190531-042 อภิณหปัจจเวกขณ์-พ่อท่าน-แดนอโศก-ฬ004.txt

ถ้ามีจุดที่เราจะแก้อยู่เมื่อเรารู้ถึงกามฉันทะรู้ถึงพยาบาทแล้วหมดมันไม่มีอะไรมากมันก็ดีจริงๆมันก็อยากหยุดมันก็ไม่เอาภาระกับลูกมันจะเป็นยังไงแล้วมันก็จะมาเสพติดภารกิจของเรามารู้สงบที่มันสบายก็จริงสงบไม่สบายสงบมันมีหลายในสงบในกับสงบนอกด้วยเราลืมตาเรากระปรี้เก่าๆเบิกบานแจ่มใสเป็นผู้ตื่นอยู่ทำงานทำการเป็นประโยชน์แก่โลกก็ได้เราก็อยู่ด้วยธรรมดาแล้วก็สงบสงบเราควรจะไม่เกินขอบเขตไม่ดีขึ้นมีแต่หาอะไรมากเกินไปถ้าเป็นโรคๆทำงานตามทันสมัย จะมาวาจาเธอมีสัมมาสัมพุทโธมีความดำริวิธีมีวาจาที่เป็นไปโดยธรรมเผยแพร่ธรรมอยู่ด้วยวาจาทำกายกรรมอยู่ด้วยกันมันโตจะเป็นการงานที่เป็นธรรมเผยแพร่ธรรมอยู่นี้ชีวิตอยู่ด้วยการแสดงธรรมอย่างนี้เราก็เรียกว่าเราเป็นผู้ถูกกระทำอยู่โดยบทบาทสำคัญที่สุดเป็นสิ่งของเป็นกรรมกรเป็นธรรมดาเป็นที่พึ่งแห่งโลกเป็นไปตามนั้นเมื่อเราได้แล้วเรามาแก้ไขสีดำธรรมดา ตัวอะไรมันอร่อยยังไงที่จริงมันไม่อร่อยนะมันมันติดตัวดีตัวหลักแล้วมันจะรู้สึกจิตของเรามึนๆด้วยความรู้สึกมึนๆๆเมาๆลงไปมันถ้าเกิดว่าเปิดขึ้นมาก็อย่าให้มันมึนๆเมาๆอย่าให้มันดีๆนะมันใสสว่างดวงขึ้นมามันดีกว่านะมันดีกว่าเราก็พยายามทำให้สดขึ้นมาถ้าไม่ใสขึ้นมาก็ไม่ดีๆโมๆๆๆสู้ตาย มีสมาธิของเราเต็มที่ก็จะเป็นผู้ไม่สงสัยเพราะมีความสุขรู้แจ้งเตือนมีความรู้สึกต่อไปจะเป็นผู้บริบูรณ์เข้าใจ