190315-026 อภิณหปัจจเวกขณ์-พ่อท่าน-แดนอโศก-ฬ004.txt

เช้าวันที่ 15 มีนาคม 2519 พ่อท่านพระโพธิรักษ์ได้นำหมู่พิจารณาอาหารณธรรมสถานแดนอโศกนครปฐมผู้รู้รอพิมพ์รู้รอบทั้งนอกและในให้มันมีการปะติดปะต่อสืบสัมพันธ์หากันเมื่อรู้หยาบนอกก็พยายามทำหยาบนั้นให้เป็นละเอียดไม่รู้หยาบในมาทำบาปในให้เป็นละเอียดพิจารณาเห็นชัดให้เห็นความจริงถึงสักกายะที่แปลว่าอยากย้ายจุดใดที่เราติดแม้แต่ข้างนอกแม้แต่สภาพนอกเป็นกายกรรมวจีกรรม คลุกคลีกับวัตถุอยากจะย้ายถ้ารู้ว่ามันหยาบมันหนักมันมากเราก็ทำหยาบนอกให้มันละเอียดโล่งและปล่อยวางง่ายเบาลงเข้าไปให้เรื่อยๆหลุดละไปเรื่อยๆจนถึงในมันก็จะเป็นละเอียดในที่มันซ้อนตัวอยู่แล้วก็จริงหรืออยากในใหญ่ในซึ่งเป็นภาวะตัณหาอันแรงกล้าอาจจะเป็นรสชาติจะเป็นการต้องการขนาดใกล้จะรุนแรงอย่างไรก็ตามต้องรู้ให้ชัดของเราแล้วก็ทำหยาบในนั้นให้เป็นละเอียดให้มันเบาบางลงวางละปล่อยพิจารณาให้เห็นทั้งนอกทั้งในดังนี้ตลอดเสมออันใดใหญ่เรียก กายะผู้รู้สักกายะผู้นั้นแลเป็นพระอริยะเมื่อทำสัญญารถไถน้อยลงไปเรื่อยๆเรื่อยๆจนถึงเล็กละเอียดแล้วก็เก็บส่วนเล็กละเอียดไปเรื่อยๆก็เป็นการทำให้ละเอียดทำการให้หายไปจนกระทั่งหมดแม้แต่ส่วนน้อยหมดอัตตานุทิฏฐิเราก็เป็นผู้บริบูรณ์รวมส่วนการพิจารณาไม่ว่าจะพิจารณาในการเป็นอยู่การกินการใช้จำเป็นต้องพิจารณาโดยนัยยะดังนี้ตลอดเวลาอย่าให้เธอไปเราจะทำได้กายกรรมมีรูปแบบมีอะไรก็ตามแต่ก็เพื่อที่จะได้เป็นผู้พิจารณาเพื่อลดถอยหลังคลายระหว่าง ลงแล้วก็รู้ความพอดีไม่หลงใหลเป็นไปแต่สาระเราจะกินก็กินสาระเราจะใช้ก็ใช้ไร้สาระเราจะเป็นอยู่ก็เป็นอยู่แต่ในสาระที่แท้จริงของมัน