231021-2-242 ทางเอกภาค2-ตอน242(หน้า521)-พ่อท่าน-ปฐมอโศก-ท054.txt
เนื้อหาในไฟล์
วันที่ 21 ตุลาคมพุทธศักราช 2523 พ่อท่านพุทธทาสอบรมทำวัตรเช้าแสดงธรรมทางเอกภาค 2 ตอนที่พื้นฐานประถมศึกษาเรามาพูดกันอีกใช้คำพูดสาธยายเกิดแม้ที่สุดความบรรลุในได้ฟังการสาธยายนี้เรื่องของระบบ เรื่องของธรรมเนียมที่พวกเราชาวส่งได้ทุกอย่างก็ทำกันขึ้นมาอีกหลายอย่างที่จะพยายามวางรากฐานหรือตัดสินลงไปแล้วก็เช่นกันการสวดพระนามธรรมคาถาที่เราได้ทำกันอยู่แล้วนี้ในขณะนี้ก็คิดว่าเราได้มีสภาพที่ถูกต้องลงทำตามธรรมตามวินัยแล้วแม่มันจะมีสิ่งที่เกิดเป็นขึ้นมาในสมัยนี้เช่นว่าคำสวดคำกล่าวพระนามพระคาถาซึ่งเป็นการสรรเสริญคุณพระสัมมาสัมพุทธเจ้าเอาคาถาสำคัญที่เกจิ จักรพันธุ์ขึ้นเป็นคำกล่าวสรุปอย่างพระองค์ 8 เป็นต้นเป็นการกล่าวสรุปถึงลำดับของขั้นตอนไปทำที่ไปสมัครพระพุทธเจ้าท่านสามารถพิชิตเป็นธรรมะแต่ละระดับต้นเป็นกลางจนสุดได้อย่างงามถ้าเราก็เห็นด้วยเข้าใจในอาคมเหล่านี้และเราก็นำเอาไว้สรรเสริญพระพุทธเจ้าได้ดีเราสรรเสริญคุณท่านเพราะท่านเก่งอย่างนี้เพราะท่านมีอาการอย่างนี้เพราะท่านมีคุณธรรมอย่างนี้แล้วก็เอามายกย่องเชิดชูคุณอันนี้ไว้เพื่อจะได้ทำความเข้าใจแล้วก็ ศึกษาปฏิบัติประพฤติเดินตามรอยพระยุคลบาทนั้นถึงแม้คำมหากรุณาธิคุณต่างๆที่ตนเองท่านใดมีมาเป็นผู้ที่จะทำเป็นสุดยอดแห่งความดีงามอะไรนี้เราก็เอามากล่าวไว้เราได้เลือกเป็นพอสมควรแล้วก็เอามาทำกันเนี่ยขณะนี้เราโสดมาได้ลองฝึกหัดตั้งแต่ความไม่เก่งแล้วก็ไม่ค่อยรู้แล้วมันก็ไม่เหมาะใจทำมาแล้วพยายามสวดสวดสาธยายเอ้ยสวดประเภทนำคาถานี้แล้วก็ได้ทำมานานหลายปีแล้วแต่มันก็ยังไม่รู้สึกว่าได้เป็นเอกลักษณ์หรือได้เป็นที่ลงทำ ตามธรรมตามวินัยกันดีจนยังไม่ได้เคยย้ำเน้นกับพวกเราแล้วก็ไม่ใช้ธนบัตรนี้ตั้งแต่เป็นมาจนมาถึงวินาทีนี้หรือก่อนวินาทีนี้ที่อาตมาได้แน่ใจแต่รู้สึกว่าจะถึงบทถึง
อ่านต่อ
บาตรแล้วในเรื่องการจะมีสิ่งนี้บ้าไม่ใช่มีเพื่ออะไรอื่นเหมือนยันต์กันผีชาวโลกเขามียันต์กันผีใครๆก็มียันต์กันผีพระพุทธเจ้ามียันต์มีคาถา ก็คือญาณคือเครื่องเครื่องนำเครื่องพาเครื่องกั้นใช้เป็นเครื่องจะเป็นเครื่องนำพาก็ได้เป็นเครื่องกั้นก็ได้เป็นเครื่องใช้เครื่องสีเนี่ยวินัยอย่างนี้เป็นต้นคือวินัยโดยเฉพาะวินัย 227 เป็นเครื่องกั้นไม่ให้ศาสนาพังสลายเร็วเหมือนกับรั้วนี้เป็นเครื่องตัดสัญญาณ อโศกนั้นไม่มีสวดเราก็บอกได้ด้วยดีๆไม่ต้องไปสาดแรงอะไรกับเขาอย่างอวดดีพูดธรรมดาบอกว่ามีส่วนเหมือนกันน่ะสิแล้วเราก็จะสวดเพราะงั้นตั้งแต่วันนี้ไปจะเมื่อใดก็ตามเราลงธรรมวัดเช้าจะมีส่วนที่ไม่กี่นาทีแล้วสวยก็สั้นแล้วเราได้ save เวลาเราได้ไม่ฟุ่มเฟือยแล้วก็ไม่ได้มานั่งสวดร้องไม่มานั่งสวดน้องแล้วก็พยายามที่สุดที่เราจะต้องพยายามให้มันเยียวยาให้มันเป็นวรรคเป็นคำเป็นความที่เข้าใจได้ชัดแจ้งความรู้สึกและแม้แต่ใน เราจะได้ตัดแล้วได้ตัดกันแล้วและแม้ในความรู้สึกเป็นธรรมเป็นความเราจะต้องทำความหมายทำความกำหนดเข้าใจให้ได้ว่าเป็นคำเป็นความผู้ได้ชาติผู้นั้นผู้นั้นก็เน้นลงมามันก็จะชัดตามผู้อื่นที่ไม่รู้แบ่งไม่ได้ก็จะรู้สึกได้ในความแยบคายของจิตผู้ใดมีความแยบคายของจิตฟังก็จะรู้สึกสะดุดเขาเน้นให้เขาตัดความตัดความตัดรอบตัดตอนอยู่ในตัวแม้แต่ไม่ใช่วัดใหญ่มันเป็นวรรคเป็นคำอยู่ในความสุขแต่อายุวัณโณสุขังพลังเดียวกันที่เราว่างต่อเราไม่ได้หยุดพักใหญ่มันก็เป็นคำที่ผู้ใดที่จะเน้นให้มันชัดเจนเป็นคำๆแต่ละคนก็ได้อย่างผม ตันเตชะสาภะวันตุเตชะยะมังคะลังอย่างนี้ก็เป็นแต่ละคำแต่ในความบางคนไม่รู้ก็เพราะวันสุรีย์เป็นคำเดียวไม่ใช่เพราะวันศุกร์ไปคำนึงแกเป็นคำหนึ่งใช้ยามังคลานี้เป็นคำนึงอย่างนี้เป็นต้นถ้าเราเข้าใจความเราก็จะเพราะวัตถุเตชะมังคลานี้อยู่ด้วยกันเองนั่นแหละอยู่ในหายใจเดียวนั่นแหละเราไม่ได้ไปหยุดรักกันแบบวัดใหญ่ที่เราอยู่กันทั้งหมู่และมีวรรคในนี้มันยิ่งจะดูเป็นสำคัญเป็นความสำคัญเป็นความเกี่ยวโยงสืบต่อไปสันติ ไปตั้งสติและมีความสำคัญในตัวเพราะวัตถุภะวันตุเตชะยะมังคะลังซึ่งอยู่ในนั้นมีทั้ง relative มีทั้งอัลติเมทหรือว่ามีทั้ง Absolute ของมันอยู่ในนั้นมีความสุขมีความเด็ดอยู่ในตัวเด็กโดยมันก็มีความต่อเด็กที่มีความต่อเด็ดขาดอยู่ในตัวแต่เราก็รู้ว่านี่คือเวทีมีวิธีการของความสัมพันธ์ความอาการของสันติอาการของความสืบต่ออยู่ไม่ได้สืบต่อแต่ มีความรู้ในตัวของความขาดตอนเช่นเราบอกว่ารูปนามแล้วก็รู้ว่ารูปนามรูปนามเวียดนามรูปท่านเรียกคู่กันมันมี relative มันแยกออกจากกันไม่ได้พระพุทธพระธรรมพระสงฆ์แยกออกจากกันไม่ได้แต่มันแยกได้มันปรับได้ไปตัดได้มันมีที่สุดแห่งความเป็นของมันได้ความเป็นพระพุทธความเป็นพระธรรมความเป็นพระสงฆ์ความเป็นนามความเป็นรูปให้มีความหมายที่ชี้เฉพาะได้แต่มันก็ต้องสัมพันธ์กันอยู่เป็นโรคเป็นชีวิตเป็นวงวอนเป็นวัดป่าเป็นสิ่งที่เกิดไอ้ที่เกิดมันมีอยู่ในจิตเกิด สิ่งศักดิ์สิทธิ์จบในตัวสิ่งสำเร็จบริบูรณ์อยู่ในตัวมันเองลงตัวแล้วไม่มีอะไรออกนอกไม่มีอะไรเข้าในเป็นสิ่งนั้นอย่างสำเร็จเสร็จสมมันก็มีของมันอยู่ในตัวเราจะต้องทำแม้แต่สื่อตามความหมายของการตรวจการป้องกันการสาธยายอะไรพวกนี้ให้ชัดๆเพราะที่พูดน่ะพูดเพื่อไม่ให้มันผิดทำผิดวินัยและไม่ให้มันมีมีการเลอะเทอะออกไปอีกต่อถ้าเราได้ลากแล้วมันจะไปเช่ารถขับไปเข้ารถโลกออกนอกรถทำอย่างเมื่อกี้นี้ผู้รับสักที ถ้าขืนเราเอาเชือกเก่าที่มันเคยมีอยู่ในโลกเขารักกันพอจะถามว่านี่ก็หาพอจบแล้วนี่มันนี่โชว์ทีละโสะถาแล้วพี่มันแหมมันง่ายมันติดมันชินเพราะว่ามีเกลื่อนโลกมันมากทำให้มันง่ายที่เราจะดำเนินตามความอยู่เขื่อนแล้วแต่เรารู้ตัวแล้วขณะนี้ว่ามันผิดธรรมพระพุทธเจ้าพระพุทธเจ้าพระพุทธเจ้าไม่ให้ขับทำสวนทำด้วยคำๆอันยาวเพราะเราจะเป็นหลงรักคอร์ดมันมีโชติโลโซมันก็ว่ากันแหละแน่นอนเพราะเราจะต้องระวังว่าตรงนี้เป็นหัวต้นนะทำขึ้นต้นอันนี้มันจะยืดยาก มันอยู่ที่คนขึ้นด้วยเพราะถ้าขืนสัพพีติโยประเดิมมันก็เลยกลายเป็นเชื่อมโยงและยืดยากต่อไปมันไม่ตัดในตัวเพราะโทรศัพท์พีเป็นธรรมแล้วก็ว่าสตรีสัพพีติโยวิวัชชันตุสัพพะโรโควินัสสะตุมันจะเห็นได้ว่ามันมันชัดเจนแล้วมันไม่ราบทำแต่เราสาธยายแล้วก็สวดแล้วเราขับแล้วก็ขับแล้วแต่ไม่เป็นขี่ไม่เป็นหวัดไม่มีช่วงทำนองไม่มีการเอื้อนเอยไม่เป็นคำขาดปัญญาถ้าเป็นคำสรรพนามเดี๋ยวก็จะมีโทษทางการแน่นอนเพราะเราได้ทำกันถูกต้องแล้วดีแล้วก็ขอ ให้พวกเราได้เข้าใจตามที่เด็กกำชับของฉันให้แม่นเราจะตรวจต่อไปอีกได้วิเคราะห์วิจัยหลายคืนหลายครั้งหลายวันว่าเราจะออกพรรษาแล้วเนี่ยเราจะหยุดสวดพระนามพระฐานดีหรือจะสวดต่อไปดีแล้วก็ได้ไตร่ตรองหลายตลบแล้วเห็นว่าเราจะสวดต่อไปต่อไปเรื่อยๆจนกว่าจะมีความเห็นใหม่ที่สุดหรือว่าเกิดผลที่ว่าทำไปแล้วเราไม่ดันสุรางค์ก็ทำไปแล้วเกิดผลที่ผิดพลาดเกิดผลที่ไม่ดีไม่งามตามมามีเหตุปัจจัยเพียงพอเราจะเปลี่ยนหรือเราจะแก้ไขแต่เราเห็นว่าขณะนี้เห็นว่า ได้ไตร่ตรองตลกทบทวนด้วยเหตุผลแล้วก็ผลที่จะเกิดต่อไปในอนาคตด้วยประมาณทั้งประมาณทั้งสิ่งที่เกิดแล้วมีแล้วเรามีทั้งยันต์กันผีเรามีทั้งสิ่งที่เป็นประโยชน์ในปัจจุบันที่เราสวดให้เราได้ประโยชน์และเสียประโยชน์การสาธยายไม่กี่นาทีแต่ว่าในนี้เป็นคาถาที่อธิบายได้และเป็นการระลึกถึงคุณพระพุทธเจ้าเป็นการเป็นสิ่งที่มีเป็นสิ่งที่มีเราจะต้องเราไม่มีนะโมตัสสะเลยนั้นไม่ได้ไม่มีนะโมตัสสะเลยไม่ได้โดยศาสนาศาสนาไหนก็ตามสมัยพระพุทธเจ้านั้นท่านมีองค์พระสัมมาสัมพุทธเจ้าซึ่งสาธยายคาถาและท่านเองท่านไม่ต้องทำสิ่งนี้เพราะถ้าท่านทำมันเหมือนกับการยกเลิกการแต่เขาก็กล่าวอยู่เขาก็กล่าว ของโลกกล่าวกับหมู่กับกลุ่มอื่นๆพูดสาธยายที่จะสรรเสริญคุณอย่างนั้นมีอยู่เพราะต่อหน้าท่านไม่ต้องทำเมื่อท่านไปแล้วเราก็ต้องชักจูงเพราะมันนับวันจะหายพระพุทธเจ้าจะหายไปจากสำนึกมนุษย์เพราะเราก็จะต้องดึงพระพุทธเจ้าเราไม่มีรูปเคารพเราไม่พยายามที่จะเน้นรูปเคารพเพราะว่ารูปเคารพคนไทยทำให้เสียมากแล้วแม้แต่ภาษาสาธยายที่เรียกว่าธรรมะคำสอนคำกล่าวคำความหมายต่างๆเรียกว่าพระธรรมมันก็กลายเป็นพระธรรมที่เปิดแล้วก็ใช้เป็นบทร้องบทหากินเป็นเพลงร้องโฟล์คซองไว้สำหรับหากินที่พูดได้ไปเราจะฟังหยาบๆน่า จนกระทั่งกลายเป็นเรื่องหลอกลวงสวนอย่างหนึ่งจะเอาไปทำอีกอย่างหนึ่งทำเป็นรูปที่ค้านแย้งอะไรไปอีกเยอะแยะมันเลอะเทอะออกไปมากมายก็เพราะความไม่รู้เมื่อรูปวัตถุมันเป็นของอย่างเราตัดก่อนแต่พระธรรมเรายังเอาไว้แล้วเราก็ไม่พยายามที่จะตามตามไอ้พวกที่เอาพระธรรมไปยำติดผู้ใหญ่เราไม่เอาแล้วพระธรรมเราศึกษาเราเคารพนับถือมาจากเคารพเอาไว้บนหิ้งด้วยเคารพโดยการเอามาศึกษาตีให้แตกเป็นปริยัติธรรมแล้วก็ปฏิบัติธรรมเพราะปฏิบัติจนกระทั่งเกิดผลแล้วมันก็เป็นปฏิเวธทำที่สูงสุดเพื่อไปเรื่อยๆทำที่สูงสุดแล้วเราก็จะยังถึงปริยัติปฏิบัติอย่างชัดเพราะระยะต้องมีปฏิบัติต้องด้วย มันก็จะสอดคล้องกันปริยัติธรรมคือภาษาคือคำสอนคือความหมายแห่งธรรมพระธรรมในศาสนาอื่นเขาเรียกว่าพระธรรมเป็นประกาศิตเป็นเพราะหมอเพราะพระวรสารอะไรนี่เขาเรียกเป็นภาษาแต่พอวารสารปรากฏการณ์พระธรรมอะไรก็แล้วแต่มันจริงเราก็ศึกษาส่วนตัวอย่างที่เรามากล่าวมาสู่สาธยายนี้จะเป็นการแทนใครเขาบอกว่าเราเองเราระลึกบูชาพระพุทธเจ้าโดยการที่จะตั้งจิตตั้งใจอย่างน้อยเป็นแต่เพียงรูปแบบเรามีรูปแบบรูปแบบการสวดสาธยายนี้และเท่านี้คิดความไม่ฟุ่มเฟือยและไม่มากจริงๆไม่มากแล้วก็ไม่ควรจะหลงว่ามาก แค่นี้ยังหลงมากๆแล้วตายแล้วภาษาที่ยายก็ 800 เที่ยวแม้แต่นะโมหรือว่าแม้แต่อิติปิโสเขาก็สาธยาย 800 เที่ยวสาธยายที่จะให้เกิดจิตแผ่เมตตาก็ 108 เที่ยวเขาเอาหนักนะเขาเอาหนักแล้วรู้สึกว่ามากไปแล้วรังเกียจผู้นั้นก็ไม่รู้ว่าอะไรจะใช้เป็นสมมติสัจจะอะไรที่จะไม่มีสัจธรรมอะไรที่จะใช้แล้วก็แย่กันแล้วถ้าผู้ใดตัดสิทธิ์หรือว่าตัดสินจิตใจแล้วว่าเอออย่างนี้ก็เป็นอย่างนี้จบลงเมื่อเขาก็ตกลงทุกอย่างก็เรียบร้อยเราจะไม่มีการแหนงหนาเราจะไม่มีการสังเกตจะไม่ รถติดความไม่ยินดีจะไม่เกิดจริงๆมันก็จะเกิดยินดีเป็นปกติเป็นธรรมดาเป็นสามัญไปเรื่อยๆเราจะมีอันนี้ก็มีอันนี้แล้วอันนี้เป็นอย่างนี้อันนี้เป็นรูปแบบอันนี้เป็นสิ่งที่เจ้าต้องคงไว้คงไว้อันนี้เราทำให้ลดน้อยลงลดน้อยลงถึงที่สุดแล้วเราก็รู้ที่สุดถ้าไม่งั้นเราไม่มีอันตรายอันตรายไม่มีที่สุดและปรับแล้วหมดแล้วไม่ต้องต่อแล้วก็ต้องมีที่สุดที่หมดแหละไม่ต้องต่อการกินมะปรางบาลีภาษาไทยก็ได้อันติมาเป็นการรู้ถึงความหมายอันสีและ หมอมาก็มาเติมเงินคือต้องมีญาณรู้ต้องรู้กำหนดรู้ว่ามีปลายไหนต่อจากนี้ไปมันมีอยู่ในโลกโดยสมมติฐานทุกอย่างมันมีแต่อันนี้เราตัดเรามีแต่ Continue เราไม่ต้องมีต้มต่อถ้ามี Continuous หมายความว่าเรามี relative เรามีสังกัดเราไม่ต้องมีเตะเราไม่ต้องมีสิทธิ์ถ้ามีสันแล้วยังมีติดคือเป็นองศาคือบางทีก็หมายความว่าเราตอบเขาอีกเพราะเราไม่ตอบตรงนี้เป็นแต่เพียงต่อไว้ด้วยสระเท่านั้น ภพหนึ่งเป็นภายในรู้เท่านั้นก็เกินแล้วฉันจะก็พอหรือยังมากกว่าสันติก็พอถ้าสันติออกอีกมันก็มีเชื่อมโยงฉันสติยังมีการสืบต่ออีกเพราะฉะนั้นเราไม่มีมีสัจจะหรือสันติเป็นจบก็ต้องจบที่สันติไม่ใช่จบจบที่สันติถ้าจะจบที่คนที่อยู่ห้องแต่เราจบที่คนกินนิวจะใช้บัญญัติภาษามาพูดกับพวกคุณนะแล้วเอาปัจจุบันนี้ตอนนี้ Continue นี่คือปัจจุบันถ้าไม่ห่างต่อเขานี่แหละก็แล้วแต่ก็เหมือนกันพยัญชนะที่ว่าสันทัดภาษาไทยไม่รู้จะใช้อะไรภาษาไทยมันไม่มีคำความหมายตรงนี้ที่เขามีไว้อย่าง แจ้งก็ไม่สามารถยกอาจจะมีแต่ว่าอาตมาจะอ่อนอักษรศาสตร์หน่อยก็ได้เพราะอาตมาจะเป็นคนไม่ได้เรียนมากเลยในชีวิตนี้ไม่ได้เรียนมากไม่ได้อ่านมากไม่ได้รู้มากถ้า Siri ชั้นโทนี่ยังศึกษามากกว่าอาตมามากอ่านมากรู้มากเป็นพหุมากอาตมาเยอะแต่อาตมาไม่เป็นคนจะสังเกตได้แต่ไหนมาก็ไม่ใช่เป็นคนนักอ่านรู้นักเรียนค้นคว้ามากมายอะไรเท่าไหร่เลยมันรู้มากทุกวันนี้มันรู้เพราะความรู้เดิมเพราะบารมีเพราะสิ่งเก่าทุกวันนี้มันมาอยู่ในฐานของผู้ทำงานมากกว่าผู้ค้นคว้าเพื่อศึกษาเพราะงั้นรากฐานการศึกษามีเดิมเท่านั้นแต่ชาติไหนก็ตามไม่ต้องคิดเดี๋ยวหัวแตกแต่เมื่อไหร่ก็ตามมันมีของ ของเดิมเท่านั้นเองของใหม่ก็รับมาผสมทุกวันนี้รับของใหม่มีแต่เอามาผสมเอามาใช้อันนี้เราเลือนลางเราลืมบัญญัติอันนี้เราจับมาได้คนนั้นเราบัญญัติมายื่นให้ก็ดีใจก็รับเอามาพิจารณาเออใช้ได้อันไหนใช้ไม่ได้ก็วางปล่อยไปหรืออ่อนไหนเอามาพิจารณาเอ้ยไอ้นี่ผิดนี่ผิดก็ว่าเลยอันนั้นผิดก็ว่าเลยอันนี้ไม่ผิดไม่ผิดก็เอาและดีด้วยใช้เลยซื้ออันไหนดีอยู่เหมือนกันแต่ยังใช้ไม่ได้วางวางไว้ก่อนใช้ไม่ได้ก็ไม่ใช่ถ้าไม่ใช้เป็นอย่างนั้นถ้าตัวเองไม่ใช่คนรู้มากเรียนมากไม่ใช่คนนักศึกษาไม่ใช่รถแมนไม่ใช่ไม่ใช่ผู้ปกครองแต่เรียนอะไรไม่ใช่จริงๆ แล้วใครจะมาเคารพนับถือทุกวันนี้มาเคารพนับถือพระโพธิรักษ์เนี่ยถ้าใครเป็นเพ่งในแนวของผู้คนแก่คนนี้ไม่ได้ผ่านสำนักอะไรไม่มีปริญญาไม่ได้เป็นผู้รู้ผู้เรียนอะไรเลยเขาบริจาครู้ในเบื้องหลังชาตินี้ตามประวัติมาเลยชาตินี้ก็สืบมาว่าเขาจะเคารพนับถือเพราะว่าจะต้องมีเป็นลูกพราหมณ์จะต้องมีการศึกษามามากจะต้องเป็นผู้ที่ได้เรียนรู้อะไรต่างๆนานาตามลักษณะที่เขาแบบทำเขาจะเป็นผู้ที่ได้รับความนับถือได้เพราะอะไรอะไรต่างๆนานาครอบครัวที่รักไม่มีแบบไม่มีเบื้องหลังไม่มีส่วนภูมิหลังที่ได้เป็นนักเล่านักเรียนหรือว่าเป็นคนมีฐานะแห่งความ ตั้งแต่ตระกูลบุญชาติจนกระทั่งถึงการศึกษาสถานะทางวัตถุทรัพย์อะไรไม่มีระบบจะรับไม่มีสิ่งเหล่านั้นเป็นเครื่องอลังการเป็นเครื่องยืนยันแต่ถ้าใครมาเคารพนับถือก็เห็นปัจจุบันนี้ปัจจุบันน่ะทำเดี๋ยวนี้เป็นสิ่งที่เป็นสิ่งที่สุดนี้เป็นเครื่องแสดงยืนยันตัวเองมากกว่าจึงเป็นเรื่องยังไม่มีบารมีมากนักเป็นแต่เพียงมาแสดงความสำคัญของความจริงมาแสดงความสัมพันธ์ของ มีความประกอบภาพประกอบที่เป็นเป็นพฤติการณ์เป็นพฤติการณ์เป็นชีวิตหรือเป็นการสังเคราะห์อยู่สักนี่แหละสังเคราะห์ในการประกอบอยู่ทำการเกิดเกิดอะไรกิจการเกิดกรรมกรรมอันหนึ่งเรียกว่าสกรรมสัตว์นี่ก็อันคือกรรมกรรมก็คือสัตว์กระทำเป็นบทบาทกระทำอยู่ซึ่งบทบาทกระทำนี้เป็นปลาอยู่ในปัจจุบันนี้เท่านั้นเป็นสันติมีอันนี้เด่นอันอื่นไม่มีไอ้โน่นไอ้นี่มาประกอบมีบารมีเก่าบารมีเดิมมีหลักฐานเก่าหลักฐานเดิมไม่มีที่จริงมีแต่มันเป็นเรื่องชี้ไม่ได้หยิบมาอ้างอิงไม่ได้แม้อาตมาเองก็ไม่สามารถที่จะหยิบของเก่า มายืนยันหลักฐานอย่างพิสูจน์อย่างทำอะไรต่ออะไรให้แจ้งชัดกับพวกคุณได้อาตมาทำไม่ได้อะไรหลายๆอย่างที่เป็นอจินไตยของอาตมาอาตมาเอาอจินไตยเหล่านั้นออกมาแสดงโชว์จนพวกคุณเห็นเด่นชัดได้จนใช้เป็นเรื่องที่คุณก็ไม่สงสัยแล้วคุณก็ไม่หลงผิดเราไม่หลงทางอาตมาออกมาใช้ยังไม่ได้อาตมาไม่เก่งยังไม่เก่งของเราก็ความเก่งอันนี้ยังไม่มีไม่มีอันนี้รู้ตัวเพราะจะมีอาจิณตายอะไรประมาณนี้ของตัวเองใช้ของตัวเองอยู่เท่านั้นออกมาใช้กับคนอื่นให้คนอื่นใช้ตามไม่ได้อาตมาไม่เก่งในการที่ ระมัดระวังเพราะสิ่งนี้มันเหมือนไฟฟ้าคนไม่มีความรู้ในเรื่องไฟฟ้าตายไปใช้ไฟฟ้าโดยไม่มีความรู้เลยตาทันทีตายง่ายๆตายง่ายๆเพราะฉะนั้นอาตมาย่อมต้องสงวนไฟฟ้าไว้ใช้สำหรับตัวเองตัวเองมีความรู้เรื่องไฟฟ้าตัวเองมีความทำได้กับไฟฟ้าแต่ไม่สามารถจะบอกหลักการทฤษฎีหรือวิธีการป้องกันอะไรให้พวกคุณเอาไฟฟ้านี้ไปใช้ได้อาตมาใช้คนเดียวอาตมายังเอาสิ่งนี้ออกไปใช้กับคนอื่นไม่ได้ให้คนอื่นใช้ไม่ได้ใช่ป่ะเดี๋ยวดูดตายง่ายๆเพราะงั้นก็บางอย่างนี้ก็สงวนอยู่บางอย่างก็ไม่เอาออกและรู้ว่าตัวเองยังไม่อยู่ในฐานะอยู่ในขั้นตอนนี้บารมีเป็นผู้ที่สูงกว่านี้เรา วันนี้เราเท่านี้เราก็ทำเท่านี้ก่อนแต่ก็ได้ผลแล้วล่ะอาตมาก็เห็นว่าได้ผลอยู่มีผลจริงอยู่แล้วก็จะพยายามมาถึงคราวออกใช้ได้ก็เอาออกใช้แต่ตอนนี้ยังเอาออกใช้ไม่ได้ไม่ประมาทอาตมาเชื่อแน่ว่าตัวเองได้มันเป็นผู้ไม่ประมาทอยู่นะอาตมาไม่ได้ไม่ได้ปฏิเสธในจิตชีวิตเด็กปาฏิหาริย์สิ่งที่ลึกลับสิ่งที่ลึกกว่านี้รับป่านนี้อาตมาไม่ปฏิเสธได้มารู้อยู่ในความลึกลับเหล่านั้นอาตมามีอยู่อาตมาเข้าใจใช้อยู่ส่วนตนเหมือนมีไฟฟ้าแล้วก็เอาไฟฟ้าในใจของตนอยู่แต่ไม่เอาไม่ให้คนอื่นใช้แล้วก็ไม่ชักชวนให้คนอื่นมาหลงใช้อาตมาไม่มีหน้าที่ที่จะเอา มาใช้พระพุทธเจ้าได้ใช้ริบมากมีพระพุทธเจ้าสมณโคดมไม่ใช้ลิฟต์และหลังมาจากนั้นอีกจะไม่ใช้ฤทธิ์มากจะไม่ใช้รูปแบบที่ลึกๆยังจะเอาสิ่งที่เป็นปัจจุบันมาทำเป็นสิ่งที่พิสูจน์ได้อย่างไรอย่างเร็วชี้เดี๋ยวนี้เปิดเดี๋ยวนี้ยิ่งทันทีทันควันเป็นปัจจุบันมันมันหลายเรื่องมาเรื่อยๆเรื่อยๆเรื่อยๆมาจนกระทั่งคนใหม่ที่สุดลงท้ายสุดเพราะสมณโคดมนี่ยิ่งมาใช้สิ่งที่ปัจจุบันที่สุดหลังจากพระสมณโคดมแล้วก็ไม่มีพระพุทธเจ้าจนกว่าจะเปลี่ยนคดียกขึ้นเป็นคนอายุยืนใหม่จึงมีพระพุทธเจ้าองค์ใหม่พระศรีอริยเมตไตรยจะเป็นองค์ใหม่แต่ไม่ได้ชื่ออะไรยังไม่จ่ายนะพระพุทธเจ้าพระพุทธเจ้าองค์ต่อไปไม่ได้ชื่อศรีอริยเมตไตรยแต่เป็นสีอริย อริยะมีเมตตาเมตไตรทุกองค์เพราะเกิดมาทีไรก็เป็นพระพุทธเจ้าแต่ก็เป็นพระนามของท่านเป็นคำกลางไม่ใช่ทำระบบแต่คนไม่เข้าใจภาษาตัวตายตัวตนๆๆให้ตายก็เลยหลงกันใหญ่แต่ถ้าเราก็ไม่เข้าใจทำมาที่ฐานเราก็ไปยึดติดบัญญัติไปยึดติดบุคคลไปยึดติดตัวตนหนักเข้าล้มจนตัวเองเป็นพระศรีอริยเมตไตรยเป็นตัวตนอะไรว่ากันไปเลอะเทอะที่เขาก็ยังไม่เข้าใจเรื่องวิญญาณที่ละเอียดแม้แต่ในวิญญาณคำพูดวิญญาณมันก็เป็นอัศจรรย์ที่อธิบายยากที่สุดอาตมาพยายามอธิบายพยายามทำความเข้าใจกับพวกคุณได้ขนาดหนึ่ง อาตมารู้ความละเอียดกว่านี้ที่พูดไม่ออกพูดเป็นภาษาให้คุณฟังไม่รู้จะพูดยังไงก็พยายามจะเก่งให้มากที่สุดที่จะสาธยายให้คุณรู้ได้ละเอียดกว่าละเอียดกว่าที่ทำได้อยู่เสมอแต่มันก็ได้เท่านี้มันก็ได้มันก็เป็นเท่านี้เพราะในเรื่องของละเอียดด้วยความลึกซึ้งอะไรต่ออะไรพวกนี้ยังมีสิทธิ์มากที่เราไม่ได้ไม่ได้ยังไม่ถึงกันหรือว่ายังไม่มีกันเพราะความรู้ก็จะมาที่ทำอยู่ขณะนี้ก็เป็นความรู้ที่จริงใจที่เป็นไปแล้วก็ตัดทิ้งไม่พยายามที่จะทำอะไรผิดถามทำอยู่อย่างระมัดระวังแม้แต่เรื่องที่กำลังพูดว่าเราจะมีสวดพระนามว่าคาถานี้ไปอีกแล้วจะสวด เพราะงั้นทุกทำวัตรเช้าเราจะต้องมีอันนี้กันทุกทีไปเราใช้เวลา 2 ชั่วโมงแล้วขอเท่านี้ทำทุกทีไปทำต่อแต่ก่อนนี้ก็คิดว่าเออเราจะหยุดแต่เห็นว่าตอนนี้ดีมากแล้วนี่เป็นสัญลักษณ์ของเราคือการสวดอย่างนี้ต่างกันเมื่อวานนี้ที่มือเมื่อวานนี้มีทรายไม่อ้วนมาถามเขาสวดที่นี่ไม่เพราะว่าไม่สวดมนต์ของที่นี่สวดที่นี่ก็สวยแต่ว่าที่นี่ไม่สวยเพราะร้องเป็นยังไงส่วนไม่ร้องเป็นยังไงก็เลยเอาให้คุณฟังก็เลยทำให้แกดูเป็นอย่างนี้นะโมอันตราย สัมพุทธัสสะกับการสวดอีกอย่างหนึ่งก็คือนะโมตัสสะภะคะวะโตอะระหะโตสัมมาสัมพุทธัสสะนี่คือการสวด 2 อย่างอันนี้สวดร้องอีกอันหนึ่งสวดไม่ร้องคุณเห็นต่างกันให้คนรู้ได้ไหมแต่ก็ไม่ถามต่อเลยแกก็เข้าใจทันทีที่พวกเราตรวจตัวอย่างที่ไม่ร้องก็สวดมีใครไปถามต่อเลยเข้าใจทันทีและเราทำได้และมีน้ำหนักมีลักษณะเด่นของเรานี่ทำแล้วยิ่งเข้าหมู่ได้ยินเสียงชัดเจนเลยให้ไปฟังอยู่ข้างนอกก็ได้เห็นภาพพร้อมกันยิ่งดีส่วนใครที่ ไม่ได้ไม่เข้าใจมันก็ไม่รู้เรื่องหรือใครยังติดยังอร่อยอยู่ในรสชาติของเก่าเมื่อก่อนเห็นว่าไม่ดีแล้วมันก็ไม่อยากทำแต่ถ้าเห็นว่าดีก็ทำหรือใครไม่ยังไม่เข้าใจยังแหมยังติดไปที่เคยบอกไว้กล่าวว่าเราไม่เอาสวดลองสวดอะไรแล้วเราก็ไม่ได้ทำมาจนกระทั่งมาป่านนี้เราจะไม่มีสวดแต่ไม่ใช่ส่วนท้องนะถ้ามีจะมีคำขับด้วยทำกันน้ำมันคาถาแต่ว่าไม่ใช่อย่างนั้นแต่เราก็ได้พยายามปรับปรุงมาเรื่อยแต่ก่อนนี้เราก็ทำแต่มันก็ยังงงๆแกะอะไรอยู่อย่างนั้นแหละมันก็ยังไม่ค่อยเข้ารูปเขารออะไรจนเดี๋ยวนี้เห็นแล้วว่าได้แล้วถ้าแบบศิลปะก็ถือว่าเป็นเอกลักษณ์เอกลักษณ์ ขณะนี้ถ้าเรียกแบบศิลปะก็เป็นเอกลักษณ์ของสิ่งนี้ของอันนี้แล้วใช้ได้แล้วจึงขอบอกกับพวกเราว่าเราจะทำวัตรเช้าโดยเฉพาะธรรมชาติเกิดทำวัตรเย็นในโอกาสต่อไปเราจะไปมีอีกอะไรต่ออะไรก็ค่อยว่ากันแต่ตอนนี้เอาแค่นี้ไม่ต้องรุมเร้ามากนักก็แค่คำว่าเช้าสบายสบายใจออกมาอย่างน้อยที่สุดผู้ที่ยังงอแงงอแงงอแงอะไรต่ออะไรก็มากดสวดอย่างนี้ซะก่อนตั้งหลักตั้งใจวันนี้เราจะพบพระพุทธเจ้าพระพุทธพระธรรมพระสงฆ์แล้วนะพยายามงมงายยังไม่คลานออกมาจากถ้ำนี้ยังจำเป็นไม่ได้นะ ยังไม่ได้นะตื่นสักทีเขาจะต้องตั้งสติเรียนรู้แล้วสถานการณ์นี้ก็เป็นขั้นเป็นตอนไปพอสมควรให้ตั้งใจให้ตั้งหลักและทำให้ตั้งหลักช่วงหนึ่งฉลากว่าจะได้เรียนรู้อะไรเรื่องของธรรมะขณะนี้อยู่ในฐานผู้ที่ถ้าจะไปรอดก็จะไปรอดโดยการแก้ไขได้ภายนอกฟังให้มันเลยนะเมื่อแบ่งนิวรณ์ออกค่าแล้วยกไว้ตามมาฉันเข้ากับพยาบาล อีกฟากหนึ่งครึ่งหนึ่งขณะนี้คุณธรรมแค่กามฉันทะกับพยาบาทนั้นเราได้พูดกันกระจ่างแล้วแน่ใจว่าผู้ที่เรียนในที่นี้เข้าใจและได้หยั่งถึงพอสมควรแล้วแต่ฐานะของใครจริงใครได้ใครมีจริยธรรมของแต่ละคนความจริงตามความเป็นจริงก็เท่านั้นเท่านั้นของแต่ละคนคนใดไม่ได้แต่หลงตัวหลงตนก็แต่ละคนแต่ได้ปริยัติแน่เพราะว่ามันได้ยัดกันไปมากเหลือเกินแล้วนี่ปริยัติขณะนี้เราจะต้องเพิ่มฐานมาเป็นฐานปลายสีนั้นมีค่ากับพุทธะแต่จะต้องปราบเบิกทางเข้าไม่ได้แหวกเข้าไปในกลุ่มนี้ได้ถ้าแวะเข้ากลุ่มนี้ไม่ได้คุณผ่านผีนั้นถ้าไม่ได้นะ Ultimate ของคุณหรือว่า ultima ของคุณอยู่แค่นี้เป็นเดือนเศรษฐีอยู่แค่นี้บอกแล้วว่าไม่ใช่ศาสนาพุทธศาสนาเรียนแค่การเรียนแค่โลกธรรมหยาบๆแค่นี้ยังมีโลกธรรมอีกละเอียดอีกนะไม่ใช่ว่ามันยังถูกเศรษฐีนีถ้ายังมีโลกธรรมละเอียดอีกนะไม่ใช่ว่าค้นโลกนะไม่ใช่โรคอุจจาระนะไม่ใช่โรคอุจจาระนะเราก็จะรักกันถ้าคุณแน่ใจว่าคนหลุดสบายแต่ฐานของการฐานของโลกกระทำนี้มันจำเป็นขั้นกลางและคุณก็อยู่ขั้นกลางคุณไม่มีขั้นปลายที่คุณจะตัดรอบไปอนุสาวรีย์อยู่ในภพในอยู่ในภพแพงเพราะว่าปัญหาแต่ทีนี้ถ้าคุณยังไม่ใสในเพราะว่าพบได้ อยู่ในองค์ภวังค์ได้คุณตัดภวังค์เขาเรียกภาษาบาลีเขาเรียกว่าตัดภวังค์ตัดภพนี่เข้าไปสู่ภพภวังค์ที่ใช้เหมือนกับอยู่โลกตามนี้เห็นสายมีสติโพรงเต็มแล้วก็สามารถที่จะเดินอยู่ในนั้นยังสะอาดค้นคว้าอยู่ในภพนั้นอย่างสะอาดมิได้นะคุณจะไปสรุปสรุปอย่างนี้เลยนะตกเหวตายเลยไม่ต้องไปเดินหรอกตายเพราะอะไรก็มีความหนาเหมือนกันถูกปากถูกน้ำถูกปรับอะไรถูกแม้แต่กลับระเบิดมีดก็ตายไม่ไปรอดหรอกไม่หรอกพี่พูดด้วยภาษาสื่อให้คุณฟังนำความหมายถ้าคุณเข้าใจคุณจะรู้มันต้องทำให้สายทำให้ส่ง ผ่านได้ถ้าไม่มากวนเราเป็นผีรบกวนวันแล้ววันเล่าอยู่อย่างนั้นน่ะยิ่งเวลามาเรียนหนังสือนี่มาเพื่อที่จะเพิ่มภูมิอามาพยายามที่จะทำภูมิสูงจนกระทั่งนำสื่อนี้นะเรียนทางเอกนี่เข้ามาอรูปประคบแล้วนั่นจนอาตมาวันนี้ตั้งใจว่าจะพูดถึงพี่โมกก็ทำแต่โดยสรุปเพราะว่าไม่มีเวลานั้นออกพรรษาแล้วก็ว่าจะพูดวิโมกข์ 8 ให้ครบที่ปฐมอโศกก็ได้สาธารณะแตกขึ้นมาถึงระดับ 2 ระดับแล้ว 1 ระดับ 2 ระดับซึ่งจะมาไปอยู่ที่โน่นก็จะสาธยายต่อไปอีกไปเรื่อยๆไม่ได้แต่ที่นี่มารวมๆอยู่ที่นี่แล้วมากๆก็ไม่ได้พูดกันก็ไม่ได้พูดก็คิดว่าจะทั้งสรุปทั้งสาธยายไว้ให้เท่าที่เวลาจะมี ตกลงจะได้พูดวันนี้พรุ่งนี้ไม่ได้พูดวันนี้ก็พรุ่งนี้ก็คงจะได้แน่นอนเราก็ต้องพูดการพูดส่วนที่จะต้องเกริ่นกันซะก่อนเพื่อจะได้รู้ว่านี่เป็นจุดสำคัญถ้าจุดสำคัญนี้ไม่ผ่านไม่เพราะฉะนั้นขณะนี้จงสังเกตบุคคลผู้ที่ได้มาเป็นหมู่เราได้ศึกษาอยู่ที่นี่แล้วแม้จะเป็นพระให้ชัดเจนเลยตัวพระผู้ให้กำลังจะตีลังกาตกผู้นั้นจะจมอยู่ในปีนั้นมีค่าจัดและจะมีกิเลสหมุนไปถูกตามชัดขึ้นไม่มีกำลังพาไม่มีอินทรีย์แล้วก็จะคลุกคลีกับคนเป็นค่อยๆเลื่อนไหลสักวันหนึ่งก็จะตกลอยไปถ้าไม่แก้ตัวถ้าไม่สำนึกถ้าไม่เพี้ยนทุกคนเพียรได้ เจ้าไม่เคยขีดขั้นนอกจากอะไรจะเลวหรือนอกจากจะทำสิ่งที่เลวร้ายเกินกว่าคนที่ตัดเลยไม่เอาแล้วพูดปาราชิกแล้วหมายความว่าเลิกไม่ให้โอกาสอีกเลยนอกจากปาราชิกเท่านั้นเองแม้แต่ยังขนาดถึงขั้นสังฆาทิเสสก็ยังสามารถให้ได้ให้ฝึกเพี้ยนให้พยายามช่วยเหลือเกื้อกูลถ้าพระราชินีรับประทานตลอดชีวิตนี้จัดไปเลยตลอดชีวิตไม่ให้การเกื้อกูลไม่ช่วยเหลือในการศึกษาทำติดต่อไปให้เกิดคุณไม่ให้ช่วงช่องอะไรแต่เขาไม่เอาทาร่าเลยกรมธรรม์แล้วใครที่จะฟังอยู่ขณะนี้รู้ตัวรู้ตนต้อง เรายังขี่นั้นมีค่ายังจัดอยู่แม้นี่ขณะนี้นานๆมาพบกันทีน่าจะตื่นเต้นดีใจศรัทธาในถ้าไม่ต้องพูดไม่นี่ไม่ได้พูดยกตัวเองนะถ้าคุณไม่ศรัทธาในพระก็ตามไม่ศรัทธาผมในฐานะสัปบุรุษซื้อสัตบุรุษซึ่งคุณจะต้องใส่ใจฟังสัจธรรมไม่เข้าใจใจฟังสัจธรรมจิตคุณจึงจะแยกขายคนที่จะเกิดศรัทธายังไม่แยกขายก่อนคนที่จะขับผ่านศรัทธาคุณที่จะยังอยู่ 3 องค์นี้กับตำรวจศรัทธา 1 3 องค์นี้เป็นหมู่
แสดงเฉพาะช่วงต้นของไฟล์ — อ่านฉบับเต็มได้ใน Google Drive