231022-2-243 ทางเอกภาค2-ตอน243(หน้า521)-พ่อท่าน-สันติอโศก-ท054.txt

โฟลเดอร์2522-23-24 MP3 ทางเอก-ภาค2- 323 ตอน ถอดเสียงเป็นข้อความ รอตรวจอักษร
ประเภทไฟล์เอกสาร (text/plain)
ขนาดไฟล์170 KB
วันที่แก้ไข10 กรกฎาคม 2568

เนื้อหาในไฟล์

วันพุธที่ 22 ตุลาคมพุทธศักราช 2523 พ่อท่านพระโพธิรักษ์อบรมธรรมชาติบรรยายธรรมเอกภาค 2 ที่พุทธสถานสันติอโศกปรมาคุยกันผ่านในช่วงที่ต่อจากนี้ไปอาตมาก็คงจะก็จะได้พูดกันอีกในวันหนึ่งคือวันจะมาวันที่ 25 แต่ออกก่อนออกพรรษาเพราะงั้นก็ครั้งนี้จะเป็นครั้งสุดท้าย จะพบกันสำหรับพระชุดนักบวชที่รวมหมู่กันอยู่ประจำ 3 เดือนออกจากนี้ไปก็อาจจะมีกิ๊กมีอะไรต่ออะไรที่จะไปโน่นมานี่อะไรต่ออะไรมันก็ไม่ได้จำเพาะเพราะว่าโดนกดโดยหลักโดยระเบียบแล้วก็มีการปล่อยจุดหนึ่งขึ้นมาแต่ในช่วง 3 เดือนถือว่าเป็นนโยบายอันหนึ่งของพระสัมมาสัมพุทธเจ้าที่จะให้พวกเราร่วมกันสร้าง relation สร้างความที่มันเชื่อมโยงมันสัมพันธ์กันน่ะ มันเกิดเพราะการรวมหมู่กันอยู่เมื่อรวมหมู่กันอยู่เราก็จะต้องรวมหมู่กันให้เป็นหมู่ไม่ใช่เราต่างคนต่างอยู่แล้วก็เอามาอัดกันเอาไว้อย่างนั้นก็แหมเดือดร้อนมากทะเลาะกันลำบากลำบนตายเพราะการที่จะอยู่กันเป็นหมู่นี่มันสำคัญคนเป็นสัตว์งูเป็นสัตว์โคลงและเราก็จะต้องอยู่ช่วยเหลือเกื้อกูลกันเพราะยิ่งเป็นคนยิ่งมีปัญญารู้ว่าพลังงานที่เรามาช่วยเฉลี่ยและช่วยแบ่ง แล้วก็เอามาใช้มันจะเป็นพลังงานที่มีกำลังสูงพลังงานของใครที่มีมากผู้นั้นก็จะใช้แต่ว่าจะใช้ทีเดียวมากๆอยู่ตลอดเวลาไม่ได้จะกลายเป็นพลังงานกักเก็บเชฟเปล่าไปตามเวลาเหมือนกับคนมีเงินคนมีเงินมากๆเขาไม่ได้ใช้หมดหรอกเงินของเขาไม่หมุนเงินของเขาตัดเก็บการจัดเก็บนี่นักเศรษฐศาสตร์หรือเศษทองเศษทองแล้วก็พูดฉลาดก้าวหน้าเสร็จโทรเนี่ย วิภาวดีพอดีเขาก้าวหน้าเขาเจริญนี้เขาจะต้องทำให้มันเจริญเจริญอยู่เรื่อยๆแหละทำให้มีเศษโทรอยู่เรื่อยๆทั้งทางวัตถุเพราะการที่จะเอาเงินมากลับมาเก็บโดยไม่ให้มันสะพัดมันเดินบทเนี่ยเขาก็รู้กันเลยว่าเงินที่เอามาฝังดินไว้นี่มันก็คือก้อนดินก้อนหินหรือใส่เซฟ

อ่านต่อ

ไว้เฉยๆเขาไม่ถือว่าเป็นค่าของเงินก็ถือว่าเศษกระดาษหรือเศษขยะถ้ามันสัมผัสมันเดินมันมีอำนาจในการแลกเปลี่ยนในการทำงานเป็นค่าของมันเองแล้วก็เมื่อนั้นก็เกิดการมีค่าฉันใดแรงงานหรือแรงปัญญาของเรา อยู่ในตัวของคนเนี่ยถ้ามันกักเก็บอยู่เฉยๆมันมีมากก็ตามมันเก่งปัญญารู้ฉลาดแต่ไม่ค่อยคิดไม่ค่อยใช้นั่งมันอยู่เฉยๆนั่นแหละแต่ดีนะคนนี้ดีฉลาดนะเก่งนะถ้าคิดขึ้นมาเมื่อไหร่จะใช้ขึ้นมาเมื่อไหร่แล้วมีประสิทธิภาพเชียวแต่ก็นั่งบ้าบอๆไม่เอาเรื่องราวไม่ใช่ไม่เก็บดีไม่ดีก็นั่งหลับนั่งดีไปเฉยๆมันก็เป็นคนโง่มันไม่เป็นเศษทอมันไม่เป็นเทพโถๆแล้วก็พี่แปลว่าคุณนำเศรษฐกิจและการเจริญแปลว่าการก้าวหน้าการมีประโยชน์เสพติด ทำให้เกิดจิตที่มีประโยชน์ไม่ไปเกิดไม่เกิดจิตที่เจริญเกิดจิตที่ก้าวหน้าเพราะการมารวมหมู่รวมกลุ่มเราจะมีแรงงานทางกายกรรมเราจะมีแรงงานทางสมองเวลามันก็ผ่านไปวันหนึ่ง 24 ชั่วโมงมีเท่ากันทุกคนทุกคนไม่ละเว้นถ้าเราสามารถที่จะเอาแรงงานเหล่านั้นมาประสานกันเอาความคิดแทนที่จะมีมานะถือตัวความเห็นของฉันใหญ่นะใครไม่มาขอฉันไม่จ่ายฉันเป็นเศรษฐีใครไม่มาขอฉันไม่ให้คือแม่มาขอก็มีการต่อรองใช้อำนาจเอาเปรียบขอรับแกจะเอาเงินชั้นจะต้องเอาแรงงานแกมากๆ แกจะเอาเงินฉันฉันจะต้องเอาความเป็นใหญ่มีอำนาจบาตรใหญ่กับแกแกจะต้องไปฆ่าทาสให้ฉันย่ำยีแสดงความใหญ่ขมมากๆแกจะยอมไหมถ้ายอมจะเอาเงินฉันไปได้แต่ละที่นายทุนอย่างนี้นะที่อำนาจบาตรใหญ่อย่างนี้มันมีมาแต่เดิมของสัตว์มนุษย์ที่มีความคิดหลงหลงตัวหลงตนหลงใหลล้มโตมันมีอยู่แต่เดิมมาเรามาแก้มาแก้ความคิดอันนี้ของสังคมคุณเก่งคุณมีความสามารถในการจะหาเงินในการจะสร้างสรรค์อะไรขึ้นไปแลกเปลี่ยนตามอัตราสังคมและก็ได้มามากก็เก่งแต่บางคนน่ะไม่ได้เก่งเองหรอกพ่อแม่ปู่ย่าตาทวดสะสมไว้ได้มรดกก็นึกว่าตัวเองมีอำนาจนึกว่าตัวเอง เปล่าตัวเองไม่มีความสามารถเลยแต่สวยอำนาจทางทรัพย์สินเงินทองที่ได้รับตกทอดมาแล้วเอามาแบ่งแบ่งอำนาจเบ่งใหญ่ๆใช้ฤทธิ์และใช้อำนาจเงินเป็นซะด้วยนะแท้จริงไม่ใช่อำนาจตนเองถ้าตนเองมีความสามารถตนเองมีคุณงามความดีแล้วมีอำนาจในตัวเองสามารถจะใช้อานาจะใช้อนุศาสนีจะใช้อาญาสิทธิ์อะไรที่ตัวเองได้เพราะคุณงามความดีอันนี้ก็ยังไม่น่ารังเกียจแต่ใช้อำนาจของคนอื่นเอามาแอบแฝงหรือว่าทำทีเป็นของตัวเหมือนยังรับมรดกของปู่ย่าตาทวดพ่อแม่มาแล้วก็มาใช้เงินไม่ตัวเองไม่ได้ใช้ความสามารถหา นี้มันเป็นการแฝงไม่ใช่ความจริงไม่ใช่สัจจะอันนี้ก็อธิบายเคียงจะพูดถึงการมีผู้มีมีความดีมีความสามารถมีแรงกายไม่ใช้แรงกายนั่งมันเฉยเป็นเบื่อกำลังวังชาดีไม่ใช้ประเดี๋ยวเรากำลังประสานก็หายไปกับชีวิตร่างกายของเราวันผ่านไปวันผ่านไปวันหนึ่งก็ถึงตายแล้วก็ตายก็สูญเปล่าไร้ค่าหรือแรงสมองที่เรามีแรงปัญญาที่เรามีก็มานั่งไม่ครบไม่คิดไม่ใช้ไม่เห็นเป็นประโยชน์ไม่รู้ว่าเออเวลาพักก็ควรพักที่มันเมื่อยก็พักใครเขาไม่ว่าหรอกมันเมื่อยกับพรรคมันไม่เมื่อยก็เพี้ยน ก็พูดซ้ำซากอยู่นี่แหละจนกว่าคุณจะเข้าใจว่าเราไม่พักเราไม่เพี้ยนนั่นคือเราถึงนิพพานเมื่อคุณถึงซาบซึ้งเมื่อไหร่ว่าโอ้โห 2 คำนี้มันหมายความว่าความประเสริฐของมนุษย์สุดยอดในโลกความรู้สึกของมนุษย์สุดยอดมนุษย์ย่ออยู่ที่ 2 วลีนี่ 2 ประโยคหรือ 2 วลีเราไม่พักเราไม่เพี้ยนจบถ้าใครเข้าใจซึ้งถึงเป็นที่สุดแล้วนี่ก็คือคนข้ามออกก็สงสารหรือคนที่ถึงนิพพานคนที่พ้นฝั่งคนที่ข้ามฝั่งคนที่สำเร็จเสร็จกิจถ้าเป็นจริงอยู่ในตัวนี้เข้าใจด้วยแล้วก็เป็นจริงได้ด้วยมีพฤติกรรมไม่เห็นสังเกตเราเป็นอย่างนี้ แล้วก็เป็นอย่างนี้เราไม่พักเราเพี้ยนมันอยู่นี่ใครเขาจะไม่เพี้ยนช่างหัวเขาเพราะเขาไม่เพียงเขาโง่เขาทำตนให้ตกต่ำก็ไม่ทำตนให้ประเสริฐทั้งๆที่เขาไม่เมื่อยเขาไม่เพลียอะไรเขาไม่ป่วยไม่ไข้อะไรแต่ตัวเองก็ไม่ทำลอยๆเลยๆลองๆแรงๆไปหลบๆรีบๆไปหรือไม่ก็แรดๆๆไปไม่ได้เข้าเรื่องอะไรอย่างเงี้ยไม่ได้ใช้ภาษานี่ก็เข้าใจว่าแรดๆอะไรนี่มันมีความหมายต่างกันไอ้นี่ๆกับพวกดีๆไอ้พวกแรดๆกับพวกแรดๆมันเกินไปแต่แรกๆก็เกินไปแล้วมันเป็นโรคเป็นภัยไอ้นี่ก็เกินไปเหมือนกันเอ๊ะมันไม่มีแรงยังไง หรือมันป่วยยังไงถ้ามันไม่มีแรงมันต้องการพักแล้วก็พักก็ไม่ได้ว่าอะไรมันป่วยมันเปรี้ยมันเพลียมันไม่มีแรงแรงกายก็ไม่มีแรงสมองก็ใช้ไม่ไหวแล้วอะไรเงี้ยก็ให้มันรู้ความจริงตามความเป็นจริงเพราะการไม่รู้เศรษฐกิจการไม่รู้เศรษฐกิจการไม่รู้การกระทำตนให้เป็นเศษทโธหรือเศษผีที่จริงเนี่ยเศรษฐีคือผู้ร่ำรวยร่ำรวยแรงงานร่ำรวยมันสมองและเราก็ไม่เอาอำนาจวัตถุมาเป็นเรื่องใหญ่เราร่ำรวยเงินก็ร่ำรวยถ้าจะว่ายกตัวอย่างเรื่องเงินทองขนาดนี้บริษัทเรา อโศกหรือว่าฉันธรรมสันติมีทั้งกองคลังหรือว่ากองวัตถุกองพลาธิการเราเรียกว่ามูลนิธิธรรมสติตั้งชื่อย่อยลงไปตามประสานโยบายของคนฉลาดที่จะอยู่ร่วมกับโลกเขาและกองนั้นก็เป็นกองพลาธิการหรือเรียกว่ากองคลังถ้าเราไปดูที่ตัวเลขในการหมุนเวียนจะไปดูบัญชีขณะนี้พวกเราเป็นคนไม่มีเงินเราไม่จ่ายไม่ใช้เงินแต่เราก็ใช้เงินอยู่ในกองบริษัทเราไม่ได้ใช้หรอกเราบางคนไม่ต้องไปเกี่ยวเราไม่ได้อยู่ในแผนกการเงินเราไม่ต้องดูก็ไม่ต้องแลก็ได้หรือบางคนดูแลเขาก็ทำการกระจัดสภาพ รูปมีการแถลงมีการออกมามีแต่ในหนังสือสารอโศกก็หมุนเวียนออกไปมีตัวเลขบอกเงินสะพัดเดือนนึงเท่าไหร่ในบริษัทเรานี่เงินสะพัดตัวเงินนะเราอาศัยเงินเดือนหนึ่งแสนกว่าเดี๋ยวนี้เงินสะพัดแสนกว่าร่วมแสนครึ่งบางเดือนก็แสนครึ่งเฉลี่ยแล้วประมาณแสนกว่าเดือนนึงสำหรับวัตถุที่จะใช้สอยในชีวิตบ่งชีวิตของเราถ้าเป็นบริษัทที่มีกิจกรรมมีผลงานมีแรงงานออกสู่โลกสู่ประชาชนทั้งกินทั้งอยู่ทั้งเลี้ยงครอบครัวคนประมาณเท่านี้กิจกรรมขนาดนี้เผื่อแผ่ไปสู่กันเนี่ยเดือนหนึ่งแสนกว่านี้ถูกมากตัวเงินนี่ถูกมาก มีตั้งงานการมีผลงานที่มากกว่าแสนเฉพาะที่เราผลิตข้าวของออกไปเนี่ยเราเอาตัวเลขมามาคุมมาบวกมาลบเนี่ยเฉพาะของผลิตที่เราใช้ทั้งค่าสิบล้อทั้งของที่จ่ายไปค่าน้ำค่าไฟค่าดินค่าหินค่าลงค่าอากาศค่าอะไรก็แล้วแต่เธอจะคิดกันดีๆแล้วเราใช้เงินแสนเดือนพฤษภาคมนี้ถูกมากแล้วก็มีผลมีงานมีอะไรจะได้ออกไปแต่ถึงเราก็ยังเปลืองเปล่าหรือยังร้อยยังเสียงานเสียการบางคนกินข้าวเข้าไปในที่นี้แล้วใช้ไฟใช้น้ำในที่นี้แล้วแต่ก็ยังมีแรงผลิตที่ยังด้อยกว่าเพื่อนฝูงอยู่ในที่นี้เทียบกันเองอยู่อีก บางคนทำทำแทบตายบางคนไม่ทำก็อดร้อยๆๆๆๆๆหลี่ไปไม่เข้าเรื่องดีนะศัพท์ภาษาที่พูดไปพูดมาได้ภาษาง่ายๆสื่อชัดๆง่ายๆดีมันมีเชิงสองเชิงริดๆกับแรดๆเนี่ยก็รีบๆไปแรดๆไปไม่เข้าเรื่องเปลืองเปล่าเสียหายอยู่อีกเยอะเราสามารถที่ทำประโยชน์ประโยชน์สูงประหยัดสุดในสิ่งเหล่านั้นได้อีกเราสามารถเราพักในตัวเรามีสันตะวิหารเราเพียรเรามีทิฏฐธัมสุขกับวิหารคำว่าจิตธรรมสุขกับวิหารนี้เป็นวิหารของพระอริยเจ้าชั้นสูง คำว่าวิหารทิฏฐธัมสุขวิหารเป็นวิหารปัจจุบันเด่นชัดเห็นง่ายรู้เห็นทิศทิศธรรมสุขเห็นว่าเออเป็นอยู่สุขแม้จะเหงื่อแตกโทรมกายอยู่ทำงานหรือมีบทบาทงานอยู่หนักก็เป็นสุขก็เป็นสุขเพราะมีสันตะวิหารที่รองรับอยู่ภายในเป็นอรูปถ้าคุณมีตาทิพย์คุณก็จะมองเห็นรูปนั้นคุณจะกำหนดหมายอรูปสัญญีนั้นออกคุณจะได้เป็นภายในของคุณนั้นท่านไม่ทุกข์ท่านไม่ทุกข์ท่านสบายท่านทำงานขยันหมั่นเพียร ก็ขอติงไว้ในเงื่อนไขอีกเงื่อนไขหนึ่งคนขยันเกินเพราะมีสระสังขารด้วยการมีเชื้อในใจขยันเกินด้วยความหลงตัวหลงตนเพื่อจะโชว์เด่นขยันเกินเพื่อจะโชว์เด่นแล้วไม่รู้ว่าตัวเองมีกิเลสตัวอยากเด่นอยากโก้เพราะขยันอาจจะเพราะได้รับคำชมเชยไว้และติดใจก็จะรักษาตำแหน่งคำชมเชยนั้นไว้ตัวเองป่วยโชว์แล้วเพราะทำเกินไม่ประมาทแล้วเราก็ยังอยากเด่นอยากโก้อยู่เพราะเกินอย่างงั้นบ้าแล้วอย่างนั้นเกินแล้วไม่มักที่มาแล้วรู้ตัวว่าสังฆทานเชื้อตัวที่ดินแดนในธรรม อุปทานจิตกิเลสที่หลงผิดโดยหลงก็จะรักษาตำแหน่งความโก้ที่เราได้รับคำชมว่าขยันแล้วก็เลยจะต้องทำขยันแม้จะตายแม้ป่วยไข้ทรุดโทรมแล้วเราก็ยังจะขยันไม่รู้จักพักไม่รู้จักทำให้มันเหมาะสมพอดีนั่นคือความไม่มีปัญญาไม่มีมัชฌิมาปฏิปทาไร้ปัญญาโง่โง่เพราะกิเลสกิเลสเป็นตัวเหตุใหญ่ตามไม่ถึงตามถึงตัวเหตุเหตุที่มันทำให้มันไม่มามันไม่เป็นสุขกายไม่เป็นสุขใจพยายามเข้าใจอย่างนี้แม้ตัวอาตมาเองอาตมาก็บอกตัวเองโง่ที่เคยป่วยมาเคย เราเองนี่ทำอะไรเกินแล้วก็ไม่ยอมรับในสิ่งที่ไม่ยอมรับดันทุรังทำเกินจนกระทั่งทรุดแล้วก็เป็นความโง่ของอาตมาเองเหมือนกันแต่อาตมาก็ได้ประกาศแล้วว่าอาตมาจะต้องรู้แก่รู้พอจะเป็นดันทุรังอยู่ไม่ได้มันทรุดสุขภาพร่างกายซึ่งจะต้องพักนี้ก็จะพักไอ้ตัวนั้นมันจำเป็นอันนั้นทำบอกว่าจำเป็นรู้อยู่ไม่ได้โง่อะไรที่ดันทุรังทำจิตที่เป็นธรรมอยู่นะเพราะยังไม่แรงงานอื่นยังไม่ขึ้นมาเสริมเราทำอยู่แล้วก็ต้องให้มันทันการขนาดนี้มันยังไม่ทันการวิ่งทำหนังสือนี่นะทั้งคิดทั้งอะไรไม่ยังไม่มีใครมาช่วยมากนักยังไม่มีใครยื่นมือเข้ามาก็ไม่อยากจะไม่ใช่ไปบังคับนะพยายามเขียนขึ้นมาแล้วก็มาทำมันทำแล้วก็ต้องดีพอสม ด้วยเพราะฉะนั้นบางทีทำยังไม่ดีเราก็ต้องแบกรับไปก็อาจจะละเอียดหรือว่าอาจจะเข้มแข็งหน่อยนึงก็เลยเหมาตัวเองเหมาหน่อยนึงก็ขนาดนี้หนังสือยังไม่เลทไปเกือบจำใจจะออกปลายเดือนที่แล้วจนจะปลายเดือนนี้ตุลาคมพอช้าไปก็ไม่ได้ว่าอะไรแต่ถึงขนาดเร่งขนาดนี้มันยังขนาดนี้หนังสือนี้ออกเดือนตุลาคมหนังสือของประจำเดือนตุลาคมพฤศจิกายนธันวาคมเขาก็ต้องวางถ้าวางตลาดได้ก็คือวางตลาดได้ปลายเดือนกันยายนและหนังสือก็เป็นหนังสือตุลาคมพฤศจิกายนธันวาคมนี้เป็นต้นมันก็ถูกเรื่องของมันนี่มันก็เลยไปช้าไปก็ตั้งหลายวันหลายเวลาอัน ความจำเป็นที่ทำอยู่ก็แต่ก็รู้ตัวเข้าใจแล้วอันนี้เข้าใจแล้วตัวเองเข้าใจแล้วก็จะพักในที่นี้จะพักหลายอย่างคือรวมสรุปรวมออกพรรษาแล้วก็เลยจะตั้งใจงานทางด้านประถมอโศกมันมีก็จะทำมันกำลังสร้างไม่ใช่บูรณะกำลังสร้างกำลังก่อกำลังเป็นไปเพราะพวกใดผู้ใดพวกเราจะไปช่วยจะไปช่วยเหลือโปรไฟล์ดูสร้างสรรค์จะมีแรงอะไรที่เราจะช่วยได้ก็ไปให้ผ่านปฐมอโศกนะครับโดยเฉพาะพระก็จะได้ไปเข้าโรงเรียนใหม่เพราะการบิณฑบาตนั้นแหมการเรียนศึกษาเลี้ยงตนได้ฟรีแข่งที่นั่นต้องใช้อุตสาหกรรมสุริยะดีเหลือเกินบิณฑบาตปกติ 10 กิโล ทำให้ปกติก็ 14 หมายคำว่ามากหน่อยคือมี minimum มีเขตน้อยเขตต่ำสุดก็ 10 10 กิโลกรัมในเขตสูงสุดก็ 14 กิโลหรืออาจจะมีอีกได้กว่า 14 กิโลก็ได้ถ้าเราจะมากเธอจะเอา Maximum กว่านั้นแล้วจะเคลื่อนไปอีกได้เพราะเรามีเขตที่จะทำได้แต่มันไกลแล้วมันก็นานแล้วเพราะบินออกตี 5 30 กว่าจะกลับก็ 15:00 น นี่มันก็นานแล้วมันมากไปมันก็จะไม่ดีแต่ก็เต็มเหยียดเลยทั้งถนนเดินมาเทวดาท่านพระพุทธเจ้าก็ทรงโปรดมันดีถนนที่จะออกเดินไปแต่ก่อนโน้นยังไม่เขา ไม่ซ่อมไม่สร้างก็เรียบๆดีง่ายๆดินเดินเราเดินไม่มีรองเท้าพอเวลาเราเดินไปเดินไปนอกจากไกลแล้วพอจะออกไกลบ้างเขาก็เสริมให้แล้วเอาหินมาให้เหยียบเลยโอ้โหโรยไม่มีที่นะเดี๋ยวจะลงไปก็ข้างทางก็น้ำพองดองปากมันก็ต้องเดินบนหินนั่นแหละแหมมั้งมันจริงๆเดินบนหินนั่นแหละแต่เดี๋ยวนี้ค่อยยังชั่วแล้วเพราะว่ารถมันวิ่งแล้วทับหินลงไปด้วยหินกระจายออกรถเกิดพื้นเรียบเราก็อาศัยร่องรอยรถมันเดินก็ก็ค่อยยังชั่วขึ้นเยอะใช้ทั้งความอุตสาหะวิริยะในการที่จะเรียนรู้อดทนทั้งความเจ็บความไกลความเหนื่อยอะไรต่างๆ ฝึกหลายอย่างแม้แต่การนอนที่นั่นปี 245 เคาะระฆังต่างกันที่นี่ที่จำเป็นต้องตี 5:45 น เคาะระฆังก็เพราะว่าเดี๋ยว 05:30 น แล้วตี 5:15 น ต้องหยุดแล้วทำวัตรนี่ต้องรีบหยุดจริงๆไม่หยุดไม่ได้มันชนกับเวลาไปบิณฑบาตแล้วเวลามันก็ต้องใช้มันยาวมันไกลมันนานอะไรขนาดนั้นมายังนั่งชั้นอาหารบางทีเลยเที่ยงกว่าจะลุกก็ต้องเลยเที่ยงซึ่งมันชนกันหมดแล้วเราก็พยายามที่จะทำเวลาในการนั่งชั้นอาหารให้เร็วขึ้นอีกเหมือนกันมันมีบทฝึกหัดที่มันมีอะไรบ้างครับในตัวด้วยอะไรต่างๆทำให้มีบทฝึกหัดที่ที่จำเป็นเราไปบังคับเขาใส่บาตรก็ไม่ได้คนแถวนั้นก็ไม่ เดินก็เดินไปกับฟรีไม่ได้เรื่องเพราะๆก็ต้องเดินออกไปอีกในหมู่บ้านที่เขาเป็นไปที่เขามีดวงตาด้วยก็มีศรัทธาด้วยก็มีสิ่งที่เป็นไปได้ในนั้นเขาไม่ได้เราก็รู้เหตุปัจจัยว่ามันไม่ได้เพราะอะไรเพราะเรากำลังเป็นการต่อสู้ระหว่างเทวาสูญจริงๆทีนี้เราจะหยั่งลงแล้วเราก็ได้ฝึกหัดเราก็ต้องดูประโยชน์เราได้ประโยชน์เหมือนกันแล้วมันก็ไม่เกินการพระพุทธเจ้าท่านเดินคิดดูสินี่เคยยกตัวอย่างให้ฟังพอเริ่มต้นท่านจะเผยแพร่ศาสนาเพราะท่านตัดสินเด็ดขาดวางวางแผนหรือว่าเริ่มต้นท่านมีรำพระธาตุมีรับรับพระธาตุและรับประทานปรารภแล้ว ริเริ่มขึ้นเป็นลำดับภาพขึ้นเริ่มต้นท่านขยันตัวแรกนิติกรรมธาตุตัวแรกก็ใช้ไปเดิน 250 กิโลเมตรไปโปรดปัญจวัคคีย์ที่จุดเริ่มแรกของพระสัมมาสัมพุทธเจ้าที่เอาตำนานหรือว่าเอาหลักฐานตัวอย่างเพื่อจะได้เห็นความอุตสาหะวิริยะความลงตัวคุณลองคิดดีๆสิอีกซ้อนลงไปว่าถ้าพระพุทธเจ้าจะโปรดคนถ้าท่านไม่คิดถึงความเหมาะสมถ้าท่านไม่คิดถึงว่าไอ้ภูมิมันทำหรือว่าวิชาความรู้นี่มันยังไงนะจะสอนใครสอนแล้วมันจะได้หรือไม่ได้มันจะเป็นยังไงท่านไกรทองรอบด้านและท่านก็เลือกคนแล้วก็ไปโปรดแม่จะเดิน 2,000 แต่ 250 ที่ คนเดินไปสัก 10 กิโล 20 กิโลแถวนั้นก็มีคนที่จะโปรดจะสอนแต่มันจะเหมาะสมกันหรือมันจะได้ประโยชน์หรือต้องคำนวณประมาณแล้วแน่นอนเลยสัปปุริสธรรม 7 ประการของท่านต้องมีแน่ๆมีแน่ๆแต่จะได้ประมาณแล้วเสร็จเอาเถอะเดิน 250 กิโลเมตรก็ต้องเดินคนเฉพาะ 5 คนคงเป็นจุดเริ่มต้นของเราเราสอน 5 คนก่อนเถอะเอาแค่นี้เอาให้ได้ผลดูซิพิสูจน์ดูซิมันจะชัดเจนไหมถ้าต้องจริงท่านต้องมีหลักฐานที่มั่นคงแน่นอนแน่นอนสำคัญลองดูซิเป็นยังไงพยายามมองหาจุดแรกจุดนั้นจุดนี้มองหาดาวน์โหลดดาบสไม่ไหวแล้วตายได้ข่าว แว่วๆหรือได้อะไรก็ตามแต่ท่านก็ทราบรู้ตัวเออตายเพราะงั้นก็ไปอีกใครปัญจวัคคีย์ลองดูอย่างนี้เป็นต้นหมายความว่าเราจะยิงเป้าก็หาเป้าที่ควรยิงอะไรด้วยแม้จะเดิน 250 กิโลเมตรเท่านั้นที่จะเดินไป 50 กิโล 100 กิโลแถวนั้นมีแน่มีคนที่จะให้สอนแน่ถ้าเราไม่เลือกเป้าอย่างนี้เป็นต้นพระพุทธเจ้าท่านจะมองได้คำนึงคำนวณอะไรต่ออะไรมากมายถึงหาจุดหาสถานที่หาบุคคลหากาละเวลาและเนื้อหานี้จะใช้ได้หรือไม่ได้อะไรก็ต้องประมาณแล้วแต่ท่านจึงไปปล่อยลงทุนเดินตั้ง 230 กิโลจุดเริ่มแรกน่าเห็นใจท่านทำวิชา อุตสาหะวิริยะถึงป่านฉะนี้เราเองเรามีอะไรง่ายสะดวกขึ้นเยอะมีสิ่งที่เป็นเครื่องทุ่นแรงมีรายได้ช่วยเหลือเราเยอะแยะมากมายที่จะทำแต่กระนั้นก็ดีเราก็ยังต้องฝึกฝนที่เป็นผู้อุตสาหะวิริยะเป็นผู้ที่ไม่เยอะแยะยอโยเยอ่อนแอ่นอ่อนแอปลอกบางกรอบแกรบอะไรนิดอะไรหน่อยก็ไม่ได้เรื่องอะไรหรอกต้องเป็นคนที่อดทนแข็งแรงมันจึงจะเป็นผู้ที่ทำงานไปได้มากเพราะงั้นก็ขอให้เราได้เข้าใจการเพียรอย่าเพียรเกินด้วยเพียรก็ต้องหัดด้วย เข้าใจการเพียรไปที่ปฐมอโศกจะมีการได้เพียรหลายอย่างการตื่นนอนตื่นนอนแต่เช้าซึ่งจะมีมีความเคยคนใดที่เหมือนเดิมบิณฑบาต 10 กิโลขึ้นไปแล้วเมื่อเดินบิณฑบาตที่นี่ก็เลยดูกันเถอะมากับท่านปริปุณโณดูบอกแม่มาเดินบิณฑบาตรที่กิโล 8 ก็ดีนะท่านเปรมขึ้นอาตมาก็ได้คิดทันทีชิงกันนะองค์นี้เพราะว่ามันหมูมากเลยนี่ปัฐวิกรณ์นั่นเหรอทิ้งไว้ที่ฝนเลยสบายมากแฮปปี้แลนด์ยิ่งใกล้กว่าประเทศก่อนไม่ได้เรื่องใหญ่เรื่องโตมีบางคนก็พอบอกว่าพิธีกรก็ ตกลงแรงๆหน่อยนะจิตใจก็พอๆพอๆเหี่ยวๆไม่เบิกบานอึดอัดขัดเคืองสู้ทนกดข่มมันก็แหงๆซึ่งไม่พยายามที่จะเข็นจิตไม่ใช่สิ่งที่เป็นไปไม่ได้สิ่งที่เป็นไปได้ต้องฝึกซ้อมเป็นไปแล้วถ้าเราตัดสินใจถ้าเราพยายามที่จะเข้าใจถึงเหตุผลเข้าใจถึงประโยชน์เข้าใจถึงความที่จะต้องกระทำเท่าทำให้เจริญเข้าเราก็จะมีแบบฝึกหัดเราก็จะเจริญและใจนี่แหละเป็นตัวเอกมาก่อนอื่นมโนปุพพังคมาธัมมามโนเสฏฐาเศรษฐีเศรษฐีเนี่ยจิตจะเป็นเศรษฐีก่อนจิตจะเป็นเศษโถก่อนจิตจะเป็นเศรษฐาจิตจะโตใหญ่ก่อนจะเจริญก่อน หลายอย่างมันต้องตามเพราะจิตเป็นนายจิตเป็นประธานจิตเป็นประธานจิตมาก่อนอื่นมโนปุพพังคมาธัมมาจิตเป็นธรรมะที่ทรงขึ้นหรือเป็นไปก่อนอื่นมโนผูกพันขมาธัมมาจิตเนี่ยฉันถึงแปลเอาความเป็นอัตถะง่ายๆว่าจิตเป็นประธานสิ่งทั้งปวงจิตเป็นประธานสิ่งทั้งปวงในการที่จะมาฝึกทำตนให้ประเสริฐเราเป็นคนเราฝึกตนเพราะฉะนั้นถ้าเราไม่เข้าใจทฤษฎีว่าจิตเป็นประธานในสิ่งทั้งปวงเราก็เป็นผู้ที่ไม่รู้จุดสำคัญของชีวิตมนุษย์ชีวิตมนุษย์มีจิตเป็นสำคัญไม่ใช่ วัตถุเป็นสำคัญมีจิตเป็นประธานไม่ใช่มีวัตถุเป็นประธานไม่ใช่ไม่ใช่มีกายเป็นประธานไม่ใช่มีจิตเป็นประธานเมื่อจิตมันเอาจิตมันเข้าใจมันตัดสินแล้วแล้วมันจะอุตสาหะวิริยะด้วยมันก็เริ่มปรารภเมื่อปรารภและก็เริ่มริเริ่มแล้วก็เริ่มเพี้ยนเริ่มบากบั่นมาเริ่มบาปมันก็จะเกิดกำลังเมื่อเกิดกำลังมันก็เกิดการตั้งมั่นมั่นคงเป็นไปได้ยืนยันได้ยืนหยัดได้มั่นคงที่ผิดพลาดทรงอยู่เห็นง่ายเป็นปกติเป็นธรรมดาแล้วก็ทำอะไรอื่นเป็นความหมั่นขยันเพียรที่เป็นสภาพสูงยิ่งขึ้นตามปัญญาที่จะทำเสริมเสริมขึ้นเสริมขึ้นเสริมขึ้นก็ยิ่งจะ ทุกอย่างที่เป็นทฤษฎีหลักการของพระพุทธเจ้าที่ว่าไว้อันละเอียดลออถ้าเข้าใจความหมายสิ่งเหล่านี้มันเป็นลมๆแรงๆแต่มันมีตัวมีตนสามารถจะเก็บเอาพลังงานเหล่านี้ได้พลังงานถ้าใครเก็บพลังงานรับพระธาตุมาไว้ใช้ธาตุตัวนี้สูงกว่าภาพปรมาณูธาตุสูงกับปรมาณูธาตุอารัมพระธาตุก็สูงกว่าปรมาณูธาตุหรือแม้แต่นิดก็มาธาตุที่เริ่มแปลว่าความเพียรปรัชญาธรรมชาติเริ่มแปลว่าความบากบั่นเหล่านี้ก็ไม่มีตัวมีตนแต่เราคนนี่แหละจะทำตัวพวกนี้ได้คนนี่แหละจะสร้างภาพตรงนี้ได้ สัตว์ที่มีวิญญาณที่เรียกว่ามนุษย์โซนี่จะสร้างธาตุพวกนี้ขึ้นมาใช้ได้ไม่ต้องไปเอาจากยูเรเนียมไม่ต้องไปเอาจากอะไรที่เป็นวัตถุธาตุดินน้ำไฟลมลูกโลกไม่ต้องไปเอาจากแรงน้ำตกไม่ต้องไปเอาจากฟ้าผ่าไม่ต้องไปเอาจากแสงแดดไม่ต้องไปเอาจากลมพัดเอาจากความว่างว่างเอาจากอากาศสภาพผสมกับจิตวิญญาณออกมาเป็นภาพพวกนี้ใช้ได้ทันทีมีมากแรงมากเราจะเก็บไว้ใช้ได้มากในสังคมในมนุษย์โลกฟังดีๆฟังดีๆถ้าพวกนี้นี่ปราบอย่างพระพุทธเจ้าเท่านั้นที่รู้ สร้างภาพตัวนี้มาใช้เราสร้างได้ใครคนอื่นสร้างยากเราเรียนรู้แล้วเราก็รู้ตัวทาสพวกนี้รู้เราจะทำยังไงมันจะเกิดการรับประทานทำยังไงจะเกิดอารมณ์พระธาตุทำยังไงจะเกิดมิตรภาพรักธรรมชาติถามว่าธาตุทำยังไงจะเกิดถึงถามว่าทาสแล้วก็ถ้าจะแปลความหมายหยาบแล้วถามว่าถ้านี่ก็คือเอนเนอร์จีแล้วกำลังและพลังงานแล้วกำลังถามพระธาตุเกิดกำลังตัวจริงๆทีนี้เราก็ใช้กำลังนั้นให้สถิตก็เป็นกลศาสตร์แล้วเป็นเศรษฐกิจ สันติภาพเกิดภาพสถิตล่ะยิ่งกว่าไฟฟ้าก่อนไฟฟ้าเกิดจนกว่าจะเป็นไฟฟ้าสถิตแล้วจนกระทั่งจะเอามาใช้การใช้งานได้ที่นี่ถึงจะเป็นอุปสรรคธาตุเอาไปใช้ที่ตรงนี้จะไปเพียรอะไรให้ซับซ้อนขึ้นไปมากมายก่ายกองจะทำอะไรเพิ่มเติมขึ้นอีกจะเห็นได้ว่าทฤษฎีเหล่านี้เป็นทฤษฎีที่ละเอียดเพราะเราไปฝึกฝนเพิ่มเติมอยู่ที่นี่ก็ได้ที่นี่จะออกพรรษาแล้วเราจะไปสมประสงค์ช่วยเหลือใครคิดอาจจะไปก็ไปถ้าใครยังคิดอยู่ว่าแหมเรานี่ยังไม่พอใจในความสงบจะหาเสนาสนะสงบก็เร่ร่อนจาริกไปพึ่งไปเรียนรู้ก็เอาถ้า แค่นี้ยังไม่สงบพอที่เราจะทำงานที่จะใช้งานหรือจะทำตนให้แข็งแรงประเสริฐรู้จักพักรู้จักเพียรอันสมบูรณ์ที่จริงมันเพี้ยนว่ามันพักซะจนมากไปแล้วแล้วเราก็รู้โลกยังไม่เท่าทันแล้วเราจะไม่มีกำลังเพียงพอที่จะตัดแรงต้านของโลกเป็นการก็ดีเป็นโลกธรรมก็ดีเป็นอบายมุขก็ดีมันไม่มีกำลังตัดหรืออย่างไรมีกำลังพักขนาดนี้ไม่พอตัดหรืออย่างไรถ้ามีกำลังพักแค่นี้ก็พอตัดแล้วคุณจะไม่มีปัญหาอะไรพักขนาดนี้อยู่ที่นี่นี่เป็นเสนาชนะสปายะเป็นที่สงบสงัดพอเพียงที่จะพิจารณาทำสิ่งที่แยบคายเพื่อที่จะลึกซึ้งเรียนรู้ตัดสินเข้าใจเกิดปัญญาแจ้งสว่างไม่พอ พอนาถ้าไม่พอก็ไปที่ปฐมอโศกสงัดกว่านี้ไม่มีอะไรรบกวนมากเท่านี้หรอกที่นั่นแล้วก็เป็นที่ที่เด็กฝึกฝนด้วยไม่สบายเท่านี้บอกแล้วว่าแม้แต่บิณฑบาตก็ยังไกลกว่าตื่นนอนก็ยังพอตื่นนอนมากกว่าได้ฝึกคุณอีกเป็นสภาพหมุนรอบเชิงซ้อนเป็นสภาพเป็นอธิบายแบบเครื่องทุ่นแรงก็เป็นเครื่องทุ่นแรงชนิดซับซ้อนมีแรงคนมีเชิงกลที่น่ะสำคัญกว่านี้อีกมีเชิงกลที่จะทำให้คุณเป็นเครื่องกลที่มีประสิทธิภาพสูงกว่าที่อยู่ที่สันติอโศกคุณจะเป็นเครื่องกลที่มีประสิทธิภาพสูงกว่านี้จริงๆไปอยู่ที่ผสมเป็นชั้นประถมของอโศกเพราะ การเรียนทางจิตวิญญาณนี่เราจะเริ่มต้นพ้นอนุบาลแล้วจะเริ่มต้นพ้นอนุบาลอาตมาก็เลยจะต้องไปเป็นครูประจำชั้นชั้นประถมของพระสอนอนุบาลมานานแล้วพวกเรานี่เรียนอนุบาลนะนี่เพื่อนพ้นอนุบาลนะเพื่อจะตั้งหลักขึ้นประถมนะบอกแล้วว่าตั้งปฐมอโศกนี่จะมีอะไรขึ้นมาใหม่ๆแล้วก็จะบอกจะค่อยๆแจ้งว่าประถมนี่มีหลักฐานหรือมีอะไรต่ออะไรและความรู้ที่ผสมกระแสอธิบายพวกนี้มันเป็นลมๆแรงๆมันเป็นความลึกฟังเอาแล้วก็นี่พูดนี่อะไรเพ้อเจ้อหรือเปล่าแต่ถ้าใครยังไม่พอแรงก็ทำไม่ใช่ทิ้งที่นี่นะพอบอกที่นี่ก็เลยพอออกวันตายที่นี่เป็นโรงงานใหญ่เป็นโรงเรียน เป็นอนุบาลแล้วเนี่ยรับอนุบาลอยู่เสมอจรไปจรมาบางคนก็มาฝากเด็กฝากเล็กเด็กบางคนหนวดหงอกแล้วมาลงแง่งๆเข้ามาเข้ามาถึงรับไม่ได้ต้องเอากลับบ้านไปเอาซากกลับไปมันรับไม่ได้ช่วยไม่ได้แล้วเข้าแม้โรงเรียนอนุบาลที่นี่ก็เข้าไม่ได้ก็เอาซากของคุณกลับไปบางคนหนุ่มแน่นมาถึงที่นี่เข้าไม่ติดเข้ามาถึงก็เรียนอนุบาลที่นี่ไม่ได้เอาออกไปอีกหรือไม่ออกเขาก็ออกไปเองอยู่ไม่ได้ไม่ว่าคนหนุ่มแน่นไม่ว่าคนแก่ถ้าบางคนเด็กเกินไปบางคนเด็กบางคนมาเรียนอนุบาลที่นี่ได้แน่ตลกไหมมันไม่ใช่เรื่องตลกหรอกแต่เป็นเรื่องที่จริงเด็กตัวเล็กๆเรียนโรงเรียนอนุบาลที่นี่ได้เด็กมันไม่น่าจะติดมันไม่น่าจะอยู่หรอกสันติอโศกมันน่าจะออกไปวิ่งแต่เด็กอยากมา บางคนอยากมาสันติอโศกเด็กอายุ 10 ขวบไม่ต่ำกว่า 10 ขวบมันอยากมาสันติอโศกแล้วก็มาเล่นมารายได้แล้วก็เล่นอย่างเด็กที่นี่มีผู้ที่เป็นผู้ใหญ่คอยดูแลควบคุมสายตาคอยอบคอยลมให้ออสโมซิสในส่วนที่มันจะออสโมซิสแกรับจิตแกรับจิตแกบอกว่าที่นี่ก็สนุกพอแล้วเหมือนกับเรามานั่งดูลมหายใจของความเป็นผู้ใหญ่และผู้ใหญ่แล้วผู้ใหญ่แล้วเราเล่นลมหายใจเข้าออกนี่ก็เพลิดเพลินพอแล้วฉันใดเด็กจะเล่นแค่นี้แกบอกให้สนุกพอแล้วแกอยู่ในสันติอโศกนี่แกไม่ต้องไปเล่นที่ลงชงทางข้างนอกนู่นหรือเด็กหนุ่มเด็กสาวมาอยู่ที่นี่วันทั้งวันมีงานมีการมีการคุยการพูดมีไอ้โน่นไอ้นี่เรื่องราวที่จะอยู่แค่นี้ก็สดชื่นเบิกบาน พอแล้วชีวิตชีวาชีวิตชีวา face shop สดชื่นเบิกบานแจ่มใสพอแล้วแค่นี้ไม่ต้องเอาอื่นที่จัดจ้านมาปรุงมาล่อสังขารล่อๆมากกว่านี้สดชื่นแล้วเบิกบานแจ่มใสร่าเริงพอแล้วเป็นผู้รู้ได้รู้แค่นี้ก็ขยันไปขยันมาแทนที่มีที่อื่นก็ไปได้แต่ไม่ไปมานี่อย่างนี้ก็แล้วแต่จิตปัญญาของใครแล้วเขาก็สมัครใจเอาที่นี่ไม่ได้ปิดก็ปิดเหมือนกันกุญแจก็ปิดไปตามเรื่องตามเหตุทำการตามควรแต่ก็ไปมาได้ก็เข้าไปเข้ามากั

แสดงเฉพาะช่วงต้นของไฟล์ — อ่านฉบับเต็มได้ใน Google Drive

ไฟล์อื่นในโฟลเดอร์เดียวกัน