250531-561 อภิณหปัจจเวกขณ์-พ่อท่าน-ปฐมอโศก-ฬ029.txt
เนื้อหาในไฟล์
sn นับวันเราก็มีหมู่กลุ่มมากขึ้นคนที่มีจริตต่างๆมีนิสัยทั้งสันดานและทั้งบารมีสันดานและบารมีหมายความว่าสิ่งที่มันติดมาในตัวสิ่งที่ชั่วติดมาในตัวเราเรียกคำเรียกง่ายๆว่าสันดานเป็นความหมายภาษาไทยเราเอามาใช้สิ่งที่ดีติดมาในตัวเราเรียกว่าบารมีมันเป็นสิ่งสำคัญเดิมทั้ง 2 อย่างแต่ว่าอย่างหนึ่งนั้นสั่งสมความชั่วอย่างหนึ่งสั่งสมความดีมันมีทั้งสันดานเป็นตัวต้นเหตุมีทั้งบารมีเป็นตัวต้นเหตุและเราก็เกิด ตรวจอุปนิสัยโดยพฤติกรรมเมื่อหลายคนมาอยู่รวมๆกันเราจะมีทั้งนิสัยใจคอมีพฤติกรรมอยู่ร่วมกันการมีพฤติกรรมที่อยู่ร่วมกันนี่แหละเราจะต้องศึกษากันบางคนมันก็แก้ยากเป็นสันดานก็ต้องเห็นใจกันบ้างว่าเขาพยายามให้รู้ว่าเขากำลังสังวรสำรวมเขาพยายามแก้อยู่ถ้าเขาพยายามแก้อยู่ก็จงรู้ว่าเขาได้กำลังพยายามอยู่ไม่ใช่ปล่อยปละละเลยและเขาก็ทำได้เท่านั้นอย่างนั้นอย่างนี้ก็ควรจะเห็นใจกันบ้างและรู้ขีดขอบว่าเขาเป็นอย่างนั้นเขาแก้อยู่เขาทำอยู่แต่มันยังไม่ได้เมื่อเราเข้าใจซะอย่างนี้เราก็ปล่อยใจวางใจได้ แต่ถ้าเราจะเอาแต่เขตขอบของคนสูงมาวัดมาดึงโดยที่เราก็ไม่ยอมสักทีเราก็ทุกข์แล้วก็เกิดเกิดการอึดอัดกันมากมันก็จะลำบากทะเลด้านที่มันลำบากในเมื่อมาอยู่ร่วมๆกันนี่ก็ลำบากตรงสันดานไม่ดีหรือต้องจริตไม่ดีพฤติกรรมที่ไม่ดีที่ติดตัวของแต่ละคนมานี่แหละเป็นเรื่องลำบากไอ้เรื่องดีนะไม่ลำบากอะไรมีบารมีมีพฤติกรรมอันดีมีสิ่งดีที่สั่งสมมาเป็นจริตเป็นอุปนิสัยเป็นพฤติกรรมที่ดีมาอยู่กับหมู่มันดีหมดมันก็ไปได้ง่ายมันก็สบายเป็นผู้ที่มีพฤติกรรมไม่ดีมีสันดานไม่ดีมีจริตไม่ดีมี ความไม่ดีติดตัวมาแต่เดิมนี่แหละและกำลังแก้อยู่นี่ล่ะให้รู้ตัวต้องเจียมตัวต้องถ่อมตนต้องรู้ว่าเราไม่ดีเมื่อเราไม่ดีแล้วเราก็จะต้องโดนเขาว่าต้องรู้ว่าเราจะต้องโดนเขาว่าแล้วให้หัดวาง
อ่านต่อ
ใจด้วยต้องหัดวางใจต้องโดนเขาว่าแน่เอาเหมือนเขาว่าเรายิ่งสันดานไม่ดีมากกระด้างมากแข็งมากลำบากมากเท่ากับเขาไม่ได้เข้าไปก็ไปขวางไปขวางลำขว้างดีไปไม่ลงกันเป็นลำไปลำบากอยู่อย่างนั้นเราก็ต้องรู้ตัวแล้วต้องปรับการปรับก็ยิ่งจะต้องหัดเข้าให้มันแนบเนียนหัดเป็นไปค่อยๆดัดค่อยๆแปลงค่อยๆปรับปรุงค่อยๆเรียนรู้ว่าเราจะ รวมยังไงเราจะกล่าวยังไงเราจะทำท่าทียังไงมีลีลายังไงมีสุ่มเสียงยังไงมีสำเนียงยังไงแล้วก็ปรับสัมมาวาจาสัมมากัมมันตะแม้แต่ความคิดจะคิดยังไงจะเห็นยังไงจะนึกยังไงจะทำยังไงสัมมาสังกัปปะก็ปรับอยู่เสมอมันจึงจะเข้าได้จะเอาแต่นั่งนึกนั่งคิดหรือไม่ปรับเลยไม่หัดไม่ฝึกเลยไม่มีสัมมาไม่มีสมาธิองค์ 8 เลยอาจจะปีกเดียวนั่งอยู่ไม่มีสัมผัสไม่มีสัมพันธ์กับแม้แต่มิตรดีเพื่อนดีสหายดีเป็นสังฆะเป็นกลุ่มหมู่ร่วมกันพร้อมกันประชุมร่วมกันพร้อมกันทำพร้อมกันเลิกพร้อมกันรังสรรค์พร้อมกันเรียนรู้ยิ่งไม่ทำมันก็ไม่ได้และเป็นไปได้ยาแล้วเราก็ไม่ได้ขัดเกลา เราก็ไม่มีวันที่จะได้ขัดเกลาถ้ามันรุนแรงมันเป็นไปไม่ได้หรอกปลีกชั่วครั้งชั่วคราวเราก็มีระบบอย่างนั้นอยู่อ่ะให้ปลีกจะออกปีกเดียวอยู่สงบเพราะว่าตอนนี้ต้องพักผ่อนมันไม่ไหวแล้วอาจจะมาสัมผัสคลุกคลีไม่ดีสหายดีเพื่อนดีก็ขัดเราเหลือเกินเราเปรี้ยเราก็มีช่วงมีวาระเวลาถ้าผู้ใดทำไปด้วยพอดีนะไม่ต้องปลีกเลยตลอดเวลาเราก็มีสัมมารีมากอง 8 ปฏิบัติธรรมไปทำงานไปรู้สัมมาสังกัปปะวาจากัมมันตะอาชีวะด้วยความพยายามด้วยสติและรู้จุดถูกจุดดีรู้เขตรู้ขอบอะไรของเราอยู่เราก็สร้างสมาธิสร้างปัญญาของเราไปทุกวันมีวิมุติมีหลุดพ้นวิญญาณทัศนะวิเศษเกิดสั่งสมอยู่ เวลาเราจะทำได้แล้วมันก็จะเกิดการปฏิบัติประพฤติอยู่ในตัวแล้วไม่ขาดงานทางโลกไม่ขาดเลยงานทางโลกก็ได้รับผลดีจากเราเราก็ได้ปฏิบัติไปสร้างสมาธิแบบลืมตาได้มักองค์ 8 ดังที่เรากำลังพยายามที่จะอธิบายพยายามที่จะชี้เรามีตัวอย่างเรามีของจริงเรามีที่รองรับไม่ได้พูดโดยเปล่าไม่ได้พูดโดยไม่มีตัวไม่มีตนไม่มีสิ่งจริงไม่ใช่แต่เรามีอยู่ยังมีนัยยะละเอียดที่มากที่เราจะชี้ให้ดูให้ฟังแล้วก็ได้อ่านได้รู้ได้สังเกตเพราะฉะนั้นผู้ที่อินทรีย์พละไม่ดีผู้ที่จริตไม่ดีผู้ที่พฤติกรรมไม่ดีมีสันดานไม่ดีติดตัวมามากก็ต้องรู้ตัว ตนจริงๆถ้าไม่รู้ตัวไม่รู้ตนเราก็มีมานะอยู่เราก็ไม่รู้จะไม่รู้ตัวตนนั่นแหละมีศักดาอยู่แล้วเราก็ไม่ได้ดัดแปลงไม่ได้ปรับปรุงไม่ได้ร่ำเรียนไม่ได้ศึกษามันก็ไม่มีอะไรดีขึ้นแต่ถ้าเราได้ปรับปรุงได้ร่ำเรียนได้ศึกษาการเข้ามาสัมผัสๆมันเป็นเรื่องดีมันเป็นเรื่องจริงมันเป็นสิ่งที่เราจะได้แก้ไขเราจะได้ศึกษาเราจะได้อบรมตนเราจะนั่งเราจะนั่งคิดนั่งนึกนั่งคิดนั่งนึกอย่างลัทธิโบราณลัทธิฤาษีลัทธิเก่าๆนั้นน่ะไม่พอหรือแม้จะเป็นลัทธิใหม่สมัยใหม่เลยเอาแต่นั่งคิดนึกเหตุผลเอาไปวิจัยวิเคราะห์แต่ก็ไม่ได้อบรมตนอยู่นั่นเองแต่รู้เหตุผลรู้มากแล้วก็ ไปเอาเหตุผลปลายๆมาใช้ด้วยก็เป็นลัทธิสมัยใหม่แจ๋ลัทธิสมัยเก่าโบราณก็เอาแต่นั่งนึกนั่งคิดหรือนั่งดับดับนั่นแหละเป็นใหญ่แบบเก่าๆมันก็ไม่ได้เรื่องสักอย่างศาสนาพระพุทธเจ้าจึงมีทฤษฎีสำคัญฉันนั่งพิจารณาอยู่ส่วนตนเดี่ยวๆผิดๆก็ทำจะพิจารณาได้เรียนรู้เท่าทันโลกปัจจุบันมีสัมผัสเป็นปัจจัยนี่เป็นเอกและก็ทำทำแล้วได้แล้วมันได้ในทีได้ทันทีได้เดี๋ยวนี้ได้อย่างลงตัวเดี๋ยวนี้เป็นเองเดี๋ยวนี้แล้วมันก็อยู่เหนือจริงๆจึงเป็นลัทธิโลกุตตระเป็นลัทธิที่แปลกใหม่ เป็นลัทธิที่ถาวรอยู่ขณะนี้ก็ยังถาวรอยู่ยังสามารถเป็นไปได้ยังพูดกันรู้เรื่องแล้วเอามาพิสูจน์ได้ไว้พวกเราได้เข้าใจสิ่งเหล่านี้ให้ลึกซึ้งขึ้นพอสมควรเพื่อที่จะได้ถ่ายทีถ้อยอาศัยกันถ้อยทีถ้อยเกื้อกูลกันเพราะฉะนั้นผู้ที่รู้ว่าผู้นั้นผู้นี้มีอินทรีย์มีพละตอนนี้มีจริตมีสันดานเราไม่ต้องพูดถึงบารมีมากนักพูดถึงสันดานมีสันดานอย่างนั้นอย่างนี้หรือมีพฤติกรรมอย่างนั้นอย่างนี้เราก็ช่วยกันเท่าที่พอช่วยได้เห็นใจกันบ้างแล้วก็เกื้อกูลกันบ้างมีการขัดเกลากันอยู่ในตัวอยู่ในที่พอสมเหมาะสมควรปล่อยวางบ้างขัดเกลาบ้างส่วนตัวผู้ที่มีสันดานไม่ดี ตัวเองนั่นแหละยิ่งสำคัญต้องรู้ตัวเลยว่าเราไม่ดีจุดนั้นจุดนี้ไม่มีมานะถ้ามีมานะเราไม่ได้ถูกขัดเกลาเพื่อนนี่แหละจะขัดเกลาเราได้เรานั่งคิดเอาเองแล้วก็ไม่ฝึกไม่หัดไม่รู้จักมุมหลบไม่รู้จักมุมเหลี่ยมไม่รู้จักมุมดัดแปลงปรับปรุงเราได้แต่เดาๆนั่งเดาเอามันไม่ได้นั่งเดาเอาไม่ได้ศาสนาพระพุทธเจ้าไม่มีทฤษฎีดีนั่งเดาเอาท่านมีบทปฏิบัติฝึกหัดเลยได้มรรคองค์ 8 ทั้งคิดทั้งนึกทั้งพูดทั้งจาทั้งการงานสัมผัสสัมพันธ์มีอาชีพพยายามมีสติรู้ตัวทั่วพร้อมปรับปรุงกายไว้จีโน่ให้สุจริตหรือให้เป็นกุศลที่ดีที่สุดเราได้ลดละกิเลสทั้งกิเลสเสพติดทั้งกิเลสตัวตนซึ่งได้อธิบายผู้ อธิบายแยกแยะละเอียดลออพิสดารเยอะมากมายแล้วเราก็จะได้เข้าใจเพราะจุดที่ได้เน้นในวันนี้คือรู้เรารู้เขารู้จักขอบเขตที่จะอนุโลมปฏิโลมกันบ้างและก็ตัวผู้ที่ไม่ค่อยดีเองก็ให้รู้จักตัวตนให้มากอย่ามีมานะใครเขาจะสับจะโขกเราใครจะเตือนเราใครเขาจะทำอย่างไรก็ให้อดทนต่อถ้อยคำให้รู้จักว่าเขาจะขัดเกลาได้เจตนาหรือจะมีกิเลสผสมก็ตามใจถ้าเขาทำดีแล้วเขาทำถูกแล้วเราก็ต้องขอบคุณเขาให้มากแม้เขาทำไม่ถูกเขาจะมีเจตนามันก็เป็นความดีของเขาเขาจะจับเจ้าของเรา แก้ไขเราขัดเกลาเราแต่มันก็ไม่ค่อยถูกก็ยังเป็นเจตนาอันดีที่เราจะขอบคุณถ้ายิ่งถูกด้วยแล้วปฏิเสธไม่ได้เราจะต้องรับเพราะผู้ใดกลับไม่ช่วยขัดเกลากันมีแต่ตัวใครตัวมันเฉยเมยอันนั้นน่ะพังศาสนาไม่เดินการพัฒนากันก็ไม่ขึ้นพังทั้งลูกเดียวต้องเข้าใจให้ชัดเพราะฉะนั้นการที่มีการขัดเกลาการเอื้อเฟื้อเกื้อกูลกันตำหนิติเตียนการนี้จึงจะเกิดระบบจึงจะเกิดการเสริมสารสร้างสรรค์ไม่ได้สร้างอะไรสร้างบุคคลสร้างบุคคลให้เป็นคนดีนี่เป็นจุดสำคัญถ้าเรารู้อย่างนี้แล้วตัวผู้เจ้าตัวจะเป็นผู้ที่มีสันดานไม่ดีสิ่ง ของตัวเองเพื่อที่จะให้เพื่อนขัดเราก็ต้องรู้ว่าต้องอ่อนน้อมถ่อมตนต้องพยายามรู้ตัวอยู่และผู้จะขัดเกลาก็ให้รู้ประมาณใช้สัปปุริสธรรม 7 ประการให้มากการปฏิบัติธรรมอยู่ร่วมกันแม้จะมากขึ้นมากขึ้นเท่าไหร่เท่าไรเราก็จะนำพากันไปสู่จุดที่เจริญงอกงามเป็นสันติสุขของมวลมนุษยชาติได้