230807-2-196 ทางเอกภาค2-ตอน196(หน้า403)-พ่อท่าน-สันติอโศก-ท054.txt

ควรจะได้รับรู้แล้วเราเองเราก็อยู่ในฐานะที่ควรจะเปิดเผยเพราะว่าเป็นที่ยอมรับและก็เรามีมวลมีหมู่มีกลุ่มมีผู้ที่ยืนยันสัจธรรมอันนี้อยู่พอสมควรแล้วถึงวาระถึงกาละเราก็จะเปิดเผยบอกเทียบเคียงไม่ใช่ว่าไปเป็นคู่แข่งทำร้ายเราปรารถนาที่จะให้ดีถ้าเจ้าตัวได้ยินได้ฟัง ก็ควรจะได้พิจารณาไม่ควรมีมานะทิฏฐิไม่ควรมีการยึดความเห็นของตนเด่นเดียวจนกระทืบถือดีอยู่ในตัวของตัวกลายเป็นมานะอติมานะมันก็เป็นธรรมะมันก็เป็นประมาณทะไปเท่านั้นเองเราเป็นอุปกรณ์ไปมันจะหาความเจริญได้จากที่ไหนเราจะต้องมีจิตเป็นกลางใครตำหนิติดเตียงมาเขาชี้ขุมทรัพย์ให้แก่เราเราต้องพิจารณาไตร่ตรองทบทวนหาเหตุหาผลจริงๆและของอย่างนั้นน่ะเราเป็นเรามีอย่างอาตมาในอาตมาเคยรู้เคยเห็นเคยเล่นเคยเป็นเคยมีตั้งแต่สมัยที่มันไม่ได้ศึกษามันก็รู้ก็เห็นก็นึกว่าเป็นจริงๆ เราเคยหลงนี่นาเรารู้ว่าความหลงคืออะไรไม่เข้าใจมันหลงมันเห็นว่าเป็นจริงๆมันนึกว่าเป็นจริงๆแล้วมันก็เล่นได้กันได้ดิบได้ดียึดถือกันสนุกสนานหรือว่าข้าเก่งจริงๆเป็นมโนไม่อยากตัดตาเป็นรูปที่สำเร็จลงด้วยจิตถึงขั้นโบราณเป็นอัตตาตัวตนที่โอฬารที่ที่เป็นรูปจากรูปยายไปทีเดียวสามารถปั้นเป็นรูปเห็นเป็นตัวเดินมาเป็นตัวจับต้องเนื้อก็เหมือนกับมีตัวมีตนมีเนื้อมีชิ้นเคยได้ยินมาแม่งไม่เล่า โทรหาเขาเองเขามีคนเนี่ยเข้าเองคบหากับผีบางคนมีเมียเป็นผีเหมือนกับมีผู้หญิงอีกคนหนึ่งอยู่ด้วยเป็นอย่างนั้นเลยมีเนื้อมีตัวก็สัมผัสแตะต้องของเขาได้เขาเห็นตัวเขาเห็นตนเขาเห็นตัวก็เห็นตอนเขามีเนื้อเขามีหนังก็สัมผัสเหมือนกับสัมผัสแท่งสัมผัสก็เป็นโบราณเป็นอัตราแท้ๆในขณะที่เราเคยบรรยายธรรมะอยู่ที่วัดมหาธาตุมีคนหนึ่งส่งข้อมูลมา เขายืนยันว่าเขาเองก็จบนิติศาสตร์เป็นทนายว่าความอยู่แล้วก็อยู่อยู่ต่างจังหวัดอยู่ทางอีสานจำไม่ได้ว่าจังหวัดอะไรแน่เขาบอกว่านี่เป็นประสบการณ์ของเขาเองเป็นประสบการณ์ของเขาเองเอาไปอยู่ที่โน่นเขาก็ได้วันหนึ่งเขาได้พบเด็กคนหนึ่งเด็กคนนี้เขาบอกว่าเขาเองเขาไม่ได้รู้มาก่อนไอ้การเผินๆได้รู้มาก่อนไม่รู้มันหลังเนี่ยมันเป็นแต่เพียงข่าวมันเป็นแต่เพียงสิ่งเดียวอะไรมันก็เป็นได้แต่เขาเองเขาก็ไม่ละเอียดเราก็ไม่ว่าเขาก็บอกความจริงเขาก็บอกว่าเขาจะเด็กคนนี้เขาก็ทักทายปราศรัยเขาก็สงสัยว่าเด็กคนนี้ทำไมทักทาย เขาก็ถามชื่อถามเสียงเด็กเขายังจะลูบหัวเด็กคนนั้นก็บอกว่าลูกใครหลานใครบ้านอยู่ตรงไหนแล้วก็ผ่านไปวันหลังเขาก็พอดีไปบ้านหรือว่าผ่านบ้านหลังที่เด็กบอกเขาก็ถามดูเด็กคนนี้ชื่อนี้เขาก็บอกว่ามีจริงแล้วพวกนั้นเขาก็งงเขาก็สงสัยบอกว่าคบเด็กเมื่อไหร่ก็บอกคบเด็กเมื่อนั้นมันดีเขาก็บอกเด็กคนนี้ได้ตายไปแล้วเจ้าของบ้านหรือแม่เขาที่บ้านเขาก็บอกอ๋อเด็กคนนี้ได้ตายไปแล้วเขาบอกอ๋อถ้างั้นเขาก็เพราะปริญญาเธอก็เคยพบวิญญาณของเด็กคนนี้ซึ่งมา กดตัวให้เขาเห็นเป็นเนื้อเป็นตัวเป็นแท่งเป็นก้อนอย่างนั้นมีหลักฐานอย่างนั้นเขาก็ยืนยันว่าเขาเองเขาไม่ได้เคยรับรู้เลยเขาไม่เคยรู้ว่าเด็กคนนี้มีชื่อเรียงเสียงไลน์เป็นอย่างไรก็ไม่เคยพบมาก่อนแล้วค่อยๆอ้างหลักฐานว่าเสื้อผ้าที่เด็กใส่ไปนั่นน่ะเขาบอกด้วยบอกให้แม่เขาฟังแม่เขาก็บอกอ๋อเสื้อผ้านี่ไปให้กับพวกอุทิศไปให้ด้วยซ้ำเพราะว่าอย่างนั้นอันนี้เราก็รับฟังไว้ข้อมูลต่างๆเป็นเหตุผลที่เขาจะเอามาอ้างอิงเพื่อที่จะให้คนยอมจำนนในเรื่องที่ไม่มีก่อนมีหลังมันเป็นสภาพที่ดับที่รัฐอะไรพวกนี้ซึ่งมันมีรายละเอียดในข้อมืออื่นที่เราไม่มีแต่เขาจะต้องมีการ นี่ก็ต้องมีกันเมื่อถึงที่สุดแห่งที่สุดมันจะต้องมีกันแม้แต่สภาวะของพลังงานที่กระจายที่เป็นสภาวะธรรมเป็นสภาวะธรรมที่เป็นกระแสกระแสของจิตที่เมื่อวันเวลามันเกิดแล้วมันก็กระจายออกคนที่มีพลังงานมีค่าเท่ากันที่เคยพูดแล้วไม่มีค่าเท่ากันก็ไปแตะติดเหมือนกันก็ไม่ต้องเอาอะไรมากพลังงานของเสียงที่เรายกตัวอย่างเทียบเคียงเมื่อคนที่ส่งค่าของเสียงเป็นตัวคลื่นส่งออกมานี่ก็ฝากมากับเครื่องวิทยุเดี๋ยวนี้เราเปิดรับเสียงนี้เขาพยายามใช้เครื่องวิทยุเป็นคลื่นวิทยุเป็นอำนาจเกาะกลุ่มให้เสียงนี้ส่งสภาพไปได้นานประมาณนี้แหละเอา เครื่องลับมีเหตุปัจจัยรับเดี๋ยวนี้เสียงนี้ก็จะปรากฏในที่นี้ไม่ใช่ไม่มีเสียงเสียงเหล่านี้มีอยู่แต่ฆ่ามันลดลงไปคลื่นในการรับที่เราตั้งค่าไว้สำหรับเครื่องรับของเราขณะนี้มันรับไม่ติดจะต้องอาศัยสิ่งที่เสริมพลังงานนี้ขึ้นมาอีกนิดนึงแล้วมันก็จะรับคืนนี้ติดขยายออกมาให้เรารับรู้ได้เสียงนั้นเป็นเสียงที่มีมาแต่เหตุเสียงนั้นเป็นเสียงที่มีอุบัติเหตุเป็นพลังงานมีแม้แต่แค่พลังงานเรานับว่าเสียงนี่เป็นรูปหรือเป็นวัตถุมันยังมีความอยู่กับเราหรือว่ามีความที่ยังเป็นกระแสจะเป็นสภาพสัมผัส และการสัมผัสของเสียงหรือกระแสของเสียงไม่ได้เป็นอัตตาไม่ได้เป็นก้อนเป็นแท่งมันกระจายไปเป็นอะไรก็ไม่รู้เรารับที่นี่ได้รับที่โน่นได้ถ้ารัศมีของมันกระจายไปเท่านั้นเท่านี้มันจะเป็นรูปนั้นรูปนี้เราก็ยังเจ็บไม่ได้หมดว่าเสียงที่มันกระจายออกมานี่มันเป็นเสียงเป็นรูปอะไรมันกระจายไปอาณาบริเวณโค้งไกลยังไงยังไงยังไงทั้งหมดเราไม่สามารถจับรัศมีของมันได้หมดแต่เราจับที่นี่ก็พอได้จากที่นู้นก็พอได้พิสูจน์อยู่เสียงที่นี่ส่งกันมากลายเป็นหลายมายเหลือเกินตั้งแต่เสียงเสียงของอังกฤษอเมริกาอะไรอยู่ที่นี่ก็มีเดี๋ยวนี้เอาขึ้นศาลมาจับเดี๋ยวนี้ก็จับได้เอาไปยกขึ้นสั้นมาจากเหตุปัจจัยมาจากอันนี้ก็จับได้ที่ศูนย์ได้ มีอยู่ทั้งๆที่มันไม่ได้ยินแต่มันก็จับมาได้ยินก็ได้มีเหตุปัจจัยที่ช่วยขึ้นมาอีกนิดนึงได้ยินสิ่งอย่างนั้นถ้าเกิดว่าใครไปมีอุปทานหรือมีแรงกดอะไรบ้างที่จะสร้างค่านี้ขึ้นมายึดติดอะไรขึ้นมาอีกอันหนึ่งเขาก็สามารถที่จะปั้นขึ้นมาได้สภาอย่างนี้ก็มีอยู่แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าสิ่งเหล่านี้เป็นของเที่ยงแท้ที่นี่ไอ้สิ่งที่จะเกาะกลุ่มกันอยู่นานหรือว่ามีเกิดมีสภาพที่จะแสดงตัวเป็นกระแสก็ดีอย่างที่กล่าวนี้มันมีอยู่จริงๆเพราะอัตราต่างๆพวกนี้เรายังไม่เข้าใจเลยเอียดเราก็โมเมนต์ก็ไม่ได้หมาย ความว่าวิญญาณนั้นจะเป็นลักษณะของอย่างเสียงไปซะทีเดียววันศุกร์ผมประณีตกว่านั้นอีกและมันสามารถที่จะเกาะกุมเหนียวแน่นกันยิ่งกว่านั้นอีกดังที่อุปทานของเรามีและสามารถที่จะส่งทอดจะสามารถสืบทอดสิ่งใดสูญสลายก็สูญสลายสิ่งใดที่เกิดและกระบวนเวียนสัมพันธ์เกิดก็เกิดลักษณะการเกิดของวิญญาณมากก็มากพอตายแล้วก็เกิดวิญญาณที่มันมีแรงดูดมันก็ไปดูดมันก็ไปผสมมันก็ไปเป็นตัวตนอะไรที่ว่าอะไรที่เข้าไปแสดงความยึดครองได้มันจะยึดครองซึ่งมันก็เป็นเรื่องที่อธิบายกันไม่ ไม่ไหวพูดไปแล้วก็มีแต่เรื่องที่ไม่รู้ไม่เห็นพอพูดไปแล้วก็จะกลายเป็นอัตตาอีกแล้วก็ยึดมั่นถือมั่นเป็นตัวที่ตัวตายตัวแทนแล้วๆมันก็ใช้ไม่ได้แต่จะอย่างไรก็ตามจะวิญญาณเหล่านั้นมันจะไปยึดเอาความเห็นยึดเอารสชาติยึดเอาอำนาจของโลกิยะไว้อย่างไรมันก็ยึดของมันจริงแล้วมันก็ถือไว้มันไม่ปล่อยไม่วางมันเป็นอัตตามันเป็นสภาพที่ควบคุมอัตราคือสภาพของกลุ่มมันเป็นสภาพที่ไม่ปล่อยวางสภาพที่ยังไม่รู้แต่ความรู้ยิ่งยานทัศนศึกษาวิเศษนี่มันเป็นความรักมันสามารถจะล้างจะปล่อยจะวางจะมายึดมั่นถือมั่นจะไม่หลง ตัวเป็นตนจะไม่มีรสอร่อยเมื่อเราไม่มีรถอร่อยเราไม่แสวงหาอีกเมื่อเราหยุดแสวงหาความเกิดก็ย่อมหยุดการโคจรก็ยอมจบไม่มีการโคจรไม่มีการแสวงหามันไม่มีพลังวิ่งไปสะพัดไกลเกยอะไรไม่มีมันตกแล้วมันก็ดับไปมันหยุดแล้วมันก็เสื่อมสูญอยู่นั่นแหละมันก็สลายในตัวของมันเองอย่างสั้นไม่ยาวหรือว่าไม่แน่นไม่เกาะกลุ่มซะแน่นหนาอะไรนี่เป็นลักษณะจริงไม่ลักษณะจริงเขามาเป็นกลางของเรานี่ให้มันเป็นกลางจริงๆอารมณ์ ลมติดอารมณ์ที่เรายังไม่ละลายไม่สลายไม่อยู่กลางจริงเราก็ไม่สลายง่ายแม้แต่ที่สุดอารมณ์เรารักเรารักเราชอบในความหลับรักชอบในความตกตะกอนเป็นมิตรทางเราเรียกโดยประสานวิธีนะทีนะที่นางก็เหมือนกันทีนะที่นั่งราบสักของความเสถียรเสถียรของความมั่นคงความถาวรความยืนอยู่ที่นะระวังนะเสร็จแล้วเราพยายามทำความสลายแต่มันก็มาตกที่นำตกที่นั่งเป็นลักษณะทะเลลักษณะกระด้างลักษณะแข็งมันตกเป็นสิ่งที่สลายได้ยากเป็นสิ่งแข็งกระด้าง สิ่งตกผลึกจับกันเกาะกันมันก็เป็นได้จริงทีนะอธิบายลักษณะเวลาอธิบายลักษณะความเป็นกลุ่มเป็นก้อนมิตรทางปฏิบัติความเป็นกลุ่มเป็นก้อนมันเป็นลักษณะก้อนจากกลุ่มจับก้อนตกผลึกหรือกระด้างหรือแข็งส่วนที่นำอธิบายลักษณะเวลาสถิตเสถียรมันตั้งมั่นมันยืนนานที่รักที่นะที่นะอะไรพวกนี้มันสติเสถียรหรือแม้แต่มหาราชจากรากศัพท์พอสังเขปมันยังอยู่มันตั้ง มันคงอยู่มันเป็นอยู่มีอยู่ในระยะเวลาเราจับได้ด้วยเวลาไม่ทันจับได้ด้วยลักษณะจับได้ว่ามันเป็นกลุ่มอยู่แล้วกลุ่มแข็งด้วยมีลักษณะจับกันเป็นก้อนเป็นแม่นๆแล้วแม้แต่ที่ความไม่รู้ของอารมณ์แล้วเราก็ไปรับผิดชอบแสวงหาแล้วเป็นไปโดยอัตโนมัติเผลอไม่ได้เพราะสลายเพราะปล่อยวิญญาณครับเราปล่อยมันไม่ไปไหนมันตกเป็นมิตรทางมันตกเป็นที่นั่งเราเป็นจริงมีจริงนะจิตวิญญาณของเราเป็นอย่างนั้นไม่ใช่ปล่อยแล้วสายโปร่งสว่างหรือสลายไปอย่างรู้เป็นญาณทัศ พิเศษไม่ใช่ถ้าไม่ใช่มันก็เป็นสิ่งหนึ่งหรือปล่อยแล้วฟุ้งซ่านไปเลยเป็นสังขารธรรมอยู่แล้วเราก็ไม่รู้ว่าเราสังขารปรุงไปฟุ้งซ่านเป็นอุทธัจจะวัฏจักรเป็นสภาพสุดท้ายไปอุทยานสังโยชน์อยู่มันก็เหลือเหลือตามจริงตามมีตามเป็นนะฟังดูดีๆเราจะประมาทเราได้แค่นี้สบายแล้วจริงโลกอยากของเราเราไม่เดือดร้อนมันมีโรคของความละเอียดอีกความบริสุทธิ์บริบูรณ์ของศาสนาพุทธมีละเอียดบริบูรณ์นักสูงยิ่งนักเพราะฉะนั้นศาสนาฤาษีเดียรถีย์ที่เขาไม่เข้าใจอัตราไม่เข้าใจโลกแห่งจิตวิญญาณที่แท้ดังกำลัง พูดอย่างนี้ไม่เข้าใจธรรมารมณ์ไม่เข้าใจสิ่งที่ยังทรงอยู่นะยังไม่สลายธรรมะแปลว่าสิ่งทรงอยู่เขาไม่เข้าใจอารมณ์ที่เป็นธรรมะเพราะฉะนั้นเรามาเรียนรู้อันนี้ไม่เกี่ยวข้องได้รู้เพราะกลิ่นเสียงหยาบยิ่งไปบ้านสร้างเป็นเอาโรคเอากาวมาเป็นธรรมารมณ์ถึงในที่หนังสือนี้ก็อธิบายไว้ว่าธรรมารมณ์เสพกามหรือพรหมเสพกามปั้นจนวนมันไม่มีรูปไปปั้นรูปมาเสพยกตัวอย่างเช่นกูไปไหมที่โน่นสวยจริงนะเป็นแก้วเป็นแสงเป็นสีเป็นรูปเป็นโฉมงามนะมีดอกไม้สีสวยเป็นดอกปาริชาติมีกลิ่นหอมทั้งๆที่มันไม่มีกลิ่น แล้วก็ไปปั้นความรู้สึกหยิบเอากลิ่นโดยอดีตกินโดยสัญญาและเอามาปรุงซ้อนซ้ำลงไปแล้วเราก็รู้สึกเองว่าเป็นว่ามีเราเคยรับในสภาพเป็นอุปาทายรูปในตอนฝันว่าเรารู้สึกมีกลิ่นมีรูปมีรสอะไรอย่างไรฉันใดก็ฉันนั้นฉันใดก็ฉันนั้นนั่นแหละเราสังเกตฝันของเราผู้ที่มีความจางภายในการลดฝันมันไม่ค่อยมีรถมันเป็นแต่เพียงสัญญาเพื่อรู้มันไม่เคยฟูกว่าอะไรมันไม่ติดยึดอะไรบางทีมันก็เห็นสีก็รู้สีเท่านั้นสีจะน้อยลงด้วยซ้ำไป รถก็น้อยลงมันจะเป็นสัญลักษณ์สัญญาณแม้ที่สุดเมื่อเวลาจิตของเราตีกลับจิตของเราเป็นปฏิทินแล้วจนกระทั่งมันไม่ต้องหลงใหลไม่สงสัยในนิมิตมันจะมีนิมิตอยู่ก็ได้เหมือนกับเราเองเราเป็นคนพระอรหันต์ท่านเป็นคนแล้วท่านเองท่านวางปล่อยท่านไม่ได้ยึดถืออะไรรูปสีอะไรมันก็เป็นรูปพระอรหันต์ก็เห็นรูปเห็นสีธรรมดาเห็นรูปก็เป็นรูปเห็นสีก็เป็นสีท่านไม่ได้ติดใจท่านไม่ได้ภูมิใจในรูปด้วยสีแม้ปัจจุบันเป็นโบราณสถานก็ไม่ได้ติดฉันรู้ว่าจิตท่านไม่ติดแล้วและอารมณ์ของจิต ท่านก็ไม่ได้มีอารมณ์ไม่ได้มีอารมณ์ชอบชื่อไม่ได้อารมณ์ผลักไสเป็นแต่เพียงอาศัยอยู่เป็นแต่เพียงสยะยังเป็นยังมีศักดิ์ส. นิประกอบอยู่สัตว์ที่แปลว่าประกอบสเสือนี่เป็นยังมีอยู่ตามเป็นตามมีเมื่อมันมีเหตุปัจจัยมีรูปนามขันธ์ 5 และเราก็รู้ว่ามันประกอบมาอย่างวิจิตรเหลือเกินเป็นแท่งเป็นก้อนแล้วเป็นวัตถุธรรมเลยเป็นสภาพที่ยึดตัวใครตัวมันเป็นก้อนๆแข็งๆเป็นลูกเป็นสีแม้แต่วัตถุดินน้ำไฟลมมันเป็นมหาพุทธก็รู้ว่ารูปที่มันเป็นจริงอยู่ในโลกนี้ถ้าไม่ได้หลงไหลทุกอย่างมันก็ เกาะกลุ่มแล้วมันก็เสื่อมคลายตั้งอยู่ไปตามของมันมันจะเกาะกันแน่นขนาดไหนมันก็มีลักษณะที่มีเหตุปัจจัยมีความดันความผลักความดูดอยู่ในตัวของมันเองเราเองเราทำจิตนี่ล้อเลียนพวกวัตถุธรรมเป็นความดูดเป็นความผลักแน่นหนาเหมือนอย่างกับมหาภูตรูปเหมือนดินเหมือนน้ำเหมือนลมเหมือนไฟร้อนเหมือนกันเย็นเหมือนกันได้ทั้งๆที่จิตมันไม่มีร้อนไม่มีเย็นจิตมันไม่มีร้อนไม่มีเย็นจิตมันไม่มีดูดไม่มีผลักมันรู้แล้วมันก็วางมันรู้แล้วมันก็สลายแต่คุณก็ไปดูดไว้ผลักไว้มันก็เป็นจริง ชื่อเว็บปั่นไปสร้างมาเป็นสิ่งที่น่ารักตรึงใจสะกดจิตกันอย่างที่เอายกตัวอย่างมาให้ฟังชื่นใจไหมดีใจไหมมั่นใจไหมจริงจังย้ำเข้าไปว่าให้หลงจริงหลงก็เป็นของจริงแต่เห็นไหมจริงไหมเนี่ยพาไปดูสวรรค์แล้วสวรรค์มีจริงเห็นไหมนั่นน่ะไปๆเลยสุดท้ายก็ไปเป็นอัตภาพใหญ่ไปเจอพ่อเจอแม่ท่านพ่อท่านแม่ไปเจอท่านลุงท่านโอ้โหมึงก็เป็นโรคแห่งชาติที่โคโยตี้กายของวิญญาณใหญ่ไม่มีไปผุดไปเกิดพระอินทร์นี่ก็อายุเป็นล้านเป็นแสนเป็นหมื่นปีฮู้ยาวนานแหมเราก็ยิ่งหลงยิ่งหลงใหญ่หลงโตเป็นลูกพระอินทร์เว้ยข้านี่ใหญ่จริงโว้ยไม่ใหญ่ได้ยังไง Doctor นี่ก็แสนอินเดีย โอ้โหหลอกได้หลอกดีแล้วทำไมมันถึงเป็นคนรักคนอื่นแล้วจะมีบ้างไหมทำไมนะตั้งแต่พบแต่เห็นมาเนี่ยมาเจอเอาลูกพระอินทร์คนนี้เองคนตั้งล้านล้านแหมทำไมมันเพิ่งพบลูกพระอินทร์คนนี้เองเป็นลูกพระอินทร์แหมด็อกเตอร์คนนี้เองเป็นลูกพระอินทร์เรียกท่านพ่อท่านแม่ก็ส่งความผนึกมึงโง่มึงอวิชชาก็หลงไหลโอ้โหเราเพิ่งรู้ว่าเราเป็นลูกพระอินทร์เป็นล้านพยอมเป็นรูปพระอินทร์เป็นล้านพญายมบาลมันมีญาติที่กยไปหมดแปลก สนิทชิดเชื้อพระพุทธเจ้าพระพุทธเจ้าต้องใสต้องปลงเสียเพราะว่าท่านมีลักษณะว่าเหตุใดก็เป็นผลึกเป็นแท่งเป็นก้อนไปไหนก็ไม่พบไม่มีพ้นคำว่าแก้วคำว่าใสคำว่าบันทึกภาษาเป็นลักษณะที่ให้ลักษณะของวัตถุธรรมเป็นมหาภูตรูปแต่เขาก็แยกมาหาพระพุทธรูปไม่ออกแล้วเขาก็พยายามที่จะมาล้อเลียนเป็นลักษณะมหาพระพุทธรูปที่มีอยู่แล้วก็เอาสิ่งนี้ไปเป็นสื่อเพื่อที่จะให้คนไม่รู้นี่เห็นแจ้งจริงเพราะเขาสัมผัสวัตถุรูปหรือมหาภูตรูปได้ง่ายเขาก็เอานี่ไปอ้างอิงผูกยึดให้คนที่เข้าใจจริงๆเป็นอย่างนี้เพราะว่าเขามีปัญญารู้แต่มาหาพระพุทธรูปหรือวัตถุลูกเขาก็เอาอันนี้ไปยืนยันเขาก็ใช่น่ะสิเห็นแล้ว ได้เป็นรูปเป็นสีมีสายจะลงใส่ชฎาด้วยพระพุทธเจ้าก็ต้องใส่ชฎาอยู่ทุกคนก็ใส่ชฎาตัวเองก็ใส่ชฎาขณะนั้นน่ะตัวด็อกเตอร์ก็เป็นพราหมณ์ซะด้วยเป็นพลังดูตัวเองสิเป็นพระรามปั้นอัตราปั้นกามเทพปั้นกลางเสกชื่นใจด้วยการสัมผัสตู้เย็นดีสบายดีหอมดีสวยดีงามดีมีทั้งสระโบกขรณีมีทั้งน้ำใสมีทั้งสีดอกไม้สวยดอกปาริชาติสระอโนดาตอะไรก็แล้วแต่ก็ปั้นก็สร้างไปตามนิยามนิยายเก่าหรือนิยายใหม่ถ้าดำเนินยืนยันนิยายเก่าไปในรูปเก่ามันก็ดูจริงดูจัง ใครจะปั่นไว้แล้วก็สืบทอดกันมาแล้วก็ปั่นกันไปเสพกันไปติดยึดกันไปอย่างนี้ก็เป็นพรมเสพกามแม้แต่กามหรือแม้แต่ไม่เป็นรูปพระกลิ่นเสียงสัมผัสเป็นลักษณะของมานะสังโยชน์เป็นลักษณะของอุทิศจากเป็นลักษณะของอัตราถือตัวถือตนยึดความแกร่งที่นี้เป็นลักษณะนามและลึกๆความดีหลงว่ามันดีหลงว่ามันเก่งหลวงพ่อมันสามารถหลงว่ามันเยี่ยมยอดอาจหาญเหลือเกินแล้วก็หยุดเหล่านี้ว่ายิ่งกว่าใหญ่จนเราเป็นอันธพาลก็ไม่รู้ตัวจนเราเองเราไม่ยอม รู้ยอมเห็นยอมเข้าใจสมมติสัจจะของโลกเขาเลยเราก็ยึดสมมุติของเราทั้งๆที่ตัวเองยึดสมมุตินั้นไว้ก็ไม่รู้ตัวว่าเรายึดสมมุติจิตมันคือธาตุรู้เท่านั้นก็ไม่รู้ไม่เข้าใจไปบ้านไปสร้างและยึดความปั่นความสร้างความสมุดนั้นเป็นจริงเป็นจังของตนเองไว้จึงมีอัตราอยู่นิรันดร์เพราะเราก็พยายามรู้อารมณ์ที่จะว่างจะเบาจะง่ายจะปลดปล่อยเมื่อเราปลดปล่อยได้ก็เป็นอุบัติเหตุสูงขึ้นสูงขึ้นสูงขึ้นเมื่อเราได้ก็เป็นพรมจะเรียกว่าเทวะพรหมก็ได้พรหมคือลักษณะบริสุทธิ์เมื่อเราปล่อยสิ่งชั่วสิ่งหยาบออกก็บริสุทธิ์ขึ้นมาในระดับหนึ่ง ขึ้นมาในระดับหนึ่งเมื่อปล่อยคือยึดสภาพที่สะอาดขึ้นเรียกว่าปาริฉัตรชาหมดอายุได้แล้วเราก็ใช้อันนั้นเป็นฐานอาศัยสูงขึ้นเรื่อยๆเรามีเราเข้าใจถึงเหตุผลทั้งรูปร่างสภาวะการสะอาดสะอาดจากอบายมุขอารมณ์ติดยึดว่าเป็นรถอบายมุขเราจืดจางจางจนกระทั่งสะอาดบริสุทธิ์จิตวางเป็นเทวดาหรือเป็นวิสุทธิเทพชั้นวางชั้นบริสุทธิ์แล้วสบายแล้วสอนเขาได้แล้วก็บอกลักษณะว่าอันนี้จริงๆของเราแต่เขาใครจะมีเหลือเชื้อเป็นรูปลาค่ะรูปราคะเราก็เป็นส่วนเหลือ เป็นพระพรหมที่ยังไม่บริสุทธิ์ทีเดียวเราก็รู้ให้รู้ตัวเองให้ดีเราบริสุทธิ์แท้ๆเลยไม่ติดไม่ยึดจริงๆจำได้อยู่เท่านั้นเราก็รู้ว่าเราเองเราเป็นพรหมบริสุทธิ์พรหมบริสุทธิ์นี้บริสุทธิ์ด้วยวัตถุโลกหรือโลกหยาบหยาบอบายมุขลักษณะใดเราละล้างได้แม้แต่กามรูปรสกลิ่นเสียงสัมผัสใดหรือแม้แต่วัตถุธรรมลาบใดยศใดลักษณะใดรูปร่างของรากของยศที่เราเองเราไปยึดไปถืออยู่เราก็ปลดปล่อยสัมผัสเพียงรู้เราไม่ได้ลงของมีค่าเข้าใจในชาตะรู้ปะติด รับราชการเป็นรูปรัชกาลที่ 5 คะแนนเข้าใจคำว่าปฏิวัติที่เรารับไว้อยู่ระงับๆมั่นด้วยเราไม่ติดสมมุติโลกเป็นรับหมั้นปฏิวัติกันซะจนติดจนชินจนกลายเป็นว่าเราจะต้องได้รับถ้าเราไม่ได้รับแล้วเราก็ไม่ถือว่าเรามีศักดิ์มีศรีเรารู้ตัวว่าเราไม่ต้องได้รับก็ไม่เห็นเป็นไรไม่จำเป็นหรือว่าแม้แต่ได้รับมาเราก็ไม่หลงเผลอไผหอบหามกักตุนไว้เหลือไว้ไม่รับแล้วก็วางรับแล้วก็วางสลายออกด้วยซ้ำแม้ของที่โลกเค้าตีค่าตีราคาชาตะรูปะระชะตะเราไม่ได้หลงสมมุติโลกเลย มนุษย์โลกอันนั้นแม้แต่โลกหยาบหยาบสมมุติว่านี่เป็นลาบนี่เป็นเพชรนี่เป็นทองนี่เป็นธนบัตรธนบัตรใบละ 100,000 บาทด้วยหรือหลายๆใบรวมเป็นแสนเอาไปแลกอะไรใครเขาก็ให้โดยสมมุติซ้ำไปมีค่าเหลือเกินแล้วก็ไม่ได้ลงวัตถุใหญ่มีหวังของเธอนี่เวียนของเธอเราก็ไม่ได้ลงอะไรก็ตามแต่ที่โลกก็ตีราคาว่าเป็นราคาสูงแล้วนี่พระเครื่องของเธอองค์น้อยนะองค์นิดเดียวเท่านั้นแหละเนื้อวิเศษเลยนะเนี่ยเนื้อทองคำหรือเนื้อปั้นเนื้อว่านเนื้อก้อนราคาโลกเขาให้เป็นล้านนะเราก็ไม่ได้ลงค่าลงราคาโรคที่เขาตี โดยเฉพาะมันให้อะไรมันให้ฤทธิ์เดชทางเดรัจฉานวิชาด้วยนะเรารู้เท่าทันฤทธิ์เดชทั้งเดรัจฉานวิชาเราเข้าใจถึงว่ามันไม่มีหรอกมันหลอกกันคนยังหลงว่ามันมีก็มีไปคนที่หลงว่ามีแล้วเขาก็พยายามกระทำกันจริงๆโดยเอาจิตของเขาไปผูกพันไว้มันก็มีได้เหมือนกันเป็นพลังตกค้างเป็นพลังสะพัดเป็นพลังกระแสมันมีกระแสแม้แต่ไฟฟ้านี่มีทั้งกระแสมีทั้งแรงเคลื่อนไปเป็นก้อนๆมีทั้งกระแสที่กระจายไปมันก็มีอยู่ส่วน 2 อย่างนั้นทำเสมอเพราะแม่จะพลังงานของจิตเหมือนกัน เมื่อเราได้แล้วจึงเป็นสภาวะที่สะอาดหลุดออกมาได้ร่อนออกมาได้แล้วไม่ติดสมมุติโลกชาตะรูปะระชะตะปฏิคคหณาเรียนรู้สภาพศูนย์เรียนรู้สภาพจิตวิญญาณศีลข้อที่ 10 นี่เป็นศีลข้อที่มีสภาพที่ละเอียดลึกซึ้งไม่ใช่หลอดใหญ่ๆชาตะรูปะสิ่งที่ถูกรู้ได้ว่าเป็นชาติเป็นความเกิดรัชกาลพระลักษณะของกิเลสเพราะลักษณะของชีวิตชีวาต๊ะลักษณะที่ยังเป็นไปอาตมารู้บาลีแม้แต่ตัวอักษรแต่ละตัวอักษรอย่างนี้ ตั้งแต่เริ่มต้นเอามาใช้แทนไม่มีการสอนกันละเอียดถึงอย่างนี้หรอกในโลกบาลีทุกวันนี้ระชะตะแม้แต่สิ่งที่แทนความหมายถึงป่านฉะนี้มันมีอยู่ในโลกแล้วเราก็ไม่ได้ยึดมั่นถือมั่นถึงสิ่งที่ไม่ยกข้ายกคุณอะไรเอาอัดเอาความหมายไปแค่ชาแต่รูปเป็นสิ่งที่มีค่าสูงระชะตะมีสิ่งที่เป็นค่าเหมือนกันแต่ลองลงมาเช่นทองถ้าสมมุติว่าจะเอาแต่รูปกำหนดอันนี้เป็นทองและในโลกแห่งวัตถุโลหะรูปเงินเป็นราคาต่ำรองลงมาเพราะจะตัดก็แปลว่าเงินชาวทะลุปากก็แปลว่าทองถ้าชาติตะวันตกแปลว่าเพชร หรือพลอยที่มีราคารองลงมาก็เรียกว่าราชการเป็นต้นธนบัตรใบละ 500 บาทถือว่าเป็นชาตรารูปธนบัตรใบละร้อยก็ถือเป็นราชการมันก็เป็นสิ่งสูงสิ่งรองที่โลกเขายึดถือเราเองไม่ได้ติดใจในสิ่งสูงสิ่งรองค่าสูงค่ารองอะไรพวกนี้นักหนาเราก็ละได้ลดได้ลดชั้นก็เหมือนกันความเข้าใจความหมายของสัจธรรมว่ายศคืออะไรยศคือสิ่งกำหนดขอบเขตของการงานเราก็ทำงานนั้นตามตำแหน่งหน้าที่ความสำคัญควรแล้วเราก็ไม่ยึดมั่นถือมั่นแม้คนอื่นเขาจะไม่ยอมรับด้วยแล้วก็ไม่ว่าอะไรเรา ถ้าคนอื่นไม่ยอมรับว่าเราเป็นพระเราควรจะรู้เรื่องจิตวิญญาณอย่างมากเขาไม่ยอมรับเขาไม่เชื่อเขาว่าอาจารย์หนึ่งนั่นมีความรู้ทางจิตวิญญาณยิ่งกว่าเราก็พาไปเห็นเมืองสวรรค์เมืองนิพพานได้เขาก็ไปกับอาจารย์โนนเขาไม่ยอมรับยศว่าเราเป็นอาจารย์ก็จริงไม่ยอมรับยศว่าเราเป็นผู้รู้จริงเขาก็ไม่เชื่อถือเราก็จริงแล้วเราก็จะไปกลัวเกรงอะไรแล้วก็ไม่ต้องไปรบปมด้อยอะไรคนเชื่อก็มาแล้วก็ไม่เหลิงใจด้วยเอาอำนาจแห่งเขาไม่เชื่อเรายกเราให้เป็นอาจารย์หรือไม่ยกเราเป็นอาจารย์เขาจริงอย่างผมเนี่ยอย่างอาตมานี่เป็นอาจารย์ของเธอจริงพวกคุณจริงอาตมาเองอาตมาก็ไม่ต้องหลงตัวหลงตนจะต้องเอาอำนาจนี้ไว้สำหรับบังคับข่มขี่กดขี่ขูดรีด ใช้วานให้คุณเป็นทาสคุณเป็นบริวารให้คุณเป็นผู้ที่ไปเสาะแสวงหาเป็นไม้เป็นมืออีกมือหนึ่งไปเสาะแสวงหาสิ่งที่อาตมาต้องการมาให้อยากได้รับความสุขอะไรก็ต้องให้พวกคุณเนี่ยเป็นผู้เป็นบริวารที่เป็นสอดแสวงหามาบริการอาตมาด้วยยังอยากอย่างไรอย่างละเอียดอะไรก็ตามอาตมาไม่ต้องใช้อำนาจไม่ต้องใช้ถือสิ่งที่คุณเองตกอยู่ใต้ภาวะเป็นผู้ที่นิยมยกย่องนับถือไม่ต้องเพราะยศชั้นอันนี้เรารู้แล้วเราก็รู้เราจะใช้เพื่อเขาเท่านั้นหรือเพื่ออื่นเพื่อผู้นั้นผู้นี้ถ้าตัวเอง สมัครเองอาตมาจะรู้สึกตัวว่าแหมตอนนี้อยากจะเสพอร่อยคุณไปเอาของอร่อยหรือไม่เสร็จอาตมาจะไม่ทำเป็นเด็ดขาดอายแสนอายเลยถ้าเกิดว่าเป็นลักษณะที่ยังอายอาตมาก็ไม่เคยทำหรอกเราจะรู้ตัวว่าเรายังติดอะไรอยู่เนี่ยเราจะไปเปิดเผยให้เขารู้ได้ยังไงถ้าเขาคนนั้นฉลาดรู้เท่าทันเรามีปัญญารู้เท่าทันเราว่าเอออาจารย์นี่ยังติดอร่อยอยู่ใช้เราไปเอาของอร่อยมาให้กินได้ก็ด้วยมาให้กินด้วยก็ได้ถ้าลูกศิษย์คนนั้นเขารู้เท่าทันเหมือนกับผู้ใหญ่ขี้ก็ขี้ก้อนใหญ่ให้เด็กเห็นอายตายเลยโอ๊ยอาจารย์นี่ยังติดอย่างนี้อยู่หรือยังเป็นอย่างนี้อยู่หรือใช้เลขใช้เลขเขาก็จับเลขจับเร่ได้ขายขี้หน้า 5 ล้านเบี้ย อาจารย์นั้นรู้เท่าทันอาจารย์นั้นจะทำหรืออาจารย์นั้นมีเหตุการณ์ไม่มีโอตตัปปะจะไปทำลงอย่างไรได้ทำไม่ลงคนอื่นจะอย่างไรไม่ทราบอาตมาคนหนึ่งอาตมาทำไม่ได้ลองอาตมาอายเพียงพอแต่อาตมาไม่มีนะทุกวันนี้ก็ไม่เคยทำเคยทำเมื่อไหร่เอามาบอกอาตมาด้วยอาตมาใช่เลขเฉลี่ยไว้นี่คือของหยาบเป็นแต่เพียงรูปตามรถไปเอาของสวยนั้นมาให้อาตมาสินี่บอกตรงๆที่จริงไม่ใช่ตรงนี้ใช้เลขใช้เลขเพื่ออยากได้ของสวยนั้นมันเสพสมและสัมผัสไปเอาของอร่อยไปเอาของสวยไปเอาเพลงเพราะอันนั้นมาให้อาตมาฟังซิแล้วเราก็จะเสพติดเพลงนั้นคุณจับได้ว่าเลนนี่มีที่ไหนเมื่อไหร่อาตมาเคยทำไว้ แม้แต่ลักษณะแสดงออกว่าจะเสพรูปรสกลิ่นเสียงใช้คุณเป็นบริวารคุณเป็นไม้เป็นมือเป็นเครื่องจะต้องให้พวกนี้มาให้อาตมาคุณไปใช้คุณไว้เป็นบริวารหาลาภมาให้มากๆเดี๋ยวนี้มีเยอะนะบริวารไว้หาลาภมีเยอะบริวารไว้สำหรับสนับสนุนยศฉันบริวารไว้สำหรับตีของรองเปล่าสรรเสริญมีเยอะเดี๋ยวน