230804-2-194 ทางเอกภาค2-ตอน194(หน้า400)-พ่อท่าน-ปฐมอโศก-ท054.txt

งรู้เขาได้ว่าเขาเข้าใจอย่างไรบ้างก็นำมาประมวลเอาไว้เขาเข้าใจเป็นง่ายๆในเชิงในที่เป็นความผิดพลาดก็มาพูดถึงกล่าวถึงพาดพิงถึงอันใดที่มันถูกต้องก็เน้นให้ฟังว่าลักษณะเป็นอย่างนี้ลักษณะที่ถูกต้อง พุทธบูชาที่เป็นสิ่งที่เราจะต้องเข้าใจให้ได้สัมผัสจริงเป็นจริงมีจริงตัวของเรานี่แหละจะสัมผัสได้เพราะฉะนั้นอย่างที่ผิดๆหลายๆอย่างบางอย่างคุณจะเห็นได้ว่าตัวคุณเองไม่เป็นและเป็นไม่ได้อย่างลักษณะเมื่อวานนี้คุณอาจจะมีมากคนทีเดียวในที่นี้ที่ไม่เป็นเป็นพรหมที่จะต้องไปสามารถไปผ่านไปในเมืองพรหมเป็นพระอินอะไรที่เป็นพรหมเป็นลักษณะตัวตนอย่างนั้นแหละคนจะไม่เป็นแล้วจะไปเป็นตัวเป็นตนอย่างนั้นเกิดไปเป็นพระอินทร์เขียวๆแล้วไปเป็นเมืองพระพรหมอยู่อย่างนั้นน่ะมันเป็นเรื่องตรวจตนทั้งๆที่ท่านบอกว่าลักษณะเทวดาก็ดีพรหมก็ดีสัตว์นรกก็ดีคือจิตวิญญาณเขากลับไม่อ่านอารมณ์ วิญญาณนี่มันพลาดเป้าหมายพลาดความรู้ปรับทำให้ไปที่ได้นั่งหลับตาเข้าไปเห็นตัวตนของพรมเข้าไปเห็นตัวตนอีกอันหนึ่งซึ่งไม่เข้าใจว่าอาการลักษณะของพรหมเป็นอย่างไรลักษณะของจิตที่ว่าเร็วกว่าเทวดาเป็นอย่างไรลักษณะของจิตที่ว่าเป็นผีนรกแล้วเป็นอย่างไรจิตของเรามันแปรปรวนมันไม่เที่ยงเขาก็ไม่รู้ความไม่เที่ยงจิตประเดี๋ยวเราเป็นผีนรกคนเดียวเราเป็นเทวดาผู้เดียวเราเป็นพรหมได้ถ้าเผื่อว่าเรายังมีความดีเทวดาหมายคำว่าจิตดีขึ้นมาถ้าเป็นสมมติเทพมันเป็นอยู่ทุกคนประเด็นก็เสพสุขแต่เดี๋ยวก็อร่อยแต่เดี๋ยวก็ชื่นใจอย่าง อย่างนี้เป็นกามาวจรอยู่ในมนุษย์ในกามเต้นอยู่ทุกคนแหละถ้าเป็นว่าเป็นเทวดาแบบนั้นประเดี๋ยวก็ลงนรกเทวดาแบบนั้นประเดี๋ยวก็ลงนรกไปเดี๋ยวก็ขึ้นสวรรค์ประเดี๋ยวก็ลงนรกเพราะเดี๋ยวอยากมาก็เป็นสัตว์นรกเพราะเดี๋ยวก็เป็นเทวดาปฏิเสธสมสุขสงฆ์ก็เป็นเทวดาบางทีก็เสพก็เฉยๆไม่สุขไม่สมเป็นเวทนา 3 เวทนาอยู่สุขเวทนาทุกขเวทนาอุเบกขาเวทนาหมุนเวียนอยู่อย่างนั้นล่ะไม่เที่ยงจิตนี้ไม่เที่ยงวิญญาณนางอนิจจังไม่เที่ยงเห็นอยู่ยิ่งเราเห็นได้ว่าจิตนี้วิญญาณนี้นอกจากมันไม่เที่ยงแล้วมันพลอยแต่จะเป็นทุกข์มันได้เสพสุขก็เสพสุขชั่วคราวที่หมุน ไม่ไม่เที่ยงแท้ไม่นิยตไม่มั่นคงไม่สงบระงับไม่สบายเดี๋ยวก็ดิ้นรนประเดี๋ยวก็เดือดร้อนประเดี๋ยวก็รู้ความเป็นโน่นเป็นนี่อะไรอยู่ถ้าเราระลึกได้ยิ่งสมัยที่เรายังไม่ได้ปฏิบัติธรรมเราอยู่กับโลกเขาจิตใจของเรามันจะเป็นเป็นอย่างที่ว่านี้จริงๆตากระทบลูกหูได้ยินเสียงจมูกได้กลิ่นลิ้นได้รสกายสัมผัสวูบๆวาบๆไปประเดี๋ยวก็ดีใจมั่งเสียวเสียใจมากประเดี๋ยวอยากกิเลสอันนี้ผู้เดียวร้อนทนอย่างโน้นคนเดียวร้อนรนอย่างนี้เป็นอยู่บ่ๆวาบๆอยู่อย่างนั้นแหละไม่เที่ยงเลยและเป็นทุกข์เมื่อรู้ทุกข์เมื่อรู้จิตของเราว่า มันมีกิเลสเข้าปัญหาเข้ามันก็ทุกข์มากปรารถนามากต้องการมากอยากได้เป็นของตัวของตนมากประเทศใดเบียดเบียนข้างนอกเบียดเบียนตนอยู่เท่าไหร่เท่าไหร่ก็ไม่รู้เป็นการเอาวิตกบ้างเป็นพยาบาทวิตกบ้างเป็นสาวิกาวิหิงสาวิตกเป็นการเบียดเบียนอยู่อย่างนั้นเมื่อเรามาเรียนรู้เราเด่นล้ารถทั้งวัตถุทั้งสิ่งที่มันมากระทบสัมผัสหยาบคายอะไรไม่หลงติดสุขขเวทนาหรือว่าจะเป็นสวรรค์แบบสวรรค์หลงๆเราก็มีจิตสูงขึ้นเป็นอุบัติเหตุเป็นเทวดาแท้ไม่ใช่เทวดาแก่ไม่ใช่เทวดาเทียมเจียวสูง มาเราจะเห็นถึงความสงบความอนิจจังก็ชักจะมีนิยามและมีความไม่ผันผวนไม่วูบวาบไม่ทุกข์ร้อนเร่าร้อนสลับกันอยู่กับเป็นสุขอะไรมากนักจะเห็นว่ามันสงบมันเย็นมันไม่วูบวาบมันสงบใจมันไม่ดีๆเต้นๆดิ้นดิ้นรนๆคิดวุ่นอยู่ทั้งวันจิตมันสงบลงจิตมันสบายเราจะเห็นว่ามันมียะตะมันชักจะเที่ยงหรือว่ามันชักจะสงบมากกว่ามีสภาพเรื่อยๆสบายๆอ่าเย็นๆมากขึ้นเป็นทุกข์น้อยแต่ว่านี่จังหรือวันนี้จะต่างก็มีนิดจังหรือมีนิสัยมาก เราไม่เรียกนิจังเดี๋ยวมันจะค้านแย้งไปทีเดียวทีนี้จังก็ได้คือเป็นจิตที่มันไม่ไม่ดิ้นรนมันไม่วูบวาบมันไม่เดือดร้อนอะไรมากมายเป็นทุกข์น้อยลงน้อยลงไม่ยึดติดในรถอัดสาธิตามากขึ้นอนัตตาเฉพาะตัวตนเฉพาะเรื่องเฉพาะชิ้นเฉพาะสิ่งเฉพาะรถลดโรคลดอัตราพระในเหตุปัจจัยต่างๆและลดลงลดลงลดลงมาแม้สิ่งที่สัมผัสทางตาหูจมูกลิ้นกายใจแม้วัตถุชิ้นนั้นอย่างนี้เรื่องนั้นเรื่องนี้แม้กระทั่งเป็นผู้คนบุคคลเราเขาสัตว์โลกอะไรต่างๆที่เราไปยึดไปติดเป็นของของเราแม้แต่ที่สุดอารมณ์ อารมณ์ที่เราไปยึดติดเป็นของของเราเราก็ลดลงไปไม่เสพสมสุขทำได้ดีขึ้นเมื่อเป็นอุบัติเหตุก็คือเข้าไปหาผมนั่นแหละเขาไปหาความเป็นพรมจนเราสามารถไม่เหลือกามเราเรียกว่าจิตวิญญาณชั้นพรหมคือไม่มีกามราคะไม่มีปฏิฆะเพราะเหตุที่เป็นเรื่องของแต่เราก็ยังไปถือตัวถือตนถือดิบถือดีเป็นการเมื่อเราได้ดีแล้วเราก็หลงดีนั่นแหละเป็นการความเลวในพรมเป็นการที่เราปริสาพรหมคือเราพยายามที่จะลดการไม่ได้ลดปฏิฆะสังโยชน์ให้ได้เมื่อเราลดได้เราก็เป็นพรหม เป็นปริสาพรหมเป็นผู้ที่ยึดเอาได้สิ่งที่เรายึดหมายความว่าเราคล้ายๆกันเราจะเลื่อนบันไดแล้วก็ยึดจะอยู่ชั้น 2 แล้วจะขึ้นชั้น 3 ก็พยายามที่จะเกาะบันไดชั้น 3 ให้ได้นั่นคือเรารู้ว่ากิเลสหรือว่าฐานชั้นต่ำคือกามราคะคือปฏิกะสังโยชน์เราก็พยายามเรียนรู้จิตที่มีกามราคะทางตาหูจมูกลิ้นกายใจลดละลงมาไอ้ที่รุนแรงหยาบคายออกมาสัมผัสเสพยังไม่มีหิริโอตัปปะแล้วลดลงแล้วปากคอที่จะพูดเกี่ยวเนื่องในอร่อยจริงนะสวยงามอย่างโน้นอย่างนี้ที่จะชื่นอกชื่นใจเราลดละลงได้กายแล้วก็ไม่พยายามแสวง ติดตามเอามาเสกเอามาคลุกเคลียมาเกี่ยวข้องคือไม่เป็นสวรรค์ไม่เกี่ยวข้องทางกายเห็นเลยกายสวรรค์ทางกายเลยเราไม่เอารูปมาอาบพอกตัวเราไม่เอาเสียงที่ไพเราะเพราะทิ้งอย่างก่อนๆที่เป็นกามแท้ๆเข้ามานั่งเสพนั่งสมให้คนอื่นเห็นรู้อยู่เหมือนชาวโลกเราไม่แล้วรสอร่อยแล้วก็ไม่ทำเป็นมายินดีปรีดากับรสอร่อยอย่างโน้นอย่างนี้น่าชื่นตาบานเหมือนชาวโลกโอ้ยอร่อยจริงน่ากินสิอย่างโน้นอย่างนี้อย่างนี้อะไรต่ออะไรต่างๆเราก็เสียเป็นอย่างหน้าตาเฉยหน่อไม้แล้วล่ะไม่ว่าสิ่งที่มันเป็นเรื่องของดูปลาลมเป็นเรื่องของศรัทธาอารมณ์เป็นเรื่องของ กันทรารมย์เป็นเรื่องของรักษาลมหรือแม้แต่โหดสภาอารมณ์สัมผัสทางกายเย็นร้อนอ่อนแข็งนอนสูบนอนหมอนชื่นใจในสิ่งที่มันแนบเนียนในเนื้อในสัมผัสเสียดสีอย่างโน้นอย่างนี้รู้สึกว่าเอร็ดอร่อยอะไรต่างๆนานาเราเข้าใจแล้วรู้สภาพเลยว่าถ้าเป็นอย่างนี้เรายังเป็นอย่างชาวกามโรคชาวคนในเมืองกามคุณเขาสัมผัสเสียดสีอย่างนี้เขาได้รับกระทบอย่างนี้เขาชื่นใจเอร็ดอร่อยเป็นภาษาไทยเรารู้แล้วเราลดเพราะอายมีรีโมทสปอร์ตเพียงพอและก็ไม่เกี่ยวข้องทางตาหูจมูกลิ้นกายสัมผัสดูรู้ได้คนอื่นก็เห็น เราเองเราก็ละเว้นขาดออกขาดออกทางกายมันขาดออกแม้สัมผัสแตะต้องทุกคนเคยเห็นว่าเราสำรวมสังวรระวังหรือไม่เป็นสวรรค์อสังขะหรือนิสักกะสลัดคืนแล้วให้โลกเราไม่แย่งชิงโลกไม่ว่ารูปสวยไม่ว่ารสอร่อยไม่ว่าสีไม่ว่าหรอกว่ากลิ่นว่าเสียงว่าสัมผัสอย่างที่คนโรคโรคเขาเป็นก็มีเราไม่เอาแล้วเราลดลงมาการปฏิบัติขึ้นฐานนี้เป็นเทศกิจทาคามีเมื่อเป็นสกิทาคามีรถอย่างนี้ทั้งกายเราลดได้แสดงว่าเราเป็นผู้มีศีลทางกายทางวจีเรากระทำได้ตามกฎตามหลักตามทฤษฎีกาย เห็นแล้วว่าด้านนอกกลายเป็นภายนอกระวังกายนอกกายรู้ว่ากายนอกกายเราไปเกี่ยวข้องคลุกคลีเรียกว่าสังฆังเราไม่คลุกคลีเราไม่เกี่ยวเกาะเราไม่แตะติดระวางเราปล่อยเราไม่สัมผัสเศษไม่เกี่ยวข้องเห็นได้ด้วยตาด้วยหูด้วยข้างนอกที่คนรู้เราก็ต้องสะอาดขึ้นเราสะอาดขึ้นเราไม่แตะไม่ติดเราไม่ยุ่งไม่เกี่ยวขึ้นได้อย่างนี้เป็นฐานของพรมรถแท้ๆละกามราคะสังโยชน์สกายยักษ์ใหญ่ที่เราเอาต้นตั้งแต่โซดามุกแล้วก็เอาความ ศีล 5 เป็นหลักทีนี้ศีล 8 เรามารับลดราคาอาหารการกินเครื่องอุปโภคบริโภครูปเสียงกลิ่นรสบัสจากคีตะวาทิตะวิสู เที่ยงขึ้นเป็นนิยตขึ้นชักกะทุกข์น้อยลงเพราะเหตุแห่งสิ่งเหล่านี้ถ้าจะทุกข์น้อยลงชักจะอนัตตาเข้าอนัตตาเข้าไม่ใช่อนัตตานี้เป็นแต่เพียงคาดคิดแค่นี้เอาแต่เราเห็นอันนั้นตาจริงๆเห็นว่าอัตราเราเบาบางลงเห็นว่าสักกายะที่ถือว่าเป็นตัวตนของเหตุปัจจัยอย่างที่เรากล่าวนี้ฐานของกามฐานของลาภยศได้เราได้สมบัติมาตรฐานเวลาแล้วก็ลดลงไม่ได้ตื่นเต้นฟูมากมายนักแม้ว่าเขาจะแย่งจะชิงเอาวัตถุลาบข้างนอกไปแล้วก็ไม่ติดไม่ยึดอะไรนักยศก็ดีไม่ได้ยินดีปรีดาอะไรเกินการแม้แต่สรรเสริญนินทาหรือโลกียสุข ในเรื่องของโลกโลกสัมผัสแตะต้องอย่างนั้นเราลดลงจริงๆมีสภาวะไหมที่พูดในตรวจสอบไปฟังดีๆเราสัมผัสได้พิสูจน์ได้ทุกคนเรียนรู้อาการริโกเอหิปัสสิโกแม่เหล็กกําหนดจำกัดการพิสูจน์ได้ส่วนมากได้เข้าใจพยายามที่จะไปนั่งหลับตาอย่างพรหมเมื่อวานนี้เขายังพูดเลยบอกว่ามากันก็มีขมันมากันติดได้เหมือนกันคนนึงวันนึงวันนึงแล้วก็มาก็ให้มาติดต่อทำอย่างนี้สัก 4 วันเขาก็บอกว่าตั้งแต่ทำมานี่หลายพันหลายหมื่นแล้วได้คนเดียวได้คนเดียวเขาก็บอกนะถ้าอย่างนั้นได้คนเดียวแน่อาจจะเอากันอย่างนั้นอย่าง อย่างนั้นไปแล้วก็จะนำไปโดดๆเด่นๆเป็นอุปทานคือมันเรื่องของการสร้างอุปาทานแต่ของเรานี่เป็นการลดอุปทานอุปทานที่มีอยู่ในตัวแต่ละคนเองรู้ให้จริงรู้จริงแล้วรถง่ายลดง่ายทีนี้จะไปสร้างอุปทานที่ยากเป็นเรื่องตัวตนอย่างแบบโน้นน่ะยากแต่ถ้าสร้างอุปทานแบบโล่งๆง่ายมีรูปมีรถมีกลิ่นมีเสียงแล้วก็ไปหลงติดหลงยึดในรูปรสกลิ่นเสียงสัมผัสแบบลอกๆง่ายแล้วเขาก็ปรุงกันอยู่นี่เต็มบ้านเต็มเมืองดูดดึงแล้วเราจะไปหลงแบบรอบๆแบบนั้นคนเขาก็หลงอยู่แล้วเห็นตัวอย่างอยู่ทำตามากเราเองเผลอไม่ได้ด้วยซ้ำถ้าเราเองจะปล่อยจิตปล่อยใจไปอย่างนั้นไปเลยโลกมันคลุกคลีดึงกันไปเลยเป็นอุปทานทั้งโลกไปยึดติดตามเขาไปช่วยเอาตามเขาเท่าที่เขาหลอกมายามันสร้างสัน ไปตามนั้นง่ายแต่จะเป็นอุปทานที่เป็นเพราะว่าตัณหาที่เป็นตัวตนที่ไม่มีตัวตนเพราะว่าตัณหาไปสร้างภพสร้างชาติแบบนั้นแบบนั่งหลับตาทำเอาได้ยากอยู่ยากอยู่แต่คนก็มีแนวโน้มอยากได้กันอยู่นะแต่มันจับไม่ค่อยติดมันจับยากเพราะงั้นไปสร้างแบบนั้นเป็นการนั่งหลับตาเห็นเมื่อวานนี้ยังบอกมัวๆล้างๆเช่นนั้นแทบตายใส่นะเป็นแก้วใช่ไหมสีอย่างโน้นอย่างนี้ใช่ไหมอะไรแต่นำกระแทบตายมันก็ยังยากอยู่นั่นแหละเขาก็พยายามชูใจในด้านจิตวิทยาโอ๊ยเก่งแล้วอย่างนี้ชัดเจนเลยแหมเก่งมากเก่งมากนี่จะต้องแสดงว่านี่ต้องบำเพ็ญมานานอะไรต่างๆนานารุกเราใจอยากให้หลงเหลิง ให้ดีอกดีใจตื่นเต้นปิติติดยึดก็เป็นไปไอ้แบบนั้นน่ะมันเป็นของเก่าฤาษีที่หลงอัตตาตัวตนหลงสร้างหลงก่อพาให้ติดเป็นแบบภพชาติที่ไม่เข้าใจภพชาติเป็นมโนอัตราเป็นรูปที่สำเร็จด้วยจิตปั้นรูปจนสำเร็จด้วยจิตมาเสพและเขาก็เสพอัตตามโนมยิทธิไอ้ที่มันยังไม่ชัดก็เป็นอัดรูปอ่ะรู้เปล่าไม่อยากอัตราพอชัดแล้วก็เป็นมโนไม่อยากอัดตาหนักเข้าก็เป็นโอฬาริกอัตราเป็นอัตราที่ลืมตามองๆนี่ก็เห็นเป็นพ่อเลยที่จริงมันไม่มีหรอกมันเป็นภาพลวงไม่มีรูปตัวตนไม่มีไอ้นั่นไม่มีอะไรแล้วก็ว่ากันไปประเดี๋ยวเปลี่ยนไปเปลี่ยนมาเปลี่ยนแก๊สเปลี่ยนปั๊บเดี๋ยวท่านเปลี่ยนนะเดี๋ยวท่านเปลี่ยนเดี๋ยวท่าน ใส่ชฎาให้ดูเดี๋ยวจะถูกจีวรให้ดูแม่จะไปพบพระพุทธเจ้าแล้วก็บอกพระพุทธเจ้าเดี๋ยวท่านใส่สีเหลืองเดี๋ยวถ้าเปลี่ยนเป็นสีนั้นสีนี้ดูก็ได้นะแบบๆก็ได้เฉพาะบุคคลด้วยไม่ตรงกันก็ได้อะไรต่างๆนานาฟังแล้วมันเนี่ยช่างหาเรื่องหาราช่างปั้นช่างสร้างเป็นการยึดติดเป็นการอุปโลกเป็นการยัดเยียดอารมณ์ปั่นเป็นตัวเป็นตนจนสำเร็จโดยจิตเพื่อปั้นเสร็จก็นึกว่าโดนตัวได้แท้ๆเป็นจิตที่ปั้นเป็นอัตราที่ปั้นได้เป็นรูปที่สำเร็จโดยจิตจิตปั้นเขาไม่เข้าใจมโนไม่อยากอัตราไม่เข้าใจทำสวนแล้วส่วนอีกทำซ้ำๆซากทำจนสามารถได้และก็สำนึกว่านั่นแหละคือพร้อมมั่งคือเทพ เทวดานู่นนี่แล้วแต่จะสมุดไปเห็นว่ามีสระบอกธรณีมีน้ำใสน้ำใสอะไรต่างๆนานายังมีขัดขัดแย้งๆกันซะด้วยนะคุณซะอีกถ้าคุณอยากให้คุณก็คุณอยากให้ใสก็ใสเป็นอย่างนั้นซะอีกเปลี่ยนไปเปลี่ยนมาก็มันจะยากอะไรล่ะมันก็เป็นไปถ้าเราไม่มีสิ่งที่ยืนยันมันก็จะยิ่งมีจริงคล้ายๆเราพูดลอยลมแล้วคิดว่าคิดนึกไปว่าคนนั้นว่าคนนี้ที่จริงไม่ใช่ว่ามันเป็นอย่างนั้นจริงๆแล้วมันก็ไม่ได้ผลไม่ได้ประโยชน์แก่มนุษย์เสียชาติอะไรแต่อย่างที่เรากำลังพูดนี่เป็นไปได้พวกคุณเมื่อฟังให้ดีมีสัมมาทิฏฐิมีความเห็นแจ้งจับติด น้ำให้ฟังเนี่ยสามารถเข้าใจสามารถเห็นสภาวะธรรมอย่างนี้ของเราเลยว่าจิตวิญญาณจิตวิญญาณมันเป็นจิตวิญญาณในจริงๆเป็นอารมณ์ของจิตเราจริงๆอย่างที่กล่าวเนี่ยคุณได้ปฏิบัติถึงขั้นพร้อมหรือเปล่าล่ะหรือว่าท่านอยู่แค่กามหรือแค่พ้นแต่แค่อบายมุขเท่านั้นมาแล้วก็ไม่ได้เหนือกว่านั้นสูงกว่านั้นขึ้นคุณไม่ได้เลื่อนฐานะเลยคุณไม่ได้ถามก็ได้กล่าวขึ้นมาเลยไม่ได้ฝึกด้วยหลักเกณฑ์ของศีลหลักเกณฑ์ของการประพฤติปฏิบัติที่พาทำมาเป็นมันได้ขึ้นมาบ้างแล้วซึ่งอาตมาแน่ใจว่าแม้แต่พวกเราฆราวาสเองนี่ก็ได้ขึ้นมาตายขึ้นมาหาชั้นพรหมชั้นจะขึ้นไปหาอนาคตนะบอกแล้วว่าเป็นประธานมีโสดาก็ถ้าเรามั่นใจในเรื่องโสดาโสดาจะเห็นได้ มันไม่ได้อยากได้ยินอะไรโสดาบันเป็นฐานต้นจริงๆแล้วเราก็มาเริ่มศีล 8 ก็คือทาคามีถึงจะตายไปหาอนาคาเป็นอุบัติเหตุไปหาวิสุทธิเทพเพราะฉะนั้นแม้เหตุปัจจัยในฐานหลวงตาหูจมูกลิ้นกายฐานกามคุณ 5 หรือกามราคะสังโยชน์เราก็เรียนรู้กามราคะสังโยชน์แห่งโลกกามและก็ลาภยศอย่างหยาบเป็นโลกียลมเป็นโลกียสมบัติวัตถุจากแม้สรรเสริญก็เป็นวัตถุที่ไม่ต้องหูแล้วเราก็หลงตามเสียงเยินยอเป็นโลกียสุขอยู่แล้วก็ไม่ได้เป็นสุขเป็นทุกข์อะไรมากมายนักเขาตำหนิติเตียนบ้างเข้าประชดประชันอะไรบ้างเราก็จะไม่สะทกสะท้านสะเทือนแข็งแรงแม้เราไม่ลงรูปแล้วเราเป็นผู้ ที่ไม่ลงรูปหลวงพ่อชมเราไม่ได้แต่งตัวโออาสะสวยมีคนมาทวงมาจริงมาพูดประชดประชันมาลองลองเรายังโน้นว่าศิษย์ว่าสีวาดแบบว่ากันว่าอย่างนู้นอย่างนี้เราเราก็เข้าใจเขาแล้วก็พยายามอธิบายแล้วก็ไม่หวั่นไหวมากขึ้นตะเพียนจิตของเราสักเที่ยงคืนชักเป็นขี้แตกชักเป็นอันแน่ชอบปัจจัยที่เราชักจะมีปัญญามีมุทุแต่มีวิญญาณที่แววไวมีจิตวิญญาณที่แววไวเหมาะควรแก่การงานฝึกตนให้เป็นเทวะให้เป็นมนุษย์โสหรือให้เป็นผู้ที่เจริญก้าวหน้าทางจิตเป็น คำที่ชัดเจนที่ได้แปลความเอาไว้ว่าหมดทุกตัวจริงใจนั่นเห็นความจริงใจเห็นใจคนเราจริงๆหมดตูดแต่เข้าใจเข้าใจจิตของเรามันมีปัญญาชาญฉลาดมีความเชื่อมั่นมีความเห็นจริงเรียกว่าจิตแววไวจริงใจจิตของเรามีปัญญายิ่งสิ้นสติยิ่งสัมผัสได้เร็วรู้ตัวรู้ตนรู้เข้าใจจิตตัวเองมันไม่ติดฌานลักษณะของชาเนี่ยมีลักษณะสีหมดทุกฟูแต่กรรมมันมีเยอะผิดแต่คะแนนสูงขึ้นมาเรื่อยๆตามลำดับมันมีจิตแววไวจริง รู้ใจจริงๆรู้จิตวิญญาณจริงๆมีความเร็วไวในการรู้มีปัญญาแววไวสัมผัสแตะแล้วก็รู้ทั้งรถทั้งรูปสลดลงไปก็รู้ว่าเราลดลงไปจางลงไปเรายังไม่ลดเรายังดื้อด้านอยู่เลยยังเป็นรถเป็นชาติเป็นอารมณ์ที่มันเป็นทุกข์เราก็รู้ว่ามันเป็นอารมณ์ที่มันเป็นทุกข์เป็นอารมณ์กิเลสเป็นอารมณ์ตัณหาเป็นอารมณ์อุปทานยึดไม่ปล่อยไม่วางเราก็รู้จิตเราแล้วก็พยายามทำงานกรรมมันมีเองกระทำกรรมฐานจะทำการงานงานลดละกิเลสนี่แหละแล้วก็พยายามหาอีกที่วิธีหาวิธีการทำให้เกิดมโนมยิทธิทำให้เกิดแก่งทางจิตแต่ไม่ใช่สร้างอัตราอย่างที่อธิบายมา อย่างที่เอาตัวอย่างเมื่อวานนี้เราไม่ใช่สร้างอัตรามโนไม่ยึดที่ของเขาน่ะสร้างอัตราเห็นไหมว่ามันฐานเดียวกันมันฐานเดียวกันเขาชมเชยผมก็ได้สร้างมโนมยิทธิให้ได้ถึงแม้จะเอาคนมาบวชจะต้องได้มโนมยิทธิก่อนแล้วมโนมยิทธิมิจฉาทิฏฐิเห็นมั้ยเปรมชัยที่ชัดเจนจะไปสร้างมโนมัยอัตราอาจจะต้องเป็นจิตที่มีอุปทานมั่นคงแล้วก็หลงไหลอัตราตัวตนสัตว์บุคคลเป็นรูปเป็นโฉมงามอย่างนั้นเห็นไหมนี่ไปชมท่านอ้อนแอ้นมาเป็นสีอื่นหน่อยไปชมก็เป็นเจ้าใหญ่โตนะอย่างนู้นอย่างนี้อะไรต่างๆเปลี่ยนสีหน้าเป็นหน้าเดียวให้ฟังให้ดูให้เห็นอะไรต่างๆเป็นรูปเป็นโฉมเป็นสตรี เป็นอัตราซึ่งไปสร้างอุปทานขึ้นมันตรงกันข้ามกันเลยแต่เรานี่กำลังละมโนมยิทธิของเรามาสามารถมีอิทธิวิธีมีวิธีการอย่างไรที่เราจะล้างความติดยึดล้างความเป็นรถเป็นชาติเมื่อสิ่งนี้สัมผัสแต่ต้องเราเราก็รู้จิตเราเร็วเราก็ทำการงานลดละเป็นการงานทางธรรมเป็นกรรมฐานตามฐานะของเราเรารู้ฐานะรู้ที่แตกและจิตใจคำนี้ไม่ใช่ฐานฐานที่เราติดเราจะทำให้มันมั่นคงมั่นคงมีฐานที่เป็นทุนมีฐานที่เป็นทุนทุนของเรานี่คือเราสามารถสะสมจุดที่ว่าง น่าจะเป็นสิ่งที่เราต้องการเป็นอริยะสมบัติของเราว่างจากกิเลสว่างจากการยึดติดว่างจากรสอร่อยว่างจากอัตราของโลกรสนิยมของโลกกว้างลงฐานอย่างนั้นเราทำได้ก็เป็นทุนของเรามั่นคงขึ้นมั่นคงขึ้นฟังลักษณะที่อธิบายให้ชัดน่ะจิตของเรามั่นคงขึ้นเป็นมีฐานที่เป็นทุนมั่นคงที่แต่นี่แปลเป็นภาษาไทยๆอย่างชัดแจ้งขึ้นมาว่ามีฐานเป็นทุนมั่นคงทุนอะไรทุนอริยะสมบัติไม่ใช่เป็นทุนที่ไปสร้างสะสมปั้นให้แก่ตัวเองเป็นสรีระเป็นอัตราเข้ามาทับถมตนไม่ใช่ฟังดีๆมีตัวอย่างดีเหลือเกินเมื่อวานนี้ถ้าใครตั้งใจฟังก็จะเห็น ลักษณะต่างๆทีเดียวก็พานำไปโอ้ยปั่นอย่างนู้นเป็นอย่างนี้เนี่ยมันของจริงภวตัณหานี่ก็มีตัวอย่างเพราะว่าตัณหามาไอ้นี่ให้ฟังมายกมาอ่านให้ฟังมาแนะให้ดูจะเห็นได้มันมีเขาหลงกันอย่างนี้นี่เป็นอัตราโรคอัตราแล้วนะนี่เคลื่อนเข้าหาลูกกะตาชัดๆกามแล้วก็พูดกันมามากรสชาติของกามอารมณ์ของกามารมณ์เป็นรูปรสกลิ่นเสียงสัมผัสจนกระทั่งเข้าไปที่จิตเราก็ลดละลงมาได้นั่นแหละแล้วเขากำลังทำตนเป็นปริศนาพรมรถรูปรถเป็นเสียงสัมผัสไปไปเรื่อยๆเราไปเป็นปริศนาพรหมพอได้แล้วเราก็จะไปสอนเขาได้ในฐานของเราลดอบายมุขเราลดราคาอย่างหยาบเราลดกรามเราลด ยศสรรเสริญยังหยาบๆออกมาเราเป็นพรหมผู้จะสอนก็ได้ในฐานอย่างนั้นแล้วจึงจะเข้าไปหาโรคอัตราหรือโรคภาวะภพภวตัณหาซึ่งไปปั้นสร้างสิ่งเหล่านั้นหรือไปติดจิตสงบขณะนี้เรากำลังเป็นพรหมชั้นเลวคือได้ความสงบขึ้นสงบจากการสงบจากพยาบาทนิวรณ์มาและกำลังเป็นพรหมชั้นเลวที่มาติดผีนะมีพระมาติดความสงบที่มันเป็นการหลับการหยุดมาเป็นพรหมชั้นเลวเป็นโรคหัดของเราไล่ขึ้นมาก็ธนาคารมีพยางค์ขึ้นมาหาอนาคต จิตมนุษย์กามราคะลงไปเบาบางลงไปมีปฏิกะเบาบางกามราคะสังโยชน์ปฏิกะสังโยชน์ลดลงลดลงลดลงเราก็จะมายินดีในความหยุดมันไม่ไปปรุงกามมันไม่ไปฟุ้งเฟ้อตามโลกล่าพอดียศก็ดีเราก็ไม่จิตใจของเราไม่ดิ้นไม่ดิ้นไม่ได้หยุดมันจะเป็นภาวะตกจิตมันจะเป็นภาวะตกตกทิศทางตกผลึกจิตเราจะตกตะกอนหรือตกผลึกง่ายมันใช้ภาษาแทนมันจะดีมันจะหลับมันจะง่วงมันจะเอาหลับนี่เป็นแกนเป็นกิเลสหนักมากเลยเราเกิดมาเรายังไม่เคยพบเคยเห็นว่าจิตมันยินดีในความสงบได้ปานฉะนี้แต่ก่อนมีแต่ดิ้นๆๆ พูดประชดนี่มันก็หลับหรอกเขาไม่ค่อยติดใจในเรื่องที่ไม่มีค่าเท่าไหร่เพราะตาก็ดีหูก็ดีจมูกก็ดีลิ้นก็ดีตายก็ดีหรือแม้แต่โลกียะลาภก็ดียศก็ดีมันชี้ชวนเขาทั้งนั้นมันเป็นโลกียสุขที่เขาจะต้องแสวงหาเอามาเสพมาสมมากกว่ามากเพราะพวกนี้หลับไม่ลงรับไม่ค่อยลงชีวิตของเขาตื่นมากตื่นเป็นลักษณะโลกๆอยู่โลกมันดึงดูดของเขาให้ตื่นเขาตื่นเพราะฉะนั้นเราเองเราก็จะต้องเป็นคนอย่างโลกคือตื่นแต่ไม่ใช่ตื่นไม่ใช่ตื่นโลกียะไม่ใช่ตื่นโลกไม่ใช่ฟูฟ่องยินดีในโลกไม่ใช่ตาตื่นแวววาวตายเรียกว่า ตาวาวตาตื่นโลกดีใจปลาวาฬนึกว่าอะไรมากกว่านั้นมีศัพท์อะไรที่เห็นโลกสัมผัสอุ๊ยดีจังรูปนี้แหมสวยจังตาวาวเขาจะวาล์วอย่างนั้นได้ยินเสียงได้เห็นรูปได้กลิ่นได้รถได้สัมผัสกายอุ้ยเงินอุ้ยกองใหญ่ๆก็ว้าวว้าวอย่างนั้นอย่างโรคๆเป็นสุขอย่าทุกข์ให้พ่อพ่อยอกันอยู่ในโลกมีการป้อยอมีการอะไรต่ออะไรกันอยู่ตลอดเวลาในโลกเขาไม่หลับกูจะชนจึงเป็นคนไม่หลับเรามีแต่จิตแบบนั้นแหละจนเราถูกปลดปล่อยออกมาจิตเราถูกปลดปล่อยแล้วเราก็ทิ้งเลยนะเราปล่อยเราวางเราไม่ยินดีเราเห็น โคตรหนักหนาเหน็ดเหนื่อยแล้วเราก็รู้แก่นสารสาระของชีวิตแล้วว่าเราไม่ต้องไปเสพสุขด้วยไอ้ที่เขาหลอกล่อได้ลาภได้ยศด้วยรูปรถขึ้นเสียงสัมผัสแม้แต่อย่างหยาบอบายมุขจนกระทั่งไล่ขึ้นมาถึงรูปลักษณ์เป็นเสียงสัมผัสถึงลาภยศอะไรขึ้นมาแล้วเราปลดปลงจริงเราไม่หลงไหลยินดีไม่ไปทำการงานที่จะไปสอดแสวงหาสิ่งเหล่านั้นมาสะสมไม่ติดไม่ยึดไม่กอบโกยแล้วสิ่งเหล่านั้นไม่ลงทุนลงแรงแล้วมึงไม่ลงทุนลงแรงคุณมีเวลาเหลือแล้วคุณมีจิตตัวนึงปันปันจากไซนัสจิตที่ไม่เห็นว่าโอ้โหจิตนี้เราว่างเยอะแต่ว่ามันเหลือเกินสุดมาหาเมาเมาเมามากก็มันตกฐานที่มีพระขนาดนี้ก็เลยตกตะกอนตก หยุดละว้าอย่าเผลอนะเผลอไม่ได้เพราะฉะนั้นเราจึงแก้กลับไปให้เห็นว่าการงานข้างนอกเป็นบทบาทอันใหญ่อันหยาบที่เราจะต้องกระทำแก้และการงานต่างๆนี่เราก็จะต้องเลือกกรรมเป็นที่สุดเป็นกรรมมันตะจะต้องรู้ว่าการอะไรสมควรไม่สมควรเราจะเรียนรู้เข้าฐานพระอนาคามีพระนาคามีจึงเป็นผู้ที่มีการงานอันสำคัญเป็นการงานข้างนอกนี่จะต้องสัมผัสแตะต้องสลัดคืนเศรษฐกิจธนาคารมีรถทางจิตได้จริงเพราะฉะนั้นฐานทางเพราะว่าพบหรือฐานอัตราโรคอัตราที่จะไม่ล้มติดจิตสงบให้จิตสงบนี่แหละแสนมันมันมีแล้วมันจะฉุดกล่าวถ้าเราตีตื้นอันนี้ไม่ได้เราจะ ร้านอาหารอรหันต์จะเป็นนิพพานนี้เพลินไม่มีได้จิตสงบก็จริงแต่มันไม่ใช่สงบอยู่อย่างพอเหมาะพอสมมันไม่มีมัชฌิมามันไม่มีสัมมามันเลยเถิดไปติดอัตตาเป็นอัตตักกินเลยมาถามโยโย่เป็นการเพียรแล้วก็ได้จัดเกินไปเราจะไปสั่งสมเอามาทำไมเราจะไปเพียรซ้ำซากทำไมเราจะไปทำปฏิเสธว่านามันทำไมมากไอ้เมืองบาดาลเมืองหน้าฟังให้ดีนะว่านาคานี่แปลว่าประเสริฐประเสริฐขึ้นมาชั้น 1 จริงคนละอบายมันได้คุณสมบัติยศสรรเสริญอย่างหยาบมาได้จริงคุณแม่ใจดีไม่หวือหวาผู้ว่าอะไรแล้วจริงคุณอยู่ในโลกเรียกว่าสงบสันติพอสมควรส่งคุณก็ไปในโลกเดี๋ยวนี้คุณก็ไม่ไปเป็น ไม่ไปเป็นตัวกวนไม่เป็นตัวแย่งชิงไม่เป็นตัวทำให้โลกเขาเดือดร้อนอะไรนักจริงและคุณก็จะมาติดอารมณ์สงบจริงๆฟังให้ชัดนะถ้าคุณไม่สำคัญในศักดิ์กายะตัวนี้ของเรานี่แหละเป็นตัวสักกายะใหญ่ที่ปราบอยู่เดี๋ยวนี้แหมปราบหน้านี่เก่งตราบนาคนี่ยากไม่ใช่เก่งปากมากนี่ร้ายไม่ใช่ว่าเก่งมันร้ายจริงๆว่าจริงๆกว่าจะให้คนเป็นพระได้เนี่ยมันยังเป็นหน้าอยู่แค่นั้นแหละนาคโยนเหยื่อเลยอยู่ในอโศกเนี่ยมันจะบวชนาคขึ้นมาเป็นพระได้เนี่ยฟังให้ดีนะกว่าจะคุณจะเป็นพระคุณจะนึกว่าคุณเป็นพระแล้วนะพระของพุทธบาทเขาเอานาค ฝากไว้เยอะเขานาคมาฝากไว้เยอะที่นี่รับแต่หน้าก็ส่วนใหญ่พอเข้าขาศาสนาพุทธและศาสนาเดียรถีย์นี่มีเยอะแต่เขาไม่รู้ว่าเขาเป็นโสดาเขาไม่รู้ว่าเขาเป็นสกิทานอกจากไม่รู้แล้วเราหลงบ้าหลงบ้าหลงเลอะลงเถอะด้วยมาสอนสถานโสดาฐานสกิทาสอนไม่ยากสอนไม่ยากส่วนจะเป็นฐานของศาสนาแห่งพระสัมมาสัมพุทธเจ้าศาสนาแห่งพระสมณโคดมท่านจึงมาเลี้ยงหน้าเขาเอาหน้ามาฝากยังไงยังไงก็ขอให้หน้าได้บวชด้วยเถอะเลี้ยงแต่นาคเห็นแต่เรื่อยเปื่อยไม่ได้เข้าไปดูที่จุดนั้นจุดนี้โอ้โหเผลอไม่ได้นะถ้าไม่หางานหางานให้ทำไปดูตาม แล้วไปดูตามรังนี่โอ้โหหนวดยาวหงอนโตหางโตเรื่อยเปื่อยโผล่บ้านนอกกดเลยจริงที่สุดที่เขาพูดกันไว้เป็นตำนานเป็นนิทานเป็นเรื่องเล่าเรื่องราวเปรียบเทียบเป็นบุคลิกฐานนั้นเ