231025-2-245 ทางเอกภาค2-ตอน245(หน้า524)-พ่อท่าน-ปฐมอโศก-ท054.txt

่าแม่ว่าพ่อว่าลูกว่าเอารูปมันก็ไม่ได้หมายความง่ายๆตื่นๆอย่างนั้นเท่านั้นแล้วนี่เราพูดถึงธรรมขั้นธรรมในธรรมท่านธรรมาธิษฐานท่านจิตท่านวิญญาณภาษาที่เรียกต่างๆจึงเป็นของแทนของหยาบด้วยของละเอียดด้วยและเราหมายเอาของละเอียดที่เป็นสภาวะจิตวิญญาณจิตวิญญาณแปลว่าความรู้สึกแปลว่าอารมณ์ทางใจเพราะฉะนั้นคำพูดต่างๆพวกนี้เราจะต้องเทียบเคียงข้อหาอารมณ์ทางใจที่เราเคย รู้เคยเห็นหรือแม้เดี๋ยวนี้ปัจจุบันเดี๋ยวนี้ว่าอารมณ์ทางใจเป็นอย่างนี้พอยิ่งสอนเป็นปัจจุบันนะทำฉันพูดถึงเดี๋ยวนี้ว่าใครมีอารมณ์ง่วงดังนั้นเราใช้คำแทนกันอย่างมากเดี๋ยวนี้เราเรียกว่าอีหน้ามันดึงเอาไปหรือกลายเป็นนาคที่จริงก็ภาษาสุภาพสุภาพเขาเรียกว่าหน้าเพราะงูแปลนาคะนี่แปลเป็นภาษาไทยเขาเรียกว่าโง่โง่พวกที่มีชีวิตเป็นเดรัจฉานชนิดหนึ่งเขาเรียกว่าเดรัจฉานก็จริงๆเรียนและคนหัวกลมๆมีแขนสองแขนขา 2 ขานี่แหละสัญชาติเดรัจฉานเป็นเดรัจฉานแล้วโดยธรรมะโดยความสูง แปลว่าความสูงเขาบอกว่ามีธรรมะสิแล้วก็ว่ามีความสูงแต่แท้จริงเรากลายไปเป็นมีความเป็นเดรัจฉานพอพูดถึงว่าธรรมะก็หมายถึงจิตวิญญาณเป็นปรมัตถ์เป็นเรื่องสูงเรื่องถูกต้องเป็นเป้าหมายแล้วพูดถึงจิตวิญญาณเป็นเป้าหมายมาปฏิบัติธรรมแล้วจะเห็นอะไรจะเห็นจิตวิญญาณพอพูดว่าเห็นจิตวิญญาณและเห็นจิตวิญญาณผีไหมเห็นถ้าคนที่เห็นจริงคนไม่เห็นก็ไม่ถึงธรรมคนที่เห็นผีจริงๆถึงทำวิญญาณงูหรือวิญญาณที่มันเป็นการติดนอนติดเลื้อยๆภาษาอีสานเขาเรียกอีหล่าขี่เรือนอนหลับอยู่เรือคือนอนอยู่อย่างงูนั่นแหละนอนหลับก็ไม่ได้ออกสำเนียงอย่างนี้ มีสำเนียงเป็นไทยๆถ้าสำเนียงอีสานเขาเรียกว่าอิหร่านอีเลี่ยนนอนอีล้างขี้เรื้อนพูดเป็นอีสัตว์อีสานให้ฟังคือนอนเปลือกภาษาไทยเขาเรียกว่าเอือกนอนเปลือกอยู่งั้นน่ะเรื่อยๆอยู่นั่นแหละไม่รู้จักตื่นทำยังไงก็ปิดยาวอยู่เป็นรูปเดียวกันจะคือมันมีแนวนอนแนวนอนคนเรานี่เป็นสัตว์แนวตั้งแต่ทำตัวให้ผิดความเป็นคนไปยึดเอาอาชีพหรือประยุทธ์เอาชีวิตที่จะได้เรือหรืออ้วกอยู่นั่นแหละแต่อยู่ในแนวระนาบกลิ้งอยู่กับพื้นดินเป็นแนวระ คนเป็นสัตว์ที่เป็นแนวตั้งกับพื้นดินไม่ใช่เป็นแนวระนาบขนานกับพื้นดินไม่ใช่คนไม่ใช่สัตว์ชนิดนั้นชนิดนั้นไม่คนไม่ได้มีชีวิตอยู่กับในความเป็นอยู่ในชนิดนั้นควรจะมีความเป็นอยู่ในชนิดแนวตั้งกับพื้นโลกเป็นสัตว์ชนิดนี้หรือเป็นมนุษย์หรือเป็นสิ่งที่มีชีวิตที่มีชีวิตอยู่กับแนวตั้งของโลกไม่ได้มีชีวิตอยู่ในแนวขวางหรือแนวนอนกับพื้นโลกไม่ได้มีชีวิตอยู่อย่างนี้ชีวิตส่วนใหญ่อยู่อย่างนี้อยู่ในแนวตั้งคนเป็นอย่างนี้ถ้าเราไปทำให้ผิดเราก็ทำเหมือนงูบริษัทด้วยคลานและก็สัตว์ที่แมว แนวขวางสัดส่วนใหญ่มันก็อยู่ในแนวระนาบมีชีวิตอยู่ในระนาบอย่างนี้กับโลกเริ่มต้นเป็นลิงขึ้นมาก็ชักจะยืนตั้งนอกนั้นอยู่ในแนวระนาบหมดยิ่งงูแล้วล่ะก็ชัดๆสัตว์เลื้อยคลานนี่งูมันตัวยาวมันยิ่งเห็นชัดกว่าเพื่อนสัตว์ชนิดอื่นก็ยังมีขามีแขนโยกโยกโยกขึ้นมาบ้างอย่างยีราฟนี่มันก็โยกๆๆขึ้นไปศูนย์แต่มันก็ลำตัวมันก็แม้ลำตัวมันจะสั้นๆมันก็ยังอยู่ในแนวระนาบของมันก็เป็นสัตว์ที่มีลำตัวขนานกับพื้นขนานกับพื้นไม่ใช่ตั้งไม่ใช่เป็นสัตว์แนวตั้งไม่ได้สัตว์แนวตั้งแม้แต่คอยาวหัวสูงก็เป็นเรื่องของคอมันยาวขามันยาวยีราฟ มันไม่ใช่สัตว์แนวตั้งของกับพื้นดินที่จริงตัวมันก็เป็นแนวนอนกับพื้นดินหัวมันก็ลงอย่างนี้ตัวมันก็ระนาบอย่างนี้แม้แต่ตัวมันสั้นมันก็ระนาบกับพื้นพื้นดินพื้นโลกยิ่งรู้จึงเป็นสัญลักษณ์แห่งความเป็นพวกนอนหรือพวกแนวนอนไม่ใช่แนวตั้งชัดๆแล้วเราก็ไปทำตัวเลือกเป็นแนวนอนอยู่อย่างนั้นก็เป็นเดรัจฉานชัดๆเพราะฉะนั้นคำเรียกคำว่าหน้าภาษาบาลีนาคะนี่แปลเป็นภาษาบาลีเดือนหน้าแปลว่าโง่คนใดทำตัวมีธุรกิจมาจากจิตนะมันติดนอนมันอยากนอนมันอยากทำตัวให้เองเป็นเกือบ เกณฑ์เป็นงูทำตัวให้มันยาวระนาดเป็นการพักจึงมาเป็นลักษณะอาการพรรคอันนึงแล้วก็พวกนักพรตนี่นะนักปฏิบัติธรรมเนี่ยมีจำนวนนึงที่พยายามทำความต่อต้านไม่ใช้ชีวิตนอนออกเลยแม้ชีวิตก็ไม่นอนนั่นจะหลับจะพักผ่อนก็เอายืนนั่งนอนไม่เอาเลยไม่ยอมเป็นแล้วสัตว์แนวระนาบไม่เอาตลอดหนังพระมหากัสสปะเป็นต้นแม้จะพักผ่อนหลับพักผ่อนบ้างก็นั่งอยู่ในอาการนั่งเร็ววันนี้ไม่เอาหลังแตะพื้นไม่ทำตัวยาวไปกับระดับระนาบของพื้นดินและพักผ่อนก็เอาท่านี้นี่เป็นมนุษย์ ยืนหยัดต่อต้านเลยไม่เอาแม้แต่กิริยาของสัตว์เดรัจฉานทั้งหลายสัตว์ที่มีแนวขวางไม่เอาเลยเอาแม่จะพักกับท่านี้ไปเลยนี่ไม่พูดเช็ดหน้าอย่างแข็งแรงเป็นตัวอย่างที่ชนะสูงสุดเป็นตัวอย่างสูงสุดในการสปาแท้ๆเลยอาตมาระลึกถึงภาษากัสสปะขณะนี้ก็เห็นพยัญชนะที่ออพอพูดมาถึงตรงนี้มันทำให้อาตมาเกิดปัญญาญาณอย่างหนึ่งอย่างลึกเข้าไปอีกไกลเลยว่าอ๋อกับสปปแปลว่าสิ่งนี้เองแต่จะมายังไม่อธิบายเป็นภาษาไทยให้ฟังขณะนี้กับสปานึกว่าอะไร แปลเป็นไทยตามบาลีของอาตมานะผมพูดอธิบายมาขนาดนี้เกี่ยวกับเรื่องสัตว์ขึ้นมาได้อ๋อพบกับสัตว์ป่ามีความหมายอันนี้เองเป็นรากเหง้าของสัตว์โลกผู้ชนะสัตว์โลกโดยเด็ดขาดเป็นตัวอย่างทางเจโตที่แข็งแรงแข็งกล้ามีอำนาจหลุดพ้นอย่างเด็ดขาดในลักษณะจิตอย่างนี้เองมันไกลอาตมามองแล้วนึกอยากรู้ขนาดนี้นี่มันไกลมันละเอียดพูดก็ไม่ไหวหรอกถ้าวันนี้พูดก็ยังไม่จบกลับจากปากกับสปอร์แปลว่าอย่างนี้เองแต่ถ้าไม่เห็นมองไม่เห็นเขาพูดมาถึงตอนนี้อธิบายมาถึงตรงนี้ทำให้อาตมาเกิดเป็นเหตุปัจจัยเป็นข้อมูลทำให้อาตมาสว่างธรรมราชเกิดอาตมาเกิดญาณ เนี่ยมันเกิดญาณหรือไกลเลยพออธิบายมาถึงลักษณะการนอนนี่เองลักษณะความชนะลักษณะของพระพุทธศาสนามีจุดเด่นอันหนึ่งคือท่านไม่นอนไม่เอารังแต่พื้นเป็นความประหลาดของคนมาเป็นตัวอย่างเป็นหลักยืนยันอันหนึ่งเป็นจุดเด่นของท่านไม่นอนใช้กิริยานอนในชีวิตตายก็ตายนั่นก็คือสัตว์ป่าแต่ที่จริงเขาก็จะตายไปไม่มีคนเห็นโดยประวัติไม่รู้ไปตายที่ไหนก็หาศพไม่เจอเธอก็สบายนี่ตายไม่มีใครพบร่างเป็นสมาธิฐานด้วยคำพูดกันนั้นปรากฏว่าตายไม่มีใครพบร่างเป็นสมาชิกฐานด้วยก็ไม่เอาแล้วพูด พูดไม่ได้ไม่ละเอียดไปมันเยอะแยะมากมายนะเรามาพูดตรงเป้าหมายที่ว่าชี้ให้เห็นสภาพของธรรมะที่ชัดเจนซะก่อนกับคำว่ารูปวันนามที่เราเรียกขานชื่อเรียกภาษาแม้คำว่าจะเรียกว่าพ่อว่าแม่จะเรียกวันหน้าที่เราใช้หมายแทนขนาดนี้ก็หมายความถึงธรรมะคำว่างูนั่นน่ะมันไม่ใช่ตัวงูเราไม่ได้เป็นงูที่มีเลื้อยคลานไปอย่างนี้ไม่ใช่ไม่ใช่ภาษานี้จะเรียกว่าแทนตัวงูก็ถูกด้วยเราก็งูแล้วก็เรียกนาคะนาโคตามภาษาบาลีก็ถูกโดยจริงแล้วเรามาถึงความหมายชั้นละเอียดโดยขั้นจิตวิญญาณจิตวิญญาณของเรามันชอบอาการอย่างนั้นชอบที่จะเอาอาการ นอนหรือหลับหรือมีอารมณ์หลับดับๆดีๆไปอย่างนั้นน่ะอยู่ในภาวะหลับนอนแม่ไม่ได้นอนทำร่างกายเป็นงูแต่เราก็เอาใจเป็นงูเอาใจเป็นนักกลับนักนอนนักเฉื่อยชางูนี่พวกเลื้อยเฉื่อยชาเขาเรียกพวกเลื้อยเฉื่อยชาพวกกินแล้วก็นอนกินแล้วก็นอนยิ่งขนาดข้าก็แปลว่างูใหญ่ด้วยนะแปลว่าช้างแปลว่างูใหญ่งูใหญ่อย่างงูเหลือมกินทีละนอนจะเป็นเดือนเขาอธิบายกันเล่ากันจนกระทั่งพอกินทีนึงถ้าไปกินได้สัตว์ใหญ่ๆยังไม่งงเรื่องใหญ่กินช้างตัวนั้นไม่ต้องไปถามไปไหนมันนอนอยู่อย่างงั้น รถถังหญ้าคามันก็ขึ้นแทงทะลุขึ้นไปถึงหลังงอกไปบนหลังเลยงูเหลือมตัวนั้นก็นอนอยู่อย่างนั้นไม่ขยับเขยื้อนไปไหนเลยแค่อวบอยู่นั่นแหละเราก็อยากจะหยุดนิ่งๆอยู่อย่างนั้นน่ะเป็นความหมายแล้วก็ชอบที่จะนอนที่ติดใจชอบอาการนอนหลับเฉยไม่เอาแล้วโรคนี้หลับหลบหนีไม่ยุ่งไม่เกี่ยวใครจะไปงานฉันขอหยุดดึกดำไม่รับรู้รับเห็นอะไรหลงอันนี้เป็นสุขจิตอันนี้เป็นสุขเพราะเราเรียกว่าขณะนี้เราใช้ภาษาแรงๆให้พี่เหมือนไฟอีหน้าใช้คำว่าแทนที่จะเรียกมันโยกย้ายกันมาว่าแม่นาคมันก็เป็นวิญญาณ หรือเป็นเรื่องธรรมอธิษฐานเรื่องจิตวิญญาณแล้วไม่น่าจะเป็นเรื่องจิตวิญญาณเป็นความเป็นจิตวิญญาณที่เราเอามาแสดงตัวแสดงตนเป็นผีมันเป็นจิตวิญญาณผีนี่คือคำว่าผีผีไม่ใช่เป็นรอยอยู่ที่ต้นตะเคียนไม่น่าไม่ได้อยู่ต้นตะเคียนไม่มีศาลเจ้าไม่มีป่าช้าไม่มีมีแต่คนเนี่ยป่าช้าคนเนี่ยคนนี่แหละเป็นตัวมีจิตวิญญาณอยู่ในนี้และจิตวิญญาณผีมันเต็มไปหมดในนี้นะหลายมากหลายตัวเหลือเกินเป็นหมื่นเป็นแสนตัวผีอยู่ในคนแต่ละคนเป็นล้านส่วนกิเลสต่างๆกิเลสต่างๆที่จิตวิญญาณของเรามีอาการต่างๆเป็นล้านๆตัวนึงในจอมป่าช้าใหญ่ไอ้ ปลาที่มีต้นไม้ต้นไม้อยู่นั่นมันไม่มีหรอกในนั้นมันไม่มียิ่งเอาร่างของคนเนี่ยที่ตายแล้วไม่มีจิตวิญญาณเอาจิตวิญญาณมันไม่อาศัยร่างนี้เอาไปฝังที่ป่าช้ายิ่งเอาสิ่งที่ไม่มีจิตวิญญาณไปฝังที่ป่าช้าป่าช้ายิ่งไม่มีผีใหญ่เพราะว่าเอาแต่จิตเอาเอาแต่สิ่งที่มันไม่มีจิตวิญญาณไปฝังไปถมไปเผาไปกองไปทิ้งไว้ที่นั่นในป่าช้าที่เป็นต้นไม้เป็นตีนแผ่นดินส่วนที่จะเก็บศพเก็บร่างกายเก็บร่างกายของคนเนี่ยยิ่งไม่มีผีใหญ่เลยแล้วก็เกาะลาวกันว่าอาจจะติดวิญญาณ ออกมาแล้วก็ไปคอยติดห่วงร่างห่วงกายลอยป้องจะบอกให้ว่าไอ้ที่บอกว่าตายแล้วจิตวิญญาณยังห่วงร่างห่วงกายจะเข้าร่างเข้ากายนั้นน่ะมันเป็นการอธิบายธรรมะก็คนเรานี่ไม่อยากตายเพราะคำว่าไม่อยากตายก็หมายความว่าจะต้องการร่างกายคืนหนึ่งสองไม่อยากตายก็คือไม่อยากตายก็คือรักความเป็นรักความเป็นก็คือจะอยู่กับร่างกายทางนี้ให้ดิ้นด๊อกแด๊กๆอยู่ในโลกนี้เท่านั้นเองนี่เรียกว่ารักความเป็นไม่รักความตายและผู้ใดรับความเป็นมิตรก็พูดในคนฟังว่าคนที่รักความเป็นคือคนที่จะต้องต้องการ การเกิดความเป็นคือความเกิดความเป็นตรงกันข้ามกับความตายความเกิดก็ตรงกันข้ามกับความตายเพราะฉะนั้นคนน่ารักความเกิดรักความเป็นมากกว่าความตายคนผู้ใดยังมีทิฐิยังมีความเห็นชอบในความเกิดชอบในความเป็นคนนั้นก็จะยังไม่เกิดยังไม่ตายยังไม่เป็นก็จะแสวงหาหรือจะต้องดิ้นรนดันรางอยู่จิตวิญญาณไม่ตายเพราะจิตวิญญาณมันตายมันเป็นไม่มีถ้าจิตวิญญาณเรายังมีความเห็นว่าเราจะขอเป็นอยู่ตลอดนิรันดร์ไม่ขอตายจิตวิญญาณมันก็ไม่ตายคำว่า ทายคำนี้มันคือรักเกิดรักอย่างเป็นทุกข์รักความเกิดแล้วมันจะเกิดก็เกิดอยู่นั่นแหละเกิดภาษาบาลีท่านเรียกว่าชาตรีปิดทุกขังพระพุทธเจ้าตรัสเป็นภาษิตว่างั้นความเกิดไม่ว่าความเกิดชนิดไหนๆแปลว่าใดๆไม่ว่าชนิดใดๆความเกิดชนิดใดๆทั้งสิ้นเป็นทุกข์ชาติเป็นทุกข์ชาติติดๆทุกข์การเกิดเป็นทุกข์แต่ใครจะไม่รู้ก็ต้องมาเรียนถ้าใครยังอยากเกิด YouTube ก็โพธิสัตว์เกิดมานี่ก็ทุกข์แต่ท่านไม่ได้เดือดร้อนกับทุกท่านยิ้มก็ทุกข์ท่านยินดีที่จะอยู่กับทุกข์ท่านรู้ว่าเป็นทุกข์ไม่ใช่เรื่องความสุข อาตมาทำงานอยู่เดี๋ยวนี้กำลังสอนเดี๋ยวนี้เป็นความทุกข์เป็นความที่ทนได้ยากนะเราจะต้องเก่งที่จะทนอยู่แล้วไม่เดือดร้อนไม่ได้เดือดร้อนใจไม่ได้ลำบากใจอาตมาก็มีปัญญาอยู่กับจิตวิญญาณจะทำสิ่งที่เป็นอย่างนี้แหละคนจะต้องทำอย่างนี้คนจะต้องเป็นอย่างนี้อาตมาก็จะเป็นอย่างนี้เป็นอย่างที่อาตมาเห็นว่าอย่างนี้เป็นความดีเป็นกุศลก็จะเป็นอย่างนี้จะทำอย่างนี้จะมีชีวิตอย่างเงี้ยมีชีวิตที่จะต้องกินน้อยใช้น้อยไม่โลภไม่โกรธไม่อารมณ์โกรธเหมือนสินใจไม่ให้อารมณ์โลกต้องการอยากได้อย่างนี้ขนาดไม่อยากได้ยังมีคนเอามายัดเยียดให้อาตมาจึงเป็นเศรษฐีพ่อเหลือยัดไม่เคยขาดไม่ค่อยเอาเป็นเศรษฐี เอามายัดเข้าก็จะเห็นล้นกางออกไปหาคนอื่นทีนี้เราเป็นเศรษฐีส่วนขยายจบนั้นน่ะเทหายถมเท่าไหร่ไม่รู้จักเต็มบรรยายจบเคหะเคหะไม่เหลือเท่าไหร่เท่าไหร่ก็ไม่พออันนั้นเรียกว่าพยายามจบแม้จะเอาใส่ก้นใส่บึ้งใส่ถุงก้นถุงใส่ไว้ในลำโพงลำไส้ไว้อีกมีอยู่ในลำโพงลำไส้ต่างหาก 100 ล้านแล้วเศษบาทนึงโยนเข้าไปป๋องหายไม่กระเด็นออกมาเลยนั่นพวกกะยายจบเห็นใจคนอย่างนั้นเรียกว่าคนกับยาจกเข็ญใจแม้แต่หยุดเจอ ใส่ลำโพงจะมี 500 ล้านแล้วเพราะใครเผลอๆโยนบาทนึงฟุ้งเข้าไปในที่นั้นอีกดูดหายไปอีกไม่กระเด็นกระเด็นออกมาเลยนี่พวกยังมีกลิ่นโรคมีแรงดูดเอาๆๆมากเกินกันนี่เป็นลักษณะทำเพราะฉะนั้นคนอย่างนั้นถ้ารู้ภาษาธรรมแล้วก็บอกว่าอ๋อกับยาจกหมายความว่างี้เหรอภาษาธรรมถ้าภาษาคนเศรษฐีก็บอกว่าคนมีเงินในพุงอยู่ 500 ล้านอวดคนแล้วก็ใช้อำนาจดูดดึงเป็นแรงเอาเปรียบเอารัดแล้วมันมีอำนาจจริงๆแล้วมันมีแรงดูดจริงๆด้วยมันมีแรงดูดนะคนก็ต้องการมากๆก็พยายามหาแรงดูดแบบนี้อย่างนี้ก็เป็นภาษาภาษาคนกับภาษาธรรม เพราะถ้าเราเข้าใจภาษาคนภาษาธรรมเราเข้าใจจิตวิญญาณที่จริงอ่านอารมณ์แม่เดี๋ยวนี้ปัจจุบันเดี๋ยวนี้แล้วจับได้ว่าผีอยู่ที่เราเดี๋ยวนี้ทั้งหน้านี่เป็นนาคแท้นี่นั่งโชว์ผีวันนี้วันเทโววันตักบาตรเทโวหนังหัวโล้นอยู่ข้างหน้าโชว์ผีซะด้วยสู้มันก็มั่งสิไม่สู้มันมันก็กินเรามันมาจากจิตวิญญาณมันหลงไหลมันชอบมันติดมันชอบมันติดมันอร่อยมันเป็นวิมานมันเป็นวิ วิมานแปลว่าสวรรค์มันหลงว่าไอ้นั่นเป็นสวรรค์สวรรค์ขี้หมาอะไรกันกิเลสชอบอารมณ์นั้นมันชอบอารมณ์นั้นแม้อยู่ในลักษณะที่มันไม่เต็มรูปเต็มภูมิมันไม่ได้อยู่ในลักษณะที่จะต้องเป็นอย่างนั้นมันก็ยังเอาได้ไม่ครบไม่เต็มได้แต่แบงค์บอกว่าแบ่งๆได้เฉียดๆใกล้ๆได้นิดได้หน่อยก็เอาดีและหนังนิดหน่อยได้หลับได้ดีนิดหน่อยอย่างนี้ใจมันติดมากใจมันมีความราคะแม้จะได้อย่างแต๊ะอั๋งก็เอาดีเศษๆเลย เล็กได้น้อยได้เฉียดๆคล้ายๆเอาก็เอาดิอยากได้มากเก็บเล็กเก็บน้อยเรื่อยไปแบบนี้แสดงถึงจิตใจของเราติดมากหลงว่าเป็นสวรรค์เป็นวิมานมากก็จะหลุดออกมาจากอันนี้ได้ยากจิตวิญญาณมันไปตกอย่างนี้เป็นอย่างนี้จมอย่างนี้ชอบอย่างนี้จะดึงออกมาจะล้างออกมาจะพรากออกมาจนกลายเป็นไม่ติดไม่รักไม่มีอาการนี้ไม่มีอารมณ์นี้จริงๆเป็นนิพพานเป็นศูนย์จะเอาออกมาได้ยากมากมันเป็นกิเลสจริงๆเป็นผีนี่อยู่ในตัวคนนึงเพราะคนตาดี คนมีตาทิพย์คนมีญาณทัศนะวิเศษมีตาทิพย์ตาทำหรือตาปัญญาเห็นแล้วก็จะเห็นเห็นในคนถ้าไม่เห็นของคนอื่นแล้วก็เห็นของคนอื่นดูคนอื่นแล้วดูเหมือนกระจกส่องตัวเองด้วยให้คนอื่นจะรีบก็นึกถึงตัวว่าเรามีหรือเปล่าเขาเป็นเขามีแล้วเรามีหรือเปล่าเราก็มีใช่น้อยกว่าเขาเมื่อไหร่ก็ให้รู้ภาระยิ่งมีไม่ได้น้อยไปกว่าเขาเลยแล้วก็ต้องรีบฆ่าผีในตัวเราทีมันไม่ได้อยู่ที่ป่าช้าพี่ไม่ได้อยู่ที่ศาลเจ้าโน่นศาลเจ้านี่ต้นตะเคียนต้นโพธิ์ต้นนี้ผีบอกแล้วว่ายิ่งป่าช้าที่ที่เผาร่างกายของคน แล้วก็พูดกันถึงว่าคนมันห่วงร่างคนมันห่วงร่างมันพูดถึงคนเป็นๆนี่มันห่วงร่างโอ๊ยอะไรนิดอะไรหน่อยแต่อะไรนิดอะไรหน่อยไอ้โน่นไอ้นี่กับร่างกายนี่ก็ห่วงเหลือเกินหวงเหลือเกินอย่างนี้ต่างหากล่ะแล้วมันก็ไม่อยากจะพรากร่างนี้มันอยากจะอยู่กับอันนี้ที่จริงผีมันก็เหมือนกับจิตวิญญาณตายมันก็เหมือนกับคนถ้าร่างนั้นตายแล้วร่างนั้นเน่าแล้วร่างนั้นไม่เข้าเรื่องแล้วมันไม่เข้าใกล้มันเข้าใกล้คนตายคือคนรังเกียจร่างคนตายนะคือคนรังเกียจร่างจิตวิญญาณที่ได้ออกจากร่างแล้วเนี่ยคือมันรังเกียจร่างทิ้งร่างนี้ ตัดขาดจากร่างนี้จึงตัดขาดเลยตัดใยขาดด้านนี้จึงตายความประสงค์ส่วนจะไม่มีเพราะร่างนี้ตายเพราะรังเกียจแล้วร่างนี้จะเป็นหลงกับอันนั้นอยู่อีกอะไรกันความเข้าใจผิดคนที่ตายแล้วจิตวิญญาณจะไม่มาใกล้ร่างเลยโทษทีลืมทิ้งพวกแก่โอ๊ยเบื่อเต็มทีแล้วแล้วก็ยังบ่นก่อนตายก็บ่นเมื่อไหร่มันจะตายสักทีก็ไม่รู้นั่งก็อยากลุกก็ยากนอนก็อย่าไปฟังคนแก่บ่นเถอะคนแก่เยอะที่บอกโอ้ยมันไปก็ไม่ได้มันหนูก็ไม่ได้ยินตามันก็ไม่เห็นมันใช้ไม่ได้แล้วมันเจ็บแล้วเวลานี้มันรีบไปหาร่างใหม่ จิตวิญญาณจะไม่มาวนเวียนอยู่กับร่างเลยคนที่อธิบายพวกนั้นดาวด้นที่จริงจิตวิญญาณที่มันห่วงร่างและมันห่วงเป็นๆผีนั้นอยู่ที่ห่วงร่างเป็นผีจะไม่ห่วงร่างกายแม้แต่ตายอย่างที่เรียกว่าอย่างคนแก่นี่ทั้งเกลียดร่างมากเลยคนแก่เนี่ยหรือว่าคนเจ็บป่วยจนร่างกายซูบซีดพร้อมแม่งใช้ไม่ได้แล้วร่างกายป่วยร่างกายเจ็บร่างกายพิการมันเกลียดร่างมันจึงตายฟังให้ดีนะจะเข้าใจสัจธรรมเพราะงั้นมาอธิบายเป็นอจินไตยหรืออธิบายเป็นแบบที่เรียกว่าอุตริมนุษยธรรมไม่เข้าใจสัจธรรมและก็มารอกันโอ้ยเนี่ยร่างวิญญาณมันจะมาคอยเคลียร์คอยอะไร มีเหตุผลให้ฟังเนี่ยเหตุผลที่ว่าเพราะจิตวิญญาณเหล่านั้นรีดผ้ากายและมันจะรีบอยากเกิดเพราะมันห่วงการเกิดมันยังไม่เป็นพระอรหันต์พระอรหันต์ท่านไม่ยินดีในการเกิดเพราะฉะนั้นมันจะรีบหาร่างกายร้องไห้ไม่ใช่มันเกลียดไอ้ที่ร้องไห้แล้วดาวไม่มีจิตวิญญาณไหนร้องไห้จะมีจิตวิญญาณที่ร้องไห้บ้างคือจิตวิญญาณตายโหงเสียดายร่างเพราะร่างยังดีๆอยู่แล้วก็ในปัจจุบันทันด่วนถ้าตายก็ทิ้งร่างแบบที่ว่าป่วย แล้วมึงก็ทิ้งร่างเองยอมออกนะที่จริงมันพยายามจะสู้ทนอยู่แต่มันทนไม่ได้ดึงแต่สองป่วยเนี่ยทิ้งร่างที่พิการและทิ้งร่างที่ใช้ไม่ได้แล้วไม่มีร้องไห้จิตวิญญาณนั้นจะไม่ร้องไห้จะร้องไห้ที่ปฏิบัติตัวเหตุเช่นปุ๊บปั๊บล่างถูกรถทับถูกปืนยิงโดยที่เราไม่ได้ฆ่าตัวตายให้คนอื่นมาฆ่าอะไรอย่างนั้นน่ะถ้าเราดีๆอยู่แต่มันโทรมาทำลายของเรานี่อาจจะร้องไห้แต่ธรรมดาไม่มีธรรมดามันทิ้งร่างกายมันปล่อยใจมันทิ้งแล้วมันจะไปหาร่างเกิดใหม่เพราะอันนี้ไม่เอาแล้วอันนี้มันใช้ไม่ใช้ไม่เอาเดี๋ยวเราให้อดควยอะไรที่ต้องให้ออกคนละดาว สั่งเสียก่อนแล้วก็ร้องไห้ร้องไห้ร้องไห้นะมีเหตุผลอีกเยอะมีเหตุปัจจัยอีกเยอะที่จะร้องไห้จะร้องไห้เพราะห่วงหาทุกอย่างเลยห่วงหาแม้กระทั่งเส้นขนของคนรักห่วงหาแม้แต่ความอาลัยอาวรณ์อะไรต่างๆที่ยังอยู่ในโลกนี้โอ้ยเรายังอยากได้อีกมากเหลือเกินมันยังไม่ได้สมใจมันห่วงปัญหามันยังไม่อยากไปเพราะความไม่รู้ว่าไปแล้วจะต้องเกิดหรือไม่เกิดอีกอะไรก็ได้โอ้ยมันจะไปแล้วมันไม่รู้จะไปไหนมันไม่รู้จะเกิดหรือไม่เกิดอีกมันไม่รู้มันเอาวิชาทั้งสิ้นเพราะความร้องไห้อันนั้นมีเหตุปัจจัยอีกตั้งเป็นล้านอย่างไม่ใช่ห่วงร่างนี้โดยเหตุปัจจัยโดยการตายของร่างนี้ที่สั่งจะทิ้งร่างนี้ทั้งเกลียดด้านนี้ฟังดีๆเขาจะชัดๆจะเห็นชัดแล้วมันยังจะมาห่วง พาไปทิ้งป่าช้าไม่มีวิญญาณตามไปเลยมันไปแล้วเกิดปุ๊บมันตายปุ๊บมันเกิดปั๊บพวกเกิดพวกเกิดนี่ไม่มีช้าหรอกพวกช้าคือพวกวิญญาณอนาคตไม่ได้เป็นตัวตนอย่างนั้นนะที่จริงแต่อารมณ์จิตของตัวเองนะเศษละเอียดมันพูดไม่รู้จะพูดยังไงมันดูไม่ได้เพราะฉะนั้นจะไปรู้ตัวที่เป็นตัวเป็นตนอย่างนั้นอย่าไปพูดถึงเลยไม่มีแล้วพวกนี้ตายปุ๊บเกิดปั๊บเคยได้ยินไหมที่พระเรียกว่าใครจะขายอธิบาย ไม่วนเวียนฉันก็จะวนเวียนก็ตัดโลกแล้วพวกสัตว์โลกแล้วก็ไม่อยู่ลูกอยู่โลกแล้วก็จะต้องเกิดแม้แต่เป็นพระสังฆทานมีแล้วยังต้องเกิดรีบเกิดเพื่อบำเพ็ญสูงสุดเพราะผู้ที่จะได้ร่างสุรภาวสิมันโตนี่แหละอิฐทับพรหมจริยาวาสนี้แหละคือโลกที่จะตรัสรู้จะได้เป็นพรหมอัจฉริยะว่าโสจะได้บรรลุพรหมจรรย์ที่อู่ไม่มีจะบรรลุพระอาจารย์ที่อื่นไม่มีมีแต่มันเป็นไปโดยตนเองอยากจะวิญญาณนี้ไม่เอาจริงๆไม่เอาดินน้ำไฟลมเก็บวิญญาณของพระอนาคามีเป็นพรหมเป็นรูปพระพรหมเป็นเทวะชนิดที่เรียกว่าเป็นจิตสูงนั่นแหละแล้วก็จะสลายไปตามสังขารของจิตก็เป็นสังขารเหมือนกันเพราะฉะนั้นสังขารนี้ไม่ใช่อสังขตธรรมแล้ว ไม่ใช่สิ่งที่เป็นอนุปาทิเสสนิพพานธาตุคือไม่ใช่จิตตัวที่หมดกิเลสตัณหาเกาะยึดหมดความหลงว่าจะเป็นแม้แต่กระทั่งอยู่เฉยๆอยู่อุเบกขาอยู่นิ่งๆจิตมันยังเป็นอารมณ์และอาการมันก็ยังจะมีสภาพอยู่มันหมดจากความไม่ติดนะอุเบกขาเลยไม่เกาะเลยใช่ว่าแค่นั่งเฉยชอบนิ่งๆเฉยๆแล้วอารมณ์อยู่ว่างๆก็เปล่านี่จิตก็ชินแล้วก็เป็นตัวไปอัตตาเป็นนะเป็นอัตตาเพราะฉะนั้นเมื่อได้เป็นอย่างนี้มันก็อยู่อย่างนี้กว่าจะสลายแล้วโอ้โหของยิ่งละเอียดยิ่งสลายยากอยู่กันเป็นกลับเป็นกันเลยเพราะฉะนั้นธนาคารมีกว่าจะหมดจริงนี่นะมันอันตรายนะคือทุกสาขาทุกอย่าง เป็นธรรมดาสังขารทั้งหลายเสื่อมไปเป็นธรรมดาอันนี้เป็นสังขารไม่ใช่ไม่ใช่สิ่งที่เป็นอสัณฐานเป็นสังขตธรรมไม่ใช่เป็นอสังขตธรรมไม่ใช่สิ่งที่สูญจริงๆคือศูนย์ไม่มีดินน้ำไฟลมและวิญญาณธาตุไม่มีธาตุใดเหลืออนุปาทิเสสนิพพานธาตุคือธาตุที่ไม่มีอะไรเหลือเลยคุณภาพคือศูนย์ยาธาตุแต่ทีนี้ผู้ที่ไม่ใช่พระอรหันต์จึงจิตไม่ได้เป็นอรหัตผลจริงเป็นแค่อนาคามีจิตนั้นจึงไม่ใช่ศูนย์ทาสนั้นเรายังจะอยู่ยังงั้นไปจะต้องแต่งไปถ้ามีเศษหลงนิดนึงเหลือของกามเหตุการณ์นั้นเหมือนไวรัสที่อยู่ในโพรงอยู่ในอะไรหุ้มอยู่นะ กาวนั้นถ้าได้เหตุปัจจัยขึ้นมาเรื่อยๆๆพาอย่าว่าแต่อนาคามีนะที่มีเศษกลางก็คือพระนาคามีคือยังมีสังโยชน์ 5 เบื้องปลายมีรูปราคะรูปราคะคือเศษโลกเศษของโลกเสกโลกียะเหลืออยู่ชั้นล่างไม่สิ้นเปลืองเศษนั้นจะพลิกฟื้นเอาเกิดมาได้อีกน่าเสียดายแล้วเสียเวลาอีกตะลองต้องแต่งอะไรที่พอเป็นความจำสัญญาจำได้อะไรต่ออะไรอีกควรจะมีควรจะเป็นไม่รู้เรื่องเลยทีนี้ยิ่งช้าใหญ่เลยทีนี้พ่อก็มาตั้งต้นใหม่เพื่อที่จะบรรลุธรรมเข้าไปอีกโอ้โหแม่นี้เป็น Assistant ก็ไม่รู้จะพูดยังไงน่าสงสารที่สุดเลย สีทั้งหลายแหล่พระพุทธเจ้าอุทานฤาษีอุทกดาบสและอาราดาบวชด้วยเหตุนี้พ่อจะไปติดจิตนั่งสบายสบายนะเนี่ยจิตที่นิ่งๆสบายๆแล้วก็ง่วงเป็นงูเลื้อยหรือว่าเป็นจิตดับๆอยู่เนี่ยเป็นอาจิณจันทร์แบบฤาษีอลันดาบดเป็นเนวสัญญานาสัญญานั่งไปให้มันหลับๆเรืองๆดำๆเหลืองๆมันจึงโว้ยอร่อยๆรู้บ้างไม่รู้บ้างลูกเขาจะเป็นยังไงช่างหัวมันเราอย่างเงี้ยมันตื่นขึ้นมาก็ดับดับแล้วมันก็ต้องรู้เพราะว่าดับกับเกิดมันอยู่จิตมันยังเป็นมันยังไม่ตายไปอนุบาลที่ใช้สันติภาพเป็นธาตุสลายสูงสุด มันก็ยังอยู่เงียบเพราะคนจริงๆมันยังเป็นที่นั่งอยู่อย่างนี้ดับพิษเป็นยังไงมันก็ยังเป็นคนเป็นมันยังไม่ใช่คนตายมันกำลังมันจริงโว้ยมันเนี่ยนำไปด้วยสีตาไปถ้านั่งแข็งได้กันนี่มันยิ่งกว่าจะติดน่ะเป็นอารมณ์เดิมๆอย่างนั้นกำลังหนึ่งอันนี้เป็นวิมานเสวยอันนี้มันมีมารเป็นๆนี่แหละพิสูจน์สิจะไปพิสูจน์ตายทำไมล่ะแทงแข่งวิญญาณเครื่องวิญญาณมันอยู่ในนี้พิสูจน์มันแล้วก็ได้ที่นี่ติดอยู่เนี่ยพอตายแล้วเจ๊ก็เป็นอย่างนี้แล้วหลงใหลอยู่อย่างนี้ขนาดเป็นๆก็ยังเห็นว่าจะเอาแต่อย่างนี้ชีวิตก็จะอยู่แต่อารมณ์อย่างนี้ชอบอารมณ์อย่างนี้อารมณ์นี่คือวิมานชอบอารมณ์นี้มันอร่อยมันมันก็จะเอาแต่อย่างนี้สำหรับโรงเรียนนี้ ที่ไหนนอนที่ไหนอยู่ที่ไหนก็อยู่ตรงนี้ปิดปิดจริงๆนะคนติดอะไรมากก็ทำอันนั้นมากคนติดบุหรี่ก็เวลาไหนเห็นหน้าข้าแต่บุหรี่แม่จะนอนนอนหลับก็ข้างๆตัวทุกอย่างพอดีพอรู้สึกตัวปั๊บความบริสุทธิ์ออกก่อนออกจากโมงบ่ายโมงมาก็มาสูบออกมาบ่ดีต้องบุหรี่ถึงปากก่อนแล้วก็มีแต่บุหรี่นี่ก็คือติดใช่มั้ยติดอะไรมากก็จะเป็นอันนั้นมากแต่ทีนี้ติดนอนติดพวกมันอยู่ที่ตัวง่ายกว่าบุหรี่อีกเผลอไม่ได้นอกจากกินตอนนั้นบางคนกินยังล่ะกินก็หลับน่ะกินไปหลับไปแหม่ยอดมาก เรือกำลังเขียนอยู่แล้วมันน่าสงสารน่าเสียดายแล้วมันไม่สูงเพราะว่าถ้าติดติดตัวนี้มันยังมีฐานถี่นั้นมีธาตุและยังมีอุปสรรคคือฐานของอาการอารมณ์ของกิเลสที่ละเอียดขึ้นกว่านั้นถ้าผ่านชั้นนี้ผ่านฐานนี้ไม่ได้เพราะระยะผ่านฐานทีนะถ้าไม่ได้ก็จะไม่ได้มีจิตใจที่จะมีกำลังไปวิเคราะห์พบหรือปฏิเสธกว่านี้อีกเรียกว่าวัฏฏะสังโยชน์ชั้นสูงเป็นจิตอริยะชั้นสูงก็ผ่านชั้นนี้