231023-2-244 ทางเอกภาค2-ตอน244(หน้า523)-พ่อท่าน-ปฐมอโศก-ท054.txt

ปแล้วต้องทำอะไรต่ออะไรให้มันเสร็จทันเวลาช่วงเวลาอะไรอย่างนี้มันเป็นความจำเป็นของแต่ละถิ่นแต่ละภูมิที่แต่ละสถานที่กาลเวลาอะไรต่างๆนานามันไม่ตรงกันทีเดียวแต่ในโครงสร้างใหญ่มันก็เหมือนกันว่าเราจะมีการเรียนรู้มีการศึกษาปริยัติเราจะมีการศึกษาปริยัติกันเสมอเมื่อศึกษาปริยัติและเราก็จะได้ปฏิบัติหรือได้เช็คให้ทบทวนเราไม่รู้เราต้องมารับรู้เรารับรู้แล้วเราเอาไปทำทำแล้วเราก็เอามาตรวจสอบอีกสงสัยไต่ถามได้อีกเราก็จะทำกันให้ขึ้นรู้หรอกไปมันจะเกิดผลเกิดประโยชน์ เรากันเองต่างคนต่างเกื้อกูลผู้ใดเข้าใจดีไม่มีอะไรขัดข้องประพฤติปฏิบัติตามด้วยเจตนาตั้งใจมันก็สบายใจเป็นส่วนแรกไม่มีคำว่าไม่ยินดีการันตีไม่ยินดีไม่มีคำนี้ไม่มีอาการอย่างนี้ในหัวใจเมื่อไม่มีค่ารถติดในหัวใจคนนั้นก็เป็นอุปการะแล้วเป็นกุศลแล้วถ้ามีอคติในหัวใจคือไม่พอใจไม่ยินดีมันไม่ชอบใจมันมีอะไรขัดอยู่มันไม่เต็มมันมีอันไม่ไม่รับเป็นกิเลสได้ ปฏิจจสมุปบาทความอยากใคร่ความประสงค์ความต้องการหรือว่าเมื่อเป็นขึ้นเมื่อกล่าวขึ้นหรือเมื่อจะเป็นไปขึ้นเราก็เป็นไปได้ตามคล่องๆอย่างนี้เรียกว่าไม่มีอะไม่มีสติคือไม่มีอัศจรรย์ไม่มีความไม่ยินดีและไม่มีสติไม่มีความไม่ยินดีถ้าเผื่อว่าจะเป็นไปเป็นอย่างนี้ไม่ว่าหมู่หรือไม่ว่าเราเราเองด้วยล่ะเราเองจะเป็นไปอย่างนี้เราก็เป็นได้คล่องๆอย่างนี้เรียกว่าไม่มีอคติไม่มี ความไม่ยินดีสอนมาฟังดีๆมันไม่มีความไม่ยินดีไม่มีไม่มีความเป็นไปโดยตรงคือว่าสตินี้ที่จริงมันก็เหมือนกับภาษากลางๆว่าเป็นความเป็นไปดีเป็นไปเป็นความมีจิตเกิดว่าเออไปอย่างนี้ขับเคลื่อนไปก็ไปอย่างเงี้ยเป็นอย่างนี้มีอย่างงี้เอางี้ทำงี้คือเกิดกรรมขึ้นมาจิตที่เกิดตั้งแต่มโนเกิดจิตมนุษย์กรรมเกิดแล้วก็ไปอย่างนี้แล้วมันไม่มีอะไรดึงไม่มีอะไรจุดไม่มีอะไรยับยั้งไม่มีอะไรมาต้านมันคล่องๆแล้วก็ไม่มีสติก็ไม่มีอคติมันเป็นพลาสติก ดาวมันก็ไปตรงๆเพราะถ้าเราไม่มีความไม่ยินดีแล้วเรากำหนดทุกอย่างตามนั้นตามนี้พอจะมาลงศาลาตื่นเช้าเคาะระฆังก็เวลาที่ดีถ้ายิ่งเราอย่าว่าจะมีรถไม่มีอรติเลยมีฉันทะด้วยยิ่งมีฉันทะด้วยคือมีความยินดีนอกจากไม่มีความไม่ยินดีแล้วเรายังมีความยินดีซะอีกถ้ายิ่งมีถึงความปรารถนาใครต่อลงไปอีกตัวนึงว่ามีกามะฉันทะอย่างนี้เป็นอิทธิบาทอิทธิบาทนี้มีฉันถ้ามีกามมาฉันทะได้นะครับถ้าอันนี้เรารู้อยู่ว่าเอ้าก็สิ่งควร สิ่งน่าจะส่งไว้มีไว้นี่เป็นธรรมดาโมเป็นการใคร่ธรรมในการใคร่กุศลธรรมกายโมกุศลกรรมโมกุสะลังกาโมเป็นการใคร่กุศลใคร่ธรรมไตรบุญปุณยะกาโมมันก็ไม่เป็นไรมันเป็นของดีบริการปรารถนาอยากได้ก็เรายังไม่มีเรายังไม่พอเรายังไม่เต็มเราก็ปรารถนาไปหาเอาใครเอาอีกมันก็จะมีแรงมีแรงในตัวที่เราจะเป็นไปอย่างนี้ของยิ่งขึ้นคล่องยิ่งขึ้นเร็วแรง แน่ๆตามความเป็นจริงธุรกิจที่เราจะเป็นอย่างนั้นน่ะมันอยู่ที่เราทั้งนั้นมันเกิดจริงนะถ้ามันเกิดความไม่ยินดีเราต้องรู้ตัวว่าเราไม่ยินดีและเราก็ต้องพิจารณาด้วยปัญญาด้วยความรู้ด้วยเหตุผลต่างๆเมื่อเรารู้ด้วยเหตุผลต่างๆยอมแพ้ดิเหตุผลว่ามันดีแน่แล้วเราก็ต้องแม้มันจะไม่ยอมอีกมันดื้อก็ต้องเขียนมันบังคับอดทนของฝืนมันเป็นหลักที่สุดแล้วก็หาเหตุผลให้มันอีกใหม่ทั้ง 2 ส่วนในด้านความรู้ในด้านความอดทนข่มขืนการอดทนข่มขืนอันนี้ภาษา ฉันเรียกว่าอธิวาสนขันติ เราก็ทำให้มันเป็นในความเป็นที่ดียิ่งขึ้นอย่าไปเป็นอย่างที่ไม่ดีแม้มันจะฝืนใจจนขาดใจตนยังไงก็ขัดมันล่ะฉันเลยค่ะทำต้องมีการสันเละกระทำกันเราต้องขับเราต้องผ่าเราต้องแตกให้มันดีขึ้นให้ได้อย่างนั้นน่ะให้มันดีขึ้นให้ได้จริงๆคุณแปล เกิดญาณทัศนะวันดีเกิดทัศนะแล้วเราก็เอามาสังวรสังวราทัศนา 12 สำราญสังวรสังวรเอามาพยายามกระทำขึ้นสังวรสำรวมพยายามกระทำขึ้นเรื่อยสังวรที่จริงมันแปลว่าประกอบความประเสริฐสังข์บอกวรณีประกอบความประเสริฐวาระแปลว่าประเสริฐสังข์ก็ประกอบประกอบพร้อมประกอบด้วยประกอบด้วยความส่วนประกอบให้เกิดการประเสริฐทำขึ้นทำขึ้นพยายามกระทำขึ้นให้ได้ให้มันมีความคุ้นความเคยทวนแล้วทวนอีกทำได้แล้วก็ทำดีทำได้ก็ทำแล้วทำแล้วก็ทำเหล้าให้มันทำอย่างที่ถูกต้องนั่นให้ได้บ่อยๆ ปฏิเสวามิเรียกว่าปฏิสังขรณ์หลักที่ 3 คำแปลเอาความหมายว่าเสพคุณหรือคบคนแสบคูณให้มันเสียให้มันครบให้มันพบให้มันปะให้มันทำอย่างนั้นให้มันเป็นอย่างนั้นอยู่เสมอทวนแล้วทนอีกทำถูกต้องก็ทำอีกทำไม่ถูกกลับมาทำไม่ถูกถ้าทำถูกแล้วก็ทำซ้ำจนเคยจนชินจนเป็นมันจะเกิดอธิบายตามพยัญชนะถ้าแปลเอาอัดไปเอาความหมายก็บอกแล้วว่าแม้มันจะยากมันจะทนมันจะฟื้นมันจะต้องอดต้องคมก็ต้องทำกันยิ่งยิ่ง ไปจนมันลงตัวเป็นอันที่วาสนาเป็นความวาสนาที่ยิ่งจะดียิ่งขึ้นอธิบายลักษณะที่วาสนามันเป็นวาสนาความหมายคำนี้มันก็เป็นภาษาบาลีไทยๆเรามาใช้ว่าเป็นวาสนาของผู้นั้นก็คือผู้นั้นมีที่มีที่เป็นที่ได้ที่อยู่แล้ววาสนามันไม่ใช่ที่อยู่ที่บ้านเรือนมันเป็นความมีบริบูรณ์เป็นเป็นบุญเป็นบารมีหรือเป็นสิ่งที่ดีเป็นบุญเป็นบารมีเป็นสิ่งที่ดีในตัวเนี่ยมีเป็นวาสนาของเราเราได้ของเราอยู่แล้วเราเป็นของเราอยู่เรามีของเราอยู่มันเป็นของเราอยู่วาสนามันเป็นของเราอยู่เราได้อธิบาย หาเรามันก็เป็นของเราอยู่แล้วทำได้มันยิ่งขึ้นดีขึ้นก็เป็นของเราจะเป็นยังไงก็ต้องเห็นให้ถูกแล้วก็ต้องตอบเข้าสังวาระแล้วก็เสพคุณปฏิเสธเวลา ไปได้มันก็จะเกิดปฏิวัติชนาต่อไปอีกเป็นหลักทัศนาสังวราปฏิเสธนาอหิวาชนะปรมาปาฏิหาริย์มันจะได้ครบรอบขึ้นเรื่อยๆเป็นรอบเป็นตัวเป็นตนของรอกปฏิวัติชาวนาเป็นชีวิตของรอบปริวัดชนะวัดชนะแปลว่าเป็นตัวโดยรอบก็ได้ชีวิตเป็นรอบของชีวิตมีพฤติกรรมต้องแปลกันโดยพยายามชนะแปลพฤติกรรมของชีวิต พฤติกรรมของชีวิตชีวาที่เกิดรอบปรินต์ที่เกิดเต็มรอบครบรอบทวนรอบมันได้รอบของมันมันทำแล้วครบแต่ละครั้งเป็นรอบเป็นส่วนหนึ่งส่วนหนึ่งได้เป็นส่วนไปเรื่อยๆส่วนแล้วส่วนเราเราก็ทำให้เกิดส่วนแล้วส่วนเราไปปฏิบัติงานมันจะเกิดรอบแล้วรอบๆเราทำเมื่อปฏิเสธวนาเราทำแล้วทำอีกปฏิเสธเวลาเสพค้นพบคุณไปทวนแล้วทวนเล่ามันก็เกิดปฏิวัติชนารอบแล้วรอบอีกมันก็จะขยายในตัวขยายในตัวรอบแล้วรอบอีกเข้ามากมายเข้ามันก็ง่ายน่าจะเกิดความง่ายมันจะเกิดความไม่ยาก ความเป็นไปได้โดยง่ายดายโดยไม่ลำบากขึ้นเรื่อยๆก็เบาบรรเทาวิโนนาต่อไปก็เป็นหลักวินโมทนาท่านแปลเอาความว่าบรรเทาบรรเทาที่จริงแล้วมันก็หมายความว่ามันไม่มันมันลอยขึ้นแล้วมันเบาขึ้นแล้วไม่โฆษณาหมายความว่ามันลอยขึ้นแล้วมันเกิดและเกิดและเกิดที่เราหมายและวิดีโอเถอะนะเกิดที่เรามาแล้วมันเกิดขึ้นเองคือเบาลอยวิโนทัยโดยความหมายโดยพยัญชนะต้นไม้คำว่ามันจะว่าเราทำให้เกิดก็ใช่แต่ว่ามันจนมันจะเป็นเองเกิดเอง ไม่ต้องทนก็ได้แปลว่าไม่ต้องทนก็ได้มันสูงกว่าอธิบายอาจจะต้องทนอยู่ในระดับนั้นความหมายพอพี่โมทนาแปลว่าบรรเทาเบาบางไม่ต้องทนทนได้ไม่ยากแล้วจนไม่เกิดเองเป็นเองช่วยเราอยู่ในตัวแล้ววิโรธธนาโดยพยัญชนะแปลว่ามันมันเบามันลอยขึ้นสูงหรือว่ามันเกิดเอาเองอยู่ดีๆมันก็เกิดแล้วมันลอยมันโผล่เกิดผดเกิดอยู่ในตัวเพราะว่ามันเป็นแล้วมันเป็นและจนขั้นสุดท้ายก็ภาวนาเป็นเลยภาวนาเกิดผล เอาความหมายภาวนาให้แปลว่าการเกิดผลการประสบผลภาวนาคำว่าภาวนาแปลว่าการเกิดผลเกิดภาวะนั้นแล้วเป็นตัวเป็นตนนั้นแล้วขึ้นมาได้นี่เป็นหลักหลักสัพพะสังวรสูตรทั้งหลายทั้งปวงที่เราจะกระทำให้ประเสริฐสังวาระสังวราสรรพคุณของวรสูตรทั้งหลายทั้งปวงที่เราจะทำให้เกิดความประเสริฐขึ้นเราก็ทำอย่างนี้ตามหลักธรรมหลักธรรมหลักตามทฤษฎีที่พระพุทธเจ้าท่านตรัสไว้เราก็เอาภาษาพวกนี้มาทำความเข้าใจความหมายของมัน เราก็ทำให้ตรงตามความหมายนั้นๆๆๆขึ้นมาเรื่อยๆมันก็เกิดความบริบูรณ์เกิดภาวนามัยเกิดผลเกิดภาวะวิสัยภาวะวิสัยเกิดสภาพสภาวะและตรวจสภาพเกิดสภาพนั้นที่เราวิสัยกับเป็นสิ่งที่มันยิ่งกว่านิสัยอีกวิสัยนิสัยยิ่งกว่านี้นิสัยนิสัยก็เกิดอยู่ในตัวในตนเป็นนิสัยเป็นสันดานเป็นวิสัยวิสัยเป็นสิ่งที่เราทำให้เกิดจนกระทั่งฝังลงที่จิตไซยะฟังจนเราไม่รู้ไม่เห็นก็ได้แล้วมันก็มีแล้วมันก็เกิดเองอยู่แล้ว ชัยยะถ้าคนที่ไม่รู้ก็แปลว่าเป็นสิ่งที่ยากเป็นสิ่งที่ลึกลับไซยะคนรู้ในวิชาแล้วก็อ่านไสยะออกแม้นิดแม้น้อยก็ตามรู้ไสยะได้เลยว่าอนุสัยตามรู้อนุสัยหรือสิ่งที่เล็กที่ละเอียดอนุสัยเนี่ยสิ่งที่เล็กที่ละเอียดอยู่ที่ลึกอยู่ที่รับอยู่ที่หลับอยู่ที่ลมไซยะอยู่ที่ลึกอยู่ที่รับอยู่ที่หลักหรืออยู่ที่หลบมันอยู่อย่างนั้นเราก็ยังมีปัญญาเรายังมีแรงหรือยังเข้าไปรู้อนุสัยอนุแปลว่าตามเข้าไปรู้หรือถ้าจะแปลเป็นตัว ตนก็แปลว่าสิงน้อยไสยะนี่คือสิ่งนั้นแหละสายะก็คือสิ่งหนึ่งที่มันหลบอยู่หลับอยู่แล้วมันเล็กละเอียดนะมันน้อยนะตามันก็แปลด้วยภาษาบทบาทแปลในทางไม่ใช่ตัวตนแปลในทางการเคลื่อนการโฆษณาแปลว่าเราตามไปหาอันนั้นตามได้ตามติดตามถึงเรียกว่ารู้อนุสัยตามวันนี้ต้องใช้ปัญญาตามมันขอละเอียดของท่านวิญญาณแล้วมันไม่ใช่วัตถุประสงค์ตามอย่างรู้ก็ไปถึงเรียกว่ายังถึงอนุสัยได้ผู้มีวิชาผู้มีความรู้ผู้ใดเล่าเรียนสรรพวิชามาก็สามารถหยั่งถึงสิ่งที่กล่าวถึงนี้ ที่เรียกว่าอนุสัยนี้เป็นนามธรรมเป็นอรูปเป็นเรื่องไม่ใช่ตัวไม่ใช่ตนไม่ใช่วัตถุโลกเป็นภาพที่ละเอียดแล้วอนุสัยธาตุนี่ธาตุที่ละเอียดมากแล้วตามรู้ว่านิสัยได้เราจึงจะถอนอนุสัยอาสวะได้เราจึงจะร้างอนุสัยอาสวะได้เป็นภาวะวิสัยเป็นสภาพครบสภาพเป็นสภาพแปลว่ายิ่งไม่ต้องทำไม่ต้องช่วยก็ได้แล้วเป็นไซต์นี้เกิดมาเป็นผู้ตื่นเลยเป็นผู้ทรงจ้างเป็นผู้ตื่นเป็นผู้ออกนอกได้เลยเป็นนิสัยแล้วเป็นไปได้แล้ว อันนี้ก็ใช้ภาษาใช้ตัวหนังสือคำพูดอะไรก็แล้วแต่จะเรียกเอามาประกอบการบรรยายการพูดเพื่อให้เราเข้าใจนำแล้วเรามานี่เรามาเรียนรู้อะไรเรารู้ตามกฎตามระเบียบเราเห็นดีแล้วเกิดทัศนะเกิดญาณเกิดความพอใจแล้วก็มาทำให้ได้แม้เรามาแล้วก็ดีอยู่ส่วนหนึ่งมาแล้วแล้วก็มาน้อยเดียวมานี่ก็มานั่งกินปุ๊บลงไปเป็นช่างก้อนแทงหินหรือว่าจะมานี่ก็เกิดการขาดการแย้งอารีถ้าเกิดแล้วเป็นความไม่ยินดีแล้วก็แน่นอนถึงมันมามันก็ไม่มาเต็มรูปมันมาหรี่ๆมันมาไม่เต็มใจภาษาไทย ชัดๆมันมาไม่เต็มใจมันใจนึงมันมีอะไรขัดอะไรค้างอยู่จะเป็นกิเลสส่วนไหนก็ตามของเราที่จริงถ้าพูดกันโดยความเห็นแล้วมันก็เต็มใจจะมาถ้ากิเลสมันอยากยังห่วงที่นอนอยู่มันก็มาไม่เต็มที่เลยชัดๆของตัวเราเองไม่ใช่ของใครถ้ามันห่วงที่นอนแล้วมันห่วงยังล่ะอยากหลับอยู่เนี่ยมันก็มาไม่เต็มแน่เลยใจมันมาไม่เต็มทั้งๆที่พูดด้วยความหมายด้วยความรู้ก็รู้อยู่ว่าดีนะแต่ว่ามันมาไม่จนเพราะกิเลสมันดึงไปก็แน่ๆเราก็ต้องตัดกิเลสตัวนั้นต้องล้างของเราเองน่ะใครบอกไม่ได้มันไม่ยินดีมันมาไม่เป็นมันไม่เต็มใจมามันไม่พอใจใจมันไม่พอใจมันยัง เอามาไม่หมดยังไม่พอนี่หรือยังไม่เต็มใจนี่ใจมันยังแหว่งอยู่นี่แล้วก็เอามาให้เต็มใจเรายังมีตัวหรี่แม้แต่ความไม่ยินดีในประการใดๆมีเศษกิเลสส่วนใดก็คือมันยังไม่เต็มใจมันยังไม่พอใจกิเลสมันยังปรารถนาอื่นอาวรณ์เรื่องอื่นอาลัยเรื่องอื่นต้องการส่วนอื่นมันมันมันมันมันมันไม่ฉลาดไงก็เราจะมาเอาอันนี้วาระนี้เป็นวาระเขาให้ตั้งเวลาตั้งเลิกตั้งยามตั้งครั้งไว้แล้วแล้วเราก็มาไม่เอามันก็ไม่ได้เราก็เป็นผู้ไม่ฉลาดแล้วก็เป็นผู้ที่ใหม่ไม่รู้ไม่เข้าใจ เราเป็นคนโตแล้วเราก็รู้ว่าถึงเวลาเราเอาที่ไม่ใช่เวลามันก็เอายากเขาให้แล้วตอนนี้ไม่เอาจะไปเอาตอนเวลาเขาไม่ให้มันก็ได้ยากหน่อยละเวลาเขาให้แล้วก็รับเข้าไปเต็มที่ตั้งอกตั้งใจรับเปิดปากรับมนสิการถูกใจทำงานรับงานนี้เต็มใจมันก็ได้ได้ดิบได้ดีเรื่อยไปเท่านั้นแน่ใจวันนี้เขาให้ดีนะก็ไม่ได้เอาของมอมเมาให้แล้วก็จะได้วิ่งมาเรียนธรรมะทั้งเย็นทั้งลำบากลำบนเอาแต่กิเลสมาปนเอาความไม่ยินดีเอาทั้งความง่วงเหงาหาวนอนเอาทั้งกิเลสฟุ้งซ่านเอาทั้งกิเลสให้กาวอะไรมาผสมผสานมันเหมือนกับหม้อแบตเตอรี่ถูกสายต่อรั่วๆๆไปโน่นบ้าง ไหลลงฟ้ามั่งไหลลงข้างๆคูๆไหลลงไอ้โน่นไอ้นี่ไปแตะไปร่วมเป็นไหลไปซึ่งไม่ไม่ช้ามันก็ไม่รื้อแรงมันก็ไม่มีที่จะรับแรงมันก็รั่วซึมอ่อนแรงหมดหม้อแบตเตอรี่ไม่มีแรงเราจะรวมไปใช้อะไรก็ใช้ไม่ได้หรอกถึงจะรวมมาใช้ฟังธรรมไม่ใช่ฟังธรรมได้อะไรมันรั่วไปตามมั่งรู้ว่าไปพยาบาลชี้แจงหรือแม้แต่ลังเลสงสัยว่ามาฟังดีหรือไม่มาฟังดีมาฟังนี่มันจะได้ดีหรือมันจะไม่ได้ดีลังเลสงสัยอยู่แค่นี้ด้วยอีกใหญ่ๆรั่วไปหมดเลยไม่ต้องจ่ายอะไรกันพอดีจะมีแรงรับอะไรอันนี้พูดถึงสัจจะให้ มันเป็นหลักจริงมันเป็นความจริงฟังแล้วก็รู้ฟังดีๆก็เข้าใจว่าโอ๊ยจริงพูดยังไงก็เป๊ะเลยแล้วเราเรารู้แล้วเราเองเราเป็นในจุดไหนอ่ะเราเป็นในจุดไหนแก้ในจุดนั้นที่พูดนี่พูดเพื่อให้รู้เพื่อให้แก้ไขว่าเราแก้ไขเราก็จะได้ดีขึ้นมันดีขึ้นเราก็เจริญเรามาทำความเจริญมาทำความประเสริฐให้แก่เราเองที่เราพลาดเพียงอยู่ทุกวันนี้ก็ดีแล้วแม่อันนั้นจะซ้ำซากเราก็ซ้ำซากในหลักเกณฑ์ที่ซ้ำซากมีประโยชน์เมื่อไรเมื่อไรก็ควรมีอันนี้เป็นประเพณีเป็นจารีตคือสัมมาสัมพุทธเจ้ากระทำสมัยท่านก็ทำเราก็ทำเราอาจจะเปลี่ยนเวลาไปเวลาอาจจะไม่ตายตัวทีเดียวดังที่กล่าวแล้วหรือแม้แต่มีมาก ก็ไม่สมกันไม่เหมือนกันแต่ละที่แต่ละแห่งแต่ละหมู่แต่ละบุคคลแต่ละกิจกรรมที่มันมีแทรกแซงอยู่ในตัวบางทีเราก็ไม่มีบางทีเราก็มีแต่โครงสร้างใหญ่ๆมันก็มีรูปแบบอย่างนี้เรามีการเรียนเนี่ยเรียนปริยัติอันนี้เป็นหลักของอโศกระเบียงอโศกและแต่ละสถานที่ถือว่าเป็นที่อบรมที่สั่งสอนที่จะมาประพฤติแล้วก็มีทั้งการอบรมสั่งสอนปริยัติและก็พาปฏิบัติไปอยู่เข้ามารวมกันที่เป็นที่รวมกันปฏิบัติรูปใดรูปหนึ่งก็ทำทำต่างๆออกไปต่างคนต่างทำธุรกิจส่วนดีแล้วก็ไปทำสติปัฏฐานยืนเดินนั่งนอนกินอยู่หลับนอนในเวลานั้นเวลานี้ก็เตือนกันจริงกันให้ทำงานทำอย่างนี้นะยินดีนะเจริญ ทำกันขึ้นไปเรื่อยๆถ้าเราจะออกพรรษาแล้วแต่เราก็ยังจะมีกิจกรรมที่ได้ตัดสินที่ได้ตกลงกันแล้วว่าแม้ออกพรรษาแล้วต่อไปนี้เราก็จะมีอีกอันหนึ่งคือเราจะต้องมีการสวดพระนามว่าคาถาอยู่ทุกทำวัตรทำวัตรเช้าโดยเฉพาะทำวัตรเช้าคำว่าเย็นเราไม่ต้องสวดหรือจะสวดในบางครั้งก็เอาตามความเหมาะสมของหมู่สงฆ์หรือของประทานหรือของผู้ที่จะนำพาและจะเห็นดีว่าสวดหรือแม้แต่เราจะรับนิมนต์หรือวันสำคัญวันนักขัตฤกษ์วันพระวันกิจการ เกษตรวันสำคัญสำคัญอะไรเราจะสวดเห็นว่าควรกระทำตัดสินเอาอันนี้ไม่ได้ไม่ได้ว่าเป็นจารีตแต่คำว่าเช้าเนี่ยไม่ว่าพุทธสถานใดๆทำวัตรเช้าก่อนอื่นก็มารวมกันแล้วก็สวดพระนามคาถาเท่านี้แหละอันนี้เป็นเอกลักษณ์ของเราได้รูปได้ร่างได้สัตว์ได้ส่วนแล้วว่าเราท้องกันขณะที่เข้าร่วมเคราะห์ร้ายอาตมารออยู่ผมรออยู่ผมก็เห็นว่าเราก็สวดกันน้ำมันคาถาสวดแบบนี้มันดูดูแล้วมันก็ไม่เข้ารูปเข้ารองยังไม่ได้เห็นว่าเออจะควรจะรับหรือไม่รับหรืออนุโลมให้เราจะเลิกดูไปดูมาแล้วมันมีผลอยู่แล้วเราก็ควรจะทำมีผลดีดีทั้งพวกเรา อย่างน้อยเรามาถึงแล้วก็มาปลุกตัวเองให้ตื่นโดยการสวดศพดึงสติขึ้นมาบ้างเวลาสวดไม่มีสติสตางค์เดี๋ยวก็เลอะตรงนั้นก็สวดก็มีสติสตางค์เข้ามารู้บ้างนี่เขาพูดอะไรเขาว่าอะไรกันแล้วนี่บางทีมันไม่ไหวแล้วมันซึมๆเหลือเกินมาอ้าปากแตกปากพูดออกมากับเขาบ้างก็เป็นการสตาร์ทเครื่องอย่างน้อยก่อนที่จะเรียนถ้าใครถึงเวลาไม่มีกรรมวิธีนโยบายถึงขั้นมาถึงแล้วก็อย่างน้อยมันมีกิเลสหรือมีอะไรจะใดอยู่บ้างก็มาสตาร์ทเครื่องบ้างก็ไม่เสียการ์ดก็ยังมานั่งโง่ๆๆเขาสวดไปแล้วก็ออกไปหลับไปก็ไม่ได้อะไรอีกกูอุตส่าห์พาแล้วอุตส่าห์นำแล้วอุตส่าห์ทำแล้วมันไม่ได้เรื่องอะไรก็ไม่รู้จะทำยังไงล่ะ มีผลอื่นต่อไปอีกนานกว่านี้ก็ไม่อธิบายไม่สาธยายเหตุผลที่ว่าเราสวดเป็นดาวอังคารท้ายจะมีผลอะไรดีมีอีกเยอะไม่มีหลายอย่างประมาณแล้วได้กำหนดแล้วก็เห็นว่าเอาล่ะและการสวดของเราก็มีเอกลักษณ์ของเราแล้วขณะนี้เห็นว่าดีไม่ผิดศีลไม่ผิดธรรมไม่ผิดธรรมไม่ผิดวินัยธรรมะที่ท่านว่าไว้ว่าจะเป็นในชีวิตแต่สูตรว่าเราโสดผิดโสดแล้วจะกลายเป็นเราหลงเสียงเธอโสดอย่างนี้คงไม่มีใครหลงเสียงตัวเองเพราะไม่ใช่คำถามอันยาวระวังพวกเราต้องรู้ตัวว่าเราอย่าพยายามพูดครับขับไปขับมามันจะเป็นการขับอันยาวขึ้นเรื่อยๆมันจะขับปัญญาเป็น ยืดเยื้อถ่วงและในจังหวะยาวๆยืดๆเหล่านั้นมันก็จะมีลีลาและลูกคอมีลีลามีน้ำเสียงแล้วก็มีรูปคอลูกเรืออะไรต่อไปมันก็จะกลายเป็นทำนองต่อไปจะเป็นทำนองอันนี้มันเกิดธรรมชาติมันเกิดถ้าเราไม่ระมัดระวังตัดไว้ตัดไว้มันจะเกิดมันจะเกิดจริงๆเพราะฉะนั้นถ้าเรารู้มีปัญญารู้ตัดไปตัดไปมันก็ไม่เกิดมันก็จะเป็นการใช้คำใช้ความเหมือนคำพูดมีคนมาถามที่สันติอโศกพอดีก่อนจะพูดตอนนี้ที่สังเกตก็คือตกลงบอกความตกลงในฐานะผมเป็นผู้นำ ตกลงบอกกันให้รู้ว่าเราจะมีอันนี้กันหน้าต่อไปนี้เราตั้งแต่นี้ไปอโศกเราจะใช้อันนี้เป็นอันนี้นำไปหรือว่าเป็นไปประกอบไปในการทำวัตรเช้าเราจะมีสรรพนามมาคาถาไว้เป็นการทบทวนเป็นการเป็นมีสิ่งที่มีเป็นอีกอันนึงเป็นอย่างน้อยเพราะไม่กี่นาทีแล้วตัดไปแล้วเรารวบรวมไว้แล้วมันก็มีแต่หนี้ไปนำคาถาการสรรเสริญคุณพระพุทธเจ้ามีคำสวดโอ้อีกเยอะแยะไม่ได้เจตนาสิบสองตำนานนี่ก็แต่งเข้าร่วมกันไว้เยอะแต่เราเอาแค่นี้ก็เอาแล้วพอมีหลักๆคือใช้เวลาสวดกันจริงๆไม่ช้าไม่ถึงจังหวะนานนักก็ 10 นาที ยืนหยัดหน่อยถึง 15 จะช้าหน่อยถึง 15 นาทีก็เท่านั้นเองก็เท่านั้นแล้วก็มีอันนี้มีคนมาถามก่อนที่จะได้พูดอันนี้ก็คือเขาถามว่าเขาถามถึงเรื่องที่ไม่มีสวดมนต์หรือเปล่าเราก็บอกว่าเรามีสวดตามที่กฎหมายในใจคุณน่ะที่บอกว่าสวดมนต์ของคุณน่ะเรามีสวดแต่ไม่ใช่เหมือนหมายความว่าคุณอย่างคุณพูดแต่ทีนี้ไม่ได้พูดถึงเรื่องสวดนี้ให้เขาฟังว่าส่วนนี้เราคือสาธยายธรรมเนี่ยต่อไปนี้เดี๋ยวก็ขึ้นการเรียนแล้วก็จะมีสาธยายธรรมในเราเรียกว่าสวดพระสวดมนต์สวดความรู้มนตราแปลว่าความรู้ศาลตายายสวดแปลภาษาให้ยายแล้วเดี๋ยวเราจะสาธยายความรู้จริงๆอ่าเป็นบาลีเป็นไทย มีแต่ภาษาไทยเลยก็เป็นสวดสวดมนต์อันนั้นเป็นความหมายถูกต้องแต่เขาไม่ได้หมายอันนี้ที่เรามากำหนดกับเราเขาไม่ได้สัญญานี่ก็มาถามว่าสวดมนต์หรือเปล่านี่ก็หมายความว่าเราเข้ามาถึงสวดพรึมๆเป็นหมู่กลุ่มเลยแล้วก็หอมนุ่มๆไปเราก็ต้องตอบความหมายนี้กับเขาก็เลยบอกว่าถ้าจะเอาสวดมนต์อย่างที่คุณหมายนั้นเราสวดพระนามว่าคาถาเหมือนกันแต่ไม่สวดมีทำนองไม่สวดร้องบอกเขาอย่างนี้เขาก็สงสัยเอ๊ะไม่สวดทำนองหรือไม่สวดรองมันเป็นยังไงส่วนรองไม่สวดรองหรือสวดรองมันเป็นยังไงต่างกันยังไงก็ไม่เข้าใจเพราะเราพูดอธิบายขยายความนี้เขาก็งงแล้วเพราะเขานึกถึงอย่างเดียวจะสวดมนต์แล้วก็อย่างนั้นคือไปอย่างเดียวเราก็เลยต้องทำให้ฟังอย่างนี้สิ ทำให้เขาดูเลยมันจะได้สั้นขึ้นก็เลยทำให้เขาดูว่าสวดมีทำนองหรือสวดร้องมันเป็นอย่างนี้ตายสภาพโดยอะไรสัมมาสัมพุทธอย่างนี้แหละสวดมีทำนองสวดร้องเราไม่ได้สวดอย่างนี้เราสวดอย่างนี้นะโมตัสสะภะคะวะโตอะระหะโตสัมมาสัมพุทธัสสะเราสวดอย่างนี้อันเดียวกันเขาก็รู้แล้วคนที่ปฏิบัติ จะมีคนมาทวงอีกอันนี้ไม่ได้พูดที่สันติก็ไม่ได้พูดมาทวงว่าโสดแต่ใจก็ทำแอดเป็นพูดภาษาและภาษาก็พูดไม่ชัดว่าพูดไม่เห็นถูกภาษาบาลีมาลีก็ไม่ออกนะโมตัสสะภะคะวะโตเค้าก็จะต้องออกอะไรตามสำเนียงของเขาจึงถ้าคุณมีสำเนียงคุณก็ออกได้เดี๋ยวกูจะนะโมตัสสะภะคะวะโตอะระหะโตสัมอะไรของคนที่จะออกเป็นภาษาถูกต้องของเขาคุณเป็นได้คุณออกไปสิก็ไม่ได้ว่าอะไรก็เราเป็นใครๆแล้วก็พูดภาษาบาลีไทยนะโมตัสสะภะคะวะโตก็ควรจะถูกทำให้ความหมายคำนั้นแหละแต่เราได้ออกไปสำเนียงเราออกสำเนียงเสียงประกอบมันได้เท่านี้แล้วเราก็สมมุติกันเท่านี้ก็เป็นคำความหมายอันนี้ ความหมายอันนี้จริงใจไม่ผิดเราจริงเราไม่เก่งในสำเนียงเพราะเราไม่ใช่เป็นผู้ที่เกิดตามภาษาของเราถ้าเราเอาสิใครจะหัดใครจะออกบ้างพอเรามาสวดพระนามว่าคาถาคนไหนมีสำเนียงก็จะนะโมนี่ก็ไม่รู้เหมือนกันน่ะถูกต้องเป็นยังไงที่แท้ก็ไม่รู้นะมันก็ว่าดูของตัวเองจะออกก็ตามใจที่จะออกมันก็จะมีเสียงต่างๆอันนั้นเข้ามาผสมกับหมู่หมู่เขาพวกนี้พูดภาษาไทยแต่เราจะไม่มีบาลีบาลีแบบมีสำเนียงของบาลีแท้ถ้าคุณรู้คุณเป็นคนจริงคุณก็เอาไปขายเข้าไปถ้าเห็นด้วยก็หัดตามกันก็ไม่เคยจะเป็นอย่างนั้นก็ได้นี่ตกลงหมู่นี้ก็พูดมาดีแล้วแต่เขาไม่ได้ออกสำเนียงไม่ได้ออกร้องเสียงร้องเสียงประกอบมีทำนองนะเขาไม่ได้มันเหนื่อย หนังเทวดาอะไรเนี่ยไม่ได้มีทำนองเดิมอะไรอย่างนี้ลาภหางยาวๆด้วยขำๆเสียงขับที่พระพุทธเจ้าท่านห้ามอยู่ในพระสูตรอยู่ในพระธรรมธรรมวินัยมีในพระธรรมในพระสูตรห้ามไว้ว่าอย่าขับเป็นเสียงอันยาวอย่าร้องหรือเป็นรองเป็นส่วนรองเราก็ได้ทำถูกแล้วเพราะงั้นเราก็มีเอกลักษณ์ของเราเท่านี้ใครจะมาตีโต้ตีแย่งอะไรก็ตามใจเราก็ต้องเข้าใจที่พูดให้เราเข้าใจกันจะได้ไม่งงเพราะเขามาทวงทีหลังเพราะเขาเอาเรื่องของสำเนียงของคำเรื่องีเท่านั้นอย่างนี้มันก็ยังไม่ถูกอยู่นั่นแหละเอาไม่ถูกอะไรก็คำนี้เราพูดภาษาบาลีไทยๆไทยๆ อาจจะไม่ถูกต้องตามสำเนียงของเขาเลยเขาอาจจะฝรั่งเองมันอาจจะพูดสำเนียงอย่างนึงก็ถูกสิก็เราไม่ใช่เราก็ได้สำเนียงแต่ดัน Station ชัดๆอย่างนี้ก็เป็นไทยชัดๆสำเนียงไทยๆอ่ะทำไมอ่ะ I am going มันก็ธรรมดาอย่างนี้ไทยๆจะไปสำเนียงก็ฝรั่งก็จริงๆก็เรื่องของเขามันมีอยู่นี่อันนี้มีทุกชาติทุกภาษาที่ไหนก็มีเหมือนฝรั่งมาพูดไทยแต่แกทำสำเนียงของไทยไม่ชัดแกก็ไทยไม่ชัดเหมือนจีนเราพูดไทยแกใช้สำเนียงไม่ชัดมันก็จีนพูดไทยไม่ชัดอยู่อย่างนั้นแหละแต่เรารู้ไหมเราจึงต้องหมายคำนี้ความนี้แล้วก็เข้าใจก็หมายคำนี้ความนี้เราก็เอาเท่านั้นก็ได้ก็ลากสำเนียงมาไม่ได้อย่างสิ้นเนี่ย ซิมอ้วนเราเนี่ยก็แกไม่ได้แต่แกรู้คำนั้นความนั้นแกก็พยายามพูดเราไม่ยึดถือคำนั้นแล้วแกจะพูดคำนั้นออกมาแม้สำเนียงไม่ถูกไม่ตรงเราก็ไม่ติดใจอะไรนี่นอกจากจะแอคมากแหมไม่ได้สำเนียงไม่รับไม่ยอมรับฟังไม่ยอมรับรู้เรื่องก็แล้วไปกับคุณก็ไม่ได้รู้เรื่องกันก็เขาจะสื่อความหมายจะใช้อันนี้กันแค่นี้คุณก็ยึดถือติดใจนักเขาได้แค่นี้เอาแค่คุณว่าเขายังได้แค่นี้ยังไม่ได้ไม่ดีเขาจะปรับปรุงคุณจะปรับปรุงให้เขาดีกว่านี้ขึ้นอีกปรับปรุงสำเนียงเสียงประกอบนั้นให้ขึ้นดีกว่านี้ให้ถูกต้องคนนี้ได้คุณก็ช่วยกันสิทำให้สุดช่วยสุดๆแก้แล้วใครจะช่วยซินเนี่ยให้พูดชัดๆขึ้นมาได้ก็ช่วยสิแต่ผมไม่ช่วยแล้วล่ะผมเอาคำภาษาที่จะสื่อกันรู้กับแกก็พอแล้วทุกวันนี้เพื่อให้แกเข้าใจความหมายแล้วก็เอาไปประพฤติปฏิบัติ จัดการไปพ้นทุกข์กันพอแล้วผมไม่ช่วยในเรื่องจะไปแก้ไขคนเอาสเตชั่นของของของของของของจริงแล้วจะไปแก้สำเนียงเสียงประกอบที่มันจะถูกต้องตรงในคำพูดไม่เอาแล้วถ้าจะเอาก็เชิญใครจะเอาก็เชิญผมไม่เอาผมถือว่ามันแก่เกินแก้หรือว่ายากเกินแก้และไม่เอาใครพอจะแก้กันได้ก็ว่าไปจะเป็นฝรั่งหน้าใหม่มาพอแก่เขาได้อยู่หรือว่าเป็นจีนหน้าใหม่มาแก้กันได้ก็แก้ที่จีนหน้าเก่าแล้วป่านนี้แล้วมาอยู่ก็ตั้งหลาย 10 ปีแล้วเมืองไทยแล้วคงแก้ไม่ไหวแล้วก็ไม่ต้องแก้แต่ก็คือคนให้รู้ความรู้ภาษาก็