190316-027 อภิณหปัจจเวกขณ์-พ่อท่าน-แดนอโศก-ฬ004.txt

โฟลเดอร์สมณะโพธิรักษ์ - 2520 อภิณหปัจจเวกขณ์ (184 ตอน) MP3 ถอดเสียงเป็นข้อความ รอตรวจอักษร
ประเภทไฟล์เอกสาร (text/plain)
ขนาดไฟล์8.43 KB
วันที่แก้ไข1 มิถุนายน 2568

เนื้อหาในไฟล์

เช้าวันที่ 16 มีนาคม 2519 พ่อท่านพักสุดที่รักได้นำหมู่พิจารณาอาหารณธรรมสถานแดนอโศกตำบลทุ่งลูกนกอำเภอกำแพงแสนจังหวัดนครปฐมบุคคลทุกคนจะต้องเป็นผู้ที่ใช้จิตใช้ปัญญาที่ตัวเราเองได้มาให้มันเป็นจิตเป็นปัญญาที่ก่อความเจริญให้ตนทำความบริบูรณ์ให้ต้นพิจารณาเห็นความเจริญที่แท้จริงของจิตคิดเอาเปรียบเขาไม่ใช่จิตเจริญจิตเสียสละเป็นกิจเจริญจิตหลง ใกล้ๆต่างๆนานาเพื่อที่จะเอามาเซฟเพื่อที่จะเอามาผลาญมาทำลายโดยไม่ใช่การยังขันไม่ใช่ฌานยังชีวิตไม่ใช่ชักยังลูกขันน้ำขันนี้ให้ไปด้วยซ้ำไปในการจ่ายรูปขันนามขันไปด้วยซ้ำก็จะต้องให้รู้ให้ชัดว่านั่นไม่ใช่การก่อความเจริญถ้าพิจารณาเข้าไปถึงจิตเห็นรูปรอยของความเจริญที่จะก่อความเจริญให้แก่ตัวเราเองหรือบุคคลนั้นมันจะย้อนแย้งกันกับที่โลกเขาเข้าใจเป็นอย่างมากและจะมีความพอดีจะแค่สร้างรูปคั้นน้ำขังไว้แค่ปัจจัยดังที่พระพุทธเจ้าท่านได้ตรัสเอาไว้แล้วว่ามี 4 อย่างนอกนั้นเป็นการสร้างก่อให้ประโยชน์ผู้อื่นหรือแม้แต่เราเองเรา ขอให้แก่เราอีกบ้างก็เป็นได้เพียงปลีกย่อยไม่ใช่สารัตถะอะไรไม่ใช่สาระที่แท้จริงอะไรเราพิจารณารู้จิตอันชาญฉลาดทำจิตให้เป็นจิตชาญฉลาดอย่าให้เป็นจิตโง่เง่าและจิตที่ไปเห็นแก่ตัวกดขี่ข่มเหงเบียดเบียนสร้างก่อมาก็สร้างก่อมาเพื่อทำลายเราจะไม่ทำอย่างนั้นเราจะต้องเป็นจิตที่บริสุทธิ์ผุดผ่องเห็นสาระที่แท้จริงว่าชีวิตนี้ดำเนินไปวันต่อวันนั้นง่ายไม่เปลืองไม่ดีดดิ้นอะไรไปยุ่งยากอะไรมากมายเมื่อก่อไว้ให้มันเดินไปได้แล้วมันก็จะทำงานได้แล้วมันจะเป็นประโยชน์ต่อผู้อื่นนั่นเป็นค่าของชีวิตนั่นเป็นการ สร้างและเป็นการเจริญและเป็นการโตหรือก่อความเกิดให้แก่โลกสิ่งเหล่านี้เป็นประโยชน์สูงสุดถ้าเราจะรู้เท่าทันจิตที่มันเคยเคยถูกสั่งสอนมาเคยถูกตัวยอมมานึกอารมณ์ความรู้สึกหรือความเข้าใ

อ่านต่อ

จนั้นอย่างหนึ่งแต่ตอนนี้เราจะมาทำความเข้าใจละปลดปล่อยความเคยอารมณ์เคยหรือความเข้าใจที่เคยเข้าใจอย่างโน้นเราเรียกมันว่ามิจฉาทิฐิให้เข้าใจใหม่ให้เห็นแจ้งแล้วรถจิตที่เคยแล้วมันเป็นนิสัยไม่เคยอย่างโน้นไม่มาอย่างนี้เป็นนิสัยอย่างโน้นไม่ใช่นิสัยอย่างนี้เราจะปรับเปลี่ยนนิสัยใหม่ นักบวชนั้นจะต้องมาสร้างนิสัยสร้างให้เป็นวิสัยสร้างให้อยู่ได้เป็นได้อย่างพระอย่างบัญญัติที่พระพุทธเจ้าบัญญัติไว้อย่างพระพุทธเจ้าเคยเป็นเคยมียางอริยสาวกต่างๆเคยเป็นเคยมีแม้ที่สุดแต่จะเป็นพระอริยะที่ยังเป็นฆราวาสก็จะให้เป็นฆราวาสที่มีฐานะเป็นพระอริยะเป็นพระโสดาก็ตามพระสติซ้อนแฝงอยู่ในรูปรอยเป็นผู้มีใจดีมีปัญญามีความเกื้อกูลมีการให้มีการทานมีการไม่เอาเปรียบมีการขยันหมั่นเพียรแม้เป็นโสดาบันทางโลกก็ต้องขยัน เป็นโสดาบันทั้งพระก็จะขยันขยันอย่างพระถ้าไม่ขยันอย่างอื่นใดก็ขอให้ขยันศีลสิกขาจิตสิกขาปัญญาสิกขาแล้วไม่หลบไม่เลี่ยงไม่โกหกตนเองเมื่อทำศีลสิกขาจิตสิกขาปัญญาสิกขาขยันหมั่นเพียรได้ผลได้ประโยชน์ก็จะละไม่ยึดแม้ที่สุดถึงจุดสงบจิตหยุดก็จะเวียนคืนสลัดคืนมาทำงานมามีการงานหรือมีความขยันซึ่งเป็นความขยันซ้อนมีความขยันที่จะช่วยเหลือเกื้อกูลพวกเราเกื้อกูลผู้อื่นสั่งสอนผู้อื่นเป็นประโยชน์ต่อผู้อื่นเวียนไปกับอีกเป็นการทำงานให้แก่โลกเพราะบางคนพุทธเจ้าเป็นบรมครูสาวกของท่าน ครูเป็นครูน้อยที่จะทำงานศาสนาต่อๆไปได้เป็นงานเอกของเรางานรองที่จะช่วยเหลือ Profile อื่นๆก็จะเป็นไปบ้างตามที่จะอนุโลมไปตามครั้งตามคราวหาไม่เป็นจุดที่เราจะเรียนรู้และจะทำความเจริญให้แก่ตนในชั่วที่เราเกิดมาเป็นคนชาติหนึ่งชาติหนึ่งให้บริบูรณ์ที่สุดเท่าที่จะทำได้

ไฟล์อื่นในโฟลเดอร์เดียวกัน