210102-175 อภิณหปัจจเวกขณ์-พ่อท่าน-สันติอโศก-ฬ011.txt

ะสมมุติการงานนั้นก็เป็นของอร่อยความเพลินเป็นสิ่งที่สนุกสนานมันก็สมมุติได้แล้วก็เป็นจริงได้เป็นสมมติที่สัจจะจริงๆได้จริงๆแล้วถ้าเผื่อว่าเราเองเข้าใจสัจจะอย่างมีแล้ว แล้วทำงานเพลิดเพลินก็ได้เราไปเต้น Disk Dog Dog Dog Back เพลิดเพลินก็ได้แต่ถ้าเราเข้าใจแล้วว่ามันสมมุติทั้งนั้นไอ้แผ่นดินด๊อกแด๊กมันเหนื่อยเปล่าไม่มีค่าเรามาเอาสิ่งที่มีค่าเป็นความเพลิดเพลินก็จะดีกว่าเราก็จะใช้เวลาที่อายุของเรามีไปในทางที่เป็นประโยชน์เมื่อเวลาใช้จ่ายไปแล้วไปเต้นเป็นดีไปเต้นระบำไปเต้นรำไปทำอย่างโน้นอย่างนี้มันก็ต้องไม่ต้องพักอยู่จุดนั้นเหมือนกันทำงานก็ต้องพักเหมือนกันเพราะเรามาทำงานแล้วเราก็พักเราจะเพลิดเพลินกับงานก็ได้เพลิดเพลินและจะพักก็ได้พักมีพรรคมีเพียรจึงเป็นคำสั่งของพระสัมมาสัมพุทธเจ้าเราก็จะเจริญเราก็จะเป็น แล้วผู้ใดไม่ศึกษาชีวิตอย่างนี้ไปถูกเขาหลอกไปถูกเขาเอาเครื่องหุ้มข้อมายาภาษาไทยต่างๆมาล่อหลอกเราเพื่อจูงดึงให้เราเป็นอยู่แม้จะหลอกให้เราทำงานแล้วก็ทำงานอย่างทาสทำงานอย่างมีเหยื่ออ่อยทำงานอย่างมีสิ่งหลอกล่อแล้วก็ทำอย่างนั้นแหละคนชาวโลกผู้ปฏิบัติธรรมมาแล้วมีปัญญาญาณเข้าใจสัจจะที่แท้จริงจะเป็นคนถอดตัวถอดตนออกมาจากอำนาจโลกในเวลาในวันหยุดไม่ว่าสรรเสริญหรือว่าเอาศพมาอ่อยก็ตามเราจะไม่เป็นผู้ที่อยู่ในโลกอย่างต้องมีอามิสจะทำใช้อานิสงส์บูชาหรือใช้อามิสทำมาหลอกล่อเราได้เราจะอยู่อย่างผู้เป็น เสรีเห็นดีเราทำเห็นดีเราจึงได้ก่อก่อได้สร้างให้เกิดเราอยู่อย่างรู้สาระจะกินจะอยู่จะพักอยู่กับชีวิตกันในโลกมีปัจจัยก็รู้ปัจจัยมีเครื่องบริขารที่จะใช้เป็นองค์ประกอบก็รู้บริขารร่วมการสะสมก็เท่านั้นการมีน้อยแต่กลับเบาดีไม่มากไม่มายกับสบายกว่าเราจะรู้ชัดเจนรู้โลกกระทัดรู้ชี้วัดทัพจะเป็นการศึกษาอย่างแท้จริงและไม่ได้หมายความว่ามาศึกษาทางธรรมแล้วเราจะไม่ทำงานให้โลกเราจะเป็นคนเผาผลาญเราที่จะเป็นคนทวงสังคมเป็นคนไร้ค่ากับตรงกันข้ามไปซะหมดถ้าผู้ใด ญาณปัญญาแท้จริงแล้วร้อยกว่าเราเกิดมาในโลกเมื่อเกิดมาแล้วถ้าไม่ศึกษาธรรมะถ้าไม่พยายามที่จะรู้สัจธรรมที่แท้จริงเราจึงจะเป็นคนโลกโลกเป็นคู่แข่งขันเป็นธาตุอามิสเป็นผู้ที่ยังอยู่ใต้อำนาจโลกกระทำแปดรู้อย่างนั้นเองถ้าผู้ใดได้ศึกษาได้ปลดปล่อยออกมาแล้วที่จะรู้ว่าชีวิตมีค่าคืออะไรไม่ได้หมายความว่าเอาเงินเอาทองมาเป็นเครื่องตัดสินไม่ได้หมายความว่าเอายศเอาสัตว์มาเป็นเครื่องตัดสินหรือว่าเอาการเสพโลกียสุขผู้ใดมีโลกียสุขได้เสพเห็นอยู่อวดอ้างอยู่มากมายอยู่ผู้ใดได้เสพมากถือว่าเป็นผู้มีค่าเป็นผู้ได้รับผลสำเร็จเป็นผู้ที่อยู่สูงเป็นผู้เจริญก็ไม่ใช่ เราจะเห็นชัดไปจะเข้าใจชัดแล้วเราจะจัดสรรชีวิตของเรามาทำค่าที่เป็นค่าจริงๆเป็นประโยชน์ต่อโลกเป็นเมตตาคุ้มครองโลกเป็นผู้สร้างสรรค์ให้แก่โลกและไม่ได้ทำเพราะมีเครื่องหลอกล่อไม่ได้ทำเพราะมีอามิสไม่ได้ทำเพื่อจะเอาไปแลกสิ่งนั้นสิ่งนี้จึงทำให้เลยไม่มีอะไรการันตีไม่มีอะไรมาที่นี่สัญญาว่าเราทำวันนี้แล้วเราจะได้อันโน้นเราทำเพราะทำเราทำเพราะรู้ว่าเราทำเสียสร้างขึ้นเถอะสร้างแล้วก็เป็นสมบัติในโลกเราจะรู้ชัดเจนเราจะเป็นผู้ที่พ้นโลกอย่างแท้จริงเพราะเราไม่ได้เป็นภาพโลกไม่ได้เป็นธาตุอามิสสินจ้างและเราอิสระด้วยปัญญาแท้จริงมีค่า รูปภาพที่ชัดเจนว่ามันเป็นสาระที่แท้เป็นแก่นที่แท้อะไรเป็นเปลือกเป็นกระพี้เรารู้แล้วเราก็จะไม่พยายามกระทำสิ่งที่เป็นเปลือกกับพี่ให้มากเราจะทำกันนั่นแหละให้มากที่สุดอาจจะใช้เปลือกใช้กับพี่บ้างเราก็จะรู้ว่าเราจะใช้กาละอย่างไรมากน้อยแค่ไหนจึงเป็นผู้ที่ฉลาดชาญฉลาดอยู่ในโลกเป็นผู้รู้ชั้นตอนของโลกและเป็นผู้ที่จะสร้างสรรค์ให้แก่โลกอย่างถูกระดับอย่างเป็นประโยชน์แท้จริงรัฐด้วยเร็วด้วยถ้าจำเป็นจะต้องหย่อนต้องยานต้องยืดไปต้องอนุโลมไปก็เป็นเพราะความจำเป็นตามฐานะชั้นตอนของความเป็นจริงของมนุษย์ในโลกเราจึงเป็นผู้ที่ช่วย ที่แท้จริงแท้จริงเมื่อผู้ใดเกิดมามีชีวิตศึกษาก็เพื่อที่จะได้รู้อย่างที่อธิบายมานี้แล้วก็ทำตนให้สู่จุดนี้ให้สำเร็จอย่างแท้จริงจึงจะร้างชำระความรู้หรือวิญญาณที่มันเคยพ่อคุณที่มันเคยถูกครอบงำมาแต่ดึกดำบรรพ์เราเกิดมากี่ชาติกี่ชาติกี่ชาติโลกจะครอบงำเราอย่างนั้นถ้าไม่ได้ใส่ใจทำไม่ได้เข้ามาหาธรรมะไม่ได้ศึกษาธรรมะแล้วเราจะไม่มีโอกาสมารู้ความเป็นจริงที่เรียกว่าสัจธรรมดังกล่าวนี้ได้เลย