220126-2-016 ทางเอกภาค2-ตอน016(หน้า019)-พ่อท่าน-สันติอโศก-R999.txt

ได้เพราะฉะนั้นความยินดีร่าเริงเบิกบานจะมีหักจุดประกายระดับ 6 แต่ที่จริงก็ไม่หรอกเพราะอริยะไม่ใช้เลยระดับที่ 2 ระดับของประชาชนอย่างหยาบหยาบให้เป็นสุขสบายก็คือการยิ้มแย้มไม่ใช้ใน 2 อย่างแต่ในสิ่งที่จำเป็นที่สุดก็ใช้อยู่บ้าง 4 ระดับสูงหรือต่ำกว่าปกติจะใช้ 2 ระดับสูงยืนยันนายหน้ากับหัวเราะมีเสียงน้อยน้อย ก็มีก็ต้องใช้อยู่บ้างตามสติสัมปชัญญะและทั้งข่าวสารสาระโอกาสและหมู่คนก็บอกแล้วว่าถ้าเราเองต้องไปอ่านเพลงชีวิตหมายเลขอะไรจำไม่ได้แล้วเราเข้าไปในที่ที่เขาหัวเราะแล้วเราก็ไปนั่งร้องไห้หรือว่าจะเข้าไปที่ร้องไห้แล้วก็ไปหัวเราะอะไรมันก็บ้ามันเป็นไปไม่ได้สมมติฐานนั้นมันเป็นไปไม่ได้เพราะเราก็จะต้องเป็นไปให้สมชายมีสมาธิกับตามีตนทันสมัยอยู่ในกลุ่มของเขานะไม่ใช่แล้วแต่กลุ่มไม่ใช่แล้วจะได้ไปขอขมาตีลังกาจนเกินไปเสมอพอประมาณเหตุใดที่เราจะพูดถึงก็คือ เราทำผิดทำในใจโดยไม่ใช้องค์ความกระทบบริบูรณ์ที่จะเน้นก็คือตัวปิติเราจะต้องมีสติอยู่ด้วยมีจุดๆอยู่บ้างโดยเฉพาะขั้นตอนที่เป็นพระโยคาวจรต้องมีองค์การช่วยทีเดียวคุณจะแจ้งเสแสร้งรับพระอรหันต์สัตว์กิเลสทุกๆไม่เอาสุขไม่เอาเลยดังนั้นพวกแม่ค้าคุณก็ต้องทิ้งด้วยนะว่ากันจริงอ่ะใครเป็นคนดำเนินแบบนั้นนะเพราะอุเบกขาก็ยังเป็นอุปสรรคก็เลยไม่ต้องเผชิญอาจารย์ท่าเดียวเลยแล้วที่ผ่านของคุณคืออะไรผสมทุกอย่างลงตัวเหมาะสมแล้วมีแล้วจึงไม่ อยู่ที่ตายตัวที่ผ่านพระพุทธเจ้าจึงบอกว่าเราจะสำคัญมั่นหมายในนิพพานไม่ได้นะจิตใจในนิพพานไม่ได้นะสำคัญมั่นหมายในนิพพานก็คือว่าเราบอกว่านิพพานต้องเป็นรูปนี่เยี่ยมจริงต้องมีลักษณะนี้แยกตัวประกอบทั้งขาดธรรมจะต้องประกอบไปอย่างนี้เป็นนิพพานคุณจะไปเอาเครื่องในสังทำเหล่านี้ไม่ได้แต่เราแยกทางกับพระสังฆทานอยู่ที่ไหนอารมณ์ของเราก็คือจิตคือวิญญาณอันติธุรกิจ ถึงยังไงวิญญาณเราที่สุดบังกะโลวางโลกของเราวางของเราเรานี่แหละเป็นโอกาสเรานี่แหละเป็นโอกาสโสเรานี่แหละเป็นช่วงเป็นช่องของเราที่เราสบายนี่เราขายนี่เราปลงนี่เราปล่อยก็ปล่อยแล้วเราวางแล้วไอ้ที่เราจะรับหรอกเรารู้แล้วว่าเราจะรับเราจะแดงอย่างนี้เราเต็มใจแบบเรารู้แล้วอันนี้เราปล่อยปล่อยเที่ยงแล้วไม่ต้องกลัวหรอกเขาเข้าใจบทสงสัยไอ้นี่เราปล่อยเราไม่สงสัยอันนี้เราแบบใช่เราแบกเราไม่สงสัยคนที่จะศึกษาเข้าใจด้วยปัญญาอันนี้เราเต็มใจเอาอันนี้เราอนุเคราะห์ไม่ได้เลิกกับฉันเลยทำงานน่ะทำเป็นไปอ่ะแม้จะกินข้าวคงไม่ได้กับพ่อของคุณ แรงแรงงานมันเชื้อเพลิงให้มันได้ทำงานให้เขาอ่ะไม่ได้กินเพื่อรักษาขันเอาไว้แล้วก็เลยจะนอนเสพสุขอะไรหรือว่าจะได้อยู่แต่สุขอะไรในโลกเปล่าไม่ได้คุณไว้เพื่อจะได้ไม่ได้นอนได้เจ็บได้หยุดได้พักเลยปล่อยหรือว่าจะอยู่ให้มันได้อย่างทุกข์กับสาวยิ่งไม่ใหญ่เลยกินข้าวเขาไว้ให้ร่างกายนี้อยู่ก็จะเป็นทุกข์ก็ได้ผมจึงไม่สบายมีงานการปฏิบัติเกี่ยวข้องกับอะไรต่ออะไรกับใครอีกก็สบายไม่ได้ไม่ได้เดือดร้อนอะไรเลยเป็นอย่างสูงสุดต่ำเพราะฉะนั้นถ้าผู้ใดรู้แล้วว่าองค์ประกอบก็คือองค์ประกอบเป็นสังคม เรามีอารมณ์เป็นนิพพานครับอารมณ์เป็นนิทานไม่ใช่สิ่งประกอบไม่ใช่องค์ประกอบธรรมศาสตร์หรือว่าวิเคราะห์บอกว่าพระอรหันต์เสื่อมได้แล้วก็ต้องมายกสูงวิเคราะห์อารมณ์และอารมณ์อันเดียวอารมณ์ Samsung อารมณ์ที่ยังไม่ปล่อยจบสาขาอารมณ์ที่ยังไม่หยุดสนิทเลิกสังขารเลิกปรุงเลิกสงสัยเลิกไม่สนิทจริงๆเป็นอสังขตธรรมมีจุดเดียวเท่านั้นที่ไม่ไม่เที่ยงชีวิตเดียวใครเจอจุดนี้จะเป็นอย่างนี้เหมือนกันหมดเหมือนกันหมดเมื่อไหร่เมื่อไหร่จะเป็นอย่างนี้หมดและเป็นอย่างนี้ได้แล้วจริงผู้ใดได้สิ่งนี้จริงนะโหไม่เที่ยงก็เที่ยงเหมือนคุณเองคุณได้ของถ้าตัวเองคนสวยหาทองคำเหลือเกินคุณได้ทองคำเหลือเกินเป็นสุดยอดแห่งความปรารถนาเหลือเกินถ้าคุณได้แล้วคุณจะถอยหลัง มีอะไรกันแน่เปิดแนบข้างติดแกไม่เอาไปไหนแล้วแต่ฉันก็จะบอกว่าเนี่ยสุดยอดและยิ่งเป็นฐานอาศัยที่สบายที่สุดที่เป็นสุขที่สุดยิ่งกว่าสุขใดๆที่จะเสมอเหมือนคุณต้องการอันนี้คุณต้องการอันที่สุดยอดสำเร็จยอดดีที่สุดแล้วคุณได้แล้วคุณจะแกล้งเฉยเมยกับมันนั้นเป็นไปไม่ได้ไม่เป็นไปไม่ได้ไม่เฉยเมยไม่ไม่มีการที่จะปล่อยทิ้งไปต่างหากคุณได้แล้วคุณแกล้งไม่ได้ก็ไม่ได้อีกคุณรู้แล้วนี่คุณแกล้งก็ไม่รู้นี่มันไม่มีทางแก้ไม่ได้เลยต้องแกล้งไม่ได้หรอกนิทาน ทำนี่เองให้กับตนอย่างนี้เองคุณแจ้งใจแล้วคุณจะบอกว่าไม่แจ้งนอกจากคุณมีไว้สัญญานานสัญญาคุณไม่มั่นใจคุณเบลอๆทั้งๆๆอยู่ยังเป็นคนที่อิจฉาเท่านั้นแหละถ้ามันโพสต์วิจิตรอิจฉาแล้วจริงแล้วมันแกล้งไม่ลงหรอกแม่งว่าเราไม่รู้ว่าคุณไปจับใส่ใจมันร้อนอย่างนี้แล้วคุณก็รู้ว่าเออมันแกล้งไม่รู้ไม่รู้ว่าไฟร้อนซะแล้วนอกจากจำเป็น เออเราไม่รู้ว่าเรารักกันแล้วกันนะเราก็แกล้งจับมันแกล้งได้ยังไงคุณก็รู้ตัวเองว่าแกล้งไม่ได้อันเดียวกันก็รู้นิพพานนั้นเป็นของสุดยอดเป็นของจริงคุณก็จะต้องเอาที่บอกว่าอย่าติดนิพพานอย่ายึดมั่นในนิพพานนั้นก็คือจะต้องอนุโลมเป็นปฏิมากรรมโดยรู้พระสังฆธรรมทั้งหลายแม้แต่องค์ประกอบของอะไรในทุกๆอนุโลมให้มีสังฆธรรมใดๆอยู่ก็มีรัฐธรรมนูญไปแล้วคุณก็จะต้องรู้ว่าแล้วคุณทำอาการ [ไม่สามารถถอดข้อความได้] ฟังวิทยุก็แสดงว่ามันมีข่าวเหมือนกันในคราวในครั้งที่มันไม่ใช่อากาสานัญจายตนะทีเดียวแต่ท่านก็ตัดสินได้ท่านก็ทำได้ไม่นานไม่ต้องถึงพระพุทธเจ้าใครทำเป็นแล้วใครได้แล้วไม่ต้องถึงอย่าว่าแต่ภูมิขนาดพระพุทธเจ้าเลยแน่นอนท่านจะต้องมั่นคงและท่านจะทำได้เร็วลวดจากน้อยเท่าไหร่ท่านจะทำให้อย่างเร็วขนาดนั้นมันจะอร่อยกว่าผมทุกวันนี้มีอะไรผ่านมาอันนี้มันหลุดนิดหน่อยหรอก ตั้งหลักนะตั้งหลักใหม่มันก็ไม่ว่าเราเราก็ต้องรับอ่ะตั้งรับจิตใจภาษาไทยอธิบาย แต่ตอนนี้เราทนได้โดยไม่ยากทนได้โดยไม่ลำบากแล้วก็ร่วมสังขารร่วมทำร่วมกันไปเท่านั้นเองสบายๆเพราะฉะนั้นจุดที่พระพุทธเจ้าท่านตรัสนี้เราจะเห็นชัดเจนเลยว่าถนนเราอยู่ในถุงเดียวกับวิหารเป็นส่วนมากจะเป็นจริงอย่าว่าแต่พระพุทธเจ้าเราแม้แต่ผมก็ผมก็ผมอยู่ในภูมิภาควิหารเป็นส่วนมากวันๆหนึ่งคืนหนึ่งสบายสบายใครจะมาทำให้จุดผ่านใครจะทำให้ขัดเคืองบางทีเจอคนดื้อเจอคนหนักที่จะต้องขอบคุณเจ้าของเพลงแม้เราเนี่ยอะไรเนี่ยเราเหนื่อยเพราะคนดื้อหรืออะไรเนี่ยคือเวลาเบื่อ มีปัญหา แล้วก็กลับมาเลี้ยงที่เป็นตัวสำคัญที่เราจะปฏิบัติธรรมเพื่อจะให้เกิดสุขาปฏิปทาที่ตากินยาขอให้เราอย่าพึ่งอย่าเข้าใจผิดถ้าเราทำในใจโดยเข้าใจผิดไม่ให้เกิดสติตายนะไม่เจริญนะไม่เดินหน้าถอยหลังเฉยมันง่ายอยู่เมื่อไหร่ล่ะคุณมันต้องเดินอยู่บอกแล้วว่าการที่มันทำงานอยู่ตลอดเวลาเลยของพระอริยเจ้า เพลงขาผิดๆก็ได้จะเป็นโฟนสกากิตติก็ได้โอกาสก็ได้เปิดเพลงชาตรีที่มันพิมพ์ใหญ่จริงๆมันจนเกิดบทบาทออกมาข้างนอกอะไรกันใหญ่โตมโหฬารแม้แต่ขนาดหูน้ำตาไหลแล้วแต่การที่ท่านอธิบายมาว่าเยอะแยะจนกลายเป็นพิสดารอะไรออกมาก็ได้แล้วก็เป็นจริงเกิดผลสังขารไปจนถึงตายสังขารซึ่งเป็นบทบาทจนถึง มันเป็นลักษณะโจรชะตาพระองค์กรรณิการ์สติหมายความว่ามันยาวมันเป็นสภาพคู่นึงมันมีอยู่ 2 คู่คิดถึงคณิกาบอกเวลาคุณต้องการบอกคุณภาพเล็กน้อยมันบอกลักษณะของ 2 ส่วนส่วนหนึ่งมันน้อยมันไม่ต่างกับโครงการเลยไป ปลายไม่ค่อยจบโอกาสเล็กน้อยเบาๆบางๆหน่อยๆไม่แรงไม่กล้าคุยโทรศัพท์ไม่น้อยเล็กๆน้อยๆผ่อนเล็กผ่อนน้อยอะไรน้อยอาการเวลาบอกคุณภาพก็ได้มันไม่แรงมันไม่มากมันไม่ กินยาใหญ่อาการก็ได้กินยาก็ได้อาการไม่ใช่อาการใหญ่กินยาใหญ่ไม่ใช่คุณภาพจัดจ้านส่วนบุคคลใหญ่จัดจ้านจนกระทั่งออกมาเป็นอาการแรงกล้าจนมีบทบาทวิริยะอะไรมีอริยาบถต่างๆหนักใจจัดการแรงมันมีบอกลักษณะอย่างนี้แต่มันมี 2 คู่โอกาส อาการมีอารมณ์นิดๆจางๆมีจะบอกว่าน้ำนิสัยก็ยังมีผีอยู่ในหน่อยมีอะไรสั้นๆมีอะไรเจือๆเป็นเกียร์อยู่จะบอกว่าเวลาก็ไม่ได้มีแต่มันก็จะดีมันจริงๆหนังๆมันมีทั้งน้อยมันมีทั้งหรือว่ามันจะกลัวมากกลัวน้อยก็ตามใจคุณอาจจะเจออยู่มากๆก็ได้โดยลักษณะซึ่งซึ่งแรงๆจากมานานๆทีก็ตามใจจะเชื่อแบบไหนมันจะผสมปัจจัยอยู่ในตัวคุณน่ะเป็นลักษณะใหญ่แต่ว่าพอเพียงหรือเปล่า อยู่บ้านอันนั้นก็เป็นคุณภาพของผู้ที่จะรู้ของตนเองมีสติมันก็เป็นอย่างนี้เพราะถ้าเราเองเราทำเราเองเรารู้ว่ามันเป็นพุทธแต่มันเป็นโอกาสหรือว่ามันเป็นทุกเพลงขาปิติคุณก็ลดลงสิจะให้มันเป็นแรงทำไมล่ะให้มาหาน้อยถ้ามาน้อยแค่ไหนหรือว่าเป็นแค่พุทธศาสนาถ้าไม่มี แพ้ซะเลยคุณไปไม่ได้คุณจะตัดพ่วงแชร์ไม่ได้ตัวนี้เป็นฐานอาศัยพวกคุณต้องอาศัยถ่านเพื่อเดินไปหาวิมุตฌานจะไปมุดที่ควบคู่กันไปตลอดเวลาเลยเหมือนมีปัญญาเหมือนทำเจโตคุณจะต้องอาศัยซึ่งกันและกันเป็นปัญญาเป็นเปโตสุดท้ายเจโตคุณแล้วคุณก็ต้องมีอยู่จะบอกว่าไม่มีเปโตรมันก็ไม่มีคือมันไม่มีจิตจิตไม่ใช่เราจิตไม่ใช่ของเราไม่มีตัวตนก็ได้คนสุดท้ายแล้วโดนมา 3 มันก็บอกแล้วเราก็เหมือนคนไม่มีสิทธิ์คือไม่มีสิทธิ์เป็นของเราเหมือนคนไม่มีจิตใจเป็นของเราก็จริงผมก็ทำไม่ได้ก็ขอพยายามให้พวกเราอย่าไปทำเลยเถิดโดยการประพฤติปฏิบัติ โดยเฉพาะสถิติทิ้งเลยเกินไปกลายเป็นคนเฉื่อยเหนื่อยกลายเป็นคนไม่กระปรี้กระเปร่ากลายเป็นคนไม่ร่าเริงกลายเป็นคนไม่มีกะจิตกะใจไม่มีฉันทะไม่มีฉันทะวิริยะมาก่อนต่อหมอวิริยะมันก็ไม่เร่งมันเร่งไม่ขึ้นมันก็กลายเป็นช้างไม่เดินเราอาศัยจิตติบุญนำมันจะสร้างสรรค์ถ้าเราจะสร้างไปในการที่จะทำให้เราอุตสาหกรรมวิริยะเร่งเครื่องอ้าวความก้าวหน้าในการที่จะทำพากเพียรหรือแม้แต่ครั้งแรกจะขยันหมั่นเพียรทำงานอะไรสร้างสรรค์ เอาความดีใจชื่นใจหลงคิดถึงมากๆเหมือนจะยังคงไปเล่นอบายมุขก็เอาไปปลูกหิ้วเลยมันก็สุขได้เพราะฉะนั้นทางดีก็จะมีเหมือนกันแต่เรามีปัญญาซ้อนลงไปอีกว่าแม้แต่คิดถึงเสมอแต่ของที่จะติดใจอะไรจนเกินไปปล่อยให้ได้เมื่อเรารู้เท่าทันแล้วก็ปล่อยเรารู้แต่ปัญญายิ่งนักดนตรีไม่ใช่ของนิพพานสถานีปล่อยแล้วเราจะไปยึดเอาไปขี่ไว้ทำอะไรแต่สิ่งที่ไปทำอะไรมันถึงเวลามันก็ไม่เอามันรู้ว่าเป็นของอยากรู้ว่าปัญญาอ่อนแล้วคุณไม่ต้องสงสัยเพราะเวลามันรู้อย่างแน่ชัดสัญญากำหนดหมายจึงเกิดปัญญาอันมั่นคงเด็ดเดี่ยว อยากได้หยังกินอย่างนี้แล้วกูจะไปโง่อะไรคุณตุ๊กๆขึ้นมาคุณก็รู้ตัวเปล่ามันก็ไม่เห็นเป็นไรคุณจะให้มันยิ้มออกมาในหน้าบ้างมีแค่ 10 สุขสบายเพื่อที่จะเกิดสมมุติที่จะจับในโลกส่วนตัวสัมพันธ์เพื่อเป็นประโยชน์ในโลกเค้าก็ทำได้แค่ครั้งแรกก็ทำไม่ถูกกาลเทศะทำให้มีประโยชน์มากคุณจะตัดก็ตัดได้คุณจะต่อก็ต่อได้ในการสัมพันธ์กับเราเป็นการจบก็ได้คุณก็เป็นคนเก่งไม่ใช่เราอยากเก่งนะมันเก่งเองมันเก่งจริงก็มาทำถูกทำร้ายก็ขอให้สมหวังไม่ ไม่มีปิติเป็นเพื่อนแผ่แม่ที่ 4 เป็นฐานอาศัยไม่มีทางนี้เป็นทางลัดเป็นทางเบี้ยวเส้นทางไม่ถูกขั้นตอนธุรกิจระหว่างนี้เสริมให้จำให้ว่าขอให้เราได้ทำให้ถูกแล้วเราเมื่อเราก็รู้เท่าทันจริงๆในกุฏิเพื่อปลุกจิตมันแรงกว่ารถปัจจุบันแล้วมี 5 ระดับอะไรมี 5 อย่างนั้นก็ต้องทำให้มาพอเหมาะสมเพราะอาศัยความเป็นไปแล้วเราก็จะรู้ว่ามันไม่ยากไม่ลำบากในการจะวางก็ไม่ยากปล่อยก็ปล่อยได้ปล่อยเมื่อไหร่ก็ปล่อยได้เช่นนี้ก็มีน่าจะปล่อยก็ปล่อยได้เป็นไปโดยสิ่งแวดล้อมของเขาใช้แน่นอนว่าเราไม่มีจิตใจเรารู้ถ้าเราอยู่บ้านจริงๆมันนั่ง อยู่อย่างนั้นมันก็ไม่ทำหรอกมนุษย์น่ะเข้าใจที่จะเข้าใจในสิ่งแวดล้อมในขณะที่อยู่คนเดียวอยู่อะไรไม่รู้ก็เป็นไปตามสบายๆส่วนที่สบายที่สุดนั่นแหละเป็นนิพพานที่สุดของคุณคุณก็จะต้องรู้ของคุณเองไม่สบายมันไม่เป็นจริงๆแล้วมันก็ไม่ใช่แล้วมันก็ไม่ใช่ห่อเหี่ยวอะไรมันสบายมากไม่อัดไม่อัดในเครื่องไม่พอไม่ยอมไม่โหยไม่หาเรื่องไม่รู้ไม่ใช่ภาษาต่างๆเป็นคำอธิบายอารมณ์ง่ายที่สุดแล้ว ร่วมแรงงานร่วมมีวัตถุประสงค์จะต้องกระทำอยู่อะไรต่ออะไรอยู่เค้าก็รู้แล้วเราก็พวกเราก็ต้องรู้ว่าในขณะนั้นติดโลกของเราในขณะอย่างนั้นเป็นอย่างไรสิ่งที่เราปล่อยแล้ววางแล้วสบายแล้วส่วนที่เราจะรับรู้รับเห็นรับคิดรับทำอยู่เนี่ยจะเป็นสังขารอย่างอิจฉาที่สังขารและคุณยาที่ท่านทานแล้วก็ทำได้โดยอนันดาที่สังหารไม่ได้หวั่นไหวไม่ได้วอแวไม่ได้จบเพลงอะไรแน่นอนแน่ใจมั่นใจเพื่อเห็นมีสติปัญญาว่าเราทำมันก็ทำอย่างนี้แหละ มึงก็เป็นผู้ที่ไม่ต้องไปครองแครงอะไรในชีวิตสบายใจทุกอย่างอันนี้ก็เน้นแต่ยามลงไปให้ฟังแต่ทีนี้เรากำลังจะเข้าสู่สภาพกัญชาถึงอำนาจโลกีย์ทั้งหลายอย่าประมาทอย่าอวดดีควรคำนึงถึงอำนาจโลกีย์ทั้งหลายดังที่ได้กล่าวถึงนั้นบ้างและต้องหัดขับรถมันจริงๆด้วยอย่าปล่อยให้มันเป็นคาบศึกอยู่เป็นอันขาดเราเลิกชิงรักชิงนั้นมันไม่ขาดทุนตรงไหนหรอกโดยเฉพาะเรื่องรักเพื่อจะเข้าสู่แดนโลกุตระก็ตามพวกเธอ สาระแนจะละลายจางคลายจากโลกามิสสมบัติวัตถุญาติมิตรบริวารทั้งเมถุนธรรมมาได้แล้วงานนี้เป็นของที่เราจะต้องแกะออกหรือผ่านหรือเปล่าเรารักวางพรุ่งนี้มาได้แล้วเราก็จะต้องมาศึกษาตามคุณมาทำความเห็นแจ้งตามมาทันหาอันเป็นสมุนไพรเรื่องใหญ่เรื่องโตขั้นต้นเนื่องมาจากเหตุแห่งทวารทั้งหมดเนื่องจากเหตุตะวันออกของเราไม่ได้จนกว่าจะเข้าใจแจ้งครูนามของสภาวะธรรมและแทงทะลุเคลื่อนไตรลักษณ์เห็น เป็นอนิจจังได้เป็นอย่างน้อยเราจึงจะได้ชื่อว่าคนมิจฉาทิฐิได้ฟังเพลงชัดเจนตอนนี้บอกแล้วว่ามาเรามาคำนึงถึงการมาตัณหาตอนแรกก็อธิบายมาส่วนต้นนั้นเพราะว่าปัญหาที่มันคืออัตราส่วนจนกระทั่งอย่างผมไม่เปิดปิดเลยก็พังเลยแล้วไปยึดเอาอะไรก็ตามแต่สมมุติเขาทำกันเพราะเราไม่ยึดแล้วเราปล่อยเพราะว่าปัญหารถเพราะปัญหาก็เข้าใจแล้วมันเป็นเรื่องของความรู้เป็นเรื่องจริงเราติดมามากตามมาตรฐานในโลกต่างหูจมูกลิ้นกายต่างๆแม้กระทั้ง เป็นญาติเป็นมิตรบริวารแม้แต่เรื่องของเมขลาคนพูด 10 คู่อย่างนี้ก็ตามเราก็ได้ลดละลงมาครับตอนนี้เบาๆไม่ใช่รถพระลงมาทีเดียวนะไม่ใช่ว่ามาหมดทีเดียวถ้าเราได้รู้มันก็เกิดสัมผัสกันเองแหละถึงยังไงยังไงในศูนย์มันก็คือตาหูจมูกลิ้นกายใจมันต้องปรับถ้าเราเข้าใจเห็นอนิจจังว่าเราไม่เที่ยงกันที่อธิบายให้ฟังแล้วว่าการไม่เขียนให้คือการทำให้รถก็ได้ทำให้เพิ่มก็ได้เพราะฉะนั้นสิ่งที่ควรให้ลดอารมณ์ ก็เรียกว่าเราเห็นอนิจจังเพราะฉะนั้นจะมาถึงกามตัณหาหรือกามคุณ 5 ประตูถ้าจะแบ่งประตูออกมาเป็นประตู 5 ประตูใจไว้ประตู 5 คือมันเกี่ยวกับวัตถุต้องสงสัยก็เป็นอย่างนั้นผิดอย่างนั้นมีอารมณ์อย่างนั้นฟังในอนิจกรรมมันจะมาเป็นจิตไม่ใช่อนิจจังอยู่ข้างนอกโลกข้างนอกโลกภายในข้างนอกนี่เราสัมผัสอากาศ ดูเจ้าเก่าหรือไม่ชอบใจผลักไสเนี่ยโทรศัพท์สัมผัสทีไรก็ฝากติดตามก็ผลัดดึกหูก็ตามทนไม่ได้มันใช้ไม่ได้จริงๆมันไม่เข้าใจคนเราเกลียดนี่มันอย่างสมมุติเราเปลี่ยนคนนี้ยังไม่อยากได้ยินเสียงคนนี้โอ้โหได้ยินเสียงแล้วมันใครเคยบ้างอ่ะไม่มีคนนี้นี่แม่ได้ยินเสียงน้ำมันขึ้นมาเชียวเป็นเวลาเกิดผ่านแต่เราไม่รู้มันก็เป็นอย่างนั้นอยู่ตลอดเวลาแต่เราเองไม่ชอบอะไรแต่ก่อนที่เราเคยทิ้งกัน ผมก็ตามหรือว่าเพื่อนจะขอเป็นเพื่อนคนนึงอยู่ที่หอพักด้วยกันก็เปลี่ยนเพลงลูกทุ่งตอนนั้นเขายังไม่อนุโลมเพลงลูกทุ่งกันเลยนะแบ่งเกรดหรือว่าฉันฟังเพลงลูกทุ่งแม่ได้ยินเพลงลูกทุ่งแต่ก่อนนี้ลูกทุ่งสุดท้ายลูกทุ่งก็มีพวกสมยศทัศนพันธ์คำรณสัมบุณณานนท์ได้ยินแล้วมันไม่ชอบใจเลยฟังเลยฉันทำแต่ก่อนเราไม่รู้อย่างนี้หรอกนะแต่ก่อนเด็กๆจะเรียนหนังสืออยู่หอพักแหมถ้าเปิดวิทยุเจอพวกนี้เลยแสดงท่าทางการช็อปใจถ้าเราได้รังเกียจถ้าเราชอบใจมันเกิดจิตใจมันอึดอัด วัดอนุโลมซะแล้วมันก็ไม่มีอะไรทุกวันนี้อนุโลมกันก็เปิดเพลงประกอบด้วยเหมือนกันแต่วิทยุกรมประชาสัมพันธ์วิทยุโน่นนี่มาเอาเพลงลูกทุ่งทำเป็นเศษเป็นชั้นศักดินาเดี๋ยวนี้ไม่เห็นมีอะไรมันก็เปิดมันโครมครามกันไปหมดปลดปล่อยแล้วมันไม่เห็นเที่ยงขณะนี้ยกตัวอย่างเรารับเสียงแล้วเราเกิดขึ้นกับรถเน้นๆมาหาที่อารมณ์จิตของเรามันยืนหยัดยืนยันอย่างนั้นน่ะมันจะเอาทุกข์ก็สุขใจอย่างนั้นถ้ามันปล่อยให้มันหมดทุกข์แล้วเราเข้าใจอย่างนี้แล้วเราไปยึดไปทำไมอ่ะก็ลบรอยแล้วมันก็พ้นทุกข์ถ้าเรายึดมันก็ทุกข์เพราะฉะนั้นแม้จะพังหรือแม่จะรักก็ตามเหมือนกันใครเห็นอย่างนี้ได้แล้วก็ทำเห็นจริงเลยอารมณ์ เห็นอนิจจังยังไม่อธิบายมากลงไปกว่านี้ไม่เที่ยงเธอปล่อยได้จริงๆเลยนะนี่ไม่ใช่ว่าเราจะต้องเป็นอย่างนี้ตลอดนิรันดรเท่านั้นแหละคนอีสานเชื่อแล้วจริงด้วยติดธุระไม่เสร็จเลยเกาะหรือแม้แต่คุณเห็นด้วยการคำนวณด้วยการสื่อสารระยะปัญญาเพียงฟังเพลงกินตามระยะยาวตัวเองออกด้วยปัจจุบันแรงขนาดนี้ คาราบาวนี้ก็ได้แล้วเราจะไปคิดมันไว้อย่างหนักไปทำไมโง่จังเลยก็ได้กูจะเบาลงกว่านั้นไม่ได้เท่านั้นเมื่อวานลงตัวนั้นไม่ได้กูก็ทุกข์อยู่เท่านั้นถ้ายึดเบาลงไปตอนนั้นได้อีกกูก็ยิ่งคนนิสัยไม่ดีเลยไปแล้วก็เห็นปากกายักษ์ออกตัวใหญ่นี่มันลดลงและลดลงแล้วๆอธิบายกันถึงขนาดอย่างนี้แล้วนี่ไม่รู้ก็ไม่เข้าใจในสภาพความเชื่อมโยงตรงนี้เป็นสภาวะจิตสภาวะธรรมจริงก็ไม่รู้จะพูดยังไงแล้วความหมายอธิบาย เป็นอย่างนี้คนเรามี 3 มิติที่เรารู้แล้วกายพ้นจากกายกับหมาเห่าพ้นความเป็นตัวการใหญ่ลงมาเป็นตัวการเล็กเล็กลงเรื่อยมันก็พ้นลงมาเรื่อยพ้นลงมาเรื่อยหลุดลงมาเรื่อยตามคลายลงมาเรื่อยๆจนถึงอัตราถึงตัวเล็กน้อยเท่าไหร่คุณก็ยังตามติดผมได้แล้วคุณก็ไล่ลงไปมันก็เป็นอัศจรรย์ก็อนุรักษ์นั่นแหละมันนอนมันเรื่องมันเป็นตัวน้อยเท่าไหร่คุณก็ตามได้เห็นได้รู้ได้เป็นทานนั้นโตกับโตแล้วผมก็คนมันจะดับสูญได้จะมีลวดนี้โน่นมีโน่นมีรั่วจริงๆมันก็เป็นความจริงนี่ก็อธิบายเลยสาเหตุที่เราหลงลงตามนี้ก็ดีขอบคุณสำหรับวัตถุอยู่คนเดียว บริวารก็ดีก็ล้วนเพราะเรายังเป็นทาสของกามคุณนั่นแหละฟังดีๆนะทีนี้อธิบายมันโยงคุณจะมีวัตถุสมบัติคุณจะติดโลกานี้ลาภยศสรรเสริญหรือแม้แต่คุณจะติดยากนิดอยู่อะไรบริวารอะไรอยู่ก็ตามพวกนี้เป็นเหตุปัจจัยเพราะมาที่ตรงที่คุณล้วนยังเป็นทาสของกามคุณเป็นเรื่องใหญ่เป็นเหยื่อของกามตัญหานั่นเองเป็นต้นเหตุเป็นปัจจัยเป็นสมุนไพรส่วนเพราะว่าปัญหาอย่างละเอียดหรือวิเคราะห์ปัญหานั้นเป็นเรื่องลึกเข้าไปหาผู้ปกครองเป็นลำดับลำดับตามความละเอียดของธรรมยิ่งเรื่องเมย์ถึงทำก็ยิ่งเป็นเรื่องของการลงทุนเต็ม 5 ประตูเอาเลยทีเดียวที่มันจะดู คำไม่ต้องโลภในสมบัติวัตถุและโลกามิสทั้งเป็นตัวสร้างญาติมิตรบริวารโดยตรงโดยแพทย์ตอนนี้ก่อนจะเข้าอธิบายเรื่องวิชาฟิสิกส์สูตรใครมีหนังสือก็จะเห็นแล้วต่อจากนั้นก็เริ่มวิชาฟิสิกส์จากพระสูตรเลยก่อนจะอธิบายอยากจะเน้นด้วยเพราะว่าพวกเรานี่ประมาณไม่ได้นะเผลอไม่ได้เราเป็นพวกสหธรรมมีทหารพรหมจรรย์มีเพื่อนปราบปรามทั้งหญิงและชายทั้งหญิงและชายปัจจุบันท้าทายท้าทายมากมีทั้งผู้หญิงทั้งผู้ชายปฏิบัติ และหน้าหวาดเสียวยิ่งกว่านั้นอีกแน่หนุ่มๆสาวๆทั้งนั้นเป็นส่วนใหญ่กำลังอยู่ในวัยกำดัดไวไฟทั้งนั้นหน้าหวาดเสียวยิ่งขึ้นไปยิ่งกว่าอีกตรงนี้อีกถ้าคุณจะบอกว่าทุกคนอื่นเขาก็มีสหธรรมวัดอโศการามก็จะทำเป็นคนไปดูเธอเหนียงยานแล้วก็นึกส่วนใหญ่ที่วัดยโสธรแม่ขาวแต่ละคนอย่างนี้แล้วให้มันมีกรรมยังไงมันก็ไม่ไหวแล้วให้มันมีการยังไงมันก็มันไม่ไหวแล้วมันก็ช่วยไม่ได้แล้วเพราะฉะนั้นมันจึง ใกล้จะน่าหวาดเสียวเท่าไหร่พระเจ้าก็มีทั้งหลวงตาหลวงปู่อะไรเยอะแยะไปหลวงปู่ทวดสมฝ่ายหญิงจะหัดทำอยู่ที่นั่นเขาก็เป็นอย่างนี้คนเรานี่หว่าเขียวมากครับท้าทายล่อแหลมมากนักศึกษาแล้วเนี่ยพอเราเป็นสหธรรมและเป็นศาสนาเป็นส่วนใหญ่เห็นแล้วไม่น่าไว้ใจเห็นแล้วน่ากลัวน่ากลัวจริงๆถ้าคนจริงๆสามารถที่จะพยายามปกป้องพยายามที่จะรักษาให้สภาพมันเรียบร้อยมาได้นานปี 56 ปีที่ 3 นี้ไม่มีเรื่องอะไร ไม่มีเรื่องรุนแรงร้ายแรงมากนักบุญสุดหัวถือว่าทำรักษาถ้าพวกคุณไม่สุจริตใจพวกคุณไม่รับธรรมะจริงๆคุณมาทุกแฝงป่านนี้มันก็พังไปหมดแล้วก็คงสร้างนิยายนิทานอะไรขึ้นมาเป็นเรื่องนี้เป็นประวัติศาสตร์หากคนนี้ทำเรื่องเลวร้ายอันนี้อยู่ในนี้คนนี้ทำเรื่องเล็กๆอันนี้อยู่ในนี้ก็คงจะมีฉันแล้วแต่ตอนนี้เรามีแต่ความสุขจนติดใจกันเป็นที่ตั้งและภาคเรียนพยายามแม้จะเลี้ยงกิเลสน่าจะมีกิเลสกันอยู่ก็ตามมันจะมีหลักแต่เราก็ได้อุตสาหกรรมเตือนและขอบอกพวกเรา อย่าเผลอไผเป็นอันขาดในทวารทั้ง 5 ทวาร 6 โดยเฉพาะกิจเมื่อรู้ตัวแล้วต้องสำรวมระวังตั้งศีลตั้งชดอันนี้ขึ้นแรงอันนี้ขึ้นมากนะอันนี้มีแล้วอารมณ์โดยมีผลโดยกามารมกามคุณการโดยเฉพาะเมถุนเรื่องเสพสมสู่สมเรื่องรสชาติของคนคู่เหตุผล 7 พยายามเข้าใจให้ชัดทำให้มันได้เป็นชั้นเชิงไปคนเดียวอย่าว่าแต่คนคู่กับยาจะต้องมาพูดกันเลยมีอารมณ์กันเลยอะไรกันเลยหยาบมากแล้วได้ยิ่งเกิดปฏิกิริยาทางกายและผู้หญิงเจ็บต้องพยายาม คอยสั่งสมอารมณ์สัมผัสเสียดสีนวดเส้นนวดสั้นหรือแม้แต่ที่สุดเอาเสียงไปเพ่งตัวบุคคลอีกบุคคลผู้นี้นี่แหละเราชอบบุคคลคนนี้เราเป็นคู่เราล่ะเป็นคนคู่ของเราเราต้องเลือกตั้งเพียงพอและออดอ้อนอะไรต่างๆนานาเป็นเสียงปิดเทอมก็ลงเป็นกามารมณ์ระวังถ้าเสียงเป็นธรรมก็เรื่องของธรรมะเจริญด้วยธรรมก็ต้องแยกแยะให้ฟังแต่นี่แฝงซ่อนไว้ด้วยก็อธิบายให้ฟังแล้ววันนั้นจะต้องฟังทำเป็นลีลาเป็นคนธรรมดา ถ้ารู้ว่าเราไม่ได้ทำก็ให้รู้จริงก็ไม่มีหรอกไม่มีไอ้ผีร้ายตัวนี้แอบแฝงไม่งั้นมันจะคอยแอบกินอยู่ในพวกนั้นน่ะต้องใช้เสียงเป็นสื่อสารเป็นเมนส์เป็นรถสัญชาติระหว่างมีข้อ 2 ข้อ 3 ก่อนทั้งรูปสายตาหรือฟาดเนตร ส่งประสบการณ์เป็นผลสำเร็จแห่งความใคร่เลยอย่างนี้ก็ระวังเพราะฉะนั้นจะยาวยืดไปอธิบายให้อ่อนลงไปว่าแม้แต่ต้องสัมผัสทางสายตาต้องเล้าโลมลูบไล้ต้องสัมผัสทางตาทั้งรูปทั้งโฉมเมื่อไรก็ระวังนะจะต้องชื่นใจจะต้องมีรสชาติอะไรงี้ต้องเห็นกันมันก็อย่างที่เขาบอกว่าอย่างคู่รักไปหาเธอไม่เห็นเธอก็เห็นสภาพลมปากไว้ก็อุ่นใจเมื่อไรจะทำพังเพยแล้วก็จริงด้วยนะชิ้นส่วนของสัตว์อะไรสักหน่อยนึงที่เกี่ยวข้องกับเธอก็ยังชื่นใจอะไรเนี่ยเราฟังดีๆแล้วจะรู้ว่าเราอยากให้มันมีอารมณ์ไม่มีอะไรที่มันดีๆอยากๆที่มันจะต้องเป็น Google ผสมเป็นถังสัจธรรมที่มีอะไรต่อใดเกี่ยวข้องอยู่กับเหตุปัจจัยสัตว์สิ่งเดียวไปให้ได้ละเอียดขึ้นเล็กลงแม้แต่อย่างที่ 4 ไม่ต้องฝากแม่ไม่ต้องเห็นอีกสายตาเสียงนี่มันเล็บลอกเอาข้างขวาได้ยินว่าได้ยินอะไรก็ตามแล้วก็ไม่กำหนดเสียงเลยนะเสียงร้องไห้ก็ยังเอาเลยต้องชื่นใจได้ยินเสียงหัวเราะร้องไห้ได้ยินเสียงอะไรก็ตามแต่เขาต้องเสียเงินถูกใจแล้วมันยังเห็นมันมันยังมีชีวิตเข้าไปพระพุทธเจ้า คืออะไรก็ได้อยู่ในกลุ่มแล้วก็ยังมีรูปมีเรื่องมีรถมีชาติมีอารมณ์เมถุนมีนี้อยู่ระหว่างเราซื่อสัตย์ต่อตนเองเราพิจารณาเราเพียงเราเรียนแล้วทฤษฎีดนตรีสูดคดีต่างๆนานาแล้วเราไม่อาจรู้หักรักหักใจไม่ได้ถ้าไม่มีอารมณ์ต้องนั่งเผลอไม่ได้เผลอแล้วมันขึ้นยังไงก็ห้ามมาแล้วเรื่องคดีฆ่าคนอะไรขึ้นมาที่ในอารมณ์และก็ออกมาทุกทีกับคนอื่นที่เราไม่เป็นผู้มีทุนที่เราจะพึงทำงานทำการทำอะไรไปได้ช่วยเหลือหรือไม่จริงมาเจอคนที่ไม่ต้องเป็นคนที่ชอบแต่มัน