260726 เจโตสมถะ-พ่อท่าน-ปฐมอโศก-ฬ041.txt

ตกเรวดีพระแล้วจิตตรีจากสติร้อยมฤครู้ตัวอยู่ร้อยเต็มนี่มันลดลงไปแล้วนี่นี่ใช้ไม่ได้แล้วเรื่องนี้แหละเรื่องสำคัญสำหรับพวกเราที่ได้ปฏิบัติมักองค์ 8 มาเรื่องการเรื่องพยาบาลน้อยแล้วนี่พอมันนั่งแล้วมันจะหรี่ลงไปเก่งนะยิ่งมันไม่รู้สึกมีฉันทะไม่รู้สึกจับใจในการที่จะลืมตาตื่นอยู่หรือว่ารับสัมผัสรู้อะไรหลายๆแวดล้อมอยู่เนี่ยเราก็ยิ่งจะหลบหนีหรือว่าหลับง่ายหรือไม่ มันชอบใจในการหลับมันไปกิเลสแท้ๆมันชอบมันติดอยากจะหลับหลับแล้วมันก็รู้สึกมันพอใจมันสบายมันอร่อยน่ากินเลยโดยตรงมันก็ง่ายเพราะการนั่งของเรานี่จึงลืมตาซะก่อนที่นั่งเนี่ยพยายามนั่งนี่ให้ลืมตาแล้วก็จิตก็จดจ่ออยู่ที่ลมหายใจเข้าลมหายใจออกอย่าหลับตาหลับตาก็เคยแนะนำแล้วเปรียบเหมือนกันเรากระโดดลงไปในวังจระเข้โดนลงไปทั้งตัวเลยเราจะไม่มีแรงเลยไปจมในน้ำจระเข้มันก็จะดึงเราจมน้ำหายไปเลยมันฟัดเราลงไปในน้ำได้ง่าย เราไม่มีแรงนะสู้ไม่ได้แต่ถ้าเผื่อเราลืมตาเนี่ยขณะนี้เรานั่งอยู่นิ่งๆไม่มีอะไรมากตาหูจมูกลิ้นกายไม่มีอะไรมากขนาดนั้นมันก็ยังเหมือนกับเรายื่นขาลงไปในวังจระเข้ซึ่งก็ยังแข็งแรงกว่าโดดลงไปทั้งตัวถ้าหลับตาแล้วถ้ากระโดดลงไปทั้งตัวเลยอ่อนแรงพลังวังชาจะสู้มันไม่ค่อยได้แหละแต่ถ้าลืมตาแล้วก็จะค่อยยังชั่วนิดนึงพลังๆเพราะว่าเอาขาลงไปในน้ำเท่านั้นมันก็จะดึงเราขนาด อย่างนี้เป็นต้นมาตอนแรกๆเนี่ยเรายังไม่เก่งเราจะต้องถูกทิ้งง่ายๆอย่าไปหลับตาลืมตาแล้วก็ใช้กระสุนลมพยายามกำหนดรู้ตาเรามองไปข้างหน้าเฉยๆปลดปล่อยหูมันจะได้ยินเสียงอะไรก็ปล่อยปล่อยหมูปล่อยปลาปล่อยผัสสะทั้ง 5 ทั้งตาหูจมูกลิ้นกายปรอยๆไม่ต้องไปกังวลไม่ต้องไปคำนึงไม่ต้องไปเอามันมายุ่งจิตเราจะอยู่ที่ลมหายใจเข้าออกข่าวสารข่าวยาวมันออกแล้วมันเข้าก็รู้มันออกสั้นออกยาวก็รู้ชัดๆเลยทำจริงๆแต่ตัวเองทำอยู่ให้มันนิ่งอยู่กับลมหายใจเข้าออกมีสติเต็มรู้เลยเรื่องมันไม่ อยู่กับลมหายใจเข้าออกเท่านั้นเรื่องไม่มากไม่สนุกสนานเพราะฉะนั้นผู้ใดที่เคยติดอารมณ์ของสิ่งอื่นที่ดึงดูดกว่าไม่ว่าการไม่ว่าพยาบาทไม่ว่าที่นั้นมิทธะหรือฟุ้งซ่านคิดนึกไปก็ตามมารู้สึกว่าไม่คิดฟุ้งซ่านไปก็ยังอร่อยกว่าหรือมีหลับไปเลยยังอร่อยกว่าเหมือนอยู่กับลมหายใจเข้าลมหายใจออกเฉยๆนี่มันจะไม่อร่อยๆมันจะเป็นอย่างนั้นจริงๆเพราะว่าในภาวะที่กำลังจะจอดลมหายใจเข้าออกเข้าออกซ้ำซากอยู่แค่นี้มันรู้สึกว่ามันไม่น่ารุนแรงบันเทิงซึ่งลมอะไรหรอกรถตามรถชาติในการที่จะอยู่แค่ลมหายใจเข้าออกในรถชาติต่ำไม่ปรุงไม่สร้างอะไรแต่เราก็ต้อง นอนตื่นให้ได้แม่อยู่แค่นี้จิตของเราไม่ไปน่ะหมายความว่าเราจะสกัดโลกไม่ให้ไปหาก็ไม่ให้ไปหาพยาบาลไม่ให้ง่วงดีหลับลงไปในภพไม่ให้ฟุ้งซ่านไม่คิดอื่นวุ่นวายอะไรมากมายมันจะสกัดเจ็บนี่เป็นการฝึกจริงๆพูดเอาไม่ได้ต้องฝึกจริงๆฉันต้องแข็งแรงจริงๆต้องพยายามรู้สึกตัวทั่วพร้อมจริงๆอยู่เสมอแก้กลับมันจะไปในนิวรณ์ข้างไหนที่มันมาเล่นงานเราก็ต้องสู้มันจริงๆไม่พูดเอาไม่ได้อาศัยฝึกลูกเดียววันแล้ววันเล่าวันแล้ววันเล่านั่งทำจริงๆแต่รู้ว่าตอนนี้เสียท่าจะทำอย่างนี้เสียท่าอย่าทำแก้ไขเอาอย่างที่มัน ได้ค่ะอย่างที่มันได้ดีแต่อย่างที่บอกถ้าเรามาทำท่านี้สู้ไม่ได้ทั้งชาตินี้เราไม่เก่งเราทำอย่างอื่นที่มันจะแข็งแรงฝึกให้จิตแข็งแรงขึ้นเรื่อยๆเรื่อยๆจนกว่าจิตของเราจะมีสติตั้งมั่นอยู่ในอารมณ์อย่างนี้เราก็เป็นไปได้อยู่ในอารมณ์แก้ลมหายใจเข้าออกนี่เราก็เบิกบานร่าเริงสบายยิ่งอ่านซ้อนลงไปได้ว่าจิตของเรานี่อยู่กันแค่นี้นะลมหายใจเป็นกายแล้วก็ตายเป็นตายเรียกว่ากายละเอียดและลมหายใจอยู่กับกายใจก็คือความรู้สึกของเราเป็นอารมณ์ใจของเราก็ว่านะกายก็เท่านี้มีแต่กายลมหายใจเข้าออกความรู้สึกธาตุรู้ของเรานี่ เข้าออกเข้าอยู่แค่นี้ก่อนแล้วเราก็จะมีจิตที่ลึกแยบคายอันนึงอ่านซ้อนเมื่อพลังงานของเราพลังงานจิตที่เราได้ควบคุมมามากๆเก่งพอสมควรแล้วจะอ่านได้มันจะแววไวมันจะสังเกตอ่านอาการอารมณ์รสชาติรสชาติที่ไม่สูงวัยรุ่นไปไหว้อะไรนี่มันเบาว่างโปร่งโล่งง่ายสบายเราก็จะเห็นลักษณะความสงบจิตตอนนั้นเราไม่เป็นนิวรณ์ไม่เป็นกิเลสอะไรเลยไม่ได้มีอาการของกิเลสแล้วจะเห็นว่าจิตที่มันไร้กลิ่นไร้นิวรณ์มันต่างเนี่ยมันเป็นรถอย่างนี้เป็นอารมณ์อย่างนี้สุขดีเป็นชาญไม่มีที่วางก็จะเป็นชาญ เป็นชาเลอร์จิตเป็นชาญมันเป็นความสุขพระพุทธเจ้าท่านก็ตรัสยืนยันเป็นผู้สโมสรเป็นสุขอย่างสงบไม่วุ่นวายไม่หนักไม่หน่วงปลงว่างเบาไม่อึดไม่อัดไม่โหยหาไม่เอาไม่อะไรแล้วสบายเห็นจริงๆของตนเองจริงๆแล้วเราก็จะเชื่อมั่นเชื่อมั่นได้รับรถได้รับอะไรก็ได้ดีมันทำได้แล้วสบายดีทรัพย์สร้างอารมณ์จริงๆแล้วถ้าคนที่มีทิศทางที่จะปรารถนาความสงบรู้สึกทุกข์ต่อความวุ่นวายความอะไรต่ออะไรก็ได้อาการนี้มันจะติดเอาด้วยซะมันจะชอบบริษัทการที่สงบนิ่งดีมันจะพอใจสบาย ไปนั่งสบายอาการมันจะเป็นอย่างนั้นถ้าทำไปแล้วนี่นะทำไปแล้วไม่ได้มันจะเป็นอาการอะไรต่ออะไรต้องมีสติรู้สติต้องมาใช้งานตลอดเวลาสติตกแล้วไม่ได้ปฏิบัติอะไรแล้วปล่อยมันเป็นไปตามอำเภอใจมันจะงอกจะยากมันจะฟุ้งจะสร้างจะอะไรต่ออะไรก็ปล่อยมันไปใช้ไม่ได้ต้องแก้จริงๆแก้ไขโดยต้องรู้อาการว่านี่เป็นอาการที่ไม่ใช่กิเลสอาการนี้เป็นกิเลสก็รู้ชัดๆเลยอาการนี้มันเป็นนิวรณ์แล้วนะนี่ไม่เอาแค่เพราะเราจะมาปฏิบัติเนี่ยมันเป็นฌานให้ ชาญสมาบัติให้ไม่มีอาการที่ปราศจากนิวรณ์ในต่อเนื่องกันได้เรื่อยๆก็เรียกว่าเข้าสภาพสู่สมาธิสะสมอาบัติสภาพที่ไม่มีนิวรณ์ทั้ง 4 ทั้ง 5 ไม่สงสัยต้องรู้ชัดรู้เองเป็นคนวิจิตรอิจฉาต้องรู้อาการรู้อารมณ์ของตนเองจริงๆไม่สงสัยเอาแน่ชัดอาการนี้มีกิเลสมีนิวรณ์อยู่ส่วนนั้นส่วนนี้มากบางน้อยบ้างก็รู้มีอาการอย่างนี้เรียกได้ว่าดีกว่าตามเรียกได้ว่าวันนี้พยาบาลเรียกได้ว่ามีอาการท้องถิ่นมีอาการของอุปสรรคอุปสรรคเรียกได้รู้ยาปลาละเอียดก็รู้มีมากมีกลางมีน้อยรู้จริงๆเป็นความชัดไม่สงสัยไม่ใช่ลังเลเห็นว่ามีไม่มีทำจนเข้าใจแล้วก็ฝึกทุกวัน ฝึกฝึกเสมอไม่เข้าใจแล้วให้มันต่อเนื่องอาการที่ปราศจากนิวรณ์นี้ต่อเนื่องต่อเนื่องได้มากมากเท่าใดก็เรียกว่าเป็นสมาธิเท่านั้นแหละเป็นตัวสมาธิหรือเป็นตัวฌานนี่เป็นการทำสมถะธุระในจังหวะนี้ไม่มีอะไรแย่แต่ว่ามีลักษณะที่ไม่มีฐานะมันแย่คือตอนนี้เราเล่นล่อพระเจ้าที่มีพระเนี่ยบอกแล้วเพราะว่ากามตาหูจมูกลิ้นกายไม่มีอะไรลูกไม่มีอะไรล่อลวงไม่มีอะไรที่จะปลุกเรามอมเมาเราอะไรอะไรตรงนี้ตามพยาบาทก็ไม่มีถ้าไม่มีอะไรจะเล่าให้โรงพยาบาลนอกจากจิตของเราเองน่ะมันคงไปถ้าไม่มีสิทธิ์ฟุ้งไปก็ไม่มีอะไรมันก็จะไปดี สาดไปในเรื่องที่เราพอใจมันฟุ้งไปแล้วให้มันสงบกับไอ้เรื่องที่เราจะกำหนดมันไม่ได้จนเราเองเรามันรำคาญใจมันกังวลมันไม่เป็นระเบียบเป็นร้อยไม่เป็นตามที่เรานึกเราคิดต่อไปของมันด้วยว่าเรากำหนดมาให้รู้อยู่ในความนึกคิดอยู่ในความต้องการโดยเฉพาะมาอยู่กับลมหายใจเข้าออกไม่ต้องปรุงอะไรเลยอยู่กับลมหายใจเข้าออกเฉยๆนั่นก็เรียกว่าสมถะตรงของมันรับรู้สิ่งนั้นทีนี้ความเป็นฌานก็เคยแยกเคยวิเคราะห์ให้ฟังเสมอถ้าจิตแม้เราจะคิดที่จริงนะไม่มีการไม่มีพยาบาลไม่มีง่วงนอนแล้วนอนอะไรสติเต็มไม่ได้ฟุ้งซ่านไปจนกระทั่งรำคาญออกรำคาญใจอะไรแต่มันคิดอยู่มันเกิดขึ้นตั้งอยู่คิดแล้วมันก็ ไปแล้วมันก็เป็นเรื่องนั้นเรื่องนี้คิดรู้รับรู้รับรับรู้รับวางรับปล่อยอยู่เป็นเรื่องเป็นราวอะไรเรื่องราวนั้นไม่ใช่เป็นเรื่องเป็นไปด้วยความเป็นอกุศลอะไรไม่ใช่อกุศลไม่เป็นการไม่เป็นพยาบาทจริงๆไม่ได้ฟุ้งซ่านไปไม่ได้เรื่องแล้วรู้เรื่องรู้ราวอย่างชัดเจนเลยเป็นไปตามธรรมด้วยเป็นไปเรื่องของธรรมะด้วยอยู่จริงๆงี้ก็ได้อย่างนั้นเขาเรียกว่าสมถะแล้วถ้าเกิดว่าเราจะอยู่กับความคิดจะใช้เพียงลมหายใจเป็นเครื่องประกอบกำหนดแล้วเราก็หยุดคิดคือว่าเราจะกลับไปที่โรงน้อยใจก็อยู่กับลมหายใจเข้าออกทุกชิ้นลมหายใจเท่านั้นรู้มีแต่สัญญาล่วงรู้ลมหายใจออกลมหายใจเข้าสัญญารู้อยู่แค่นั้น ปรุงอะไรเลยไม่มีสังขารมันก็เป็นอาการที่เป็นสมถะรู้จักคิดนึกก็เป็นสมถะเป็นความสงบจะเรียกว่าเป็นฌานก็เป็นแม้จะมีความคิดนึกว่าเป็นฉันถ้ามันไม่มีนิวรณ์แล้วต้องแน่นๆนะชัดๆไม่มีนิวรณ์ก็เป็นทางมันไม่มีนิวรณ์แป๊บนึงก็เป็นชั้นแบบนึงไม่มีนิวรณ์หลายแบบต่อเนื่องกันนานเป็นนาทีนึงก็เป็นชานาทีนึงได้หลายนาทีก็เป็นชานหลายนาทีเป็นสมาบัติหลายนาทีต่อเนื่องกันหลายนาทีก็เป็นได้แล้วมันก็ล้มล้มก็ลุกมาตั้งใหม่ทำใหม่ทำจริงๆต้องฝึกจริงๆฝึกไปอย่างนั้นแหละแต่ในระยะอื่นๆลึกซึ้งละเอียดละออซับซ้อนไปก็เลยอธิบายแล้วแม้แต่เจริญ ยิ่งกว่านี้ต้องไปจนกระทั่งแม้แต่ดับจิตอะไรก็ได้ที่บายอาการอารมณ์ไม่ฟังแล้วแต่ว่าสิ่งนั้นใครจะทำก็ทำใครไม่ทำก็ไม่เป็นไรแต่สมถะที่เราฝึกที่กล่าวนี้น้องก็จะพึ่งหลับตาถ้าเปิดบัญชีมันแรงมันอยากกลับจิตใจมันชอบมันก็อยากกลับแต่หลับแล้วก็แพ้มันแล้วไปหลับทำไมอ่ะไปให้ท่ามันทำไมให้ท่ามันก็เสร็จมันเพราะเราไม่เอาเราไม่ให้ถ้ามันจะลืมตาอย่างน้อยที่สุดสภาพกระแสที่สัมผัสด้วยแสงสว่างด้วยได้ยินเสียงอะไรอยู่นี่แต่เราไม่ได้ใส่ใจก็ไม่มีปัญหาอะไรมันก็สักแต่ว่าเสียงอย่างนั้นอย่างนั้นก็แล้วไปเราไม่ได้ไปเก็บมันมาทำไมมันย่อมมีเพราะมีอยู่ บรรยากาศมันก็มีไปแต่เราก็ลืมตาอยู่ที่สิ่งที่เราตั้งใจเราจะดูที่ลมหายใจก็ดูอยู่ที่ลมหายใจเข้าออกเข้าออกเข้าออกและดูสติของเราจะตกชัดเจนอยู่ตื่นเต็มอยู่แล้วพยายามทำให้มันเป็นสภาพต่อเนื่องสภาพสมาบัติสภาพต่อเนื่องต่อเนื่องได้จนมากจะไม่แล้วก็แข็งแรงดีตั้งมั่นดีก็เป็นสมาธิสาธิตสิเป็นการตั้งมันก็ทำไม่เป็นสมาชิกที่ฝึกไปสภาพนี้ฝึกไปเรื่อยๆเอ่อกว่าเราจะมีนัยยะอย่างอื่นที่ได้อธิบายไปแล้วให้มีกิ๊กบ้างหรือให้อยู่กับลมหายใจหรือว่าให้ไปเป็นสมถะยิ่งกว่านั้นไม่ๆไม่ต้องมีเลยไม่ต้องรู้แต่ อันนึงแล้วก็อยู่นิ่งๆเลยก็ได้หรือไม่จะดับลงไปไม่ให้จิตรับรู้ลงไปยิ่งกว่านั้นให้เป็นสมถะเลยถอยไปกว่านั้นอีกดับเป็นอสัญญีเลยก็ตามใจจะเอาอย่างนั้นก็เอาก็ยังได้อีกเหมือนกันก็แล้วแต่ว่าใครจะฝึกซ้อมเป็นสมาชิกสายจะเพิ่มต่อให้ตั้งมั่นก่อนนะอย่างที่เราต้องมุ่งหมายให้ตั้งมั่นถึงค่อยเป็นพื้นฐานนะสมาธิสาวอุทานนะคือเพิ่มสภาพนี้ที่เราฝึกให้เป็นสภาพอื่นเป็นสมาชิกตักเป็นอย่างอื่นไปร้ายๆในระยะหลายๆแบบหลายๆอย่างก็คอยตามเออจะทำสลับกันไปติดต่อต่อเนื่องอย่างโน้นอย่างนี้หลายอย่างเป็นสมาธิสักคนจะรักถ้าทำได้แล้วหลายแบบหลายอย่างแล้วก็ทำให้มันหมุนเวียนไป สมาธิสักคนจะรักก็ได้จะต้องเก่งต้องเป็นจริงๆมันทำได้จริงๆลูกสามารถมาเป็นคันๆมีสติรู้ตัวไปถึงไหนแล้วรู้ตัวว่าเราขณะนี้ไปยังไงมาไงแล้วต้องมีความตื่นเต็มร้อยรู้ตัวเบิกโพลงอยู่เต็มร้อยรู้อย่างเต็มไม่ใช่หรีเริ่มพอดีก็เป็นที่นั่งไม่ทันแล้วสติเริ่มไม่เต็มร้อยก็เป็นที่นั่งไม่ทันแล้วจึงรีบไปมากไปขนาดหนักก็ยิ่งแย่ใหญ่เท่านั้นเองก็ยิ่ง เอ็มร้อยเอาเลยเดี๋ยวก็เต็มมาเริ่มดีก็เริ่มเข้าหากินนะมีตาเพราะเราจะปฏิบัติให้มันจะมีสติอย่าให้มันดีหลบลงไปแม่เราจะหลับตาก็ตามหลับตาแล้วก็มีสติรู้ตัวอยู่ในสภาวะตื่นเต้นเหมือนกันต้องเข้าใจความตื่นเต้นให้ชัดๆจะหลับตาแล้วลืมตาเปรียบเทียบกันให้ได้เห็นเลยว่าหลับตาแล้วลืมตาความตื่นเหมือนกันความตื่นเหมือนกันต่างกันแต่เพียงว่าสัมผัสมันมากกว่าการทำร้ายลืมตามันก็มีอะไรภาวะรอบตัวมากเรื่องกว่าถ้าหลับตาก็น้อยเรื่องก็มีแต่ผนังตาดำๆอยู่ข้างในเท่านั้นหรือคุณจะ ดูประธานอะไรจะมีแสงมีสีอะไรก็มันก็มันก็น้อยลงไปไม่มีเรื่องอะไรมากไม่มีรูปไม่มีสีไม่มีเสียงอาจจะมีเสียงเพราะมันเข้าได้แต่ตาหลับแล้วมันก็ไม่มีแสงไม่มีลูกแต่มันมีแสงมีอะไรต่ออะไรไปตามคุณจะมีแสงสีม่วงสีเหลืองสีแดงสีครามอะไรก็ว่ากันไปตามอุปทานที่เรามีถ้าไม่มีอุปทานอะไรมันไม่มีสีอะไรความจริงสีอะไรมันก็ไม่มีแต่ยังมีได้สำหรับคนที่ยังไม่ตัดสนิทยังไม่นิ่งเป็นได้ก็เอาแต่ต้องสติรู้อยู่ว่านี่สีม่วงสีเหลืองสีแดงอะไรก็รู้จริงๆนะแม้มันจะเป็นอุปทานก็ตามก็มีสติรู้ชัดเจนสติรู้นี่สามารถควบคุมได้ เปลี่ยนได้ทันทีถ้าสติไม่รู้เนี่ยเปลี่ยนไม่ได้มันดึงไปกินหมดมันดึงจะไปเป็นตามอำนาจของไอ้นั่นน่ะของกิเลสนั่นเองมันถึงไปตามนั้นแต่ถ้าสติเราเต็มแล้วเราต้องการให้เป็นตามที่เราหมายได้ยังมีกำลังแข็งแรงแล้วก็ยิ่งเปลี่ยนแปลงอุปทานเปลี่ยนแปลงกิเลสอะไรได้เลยไปเรื่อยๆจึงมีกำลังแข็งแรงมีความสามารถก็ยังทำได้แท้ๆระวังด้วยสติเป็นต้นทางอย่าให้ตกต้องให้มีสติให้ได้ยังไงยังไงมันจะต้องเคลื่อนไหวก็ยังเคลื่อนไหวถ้ามันถูกดึงไปแล้วก็เคลื่อนไหวจำนวนตัวจะขยับตัวกายอะไรก็ได้ทั้งนั้นแหละอย่าให้มันสติตกก็แล้วกันถ้าสติตกแล้วก็มันเสียท่าเลย ไม่ต้องให้สติมาเต็มแม้แต่จะขยับเขยื้อนนั่นดีความดีกว่าอย่าเพิ่งไปแอคว่าแม่เราขยับเขยื้อนเราไม่เป็นสมาธิสมาธิมันต้องแปลว่านิ่งๆไม่ใช่กูเลยไม่กินอยู่ลำลำอยู่อย่างนั้นแล้วยังจะไปบอกว่าเป็นสมาธิอะไรกันทีนี้ถ้ามันกินดูดึงบาปผมไปจะบอกว่าเป็นสมาธิว่าเราไม่กระดิกเท่านั้นว่าเป็นสมาธินะไม่ใช่นะสมาธิไม่ได้หมายความว่าคือความไม่กระดิกนิ่งสงบสมาธิคือสงบไม่กระดิกไม่ใช่มันสงบใจนี่วอนความหมายของสมาชิกวิชาที่เราหมายนี้ไม่ได้หมายความว่าจะอยู่นิ่งๆไอ้นิ่งๆก็แม้แต่ร่างกายจะเคลื่อนไหวทำงานทำการถ้า Mini World และแล้วก็เป็นชาญทั้งนั้นจะทำงานทำการจะรับรู้อะไรต่ออะไรอยู่ก็รู้ไปได้โน่นนี่อะไรต่ออะไรก็ได้ทั้งนั้นน่ะเป็นชาญเงื่อนไขแห่งความเป็นช้างก็คือไม่มีนิวรณ์ควรจะรับรู้อะไรต่ออะไรได้เป็นสัมมาสัมพุทธะเป็นสัมมาวาจาพูดอยู่ก็เป็นฌานไม่ใช่ว่าพูดแล้วไม่ใช่ฌานเป็นปฏิบัติการและแล้วก็พูดไม่ได้ไม่ใช่ทำสมาธิแล้วพูดไม่ได้ไม่ใช่ถ้าจะว่าไปแล้วแต่ละขณะนี้เราไม่เคลื่อนไหวอะไรมากมายถ้ายิ่งได้ด้วยและสติเต็มที่ด้วยไม่ถูกดึงถูกดูภายในนิวรณ์อะไรด้วยก็ยิ่งดีตายก็นิ่งตายก็สงบเป็น กายระงับเป็นประจำพยังกายะสังขาราได้ในกายโดยเฉพาะเรื่องร่างกายเคลื่อนไหวก็ได้ตอบสงบทั้งร่างกายทั้งจิตใจจากกิเลสด้วยสอดคล้องกันก็ยิ่งดีแต่มันยังไม่ได้ต้นไม้เอาต้องจิตใจไม่มีกิเลสไม่มีนิวรณ์ให้เป็นตัวแทนเพราะกระดูกกระดิกอยู่นี่มันไม่เป็นไรเพราะว่ากระดิกไม่ใช่ว่าเป็นการคดีอะไรมันจะไปฝึกกลางเพื่อพยาบาทเป็นเนื้อไม้เนื้อมือตีใครเขาก็ไม่จ่ายจะเป็นสภาพกายจะไปดูดดึงสัมผัสสัมพันธ์ที่สมใจก็ไม่ใช่ตั้งแต่เพียงว่าเราจะปลุกให้สติตื่นเพราะงั้น การขยับกายจึงไม่ได้หมายความว่าเป็นความเสียหายอะไรไปทีเดียวไทยมีจิตแยกขายดูจะจับอารมณ์ได้เพราะอารมณ์ที่มันไม่มีนิวรณ์กวนนี่มันสบายมันว่างจริงๆที่มีนิวรณ์กลัวอยู่โดยเฉพาะที่เรารู้อยู่ว่ามันเป็นอกุศลเราจะขจัดมันออกแล้วมันจะเกิดภาวะต่อต้านแล้วจะเห็นแล้วว่ามันทุกข์ทุกข์ที่เราสู้ก็ตามก็ตามพยาบาล ตอนที่มันกำลังมีอาการต่อต้านกันอยู่หรือแม้แต่โดยเฉพาะทีนะมิทธะเป็นอยู่เนี่ยต่อสู้มันต่อสู้ไม่ได้อยู่เนี่ยต่อสู้ไปก็แพ้มันก็แพ้มันจับอารมณ์อาจอารมณ์อยู่ในตัวเองว่ามันทุกข์มันเป็นอารมณ์ไม่ดีเขาท่าเข้าท่าอะไรเลยเห็นอย่างแท้จริงเห็นในบ่อยและเราเองเราจะเป็นผู้รู้เพราะว่ารู้ทุกข์มันก็แค่หลับพอทำให้มันว่าออกไปไม่มีอาการนิวรณ์ศีลธรรมไม่มีอะไรไม่มีก็รู้อารมณ์ต่อซ้อนลงไปอยู่นั่นแหละวันในขณะที่อารมณ์มันไม่มีนิวรณ์ไม่มีอะไรพวกนั้นมันสบายกว่ากันจะเรียกว่าสุขก็สุขจริงๆกว่าการจริงๆ ตัวซับซากเองโดยตัวเองเป็นปัจจัตตังเป็นการรู้เองเห็นเองทรัพย์อารมณ์เองนั้นเป็นปัญญาของตนเป็นปัจจัตตังเวทิตัพโพของตนเป็นความรู้เองโดยตนเองของตนเองที่แนะนำเป็นโวหารเป็นภาษาคนจะรู้เวลาคุณทำแล้วคุณจะมีสภาวะตรงกับที่กล่าวนี้หรือไม่คุณก็รู้ของตนเองใครทำแล้วพระพุทธแล้วบำเพ็ญไปอยู่ก็รู้อย่างนี้คุณก็รู้เองรู้ว่ามันบ่อยๆก็เราทำไปแล้วเราก็ได้นั่งได้ทุกเราก็รู้ว่าเราจะมีแต่ทุกข์ถ้าเราทำได้มันไม่ทุกข์มันก็รู้ไม่ทุกข์และจิตตัวที่คนเรานี่รู้นี่นามันก็จะรู้ว่าไม่ทุกข์น่ะมันดีกว่าทุกข์เพราะฉะนั้น ยิ่งรู้ทุกข์บ่อยๆบ่อยๆมันก็จะรู้สึกว่าเรื่องอะไรเราโง่กันนักมาอยู่กับทุกข์มันทำไมไอ้ไม่ทุกข์มันดีกว่ามันก็จะโน้มตัวเองมาทำให้ทุกข์เพราะฉะนั้นการทำบ่อยๆเราไม่มีความเก่งอะไรกว่านั้นนานเท่านานเข้ามันก็จะเลือกมาเอาไม่ทุกข์ไม่จริงๆได้เหมือนกันปัญญามันจะพาเลือกกำลังมันก็จะเสริมหนุนด้วยการพยายามทำให้มันด้วยผักใบมันมาเรื่อยๆๆจึงต้องอาศัยการทำให้มากอาศัยการทำให้มากแต่ถ้ารู้ไม่จริงถ้ามันไม่ตรงที่กล่าวนี้อารมณ์ที่มันมีหลับไปสิมันอร่อยกว่ามันนั่งไม่มีนิวรณ์ไม่มีกิเลสว่างๆตื่นๆหรือไม่ตื่นอยู่ทำไมรีลงไปแล้วก็ปล่อยให้มันเจ็บมันไปวุ่น ฟุ้งไปทำอะไรก็แล้วแต่มันจะเป็นฝันเป็นเรื่องเป็นอะไรไปอย่างนั้นอร่อยกว่าถ้าเรามีจิตชอบอย่างนั้นแล้วก็มันมิจฉาทิฏฐิแล้วมันคนละเรื่องแล้วเพราะงั้นก็พูดกันยากถ้าเห็นก็ไม่ตรงกันเข้าใจก็ไม่สอดคล้องกันอย่างนี้แล้วเราก็เห็นว่าหลับดีกว่ามานั่งอยู่เฉยๆว่างๆจะไปดีกว่าอะไรโปร่งๆว่างๆเฉยๆอยู่ไม่มีนิวรณ์มันสู้หลับไม่ได้หลับมันรู้สึกอร่อยกว่าอันนั้นก็เป็นกิเลสแม่ของคุณและเป็นความเห็นหน้าของคุณซึ่งความจริงที่เป็นบริษัทจัดที่เราเป็นเราเห็นอยู่เดี๋ยวนี้ที่พูดอยู่เดี๋ยวนี้ก็ก็บอกความจริงที่ว่านั้นก็บอกว่าเราแม้แต่ความเห็นก็ไม่ตรงก็ยาก แต่ถ้าความเป็นก็ตรงอย่างที่กล่าวไปแล้วแต่เมื่อเวลาไม่มีนิวรณ์อะไรแล้วจิตมันก็ว่างโปร่งใสมีสติเต็มอยู่โพรงดีกว่าจิตที่มันไปมีที่นะมีพระดีกว่ามันกำลังต่อสู้ต่อต้านอะไรมันเป็นทุกข์อยู่ในจิตใจอารมณ์มันไม่อึดอัดยังไงอยู่มันไม่รู้จะใช้ภาษาว่าอะไรมันก็อยู่อย่างนั้นแหละแต่มันก็ไม่ว่างตรงไม่เบาไม่สบายอะไรมันก็ต่อสู้ยิ่งต่อสู้ก็เราก็จะรู้ก็ทำมันต้องต่อสู้ก็สู้มันก็ทุกข์อ่ะทุกข์ทำไมไม่เข็ดน่ะตัวเองนั่นแหละรับรถรับอารมณ์เองรู้รสเองเกิดปัญญาเข้าใจเองเอาเป็นว่าเขารู้ตัวเองให้ว่าว่าแล้วอารมณ์เป็นไงอารมณ์มันดีกว่า รู้ให้คะแนนมันอยู่อย่างนั้นแล้วมันจะรู้เลยว่ามันจะใช้ศัพท์หยาบๆมันจะหน้าด้านทุกข์อยู่นั้นต่อไปสักเท่าไหร่ก็ให้มันรู้ไปเออมันจะหน้าด้านทุกข์ให้มันทุกข์กันไปดูซิอะไรโง่ๆจะไปเอาแต่อารมณ์ทุกๆอย่างนั้นอารมณ์ที่ทำได้ว่างกว่ามันดีกว่ามันจะไม่มารักดีทางนี้ใครไม่รู้ไปสิก็ทำมันอย่างเงี้ยสลับกันไปตั้งอกตั้งใจทำมันอยู่อย่างนั้นน่ะมันล้มแล้วก็ทำใหม่ให้มันอยู่ในสภาพว่างโปร่งจากนิวรณ์ให้ได้ทำอยู่นั่นแหละแล้วก็อ่านอารมณ์ของเราเราก็จะรู้ด้วยตัวเองเป็นประจำตัวเองจริงๆปัญญาตัวเองจะเห็นความจริงเห็นอารมณ์อันนี้เองไม่ใช่ภาษาพูดศัพท์อารมณ์นึงที่กล่าวนี้เองมันจะเลือกเองทำไปนานต้องอาศัยเวลา ทำใบสั่งส้มไปถ้ามันไม่ดื่มไม่ได้ถ้ามันไม่เป็นกิเลสที่จะผูกพันที่จะต้องไปชอบการหลับจริงไอ้การต่อสู้ในบรรทุกจริงๆไม่มีใครจะอยากเอาหรอกทำไปมากๆแล้วมันก็จะค่อยๆเป็นไปเป็นไปนอกจากเราเองเรามันดื้อด้านเกินไปมันก็นานหน่อยถ้าไม่ดื่มไม่ได้มันก็ไม่นานนักหรอกแต่ถ้าไปติดกินเลยอยากจะหลับแล้วเราก็ไอ้นานๆนานอยู่เหมือนกันถ้าไปเป็นกิเลสและเป็นการเข้าใจผิดด้วยว่าไอ้นี่มันกว่ามันกว่าที่คิดตื่นเพราะว่าเบาสบายง่ายมีสติรู้อยู่ถ้าจิตไม่เห็นว่าไอ้นี่ดีกว่าไปเห็นว่าไอ้หลับๆตื่นๆไปเลยไม่เอาอะไรไม่รู้อะไรมันจะฟุ้งจะสร้างไปยังไงก็ปล่อยมันไปมันจะฝันถึงเธอปล่อยมันไปดังนั้นเราก็กลับไปเห็น ดีกว่าคนนี้มึงก็พูดกันยากเพราะว่าแล้วเราจะแก้ไหมมีความเห็นความรู้สึกอย่างนี้มันก็ยากนะมันก็ต้องพิจารณาดูว่าทำไมเราผิดเหมือนกันกับที่เราไปชอบคนไปชอบรถกามว่ามันอร่อยเราจะมาล้างรถเก่ามาจากจิตวิเศษสมสุขสมเด็จรู้สึกว่ามันเป็นสุขอร่อยเป็นกามารมณ์กามสุขกว่าเราจะมีความเห็นกลับกันกว่าเรายังมีความเห็นต่างเอ๊ะมันเป็นทุกข์เป็นร้อนอะไรกันนักกันหนารถอย่างนั้นมันไม่เที่ยงไม่จริงอะไรอุปทานชื่อคลายมาเราก็จะเห็นความจริงเออรถแต่ก่อนนี้เป็นรถ GG จะจ๋าตอนนี้มันจืดจางลงมาได้จริงแล้วมันเบากว่านั้นสบายกว่าแล้วไม่เป็นภาระไม่ต้องวุ่นวายจนมันว่างมันหายไม่มีอาการกลางไม่มีรถตามเลย ไม่สบายปากก็เหมือนกันมันก็พูดยังไม่เห็นว่ารถว่างจากตามดีกว่ารถที่จะมีแม้จะเจ็บสงกรานต์มันก็จะเป็นความจริงของผู้ที่เข้าใจเป็นทิฏฐิสัมมาทิฏฐิเห็นว่างจากการดีกว่าสะอาดบริสุทธิ์กว่าเป็นครูไปสโมสรสุขทำให้เป็นกามสุขหรือเป็นโลกียสุขอย่างนั้นมันเข้าเรื่องแล้วมันผ่านไม่มีเหตุเป็นภาระเป็นอะไรต่ออะไรที่จะต้องไปปรุงไปวุ่นไปวายไปสร้างไปสมอะไรอยู่อีกเยอะแยะเห็นยิ่งเห็นจบจากเหตุที่เรามีอารมณ์ตามจะต้องเสพสมสุขสมอยู่จะจับเช่นเดียวกันกับเราเองเรายังติดผีนั้นพอจะมาให้นั่งไม่ต้องทิ้งนะมีฐานะก็ตื่นพรุ่งนี้ มันยังไม่เก่งมันยังไปติดรถไอ้หนุ่มๆเหงาๆอยู่มันก็เหมือนกับมันก็จะดึงดูดไปหานะมันยังไม่แท้มันยังไม่ชัดมันก็จิตจะเปลี่ยนได้นี่ก็ต้องแหมต้องทั้งความเหม็นทั้งการศึกษาทั้งการพิสูจน์ทดสอบทดสอบสร้างเข้ามาจนกระทั่งศัพท์ทราบว่าลมไปมีอารมณ์ที่มันเหนือกว่าจริงๆไปเรื่อยๆๆจนกว่าเราจะบอกมีเหตุปัจจัยแห่งสั่งสมอารมณ์ที่ดีกว่าเนื้อกว่านี้จนมีรอบมากเพียงพอมันถึงจะข้ามขีดข้ามกันก็พิจารณาด้วยใช้ปัญญาด้วยจริงๆแล้วก็ช่างใช้วิธีการปรับเปลี่ยนมาให้มีอาการของทางสภาพที่เข้ามาสู่ศาลให้ได้มากๆ ถามจริงๆด้วยตังค์ออกอีก 5 นาทีเอาให้แข็งแรงอย่าให้ผีเข้าหามันโปร่งปราศจากนิวรณ์ไม่เชื่อแบบ 5 นาทีนี่ไม่ใช่น้อยนะยิ่งกว่าไก่ปลดปีกดีกว่าช้างกระดิกหูงูกระดิกหางนะเอาให้มันได้ให้ดีนาทีสุดท้ายแล้วอีกนาทีนึงนาทีสุดท้ายตั้งใจดีเพราะว่าสบายดีจริงๆ Play Store สมถะพระพุทธเจ้าเก็บของเก็บอะไรลมๆก็ดูก่อนเดี๋ยวมาพร้อมกันแล้วก็เปิดเทปฟังอ้าวก็เอาไว้ก่อนอันนั้นเดี๋ยวจะโดนให้เขาไปเขาพิมพ์มาใหม่ แผ่นล้างซะก่อนได้บ่จะเอาไปด้วยก็ได้เอาไปผลิตตัวเองได้ฟังดูว่ามันบกพร่องยังไงอะไรยังไงจะได้ทำกับมาใหม่ทางด้านศีรษะและทางด้านสาลีก็จะยังไงไม่รู้จะได้เหมือนกันไปได้ยังไงก็ไม่รู้อาทิตย์นั่นก็ต้องเปิดฟังเองเหมือนกันนะบอกให้พี่สันติก็ต้องเปิดฟังเองเหมือนกันว่าเขาพร้อมกันแล้วก็เปิดฟังเองก็ชวนดูเที่ยวพรุ่งนี้จะเป็นวันพุธทางเป็นวันที่ เราจะได้สังวรระวังอย่างนึงคือสังวาลระวังในเรื่องของทางทวารปากทวารคำพูดที่จริงก็เป็นการสร้างสติและสร้างสติสัมปชัญญะเราระงับผลัดระงับให้ได้มีการมีงานมีการสัมผัสสัมพันธ์อะไรอยู่แต่ว่าเราจะไม่พูดอาจจะระงับการพูดจริยธรรมในรู้มีสติรู้ตัวทั่วพร้อมไม่พร้อมไม่ไปถ้ามันจำเป็นที่จะต้องพูดก็มีสติสัมปชัญญะเป็นเรื่องจำเป็นโดยเรามีหลักคิดว่าเรามีความมุ่งหมายว่าเราจะไม่พูดมันจำเป็นก็ รู้ว่ามันจำเป็นที่สุดและมีสติสัมปชัญญะรู้ว่าเราจะพูดขณะนี้แค่นี้แล้วก็พอให้น้อยไม่ต่อถ้าแขกมาหรือมาหรือว่ามีอะไรที่จำเป็นที่จะต้องบอกกันจริงๆมันสำคัญมันต้องพูดไม่พูดผลัดผ่อนไปวันหน้ามื้อหน้าไม่ได้ไม่ดีไม่จำเป็นจะต้องพูดก็อีกเรื่องนึงก็เป็นเรื่องยกไว้แต่ถ้าเกิดว่าไม่จำเป็นอะไรเรื่องนี้ไม่ต้องพูดก็ได้พูดพรุ่งนี้ก็ได้บอกเขาพรุ่งนี้ก็ได้ก็ไม่ต้องพูดพยายามท