231121-2-255 ทางเอกภาค2-ตอน255(หน้า508)-พ่อท่าน-สันติอโศก-ท055.txt

้ได้อารมณ์ที่รออธิบายกันอย่างนี้มันเป็นอารมณ์จิตขั้นถอดถอนอย่างเกลี้ยงเปล่าละเอียดมันไม่ใช่เรื่องหยาบนะที่จริงนั้นมันเป็นเรื่องบางเบาเรื่องกันนะ 1 ตนเป็นตนจริงๆเรื่องตำนานเรื่องน้อยมีเศษอยู่ดีแล้วเรื่องผมประณีตแล้วชนะเป็นภาษาบาลีแต่งหน้าแปลว่าน้อยแปลว่าบางแต่ว่าบางแต่ว่าน้อยแล้วชนะตนเนี่ยมันเป็นตน ของพระโยคาวจรทันทีกำลังพูดถึงความรู้ขั้นนี้อยู่นี้นั่นน่ะมันขาดรูปถ่ายรูปประหลาดพระมันเรื่องของไม่ใช่รูปราถ้าไม่ใช่เรื่องของกิเลสที่ไปติดกับวัตถุเป็นรูปเป็นร่างเป็นนู่นเป็นนี่ของไอ้นั่นไม่มีอะไรด้วยซ้ำมันเป็นขั้นที่หมายแท้ๆ 1 ท่านสังโยชน์ชั้นสูงมันเป็นขั้นพระอนาคามีมันไม่มีตัวตนอะไรหยาบใหญ่แล้วจริงๆโดยเฉพาะเรื่องวัตถุเรื่องตามนั้นต้องหมดโรคหมดโปรดแล้วมันยังอยู่กับเรื่องของพฤติกรรมเท่านั้นเองการงานที่เป็นการงานการงาน ของอะไรก็ตามใจการงานของจิตการงานของวัคซีนการงานของกายกรรมมันเป็นเรื่องของการงานหรือการกระทำมันอยู่ในพฤติกรรมของชีวิตอยู่เท่านั้นเองเราจะปรับปรุงตนให้มีการงานกายการงานไม่ดีหรือการงานของจิตและตัวจิตนี่แหละเป็นตัวเองมันจะเป็นการงานอย่างไรหรือไม่มันจะคล่องแคล่วมันจะราบรื่นมันจะเป็นไปได้ดีหรือไม่ดีมันจึงอยู่ที่ตัวผู้มีกิเลสเหลือคัดค้านคัดงานหรือว่าทะเลาะเบาะแว้งหรือว่าไปฟังลำอะไรกันจึงเป็นเรื่องจะยอมแก่ผู้อื่นหรือยอมวางเสียจะยอมแก่ผู้อื่นยอมวาง ยอมปล่อยเสียนั่นแหละแท้ๆจริงๆกว่าหารูปโลกรูปที่เป็นโรคนี้ก็ยังร้ายนักคนบางคนมันและก็ยังสุขกันทุกคนถ้าได้สมใจไม่ใช่เจ็บลูกเจ็บเจ็บเจ็บสัมผัสอะไรหรอกมันแจ้งความอึดอัดตาหรือเป็นตัวตนจะเห็นแบบภาษามันทั้งบนเวียนกันมันเป็นตัวตนที่แท้มันเป็นตัวตนหรือเป็นธรรมะที่แท้มันไม่มีตัวตนหรอกแต่มันก็เป็นตัวตนมันเยอะมันเกาะมั่นใจนี่แหละตัวร้าย ใจเนี่ยตัวร้ายมันยึดถือมันปากมันมันไม่ยอมปล่อยยอมวางเพราะฉะนั้นบอกว่ายอมเสียทุกวันจะยอมแก่ผู้อื่นไปที่จริงมันก็กับอะไรมันก็ไม่เท่าไหร่แล้วก็คนกับอะไรมันก็ไม่เท่าไหร่หรอกจะไปกับต้นหมากรากไม้กับหมูกับหมากับตากับไก่อะไรก็ไม่เท่าไรแต่กลับคนกับคนและโดยเฉพาะถ้าเป็นคนถ้าเป็นคนที่เราเห็นว่าไอ้คนที่มันฉันเล็กนี่มันเด็กก็ไม่ถือสาอีกแล้ววางได้นิดเดียวก็วางได้แต่ถ้ายิ่งตีเพียงกันขึ้นมายิ่งเป็นคนที่ชักจะตีไล่ตีเสมอ เจอกันที่ตัวที่จะแข่งแข่งกันที่จะช็อตเรียกว่าชิงแชมป์กันหน่อยแล้วก็ยิ่งไม่ได้ยอมง่ายๆไม่ได้ปล่อยไม่ได้วางง่ายๆเลยบางทีมันก็ไปหลงตัวเองยังไม่ได้ตีเทียบตีเขียนได้หรอกน่าเป็นประธานที่จริงเขาสูงกว่าเราตั้งเยอะตั้งแยะก็เป็นนึกว่าเขานี่เราเสมอราตรีเพียงเข้าไปเก็บเก็บเสียงเข้าไปก่อนแล้วเราก็ไปไม่ยอมนึกว่าจะแข็งดีเป็นสาระแห่งนี้แข่งเด่นอะไรขึ้นไปอีกทั้งๆที่โดยจริงแล้วโดยตัด โดยฐานะโดยความจริงโดยรูปโดยนามโดยอะไรก็แล้วแต่ที่มันก็ไม่ได้เท่าเทียมอะไรหรอกแต่ใจมันกำเริบเสิบสานมึงต้องไปยก 4 เท่าสีเขียวนี่ก็ไม่ยอมทำเป็นแข็งดีแข็งในเป็นอุปกิเลสทั้งนั้นก็พูดไปตามประสาสัตว์ประหลาดจะถามพระสาระมันกลายเป็นสภาพรถหลบหลบอยู่ลบหลู่มีคุณท่านมักจะอันตรายจะไปตีเทียบตีเสมอตีเพียงวางทำตนเสมออะไรขึ้นไปหรือว่ามันไม่รู้ความจริงตามความเป็นจริงปราศจากหมายความว่ามันมันไม่เห็นความ จริงอ่ะมันมันญี่ปุ่นไปแล้วเขาเรียกวิปลาสเขาเรียกคนที่ควรจะหลุดด้วยซ้ำไปเข้ามาเรียกเป็นภาษาที่ยากๆชัดๆแล้วก็บางคนมันไม่รู้อะไรตามอะไรเพราะรู้อันนี้ตามอย่างนี้กันมันไม่รู้เรื่องกับเขานั้นเรียกว่ามันมันมีคนจริตมีปัญหาชัดๆซึ่งก็จริงในรูปหล่อโบราณหมายความว่ามันไม่เข้าใจมันหลงตัวมันไม่รู้มันไม่รู้ตัวมันเป็นโต๊ะยกตัวตีเท่าตีเพียงตีเสมอหรือไม่แม้แต่ปลาราศีมันมีนัยยะของลักษณะนามเราสูงกว่าเขาแล้วเราก็เข้าใจกันต่ำกว่าเขาและทำทีเป็นต่ำของเขาน่าเกลียดเหมือนกันน่าเกลียดมากไปทำผิด ฐานะที่ท่านติดตอนไม่ทำผิดฐานรับผิดท่านผิดตอนเราสูงกับเขาแท้ๆแต่ไปทำเป็นขอบน้อมเป็นคำเป็นอะไรก็ได้ต่ำเกินไปนั่นก็เป็นมานักเทิงหนึ่งเป็นลักษณะของความไม่ไม่พอดิบพอดีไม่ถูกตรงสัจธรรมแต่จะน้อมถ่อมตนอะไรบ้างพอเป็นมารยาทพอเป็นพิธีพอเป็นลักษณะแสดงออกเป็นลีลาที่ว่ามันไม่แข็งกระด้างไม่ถือตัวถือตนอะไรนักก็ยอมได้เป็นลักษณะระมัดระวังได้อ่ะเธอล่ะโค้งให้เราพร้อมให้อะไรบ้างอย่างนี้เป็นลักษณะที่เห็นว่าเป็นแนวโน้มของมนุษย์ผู้ที่มีจิตใจไม่กระด้างไม่ดื้อดาบ การอ่อนน้อมถ่อมตนก็เป็นคุณลักษณะที่เราก็รู้กันดีอยู่ว่ายังดีกว่าเป็นแทงสนุ๊กกระเดกเป็นด่างถึงแม้จะสูงจริงแต่ก็แข็งไม่ยอมมีทีท่าอ่อนอ่อนน้อมน้อมอะไรบ้างเลยอย่างนี้มันเป็นลักษณะที่จะต้องเข้าใจเข้าใจว่าที่จริงเราก็ทิ้งห่างหรือว่าเราก็ปล่อยหางก็ปล่อยแนวโน้มไปในทางที่ว่าน้องๆหน่อยจำยอมหน่อยก็คุ้มครองบ้าง Ok Google แม้จะเป็นรูปเป็นนามก็สมส่วน คนใจยอมจะตายไม่ยอมที่จะนอนจากใจทั้งสิ้นใจยอมตายไม่ยอมจริงๆมันไม่ใช่หรอกมันมาจากใจใจมันไม่ยอมนั่นแหละมันถึงตายไม่ยอมเข้าใจมันยอมแล้วนะมันไม่มีปัญหาใจมันยอมแล้วมันก็ยอมตายให้ได้จริงๆกายมันก็เหมือนต้นไม้ลำไม้มันจะดัดยากๆถ้ามันเคยแตกมาก่อนแล้วก็ดับยากมันก็ต้องดัดมันหน่อยก็ลงทุนลงไปมันเลยบางทีก็เอาค้อนหวดมึงเข้าไปมันอยู่ในนมลงมาได้ดึงดูมันไปบ้างตัวเองนั่นแหละตัวเองมีคนอื่นหรอกถ้างวดลงมาหรือว่าน้องลงมาดึงลงมาดีๆมันก็จะนอนดีต้องฝึกเหมือน ดุ๊กดิ๊กอยู่เหมือนกันมันดูไม่ราบรื่นหรอกถ้าเผื่อว่าหักไปมันก็จะดูเรียบร้อยมันก็จะดูแนบเนียนลีลาหน้าดูบางคนมันไม่ค่อยถนัดไม่ค่อยฝึกไม่เคยซ้อมเนี่ยไม่ค่อยลงตัวดูแล้วก็คงเก่งๆเกะกะเกะกะดูแล้วมันประดับประเดิดมันไม่ราบรื่นเรียบร้อยง่ายงามเราจะทำก็ยากแล้วมันก็ดูไม่งามดูไม่รื่นดูไม่เรียบมันต้องฝึกต้องหัดแม้ใจจะเข้าใจแล้วจิตจะยอมแล้วเราก็ยังจะต้องมาฝึกทั้งกายทั้งวจีมาจากน้ำใจหรือว่ามาจับตัวใจทั้งสิ้นมาจากตัวจริงกินยาเป็นตัวใหญ่ถ้าติดตัว ไปปลายอย่างนี้เป็นมานะสังโยชน์เป็นแกนมานะสังโยชน์คือความถึงตนหรือเป็นเรื่องของฉันนะแล้วเรายังเห็นเป็นกำไรอายตนะเรายังเห็นเป็นสิ่งที่ยังเป็นประโยชน์ส่วนตนหรือเป็นประโยชน์ยึดไว้แก่อยู่ที่เราเป็นของเราเรานี่แหละเป็นตัวยึดตัววางเราเองเป็นตัววางมันถ้าเราเองเราเข้าใจดีๆแล้วแล้วก็ฝึกหัดแล้วก็จะรู้กลไกของเราปล่อยยังไงวางยังไงทำได้ง่ายขึ้นเร็วขึ้นถ้าบอกว่าเราไม่ยอมมันไม่ยอมมันไม่ยอมแล้วมันไม่ยอมมันไม่ยอมมันก็จริงมันไม่ยอมให้ปากมันก็จะพูดมันไม่ยอมอยู่จริงๆมันจะไปยอมอะไรถ้ามันยอมมันก็ไม่มี มันไม่มีอะไรที่จริงมันไม่มีอะไรเลยแม้แต่มึงก็ไปกิเลสดื้อด้านจริงๆมันไม่ยอมจริงๆไอ้ตัวยอมหรือไม่ยอมใครกับใครถ้ารู้รู้ตัวให้ดีไม่ยอมแล้วมันก็ไม่ยอมจริงๆมันไม่มีตัวมันไม่มีตัวอะไรถ้ามันยอมก็เดี๋ยวนั้นน่ะมันไม่ยากอะไรหรอกมันไม่ได้เป็นเรื่องที่มีตัวมีตนมีที่มีอันอะไรเลยจริงๆเออใครทำได้ปุ๊บก็ได้ปั๊บแต่ถ้ายังไม่ได้ก็ไม่ได้อยู่นั่นแล้วมันเป็นตัวจริงยึดติดเกาะเอาแน่มันไม่ปล่อยมันจะเป็นเรื่องของจิตผู้ที่ยอมหรือไม่ยอมหรือพูดจริงจะยอมวางเสียปล่อยเสียหรือไม่อย่างนั้น รูปรถเกี่ยวข้องกับวัตถุอื่นถึงเสียงสัมผัสเรื่องมาจากนอกมาจากไหนมันเรื่องของตัวเองจึงเรียกว่าตัวตนตัวตนภาษาไทยเราเข้าใจแล้วว่ามันเป็นตัวตนเป็นตัวเราหมายเอาตัวเราเองมันหมายถึงเองข้าเองกูเองนี่แหละพวกเราเองนี่แหละมันจะอื่นหรอกหมายถึงอันนี้เป็นเรื่องของอัตราเรามาแปลภาษาไทยๆว่าตนมันก็เรื่องของความบางเบาถึงความน้อยความเหลือลงอายัดกันนะหลงกันนะหลงตอนหลงว่ามันเป็นกำไรเป็นประโยชน์ที่เรา ได้เราจะมีเราจะเป็นที่จริงมันไร้ประโยชน์บางทีเราทำอะไรไม่ออกมันต้องฟังดีๆกันอยู่นั่นแหละไม่ยอมไม่ยอมไม่ยอมผู้อื่นไม่ยอมความคิดเห็นคนอื่นไม่ยอมเสียเหลี่ยมไม่ยอมเสียศักดิ์ศรีมันเป็นสัตว์เป็นสีไม่ยอมตามความคิดของคนอื่นไม่ยอมตามอย่างยาตามที่เขานำพาเสียงอะไรงี้มันเป็นสภาพนี้มากกว่านี้นะที่พูดนี่ก็เป็นหลักใหญ่ๆถ้าพูดได้รู้ตัวแล้วก็ฝึกปรือเปลี่ยนแปลงไปก็จะสบายขึ้นทุกข์ลำบากก็จะลดลงเมื่อลดลงก็มีเรียบร้อยก็สบายออกไปแล้วก็ทำอะไรได้บ้าง ถึงเวลาทำก็ทำจมูกกับฝูงทำไปนอนไอ้นี่ไปยิ่งเราเห็นว่าเออก็หมู่หลายๆคนจะไปผ่านพัชทำอะไรทุกคนก็ต่างคนต่างใช้หลักใช้จิตใช้ปัญญาแล้วมาตามๆกันพร้อมๆกันมันจะเรียบร้อยดีถ้าเราไม่ทำมันก็ไม่ทำทั้งนั้นแหละสุดท้ายมันเป็นเรื่องของการงานสุดท้ายเป็นเรื่องของจิตอันนี้มีแต่เรื่องพักจะเอาแต่หลบแต่พักนั้นก็ย้ำกันมามากแล้วเรื่องของการลบการพักมันก็หลบก็พักแล้วก็เล่นประเภทเดียวไปไม่เอาเอาอะไรเลยมันก็มันก็ได้อธิบายย้ำให้เห็นแล้วว่ามันเป็นเรื่องของความไร้ค่ามันเป็นความรักความไร้ค่าเรื่อง ทำให้มนุษย์เน่าทำให้มนุษย์ไม่มีประโยชน์อะไรไม่มีคุณอะไรไม่มีค่าอะไรยิ่งกว่าหมูหมาตัวหนึ่งหรือยิ่งตัวดินน้ำดินถึงเฉยๆแล้วก็เรื่องอะไรก็ไม่น่าจะยากอะไรที่จะไม่เข้าใจเพราะเราจะทราบถึงคำว่าเราไม่ทักเราไม่เปลี่ยนแล้วเราจะทราบถึงสภาพของลักษณะต่างๆคุณลักษณะต่างๆที่พระพุทธเจ้าที่เป็นเครื่องเทียบเป็นเรื่องอ่านคุณลักษณะอย่างนี้อย่างนี้อย่างนี้เอามาเทียบเคียงความจริงมาศึกษา แล้วเราจะเห็นได้ว่าพระพุทธเจ้าเนี่ยมีทฤษฎีที่ทำมนุษย์ตามทฤษฎีของท่านแล้วถ้าเป็นไปได้จริงตามทฤษฎีของฉันเป็นทฤษฎีที่ทำมนุษย์ให้ประเสริฐจริงๆและมันมีลักษณะความว่าสบายโปร่งโล่งได้จริงๆมันมีความว่าเป็นความไม่มีกิเลสจริงๆ 1 เป็นประโยชน์สำคัญเป็นประโยชน์สำคัญจริงๆมนุษย์มีประโยชน์มีคุณค่าจริงๆจะเห็นได้ว่ามันประกอบไปด้วยการงานเมื่อยก็พักไม่เมื่อยก็เปลี่ยนเป็นประโยชน์จริงๆเป็นคุณค่าเห็นและในตัวมนุษย์พูดทำเองเป็นประโยชน์อยู่เองนั้น [ไม่สามารถถอดข้อความได้] แล้วเราพิจารณาแล้วว่าการงานหรือการกระทำกรรมจะพูดอยู่จะทำการงานอยู่เป็นกรรมมันตะการกระทำเป็นที่สุดการกระทำนั้นเราก็เห็นแล้วว่าเป็นกุศลของที่ไม่บาปอะไรเป็นบุญด้วยเป็นบุญกุศลมีความดีเป็นความงามด้วยไม่ขัดข้องอะไรพร้อมกันนั้นใจเราก็ลงว่าสบายอีกประเด็นหนึ่งพร้อมกันนั้นความไม่มีที่เน้นกันมากกว่านี้ผ่านคือความดับสนิทเน้นการนับวันที่ผ่านมาในพระลักษณะของความไม่มีก็มีอยู่พร้อมกันด้วยหรือถ้าไม่มีเลยไม่มีกลิ่นเหม็นไม่มีอุปทาน ไม่มีปัญหาไม่มีแม้แต่กิเลสหยาบกิเลสละเอียดไม่มีจริงๆอ่านออกรู้หน้าตาฉันรู้ความมุ่งหมายว่าคำว่าไม่มีนี่ก็เป็นคุณลักษณะอย่างหนึ่งของนิพพานเราก็มีสภาพความไม่มีจริงๆความบริสุทธิ์ล่ะมีอีกเราบริสุทธิ์อยู่เลยไม่มีกิเลสใดๆไม่มีทุจริตใดๆไม่มีอกุศลใดๆแล้วมันมีแต่กุศลอยู่นี่ไงมีกุศลมีสติมีใจบริสุทธิ์ใจสะอาดมีกรรมการกระทำการงานอันบริสุทธิ์การงาน สะอาดอยู่เราจะดูเงื่อนไขไหนเราจะดูแค่ไหนถึงไหนมันก็ลงตัวมันลงตัวมีคุณลักษณะของนิพพานทั้งนั้นน่ะมันผ่านตรงไหนมันขัดแย้งตรงไหนคุณฟังดูขายให้ฟังมันทะลุปรุโปร่งมันลงตัวเดียวกันนะมันเป็นลักษณะเดียวกันอยู่ในคนผู้นั้นน่ะเป็นอย่างนั้นอยู่พร้อมๆกันอยู่พร้อมๆกันเลยมีการงานมีการกระทำมีสภาพที่มีไม่มีก็มีอยู่สภาพไม่มีก็มีอยู่ไม่ทันไม่แย่งกันและเป็นความเลิกความยอดด้วยความเลิกความย่อ จริงๆของผู้นั้นอยู่คนเดียวไม่ใช่ไม่มีอย่างไม่มีเหตุไม่มีปัจจัยไม่มีอย่างอะไรก็ไม่รู้เวิ้งเวิ้งว้างๆพูดไม่ได้อธิบายไม่ได้จับไม่ติดแล้วเป็นยังไงกันแท้ไม่รู้เรื่องสุดท้ายไม่รู้เรื่องไม่มีแล้วอะไรไม่มีไม่มีจิตไม่มีวิญญาณเราก็มาพิจารณากันว่ามันดีกว่ากันหรือไม่ดีกันเอามาเทียบเคียงกันดับจิตจับวิญญาณไม่รับรู้เลยนั่งแทงชื่ออยู่เฉยๆแล้วก็เอาดูว่าคนคนนั้นมาเทียบกับคนรับงานที่เราว่าอันไหนมันดีกว่ากันแล้วมันจะสร้างพฤติกรรมของมนุษย์นั้นไปยิ่งสั่งสมอย่างโน้นก็ยิ่งสั่งสมอย่างที่เราว่าอันไหนมันจะหน้าหน้าที่จะเป็นหน้า ดีกว่ากันผู้ใช้ปัญญาอ่านผู้ใช้ปัญญาวิเคราะห์วิจัยพิจารณาดีๆก็จะรู้จะเห็นเมื่อเราเข้าใจความจริงโดยลักษณะต่างๆที่กล่าวนี้แล้วเราก็ฝึกจะมีวิธีการต่างๆที่เราจะฝึกอบรมตนจะเป็นไปเมื่อเป็นไปได้แล้วเราก็จะได้รับรถเพราะเราจับถูกรถที่ว่านี่มันถูกต้องลดปริมาณเป็นไปได้ถ้าไม่ถือไม่ยึดไม่ถือมั่นยึดมั่นแล้วเราเห็นแล้วแต่ก่อนที่เราหลงยึดอย่างโน้นอย่างนี้อยู่กับกลายเป็นว่าไม่แล้วตอนนี้เราไม่ยึดอย่างนู้นน่ะแต่ว่ายึดกับยึดได้แล้วก็มายึดอย่างที่เราเห็นนี่ เราก็ไม่สงสัยแล้วไม่มีพัดสวาทเป็นภาษาส่วนของช่างเหรอแล้วก็ไม่สงสัยแกว่าไม่ยึดเราก็ไม่สงสัยจะว่ามีแล้วก็ไม่สงสัยจะว่าไม่มีเราก็ไม่สงสัยเราจะเป็นจะมีอยู่เราก็รู้ความจริงเราก็มันเหลือจึงเป็นสิ่งเมียมันเหลือรูปนามขันธ์ 5 มันเหนือความรับรู้มันเหลือเรื้อรังหรือตายเพราะมันก็ไม่เห็นเป็นอะไรมันจะสร้างจัดสรรมันจะเป็นจะไปแล้วก็อยู่สบายแล้วก็เป็นสบายเราเข้าใจแล้วเราเป็นได้จริงแล้วเราก็เป็นมนุษย์ประเสริฐเป็นผู้ที่มีอายุยืนอยู่แล้วก็พักอยู่ได้อย่างสบาย เพราะเราได้รู้วิโมกขธรรมเพราะเราได้เข้าใจพี่โมกขธรรมซึ่งเราก็ได้อธิบายวิโมกข์ก็ทำไปอีกแล้วนิมนต์พระธรรมคือสิ่งที่มันจะต้องรู้และสัตว์จะมาตั้งหลักตั้งทฤษฎีเอาไว้รีโมตต่างๆตั้งแต่เราจับรูปนามคำว่ารูปนามหรือรูปถ้าไม่ได้เรียกน้ำด้วยซ้ำมีหม้อนี่หมายความว่าจิตมันดูแล้วจิตมันหลุดก็รู้ว่ารูปหมายอะไรอยู่รู้อยู่ทีเดียวไม่ใช่ลูกจะตาเห็นทบทวนมีหมวกขอกินได้ชัดจับเอา 17 ตนเองลูก รื้อกิเลสในจิตกิเลสนูนๆมันมีอาการมันมีแรงมันมีแรงสุดมีแรงรั้งไม่มีแรงจูงดึงไม่มีแรงที่ทำให้เรามันไม่ดีแรงนั้นมันยังแรงเราตีแรงนะไม่แตกแดงทั้งจุดดึงเราเป็นอย่างที่เคยเป็นเก่าๆที่มันเลวๆร้ายๆมันไม่ดีเห็นชัดแล้วก็รู้ว่าโอ้ไอ้นี่กินเร็วไอ้นี่คือสิ่งที่พาไปตกต่ำหรือพาไปชิบหายแก้กรรมได้เรารู้รายละเอียดละออเลยมันผิดนี่เราปรับปรุงปรมัตถ์แล้วมันก็จิตใจเป็นจุดรูปรถลงมาเป็นนิพพานกลางควายมาหน่อย LINE มาไม่เกาะไม่ติดไม่กลับไม่สมไม่ลงรู้ เป็นวิโมกข์ 2 เป็นภายในภายนอกที่ชาร์จไม่เลยเธอก็ไปไหนเกินไปก็ออกนอกแล้วที่เคยจำแล้วอธิบายเห็นอีกปกติเห็นเห็นสภาพอากาศอรูปสัญชีภายในภายนอกเป็นรูปภายนอกเป็นรูปภายนอกภายใน การที่เราพูดขนาดนี้ว่ารูปภายนอกก็ไม่ใช่เรื่องนอกจิตใจจะสึกอะไรหนึ่งในจิตในจิตจิตนอกจิตเป็นนอกของจิตเป็นธรรมารมณ์เป็นอารมณ์นอกอารมณ์ในอารมณ์ในจนกระทั่งดับหลับหนีเข้าไปก็บอกว่าไม่ออกนอกแล้วนี้ต้องรู้ภายในเป็นภายในที่จริงเป็นอันโตเป็นอันเจวะอันโตอันติว่ายินดีจริงที่ถูกจริงที่เจริญจริงที่บริสุทธิ์บริบูรณ์จริงไม่เลยขอบเลยขีดทิ้งก็เป็นลักษณะของมัดขึ้นมาถ้าบอกว่านายหรือเราใช้ภาษาว่านายก็คือนายที่อยู่กลางในเหมือนใจกลางถ้ามันบอกว่า ผ่านเข้าไปวันไหนแล้วมันถึงใจกลางแล้วก็ไม่หยุดเลยออกไปอีกมันก็ออกเป็นนอกเพราะฉะนั้นเราต้องทำความรู้สึกผิดพลาดที่จะย้ำให้ฟังแล้วสมมุติว่าเรานั่งพิจารณาธรรมหรือว่านั่งใช้จิตอยู่เนี่ยเอ้าแล้วเราจะไม่ยุ่งเกี่ยวเป็นภายนอกตาหูจมูกลิ้นกายมันยุ่งนักเราจะพิจารณาในใช้จิตในจิตของเราเต็มเหนี่ยวหรือว่าเราจะไปอยู่กับจิตในจิตให้เต็มเหนี่ยวเราก็จะไปอยู่ในจุดต่างๆทวารนอกเข้าไปนั่งหลับก็ไปจับไม่ยุ่งนิดเดียวลูกก็ไม่เอารถไม่เอากินไม่เอาแล้วก็ไปก็ไปก็ไปข้างในก็เป็นนายกก็ไปอยู่บาดาลเลยไม่รู้เรื่องดับสติตกสติน้อยก็ 4 โรงเรียนลงจาก ข่าว 18 17 16 15 10 อันดับหนึ่งไปศูนย์เลยนั่นมันออกนอกเขตเทศบาลแล้วมันไม่ใช่น้อยนะฟังให้ดีนี่ก็ต้องรู้ให้ชัดซับซ้อนทวนอีกอัดเช็คตังค์หรืออันโตอันตรายแปลว่าภายในอันตรายเพราะสุดท้ายก็ที่สุดเราหาจุดกลางภายในที่แท้เหมือนใจกลางแกนลูกกลมมีใจกลางลูกกลมมีใจกลางเราจะต้องรู้ใจกลางเป็นภายในเพราะฉะนั้นเราเข้า เลยออกไปไม่เอาแล้วต้องรู้แม้แต่เป็นธรรมารมณ์หรืออารมณ์จิตภายในภายในเกินไม่เอานี่มันซับซ้อนมันละเอียดสุดคุ้มกันนิดนึงที่อธิบายกันให้ฟังเนี่ยไม่เช่นนั้นเราจับมันขึ้นมาปฏิปทาหรือความเป็นกลางความเป็นสัมมาปฏิปทามัชฌิมาปฏิปทาพฤติกรรมหรือการประพฤติปฏิบัติสู่ความสมดุลสู่ความเป็นกลางแท้เป็นตัวที่ถูกตรงจุดกลางติดในจังหวัดใดในการปลายกลางกลางปลายมันขึ้นมาปฏิบัติศรัทธาถ้ามันไม่ดูความพอดีสมดุลถูกต้องตามจริงเจริญแล้วจริง ดีจริงเราเข้าใจไม่ได้เพราะมันเป็นภายนอกก็คงเข้าใจไม่ยากนักภายนอกมันหยาบสิ่งที่นี่เป็นภายในเข้าไปในจิตในธรรมารมณ์และในอย่างไรจึงขอตีตลกหรือตีย้อนหรืออธิบายให้ฟังชัดๆว่าในที่ว่านี้อย่าประหลาดมันแม้จะเริ่มดีออกอุปกิเลสเรากำหนดรู้ว่าในขณะนี้เรากำลังมนสิการเรากำลังมีการงานเราไม่ได้พักผ่อนหลับนอนเราไม่ได้ปล่อยจิตก็หยุดสารพัดร่างกายก็พักใจก็พักตาหูจมูกลิ้นกายไม่ต้องไปรับรู้อะไรอ้าวดับตาก็หลับหูก็ไม่ต้องรับเสียงอะไรตัดปากพระองค์กร ใจเฉยๆไม่ต้องรับรู้กลิ่นไม่ซ้ำตอนนอนหลับเอาตดไปใส่จมูกรู้เรื่องไหมไม่รู้เรื่องหรอกนั่นแหละบางทีเสียงฟ้าร้องฟ้าผ่าได้ยินไหมบางทีบางทีไม่ได้ยินแต่มันร้องดังๆหน่อยสะดุ้งตกใจได้ถ้ามันไม่ร้องดังอะไรนักหรือว่ามันยังอร่อยอยู่ในภพภูมิติดนั่นน่ะที่เราจัดมันไม่ได้ยินว่าฟ้าผ่าข้างหูนี่บางทีหูหายไปแล้วไม่รู้เรื่องเลยนี่เราตัดทวารนอกเวลานอนหลับพักก็คือการหยุดทำงานตาไม่เอาเรื่องหูไม่เอาเรื่องจมูกลิ้นกายไม่เอาเรื่อง แม้แต่จิตจะคิดจะวุ่นอะไรปล่อยวางพักแล้วจะวางให้เบาขนาดไหนจิตจะหยุดเครื่องขนาดไหนตกประมาณที่เรามันนอนสีหะไสยาสน์ตะแคงนี่ก็เพื่อที่จะมาให้มันดับปล่อยกลายเป็นออกนอกเขตเทศบาลเกินไปจนกลายเป็นผีตายซากนอนเป็นผีตายซากแล้วก็ปล่อยมากๆเลยนี่นะมันไม่มีจิตอะไรที่เหลือทรงตัวควบคุมดูแลจิตจริงๆเลยดูแลตายจริงๆเลยเนี่ยปล่อยไปหมดเลยเนี่ยนอนหลับเหมือนมึงตายซากเลยเก่งๆๆหน้าตาหมดลูกไม่ต้องคบต้องคุมอะไรกันซึ่งมีตัวควบคุมธรรมดา บางทีน้ำลงน้ำลายมันมีมันอะไรก็ปล่อยให้มันหลายเยอะแยะอะไรออกมาปาดคอเบี้ยวๆบิดบิดอะไรต่างๆนานากรนปล่อยให้จนให้อะไรต่ออะไรต่างๆล้วนแล้วแต่มันปล่อยเลยไปหน่อยเพราะในลักษณะขนาดหนึ่งมีคนนอนหลับขนาดนี้หลับนะไม่จนน้ำลายไม่ไหลแล้วหน้าตาก็ไม่ดูปล่อยซะจนดูดีๆใส่รูปกายที่นอนอยู่จริงๆกลางๆสลัดสลัดไปตามอำนาจกิเลสมันอยากจะออกไปผ่านนั้นผ่านนี่หว่าลีลาไปตามมันตามอำเภอกิเลสวิจัยที่สุดในใจในข้างในคนนึงต้องจ่ายมันก็ผลักดันให้เป็นไปตามตอนนี้จะมีตัว ตอนนี้กี่แท่งกี่สายตอนนี้เอาขามาไขว้คอดูสิวะทำไปตามกิเลสของมันเห็นแม่เด็กๆมันนอนมันก็ไปตามเรื่องตามราวมันไม่มีการกำหนดมันไม่มีการยึดติดตัวไม่มีการควบคุมเพราะเราจะทรงตัวให้ควบคุมตรงรูปทรงร่างอยู่ตามอะไรได้แล้วก็มีจุดคุมมันอยู่นี่มันเป็นคุณสมบัติของเสียงเพราะฉะนั้นผู้ใดมีสติสัมปชัญญะปัญญาควบคุมแม้แต่การเดินยืนนั่งนอนอยู่ที่ไหนเป็นอย่างไรทำได้แม้แต่นอนหลับพักผ่อนที่สุดแล้วก็ยังเหลือสติควบคุมจิตมีอำนาจกล้ามีความเก่งจริงๆมีจิตเอาไว้ใช้ใช้อย่างนี้แล้วก็อยู่ไม่ปล่อยปละละเลย อยากเป็นคนตกอยู่ใต้อำนาจผีครอบครองไม่ว่าจะผีกิเลสของเราเองนั่นแหละขนาดไหนชนิดไหนเราก็ยังมีจิตที่ควบคุมดูแลอยู่เป็นพระแม่เป็นเจ้าอำนาจเจ้าอำนาจแห่งจิตเราเองนี่แหละไม่ให้เอาให้ความไม่ดีไม่งามไม่เรียบไม่ร้อยไม่ก็พาเข้าทางไม่เอาไม่ให้มันตกเข้ามาควบคุมเราได้จึงต้องฝึกนะฝึกแล้วก็ประมาณทำไปจนสุดท้ายเราก็รู้ว่าเราจะอนุโลมหรือไม่อนุโลมแค่ไหนบางทีเรามันเมื่อยมากเราจะต้องพักจริงๆเสียแล้วเจาะใหม่ดึงไว้ปล่อยหมดเลยพักมากก็ตามใจแต่ถ้าอยู่เพราะลำพังพอดีพอดีแล้วก็ปล่อยไปแล้วก็พักไปขนาดนี้แหละ นอนหลับแล้วก็ให้มันมีสติเหลือประมาณนี้ควบคุมขณะนี้จงไว้ขณะนี้ไม่รู้ตัวแม้จะนอนหลับแม่จะหยุดก็ยังมีจิตยังมีสติสัมปชัญญะปัญญาอยู่ในส่วนหนึ่งส่วนหนึ่งที่จะควบคุมอย่างน้อยก็ควบคุมอาการอยากมาตอนนี้เรานอนท่านี้จะเป็นอย่างนี้นะแล้วก็จะรู้สึกตัวลงไปว่าเราจะไม่ดับจนเกินถ้าดับออกไปจนเกินนั้นเรียกว่าออกนอกทางเรียกว่าออกนอกเป็นเพราะเหตุผลนี่มันเป็นอารมณ์ดีเป็นการกำหนดเป็นเอก ago เป็นเอกเป็นเยี่ยมอัศจรรย์อรูปชั้นดีเอโกมหากาลีปัตติที่เป็นวิโมกข์ข้อที่ 2 เราจะต้องเกิดลูกได้ความรู้เกิดรู้เกิดขึ้นแต่ก่อนข้อที่ 1 มันเป็นคำว่าสิ่งที่ถูกรู้คือรูปอะไรหยาบๆก็คือจิตคืออารมณ์คืออาการอะไรเป็นภายในเป็นจิตเป็นธรรมารมณ์พอรู้ได้แล้วก็ต้องเข้าใจลักษณะที่กำหนดตามปัจจัยและต้องเห็นจริงเป็นปกติเห็นจริงรู้จริงไม่ใช่ว่าใครจะเข้าใจภาษา [ไม่สามารถถอดข้อความได้] วิ่งออกไปเที่ยววิ่งออกไปบาดาลนี่ออกนอกเขตเทศบาลก็รู้มากมันไปจนจะหมดตัวหมดตอนนี้หมดตัวหมดต้นแล้วยังไม่รู้เลยพี่ธันวาคมจะนั่งอยู่นี่หมดเลยมันไม่ได้อยู่ด้วยกันเลยนี่มันมาด้วยกันมันไปไม่ไปด้วยกันไงมันคนละเขตของคนละโลกแต่เราก็พูดอยู่นี่ตัวร่างกายคนนั่งอยู่เนี่ยว่ายุโรปเดียวกันโลกของจิตโลกของอารมณ์มันอยู่อีกโลก แม้แต่เราพูดเสียงออกดังๆขนาดนี้ไม่ได้ยินแม่หูไม่ได้รู้ไม่ได้รับรู้อะไรแม้อะไรก็ไม่รู้เลยนั่นไม่ได้ว่ามันคนละโลกเลยทีนี้เราไม่เอาถึงขนาดนั้นขนาดนั้นมันก็โอ้โหมันจะมันน่ะสิการอยู่ด้วยกันได้ยังไงมันไม่ได้อยู่ด้วยกันเลยใจกันคนละตัวเลยแล้วมันไม่รวมกันเลยไปประการทั้งปวงพระร่วมกันบ้างฟังแว่วๆแค่นั้นมันก็ออกนอกอยู่แล้วรับไม่เต็มร้อยเริ่มมีตอนนี้เป็นอุปกรณ์เรียกว่าไม่รับไม่รับขนาดมากขนาดน้อยขนาดไหนก็ตามมารับบ้างมาอยู่ในศาล ต้องให้ผู้ที่เป็นพระโยคาวจรชั้นสูงและต้องฝึกตนเลยเราจะต้องควบคุมจิตเรานี่ควรควรจะเป็นงานนี้ควรจะยินดีควรจะอยู่กับอันนี้แล้วก็รู้ว่ามีเพียงไม่ได้เอ๊ะมันก็ไม่น่าจะเล่นอะไรไม่น่าจะไปแบบอะไรจิตใจก็ตัดไม่ต้องกังวลไม่ต้องรับนึกถึงจดจ่อรวมอยู่ที่นี่เด็กเต็มไม่ลบลงไปในบรรดาไอ้ที่มันไม่รู้เรื่องง่ายๆนะเว้ยของตัวของตนเองไม่เอาไม่ฟุ้งซ่านเราไปอื่นตาก็มองเป็นนักกีฬาตายสั่งไม่ดีมองเป็นจะไปแล้วคิดออกไปแล้วมันออก เหมือนกันไม่ใช่อัจฉริยะสั่งไม่ใช่อันโตอันเทวะที่แท้ทานตะวันแปลว่าที่พูดนี่พูดเผื่อไปถึงวิโมกข์ข้อ 13 เพราะฉะนั้นความเป็นภายในอันโตอันแปลว่าก็แปลว่าภายในเป็นชั้นปลายที่พูดเผื่อไปอาจจะฟังในรูปภายในภายนอกที่พักอาศัยทางขณะนี้พูดให้ฟังภายในแท้ๆมันยังมีภายนอกซ่อนอยู่ในภายในเพราะฉะนั้นอย่าหลงเสียงเธอไม่รู้เรื่องหรอกแล้วก็นั่งหลับดับไปเลยจนถึงวันนั้นๆในแท้ๆเลยจัดอัดเข้าไปอยู่ในความไม่รับรู้อะไรเลยไม่รู้เรื่องอะไรเพราะว่าในฟังฟังดูมันก็ดูเหมือนในจังเลยนะในอัดยัดเข้าไปในรูปิด [ไม่สามารถถอดข้อความได้] ทานเป็นตัวยอดตัวปลายของอารมณ์เป็นตัวย่อตัวปลายของจิตมันจะไปพาเจริญอะไรจะศึกษาจะทำมันดูรู้เรียนก็ไม่ว่าแต่อันนี้ไม่ใช่ตัวความเป็นมัดที่มาปฏิปทาหรือไม่สัมมาไม่ชอบไม่ควรไม่ใช่ฝ่ายจริงไม่ใช่จุดสูงจริงไม่ใช่ตัวที่หมายเอาว่าภายในหรือภายใจกลางไม่ใช่ใจกลางคืนไม่ใช่ความสมดุลที่จะทำให้มนุษย์รู้สึกมันเลยไปมันกลายเป็นอัตลักษณ์นิดนึงทำเอาได้ไม่ยากจะประคองให้ได้ติดต่อกันนานแม้แต่แค่ว่าคุณมานั่งปฏิบัติธรรมเนี่ยให้มัน บางคนดีมีที่เป็นประโยชน์แก่มนุษย์โลกธรรมดาๆถ้าคุณจะไปนั่งฝึกตัวให้มันได้ปล่อยให้มันได้ดับไปอัสสัมชัญได้แล้วชั่วโมงนึงแล้วไมวันนี้ทำได้ชั่วโมงพรุ่งนี้อีกจะเอาอีกมาดูนี่อีกเดือนแ