210117-186 อภิณหปัจจเวกขณ์-พ่อท่าน-สันติอโศก-ฬ012.txt
เนื้อหาในไฟล์
อังคาร 17 มกราคมพุทธศักราช 2521 พ่อท่านพระโพธิรักษ์น้ำหมู่พิจารณาธรรมปฏิเวธก่อนฉันที่พุทธสถานสันติอโศกอำเภอเราเองได้เป็นผู้ที่ปฏิบัติประพฤติจนเราเองสามารถมีความรอบรู้มีฐานพักให้แก่ตนมีความเป็นอยู่รู้ความเป็นจริงของชีวิตเพื่อชีวิตเกิดมาเพื่อพักเพื่อเพียรถ้าเพียรก็เป็นอิสระประโยชน์ถ้าพระก็เป็นความสบายส่วนตัวเรามีทั้งความสบายในด้านที่เรียกว่าสบายคือสบายจงหยุด ภาพจงสงบเรามีทั้งการงานที่มันชั่วมีความสงบซ้อนอยู่ไปในขณะที่ทำงานจิตก็เราไม่ได้โหลดและจิตของเราไม่ได้ทุกข์ร้อนอนาทรอะไรแต่เป็นการคิดสร้างคิดปรุงเป็นการกระทำเพื่อประโยชน์แก่ประโยชน์เองไม่ได้เพื่อตนเพื่อตัวอะไรไม่มีกิเลสตัณหาอะไรเราก็ทำการงานนั้นด้วยความเพียรปรารภความเพียรเราก็จะมีชีวิตแข็งแรงถ้าเราไม่ทำงานอะไรเลยเราจะพักจะหยุดชีวิตของเราก็อ่อนแอด้วยและเป็นอยู่ในโลกที่เป็นตัวถ่วงถ่วงโลกหรือหนักแผ่นดินซึ่งเป็นสัตว์จากที่เราจะเข้าใจให้ดีมันเป็นสัจจะมันเป็นความเป็นจริงมันไม่ใช่เรื่องซับซ้อนอะไรถ้าเราได้การพักเราก็รู้ตาม ภาพที่เราเหมาะสมเห็นสมควรเราควรพักผ่อนแล้วก็พักพักแล้วเราก็ปรารภความเพียรควรจะทำอะไรดีน้อที่ดีที่สุดคือที่เหมาะสมในกาละในโอกาสที่ควรจะทำนั้นๆแล้วก็ทำความเพลิดเพลินหรือว่าความยินดีในการงานเป็นฉันทะคนดีเป็นวิริยะจิตตะวิมังสาเป็นบทบาทของอิทธิบาททั้งหลายแหล่ในขณะที่เราทำงานหรือว่าใช้ภาษาอย่างทางธรรมะชั้นสูงว่าเราจะกำลังมีอายุมากหรือมีอายุเราขณะที่มีอายุเราก็มีอิทธิบาทเป็นเครื่องวัดผู้ใดมีอายุผู้ใดมีอิทธิบาทผู้ใดมีอิทธิบาทอันบริบูรณ์เต็มเท่าใดผู้นั้นคือผู้มีอายุและมีค่าอายุที่เป็นอายุของ ที่มีค่าด้วยแล้วก็กระทำอยู่ชีวิตของบุคคลที่เข้าใจความรักความเพียรที่แท้จริงจึงจะหมุนเวียนอยู่มีความสุขและมีความสบายทุกด้านพักก็สุขทำ
อ่านต่อ
งานก็สุขที่ใช้ภาษาโลกเรียกหรือว่าพรรคก็สบายหรือสปายะทำงานก็สบายหรือทำงานก็สบายยากมีความเจริญสบายเป็นภาษาไทยมีความหมายในเชิงมีกิเลสเล็กน้อยแต่ปลายักษ์เป็นความหมายของภาษาอังกฤษที่เป็นคำภาษาบาลีเป็นความหมายที่ถูกต้องสภาวะแปลว่าเจริญแต่ว่าก้าวไปสู่สูงสู่ดีอยู่เสมอพัฒนาอยู่เสมอถ้าเราเป็นผู้ มีปายะหรือมีความเจริญอยู่เนืองนิตย์นั่นคือผู้ที่เข้าใจและเป็นจริงขณะนี้เราได้มีส่วนที่เราได้และเรากำลังทดสอบเรากำลังพิจารณาอ่านโดยชีวิตของเราวันหนึ่งคืนหนึ่งเรารู้สัจธรรมของเราว่าเราเองเราได้ลดละปล่อยสิ่งที่โลกมันหลอกลวงสิ่งที่โลกพาจูงดึงสร้างใส่สำนึกมาแต่ไหนแต่ไหนเราได้ล้างสำนึกเก่าๆที่มันเปลืองเปล่าที่มันเป็นภาระที่มันทำให้เรายุ่งยากเกินมันเฟ้อทั้งๆที่ชีวิตทั้งสุขภาพทางกายและสุขภาพทางจิตที่ไม่ต้องวุ่นวายเร่าร้อนแสวงหามีตัณหามีกิเลสอะไรมากมายจึงทำให้เรา ต้องเป็นทาสมันรับใช้มันต้องบริการมันต้องหามาให้มันเราเองเราได้ปลดปล่อยออกไปได้เท่าใดมีจริงเมื่อเราเองเราจับได้จริงเราจะรู้เราจะเห็นว่าชีวิตนี้มันเล็กน้อยชีวิตมีประโยชน์ต่อผู้อื่นนั่นแหละจะได้มากตอนนั้นผู้ใดเข้าใจสัจธรรมชัดๆอย่างนี้แล้วจึงจะเป็นผู้ที่ขยันหมั่นเพียรอยู่โดยไม่ท้อถอยไม่ไปถูกใครเขายุแหย่ไม่ถูกใครเขาพูดแดกดันประชดประชันเพื่อที่จะให้เราท้อถอยเพื่อที่จะให้เราเป็นคนชั่วเป็นคนที่ไม่มีสมรรถภาพเป็นคนที่ถ่วงโลกเป็นคนที่เฉื่อยเหนื่อยอึดอัดเราก็ จะรู้เท่าทันและเราก็จะไม่ทำตามสิ่งที่เขายั่วยุหรือทำเสียดสีแบบดันว่ายั่ววายุอะไรยุแยงเราไม่ไปเราจะรู้ด้วยปัญญาอันยิ่งว่าความดีคืออะไรความชั่วคืออะไรความเหมาะสมเหมาะควรคืออะไรแล้วก็จะมีชีวิตอยู่อย่างมีประโยชน์และเป็นผู้ที่ประหยัดเพราะเราเองเราไม่เปลืองเราไม่เฟ้อเราเข้าใจชีวิตที่แท้เข้าใจทั้งชีวิตสุขภาพกายชีวิตสุขภาพใจเราจะเป็นผู้สงบอยู่และไม่ใช่ว่าสงบอย่างเห็นตรงสงบเฉื่อยเหนื่อยยิ่งเป็นก้อนอิฐก้อนหินก้อนดินไม่ใช้ทั้งแรงปัญญาไม่ใช้ทั้งแรงกายก็ไม่ใช่เราจะมีปัญญาใดจะมีกายที่คล่องตัวเร็วเป็นล่าสุดผานัง กระปรี้กระเปร่าคล่องแคล่วเร็วทั้งปัญญามีปฏิภาณรอบคัดทำงานได้คล่องแคล่วไม่เฉื่อยไม่อืดไม่ช้าและเร็วคล่องแคล่วทางด้านกายกรรมทุกด้านนอกและนายเราจะเป็นผู้คล่องแคล่วกาดเปรียวเชี่ยวชาญทำงานมีประสิทธิภาพมีผลมากมีปริมาณมากมีคุณภาพดีถูกต้องเราก็เป็นตัวรังสรรค์เราก็เป็นตัวจักรกลที่เป็นประโยชน์ให้แก่ชาวโลกอย่างแท้จริงคนนี้ก็เดินทางไปเดินทางไปสู่รู้ทั้งศพอย่างมีประโยชน์และมีความสุขสงบมีความราบรื่นมีความดีสุดหรือเป็นจุดเป้าหมายที่ศาสนาจะพาเป็นอย่างแท้จริงได้ขณะนี้ความ ความดีความสูงต่างๆที่เรามีเท่าที่ฐานะของแต่ละบุคคลได้เราได้พิสูจน์ของเราอยู่ทุกวันทุกวันและแวดวงที่เราจะเอื้อมเข้าไปสู่ผู้อื่นที่เป็นพหูชนะให้ตายะมันก็เอื้อมเข้าไปเห็นอยู่ชัดๆที่สุดธรรมพระพุทธเจ้าอยู่แล้วเราจะทำให้เขาเป็นสุขเป็นพหูชนะสุดท้ายอย่างที่ถูกต้องเราเองเราก็มีสิทธิประโยชน์ของเราเพราะว่าเราได้รับไปตัดเก็บปล่อยไอ้สิ่งที่มันหลงโมหะมาตั้งนานเลยเราได้ละได้ปล่อยแล้วจนเราเองง่ายเบาพ้นภาระพ้นยุ่งยากมีปัจจัยพอเลี้ยงชีพก็รู้แล้วอะไรที่มีจิตที่เร่งเร้าเป็นกิเลสตัณหายังหลงอยู่เราก็ได้ปรับปรุงปรับเปลี่ยนมันไปเรื่อยๆเรื่อยๆแม้จะเหลืออยู่ ส่วนอ่อนส่วนบางแต่ก็ไม่ได้เป็นภาระหรือว่าไม่ได้เป็นเรื่องยุ่งยากจนกระทั่งเราจะต้องร้อนรนลำบากลำบนก็ไม่ใช่เราจะรู้ว่าฐานะของเรานั้นสบายขึ้นมากและเรากำลังจะเป็นผู้ที่มีประโยชน์ต่อผู้อื่นเป็นผู้ชนะคือตายะอย่างจริงขึ้นเรื่อยๆมันจะมีกิเลสส่วนเหลืออยู่ก็คือการเกลียดค้านการที่ไม่ขวนขวายอาการเฉื่อยเหนื่อยจึงอยากจะให้พวกเราพิจารณาคำว่ากุสีปะกับวิริยารัมภะให้มากเราเฉื่อยเหนื่อยหลบเลี่ยงไม่เอาการเอางานทั้งๆที่เราก็อยู่ว่างๆเราน่าจะเป็นกำลังเราก็น่าจะเป็นตัวเฟืองจากที่สร้างสรรค์อะไรได้บ้าง หรือว่าเราจะเอาแต่ลอยไปลอยมาลอยมาลอยไปเฉยๆเฉื่อยเหนื่อยช้าไม่แคล้วไม่คล่องไม่กระปรี้กระเปร่าไม่เชื่อไม่ชานหรือว่าเราควรจะปรารภความเพียรควรจะคล่องแคล่วกระปี้กระเปร่าก็ทำสิ่งที่ควรกระทำอะไรจะหัดริเริ่มฝึกในสิ่งที่ควรทำแต่ว่าเรายังไม่เป็นไม่เก่งก็ควรหรือไม่หรือว่าเราควรจะทำสิ่งที่เราถนัดแล้วก็มีอยู่เยอะแยะขนขวายพยายามจะทำขึ้นเมื่อยแล้วก็พักเรายังมีเรี่ยวแรงมีกำลังอยู่วันหนึ่งคืนหนึ่งเรามีโอกาสกระทำตามเวลาตามหน้าที่ตามกวนมันก็จะกรอบกู้มันก็จะสะสมมันก็จะเพิ่มปริมาณสิ่งที่ควร ควรมีควรเป็นให้แก่โรคหรือให้แก่พระองค์ชนะให้แก่มวลมนุษย์ชาติเราจึงจะได้ชื่อว่าเราเป็นผู้ประดิษฐานประดิษฐานปิดตาประดิษฐานอริยธรรมประดิษฐานจริยธรรมให้คนเป็นอริยชาติในคนเป็นอริยชนเราผลิตยายัดทำลงไปประดิษฐานลงไปให้แก่ชาวโลกให้แก่พระพุทธศาสนาให้แก่มวลชนทั้งหลายทั้งแหล่ทั้งปวงจะได้มียาและทำจะได้เป็นชนที่ฉลาดฉลาดอย่างที่เราเป็นนี่แหละฉลาดอย่างไม่แก่งแย่งฉลาดอย่างไม่โลภโมโทสันฉลาดอย่างไม่ขี้โกรธรุนแรงบาทมาทะเลาะเบาะแว้งฆ่าแกงกันเป็นการฉลาดเสียสละเป็นการฉลาดสร้างสรรค์เป็นการ อากาศที่ไม่เอารัดเอาเปรียบแต่ฉลาดเสียสละได้อย่างจริงอย่างแท้ความเห็นแก่ตัวลดลงโลภะโทสะลดลงเราสบายสบายด้วยความราบรื่นสบายด้วยความสงบอย่างชัดเจนอย่างนี้จึงขอให้พวกเราพยายามพิจารณาข้อที่จะยกขึ้นมากล่าวแล้วว่าเรื่องของสุธิตากับเรื่องของวิทยาทำพระเรามีอะไรมากเราเป็นผู้ที่เพิ่มศีรษะหรือกสิกรไทยหรือเราเพิ่มการลดความเพียรเป็นหัวข้อคู่ที่อยากให้เราใช้ได้ขณะนี้ถ้าเราดูแวดวงความเดิมความก้าวหน้าความสัมพันธ์ในการพัฒนาของกลุ่มของเราที่กำลังทำงานออกไปสู่มวลชนสู่มนุษยชาติต่าง มันกำลังมีบทบาทเชื่อมโยงเป็นประโยชน์ต่อเขาเขากำลังรับรู้เข้าใจธรรมะเข้าใจสิ่งที่จริงที่ดีที่เราได้ขวนขวายหามาพยายามฝึกเพียรจนเราได้รู้ได้เห็นนี้คนกำลังรับรู้คนกำลังรับเห็นกำลังเอื้อมมือเข้ามาสืบทอดและเราก็กำลังเอื้อมตนเองออกไปหรือว่าพึ่งตนเองออกไปสู่แวดวงของข้างนอกถ้าเราเองไม่แข็งแกร่งเราจะมีงานมากแล้วเราจะทำไม่ไหวแล้วเราก็จะต้องเตรียมตัวเราด้วยเพื่อที่จะได้ช่วยโลกช่วยเขาให้ได้มากยิ่งขึ้นถ้าตนไม่แข็งแรงแล้วก็ช่วยเขาได้น้อยถ้าเราแข็งแรงเราก็จะช่วยเขาได้มากนี่เป็นสัจธรรมที่แท้จริงเราจะต้องดูขนาดนี้เราเปิดทางออก เขาก็พร้อมที่จะเข้ามาเอาจะเห็นอยู่รู้อยู่มันประโยชน์ตนอันใดที่พึงได้ก็ให้เข้าใจแล้วก็ตัดสินให้เพียงพออย่าไปซ้ำแซะยุ่งยากมากมายจนสงสัยลังเลพลางแครงไม่รู้แล้วก็ต้องพยายามตัดความแล้วให้รู้แล้วสิ่งใดที่กำลังทำต่อก็ทำหมดไม่รู้หมดจบไม่รู้จบบริบูรณ์ไม่รู้บริบูรณ์ชีวิตเมื่อรู้ความจบความสิ้นเป็นอรหันที่สุดรู้ภาวะจริงของตนเองทนได้โดยไม่ยากต่อทุกข์ในโลกนี้ทนได้โดยไม่ลำบากต่อทุกข์ในโลกนี้แล้วเราก็เป็นอยู่ด้วยการสร้างสรรค์ในการรู้พรรครู้เพียงเราก็จะเป็นผู้ที่เป็นประโยชน์ตามฐานะปัญญาและวิถีของเราตลอดเวลาตายเมื่อไหร่ก็ตายถ้ายังอยู่ก็ปฏิบัติไปตามที่เป็นนี้ไม่ สงสัยอย่างเด็ดขาดผู้ไม่สงสัยจริงเท่านั้นจึงจะเป็นผู้ที่สบายที่สุด