ปฏิบัติศีลแต่ละข้อระวังไปติดในความละเอียดกลายเป็น ปปัญจารามตา.docx

ปฏิบัติศีลแต่ละข้อระวังไปติดในความละเอียดกลายเป็น ปปัญจารามตา _อ๋อย เอื้อมพร : ฟังพ่อครูเทศน์เมื่อวานในรายการ "ตุ้ม ตะลุ่มตุ้มโมง" ฟังซ้ำไปซ้ำมาหลายรอบ นึกทบทวนถึงสภาวะที่เกิดกับตัวเอง ดังนี้ค่ะ เมื่อไม่กี่วันที่ผ่านมา ได้มีโอกาสไปนั่งทานอาหารร่วมโต๊ะกับคนที่เขายังกินเนื้อสัตว์อยู่ ส่วนตัวเองกินมังสวิรัติแน่นอนอยู่แล้ว ปกติทานอาหารที่บ้าน พ่อบ้านก็กินมังสวิรัติด้วยกันค่ะ แต่วันนั้นคนนั่งตรงข้าม กินขาไก่ เมื่อตาเห็นเขากินขาไก่ ความรู้สึกในจิตขณะนั้นไม่ได้รังเกียจที่เขากิน แต่นึกสงสารไก่ สงสารคนที่กำลังกิน (แต่ไม่ใช่สมเพช หรือดูถูกเหยียดหยามเขา) นึกไปถึงว่าแต่ก่อนตัวเองก็เคยเป็นอย่างเขา กินเนื้อเพื่อนด้วยความยินดี เห็นว่าเป็นของอร่อย ได้เสพ คิดไปแล้วสมเพศอดีตของตัวเองมากกว่า นั่นคือ "หทยรูป" ที่เกิดในขณะนั้นใช่ไหมคะ? เพราะเป็นอาการ 3 เส้าที่เกิดขึ้น คือ 1. ห - อาการความรู้สึกจริงที่เกิด คือสงสารคนที่กำลังกินไก่ และสงสารไก่ 2. ท - คืออาการเต็มรูป คือสงสารจริง ไม่มีความรู้อื่นเจือปน 3. ย - อาการร่วมกันของทั้งสองอย่าง พร้อมกันนั้นได้พิจารณา เห็นจิตของตัวเองว่ายังมีอิตถีภาวะกับเนื้อสัตว์อยู่ ก่อนหน้านี้คิดว่าตัวเองพ้นแล้ว ไม่มีชอบ-ชังในเนื้อสัตว์ และคนกินเนื้อสัตว์ แต่พอได้เห็นคนกินขาไก่ต่อหน้า ต่อตา เกิดอาการสงสาร จึงรู้ว่าตัวเองไม่ได้อยู่เหนือ (อุตตระ) ยิ่งนึกไปถึงอดีตของตัวแล้วยิ่งรู้สึกละอายมากเลยค่ะ แบบนี้ยังต้องล้างความรู้สึกของตัวเองต่อไปหรือต้องทำอย่างไรคะ? พ่อครูว่า... "หทยรูป" ย ตัวแรก หากแยะเป็นสระก็ได้ อะ กับ อา สองตัวร่วมกันอยู่ ท่านเรียกว่า อยะ แม้แต่เอา อะ มาใส่ จับเป็น อยะ ก็คือสิ่งที่เกาะกันแล้ว ท่านเรียกว่าเป็นยางเหนียว เรียกว่าเป็นแรงแม่เห