210930-1-018 ทางเอกภาค1-ตอน018(หน้า083)-พ่อท่าน-สันติอโศก-ท051.txt

่เคยสอนสาวกนั้นก็บอกว่าฉันไม่ได้มาสอนก่อนถ้าไม่มีวุ่นวายแล้วไปทำงานที่ฐานเท่านั้นสุดท้ายก็บอกว่าซ้อนเขาจะแย้งว่าสอนสอนภาษาอังกฤษไงเอามาสอนภาษาอังกฤษสอนภาษาญี่ปุ่นผมยอมให้ฟังต่อไปอีกเลยในเรื่องนิทานต่างๆพวกนี้ถ้าสอนภาษาอังกฤษถ้าไม่ได้สอนพระอภิธรรมใครนะไม่ได้บอกว่าถ้ามีมาจากพระพุทธเจ้า ก็ยิ่งไม่มีปัญหาใหญ่เลยแล้วก็อธิบายคำอธิษฐานให้ฟังแล้วเนี่ยพวกคุณยังจะเป็นสารีบุตรแอบฟังอยู่ข้างเสาเขาเสาเขาสิเนรุไปตลอดเวลาแต่ละคนเนี่ยเป็นสารีบุตรและแต่ละคนก็ไม่ใช่สามีบุตรในบางคนไม่ใช่สารีบุตรหรือบางธรรมะของเราไม่ใช่ศาลเราฟังธรรมะไม่ออกก็เหมือนภูเขาบังมันฟังแล้วมันก็ฟังแสงก็ฟังสั้นหรือฟังซ้อนหรือฟังอ่านไม่ออกมันตามไปแล้วไม่รู้มันสั้นมันพังมันเป็นภูเขาดินทางเราให้เราฟังไม่ออกทั้งนั้นมันก็ไม่เกิดเขาบังสาระมันเหลืออะไรมาบังสาระมันไม่ได้สาระนั้นทั้งๆที่จะอยู่ทั้งๆที่รัก มันฟังไม่ออกมันก็เป็นภูเขาอยู่กั้นสาริกาที่จะถ่ายทอดฟุตบอลถ่ายทอดสาระนี้แต่พุทธท่านไม่เข้ามันถูกผิดถูกกั้นอยู่ขวาถูกบังมันไม่ได้ประหลาดอะไรเลยพระพุทธเจ้าก็สอนสารีบุตรอยู่ตลอดเวลาสอนอะไรสอนอภิธรรมอยู่ตลอดเวลาฟังแล้วเหมือนจะทำเป็นบอกว่าพระพุทธเจ้าไม่สอนสาวกเลยอภิธรรมพระพุทธเจ้าสอนอภิธรรมอยู่ตลอดเวลาแต่ปริญญาเนื้อหยาบถึงท่านไม่รู้ของใครถ้าไม่ได้เอามาสอนใครจะเล่าก็เป็นเชิงละเอียดตามภาษาอังกฤษ ไม่ใช่ตัวตนเราเขาเป็นบุคคลตัวตนเราเขาคงขายไม่ใช่เป็นรูปคุณจะรับทำของพ่อทำสาระรับสาระของพ่อนี่แหละท่านก็ให้อยู่ตลอดเวลาใครเป็นพ่อใครเป็นผู้ให้ก็เป็นผู้ให้และเป็นผู้เจริญเติบโตมาเป็นผู้ใหญ่เป็นผู้ที่เรียกว่าผู้สูงเป็นพ่อเป็นคนโตผู้สูงอะไรก็แล้วแต่ก็สามารถที่จะให้ได้อยู่แล้วเราก็รับเอาได้ไหมล่ะถ้าไม่ได้นะครับว่าเรานั่งฟังอยู่กลางเมืองภูเขากันทั้งโลกเลยไม่ได้เห็นหน้าเห็นหนวดไม่ได้เห็นผมเห็นอันไม่ได้รับอะไรจะบอกว่า แอบมาสอนแต่สารีบุตรก็ได้จริงๆถ้าไม่ได้แอบหรอกก็ช่างกำลังสอนจริงๆแล้วก็เป็นจริงๆผู้รับได้ไปก็ได้ไปตรงๆฟังธรรมะให้ดีๆฟังธรรมะที่ทานให้ออกฉันเองท่านไม่ได้สอนโดยภาษาแต่ท่านสอนศิลป์สอนธุดงค์เข้าวัดสอนคลอดสมาทานสอนหลักพระพุทธซ้อนขนหรือสอนทำชั้นสูงก็อธิบายได้ทดสอบความรู้ความเข้าใจที่เป็นชั้นสูงเป็นอภิธรรมเป็นหลักๆใหญ่ๆเห็นเหตุผลเข้าใจในผลเข้าใจในทางที่ถูกต้องทั้งเรียนวิธีปฏิบัติทั้งตรวจสอบผลไปในตัวมันก็ได้ถ้าเราเข้าใจหมดตั้งแต่มรรคถ้าเกิดผลเข้าใจเข้าใจทั้งภาคปฏิบัติทฤษฎี ทั้งคนที่เราทำได้แล้วเราก็สอบผ่านไปด้วยเข้าใจตลอดเลยทั้งหัวหางกลางปลายรู้แล้วเรารู้จริงรู้ของเราว่าเราได้จริงก็ยังไม่ได้จริงกำลังทำอยู่อันนั้นเสร็จแล้วหรือยังไม่เสร็จแล้วก็รู้ตลอดหมดมึงก็รู้ว่าเราเข้าใจที่ทำผู้ใดไม่เข้าใจผู้ใดไม่รู้หัวหางกลางปลายและเป็นโรงเรียนอภิธรรมโดยภาษาโดยบัญญัตินึกว่าเป็นของสูงอันนี้จะมีผลร้ายผลเสียมากกว่าผลได้ก็ไปหลงยุคใหญ่แล้วมันตัวลักษณะของมนุษย์ ถุงใส่ทองคำจริงๆผมนี่ไม่ได้มีทองคำนะผมก็ไม่รู้ทองคำแปลว่าเราได้ถุงใส่ทองคำมานึกว่าเราได้ทองคำเราได้เปรียบมันมาอย่างนี้แล้วมันมีคำว่าทองคำชูใจซะด้วยแต่มึงต้องประสานไม่มีมีแต่ถุงใส่ทองคำแล้วตามด้วยของมันลงได้นี่แหละเป็นกับคนเลี้ยงคนเป็นคนร้ายผลเสียของผู้ที่หลงภาษาสูงมันมีตัวสูงแสงเป็นอะไรเนี่ยแล้วมันก็ทำให้เราหลงลอยหลงไหลเมื่อเรามีส่วนได้ส่วนดีเหมือนว่าเราเป็นพระผู้มองเห็นจีวรเข้าโกนหัวก็แล้วเป็นพระ [ไม่สามารถถอดข้อความได้] ก็นั่นมันออกมาจนกระทั่งถึงรูปแล้วมันไม่ได้ไม่ได้ทำอะไรหรอกนะเป็นโรคอาหารในการแสดงว่าคุณจะปฏิบัติไม่ได้ทนไม่ได้เลยยังเป็นโรคกระเพาะเลยจะไปทำอะไรเรียนรู้อะไรไม่ถูกทางแล้วก็ตายเป็นต่อไปอีกคนไปศูนย์ไปต่อไปอีกมันก็ไม่รู้เรื่องอะไรในบทเรียนมันไม่มีระบบศึกษามันไม่มีมันก็เป็นองค์ประกอบและผู้ใดที่ปรึกษาด้านภาษาได้อะไรๆที่มันไม่เคารพเราฟังนำหน้าไม่เป็นไร เราจะต้องรู้จริงเข้าใจให้ดีว่าอันนี้ไม่ใช่ฐานของเราแล้วอย่าหลงสูงของสูงเป็นของสูงยกไว้ใครจะพูดฐานของเขาเราไม่หลงตัวไปกับเขาแล้วก็เข้าใจกับเขาได้ไหมเธอปิดรับเปิดจิตพิจารณาตามเราสามารถรู้ได้แต่เราไม่หลงฐานะไม่หลงตนมีอัตตัญญุตาถ้าเรามีอัตลักษณ์และเราก็มีตนมีกรรมฐานของตนมีสิ่งที่จะกระทำกับตนมีวินัยหลักเกณฑ์พระพุทธปฏิบัติ ใช้แล้วหลับตอนนี้ปีนี้เราไม่ต้องใช้แต่เราไม่ใช้แต่ว่าเราก็มีได้ถึงข้อนี้เราบริบูรณ์แล้วแต่เราก็มีศีลบริบูรณ์อยู่เราไม่เป็นไรอันนี้แต่ก่อนนี้ใช้ฝืนเหลือเกินแล้วสบายด้วยแล้วก็จะเป็นปัญหานี้วินัยข้อนี้ระเบียบข้อนี้ก็ตอนนี้เราไม่ฝืนอะไรแล้วเราก็สบายอยู่แล้วแล้วเราก็ไม่บังคับเราไม่ขัดเราเพราะสิ่งนั้นไม่ขาดไม่ขาดติดขัดใจอะไรมันทำได้ง่ายๆไม่ต้องทนต้องฝืนสบายสะดวกเป็นสุขไม่ยากเลยคล่องแคล่วง่ายดายจะทำได้แล้วเราก็ทำไปเพราะฉะนั้นผู้ที่ปฏิบัติโดยการบรรลุแล้วเป็นพระอรหันต์ไม่ยากถ้าสมมุติว่ามันไม่ได้ทางเดียว เราจะต้องพากเพียรกระทําฉันทะวิริยะจิตตะวิมังสาก็ยินดีกับสิ่งนี้ที่รู้แล้วว่าเงินเดือนเท่ากับใจทุกอย่างแล้วก็ทำวิริยะจิตตะวิมังสาก็แสดงว่ามันจะสำเร็จเพราะว่าเรามีฉันทะเรามีความยินดีพอใจแต่เราไม่มีอะไรไปขัดใจและไม่มีอะไรมันสร้างไม่มีอะไรมาขวางในใจเพราะเราล้างใจความพอความเข้าใจแล้วโดยเป็นเหตุผลโดยอะไรแล้วทุกอย่างเพราะเราโอเคเรารวมด้วยเรายอมด้วยครับ เราทำด้วยเราก็เอาอันนี้เข้าเลยเป็นฉันทะยินดีพอใจแล้วเป็นเริ่มต้นจุดแรกของรัฐบาลจะมีวิริยะเท่าไหร่ก็เรายังไม่เป็นเรายังไม่เคยเรายังไม่มีเรายังไม่ชำนาญและยังไม่ได้บารมีอะไรแล้วก็สะสมบารมีคือกรรมคือการกระทำนั้นทำก็ไม่มีทำมากๆเข้าไปเดี๋ยวมันก็จะเกิดบารมีมันจะเกิดความเป็นความมีความได้ความเป็นความเก่งเท่าไหร่แล้วก็จ่ายเขาไปรวมตัวกันเข้าพร้อมกันไปเท่าไหร่ก็พูดกับการมีการนี้เข้ามีการมังสารู้ละเอียดจะออกเข้าใจดัดแปลงปรับปรุงพัฒนา ก็ได้เล่าไปสะสมเสมอมายาจนกระทั่งฆ่าสิริมหามายาจนกระทั่งเปลี่ยนเป็นเหตุผลจนเปลี่ยนเป็นอะไรก็ได้เพราะเราได้แค่นั้นแหละแต่ว่าตอนนี้เอาไว้ก่อนนะมันจะมีทั้งหมดเท่านั้นเองก็มีอาจจะติดต่อซึ่งจะชนะดวงที่ 2 อันคือพระธรรมที่แท้ที่เราจะค้นคว้าใฝ่หาเอามาให้ตนให้ได้งานมาทำนั่นแหละแต่ทีนี้ก็ทำแล้วก็ LINE มาด้วยเหมือนกันครับ เป็นเบื้องต้นโดยการศึกษาปริยัติให้ถูกเบื้องต้นท่ามกลางบั้นปลายแล้วก็เอามาปฏิบัติไปตามลำดับจนกว่าจะมีปฏิเวธทำให้เราได้พึ่งไปเรื่อยๆมันจะได้พระธรรมนี่ก็เป็นนามธรรมแล้วก็จะเน้นข้อที่หานามธรรมแต่รูปแล้วก็ไม่ใช่ว่าไม่มีนะเรารู้ลูกนะแต่ว่าเราไม่เพียงมาทำนามมาทำให้มันหนักให้มันชัดกว่าผู้อื่นก็เห็นได้แต่เราก็เน้นเข้ามาหานามธรรมด้วยเพราะว่าสิ่งลึกสิ่งละเอียดและจะต้องตามหาสิ่งละเอียดด้วยฝ่ายการปฏิบัติก็คือทำสติปัฏฐานสร้างอานาปานสตินั่นเองแล้วเราจะได้พระธรรมแท้ที่จะช่วยให้เราไปสู่สาธารณะ บทบาทในการต่อสู้ได้เมื่อมีพระธรรมที่แท้ในตนจริงถ้าทำนั้นก็กลายเป็นรูปประธรรมจงอาณานิคมอยู่ในตนไปโดยแท้เป็นเกย์โตเป็นตัวแสดงอยู่ในเราเมื่อเรามีเมตตาธรรมมันก็เป็นจริงแต่เป็นเมตตาที่จะแสดงปรากฏอยู่ที่เราทำอยู่ชัดๆทั้งทางกายและกรรมทางพฤติกรรมทางสุขภาพและสอดคล้อง ไม่มีกรรมกับมโนกรรมโดยไม่ได้ผ่องไม่ได้ตรวจเลยจัดทำจากความก็เป็นได้เป็นจริงเนี่ยเราก็จะได้เพราะเราก็เข้าใจภาษาเข้าใจสภาพแล้วเราเอามาปฏิบัติเน้นข้อหานามธรรมนามธรรมก็จะเป็นเนื้อเป็นตัวปัจจุบันอย่างไรครับปัจจุบันด้วยหลักสติปัฏฐานหรืออานาปานสติมีประชุมอยู่เสมอแล้วก็พยายามรู้ตัวมีวิริยะอุตสาหะภาคที่จะทำตามแนวที่เราเข้าใจทำให้ทุกอย่างมีสมาชิกองค์แห่งการตรัสรู้ในวิทยุมันจะมีการวิจัยทำวิจัยสัมผัสอะไรเข้าไปก็แก่กุศลอกุศลกุศลอกุศลร่วมใจ ไม่ถูกก็ถูกแล้วมันจะแยกมันจะวิจัยรู้ถูกรู้ผิดรู้ดีรู้ชั่วแล้วก็ฝึกตนไปในทางดีเสมอเอาดีๆบอกแล้วว่ายุติแปลเป็นธรรมะอันลึกซึ้งแล้วว่ามันหมายความว่าได้แล้วเกิดการกระทำแล้วเห็นดีหมายความสำคัญรู้ดีหมายความว่าเริ่มจากเริ่มรู้ดีและเริ่มสัมผัส วันนี้ชื่นใจแล้วมันได้แล้วมันเป็นมุทิตาแล้วมันเป็นบทของเมตตากรุณามุทิตาเมตตาเป็นเพียงคิดกรุณาลงมือทำมุทิตาทำเสร็จดีแล้วก็ยินดีกับสิ่งนั้นอีกแล้วถึงค่อยว่ากันสุดท้ายเป็นต้นมิตรภาพที่เขาไปถึงขั้นได้แล้วเห็นในสิ่งที่ดีได้ด้วยเวลาใจทำเข้าไปจนถึงจุดๆๆมันเกิดผลตั้งแต่ 14:00 น วิริยะได้กระทำแล้วนี่เป็นองค์ไตรลักษณ์แห่งการกระทํา เปิดตัวไหนก็เป็นพิธีตัวนั้นตัวนี้มันเกิดดูตัวนี้คืออะไรดีตัวนี้ก็คือมันสงบระงับหรือมันเก่งเข้าถึงความเก่งเก่งอะไรเก่งในการล้างกิเลสออกจากจิตเมื่อกิเลสออกจากจิตความสงบตรงนั้นจะเกิดขึ้นความเรียบร้อยมันเกิดขึ้นความสะอาดเกิดขึ้นความรู้ยิ่งขึ้นนะปกติไม่ได้หมายความว่าสงบดับปัจจัยสำคัญ สะดวกสบายเราปลอดภัยสบายใจอยู่ในบ้านเพราะไม่มีไอ้โจรจะมากวนนี่ว่าบ้านเมืองสงบราบเรียบบ้านเมืองนอกหมู่บ้านสมุทรสาครไม่มีโจรเลยที่ไม่มีใครเลยพี่ต่างคนต่างบาดเบิกบานร่าเริงอยู่สงบร่มเย็นเป็นสุขขยายบรรยากาศ ดีขึ้นด้วยจนกระทั่งมีผลดียังไงดีก็คืออธิบายผิดๆอธิบายลักษณะสังคมอย่างนี้ลงที่จิตเลือกสมาธิอธิษฐานจิตดีขึ้นสั่งสมลงไปเรื่อยๆๆๆๆๆเมื่อไหร่จะเข้าไปหาโอเคค่ะแล้วก็ไปหาตัวย่อผู้ช่วยขับแล้วว่าตัวย่อเข้าไปหาความสุดท้ายใกล้ความเป็นเอกเข้าไปเรื่อยๆ ตามหาคนลอยตัวตัวเด่นชัดตัวเบาตัวว่างตัวง่ายตัวสบายมันก็เป็นยอดอุเบกขาเป็นยอดแต่เอาว่าความเฉยลงได้ว่างลงได้เฉยไม่ได้เฉยเลยเธอมีปัญญารู้เฉยๆโดยที่ไม่ว่าไม่ต้องยุ่งยากไม่ต้องร้อนรนว่างมันว่างจากกิเลสมันวางมันวางเฉยๆได้เพราะว่ามันไม่ต้องมีอะไรมากวนประยุทธ์ไม่มีอะไรมันแย่ไม่มีเชื้อโรคไม่มีความยุ่งอะไรมาวุ่นวายมันก็เฉยๆอยู่ที่มันก็ว่างๆอยู่ที่มันก็วางมันก็สบายๆอยู่ที่ว่าลักษณะของธรรมก็แปลว่าอะไร ไม่ต้องทำต้องเข้าใจธรรมะที่ประกอบสภาพทุกอย่างให้ชัดเจนและมีรายละเอียดลึกซึ้งเข้าไปอย่างนี้แล้วนี่เราทำสภาพสังคมหรือสภาพสติปัฏฐานมีสติและพิจารณาเข้าไปหาปัจจัยกายเวทนาจิตธรรมก็ทำกันไปจนกระทั่งจิตของเราเรารู้และความประชุมกายเวทนาคือตัวรู้สึกจิตเข้าไปหาจุดเลยทีนี้ไม่ใช่คุณกายแทบตายของตายข้างนอกด้วยกายอยากกายของจิตรเมืองกายคิดเป็นการชั้นสูงแล้วเพ่งกายคนกายของจิตเมื่อเห็นจิตตัวนี้กลายเป็นความประชุม อารมณ์อย่างไรก็รู้อารมณ์รู้ธรรมารมณ์รู้ธรรมในธรรมเข้าใจธรรมเข้าใจอารมณ์ของสิ่งที่ทรงอยู่ที่จิตเป็นของของไม่มีตัวตนเลยแต่มีอารมณ์มีสภาพอิริยาบถมีกิริยาของมันนะแล้วมันเป็นยังไงอารมณ์นั้นเราเรียกความรู้สึกอารมณ์นั้นน่ะเราด้วยความรู้สึกเวทนาเป็นมนุษย์เป็นสาระเป็นตัวอาการวิจารณญาณคือพฤติกรรมอย่างยิ่งซึ่งคนไม่มีตาไม่มีปัญญารู้พฤติกรรมนี้ไม่ได้เป็นต้นพุทธศาสนา พระพุทธรรมเวทนาเป็นต้นมีมโนจะวิจารณ์ 18 แล้วก็เคยผ่านมาแล้วทางตาหูจมูกลิ้นกายเข้ามาทวารวดีมาแบบนี้มีบทบาทเหมือนเดิมเหมือนทางได้รถไม่เหมือนทางสัมผัสรวมได้ 6 ทวารก็เกิด 6 38 จะอธิบายให้ติดต่อเข้าไปหาอายตนะหรือศัตรูหรือทวารหรือสิ่งที่มาจากทางโน้นเหมือนกับเป็นเชิงพูดเชิงรถชนชุมชนสัมผัสนอกสัมผัสได้ด้วยทวารแต่เราก็รู้ในความรู้อย่างนี้อารมณ์อย่างนี้อาการอย่างนี้อากาศอาการอย่างนี้ เขาเรียกว่าเป็นเรียกว่ารู้อารมณ์รู้ว่าอย่างนี้โดนศรัทธารามอย่างนี้เรียกว่าคันธาราม ทุกข์อุเบกขาหรืออนุกรมสุขเราก็รู้ว่าอารมณ์ไหนเหนือกว่าอารมณ์ไหนเรารู้เชิงชั้นเรารู้ธรรมะบรรลุความอยากปรางละเอียดความสูงถ้าทุกข์ก็เวทนาและเป็นตัวอย่างมากผมก็เวทนามีความทุกข์ก็ไม่สุขไม่จำเป็นต้องเป็นสุขเลยโดยปัญญารู้เลยว่าอารมณ์นี้วางอารมณ์นี้ว่าอารมณ์นี้กลางอารมณ์นี้ปราศจากอารมณ์เป็นสิ่งที่บางเบาไปหาฐานความว่าหาฐานความสะอาดความไม่มีอารมณ์อย่างเร็วมันเป็นอาการเป็นอารมณ์ของ เราก็มีแนวโน้มไปหาอารมณ์นั้นแล้วก็เปลี่ยนเปลี่ยนของเราปรับปรุงไปปรับปรุงได้ก็คือเป็นผู้ที่เข้าถึงจิตเข้าถึงกายเวทนาจิตมีอานาปานสติตั้งแต่รู้กายสังขารของจิตจนกระทั่งรู้จิตสังขารของจิตตอนรับประทานที่ 2 ในอานาปานสติตอนที่ 2 เดือน 10 สังขารจนกระทั่งจับเข้าไปถึงตัวจิตแท้เลยสมาคม ต้องให้แข็งแรงตั้งมั่นด้วยมีอาการนี้จะต้องให้ทำอารมณ์ที่เบิกบานแจ่มใสนะเรียกว่าลักษณะพุทธะให้ยิ่งบอกแล้วอภิปประมวลแต่ยังไม่ได้แปลว่าร่าเริงร่าป้าแต่แปลว่ามันยิ่งมันยิ่งเนียนสนิทมันยิ่งตัวบางเบิกบานร่าเริงที่ดีอธิบายหลักเศรษฐกิจ ด้วยความละเอียดแล้วมันมีอารมณ์ที่เป็นอนุนะอนุโมทนาว่าน้อยหรือว่าตามร่าเริงร่าเริงตามอยู่ในๆหน่อยๆเท่านั้นมีหน่อยได้ไม่ต้องมากเราก็สบายแล้วเราได้รถแค่นี้เราก็อยู่ได้แล้วเหมือนกับเราเป็นรถยนต์ที่กินน้ำมันน้อยมีความกล้าลงนิดนึงนะครับสบายแล้วไม่ต้องไปเอาได้แก่จัดๆถึงจะอยู่ได้แต่ผมก็จะไปหาหัวเราะวันนี้ไม่ได้หัวเราะเท่านี้ร่างกายอยู่ไม่ได้จิตใจอยู่ไม่ได้ทุกข์ก็จะหาหัวเราะให้มากกว่านี้ไม่ได้มากกว่านี้ เราจะต้องเป็นคนที่ละเอียดเป็นคนที่บางเบามันได้อารมณ์ร่าเริงนิดนึงก็นั่นแหละยิ่งอภิธรรมเข้าใจอารมณ์ของจิตทำไม่ร่าเริงแล้วก็ทำให้แข็งแรงตั้งมั่นไม่หวั่นไหวง่ายๆแม้แต่เราจะมีร่าเริงส่วนน้อยก็เป็นราศีเป็นร่าเริงตัวที่เล็กก็เล็กอย่างมั่นคงต่อมาถ้ากล้าแข็งไอ้ร่าเริงใหญ่ๆยั่วไม่ได้แก่แก่ โตๆละลายละลายไม่ค่อยออกเป็นต้นเราพยายามเข้าใจคำว่าให้ดีนะที่อธิบายในยะลึกเข้าไปลึกเข้าไปเป็นอาทิตย์กว่าหมดทุกอย่างเป็นสมาธิและหางปลายท้ายวิมลจะยังปล่อยอยู่ปล่อยอยู่พูดออกโมจะยักษ์มุทิตายักษ์อะไรพวกนี้มันหมายความว่ามันคล้ายคล้ายกันแต่ตอนนี้เราใช้แล้วนะมันก็ไหลเรื่องนี้เอง เป็นคนคลายใจเป็นคนปล่อยใจปลื้มใจหรือเรื่องสิ่งที่เรารับรถเป็นรถอย่าไปยึดติดไว้นี่เป็นอาการเป็นสภาพธรรมที่ต้องเป็นอย่างนั้นต้องมีความรู้สึกอย่างนั้นอย่าไปยึดมั่นถือมั่นอย่าไปติดใจเข้าอย่าไปเกาะเกี่ยวไว้อย่าไปดูดดูจะเห็นจิตเห็นจิตดีและมีประสิทธิภาพทั้งในและผู้ประกาศที่ 3 ของอานาปานสตินี่มันหมายถึงทำมันถึงหมายถึงสภาพจริงๆเลยต้องเข้าใจอาการของจิตเข้าใจเรื่องราวของจิตอย่างนี้ลักษณะจิตอย่างนี้ถึงขั้นเป็นจริงทุกท่านทำไรทำเป็นเศรษฐศาสตร์ทุกปีมันก็เป็นอย่างนั้นมันก็โดนเหมือนกัน กีฬาครับเห็นราคานั้นไหลออกอยู่นี่หรือความจางคลายของราคานั้นชัดเจนเห็นนิโรธแม้แต่ตัวดับสนิทครึ่งกิโลก็เห็นอยู่เด่นและเราเองเราก็ไม่ได้ยึดมั่นถือมั่นกับสิ่งที่กระทะก็ไม่ได้ยึดสวรรค์ อานาปานสติกันแย่เลยฟังชัดอยู่อย่างนี้ 4 อันแล้วมันน่าจะเกิดปฏิปฐานยังไงถึงขั้นทำในทำถึงขั้นอารมณ์ของธรรมะอารมณ์ของจิตพระมหากษัตริย์ทรงไว้ซึ่งจิตเป็นตัวจิตสุดท้ายที่เห็นอารมณ์ของจิตนาการเห็นรูปเป็นนามธรรมสร้างพระธรรมจนทำให้เราไปสู่อารยธรรมบทบาทหมดภัยหมดเวรเราจะอธิบายอาการลักษณะต่างๆและทำเป็นเกย์โตของเราเป็นตัวจริงแสดงมันมีตัวจริงอยู่ในราวยกตัวอย่างนี้ทำยกตัวอย่างเช่นเรามีเมตตาธรรมสถานเมตตาธรรมสิ่งที่เราจะต้องมีธรรมะ ส่งไปถึงความเป็นเมตตาธรรมะแปลว่าทรงพระทรงไว้ซึ่งความเป็นเมตตาที่นายเมตตามันคือจิตจิตเรามีอาการอย่างไรเรียกว่าเมตตาสิ่งที่เรามีอาการที่ควบคุมมีอาการเกื้อกูลไม่ใช่ท่องภาษาเมตตาภาษาอาจจะไม่พูดเมตตาเลยก็ได้ไม่ได้ตรวจไม่ได้ท่องไม่ได้ทำอะไรแต่กายกรรมพฤติกรรมสุขภาพ กรรมพฤติกรรมทางพฤติกรรมทางสุขภาพมีหมดเลยพระพฤติกรรมการกระทำแท้ๆมีสติดีบทบาททุกภาคมีทั้งสิ่งที่แฝงซ้อนอยู่เพื่อสุขภาพเป็น character เป็นตัวมีธาตุมีส่วนนั่นแหละมันเป็นจนกระทั่งถึงรู้สึกตัวเป็นอัตโนมัติอยู่ในตัวเป็นชุดสุภาพมันสอดคล้องกับวัคซีนกันแม้แต่การพูดก็ยังสอดคล้องกันกับมโนกรรมทดสอดคล้องกับทางจิตตรงกันไม่ได้ขัดแย้งกันเป็นไปโดยที่ตัวโกงทั้งกายทั้งไม่ดีทั้งมโนโดยไม่ต้องท่องไม่ต้องตรวจสภาพก็เป็นได้มันเป็นได้โดยไม่ต้องมานั่งท่องหนังสือแต่มีพฤติกรรมมีพฤติกรรมมีลักษณะทั้ง มันสอดคล้องลงกันอยู่เราไม่ยากไม่ฝืนเพราะมันสอดคล้องไม่ขาดตัวเองกายระหว่างนี้ภาษาเราว่างี้จิตแล้วก็ว่าตามไปหมดมันไม่ขาดมือถือมันง่ายเมตตาก็เมตตาจริงๆมีอาการที่เราเข้าใจเมตตาได้เท่าไหร่มันมีเงินทั้งสองทั้งหมดทั้งนอกและนายผมก็ต้องมีให้เห็นได้เข้าใจได้บอกว่าเรามีเมตตาเรายังฆ่าสัตว์มากินนี่ปลามันยังทำไมเมตตาแหว่งๆอะไรอย่างนี้เป็นต้นเอาเมตตาเราจะต้องเป็นผู้เอื้อเฟื้อแต่เราไม่ให้เรากลับเจ็บเราหวงแหนขี้เหนียวเมตตายังไงที่โลกยังมีโลกอยู่บอกว่าเมตตา แปลว่าทำรุนแรงฆ่าแกงทำร้ายลงไปไม่มีโอกาสถ้าเขาลงไปหมดโอกาสเพราะว่าทำลายสุรภาวงให้ชีวิตสมทบตกต่ำไปแล้วตกลงไปแล้วทีนี้เขาไม่สามารถที่จะทำอะไรสูงกว่านี้เพราะว่าไม่ได้อยู่ในชมพูทวีปอะไรอย่าเพิ่งทำเพราะฉะนั้นเราไปตามความเชื่อก็ไม่ได้ก็ติดตามกรรมเขาก็จะได้รับบทเรียนเราไม่สอนก็ไม่ได้ปล่อยเขาได้รับบทเรียนโดยธรรมชาติเขาจะได้รับบทเรียนตามธรรมชาติไม่ได้ใช้วิบากกรรมธรรมชาติอายุของเขากรมธรรม์ของพระพุทธเจ้าที่มีเขตสุดในการทำร้ายไม่ฆ่าไม่แจ้งใครแต่เราจะทำให้เขาเป็นนโยบายเป็นบทเรียนให้รู้สึกตัว รู้สึกว่าเมียน่ากลัวน่าสนุกได้ก็ทำพอสมควรนะตามสบายนี่เป็นการทำให้เขารู้สึกตัวได้แต่ไม่ใช่เป็นข้าแต่แกไปทำร้ายเขาตกต่ำให้เขาตกร่วงในขอบเขตที่เขาควรจะได้ดีขึ้นไม่ใช่อย่างนั้นอาจารย์ใช้สติไตร่ตรองเพื่อพิจารณาให้แจ้งพระธรรมที่จะนำมาเป็นเอามาเป็นสรณะนี้ก็ยังเป็นการแจ้งให้แจ้งตายในกายของพระธรรมโดยระยะเดียวกันกับพระพุทธถ้าเรายังยึดพระธรรมไม่ถูกแยกรูปแยกนามของพระธรรมไม่เป็นเราก็มีสมณะ โดยแท้จะสุขได้บ้างก็สุขแบบลูกๆโดยการใช้พระธรรมเป็นเครื่องมือหาคุณนั่นเองอันนี้เน้นใช้เพื่อทำเป็นเครื่องมือหากินหรือแบบฝึกแบบโลโก้ถ้าทำก็เป็นอุปกรณ์หรือเป็นอะไรอันหนึ่งในโลกนี้ถ้าผมก็ไม่รู้นะต้องเข้าใจแต่กายนอกพระธรรมก็อาจจะปริญญาพ่อเอาไว้แล้วก็เป็นญาติทุกท่านไปสวดไปสอนฝึกเขียนขายไปพูดออกอากาศประเทศได้เงินได้ทองได้ลาภได้พบได้มันก็เป็นอันนึงเหมือนกันในโลกนั่นแหละมันก็เป็นรูปเป็นนามเป็นคุณสมบัติถ้าเราไม่เป็นถ้าเราเรียนไม่เป็นไร ถ้างั้นก็ทำนี่ถ้าเราเป็นสรณะที่ไม่ถูกตรงเราอาศัยพระธรรมคำสอนสอนมาพิจารณากายในกายของพระธรรมอันนี้เป็นคำสอนในคำสอนหมายความว่าอะไรในความหมายหมายว่าอะไรนั้นจะเอาไปทำอะไรได้ความหมายแล้วก็เอามาประพฤติปฏิบัติไม่ได้ความหมายมาประพฤติปฏิบัติแล้วปฏิบัติไปทำไมปฏิบัติหรือเปล่าปฏิบัติแล้วเกิดผลไหมดีไหมสบายไหมครับเราดีไหมมีปัญญาอ่านรู้ไหมว่าเออมันดีแล้วพอเหมาะพอสมแล้วถ้าเราอ่านตอนๆๆลงไปได้ถ้าทำนั้นก็เป็นมนุษย์ได้ก็ทำให้เราคือธรรมะอันทรงไว้ซึ่งความเหมาะสมพอเหมาะพอควรเป็นสมาชิกขัดเกลาได้พอดีแล้ว หรือยังรู้ความสุขรู้ความลงตัวรู้ความพอดีในตัว Z ก็รู้ว่าเราเข้าใจตัวสุดท้ายสุดปลายหรือสันติฉันจะรู้ตัวบริบูรณ์รู้ตัวปลายแล้วรู้ตัวที่เป็นปลุกเสกค่ะรู้ตัวที่เป็นมิตรเมกะรู้ตัวที่เป็นสันตะแต่รู้ตัวที่เป็นปลายรู้ตัวที่เป็นกัมมันตะหรือกรรมมันโตรู้การงานนี้บทบาทโดยปลายชัดชัดเจนเราเข้าใจเราทำได้เราอ่านออกเราก็เป็นผู้รู้ธรรมะได้ธรรมะทรงไว้แล้วซึ่งธรรมะตัวปลาย ว่างแล้วเป็นยังไงอารมณ์สบายดียังไงพอเหมาะสมยังไงมีการงานไหมมีการงานเป็นที่สุดอยู่แล้วเป็นกรรมมันตายอยู่แล้วเรามีบทบาทของมันอยู่พอสมควรแล้วตอนนี้ควรพักไม่ควรเปลี่ยนก็รู้อยู่แล้วแต่ตอนนี้ควรพักก็พักตอนนี้ควรเพียรอยู่ก็เพียรเข้าใจคือปลายจบอยู่แล้วเหตุผลในอันไหนที่ขยายพระพุทธเจ้าบอกไว้สอดคล้องกันหมดลงตัวผมบอกผมกาละเทศะฐานะทุกอย่างนี้เราก็ได้แต่ถ้าเผื่อว่าเพลงใน YouTube พิจารณาทำไม่เป็นสรณะที่ดีเป็นสมณะได้ไปเรียนรู้มากก็เอาไปขายจริงใช้เครื่องมือ ก็มึงหากินใช้ก็ทำให้เลี้ยงตนไปก็ได้ก็อาศัยธรรมะได้เหมือนกันแต่ว่ามันไม่ค่อยเข้าทีเลยนะเหมือนกับคุณเองคุณรับมรดกจากพระพุทธเจ้าหรือว่ารับมรดกจากพ่อแม่สมมุติเป็นทางโลกผู้รับมรดกคุณได้เพชรได้พลอยคุณได้อาวุธยุทธภัณฑ์จึงได้เครื่องมือหากินหาเครื่องมือต่างๆพ่อแม่ทิ้งมรดกไว้ไม่มีแต่ถ้าได้เตรียมในเครื่องจักรกลได้จนกระทั่งถึงจนถึงซอยมีทุกระดับของมรดกเสร็จแล้วคุณมีแต่ถ้าวันนี้ก็เอามีดขายพรุ่งนี้เอามาขายพรุ่งนี้เอาเครื่องจับขายอยู่บริเวณนี้เอาเพชรออกขายจึงรีบไป คุณรับมรดกมาทำอะไรเอาไปแลกของมากินตอนแรกของเกษตรสุขอยู่ทุกวันทุกวันคุณเป็นทายาทที่เจ๊ที่ถูกทำลายตระกูลหมดเลยไม่ได้พัฒนาอะไรเลยโทรมีดพร้าควรจะเอามาใช้เป็นเครื่องมือในการพัฒนากิจกรรมเราเป็นเกษตรกรเราก็ทำเครื่องจักรกลก็เอาเครื่องจักรกลมาผลิตสิ่งนั้นยังมีเพชรพลอยรักษาไว้หรือเอาไปแลกเปลี่ยนไปแลกเปลี่ยนชนิดที่เพชรพลอยชั้นสูงก็เก็บไว้เป็นสมบัติเป็นค่าไม่เอาไปขายกินหมดเลยขายเป็นกิโลชิ้นสุดท้ายหมดเลยกินหมดทุกชิ้นเลยนั่นก็คือคุณเองทำความเจริญ คุณน่ะเค้าทำไปขายหากินหมดเลยอย่างนี้มันได้เรื่องอะไรแล้วเอาไปเป็นพระธรรมเจดีย์ซะด้วยนะเข้าไปวิเคราะห์เอาไปวิจารณ์เอาไปเขียนเอาไปแสดงภูมิของตนเป็นภูมิเน่าเป็นภูมิยังไม่เกิดเนื้อเกิดเชื้อยังไม่กินกินเป็นภูมิแพ้ด้วยวิเคราะห์ให้ฟังด้วยตอนนี้ก็ไม่ใช่ขายธรรมดาเลยขายแล้วทำลายด้วยขุดโคตรเหง้าด่าส่งด้วยเน่าเสียหลายเชื้อโรคไปให้เขาด้วยเพราะทำเหล่านั้นจะเน่าไปคนรับประทานอาหาร เนี่ยใช้ก็ทำมาหากินไม่ใช่ว่าไม่มีจนได้ไม่ใช่ว่าเป็นไปไม่ได้แต่ถ้าได้ก็ทำแต่เพียงสรณะเจเจไม่ได้เอามาไว้สำหรับฟอกขัดเกลาตนพอใช้พระธรรมที่ฟอกขัดเกลาตนจนกระทั่งเราได้ธรรมะที่สูงเราได้สิทธิสะอาดเราได้เครื่องมือพระธรรมเป็นเครื่องมือทำให้เราเป็นทรงธรรมจงมีของสะอาดจะมีจิตสะอาดจะมีสิทธิ์ตัดสินจากกิเลสแล้วเราก็เอาความมีจิตปราศจากกิเลสนิดนึงไปอ่านให้คนฟังอ่านจากของเราเองนะห่างจากกรรมวิธีของเราที่เราปฏิบัติมารู้ว่าเรียนรู้เด็กปัญญาอันยิ่งรู้ลึกซึ้งจนกระทั่งราคาของเราได้และเรียนรู้เป็นปฏิภาณเป็นความรู้ซ้อนอันอื่นเพราะเราเข้าใจหลักอยู่แล้วเป็นยังไง มีหลักฐานไหนมีหลักมีทางและโน้มที่ไม่ได้ทางไหนเรายืนยันอธิบายคนอื่นได้ดีภรรยาแจกพระธรรมแล้วไม่ขายแล้วตอนนี้มันหากินนะแล้วจะเป็นผู้ชนะความเป็นผู้ที่ฉันโดนเป็นผู้ที่รู้ธรรมเป็นผู้ที่ไม่สะสมมาลงตัวกันหมดพวกขายก็ทำหากินยิ่งขายยิ่งหรูหราไม่มีแสดงธรรมะว่าเรายังมีกามจะมีความโลภไม่มีโทรศัพท์ผมจะอะไรก็ได้รถไม่ได้ต่อรองก็ไม่ได้มันเป็นลูกโลกไปหมดถ้าคุณเข้าใจเข้าใจเนื้อหาสาระของตัวจริงๆแล้วมันจะเห็นเด่นชัดในโลกปัจจุบันหรือนำ ขายนำมาพูดหากินพร้อมวิทยุหาเงินก็ตามก็ได้แค่ปลุกลูกๆเหมือนชาวโลกศึกษาเล่าเรียนวิชาทางโลกแล้วก็มีวิชานั้นไปไว้เพื่อหารากและยศสร้างสรรเสริญแวดล้อม Isuzu อยู่ในโลกเลี้ยงชีวิตไปชาติหนึ่งชาติหนึ่งชั้นเดียวกันมันจะบอกว่าเราดูพระธรรมก็เหมือนกันเอาไปแลกรหัสไม่ได้นำมะพร้าวว่าพระธรรมนั้นจะขัดกิเลสได้จริงหรือไม่ควรจะแก้ไขการใช้พระธรรมใช้พระธรรมมีเครื่องหมายเน้นตัวเล็กน้อยการใช้ก็ทำอย่างไรจึงจะเกิดผล เราเป็นทะเลกระท่อมได้แท้ๆบ้างนั้นไม่ได้ใส่ใจมุ่งหมายเลยสุดท้ายธรรมะไม่ได้นำพาแล้วก็ทำแล้วจะไปขัด