเข้าออกนี่เป็นหน้าของท่านก็รู้เราก็จะเข้าออกก็เฉยเกิดขึ้นก็รู้ลมหายใจเข้าออกตั้งอยู่ก็รู้ลมหายใจเข้าออกแม้แต่ว่าไอ้ลมหายใจเข้าออกน้ำมันรู้แล้วมันจะเกิดอาการรู้มันจะเกิดรู้รู้จะไม่รู้อะไรมันก็ไม่มีอื่นที่จะมาต่อนอกจากลมหายใจเข้าออกที่จะต่อเกิดต่อรู้ใหม่ ก็รู้อยู่แต่แค่นั้นถ้าเผื่อว่าเราเข้าใจว่าจิตมันเป็นดวงๆตอนนี้ก็อธิบายที่จริงมันก็ไม่เป็นดวงๆอะไรมันก็ต่ออยู่อย่างนั้นแหละถ้าจะให้มันตั้งมั่นรู้มันก็รู้ลมหายใจเข้าลมหายใจออกก็ต่อเนื่องกันอยู่อย่างไม่มีไม่มีที่ที่จะไปเอาตรงไหนว่ามันไม่มีเป็นที่ที่ขาดจากกันมันก็ไม่มีจะให้ไม่ขาดจากกันมันก็รู้มีสติรู้ลมหายใจลงเขาลมหายใจเข้าลมหายใจออกก็อยู่แค่นั้นแหละไม่มีความรู้สึกอื่นไม่มีรถอื่นอารมณ์หรือว่ารถที่จะเป็นอะไรอื่นๆที่มันเป็นโรคๆโลกียะเอร็ดอร่อยอะไรไม่มีแต่จะเห็นความสงบระงับรถแห่งความสงบที่เป็นงูสวัดสุขที่สงบรองรับเป็นสุขพิเศษสุขไม่ใช่สุขเสพสม ไม่ใช่สุขเพราะได้รับอารมณ์สมใจที่ชอบอยากได้หวานก็ได้หวานมาสมใจอยากได้เสียงไพเราะก็ได้เสียงไพเราะมาเสพสมใจหรืออยากได้อะไรอยากได้หลับก็มาหลับได้สมใจก็เลยแซ่บไปกับการหลับด้วยหรือยังคิดอะไรก็คิดฟุ้งไปตามที่ตัวเองได้ฝูงไปสมใจบางทีฟุ้งไม่รู้เรื่องด้วยก็ยังกลายเป็นเรื่องที่ตัวเองถนัดถนี่ติดใจแล้วก็เป็นไปตามนั้นบังคับมันก็ไม่ได้มันฟุ้งไปยังไงก็ฟุ้งไปบังคับให้มันอยู่ก็ไม่ได้อย่างนี้ไม่ใช่ว่าเราจะเสร็จสมทุกประการอย่างนั้นไม่ใช่แต่เป็นเพราะสงบจากสิ่งเหล่านั้นไม่มีหลับไม่มีฟุ้งซ่านไม่มีกามไม่มีพยาบาทอะไรเห็นชัดเจนไม่ลัง สงสัยแจ่มแจ้งเห็นสภาวะนั้นใช่ไหมอาการนี้ว่างจากนิวรณ์ทั้ง 5 เป็นการรู้สิ่งหนึ่งสิ่งหนึ่งอยู่เท่านั้นแหละว่าจิตเป็นหนึ่งอยู่กับไอ้การรู้นั้นจิตคือธาตุรู้แล้วมันก็รู้อันนั้นอยู่เท่านั้นมันไม่ได้ไปปรุงไปสร้างไปแต่งเป็นรถเป็นชาติอะไรความสงบเช่นนี้เป็นความสงบที่เราจะต้องรู้รสแห่งความสงบวันนี้ว่ามันเป็นความสงบที่แล้วรสชาติต่างกันคุณพอใจคุณก็จะพอใจถ้าคุณไม่พอใจคุณก็จะไม่พอใจบางคนอาจจะชอบโอ้มันไม่อร่อยมันก็ลดการสนใจในการสมใจในพยาบาลอะไรนั่นน่ะมันกว่ามันก็เป็นของคุณแต่ถ้าคุณเห็นว่ารถอย่างนี้แหละดี เขาว่างดีโปร่งสบายคุณก็จะรู้เองคุณจะเกิดความรู้รถนั่นเองที่พูดนี่ก็พูดไปนำนำไปให้คุณทำให้ถึงทำให้เป็นให้ปรากฏเมื่อทำปรากฏแล้วท่านเรียกว่าปลาตัวปลาดุกภูตะปรากฏทำให้ปรากฏแล้วสภาพนั้นมันเป็นขึ้นมาให้เห็นแล้วมันปรากฏแล้วเราก็รู้มันได้เกิดจากเราได้อบรมเราได้บำเพ็ญได้ฝึกหัดนี่แหละไปแล้วมันเกิดปรากฏคุณก็จะรู้เองมันก็ทำให้มันมากๆให้มันตั้งมั่นให้มันยืนยงให้มันเป็นไปได้อย่างเข้าคล่องชำนาญแล้วก็ทำไปทำไปมันก็จะเป็น สาระน่าเป็นอุปการะหนึ่งที่จะอุปการะให้เรานี่ได้ลดทางภาวะตัณหาไม่เช่นนั้นเราก็ไม่รู้จักปัญหาในภพหรือภวังค์หรือองค์แห่งภพมันเป็นยังไงมันมีอะไรเราก็ไม่เข้าใจแล้วก็จะต้องฝึกทั้งนี้ทางนี้ด้วยแล้วทีนี้การจูงจิตหรือนำจิตท่านก็อาตมาจะเป็นผู้นำเป็นผู้จูงอย่างที่ได้บอกไปแล้วว่าการกระทำเช่นนี้ยิ่งอาตมาเอาคำว่าสะกดสกัดสะกดจิตสกัดจิตกั้นจิตอะไรตรงนี้ต่างๆนานาฟังคำว่าสะกดจิตเราก็เข้าใจผิดว่าไอ้สะกดจิตนั้นฟังแล้วมันน่ากลัวมันเป็นเรื่องที่เขาเอาไปเลอะเทอะไปเป็นเดรัจฉานวิชาที่ไม่เข้าท่าเพราะเอา ตอนนี้ราชมงคลตกใจอะไรกันเอาสะกดถูกสะกดจิตมาใช้อะไรก็ไปกันใหญ่สิขอให้เข้าใจแต่ว่าอาตมาไม่ใช่คนโง่ที่จะอาตมาจะเอาสิ่งที่มันเลวๆหลายๆเละเทะๆมาประกอบเอามาใช้เพราะอาตมาระวังมากเรื่องเหล่านี้อะไรที่มันก็ไม่พอเป็นไปอาตมาไม่เห็นว่ามันดีพอสมควรแล้วอาตมาจะไม่เอามาทดสอบด้วยซ้ำที่จะเอามาทดสอบต้องมั่นใจว่าจะดีพอสมควรแม้ขนาดนั้นมันก็ยังทำยากอยู่เลยก็หาทางที่จะให้มันทำง่ายให้มันทำได้ประโยชน์มากได้คุณค่ามากพยายามเอาอะไรมาอาตมาพยายามช่วยกันมาให้เป็นไปเพื่อทิศทางเพื่อนิพพาน เพื่อที่ผ่านเพื่อลดละกิเลสตัณหาต่างๆจริงๆเพียวๆด้วยไม่ให้เล่นมากด้วยบอกแล้วก็เคยผ่านทำแล้วก็บอกกำกับอยู่แล้วมันจึงยากไม่มีเครื่องเล่นเครื่องหล่ออะไรมากด้วยซ้ำเพราะมันจะมากลัวว่าอาตมาเอาเครื่องเล่นเอาเรื่องที่เลวๆหลายๆแล้วเลอะเทอะมาประกอบนั่นน่ะขอยืนยันว่าอาตมาไม่ใช่คนโง่ทำเองแล้วก็มันเละเองนี่ได้ยังไงเหน็ดเหนื่อยเมื่อยล้ามานักหนาแล้วจะมาผ่าเละเทะไปเนี่ยเป็นไปไม่ได้อาตมาจะไม่ทำเช่นนั้นเป็นอันขาดแต่ที่บางคนพอได้ยินได้ฟังแล้วสงสัยข้องใจก็เพราะดังกล่าวแล้วไปได้ยินภาษาคำว่าสะกดจิตหรือคำว่ามีสภาพจูงใจนำใจอะไรต่างๆนานา คุ้มจิตจูงจิตอะไรเนี่ยแล้วก็เลยสงสารแบบนี้เราไม่เคยทำมาก่อนเนี่ยมันจะดีหรือจะดีหรืออะไรอย่างนี้ไปก็สงสัยคลางแคลงแม้การไม่มั่นใจสงสัยคลางแคลงแค่นั้นแหละก็ไม่ได้ผลเพราะฉะนั้นคนที่ไม่แน่ใจพอฟังพอตกใจหรือว่าพอสงสัยพอพาทำไม่ค่อยได้เรื่องไม่ได้ผลก็จริงน่ะสิก็จิตมันไม่ศรัทธาหรือว่าจิตมันไม่แน่ใจมันมันไม่เอาเพราะการจูงจิตหรือนำจิตนี้จะต้องเข้าร่องเขาลอยมันไม่ได้ทำเหมือนกับวิธีสะกดจิตวิธีสะกดจิตอาตมาก็เล่นมาสะกดจิตตรงๆมันก็เลยเล่นมาฝึกมาก่อนเรียนไสยศาสตร์ด้วยซ้ำก่อนที่จะมาเรียนพุทธะก่อนจะมาเรียนพุทธศาสตร์ ธรรมะแปลว่าไม่ได้เอามาใช้อย่างนั้นแต่ที่จะเอานี่เอามาใช้อย่างนำจิตหรือคุมจิตหนาวมาจูงจิตหรือคุมจิตเพื่อจะจูงไปสู่สภาพไปสู่สภาพที่มันจะเป็นสมถะโยงไปสู่สภาพที่จะเป็นผู้เป็นการช่วยกันน่ะเป็นการช่วยกันหาร่องหารอยแล้วก็ทำเข้าไปโดยการจะใช้ภาษาพูดบอกบอกนำแล้วก็ฟังเพราะฉะนั้นเราจะกำหนดรู้อยู่ที่ลมหายใจเข้าออกแล้วเสียงมันก็จะได้ยินเมื่อเรากำหนดหูแล้วเราก็จะได้ยินก็หูมันก็จะเปิดฟังแล้วมันก็จะรู้เพราะจิตนี่มันเร็วจิตที่มันรับอย่างชัดแม้จะบอกว่าตัดอื่นมันก็จะตัดถ้าเกิดว่าผู้นั้นมีพลังสมาธิดี ตัดมันจะไม่ได้ยินเสียงอื่นเลยจะได้ยินแต่เสียงอาตมายิ่งเป็นสมาธิจะได้ยินเสียงอาตมาบอกว่าทำอย่างนั้นทำอย่างนี้ทำตามๆๆอย่างที่อาตมาเห็นว่าอาตมาจะพาไปให้ตรงให้เร็วที่สุดโดยที่ว่าไม่ไม่ให้มันมีอะไรเข้ามากวนหรือมาหุ้นให้มันช้าให้มันได้ตรงได้ดีเต็มแม่นได้เป็นเอกกับชะตาจริงๆแท้ๆก็ใช้ปัญญาพยายามที่สุดที่จะทำให้ดีที่สุดเพราะว่าใครสงสัยลังเลอะไรก็ฟังดีๆจะได้ไม่มีจุดไอ้พวกนี้เข้ามาต้านมากั้นพอต้านกันแล้วมันก็ไม่ดีแต่นั่งก็ไม่ได้ดีทำก็ไม่ได้ดีมันก็เลยไม่ค่อยเข้าร่องเขาลอยแล้วก็มีคำพูดหรือภาษาคล้ายๆ วิธีการของการพูดของนักสะกดจิตเหมือนกันหรือของนักจูงนักคุมจิตพาไปสู่สมาธิแบบนั่งแบบเจอตัวสมถะนี่เหมือนกันอย่างสายพวกนั่งหลับตาทั้งด้านซ้ายอาจารย์มั่นแม้แต่ฤาษีลิงดำยิงอาตมาไม่เคยไปนะแต่เคยได้ยินฟังข่าวคราวเขาบอกว่าพอท่านนั่งอยู่มีไมโครโฟนมีอะไรเนี่ยคนนั่งในห้องอะไรเนี่ยแล้วเรียบร้อยเนี่ยพอเวลาจะให้นั่งสมาธิปิดไฟมืดหมดเลยแล้วก็ปล่อยเสียงให้ก้องกังวานอยู่ในห้องนี้แล้วก็พูดมันยายบอกนำลึกๆถ้าบอกนำชัดๆเน้นทำให้จิตที่ กิตติวัฒน์นำจิตตามจิตไปไปกันได้เพราะนำไปจนกระทั่งสร้างอุปทานก็สร้างได้เมื่อจิตเข้าเป็นสมาธิเป็นสมถะแล้วก็ไปปั่นไปสร้างตามที่นะที่นำมาเอานี่ไปนะเนี่ยไปซื้อขายไปถึงสวรรค์แล้วนะไปถึงแล้วนะสวรรค์อย่างโน้นอย่างนี้ก็รู้กันมาก่อนกี่ระดับได้ยินมามีอุปทานหรือมีสิ่งที่เราได้ยินแว่วๆฟังหรือแม้แต่รู้ว่าจะปางไหนก็ตามใจมันรู้มาแล้วล่ะมันก็มาปั้นจนสำเร็จด้วยจิตท่านเรียกว่ามโนมยาอัตราดังที่เคยเล่าให้ฟังจิตที่ปั้นสำเร็จมันไม่ใช่ของจริงไม่มีสรีระจิตเป็นอัสรีละจิตเป็นอนัตตาจิตไม่มีตัวตนเช่นนั้นจิตไม่มีสรีระเช่นนั้นแต่เขาก็ไปปั้นจนเป็นจนมีแล้วก็หลงก็ว่านั้นเป็นของจริงอย่างนี้เขาก็เล่นกันไปสนุกกันไป มันก็ไม่หลับที่มันตื่นเต้นแล้วมันก็วิเศษด้วยโอ้คนไม่พิเศษคนไม่อยากให้คนไม่ได้ก็อยากได้ยังกะอะไรดีเพี้ยนตื่นแต่หนูสาหร่ายวิริยะเอาๆๆเพราะมันมีเศษนี่มันไปเห็นสวรรค์เห็นนรกไปเยี่ยมพี่มารวิมานมาเยี่ยมโน่นเยี่ยมนี่อะไรมันก็ชอบใจไปคนมันก็ไม่หลับไม่ง่วงอะไรนักหนาก็ตั้งใจเอาเขามีของเล่นมันก็เป็นอย่างนั้นแต่ของเราไม่มีของเล่นจะทำใจตัวสมถะหรือจะทำให้มีความตื่นอยู่แล้วรู้อารมณ์สงบมีสติสัมปชัญญะทำได้เป็นเอกัคคตารมณ์เป็นสมาธิแท้ๆเลยสมาชิกเราเห็นอารมณ์สงบมันไม่มีเล่นมันอาจจะจืดสำหรับคนที่ยังจะต้องมี ไอ้เครื่องเล่นประกอบมันยังไม่โตมันยังไม่โตเท่านั้นเนี่ยบางคนในหัวหงอกแล้วก็ยังไม่โตอยู่นั่นแหละอย่างนี้มันก็ยังชอบเล่นไม่มีเครื่องเล่นให้ก็ไม่ค่อยจะอร่อยมันก็จะสนุกก็เลยไม่เคยทำวันนี้บอกให้รู้มันรับอย่างนี้มันตรงนี้เราจะเอาเพียวๆมันก็จึงต้องตั้งใจดีๆมีฉันทะให้มากๆวิริยะอุตสาหะอ่าแล้วก็เอาใจใส่ให้เต็มๆแล้วก็ทำตามไปดูแล้วก็จะรู้นะวันนี้จะนำทำเป็นไม่เอานานน่ะจะนำทำไป 20 นาทีแล้วหยุดแล้วก็จะนำทำอีก 20 นาทีเอาเท่านี้เดี๋ยวไปเชิญชวนเพราะว่ามีคนบอกว่าไม่เคยทำ จิระได้พรานนำธรรม 15 นาทีแล้วก็พักแล้วก็ทำไปแล้วก็มาทำอีก 15 นาทีดีอาตมาเห็นด้วยเพราะว่าความอุตสาหะมันคนเราใหม่ๆมันยังไม่คล่องแคล่วมันก็มีความตั้งใจในช่วงนึงพอเลยเถิดไปแล้วชักแปรปรวนและชักไม่เคยจอดความพยายามอันนั้นก็ชักจะเปาะแปะเพราะฉะนั้นเราก็จะเปลี่ยนเปลี่ยนอิริยาบถแล้วเปลี่ยนเรื่องสักพักนึงแล้วก็เอามาใหม่อาจจะบรรยายหรืออาจจะพูดอะไรสลับฟังกันแล้วสักครู่ก็จะเอาอีกช่วงหนึ่งช่วงเท่านั้นก่อนวันนี้ทำนำพาไป 20 นาทีแล้วก็หยุดแต่เป็นเรื่องขึ้นไปแล้ววันนี้เอาอีกสัก 20 นาทีอย่างนี้อ้าวก็เริ่มต้นดูอ้าวตั้งเวลา เอาตังค์บัลลังก์แล้วก็นั่งมีคู่บัลลังก์บัลลังก์คู่บัลลังก์แล้วก็นั่งตั้งกายร่างกายให้ตรงดำรงสติของมันไม่เกร็งนะไม่เกร็งนั่งให้ได้รูปบัลลังก์รองรับตัวเราเองเนี่ยเราก็ตั้งให้ตรงรู้ลูกของเราเรารู้ด้วยความรู้สึก แล้วก็หลับตาอันนี้หลับตาระวังที่สุดในเรื่องสติแล้วก็ฟังหลับตาลงไปแล้วก็ฟังเสียงฟังเสียงอาตมาจะสั่งขณะนี้เราตั้งกายตรงอาตมาจะบอกจะนำฟังเสียงอาตมาฟังเสียงอาตมาเท่านั้นรวมจิตเข้ามาฟังฟังแต่อาตมาเท่านั้นพูดเสียงอื่นตัดทิ้งหมดไม่ใส่ใจขณะนี้เหมือนกับเราไม่มีอะไรอื่นเลยนอกจากที่จะอยู่กับเสียงอาตมาเท่านั้นและ จะเข้าใจเสียงอาตมาบอกว่าอย่างโน้นอย่างนี้แล้วเราก็จะทำไปตามที่บอกนั้นความรู้สึกกำหนดอยู่ที่ลมหายใจเข้าออกเห็นได้ชัดกำหนดอยู่ที่ลมหายใจเข้าออกเท่านั้นรู้สึกให้ชัดเสียงไม่ฟังความรู้สึกแม้อะไรต้องกายก็ไม่ต้องไปรับรู้มีความรู้สึกรู้แต่เป็นเพียงว่าเรานั่งตรงอยู่ไม่โอนไม่เกร็งแต่นั่งตรงอยู่อย่างได้รูปสบายๆ คลายความเครียดคลายความกังวลคลายความวุ่นวายระทึกอื่นใดทั้งสิ้นปล่อยความรู้สึกวุ่นวายหรือความคิดนึกเรื่องราวอะไรหมดในระยะหนึ่งเพราะเราจะเรียนรู้ความเป็นหนึ่งของจิตที่ปราศจากความวุ่นวายความเกี่ยวกับของโลกทั้งหลายในชั่วขณะนี้ลมหายใจเข้าลมหายใจออกชัดรวบรวมจิตตั้งให้มันสร้างให้มัน ระวังอย่าให้จิตตกสติจะต้องตั้งเต็มมีสติรู้อยู่กับลมหายใจเข้าออกเข้าออกที่ชาร์จแนบแน่นเข้าไปแนบแน่นก็ไปลมหายใจกับความรู้สึกความรับรู้ของเราจะแน่วแน่อยู่ในหนึ่งเดียวเท่านั้นรู้ลมหายใจเข้าออกเป็นหนึ่งเดียวชัดขึ้นชัดขึ้นเสียงอาตมาเป็นเพียงสื่อสอดไปให้รู้ความเท่านั้นเสียงอาตมาเป็นเพียงสื่อสอดเข้าไปให้รู้ความแล้วก็ทำตามทุกอย่าง ตัดความกังวลทั้งหมดคลายความเครียดทั้งสิ้นจิตใจโปร่งสบายมีความรู้สึกอยู่ที่ลมหายใจเข้าออกเข้าออกไม่หนักไม่หนาเลยลมหายใจเข้าออกรู้ชัดอยู่ก็เห็นแต่ว่าลมหายใจเข้าออกเท่านั้นแหนบแน่นเข้าอยู่ที่ลมหายใจเข้าออกแบบแน่นเข้าไปอีกความกำหนดแนวหน้าอยู่ที่ลมหายใจเท่านั้น ลึกขึ้นความเป็นสมาธิลึกขึ้นความเป็นหนึ่งของจิตที่อยู่กับลมหายใจเข้าลมหายใจออกพร้อมมีสติรู้เป็นอานาปานสติยิ่งขึ้นยิ่งขึ้นไปอีกผู้ที่ยังมีความวุ่นวายคิดนึกอื่นตัดที่สิ้นตั้งใจใหม่กำหนดความเป็นหนึ่งคือลมหายใจให้เป็น กำหนดให้เป็นมีความกําหนดจดจ่ออยู่ที่ลมหายใจให้เป็นปล่อยอื่นหมดความรู้สึกนึกคิดอื่นปล่อยหมดปล่อยไม่เหลือเลยมีสติตื่นสดชื่นมีสติตื่นสดชื่นแล้วจะสบายถ้าง่วงงุนอยู่มีอาการง่วงหลับมันทุกข์ฟังแล้วให้รู้ความจริงจะปรากฏความจริงตามที่กล่าวนี้ กูตั้งใจมีสติรู้ความจริงอันหนึ่งคือลมหายใจแล้วไม่มีความคิดนึกอื่นเลยเพียงเท่านี้ก็จะเห็นอารมณ์สมถะเพียงเท่านี้ก็จะได้รับรสแห่งความว่างเปล่าจากนิวรณ์จากกิเลสชั่วขณะที่กระทำได้นี้จะทำความรู้ให้จริงกำหนดลมหายใจให้เป็นนำ ความรู้สึกของเรามาอยู่ที่ลมหายใจให้แนบแน่นเข้าแน่วแน่เข้าปล่อยความนึกคิดอื่นทั้งสิ้นปล่อยความกังวลความวุ่นวายอื่นใดทั้งหมดบัดนี้โลกทั้งโลกเราไม่เอาอะไรทั้งสิ้นโลกทั้งโลกไม่เอาอะไรทั้งหมดเราจะมีแต่ความรู้สึกลมหายใจเข้าออกกับความตื่นเต้นของเราเท่านั้นฝึกหัดกำหนดเข้าไปให้กระชับขึ้นอีก แน่วแน่ขึ้นอีกรถของความโปร่งเบาสบายสดชื่นจะปรากฏเองเมื่อเรากระทำความเป็นหนึ่งปล่อยสิ่งที่เป็นนิวรณ์ออกไปแล้วเราจะรู้รสนั้นเองรับรสนั้นเองมันเป็นธรรมชาติ 1 ที่เราจะพิสูจน์กันกำหนดจิตให้แม่นแต่ทำตามให้ถูกต้อง สติอยากขาดหายจากลมหายใจเข้าออกถ้ามันหลุดก็กำหนดใหม่ถ้าทำความรู้สึกมันหลุดไปจากลมหายใจเข้าออกก็ให้กำหนดใหม่กำหนดซ้ำแล้วซ้ำเล่ากำหนดอยู่ให้แนบแน่นๆๆให้มีความเป็นหนึ่งเดียวอยู่เท่านั้นสิ่งอื่นตัดทิ้งทั้งหมดวาระนี้ไม่เอาไม่ระลึกอื่นใด คิดนึกสิ่งใดโลกทั้งโลกลอยไปทั้งสิ้นไม่ต้องแกล้งไม่ต้องเกรงจะทำไปตามธรรมดาธรรมชาติง่ายๆตามที่กล่าวนี้เท่านั้นที่เราฝึกมาแล้ว 10 นาทีจะฝึกต่อไปอีก 10 นาทีกูยังไม่ดียังไม่ได้ดีตั้งใจใหม่ผู้ใดดีแล้วดีขึ้น แน่นขึ้นไปอีกแน่วแน่ขึ้นไปอีกแล้วรถแจ้งสภาพที่เราปล่อยโลกหรือปล่อยนิวรณ์ปล่อยกามปล่อยพยาบาทปล่อยทีนะไม่ทักลอยอุทยานต่างๆยิ่งไม่สงสัยลังเลยิ่งซ้ำซากสภาพอารมณ์ที่ปราศจากนิวรณ์เราจะรู้รสเองว่าอารมณ์ที่มีวอนทั้งหมดนั้นสมถะหรือสงบจากนิวรณ์นั้นแม้ชั่วคราวชั่วครั้งที่กระทำได้นี้รถจะลงว่างเบาสบาย รถจะเบาไม่เอาอะไรทั้งสิ้นทุกอย่างเหล่านั้นหัดปล่อยลองดูให้ชัดๆทำให้ได้ลมหายใจเราต้องรู้ลมหายใจไม่ใช่ของรู้ไม่ได้กำหนดให้แน่วแน่เอาความรู้สึกกำหนดจุดที่ลมหายใจจริงๆแบบนั้นอยู่เข้าไปเป็นหนึ่งให้ชัดยิ่งขึ้นไอ้ชัดยิ่งขึ้นแน่วแน่เข้าไปอีก ยังจะทำถูกต้องและแน่วแน่เป็นจริงเท่านั้นเราจะได้รับรถนั้นจริงเองการกระทำเช่นนี้จะก่อให้เกิดสภาพของเราเองคือการฝึกการอบรมการกระทํา ของเราเพิ่มขึ้นเพิ่มขึ้นอาจจะรู้ยากเพราะมันละเอียดแต่จะนับวันจะรู้จะเข้าใจจะทำเป็นขึ้นและรู้การกระทำนั้นๆเองขึ้นเรื่อยๆอารมณ์ง่วงไม่อร่อยอารมณ์ง่วงไม่อร่อยอารมณ์ที่ปราศจากความง่วงถ้าพูดว่าอร่อยอร่อยกว่าขอท้าให้พิสูจน์ความจริงอันนี้จิตที่ปราศจากการปราศจากพยาบาท จากความง่วงปราศจากความฟุ้งคิดฟุ้งซ่านอะไรไปเห็นได้ชัดไม่ต้องลังเลสงสัยเลยทำให้ถึงทำให้เป็นแล้วเราจะรู้อย่างไม่สงสัยเราจะสัมผัสอย่างไม่สงสัยถ้าสภาพที่ทำได้จริงแจกเองกูไปสโมสรหรือรสแห่งความสงบมันจะบอกเราว่าสุขกว่าสุขกว่าที่จะไปง่วงงุ่นสุขกว่าที่จะไปฟุ้งซ่านสุขกว่าที่จะไปคิดนึกต่ออารมณ์กามอารมณ์ ตั้งใจดีสติมีความพยายามมีพยายามกำหนดที่ลมหายใจเข้าออกลมหายใจเราให้ชัดชัดจริงๆรับรู้รับแจ้งด้วยต้นเสียงนี้เป็นเพียงสื่อนำบอกเท่านั้นไม่ต้องกังวลฟังเสียงนี้เสียงเดียวไม่ต้องฟังเสียงอื่นตัดทั้งเสียงอื่นทั้งสิ้นตัดความรับรู้อื่นทั้งหมดได้ แต่เสียงนี้เท่านั้นและทำตามไปฝึกมาแล้ว 15 นาทีฝึกมาแล้ว 15 นาทีแล้วจะฝึกต่อไปอีก 5 นาทีพูดที่ได้อารมณ์สมถะแม่น้อยก็เพิ่งทำให้ยิ่งขึ้นแนบแน่นตอนลมหายใจเข้าไปอีกแน่ะเขาไปอีก อุทยานไม่ได้ตั้งใจใหม่ตั้งตนขึ้นมาตั้งตนขึ้นมาผู้ฝึกเองเป็นเองทำไมตังใจไม่ตั้งตนทำก็ไม่รู้ได้ต้องพยายามฝึกพยายามทำให้เราจะรู้เองเป็นเองคนอื่นทำแทนเป็นแทนไม่ได้เราจะรู้ว่าการกำหนดเข้าไปการสะกดหรือสกัดกั้นในสิ่งที่ไม่เอาแต่เรา เอาสิ่งที่เราประสงค์เราประสงค์เพียงลมหายใจเข้าออกเท่านั้นอย่างอื่นเราจะปล่อยทั้งสิ้นยึดสิ่งอื่นใดของโลกทั้งหมดอยู่แต่ลมหายใจเข้าออกอันเป็นเครื่องบอกว่าเรายังมีชีวิตเท่านั้นกำหนดที่ชาร์จรู้ให้แม่นแนบแน่นอยู่ที่ลมหายใจเข้าออกสติเต็มตื่นเต็มมีความตื่นเต้นเหมือนแบบนั้นดีเราจะรู้รสเองว่าโปร่งใสสบายเบากำหนด แนบแน่นเข้าไปกูยังทำไม่ได้ดีก็ทำใหม่พยายามแล้วพยายามอีกพยายามแล้วพยายามอีกอย่าปล่อยความรู้สึกกำหนดเราได้ฝึกเช่นนี้คือการได้ฝึกสติซึ่งจะเอาไปใช้ในโพชฌงค์ 7 ได้อย่างเก่งในอนาคตถ้าเราฝึกสตินี้แม้แต่แค่นี้เราก็ฝึกไม่ได้เก่งแสดงว่าสปิน C เราจะอ่อนสตินซีเราออกแล้วก็ไปปฏิบัติโทษ ไม่ได้ดีปฏิบัติมักองค์ 8 ก็ไม่ได้เก่งถ้าฝึกสตินี้ได้แข็งแรงควบคุมได้ไม่ให้กิเลสดึงไปโดยเฉพาะถีนวิทะยาบาทก็ตามขณะนี้ฤทธิ์ของผีนั้นมีธาตุจะแรงกว่าเพื่อนถ้าเราสู้แค่นี้ไม่ได้สติเราก็จะไม่เข้าคลองศักรินทร์ซีของเราก็จะไม่เป็นสัตว์อินทรีย์อำนาจของสติของเราก็จะไม่ก้าวก่ายเพราะกำหนดสติให้ตื่นเต้นเหมือนสติตื่นเต็มแล้ว กำหนดอยู่ที่ลมหายใจเข้าออกตัดเรื่องใดทั้งสิ้นลองทิ้งอะไรทั้งหมดดูสิว่าโลกนี้จะเบาว่างอย่างไรทิ้งอะไรอื่นทั้งหมดไม่คิดไม่นึกไม่เอาอะไรในโลกโลกนี้เหมือนมีแต่ลมหายใจเข้าออกเท่านั้นนั่นคือเครื่องยืนยันว่าเรามีชีวิตอยู่เท่านั้นลมหายใจเป็นเครื่องยืนยันว่าเรายังมีชีวิตอยู่แล้วเราก็จะมีสติอยู่กับสิ่งที่เป็นเครื่องยืนยันลมหายใจเครื่องยืนยันชีวิตเท่านั้นเองโลกนี้ทิ้งอะไรอื่นเรา เหลือแต่ชีวิตคือลมหายใจเข้าออกและสติอันเต็มเท่านั้นลองดูแล้วจะรู้จริงคุณร้องได้ถึงจริงเป็นจริงจะรู้เองจะได้รับรถเอง นายกที่ 1 ถ้าเราจะเห็นได้ว่าบางคนเนี่ยเมื่อเราไปติดไปชินกิเลสไม่ว่าจะเป็นกิเลสอะไรแล้วโดยเฉพาะกิเลสง่วงทีนะมีพระไปติดไปกินมันมามากๆแล้วจะเห็นได้เลยว่าโอ้โหแม่เรานี่ไม่แข็งแรงเลยไม่มีอินทรีย์ไม่มีกำลังไม่มีภาระกำลังเราสู้กิเลสมันไม่ได้เราสู้ไอ้ตัวไม่รู้หรอกอะไรบ้างตามพยาบาลที่มีพระหรือฟุ้งซ่าน เมื่อเราพยายามเข้าอยู่เช่นนี้แค่นี้แหละเราจะรู้ว่าตัวเราเองยังอ่อนอินทรีย์เพราะวิธีการใดที่จะลดละนิวรณ์ก็คือการสร้างวิชาวิมุตตามที่เราก็ได้เรียนมาชัดเจนอยู่แล้วว่าเราจะลดนีออนได้ด้วยทุกอย่างที่จะอุปการะบอกแล้วว่าวิธีนี้จะเป็นวิธีที่เป็นอีกคนคนละเชิงเป็นคนนึงเชิงหนึ่งที่มันจะทำให้เราเนี่ยเรียนรู้ความจริงว่าเราไม่ใช่ว่าเราแข็งแรงเราไม่ใช่ว่าเรามีอินทรีย์แก่กล้าอะไรเพราะฉะนั้นเมื่อเรารู้ตัวว่าเราบารมีน้อยอินทรีย์เราไม่แก่กล้าแล้ว สวัสดีว่าเราจะไม่ทำแล้วเราจะไม่หักหรือจะไปฝึกเราก็ยิ่งไม่ได้ก็ยิ่งไกลเพราะฉะนั้นเราก็ต้องเอาจริงต้องฝึกฝึกไปเมื่อมีผู้ช่วยผู้เหลือกันผู้นำผู้พากันกับพากเพียรก็ไปตั้งใจไ