231124-2-258 ทางเอกภาค2-ตอน258(หน้า516)-พ่อท่าน-สันติอโศก-ท055.txt

จิตที่ยังอะไรเอาไว้อาวรณ์ยังเหลือเชื่อหรือมันหลบซ่อนหมกหมัก เป็นอาสวะเป็นอนุสัยอยู่ในก้นบึ้งของจิตของเราเราก็จะต้องเขย่าดูหรือคนดูอย่างสำคัญจนเจอะก็จับมันมาฆ่ามาบี้จนแหลกลาญหมดจึงว่างลงอิสระได้ปราศจากกันจริงๆเรารู้จุดสันติเรารู้จุดสงบระงับจุดสะอาดที่แท้จริงอย่างแท้จริงเมื่อได้แล้วมีแล้วก็จะต้องติดอาวุธมีดต่อที่สำคัญนักรบที่ไร้อาวุธที่ชื่อว่าเมตตาเป็นนักรบที่เหลว เป็นนักรบที่เลวร้ายเป็นนักรบที่อำมหิตเพราะฉะนั้นแม้แต่จะไปรบด้วยอาวุธจริงที่เป็นอาวุธปืนผาหน้าไม้ก็โหดร้ายทารุณมากแม้แต่จะไปรบด้วยปากหอกก็ติดอาวุธปากหอกที่ไม่รับซะด้วยหอกทื่อหอกหยาบหอกไม่คมเจ็บปวดรวดร้าวรัศมีก็เยอะเพราะไม่รับไปรบกับใครทิ่มแทงใครทรมานเจ็บปวดแม้จะมีเรี่ยวแรงดีแทงเขาก็แทงไม่ให้มันเข้าแทงตึก ปรับอะไรเนี่ยเจ็บปวดรวดร้าวอยู่นั่นเองเพราะฉะนั้นแม้เราจะไปรบด้วยหอกปากเราก็จะต้องมีอาวุธและมีอาวุธเมตตาและปัญญามีปัญญาคือมีความแหลมคมไม่ใช่มีแต่สนิมเกาะกลางมีแต่ความทื่อๆมีอาวุธก็ถือๆถูกๆแทงเขาก็ไม่เข้าฟันเขาก็ไม่ได้ลิ้มอะไรมันก็เจ็บก็ระบมปวดลำบากและแถมยังไม่รับไม่ขาดอะไรสักทีขี้สนิมก็เยอะเป็นบาดทะยักเอาด้วยบางที เพราะเราจะต้องเป็นนักรบที่ฉลาดเป็นนักรบที่มีปัญญาเป็นนักรบที่ติดอาวุธเมตตาเป็นสำคัญประจำตัวพระแม่ขนาดที่เราจะติดอาวุธเมตตานี่แหละเราเองเราก็ยังจะต้องระมัดระวังมีปัญญาไตร่ตรองในการทำงานในการรบอย่างดีอย่าให้จอมมารหรือว่าให้ผู้ที่ย้อนแย้งเขาย้อนแย้งเอาได้ว่าเราเมตตาอะไรกันนี่ยังทำให้คนอื่นเจ็บคนอื่นปวดร้าวรุนแรงอะไรอยู่เราก็จะต้องมีความรู้สึกสำนึกเอาใจเขามาใส่ใจเราดูผลที่เราทำงาน ว่าเราไปแทงเขาแรงไปเราไปจ้วงไปจุดเขาไม่ได้เรื่องแล้วไม่ได้ผลจะแทงให้ตายสนิทดีโดยไม่ต้องทรมานอะไรก็ต้องแทงให้เรียบร้อยให้ตายสนิทแล้วก็ต้องใช้ให้ถูกตัวเราจะฆ่ามันเราจะฆ่าอสูรเราไม่ไปฆ่าสะเปะสะปะไม่เช่นนั้นเราจะกลายเป็นนักรบที่ตาบอดตามัวฆ่าสะเปะสะปะเป็นบาปเป็นภัยด้วยไปฆ่าเอาพระเอาเจ้าเขาอีกประเดี๋ยวก็ยุ่งเราจะต้องเลือกต้องเป็นต้องมีตาอันละเอียดที่จะรบแม้กระนั้นก็ดีมารฉลาดก็เยอะแยะที่เขาจะพยายาม [ข้อผิดพลาด: recognition connection failed: [Errno 32] Broken pipe] วิมานขันวิมานในจิตในใจจนกระทั่งเขาหวงแหนแม้กระทั่งความสงบจิตสงบหรือความว่างอาสาแบบมิจฉาทิฏฐิคืออยู่ว่างๆเฉยๆมากวนออกให้ทำงานหรือว่าไปดูทวงเขาไปข่มขี่ไปดูถูกเขาว่าอย่างนั้นมันไม่ดีแม้แต่เราบอกชี้ลงไปว่าไอ้การปฏิบัติธรรมหรือว่าการประพฤติให้มนุษย์ประเสริฐนั้นเสร็จแล้วก็ไม่ไปแย่งลาบยศใครก็จริงไม่ไปที่ดีไม่ไปเที่ยวรูปรถเป็นเสียงสัมผัสหรือจะไปแอบแสบอยู่ก็ตามเขาไม่ไปก็เจอเฟอร์นิเจอร์อะไรอยู่ก็ตามเป็นความสงบชนิดหนึ่งของเขาเขาก็ แอบอยู่กินอยู่เสพอยู่อย่างนั้นแล้วเราไปเปิดโปงไปเปิดเรื่องขึ้นมาวันนี้เขาสงบแล้วนะเขาได้แล้วเขาไม่ไปแย่งลาบยศใครก็ดีแล้วนี่เขาจะเสพโลกียะอยู่ได้เศษของรูปเศษของรถกลิ่นเสียงสัมผัสอะไรบ้างหรือแอบเสพอะไรบ้างก็เรื่องของเขาไม่ไปเจอไปเจอของเขาแล้วทำไมจะต้องมาเป็นฆ้องปากแตกแหกปากร้องให้คนอื่นก็มารู้ด้วยล่ะเขาก็สะเทือนเหมือนกันนะเขาจะเช้าเองเพลนนอนบ่ายพักผ่อนกลางคืนจำวัดแล้วเขาก็จะประกาศตัวว่าเป็นนักพรตนักบวชก็เรื่องของเขานี่คนก็เชื่อเขาก็มาประเคนก็เอามาเลี้ยงมาให้ฉันก็จะแอบเสพ กินอยู่มาเป็นฆ้องปากแตกมาแหกปากร้องฟ้องมนุษย์มนาคนอื่นเขาให้รู้เท่าทันสมัยมารพวกนี้เขาก็จะกล่าวกราบวะเนี่ยมากล่าวรุนแรงจาบจ้วงว่าคนนั้นด่าคนนี้เห็นไหมเนี่ยฉันนักพรตก็มาถูกพวกนี้เขาด่าคนที่ด่าคนอยู่คนที่ได้เปิดโปงคนนั้นคนนี้เป็นคนปากไม่ดีพวกนี้เขาก็จะย้อนแย้งเอาบ้างอย่างนี้อยู่จริงหรือแม้แต่ขั้นจิตสงบจริงๆเขาไม่แอบแสบแอบกินอะไรแต่ก็กลายเป็นคนติดสงบอยู่สงบเฉยๆลอยๆล่องๆหรือนิ่งๆหมดโคตรๆอยู่ในป่าเขาถ้ำอยู่ในรูในเรียวอยู่ในกุดในวิมานที่ไหนก็ตามใจแล้วก็สิงอยู่ในวิมาน ตบอยู่อย่างนั้นแหละว่าเป็นผู้ที่ได้ดิบได้ดีแล้วหนอไม่กวนใครจริงๆก็ตามมันก็ยังไม่ใช่มนุษย์ประเสริฐไม่ใช่มนุษย์มีค่าเป็นมนุษย์ฟอสซิลเป็นมนุษย์จับแข็งไม่รู้เราจะแปลกันยังไงพยายามคิดเหมือนกันไอ้ฟอสเซลภาษาอังกฤษเนี่ยซึ่งมันเป็นลักษณะตกตะกอนจับแข็งผนึกตัวที่มันไม่กระดุกกระดิกหรือว่าไม่มีปฏิกิริยาอะไรกันมากอ่ายังไม่กลายเป็นหินอย่างนี้เขาเรียกว่าเซลล์หรือว่าไอ้หินก็ไปจับนิ่งๆดับๆตะไคร่ กระดุกกระดิกแล้วนี่เขาเรียกว่าฟอสซิลเป็นตัวจับแข็งเป็นตัวตายตายเบ๋ตายแด๋ๆตายไม่มีค่าไม่มีคุณไม่มีบทไม่มีบาตรไม่มีชีวิตชีวาไม่มีประโยชน์อะไรเลยไม่มีประโยชน์อะไรเป็นไอ้หินขี้ตะไคร่จับกองทิ้งอยู่อย่างนั้นแหละเป็นขยะเน่าเน่าอยู่นั่นแหละแต่มันเป็นลักษณะแข็งไม่มีถ้าขยะเน่าๆนี่มีแก๊สนะไอ้นี่แก๊สก็ไม่ให้ไม่มีแก๊สมีมิกเซอร์เป็นการตายที่ไร้ค่าถ้าเราใช้ภาษากลางๆเป็นการตายที่ไร้ค่าเป็นการสงบที่เน่าเหม็นเอางี้ดี ย้อนแย้งออกมาเป็นภาษาเป็นความสงบที่เน่าเหม็นมันสงบอย่างน้ำเน่าน้ำนิ่งน้ำแน่น้ำแช่น้ำตายอะไรไม่เข้าเรื่องแม่ความสงบอย่างนี้เราก็ต้องใช้ปัญญาดูว่าเราทำสงบเหมือนกันแล้วก็สงบใจตายเอาร่างกายพฤติกรรมอะไรของเรามีความคิดก็มีปากพูดก็มีแรงงานทางกายก็มีอยู่กับคนเขาทำงานอันนู้นอันนี้ได้เป็นชีวิตชีวาก็ได้แต่ไม่เอาไปทำทิ้งซะเหมือนคนตายไปจริงๆเหมือนกับตัดคอทิ้งไปก็มีค่าเท่ากันแต่ไม่ไม่ ตายอย่างนั้นยังอุตส่าห์กินอาหารของในโลกเขาอีกด้วยนะกินวัตถุดิบของโรคเข้าอีกด้วยนะแล้วไม่มีค่าอะไรเลยเป็นตัวอย่างอันที่ได้เปล่าได้ด้วยกลายเป็นตัวอย่างที่สูญเปล่าเป็นคนว่างๆเปล่าๆได้ๆแม้แต่อย่างนี้เราก็ทวงออกมาจริงออกมาว่าทำเหนือกว่านั้นได้ไหมเป็นคนที่เหนือกว่านั้นได้ไหมมีความสงบที่เนียนสุขุมกว่านั้นได้ไหมดับกิเลสให้มันละเอียดละออประณีตกว่านั้นได้ไหมทวงออกมาแล้วเราก็ประพฤติพิสูจน์เห็นความจริงด้วยว่าเราเป็นได้เราจะสงบสงัดมีชั้นต่อวิหารอยู่ ในใจวิมานนั้นเป็นของไม่มีรูปร่างวิมานของเราเป็นศักยภาพหรือสุญญตาจริงๆเป็นสภาวะอาการสาก็มีอยู่ในปัจจุบันนี่เทียววิญญาณเราก็เป็นธาตุรู้ที่รู้ในอาสานั้นแน่เทียวความฉลาดของเราก็รักแหลมรู้จักกิเลสอย่างชัดแจ้งแม้แต่อยากลางละเอียดจริงและได้ดับสิ้นแล้วดับสนิทไม่มีจริงๆนิดหนึ่งน้อยหนึ่งก็ไม่มีจรรยาบรรณอยากทฤษฎีรู้สภาพจริงของจริงในตัวเราเพลงแทงอ่านละเอียดเข้าไปในจิตไอ้แทงทะลุแจ้งจนรู้จบ จะเป็นจริงเมื่อพูดได้ถึงแท้จุดอย่างนี้แล้วผู้นั้นได้ของจริงมีของจริงแล้วผู้นั้นก็พ้นเนยว่าสัญญานะสัญญาอย่างที่ใช้บัญญัติภาษากำหนดหมายกันอยู่นี่แท้และเรามีมีสันตะวิหารมีความสงบว่างสบายโล่งโปร่งกิเลสไม่กวนแท้อยู่จริงมีวิญญาณมีธาตุรู้เป็นผู้รู้ผู้ตื่นผู้เบิกบานสดชื่นอยู่ทีเดียวเห็นพูดสดชื่นอยู่จริงๆเบิกบานชีวิตชีวาอยู่กับโลกเขาทำงานเป็นนักรบสันติภาพเป็นนักรบสันติภาพทำ เพราะฉะนั้นศาสนาพระพุทธเจ้าจึงเป็นศาสนาแห่งความเป็นประโยชน์เป็นพหูชนะอีตายะปะฏิปันโนโหติพรหมชนะสุขายะพระพุทธเจ้าชนะตาอริยะปฏิปทาปิดตาเป็นผู้ที่จะสถาปนามนุษยชาติให้ขึ้นเป็นอารยธรรมเป็นอารยชนหรือเป็นอริยชนให้มียายะธรรมแม้ความรู้ทางโลกทางเทคนิคต่างๆเขาจะสอนกันก็สอนแต่เราจะให้วิชาการทางด้านยาและทำคือทำคือวิชาทางธรรม ที่สร้างจิตวิญญาณให้ประเสริฐกอบกู้หรือว่าร่วมไปในความเป็นมนุษย์นั้นด้วยไม่ใช่เราจะเรียนรู้แต่วิชาก่อวิชาสร้างวิชาทำการงานทางรูปทางวัตถุเท่านั้นไม่ใช่วิชาการทางโลกที่จะอาศัยมันก็ต้องมีด้วยวัตถุเราก็ต้องอาศัยสิ่งที่จะสังเคราะห์ดินน้ำไฟลมเป็นมหาภูตรูปอยู่ก็จะต้องมีอาศัยใช้ไปด้วยเราไม่ได้เป็นคนส่วนเดียวแต่วิญญาณเรามีคนคอยเป็นคน 2 ส่วนทั้งด้านมหาภูตรูปด้วยอุปาทายรูปด้วยรูปที่เป็นดินน้ำไฟลมเราก็มีแล้วก็อาศัยเจ็บเป็นปวดเป็น เหมือนกันเสื่อมเป็นสลายเป็นเหมือนกันเป็นความจริงแท้หรืออุปาทายรูปคือวิญญาณที่เนื่องกันเกี่ยวกันอาศัยกันอยู่ก็มีจริงวิญญาณนั่นแหละเป็นตัวหลักใหญ่เมื่อเรารู้เท่าทันรูปรู้เท่าทันวัตถุรู้เท่าทันดินน้ำไฟลมรู้เท่าทันธาตุสังเคราะห์หรือสังขารทั้งหลายแม้จะเป็นสังขารดินน้ำไฟลมหรือสังขารและจิตหรือจิตสังขารเราก็รู้แล้วเราจะให้มันเกี่ยวข้องกันหรือว่าใช้ประโยชน์แก่กันและกันอย่างประหยัดเราจะทำให้เกิดประโยชน์ แล้วก็ประหยัดสุดจริงๆเราจะเป็นผู้ที่ถึงจุดอย่างนั้นแล้วเราก็จะทำงานช่วยเหลือเฟือไฟล์คนอื่นไปอย่างนั้นเราได้พ้นโลกมาเป็นระดับๆเราจะรู้จุดสงบสงัดเราจะรู้ความขาดสิ้นทำความขาดสิ้นทำความสูญสนิทให้ได้ให้จริงเราจะได้ดูรูปพร้อมความสูญสนิทแห่งจิตที่เรียกว่าจิตนิพพานแต่ละโลกหรือแต่ละเรื่องเรามีเรื่องนี้ของเราจริงๆแล้วเราเคยไปติดตอนนี้มันหมดสิทธิ์หมดยึดจริงๆมันสะอาดสบายมันไม่ต้องอะไรอาวรณ์ไม่ต้องเป็นอารมณ์อยู่ดีๆก็เกิดอารมณ์กลุ่มกลุ่มคลุกๆขึ้นมาไม่มีมันแห้งสนิท เจตนาระลึกถึงเราก็ยังมีสัญญามีความระลึกได้จะระลึกถึงอย่างโน้นอย่างนี้ก็ระลึกถึงได้อย่างไรก็ยังเย็นสนิทสบายเรื่องถึงสิ่งนั้นเรื่องนั้นที่มันเคยทำร้อนมันเคยทำบุญมันเคยมีอารมณ์อาลัยอาวรณ์อะไรอยู่เราก็หมดอาวรณ์หมดอะไรไม่มีเลยสบายสนิทซ้ำจะเมตตาซ้ำจะนึกเห็นใจนึกสงสารนึกอยากจะช่วยข้าเห็นเหมาะเห็นควรสมควรที่จะช่วยจงดำเนินจงไปช่วยเขาหรือผู้เกี่ยวข้องนั้นแต่ถ้ายังเห็นว่าเรายังไม่มีคุณพอเรายังไม่เก่งพอเรายังไม่มีฤทธิ์แรงพอจะไปช่วย ช่วยผู้อื่นญาติเรามีนับไม่ถ้วนในโลกมนุษย์ทุกผู้สรรพสัตว์ทั้งโลกเป็นญาติที่โคโยติกาและเราก็เลือกช่วยผู้ที่อยู่ในฐานะควรช่วยที่เหนือกว่าเสมอพรุ่งนี้เหมาะสมที่จะช่วยก่อนช่วยพวกนี้ยังไม่เหมาะสมที่จะช่วยหรอกเพราะว่าพรุ่งนี้ยังมืดยังหนักยังหนาเราก็ไม่มีเรี่ยวมีแรงเราก็ไม่มีปัญญาจะไปช่วยเขาก่อนแม้จะเป็นผู้ที่คลานตามกันออกมาเป็นลูกเป็นแม่เป็นพ่อเราก็ยังช่วยไม่ได้ถ้าเราเห็นความจริงในความจริงพระองค์พ่อเราแม่เราหนักนะลำบากยากเข็ญนะยังหนายังมืดเพราะฉะนั้นสรรพสัตว์หรือมนุษย์ผู้อื่นที่ยัง ไม่หนาไม่มืดที่บางที่บางที่พลอยช่วยได้ก่อนช่วยได้แล้วจะมาเป็นกำลังของกองทัพธรรมจะมาเป็นกำลังที่จะช่วยหรือขนคนอื่นไปต่อไปอีกได้เรารีบช่วยก่อนนั้นถูกต้องกว่าเราก็จะเห็นความจริงตามความจริงไม่ได้เห็นแก่ว่านี่เป็นแม่เราพ่อเราก่อนถ้าถึงลำดับที่สมควรมีเหตุปัจจัยเพียงพอที่จะไปช่วยพ่อช่วยแม่ช่วยลูกช่วยหลานว่าตอนนี้พอเหมาะพอสมพอช่วยได้แล้วแน่มีเหตุปัจจัยพอเพียงมีความศรัทธาเลื่อมใสเชื่อถือพอเป็นไปได้เราก็มีปัญญามีฤทธิ์มีแรงเพียงพอเราจึงจะไปช่วยการกระทำเช่นนี้แม้แต่องค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าบรมศาสดาของเราก็ได้ทรงกระทำทรงประพฤติเป็นตัว หนังที่มีบทบาทตำนานหรือว่าประวัติมาแล้วแต่ว่ารัฐบาลเจ้าจะไปช่วยพระราชบิดาหรือไปช่วยทางบ้านนั้นไม่ได้ไปได้รีบร้อนผีผามเลยขนาดสมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้านะยังไม่ได้ผีพราหมณ์เลยบารมีท่านแค่ไหนบุญทันแค่ไหนแค่ไหนความเก่งท่านแค่ไหนถ้ายังไม่ผลีผลามเลยขนาดพระพุทธเจ้าไม่มีพราหมณ์นั้นยังมีอุปสรรคยังมีบทบาทไปถึงและยาที่มีกิเลสตัณหาบ้างก็เคารพบ้างก็ไม่เคารพบ้างก็แข็งข้อบ้างก็นอบน้อมในที่สุดกว่าจะช่วยพระราชบิดาโดยตรงได้ก็ใช้เวลาหนัก ดังนี้เป็นต้นกว่าจะได้บรรลุธรรมท่านไม่ได้ผีพราหมณ์แต่พูดอย่างนี้ก็ไม่ได้หมายความว่าให้คุณนั้นเป็นคนอกตัญญูไม่รู้พ่อรู้แม่ไม่ระลึกถึงไม่ตรวจสอบก็ไม่ใช่ตรวจสอบดูแลถ้าพอช่วยแล้วถึงคราวถึงครั้งบางคนอาจจะเร็วกว่าพระพุทธเจ้าก็ได้ถ้าเห็นว่าพ่อแม่นี้โอ้นอบน้อมอ่อนโยนไม่แกร่งแข็งกระด้างไม่ดื้อรั้นไม่มีมานะทิฐิเป็นไปได้เราก็มีปัญญาพอเพียงเราก็มีฤทธิ์เดชพอเพียงพ่อแม่ก็ศรัทธานอบน้อมได้ไม่ถือว่าเป็นลูกเห็นว่าเป็นพระจริงๆเห็นว่าเป็นผู้ที่จะช่วยกันได้จริงๆยอมรับนับถือเอาเองเอาจริงได้ถ้าอย่างนั้นก็เอาทีเดียวช่วยพ่อ แม่ด้วยไม่ได้บอกว่าให้อกตัญญูจนกลายเป็นเลยเถิดเลยธงพูดแล้วก็ไม่รู้หัวรู้หางรูปร่างรูปลายก็ไม่ใช่นะเพราะฉะนั้นเราก็จะต้องตรวจสอบเราก็จะต้องดูความจริงเมื่อเรามีความฉลาดเฉลียวจะรู้ความจริงอันลึกซึ้งพวกนี้เราจะรู้แล้วเราจะทำงานถูกขั้นตอนถูกระดับเป็นไปด้วยดีบางคนตลอดชีวิตช่วยพ่อแม่ไม่ได้ก็เป็นอยู่แต่ไม่ได้หมายความว่าเราไร้ประโยชน์ญาติเรามีท่วมท้นสรรพสัตว์คือญาติของเราทั้งหมดแม้แต่ญาติบางตัวที่เป็นอวัยวะสัตว์ที่เป็นสัตว์เดรัจฉานแท้และช่วยไม่ได้เราก็ยังเกื้อกูลมันได้ตามขั้นต่ำตอนหรือยิ่งเป็นมนุษย์อย่างเป็นผู้ที่เป็นเวรนะ ซ้อนอยู่หรือเป็นอวัยวะซ้อนอยู่ในความเป็นมนุษย์เราก็ยังจะคัดเลือกและจะช่วยเหลือโปรไฟล์ตามขั้นตอนตามระดับได้จริงๆเราเกิดมาเป็นผู้ที่อิสระเสรีให้ได้และเราจะสร้างพระราชรถภาพให้ยิ่งใหญ่เราจะสร้างมวลญาติให้กว้างขวางมวลหญ้าแค่คลานตามกันออกมานั้นเป็นเพียงที่อาศัยเกิดก็เป็นบุญคุณระดับหนึ่งก็เป็นสถานที่เป็นประโยชน์แก่เราแก่โลกระดับหนึ่งถ้าเราก็รู้ให้ชัดแจ้งและเราจะเป็นคนที่มีประโยชน์ยิ่งใหญ่ไม่ใช่มีประโยชน์แคบๆอยู่แต่ครอบครัวผู้ใดก็ยังไม่มีความสามารถเขาจะมีประโยชน์กันอยู่แต่ครอบแต่โครง ขอให้เขาดำเนินไปก่อนและก็เป็นหลักของโลกอยู่แล้วตามโลกียธรรมเขาก็เป็นประโยชน์แก่ครอบครัวกันไปก่อนคับแคบจนกว่าเขาจะมีทัศนะอันกว้างขวางมีเรี่ยวมีแรงอันมากจะออกมาช่วยโลกได้กว้างกว่าครอบครัวเท่านั้นคนนั้นจึงจะมาเป็นประโยชน์แก่มนุษยชาติยิ่งใหญ่เพิ่มขึ้นเป็นลำดับลำดับถ้าเราออกมาเป็นนักรบผู้ยิ่งใหญ่นักรบที่จะช่วยเหลือญาติอันไม่มีขอบเขตแค่คลานตามกันออกมาหรืออยู่ในวงศาคณาญาติอันแคบๆเล็กๆแก่แค่เลือดเนื้อเชื้อไขแบบตระกูลสั้นๆตระกูลอย่างโลกๆจากกันด้วยสกุลอะไรแคบนั้นเราจะ เป็นนักรบหรือว่าเป็นผู้ที่มีญาติอันเป็นพระราชรถภาพปัญหาประมาณมิได้จะไม่มีความเป็นพี่เป็นน้องอันหาประมาณมิได้ไม่จำกัดแม้เชื้อชาติไม่จำกัดแม้ผิวพรรณไม่จำกัดแม้ว่าผิวดำผิวขาวตัวเล็กตัวใหญ่ตัวผู้หญิงตัวผู้ชายตัวอยู่ในฟากโลกไหนๆกันถ้าจะมีสัตว์จะมีมนุษย์จากอีกดาวดวงอื่นเข้ามาอยู่ในโลกนี้ที่จะให้เราช่วยเหลือเกื้อกูลได้เราก็จะช่วยเหลือเกื้อกูลเขาจริงๆถ้าเขามีจิตปัญญาหรือว่ามีฐานที่เราจะช่วยได้เราอยู่ในฐานะจะช่วยคนทางด้านจิตวิญญาณเป็นเอกเป็นเด่นเราจะมาช่วยเขา สันติภาพทางจิตวิญญาณนี้เหมือนเหนือกว่าสันติภาพทางวัตถุมากนักสันติภาพทางวัตถุนั้นมันเป็นแต่เพียงความกดข่มความหลอกล่อกฎบังคับกันไว้หรือเอาวัตถุรูปอะไรพวกนี้หลอกล่อกันไว้จิตใจก็ยังหลงเลอะๆเลอะเทอะอยู่ก็จะใช้วัตถุเหล่านั้นเป็นเครื่องอาศัยอาศัยไปอยู่ไปเท่านั้นเองปราศจากวัตถุเสียแล้วก็ทุกข์ปราศจากสิ่งล่อนั้นเสียแล้วก็ทุกข์ส่วนพวกอิสระเสรีอย่างบริสุทธิ์นั้นไม่ติดวัตถุไม่ติดเครื่องรอเป็นผู้อิสระโดยความอิสระเองปราศจากสิ่งใดๆเป็นสุภาพ ด้วยความอิสระที่วิเศษประเสริฐสุดเพราะเราไม่ติดไม่ยึดอะไรเลยในโลกอย่าว่าแต่วัตถุมายาใดไม่ว่าจะเป็นมายาหยาบไปจนกระทั่งถึงมายาอันเป็นละเอียดที่เราเรียกว่าด้านจิตวิญญาณเราก็ไม่ได้หลงมายาแม้แต่ด้านจิตวิญญาณไม่ได้หลงมายาแบบวิมานหลอกล่ออะไรไปปั้นวิมานแดนเขตแดนโน้นแดนนี้ตายจากโลกนี้แล้วยังจะมีโลกหน้าโลกโน้นเป็นภพเป็นวิญญาณแล้วก็ไปสิงเสพอยู่เมืองสวรรค์เมืองวิมานเสียเวล่ำเวลาอยู่อีกเราจะไม่มีเราจะไม่ลงแม้วิมานหรอกวิมานรวมของภพของชาติแห่งจิตวิญญาณอีกเราจะเรียนแทงทะลุจิตวิญญาณอย่างถึงที่ วัดจิตวิญญาณที่หลงปั้นหลงสร้างนั้นมีจริงเพราะฉะนั้นคนที่มีวิมานลวงมีเมืองสวรรค์เมืองนิพพานที่หลับตาเข้าไปหรือว่าเข้าไปอยู่ในจิตเท่านั้นมาอยู่ที่แดนปิ่นน้ำไฟลมแล้วแต่เป็นภพเป็นชาติของจิตนั้นแล้วก็เสวยอารมณ์มีเมืองสวรรค์เมืองวิมานมีแม้กระทั่งว่าญาติที่โคโยตี้ของเราเป็นรูปเป็นตัวเป็นตนยังไปเกี่ยวไปเกาะอยู่ในภพวิมานอะไรของเขาปั้นสร้างขึ้นไปนั้นอีกโดยเขาไม่รู้อัตราหรืออัตภาพแท้ๆว่าในโลกแห่งจิตวิญญาณนั้นก็โรคจิตวิญญาณมันก็ตัวใครตัวมันกรรมใครกรรมมันตายเป็นจิตวิญญาณและทุกคนไปตามกรรมกรรมใครกรรมมันผู้ที่จะทุกข์ก็ทุกข์ไป ที่จะสุขก็สุขไปแล้วมันไม่ได้ไปเกี่ยวไปเกาะอะไรแต่เขาไม่รู้เขาก็จะยังไปสร้างภาพสร้างภพสร้างวิมานแล้วก็ไปแม้กระทั่งในอัตภาพคนใดหลงจริงมีจริงเพราะฉะนั้นจะไปบอกว่าวิมานที่เขาปั่นไปเมืองสวรรค์เมืองผีเมืองพรหมอะไรนะมีไหมเขามีจริงๆเพราะเขาหลงจริงๆเขามีมายานั้นอาศัยจริงๆเขาเป็นผู้ได้ไปหลงสร้างหลงก่ออยู่คนนั้นก็มีอยู่ผู้ใดไม่หลงสร้างหลงกรอบภพภูมิแบบนั้นมาเรียนรู้อารมณ์จิตที่เรามีเป็นปัจจุบันเนี่ยที่เรามีจริงๆเนี่ยอารมณ์ติดอะไรเนี่ยวิญญาณวิมานละเอียดอะไรเดี๋ยวนี้มีรถมีชาติอะไรนี่สัมผัสติดจิตแล้วก็ผุด เกิดอยู่เนี่ยเป็นอย่างโน้นอย่างนี้หยุดเดี๋ยวนี้เรียนด้วยจริงเมื่อเรียนรู้แล้วเราไม่ติดอะไรหมดแล้วก็ไม่มีพบไม่มีภูมิอะไรคนไม่มีจึงไม่มีจริงคนยังมีอยู่เขามีอยู่จริงนะคนมีอยู่ก็มีอยู่จริงคนไม่มีเขาจึงจะไม่มีจริงน้องก็ต้องให้พวกเราได้สำเร็จสมบูรณ์เราไม่ติดดินน้ำไฟลมวัตถุหยาบมาก็ดีแล้วไม่หลงรูปรถเป็นเสียงสัมผัสลาภยศสรรเสริญมาก็ดีแล้วนี่มีตัวอย่างพวกเราเป็นได้มีได้แม้เดี๋ยวนี้ไอ้รูปยาปลูกใหญ่เงินทองข้าวของทรัพย์สลิงคานเรามีจิตมันไม่ติดไม่ยึดมันไม่หอบไม่หวงจริงๆมัน ไม่กลัวไม่แกล้งไม่เห็นว่าดิบดีเด่นโด่อะไรที่จะภาคภูมิแต่เราก็ไม่ใช่ว่าเราจะไม่รู้ว่าเขาสมมติฆ่ากันอย่างไรมากน้อยได้เงินด้วยทองทรัพย์สลึงขาดเราก็รู้จะเกิดการใช้สอยกันอยู่ในโลกเท่าไรอย่างไรเราก็รู้แต่เราเองไม่ไปยุ่งไปเกี่ยวอะไรจนเกินการไม่ไปเสียดายเสียดมไม่เอาวอนอะไรไม่หวงไม่เห็นจริงๆและเราจะมีพฤติกรรมหรือมีปัญญาที่จะอยู่โดยที่โลกมันมีสิ่งนี้ได้อย่างสะอาดบริสุทธิ์ตามนัยยะอันลึกซึ้งได้ด้วยอย่างที่พระพุทธเจ้าท่านวางระบบระเบียบไปแล้วมีแบบแผนนักบวชไม่ไม่ได้เป็นที่ได้สะสมเงินทองไม่ เอาเงินทองมาเป็นของเราแต่นักบวชนั้นก็เห็นอยู่รู้อยู่บทบาทของเงินทองทำงานทำกิจอะไรอื่นๆหนุนเกื้อกูลรักการงานของเราอยู่ก็รู้แต่ว่าเราก็ไม่มีความทุกข์เพราะเงินนี้เลยแล้วก็มันก็ยังอยู่ในระบบระยะจังหวะที่ปราศจากหรือบริสุทธิ์ได้ด้วยนัยยะชั้นละเอียดมีอยู่จริงนี่ไม่รู้จะพูดด้วยภาษาอย่างไรจะบอกว่าไม่เกี่ยวมันก็ไม่เกี่ยวจะบอกว่ามันมีเก็บเกี่ยวอยู่บ้างนะมันก็มีรอยเกี่ยวๆแต่ว่ามันไม่ได้ประกอบมันติดอะไรจริงๆใจเรามันสะอาดจริงๆแล้วพฤติกรรมเหล่านั้นเราก็ไม่ทำพฤติกรรมให้มันเห็นว่าชัดๆแจ้งๆอะไรว่าเกี่ยวนี่เป็นของของเราไม่มีเราไม่มีของ ถ้าใจเราก็ไม่มีของของเรานี่เป็นบริสุทธิ์ที่สุดใจเราเราไม่ของเราเลยเราไม่ได้ติดยึดอะไรเลยเราไม่ได้ทุกข์ร้อนเพราะมันเลยจริงๆนอกจากไม่ติดร้อนติดทุกข์เพราะมันแล้วเราก็จะทำนโยบายหรือว่าทำรูปปล่อยให้เห็นว่ามันห่างที่สุดไม่มาพัวพันได้ไกลที่สุดไม่มาพัวพันไม่มาเกี่ยวข้องได้อย่างเห็นได้ชัดอธิบายได้มีขั้นมีตอนมีเหตุมีปัจจัยที่แท้จริงอยู่จริงๆเนี่ยเราทำอยู่เนี่ยมันมีรูปมีรอยมีอะไรต่ออะไรชัดแจ้งมีแม้แต่ยกตัวอย่างในประเด็นหนึ่งเพราะการมาอยู่อย่างคนประเสริฐหรือคนที่จะเป็นนักรบของสันติภาพจะมาทำงาน จงเป็นคนที่ทำงานอย่างสบายเพราะมันไม่มีทุกข์อะไรมันไม่มีห่วงอะไรแล้วมันก็มีสมบัติให้ทำงานด้วยมีสมบัติให้ทำงานด้วยจริงๆมีจิตมีการมีงานมีอะไรต่ออะไรต่างๆนานาถ้าจะบอกว่านิราศมียศมีสรรเสริญมันมีอยู่นะจะบอกว่านักรบชั้นนี้ไม่มีลาภมีนาคมมีสิ่งที่หมุนเวียนมาให้มียศไหมมีเขายกย่องสรรเสริญมียศชั้นยศชั้นอย่างจริงไม่ใช่ยศชั้นหยั่งโลกโลกที่ตั้งตรากันขึ้นมาเป็นยศถาวรถ้าเรามีจิตประเสริฐที่ถาวรมีคุณภาพคุณธรรมที่ถาวรเราก็เป็นยศชั้น วอนที่ไม่มีใครมาถอดไม่มีใครมาล้มล้างได้เรามียศชั้นแห่งสมณะที่แท้มีคุณธรรมที่แท้มีจิตวิญญาณอันบริสุทธิ์สมบูรณ์ที่แท้แล้วมีจริงๆแล้วไม่มีใครอาจจะมาถอดได้เลยไม่ว่าพระเจ้าจะยิ่งใหญ่องค์ไหนก็ไม่ถอดได้ไม่มีพระเจ้าจะยิ่งใหญ่องค์ไหนในไหนก็มาถอดยศถอดชั้นที่แท้จริงที่กล่าวนี้ถอดไม่ได้พระเจ้าองค์ไหนก็มาถอดไม่ได้มีมียศมีวันนะที่แทนและมีสรรเสริญมีคนยกย่องชมเชยบูชาเคารพจริง จริงมีคนยกมีคนบูชาเชิดชูเคารพนับถือจริงในความเป็นจริงมีสุขซึ่งไม่ใช่สุขอย่างโลกไม่ใช่สุขอิงอามิสไม่ใช่สุขที่จะต้องเสพสมสุขสมอรุณอยู่ว่างๆหรือว่าเราทำงานหนักๆอยู่เราก็มีสุขอยู่ว่างๆก็สุขทำงานหนักอยู่ก็สุขมีอุปสรรคอยู่ก็ยังสุขนี่สิมันสำคัญคนโลกๆที่มีอุปสรรคสูงได้ที่ไหนคนละโลกมีอุปสรรคไม่สุขหรอกอยู่ว่างๆเขาก็กลับไม่สุขซะอีกคนโลกๆ อยู่ว่างๆก็กลับไม่สุกแต่คนฟังธรรมนี้แม้ว่างก็สุขเพราะมันมีตัวจริงว่าเป็นสุขอย่างสบายปราศจากกิเลสระงับดีแม้จะมีอุปสรรคอยู่ก็ไม่ได้เดือดร้อนฟูฟองอะไรไม่ได้ลำบากใจลำบากใจอะไรเลยใช้ปัญญาตัดสินไปได้ก็ได้ไม่ได้เราก็ไม่ได้ละไม่ได้มีความยึดติดไม่ได้มีความไม่ได้มีความทะลวงอะไรจนเกินการไม่ทำไปได้ฤทธิ์ด้วยแรงที่สามารถตามความเป็นจริงอยู่แล้วก็ใช้ปัญญา สุขุมประณีตไม่เคยไม่หาไม่บ้าดีเดือดอะไรไปตามแหล่งอันควรอยู่จริงเราพูดที่ได้มีสิ่งดังที่กล่าวไปเรื่อยๆนี้จริงก็จะได้พิสูจน์เราเริ่มเรียนเริ่มรู้เริ่มพิสูจน์กันมาได้บ้างก็จบมาเป็นขั้นเป็นตอนแล้วก็ตรวจสอบแล้วเราก็เป็นไปแล้วจะเป็นคนที่มีประโยชน์เป็นพหูชนะให้ตายยะปะฏิปันโนโหติเป็นผู้ชนะสุขกายชนะตาได้เยาว์ปิดตาเราจะต้องเป็นคนพูดเป็นนักสถาปนาเป็นนักสร้างสรรค์ไม่ใช่เรากลายเป็นคนไร้ ป้าเป็นคนไร้ประโยชน์เป็นคนไม่ทำกิจทำการอะไรไม่ใช่เราจะต้องเป็นนักสถาปนาเป็นผู้ที่จะต้องสร้างปฏิสถานปิดตาอยากจะไปก็เป็นนักสถาปนานักประดิษฐ์นักสร้างสร้างอะไรสร้างมนุษย์เราจะเป็นพระเจ้าเราจะสร้างมนุษย์สร้างมนุษย์อย่างไรสร้างมนุษย์ที่เป็นคนแล้วนี่แหละเป็นคนที่พ่อแม่เขาให้กำเนิดมาเป็นคนแล้วแต่เราจะสร้างความเป็นมนุษย์ใส่เข้าไปอีกมนุษย์คือจิตประเสริฐใส่เข้าไปในคนหรือทำจิตของคนให้เป็นมนุษย์ทำจิตของคนให้ประเสริฐมนุษย์แปลว่ามนุษย์มีจิตสูง 107 ประเสริฐเราจะสร้างจิตประเสริฐของคน เกิดมาเป็นคนแล้วเราจะช่วยจิตที่อยู่ในคนนั้นให้ประเสริฐขึ้นเสมอเราจะเป็นนักสถาปนาอย่างนี้ให้เกิดประโยชน์แก่โลกเนื่องกันต่อไปซับซ้อนเรียกว่าเป็นพหูชนะหินตายะจะให้คนเหล่านั้นเป็นความเป็นคนที่เป็นสุขดั่งที่เราได้กล่าวไปแล้วว่าเป็นสุขอย่างไรไม่ใช่สุขอิงอามิสเป็นสุขที่ปราศจากกิเลสแม้ว่างก็สุขแม้มีงานหนักอยู่ก็สุขน่าจะเป็นคนสุขอย่างนั้นเป็นเพราะผู้ชนะสุขายะเราก็เป็นคนหนึ่งในพหูชนะในคนทั้งหลายและก็สุขอย่างเนียนสุขุมสุขอย่างวิเศษไม่ใช่สุขแค่เศษ สมสุขสมได้ลาภสมใจได้ยศสมใจได้รูปสมใจกลิ่นสมใจถึงค่อยสุขไม่ใช่ไม่ได้มีอะไรมาตอบแทนไม่มีอะไรมาแลกเปลี่ยนหรอกสุขอย่างเสียสละสุขอย่างฟรีสุขอย่างให้ไปอย่างบริสุทธิ์ใจการได้ให้การได้สร้างการได้กระทำเพื่อประโยชน์ผู้อื่นเขาจริงๆได้เนี่ยมันเป็นสุขมันเป็นสุขจริงๆมันเป็นความจริงที่เราเห็นจริงเรามีเราเป็นมันเที่ยงแท้ถาวรสถิตย์เสถียรให้เขาได้การช่วยเหลือฝ่ายคนอื่นได้นี่มันเป็นสุขมันไปเอาเปรียบเขานี่มันทุกข์มันชัดแจ้งจริงๆแล้วไม่เอาเปรียบเขาเราไม่เอาเรื่องเลวเรื่องทุกข์เรื่องไม่ดีแต่ก