190320-029 อภิณหปัจจเวกขณ์-พ่อท่าน-แดนอโศก-ฬ004.txt

เช้าวันที่ 20 มีนาคม 2519 พ่อท่านพระโพธิรักษ์ได้นำหมู่พิจารณาอาหารณธรรมสถานแสนอโศกตำบลทุ่งนกอำเภอกำแพงแสนจังหวัดนครปฐมพยายามโน้มน้าวให้มีสติสัมฤทธิ์เป็นตัวสำคัญในชีวิตเพื่อที่จะปฏิบัติธรรมจนบรรลุสุดยอดนั้นจะต้องมีความชำรุดรู้เท่าทันตาหูจมูกลิ้นกายกับกริยาอาการรู้เท่าทันกายกรรมรู้เท่าทันทีกรรมและรู้เท่าทันไปจนกระทั่งถึงมโนกรรมของเราว่าเราคิด กำลังคิดอะไรเรากำลังมีจิตอย่างไรมีอะไรร่วมจิตคิดอยู่มุ่งหมายมุ่งหมายมาเพื่อตนหรือไม่เพื่อเสพทั้งรวยจนเกินขอบเขตหรือไม่จะเป็นผู้รู้โดยธรรมต่างๆไม่เป็นไปด้วยกามันฉันทะไม่เป็นไปเพื่อพยาบาทที่ตกผูกพันเพื่อที่จะทำทารุณโหดร้ายต่อผู้อื่นผูกพันอยู่อะไรอาวรณ์ไม่รู้จะปล่อยไม่รู้จักวางไม่เป็นพยาบาลอย่างนั้นแล้วก็ไม่ทำให้ทารุณโหดร้ายไม่เป็นผู้หญิงสาวิตโต๊ะไม่ทำให้ทารุณโหดร้ายต่อผู้อื่นหรือทำร้ายตน ต้นอาจจะอยู่ในสภาพที่เรียกว่าจะต้องอดทนบ้างฝืนทนบ้างเป็นธรรมะเป็นขันติก็ได้อยู่แล้วรู้ผลในการที่เราจะต้องอดทนจะต้องฝืนนั้นว่าเป็นกุศลธรรมกุศลต่อผู้อื่นชัดๆโดยที่ตนเองขาดทุน 100% ก็รู้อยู่ว่าอย่างนี้ก็ยังเป็นกุศลถ้าเราสามารถขาดทุน 100% นั้นได้โดยที่เราเองเห็นแล้วว่าคนอื่นเขาได้คนอื่นได้ประโยชน์จากชัดเจนที่สุดก็ไม่ใช่ของเสียหายอะไรถ้าเราทนได้ถ้าเราอดได้มีธรรมะได้มีขันติได้เราก็ทำถ้าเราสามารถแต่ถ้าเราไม่สามารถอดไม่ได้ทนไม่ได้รู้อยู่ เขาเป็นประโยชน์ต่อเขา 100% เราเสียสละกล้าให้อยู่แต่มันทนไม่ได้เราจะตายน่ะเธอจะเดือดร้อนที่สุดเราเสื่อมโทรมต้องสุขภาพเกินขอบเขตแล้วจิตเราก็ทนไม่ไหวจริงๆแล้วก็ต้องหยุดต้องพักแต่ถ้าเราทนได้โดยไม่ยากทนได้โดยไม่ลำบากยังเป็นการทำให้เราขาดเราทำให้เรารู้จักปล่อยจักวางด้วยเป็นกุศลเป็นประโยชน์ตนเป็นสิ่งที่เราจะได้เพิ่มอีกวิธีต่างๆด้วยแล้วก็เป