230831-2-209 ทางเอกภาค2-ตอน209(หน้า463)-พ่อท่าน-ปฐมอโศก-ท054.txt

ือจะดับโรคสนิทลงตามหลักวิชาแห่งพุทธแท้ๆนั้นจะต้องด้วยความพอดีอยู่และมัชฌิมาไม่เอียงซ้ายเอียงขวาไม่ตรงไปตรงมาโดยเฉพาะจะพ้นคำว่าหลงสุขไม่ติดสุขนั่นแหละแล้วพวกนี้เขาไม่ได้เขาพวกที่เขาหลงไม่ได้เขาหลงสุขอยู่ถ้าไม่รู้แจ้งในอัตราละเอียดสุดถึงขั้นรูปท่านอายตนะสัตว์จริงๆ นี่เราพูดถึงสภาพจริงถ้าเราไม่รู้ความจริงถึงขั้นอรูปของจิตเรียกว่าอารมณ์ราคะรู้ละเอียดอย่างนั้นจริงๆซึ่งเป็นอีกอันหนึ่งที่เรียกในนี้เรียกว่าอายตนะสัตย์หรืออายตนะพรมระดับอายตนะถ้าเราไม่เข้าใจขนาดนั้นก็หลงอยู่นั่นแหละเพราะงั้นก็จะขออธิบายแทรกเรื่องการหลงสร้างกอเพิ่มพอกส่วนเกินขยายออกไปอีกตั้งแต่ยาวๆไปสิ้นเดือนเลยแล้วเราจะได้เข้าใจว่าสุขส่วนเกินเราจะได้เข้าใจสุขส่วนเกินได้ดียิ่งขึ้นแล้วค่อยเข้าเรื่องจิตพรหม รายละเอียดกันต่อในตอนท้ายตอนนี้ก็จะขยายขึ้นแล้วก็คือเราจะต้องรู้ความจริงแท้ให้ได้ว่าโลกมีการทำและพรรคโลกมีการทำอยู่แล้วก็พักไปทำก็เรียกว่ากรรมพันธุ์พักไว้เลยว่าติดขัดมีการทำการพรรคให้สมบูรณ์ไม่ใช่มานั่นแหละดีแล้วก็เวียนวนอยู่ถ้าเป็นโรคอย่างนี้เรียกว่ามัชฌิมาพอดีมันสมดุลจะมีการทำการพรรคซึ่งจะต้องเรียนรู้เกี่ยวกับความพอดีนี้อย่างสำคัญมากมันไม่ใช่เอา 2 หารกันง่ายๆหรือตายตัวพาซื่อเป็นเณรตรงเออจริงๆหมอมาที่มาด้วยว่าพอดี ดีปานกลางก็ไม่ใช่ว่า 2 หารเลยแค่รอวันคืนมันมี 12 ชุด 24 ชั่วโมงถ้าเรานอน 12 ชั่วโมงตื่นขึ้นมาทำงาน 12 ชมอย่างนี้มันก็ไม่ใช่อย่างนั้นนะมันยังมีรายละเอียดพักซ้อนอยู่ในตัวอะไรเป็นต้นมีรายละเอียดอะไรต่ออะไรหลายอย่างแม้กายกรรมเราก็จะไม่ทำให้เกินขอบเขตจนดูเป็นวิรูปักษ์เช่นกันกินจนเห็นได้ว่ามันเกินฐานะเกินพอดีเกินเหมาะควรจึงไม่ควรกินไม่ควรแตะต้องเลยเราก็ไม่แตะต้องไม่แสดงการกินจนใครๆเห็นว่าหลงรถหลงลูกหลงกลิ่นหลงสัมผัสมันน่าเกลียดน่าเกลียดมันที่คน มันรูปเหมือนกันเถอะเดี๋ยวเราไล่เข้ามาให้เห็นนึกสภาพเราเรียกมันพิกลเนี่ยมีรูปมันเป็นรูปมันเป็นรูปรูปแปลกนะมีรูปวิแปลว่ามันไม่เหมือนสภาพธรรมดามันพิกลไปมันยิ่งกว่าธรรมดาอะไรไปแปลว่าน่าเกลียดหรือผิดคนหรือพิการวิโรจน์วิรูปักษ์ผสมกับไอ้ที่แปลว่าอินทรีย์แปลว่าอินทรีย์ที่แปลว่าอวัยวะแห่งความรู้สึกเป็นวิรูปักมีรูปปากเมียเราเรียกเทวดาเทวดาชั้นจาตุมหาราชิกาไม่รู้ปักวิรุณ 6 อะไรเงี้ย เรียนพิรุณปฏิรูปวิรูปักวิรูปเท้าสีเทามีเท้าเวสสุวรรณก่อนแล้วก็ท้าววิรูปักษ์ท้าววิรุฬหกท้าวทศรถอะไรนี่ 4 จตุคือเท้าสีเทาเนี่ยที่จริงเรียกชื่อนี้ก็มาตามประสาที่เขาตั้งมีความหมายมันแปลความแล้วก็พูดผู้มีความน่าเกลียดในตนผู้มีทั้งอาการทั้งอาการทางกายการทางใจที่น่าเกลียดถ้าว่าโดยปรมัตถ์แล้วก็คืออาการทางใจใจมันมันมีลูกไม่ดีแล้วใจมันมีรูปไม่ชอบมาพากลนะเราเองเราต้องรู้รูปคือสิ่งที่ถูกรู้เรารู้นามธรรมมันไม่มีตัวมีตนหรอกที่จริงแต่เรารู้แล้วว่านี่มันผิดคนละมันชักไม่อยู่ในรูปที่งาม ไม่มีรูปที่ดีรูปที่สะอาดจิตของเรามีอะไรชักป่งๆๆมาแล้วชักเลอะเลอะเทอะๆเมื่อเช้ามีส่วนอะไรที่ไม่เคยเข้าที่อย่างนี้เป็นต้นแม้แต่การกินก็ไม่จำเป็นก็ไม่จำเป็นต้องเป็นทาสระบายเขียนว่ากินเป็นเกมกินเป็นเชิงเล่นกินเป็นเพื่อการพนันกันแข่งขันเอาชนะการกินอวดการกินอร่อยยั่วกันกินเพื่อเกียรติเพื่อกินเพื่อเกียรติเพื่อยศกินเพราะเสพติดอะไรพวกนี้มีลักษณะเหล่านี้เราก็รู้แล้วว่าถ้ามันมีจิตที่ผสมกระแสเข้าไปอย่างนั้นกินเป็นเกมกินเป็นเชิงเล่นกินเผือกพันเพื่อแข่งขันเอาชนะกินอวดกันกินอร่อยยั่วกันอย่างนี้มันเป็นลักษณะที่มีอะไรผสมอยู่แล้วในจิตใจมันไม่สะอาด เราจะต้องรู้นะกินเพื่อเกียรติเพื่อจดกินเพราะเสพติดอะไรต่างๆซึ่งพระพุทธองค์ตรัสสอนไว้ชัดว่าผู้หลงหรือผู้โง่เรียกว่าโมหะบุคคลนั้นย่อมกินก็มีการประดับตกแต่งกินเพื่อเล่นกินด้วยความมัวเมาเพราะหลงติดแล้วก็ยึดถือสิ่งนั้นๆซึ่งล้วนเป็นการกินอย่างไม่รู้ปักทั้งนั้นน่ะกินอย่างมีรูปก็คือกินอย่างที่คนพิการกินอย่างไม่ถูกต้องและต้องใช้ปัญญาต้องใช้ปัญญาให้มากจนรู้แจ้งว่าเป้าหมายแท้ๆของคำว่ากินคืออะไรมันก็เพียงเอาธาตุที่จำเป็นซึ่งจะเลี้ยงลูกขันไม่ได้ใส่เข้าไปในกระเพาะเท่านั้นเองไม่ต้องมายุ่งยากหรอกอะไรนักหนา ไม่ต้องชูยศชูเกียรติหลงสรรเสริญนินทาอะไรด้วยถ้าใครหลงมันอยู่ก็นั่นแหละคือศักดากับกามราคะรวมทั้งรูปปะราคะอรูปราคะมานะทิฐิพร้อมด้วยอุทยานและอวิชชาครบถ้วนเลยมีทั้งหลงในรูปราคะรูปราคะซึ่งเป็นสภาพละเอียดยังไม่ได้ตัดให้ละเอียดเลยมันไม่ได้ตัดหรอกไม่รู้หรอกไม่เข้าใจเพราะงั้นมันก็อยู่อย่างนั้นน่ะเลอะเลอะเทอะไหล่วนอยู่เต็มไปหมดอยู่อย่างนั้นเองแม้แต่ที่สุดมานะทิฐิอะไรต่างๆนานามันก็เป็นของมันอยู่ไปด้วยกันจะอวิชชาแล้วไม่ต้องพูดถึงเศษเสี้ยวสุดท้ายที่เราจะต้องตรวจด้วยจิตด้วยใจอย่างสะอาดบริสุทธิ์อีกทีนึงยังมีเหลืออะไร ยังมีอะไรทีไหวๆวันๆอยู่หรือเปล่าไม่มีอะไรมันไม่สนิทยังไม่แน่นอนมั่นคงอะไรต่างๆนานากูจะจะเราก็จะต้องตรวจดูด้วยความรู้ถึงจะเรียกว่ามดอวิชชาหรือพ้นที่สุดครบถ้วนแล้วก็จงอย่าหลงจนต้องกลายเป็นทาสการกินเพราะไปมัวทำนะพอๆๆททหารสระอำถ้าเป็นมวยทำให้มันมากเรื่องจนเป็นภาระอันหนักหนาเราต้องปลดภาระวางภาระทำให้ง่ายก็หาแก่นจะได้เบาว่างสบายเรากินก็เหมือนเราเติมน้ำมันให้รถยนต์จงกินก็กินให้รู้และต้องรู้ ตามความเป็นจริงอันแท้จริงเลยว่ากินคืออะไรถ้าไม่รู้ความแท้จริงตามความจริงก็จะยังหลงว่ากินเพื่อความสุขอยู่นั้นเองนะเรากินเนี่ยเราไม่ได้กินเพื่อความสุขไม่ได้กินเพราะความทุกข์อะไรไม่รู้เราก็จะหลงประการกินเพื่อความสุขแล้วก็คนก็กินเพื่อความสุขแล้วก็อยากให้มีรูปรสกลิ่นเสียงสัมผัสอย่างนั้นอย่างนี้ตามที่ตนยึดถืออยากให้โก้ให้รู้ให้สนุกให้ดูเป็นอย่างนั้นอย่างนี้ตามที่ตนเองไปติดสมุดไว้กินก็จะต้องให้ดูเป็นอย่างนั้นอย่างนั้นอย่างนี้อะไรแต่เป็นเจตนาที่ไม่ใช่เจตนาเพื่อสรรเลขาเพื่อขัดเพื่อชำระเพื่อ หรือเพื่ออาการที่น่าเลื่อมใสภาษาที่ไม่ได้เป็นเพื่อนอย่างนั้นเพราะอาการที่หน้าเลื่อมใสและเพื่ออัจฉริยะเพื่อการไม่ได้สระไม่ได้สมอะไรไม่ได้กินไม่ได้ทำเพื่ออย่างนี้เลยถ้าเรารู้อยู่ว่าเรากินนี้เพื่อขัดพวกเราทำอย่างนี้เราก็ตัดเราไม่ได้เกิดกิเลสตัณหาอะไรเพื่อล้างกิเลสตัณหาด้วยเพื่อขัดเกลาสันเลขะกระทะเพื่อที่จะชำระจะขัดฟอกถูเข้าไปให้ลึกขึ้นไปอีกให้มันสะอาดเก่งกว่าอีกเพื่อประสาทที่กล่าวเพื่ออาการที่น่าเลื่อมใสเพื่อพฤติกรรมที่ดีเป็นพฤติกรรมที่ดีรักษาไว้ส่งไว้หรือเพื่อให้เห็นว่ามันเป็นเพื่อความจริงเป็นเพื่อที่เราจะไม่ หมี่กรอบไม่โกนไม่หอบไม่หวงอะไรอยู่กินตัวอย่างที่มีปัญญารู้เรามีจิตใจที่ไม่ได้มีอารมณ์อาการจิตอย่างนั้นอย่างนั้นเลยแต่ว่าเรายังมีอยู่ก็อย่างนั้นก็อย่างนี้ตามที่ตนยึดถือต้นสมมุติเอาไว้ตอนยึดต้นถือเพื่อให้มันโก้ๆหรูๆเพื่อให้เป็นกิเลสเป็นไปเพื่อการกินเป็นการสั่งสมของกิเลสเป็นไปเพื่อให้เรื่องไม่เข้าเรื่องเราก็จะต้องรู้เชิงของจิตไม่ได้ทำไม่เป็นไปตามที่ตนยึดถือตนอยากจนมนุษย์ตามที่ต้นไม้ก็เรียกขานมันว่าสุขว่าสมใจก็คือการสนองอารมณ์อยาก สนองอารมณ์ที่โดนยึดถืออยู่พอยึดถืออย่างนี้อยากอย่างนี้แล้วก็ทำได้สมใจที่เราอยากสมใจที่เรายึดถือเราก็เลยว่าสุขสมใจมันก็เท่านั้นเองมันเป็นการสนองอารมณ์มันก็คือสุขส่วนเกินอย่างนี้เรียกว่าสุขมันเป็นส่วนเกินไม่ใช่ส่วนที่พอเท่าที่สักแต่ว่ารู้สักแต่ว่าทำให้มันถูกตรงไม่ใช่แถวนั้นมันเกินพอพิจารณาวิเคราะห์ให้ชัดๆเมื่อเรื่องที่เราหาเรื่องขึ้นมาให้มาให้ตนต้องเป็นภาระอยู่แท้ๆนั่นแหละไม่มีอื่นเนี่ยมันเป็นเรื่องที่เรายึดเราสมมุติขึ้นมาทำให้มันมากเรื่องจริงๆต้องไม่มากเข้าไปหาความหนาความคลายความน้อยความหมดความไม่มากขึ้นแต่ว่าอาจจะยากหมด หมดปัจจัยอัจฉริยะก็คือหมดปัจจัยหมดเรื่องที่ยุ่งยากเอาแต่เนื้อเนื้อแข็งแกร่งกินเพื่อกินก็เพื่อกินกินก็เผื่อของมันเองให้มันเติมน้ำมันเข้าไปถ้าใครลดได้วางได้เลิกภาระหยุดเรื่องที่ตนหลงลงได้ก็จะเบาสบายและลดการทำที่เปลืองเปล่าลงไปอีกเป็นกองมันจะลดลดการทำที่เปลืองเปล่าไม่งั้นเราเปลืองเปล่าทุกวันนี้เราถูกสังคมมันหลอกมันล่อไปเยอะเราก็ต้องมาเรียนรู้ตามปราชญ์ตามผู้รู้อย่างตามพระบรมศาสดาที่พาเราทำแล้วก็เจียนตัวเองลงมาการกินทุกวันนี้เราก็จะรู้แล้วว่าไอ้ที่โลกเขาทำอะไรก็ได้อยู่ร่วมแล้วแต่ก่อนที่เราไปลงตามเขาหมดเขาก็จะเป็นคนแหมจะต้องกินก็ให้มันรู้มัน มากินอดกินโอ่งกินโชว์กินอ้างกินอะไรก็ได้ทับถมข่มกันแม้แต่กิเลสเราเองก็กินอย่างนี้อร่อยกินอย่างนี้ไม่ชื่นใจกินอย่างนี้เป็นวิเศษกินอะไรก็ได้บางทีแอบกินนะแต่ว่ากินอย่างที่เรายึดนั่นแหละไม่กินโชว์กินอ้างหรอกแอบกินแต่กินอย่างนั้นโอ้โหยอร่อยดีชื่นใจมีเศษเลยอะไรต่างๆนานาก็ไปสมมุติไว้ไม่รู้ความจริงมันก็เอาแต่สิ่งที่ตนเองชอบตนเองพอใจในการกินทีนี้การอยู่ในวงเล็บเป็นอยู่ก็เช่นกันเราจะต้องอยู่ให้เป็นคืออยู่อย่างฉลาดไม่ใช่โง่ไม่ใช่หลงไหลตามโลกอยู่อย่างเป็นประโยชน์ไม่ใช่อยู่อย่างผลาญโรคไม่ใช่อยู่ยังยุ่งยากและไม่ใช่อยู่อย่างเรื่องวัตถุอุปกรณ์วัตถุอุปกรณ์ในโลกจนเกินควรเกินพอ ตามความจำเป็นที่แท้จริงด้วยเราต้องอยู่อย่างประหยัดสุดนั่นคือความดีงามและเป็นคนรู้ว่าไม่ต้องไปเปลืองอะไรให้มันมากมันมาได้เท่าไรมันยิ่งดีแล้วเราก็ถือว่าเราก็ชื่อว่าเราเป็นผู้ไม่เผาผลาญถ้าเราไม่เปลืองมากๆเราก็เผาก็ผ่านเราเป็นผู้ที่อยู่อย่างประหยัดสุดแต่เราต้องเป็นผู้มีประโยชน์สูงนั่นคือความดีงามและอยู่อย่างเป็นผู้ไม่เปลืองไม่ผลาญไม่พร่าดีงามแล้วแต่เราก็ต้องอยู่อย่างผู้มีประโยชน์ด้วยมันจะประหยัดประหยัดลูกเดียวแล้วก็ไม่มีประโยชน์อะไรไม่มีคุณค่าอะไรหรือไม่ทำการทำงานอะไรไม่มีอะไรเลยก็ไม่ใช่เราอยู่อย่างประหยัดสุดแต่เรา ผู้มีประโยชน์สูงภาคการเป็นอยู่ของผู้ใดอยู่อย่างฟุ่มเฟือยสุรุ่ยสุร่ายนั่นคือความเลวทรามอยู่ยังฟุ้งเฟ้อฟุ่มเฟือยสุรุ่ยสุร่ายเปลืองเพราะงั้นเราจะต้องเรียนรู้ทุกอิริยาบถของเราว่าเราไม่ผ่านไม่ผ่านไม่เปลืองประหยัดอยู่ทุกอย่างและแถมอยู่อย่างไม่มีงานการอยู่อย่างไม่เป็นประโยชน์อะไรเลยแก่โลกแม้แค่มีกายกรรมหรือกายศักดิ์ศรีก็ที่ง่ายเบาสบายว่างสงบเบิกบานแจ่มใสอยู่ไม่โลภไม่โกรธก็ไม่มีให้เห็นให้สัมผัสได้เลยแม้แต่สภาพแต่ว่าจะไปไม่มีรูปการเป็นอยู่ที่ดีเลยกายจะทำที่มันไม่ได้เรื่องมีแต่การผลาญการพร่าสุรุ่ยสุ ไม่มีการไม่มีงานไอ้สิ่งที่ทำมันไม่ได้เป็นการเป็นงานอะไรเป็นการผลาญซะด้วยซ้ำจะแค่ในกายสักขีว่าให้ง่ายเบาสงบสบายว่างเบิกบานแจ่มใสอยู่ก็ไม่มีมีแต่อะไรก็ไม่รู้อ้าวอย่างนี้ก็ยิ่งไม่ได้เรื่องเอาบางคนก็อาจจะรู้สึกว่าเบิกบานแจ่มใสเราเลยแต่ไม่สงบไม่ได้ว่างแต่เผาผลาญเต็มๆดีดๆทำนู่นทำนี่อะไรมันก็เกินการอยู่เป็นความสุขส่วนเกินอยู่ทั้งสิ้นจะบอกว่ามันเป็นงานก็ไม่ใช่งานเช่นงานอะไรเพราะฉะนั้นงานคืองานเราก็ต้องเข้าใจว่านี่งานกายทำเห็นกายสักทีเป็นคนมีงานมีการและการงานเหล่านั้นก็เป็นการงานที่ไม่โลกไม่โกรธทำอย่าง สร้างสรรค์ทำแล้วก็แจกกระจายอย่างนี้จึงจะเรียกว่าเป็นเป็นผู้ที่มีการงานหรือเป็นที่เป็นผู้ที่มีประโยชน์ถ้าไม่แล้วก็เราก็เรียกว่าเป็นผู้ที่เป็นความเลวทรามสำหรับเข้าไปอีกนะไม่มีรูปสภาพแสดงออกเป็นกายสตรีให้เห็นว่าเป็นอะไรต่ออะไรเช่นบางคนมีทรัพย์สินร่ำรวยก็ได้แต่ใช้ชีวิตกินเล่นเที่ยวฟุ่มเฟือยจับจ่ายเสพสุขในโลกที่ตนหลงยึดหลงอยากเผาผลาญไปตามอำนาจแห่งความหลงความมัวเมาไม่มีประโยชน์อันใดในโลกนอกจากเป็นตัวอย่างอันเลวเป็นฤดูปักจอมเดชาให้คนอื่นเห็นคนอื่นรับสัมผัสแล้วก็เกิดเป็นอิทธิพลเอาอย่างขึ้นผู้เศรษฐี โดยผู้มีเงินมีทองไม่เป็นอันทำอะไรเรามีก็นั่งอยู่บนกองเงินกองทองมีเงินจับจ่ายใช้สอยผลาญซื้อกินอยากทำโน่นอยากได้ใช้เงินไปเป็นบัวเลยเป็นจอมเดรัจฉานเป็นฤดูกาลนี้เป็นจอมเดรัจฉานน่ะฉายาเขาจอมเดรัจฉานไม่รู้ปากรู้เขาเรียกว่าจอมจอมจอมนาคจอมงูน่ะจอมงูจอมนางคู่เวลามันกินอิ่มๆแล้วมันก็นอนจอมหน้าช่วยช้าไม่ได้เรื่องได้ราวอะไรกินแล้วก็นอนไม่รู้ว่าทำไม ทำอะไรไม่รู้ทำเวทีเป็นเรื่องเป็นราวที่ตัวเองจะผลาญจะพลาดจะเที่ยวได้ทำอะไรอวดอ้างๆทำไปตามเรื่องของตัวเองไม่เป็นโล้เป็นพายแล้วไม่เป็นชิ้นเป็นอันไม่เป็นเรื่องเป็นราวที่ดีเป็นพฤติกรรมอันเลวเป็นตัวอย่างอยู่ในโลกเป็นอิทธิพลคนโง่โง่ลูกคนที่มันไม่ร่ำไม่รวยมันก็อยากจะทำอย่างนั้นทำตามใจชอบอะไรตัวเองก็ทำไปทำไปไอ้คนที่จนๆมันก็อยากจะเป็นคนอย่างนั้นบ้างอยากจะทำอย่างนั้นบ้างเป็นตายเป็นอิทธิพลเอาอย่างชี้ชวนให้คนอื่นเขาเห็นแล้วก็อยากจะเอาอย่างนั้นตามเนี่ยมันเหนื่อยถ้ามีเงินมีทองท่านมีร่ำรวยมีทรัพย์สมบัติแล้วก็ทำอยู่สบายดีไม่ต้องมานั่งหลังกดหลังแข็งไม่ต้องมาหนักหนาแบกหามทำอย่างโน้นอย่างนี้ทำให้พวกที่จนจนยาวๆหรือพวกที่ไม่มี จะเอาอย่างตามถือว่านี่เป็นความพิเศษมันหลงได้เนี่ยมันเป็นการหลอกสังคมหรือว่าทำให้สังคมมันเหลวแหลกก่อให้เกิดอิทธิพลเอาอย่างขึ้นคนผู้มีกิเลสตัณหาอุปาทานทั้งหลายก็ย่อมไม่รู้คืออวิชชาคนผู้ที่ยังไม่เข้าใจว่าการเป็นอยู่ของคนประเภทยุโรปออกปานนั้นเป็นของน่าเกลียดก็ไม่เข้าใจว่าไอ้นั่นมันเป็นการคิดค้นพิการเป็นเรื่องที่น่าเกลียดน่าชังแล้วมีรูปร่างอย่างนั้นแหละลูกไม่ได้หมายความว่ารูปร่างกายเฉยๆตอนนี้อธิบายออกมามากแล้วและอธิบายไม่ใช่ว่าเอาแต่รูปกินเข้าไปแล้วก็พุงเยอะมีพุงมีรูปร่างพิกลพิการไอ้แบบฤดูปากแบบนั้นก็คืออธิบายมาแล้วนั่นหมายความว่าร่างกาย ทวิตรูปเป็นวีดีโอปากมีรูปแบบนี้กำลังอธิบายมากจนกระทั่งถึงกายจะทำกายยะสักขีคือการประชุมของอากาศยานของเอเชียอิริยาบถต่างๆเป็นคนฟุ่มเฟือยเป็นคนสุรุ่ยสุร่ายเป็นคนเสพคนมัวคนเมาอะไรทำตัวอย่างอาการการเป็นอยู่เป็นอยู่มันไม่มันมีรูปที่เป็นฤดูปักไม่ใช่รูปของร่างกายเท่านั้นน่ะมันไม่เข้าท่าแล้วมันเป็นรูปที่น่าเกลียดน่าชังพิกลพิการมันมันพิการก็หมายความว่าแปลว่ามันไม่มันเกินการมันไม่เข้าการพิการก็แปลว่างั้นเป็นความเป็นอยู่ที่ไม่เข้าท่าเกินชีวิตของสิ่งที่เรียกซิโก้ว่ามนุษย์มันเกินชีวิตที่เรียกว่ามันเกินชีวิตมนุษย์ อันหมายความว่าผู้มีใจสูงเพราะว่าคนอย่างนี้มีความประพฤติอย่างนี้ไม่ใช่มีใจสูงเลยไม่มีใจสูงจึงเรียกว่าไปเป็นวิรูปักษ์ไปเข้าในพวกอมนุษย์เขาเรียกว่ามนุษย์ไม่ใช่มนุษย์ภาษาบาลีเขาก็บอกตรงๆพวกนี้ด้วยว่ามนุษย์เป็นพวกยักษ์พวกมัน YouTube หารายการ 4 เนี่ยเขาเรียกว่ามหาราชมหาราชจุดใหญ่มันมีอำนาจมากมันก็เป็นมหาราชเลยนะเพราะลูกเป็นพวกมนุษย์ที่มีคนพูดไม่รู้ ปอยหลวงเห็นดีแล้วก็ยอมรับแล้วก็คอยก่อขึ้นเป็นค่านิยมจนมากคนมากร้ายเขาก็หลงเสพหลงทำตามๆกันเข้าก็เป็นสมัยนิยมมาลงทำก็ไปด้วยกาละใดมีอย่างนี้มากๆก็เป็นสมัยนิยมสุดท้ายคนก็ยึดใส่จิตในอุปทานเป็นรสนิยมในโลกเรียกว่าอาสาฬหบูชาบางคนก็ตามอย่างกันจนกระทั่งวันเกิดมาเป็นอาสาตอนนี้มันเป็นอรูปนะที่ลาวเป็นรูปแต่เป็นวิรูปักค่ะฟังดีๆมันซ้อนเข้าไปมันก็เท่านั้นเองแล้วก็หลงการเป็นอยู่ของคนเพราะฉะนั้นวิธีการนี้มีซ้อนอยู่ในโลกนี้ถ้าเราตายดีเราก็เป็นเห็นในอัตราที่หรือทำมาจาก เราจะเห็นซ่อนอยู่ในโลกนี้มันเป็นอย่างนี้เองนะมองออกเลยเห็นชัดเจนพวกเศรษฐีตัวดีเนี่ยผมร่ำๆรวยๆตัวดีเนี่ยแสดงตนเป็นจตุมหาราชรัชกาลเพราะความใคร่ด้วยตนเองเพราะความเสพความผิดของตัวเองเป็นแบบเป็นอย่างเป็นตัวอย่างอันเลวทรามเป็นอยู่อย่างเลวทรามและก็เป็นวิรูปักเป็นลูกเป็นโรคสุวรรณโณเป็นคนเศรษฐีเวสสุวรรณแปลว่าพ่อค้าพ่อค้าเวสสุวรรณโณเป็นวรรณะแห่งพ่อค้าแต่ก่อนนี้เขาเรียกเป็นทาง ทุนแต่ก่อนเขาเรียกเวสสุวรรณโณภาษาบาลีเดิมเขาก็เรียกเป็นพวกที่ร่ำรวยพ่อค้าเศรษฐีมีเงินมีทองแต่ก่อนนั้นได้อาชีพมันไม่มากไม่มายอะไรหรอกอาชีพไปรับใช้อยู่กับเจ้าอยู่กับพระเจ้าแผ่นดินกับอาชีพนั้นเรียกว่าพวกข้าราชการก็เป็นพวกอยู่ในวังระบบพ่อค้ามันก็มีอยู่แค่นั้นเองพ่อค้าก็มีเงินมีทองร่ำรวยรวยเขาอีกเรียกอีกชื่อหนึ่งว่าธนบดีเทศน์สวรรค์ดีเป็นเจ้าแห่งทรัพย์สมบัติธนบดีเทพหรือเรียกว่าเท้าท้าวเวสสุวรรณเวสสุวรรณโณเวสสุวรรณโณแปลว่าเป็นเพราะไม่ใช่เรียกสุวรรณนะเวสสุวรรณโณแต่เขาก็ค้า แพทย์นั่นเองพวกแพทย์พ่อค้าแพทย์ศาสตร์ร่ำรวยแล้วก็เรียกว่าเป็นชื่อหนึ่งของยักษ์มารตัวตัวนึงตัวต่อมาก็วิรูปักษ์วิรูปักษ์ก็คืออาการที่ซ้อนลงมาอีกและสภาพพิกลพิการเป็นสภาพที่ทำอะไรน่าเกลียดแล้วแต่เขาไม่รู้เนี่ยโมหะไม่รู้นะเป็นอาการมีความเป็นอยู่เนี่ยอธิบายออกมาอีกไม่ใช่แต่รูปร่างมีความเป็นอยู่ที่ประชุมขึ้นหรือเป็นรูปขึ้นก่อให้เกิดรูปที่คนคนมารับเอาได้คนมันรับเอารูปรูปความเป็นอยู่ของคนนี้มีองค์ประกอบตื่นเช้าขึ้นมาจะต้องเตะท่าอย่างนั้นทำอย่างนี้ประกอบไปด้วยการอย่างนั้นมีทั้งวัตถุประกอบต่างๆ ที่ประกอบผ้าสีฟุ้งเฟ้อฟุ่มเฟือยขึ้นมาเศรษฐีก็ตื่นขึ้นมาเศรษฐีก็จะเป็นอยู่อย่างงั้นให้มันฟุ่มเฟือยสุรุ่ยสุร่าย or กรอบทำอะไรก็ได้เปลืองเปล่าผลาญไม่เข้าเรื่องนั้นน่ะเป็นรูปที่ก่อค่านิยมที่ไม่ดีจนกระทั่งเป็นรสนิยมเป็นสมัยนิยมเป็นรสนิยมมีอยู่ชั่วกับชั่วกันคนไม่รู้ก็มองนึกว่าเป็นของดิบของดีเป็นของน่าเอาอย่างนี้ครูเขารวยเขาทำอย่างนั้นคนยิ่งโมหะจัดตัวเองจนๆก็อยากจะทำตามบ้างเขาทำทั้งๆที่ตัวเองมีแสนจะจนไม่ค่อยจะมีเราไปเตะท่าทำท่าทำองค์ประกอบเป็นรูปอย่างนั้นบ้างเป็นอยู่ให้มีรูปอย่างเขาอยู่ โมหะบลาๆตามกันจะมีก็อยู่ในสังคมที่คุณดูเถอะ 3 อย่างไม่อาจจะทำฉันจะมีไอ้นี่ให้เหมือนเขาแม้แต่ช่วงก็จะต้องเอาให้งามขัดผ่องอะไรต่างๆนานาให้งามประดับประดาด้วยนะอย่างนู้นอย่างนี้เปลืองๆพันๆซ่าๆเกินในวันศุกร์ส่วนเกินทั้งสิ้นถ้าเราเข้าใจดีแล้วเราจะเห็นละเอียดอย่างนี้มันมีของจริงที่พูดเนี่ยไม่ใช่ไม่มีของจริงพูดก็ไปนี่เห็นชัดเจนว่ามีอะไรเกี่ยวกับอะไรแต่เป็นเรื่องของอัสสาทะของโลกรสนิยมโลกโลกถ้าเรารู้แล้วเราไม่เป็นพวกเสพติดตามพวกนี้เป็นเวสสุวรรณโณแล้วก็เป็นวิรูปักขาดอย่างนี้เรา แล้วคนที่เต็มไปด้วยความไม่ฉลาดแท้ไม่รู้จริงในเว็บอวิชชาก็ติดก็ยึดก็ตามๆๆกันไปต่อยๆก็เห็นนี่คือที่มีความทิฐิก็เห็นเป็นว่านั่นแหละคือสัมมาคือความถูกต้องคือความชอบแล้วคือสิ่งดีงามที่จริงแล้วแต่แท้ๆแล้วเป็นความเห็นผิดเป็นมิจฉาทิฐินั่นแหละคือความเห็นผิดเพราะคนที่เกิดสัมมาทิฏฐิแล้วไม่มองและไม่เอาอย่างพวกเศรษฐีลูกเศรษฐีคหบดีลูกคหบดีทำอย่างนั้นไม่เอาแล้วอย่างพวกเราเนี่ยเห็นแล้วเข้าใจแล้วเลิกเอาอย่างละไม่เอาอย่างแล้วอยากลดโลกเป็นผู้มีตาดีเป็นผู้มีธรรมมาจาก มองเห็นพวกนี้พวกนี้พวกที่ทำลายโลกอยู่ในโลกเป็นตัวแสดงบทบาทแล้วจะไปทำอะไรเขาก็อยากอยู่ในโลกแล้วจะไปห้ามไปกั้นไปดึงเขาก็บอกว่าสิทธิของเขาเงินของเขาทองของเขาเขาก็ทำเหมือนเขาไปแต่มันก็อยู่ในโลกมันก็สร้างอยู่นั่นไงมันก็เป็นอย่างนั้นแหละมันเห็นว่าใครเห็นเทวดามากขึ้นไหมมีคำว่าอธิบายเทวดาชนิดฤดูผักเทวดาเมืองกาญเทวดาเมืองจตุมหาราชิกาเทวดาเวสสุวรรณโณเทวดาธนบดีเทพเทวดาธนบดีเทวดาเทพเทวดาธนบดีพวกเศรษฐีผู้ร่ำรวยเขาก็ทำตนเองอย่างนี้อย่างนี้เห็นไหม ไม่ใช่ปลาเห็นนะใช้ความรู้ใช้วิชาเห็นอยู่ในไหนองค์ประกอบของคนมีความเป็นอยู่ตลอดเวลามันเป็นอรูปนะมันไม่ใช่ตัวมันไม่ใช่ตนแต่มันก็มีตัวตนประกอบมันก็มีองค์ประกอบมันมีอะไรเกี่ยวข้องอยู่มนุษย์ประกอบวิญญาณประกอบมีรูปมีอะไรต่ออะไรผสมอยู่แต่มันก็ไม่ใช่อันนั้นอันเดียวไม่ใช่สิ่งนั้นสิ่งเดียวไม่ใช่คนคนเดียวประกอบไปด้วยอากาศกิริยาอาการและสิ่งเกี่ยวข้องประกอบไปในดินน้ำไฟลมประกอบไปด้วยวัตถุต่างๆประกอบไปด้วยจึงอยากกินอย่างไม่รู้ปักเป็นอยู่กับเป็นอยู่ทำท่าทีทำท่าทางองค์ประกอบจะใช้จะใช้จะหยิบจะจับจะมีกิริยาอาการท่าทางอย่างโน้นจะทำไอ้โน่นไอ้นี่กับแม่มีการอะไรผสม ใช้เป็นอรูปนะไม่ใช่รูปแท้ๆตรงตัวตายตัวเป็นแท่งๆก่อนๆดูทีเดียวหรอกแต่ก็มีกิริยามีอาการมีบทบาทมีองค์ประกอบมีอะไรต่ออะไรอยู่เนื่องในวันๆกลางคืนเขาก็ทำอย่างนั้นน่ะทำเป็นการกระทำจะทำไปเป็นอะไรต่ออะไรต่างๆนานาวิรูปักไม่ชอบมาพากลและเป็นพิกลเป็นพิการเป็นความที่ไม่น่ายึดถือเป็นความที่ไม่น่าเอาอย่างสำหรับผู้มีตาทิพย์ผู้มีตาทำมองออกผู้มีตาปัญญาแทงทะลุเหมือนผู้ที่เกิดสัมมาทิฏฐิแล้วก็ไม่เอาอย่างพวกเราเห็นแล้วจะเป็นอยู่อย่างหมาแต่ก่อนนึกว่าโก้แล้วแต่ก่อนเราก็จะเป็นอย่างนั้นทำท่าทีเตะ หรูหราฟูฟ่าโน้มนำสังคมให้สังคมหลงตามเราไม่เอาแล้วเราก็มาเอาอย่างพระมาเอาอย่างพระพุทธเจ้าพาเป็นไว้แล้วมาเป็นตัวอย่างแก่โลกอย่างนี้ดีกว่าใครจะว่าเราก็เข้าใจเราจะมาเป็นคนมักน้อยมาเป็นคนอัจฉริยะไม่สระไม่สมไม่มีอาการอย่างนี้เป็นอาการที่น่าเลื่อมใสภาษาที่กะมาเป็นคนขัดคนเราคนชำระเป็นคนฟอกมาเป็นคนที่มีธุรมีธุดงค์เข้าวัดมีสันเหล็กกระทำมีธรรมะอันขาดอันเก่าตัวเราเองออกไปออกไปออกไปให้มันสบายให้มันไม่ติดไม่ยึดให้มันไม่เคยไม่ชินล้างได้สะอาดไปทีนี้ผมมิจฉาทิฐิในโลกนี้มันเกิดขึ้นได้เกิดขึ้นอยู่เป็นธรรมดาธรรมดาโดยนัยยะอย่างนี้แหละเติมลงไปเต็มโลก วันทุกวันทุกวันอยู่อย่างนั้นเราเรียนรู้เราก็เรียนรู้ซ้อนอยู่ในโลกแล้วจางออกมาเลิกออกมาก็อยู่ในโลกนี้แหละเราได้ของเราพวกนี้เขาก็สร้างของเขาอยู่เราไปทำลายอะไรเขาได้ง่ายๆแต่ถ้าเราพยายามดูดึงอย่างสุภาพอย่างเงี้ยทำไปดึงดูดไปคนเกิดตาเห็นตาเขาจะลดลงมาลดลงมาลดลงมาส่วนพวกนี้เขาก็จะยังมีอยู่อยู่เมืองเก่านั่นแหละมันน้อยลงน้อยลงถ้าไม่เห็นมีคนมาเห็นดีเห็นชอบอย่างนี้มากโลกสังคมก็เย็นลงเพราะว่าไม่ไปเป็นตัวอย่างไอ้แบบที่ยั่วยวนเกิดขึ้นคนอย่างนี้เป็นจำนวนมากและมีคนอย่างนี้เป็นจำนวนมากเมื่อไหร่สงบนี่มันยังมีจำนวนน้อยมันก็ยังถ่วงนะมีจำนวนน้อยมีพรรคมีพวกถ่วงโลกสังคมลงมาบ้าง คนปุถุชนในโลกจึงมีทิฐิอันทวนกระแสกันกับสัจธรรมหรือว่าความแท้จริงในวงเล็บปรมัตถสัจจะคือความแท้จริงที่เป็นสาระเนื้อหาอันถูกที่สุดยิ่งที่สุดตามเป้าหมายถูกยิ่งที่สุดมันก็ทนกระแสกันอยู่ดังนี้ส่วนของปุถุชนหรือคนไม่รู้กับสิ่งที่จริงเพราะเขาหลงยุคอยู่ตามกระแสโลกโลกเราเรียกธรรมดาธรรมดาที่ได้ปรุงแต่งได้หาเรื่องได้ก่อภาระให้เป็นรสนิยมโลกโลกอาสาเอาไว้หนักหนามากมายโดยเขาไม่หาทางปลดปล่อยไม่หาทางสละออกไม่ทำไม่หาทางสละออกไม่ทำให้หลุดพ้นจากตนหรือไม่ทำ ต้นหลุดพ้นจากสิ่งเหล่านั้นเรื่องเหล่านั้นไม่ทำให้ทวนไม่ทำให้ย้อนไม่ทำให้ขัดไม่ทำให้ฝืนไม่ทำให้รื้อถอนอันคำสอนในภาษาบาลีล้วนมีความหมายเป็นนัยยะอย่างนี้ทั้งนั้นน่ะเป็นคำสอนที่ให้ทำออกทั้งหมดปล่อยเรื่องออกสลากออกรถหลุดพ้นผ่านทิ้งดับลงหมดหยุดไม่มีล้วนทวนกันไปย้อนสอนขัดตัดถอนสลับคืนให้ไปไม่เอาไว้ละจากจางคลายนายคืนกลับไปยานใหญ่มีอีกมากมายเป็นคำที่ให้โลกให้ล้านให้ล้านให้หลุด ภาษาบาลีก็เขียนว่าปกตินิสสัคคิยปาจิตตีย์อะไรอยู่พยานใหญ่พวกนี้ก็เป็นเรื่องที่เราจะขัดฝืนหรือขัดเกลาออกมาทั้งสิ้นอีกมากมายก่ายกองภาษาบาลีก็ตามเป็นร้อยเป็นพันคำแม้แต่คำว่านิโรธนิพพานหรือสุญญตาก็ล้วนแล้วแต่คือการดับอารมณ์หลงท