210116-185 อภิณหปัจจเวกขณ์-พ่อท่าน-สันติอโศก-ฬ012.txt
เนื้อหาในไฟล์
16 มกราคมพุทธศักราช 2521 พ่อท่านพระโพธิรักษ์ได้นำหมู่พิจารณาธรรมปฏิเวธก่อนฉันที่พุทธสถานสันติอโศกทำแล้วเมื่อเข้าใจในคำว่าอานิสงส์หรือเข้าใจในคำว่าประโยชน์ถ้าผู้ใดเข้าใจชัดเจนก็จะรู้ทั้งคิดประโยชน์ที่เรียกว่าตนนั้นเป็นผู้ได้จะรู้ทั้งที่ประโยชน์ที่ตนจะเป็นประโยชน์แก่ผู้อื่นเรียกว่าเป็นประโยชน์ตนประโยชน์ท่านอาจารย์ชัดเจนอันไหนประโยชน์ทั้งหลายแหล่ท่านสิริรวมเอาไว้เป็น 3 จังหวัดประโยชน์ที่จะทำให้เกิดประโยชน์สัมปรายิกัตถประโยชน์และปรมัตถประโยชน์พระพุทธที่เป็นประโยชน์ตนอันบริบูรณ์แล้วมันจะเป็นประโยชน์ท่านพร้อมสรรพอยู่ในตัวเช่นเดียวกันถ้าผู้ใดเป็นประโยชน์จนถึงขั้นปรมัตถ์แล้วผู้นั้นก็จะมีประโยชน์ทั้งสัมปรายิกัตถประโยชน์มีทั้งที่จะทำให้เกิดประโยชน์พร้อมพรั่งพร้อมสัตว์อยู่ในตัวเช่นเดียวกันพระปรมัตถ์ประโยชน์หมายความว่าเราได้ประโยชน์สูงสุดจนถึงขั้นนิพพานหากเราได้รับผลอันประเสริฐสุดยอดของศาสนาหรือของธรรมะมีญาณมีมีมนุษย์ท่านรองก็เป็นปรมัตถประโยชน์เป็นที่สุดความหมายมีอยู่ งั้นถ้าผมว่าจะเอาปรมัตถ์สุดยอดของแต่ละรอบแล้วก็ไล่รอบเป็นโสดาเมื่อปรมัตถ์ขั้นรอบโสดาถึงสุดยอดแล้วก็รู้ว่าสุดยอดของโสดาเหนือโลกบนโลกหนึ่งสกิทาได้สุดยอดอีกรอบนึงมันก็เป็นเนื้อโลกมีอีกรอบนึงอนาคาได้มาอีกรอบนึงมันก็เหนือโลกอีกรอบนึงถึงอรหันต์แท้เป็นที่สุดก็จะได้อีกรอบนึงอย่างนี้เป็นต้นถ้าพูดได้ปรมัตถประโยชน์แล้วจะเข้าใจซับซ้อนมีปัญญารู้เท่าทันลงไปอีกว่าสัมปรายิกัตถะหมายถึงอนาคตคือหมายถึงสืบต่อไปข้างหน้าอีกและแม้ปัจจุบันที่เป็นประโยชน์กับประโยชน์ที่จะกระทำปัจจุบันมันก็จะสืบโยงไปต่อ ผู้ที่เป็นพระอรหันต์จะรู้จักประโยชน์เป็นปัจจุบันมีทิฏฐธัมมิกัตถประโยชน์ยืนตัวส่วนจะเป็นอนาคอนดาที่จะมีปัญญารู้ไปข้างหน้าอีกว่าสิ่งเหล่านั้นก็เป็นสัมป
อ่านต่อ
รายิกัตถประโยชน์จริงแม้เรามีทิศจะทำให้เกิดประโยชน์ที่ว่ามีอุฏฐานะสัมปทามีการขยันหมั่นเพียรอยู่มีอนุรักษ์กันนาสัมปทามีการบูรณะรักษาสิ่งที่ดีที่ควรที่ชอบให้ยืนยงต่อไปอยู่สืบสานต่อไปอยู่มีกัลยาณมิตตตามีสัมมาชีพตาที่เป็นองค์คุณของที่จะทำให้เกิดประโยชน์มันก็จะมีสัมพันธ์กันอยู่ด้วยขยันทำงานทำการสิ่งที่คนบูรณะความสมควรสืบสานก็ แล้วเราจะมีกลุ่มมีหมู่เราจะเป็นผู้ที่สร้างกัลยาณมิตรเราก็เป็นตัวกัลยาณมิตรจริงสังคมก็จะเกิดกัลยาณมิตรแก่กันและกันการเป็นอยู่ของชีวิตก็จะเป็นชีวิตที่อยู่กันด้วยดีเป็นสัมมาชีวิตตาเป็นชีวิตที่อยู่กันโดยเหมาะได้ควรโดยชอบแล้วสมแล้วแม้กระทั่งผู้ใดจะมีอาชีพใดๆมีการงานใดๆก็สำคัญกันอยู่อย่างเรียบร้อยราบรื่นเรียกว่าเป็นประโยชน์ที่เกิดแล้วเป็นแล้วต่อบุคคลต่อสังคมเห็นอยู่ได้เป็นปัจจุบันนี้เรียกว่าทิฏฐธัมมิกัตถประโยชน์สิ่งที่ได้ทำเป็นที่ทำให้เกิดประโยชน์ทั้งหมดนั้นมันก็จะมีสภาพของสัมปรายิกัตถประโยชน์สอนซ้อนอยู่เช่นเรา ศีลสัมปทามีศรัทธาสัมปทาก่อนมีความเชื่อมั่นเห็นจริงเข้าใจแท้เป็นศรัทธาติดหรือว่ายึดหรือว่าถือทีเดียวเป็นการเชื่อและการถือยึดอยู่อย่างชัดเจนมันจะเห็นได้ว่าสิ่งที่เกิดก็เป็นอยู่สิ่งที่ยึดคือสิ่งที่เกิดสิ่งที่ถืออยู่ก็คือสิ่งที่มีสิ่งที่ได้สิ่งที่เป็นอยู่เป็นสภาพความเกิดเห็นชัดในสิ่งนี้ยินดีในสิ่งนี้เชื่อมั่นในสิ่งนี้เรียกว่าเกิดซ้ำศรัทธาสัมปทาแล้วเมื่อเกิดศรัทธาสัมปทานแล้วก็มีศีลและสัมปทานด้วยจึงมีสภาพที่เป็นกฎหลักเกณฑ์ต่างๆที่ว่าเป็นเกณฑ์ที่ให้เลิกชั่วประพฤติดีอย่างนี้คนเราเป็น ได้แล้วเป็นปกติก็เป็นผู้ที่มีจิตบริสุทธิ์อยู่เป็นปกติเป็นเรียกว่ามีศีลอันเป็นปรมัตถ์หรือศีลอันเป็นอเสขะฤาษีท่านเป็นอเสขะพร้อมอยู่เป็นสีและสัมปทานแล้วพระอรหันต์จะมีพร้อมพรั่งศรัทธาสัมปทาศีลธรรมและจะเป็นผู้เสียสละเป็นจาคะสัมปทาอยู่จริงเป็นผู้ให้เป็นผู้ที่เสียสละแก่ผู้อื่นเป็นประโยชน์ท่านเห็นอยู่ชัดๆมันซ้อนอยู่ในตัวเห็นเด่นชัดเป็นส่วนเด่นด้วยผู้มีตาจะเห็นชัดเจนว่าเน้นผู้นี้มีการเชื่อมั่นในงานในสิ่งที่กระทำในประโยชน์ที่ยังลงอยู่นั้นจริงผู้นี้เอาหลักเกณฑ์ที่มันไม่ถูกประโยชน์หรือมันควรเลิกควรละสิ่งใดที่ดีสิ่ง ควรทำเป็นอภิสมาจารก็มีอยู่เป็นบาปสมาจารย์ก็ได้ละเลิกมาอย่างแท้ยืนยันได้เลยว่าศีลและสัมปทานจริงมีเห็นชัดมีจาคะเป็นผู้ให้เป็นผู้เสียสละชัดซ้อนอยู่ถ้าคุณตาดีเห็นอยู่ชัดๆด้วยไม่ต้องซ้อนมีปัญญาสัมปทาครบพร้อมไม่ใช่ผู้งมงายไม่ใช่ผู้ทำอะไรไปโดยดีๆไม่เข้าเรื่องราวมีจริงเห็นจริงยืนยันชัดอย่างนี้จึงเป็นงานของพระอริยเจ้าชั้นสูงเป็นพระอรหันต์ครบพร้อมอยู่เลยทั้ง 3 ประโยชน์ประโยชน์ประโยชน์ประโยชน์ประโยชน์ต้นประโยชน์ที่เป็นปัจจุบันและประโยชน์ที่ซ้อนลงไปหรือว่าลึกซึ้งผู้มีตาก็จะเห็นชัดได้ด้วยว่ามีสัมปรายิกัตถประโยชน์อยู่จริงเพราะผู้นั้นมี ปรมัตถประโยชน์มีความเป็นจริงถึงที่สุดมีสาระสัจจะอันครบพร้อมได้อย่างแท้จริงจึงเรียกว่าเป็นผู้มีประโยชน์ตนและมีประโยชน์โลกอยู่พร้อมกันโดยนัยยะของหัวข้อธรรมะก็มีจริงอย่างที่กล่าวนี้เราจะมาปฏิบัติธรรมเพื่อให้เป็นผู้ที่มีประโยชน์ตนก็ทำให้เกิดผลจนกระทั่งถึงนิพพานในจิตและจะทำตนให้เป็นประโยชน์อีกแท้จริงสู่ไม่ได้กล่าวไม่ได้ก็จะต้องเป็นผู้มีประโยชน์ท่านโดยนัยของประโยชน์ดังกล่าวแล้วในหัวข้อความมาผู้ใดมีจึงยืนยันจึงผู้นั้นก็ไม่มีอะไรเคลือบแฝงไม่มีอะไรสงสัยชีวิตก็จะดำเนินไปโดยปัจจุบันอันเป็นประโยชน์จริง มีพิรุธควบคุมมีความเป็นอยู่อันไม่ทุกข์ไม่ร้อนเป็นไปด้วยความสงสารเป็นไปด้วยการตามรังสรรค์ก่อสร้างจำโรงจึงเป็นคนประเสริฐที่แท้จริงมีประโยชน์อยู่แม้เมื่อนี้และเมื่อหน้าบริบูรณ์ฉันนี้