240417-3-047 ทางเอกภาค3-ตอน047(หน้า285)-พ่อท่าน-สันติอโศก-ท057.txt

ในฐานะสายแล้ว แต่เราก็มาหลงติดอยู่ในสภาพเพราะว่าตัณหาซึ่งเป็นสิ่งแรกเปลี่ยนเหมือนกันแต่เป็นสิทธิ์แลกเปลี่ยนอามิสเราจะต้องปฏิเสธมันเหมือนกันแต่ปัจจัยมันละเอียดกว่ากันสุขุมประณีตกว่ากันปัจจัยมันไม่ใช่วัตถุรูปมันไม่ใช่ดินน้ำไฟลมมันไม่ใช่ของข้างนอกมันเป็นสภาพข้างในในจิตในใจในภพแล้วก็เอาจิตของเราเนี่ยมุดเข้าไปเอามันเมื่อไหร่ก็ได้ลบก็ไปเอาเมื่อไหร่ก็ได้หลี่ลงไปเมื่อไหร่ก็ได้คว้าเอาเมื่อไหร่ก็ได้มันเอาง่ายๆมันง่ายกว่าซะอีกมันง่ายกว่าวัตถุลูกมันอยู่กับตัวเราเองอ่ะเรา สมมุติเราเองเมื่อไหร่ก็ได้เพราะมันเขาไม่มีที่จริงแล้วเราก็สมมุติเราเองง่ายกว่าวัตถุรูปนั้นมากเลยไม่เกี่ยวกับดินไม่เกี่ยวกับน้ำไม่เกี่ยวกับลมไม่เกี่ยวกับไฟมันเป็นสภาพของภาวะภพเป็นสภาพของภาวะตัณหาไม่ชอบต้องอาศัยตาหูจมูกลิ้นกายมันไปพบในเลยมันจะดูงานมันง่ายดายเราเองเราก็เลยติดสอยห้อยตามเศษมันอยู่อีกอย่างเก่าถ้าเราเลิกแล้วล่ะมันมาได้อีกมันก็เหมือนกันเราเลิกไอ้วัตถุรูปต่างๆที่เราเคยเป็นทาสด้วยความเสพนึกว่ามันเป็นรสอร่อยอันนี้ก็เหมือนกันมันเป็นรถอร่อยพอเราเกิดรู้ตัวขึ้นมาหน่อยนึงเราเห็นมันแล้วเราจะเห็นว่ามันทุกข์ผู้ใดเหมือนกันกับชาวโลกที่เขา ไม่เคยรู้สึกทุกข์เลยก็อยากเสพอร่อยทางตาทางหูทางจมูกลิ้นกายก็อยากแล้วเขาก็ต่อสู้ก็หัดเลิกหัดวางบ้างเขาตรวจสัมมาทิฏฐิบ้างเขาไม่เคยเขามีแต่อยากแล้วเขาก็บริการตนเองได้มันมีอะไรหามาให้ตัวเองได้ทันทีเขาก็มีแต่ตัวสุขเพราะฉะนั้นคนที่เขาไม่เคยขาดเหลือเขาจะไม่เจอตัวทุกข์เศรษฐีหรือว่าคนที่มีทรัพย์สมบัติมีอะไรต่ออะไรที่จะเข้ามาบำบัดได้เมื่อเขาอยากเขาจะไม่รู้สึกทุกข์เพราะเขาได้เสพสมเสียทุกทีไปงั้นคนจนหน่อยคนที่ขาดเหลือๆหน่อยเพราะอยากขึ้นมาแล้วมันไม่ได้เสพสมมันไม่ได้บำบัดไม่ได้สุขสมตามที่เราได้ วิธีทำขวัญมันก็จะเห็นทุกข์ได้มากกว่าผู้ที่มีมีมีมีมีมีมีบำบัดพรั่งพร้อมน้องคนจนจึงเห็นทุกข์มากแต่พร้อมกันนั้นคนจนเห็นทุกข์ก็ไปแก้การโดยการจะไปทำบุญทำทานเพื่อที่จะได้มั่งมีร่ำรวยแล้วก็หามาได้บำบัดแต่ตัวเองเหมือนอย่างเศรษฐีก็บำบัดเขาก็เห็นว่าเศรษฐีเขาไปทุกข์เขาอยากได้เมื่อไหร่ก็ได้แต่สมอันนั้นยังไม่ใช่โลกุตระอันนั้นเป็นโลกิยะเป็นความเห็นของชาวโลกธรรมดาเป็นความเห็นของการบำบัดในทิศทางเดิมและทิศทางโลกโลกียคนจนเขาทุกข์แล้วเขาก็อยากจะพ้นทุกข์เพราะทำทานสิทำทานแล้วก็ สมบัติพระราชทานมาร้องไห้ก็ออกไปไว้เป็นทุนเป็นร้อยแล้วเราก็จะได้สมบัติพระราชทานนั้นมาแล้วเราก็จะได้เศษส่วนสุขสมเหมือนเศรษฐีอีกอย่างเก่าคนจนจึงไม่ได้ถูกสอนให้ไปถึงโลกุตระและถูกสอนเป็นโลกิยะอย่างเก่าเพราะฉะนั้นพระสอนให้มันทำทานมาทำบุญทำทานเราจะได้พ้นทุกข์พ้นร้อนเราจะได้มีสมบัติพระราชทานเราจะได้ร่ำรวยเราจะได้ไม่ต้องลำบากลำบนเหมือนแต่ชาตินี้เพราะชาติก่อนไม่ได้ทำมานี่สอนโลกียะธรรมดาธรรมดาแต่สภาพโลกิยะธรรมดาธรรมดาไม่ใช่โรคอุจจาระสอนบาปสอนบุญส่วนมันก็จริงเป็นสมาชิกแต่มันไม่ได้มีเป็นทิศทางมันไม่ได้เป็นปัญญามันไม่ได้เป็นความ ที่จะเรียนรู้โลกุตระเพราะฉะนั้นเขาสอนกันเอาอยากได้เท่าไหร่ก็อยากไปขอให้ทำออกมาเป็นวัตถุเป็นการทานออกมาเป็นส่วนแรกส่วนเปลี่ยนอะไรต่ออะไรเสียสละออกมาจริงๆมีตัวสระเสียด้วยนับด้วยปริมาณนับด้วยค่าของทางสมมติสัจจะทางโลกอะไรก็นับกันไปก็ได้แล้วมันสละออกไป 5 มันก็เป็นทุนของเรา 5 มันก็ฝากแบ่งไว้อย่างนั้นแหละจริงๆก็ของเราทำขยันหมั่นเพียรนั่นแหละมันไม่ได้กำไรมาเท่านั้นแต่ติดที่โลกสิไปขาดทุนอันนี้เป็นโลกุตระซ้อนเป็นปรมัตถ์คือจิตในจิตจริงๆไม่รู้เป็นแนะนำกันในที่โลกทำบุญ 5 มันก็จะได้ไม่ 5 ทำบุญ 10 มันก็จะได้ไว้ 10 ทำของดีของประ ราคาแพงไว้เท่านั้นมันก็จะได้เท่านั้นไปขี้โรคกว่าของทุนรอนของเราสิมันเป็นขาดทุนมันเป็นตัวกรรมตัวเวรเป็นตัวซวยในทางปรมัตถ์ซะอีกมีแต่เราไม่บอกสอนแกก็ไม่เป็นไม่ไม่ทำกันไม่ทำกันไม่ถูกแล้วการจะทำการทานด้วยวัตถุทานอะไรก็ทำเถอะจะเกิดมาบนช้อนเงินช้อนทองมันก็เพราะหนทางของเราแต่บารมีทางปรมัตถ์มันมีซ้อนอยู่อีกนะมันมีสอนอยู่อีกมันจะทำถูกด้วยทั้งโลกุตระเราก็ได้บุญทั้งโลกุตระเพราะคนที่ทำทานมากๆเป็นบุญเป็นทานมากๆทางวัตถุนี้นะเขาเกิดมาบนยอดเงินช้อนทองแต่พอมาทำไม่มีสวยมากเลยทีนี้ทุกท่านที่มีเงินมีทองทุกท่าน ร่ำรวยเห็นอยู่ได้คนที่ถูกพบร่ำรวยเพราะไม่มีคุณธรรมทางโลกุตตระแต่มีภูมิฐานโลกิยะเกิดใหม่บนยอดเงินทองทองบางคนยิ่งทุกข์ทรมานอย่างโน้นอย่างนี้สารพัดสารภีมีตัวอย่างให้เราดูได้เห็นได้อย่างเงี้ยมันไม่ๆๆมันไม่เข้าแก๊ปกันเลยตำบลทางวัตถุมีแต่บุญธรรมปรมัตถ์ไม่มีมีแต่บาปทางปรมัตถ์มากหลายด้วยซ้ำยิ่งหนักใหญ่ทั้งผู้ใดจะมีทั้งบุญปรมาด้วยมีบุญทั้งโลกิยะด้วยมันยังพระพุทธเจ้ามีเกิดมาบนช้อนเงินช้อนทองคาบช้อนเงินช้อนทองออกมามีบุญทางโลกด้วยแล้วบารมีทางธรรมท่านก็มีท่านไม่ติดท่านไม่หยุดถ้าไม่หลงใหลท่านอยู่เหนือมันและสิ่งเหล่านั้นไม่ได้ทำ ส้มตำมากคนนักพอเวลามีเงินมีทองแล้วทำยิ่งทำให้ตัวเองเลวร้ายตกต่ำใช้วัตถุนั้นทำบาปทำกรรมให้ตัวเองหนักเข้าไปใหญ่เลยทีนี้แทนที่ว่าถ้าเกิดว่าตัวเองไม่มีมากไม่มีมาอย่างนี้นะมันก็จะไปทำร้ายทำเลวแต่คนอื่นใช้อำนาจบาตรใหญ่บ้างเสพสมสุขสมโดยเร็วๆหนักๆให้แก่ตัวเองทับถมลงไปอีกบ้างไม่ทำอย่างนี้นะตัวเองชาติหน้ามาก็จะดีกว่านี้หน่อยเปล่าพอเวลามีมากที่ขาดใช้เงินช้อนทองมาผมมาทำลดลงมีความโง่มากชาตินี้เลยยิ่งเลวทำปรมัตถธรรมจิตที่เลวเสพตำรุนแรงอำนาจบาตรใหญ่กว่าบาทก่อเวรก่อภัยไว้อีกชาติหน้ายิ่งกว่าหมูกับหมายิ่งกัดสัตว์เลื้อยคลานลงไปเลย แทนที่จะไปทหารชาติหน้ามันจะไม่ตกต่ำปานนั้นหรอกแต่เพราะตนเองเกิดมามีทรัพย์สมบัติมีอำนาจในทางโลกียะอำนาจทางเงินทั้งทองทั้งหน้าทั้งทรัพย์สินอำนาจทางอำนาจแบบลูกโลกเลยได้อำนาจอันนั้นแหละมาทำให้ตัวเองยิ่งทรุดหนักจิ้งจกต่ำลงไปอีกช่วยเปล่าๆช่วยโดยไม่รู้เรื่องนะไม่เข้าใจและสอนก็สอนไม่ค่อยได้เพราะว่าปัญญาทางธรรมภูมิธรรมทางทางธรรมเนี่ยมันพูดกันไม่รู้เรื่องพูดกันไม่อ่ะยิ่งหยิ่งด้วยเออจะไม่ต้องรอก็ได้จะใหญ่กว่าพระกับเจ้าใหญ่กว่าอะไรอีกยิ่งมานะยิ่งใหญ่ด้วยแล้วยิ่งสวยมาหาซวยเลยเพราะฉะนั้นอีกตอนนี้แทนที่จะได้ก่อนจะ เกิดตกต่ำลงไปขนาดนั้นนะทีเดียวพรวดลงไปเลยไปหาเกิดชาติหน้าปั๊มลงไปยิ่งกว่าไอ้ที่ควรจะเป็นอีกไปอีกนักก็นักเลยเดี๋ยวจะเห็นได้ว่ามันฆ่าตนวัตถุสมบัติก็ฆ่าตนถ้าไม่เพิ่มภูมิธรรมแต่ทีนี้ถ้าเราเพิ่มภูมิธรรมเราก็จะมีไปตามขั้นตอนวัตถุสมบัติแล้วก็ทำทานแรงกายและก็ทำสมบัติทั้งนอกและก็ทำจิตใจก็ล้างชำระล้างชำระล้างชำระล้างอธิปัญญาญาณทัศนะวิเศษสร้างปรมัตถธรรมร่วมไปด้วยกันเลยมันสอดคล้องกันเองสอดคล้องกันเองพวกเรานี่ทำบุญทั้งทางวัตถุทั้งทำบุญทั้งทางจิตใจสอดคล้องกันไปเรื่อยๆแล้วเราก็จะถามเพราะว่ายังจะต้องเกิดต้องมีต้องเป็นก็ไปแม้เราจะไม่มีบุญทางวัตถุ เหล้าก็เป็นพระอรหันต์ได้โดยไม่ต้องรอร้างว่าเราจะต้องเกิดมาเสพสุขด้วยลองบำบัดบุญบารมีนี้เราจะสู้ได้หรือไม่ได้เราไม่ต้องก็ได้โทรมาทำทางธรรมแท้จริงเนี่ยมันถึงปรมัตถ์ถึงขั้นอรหัตผลคุณจะเป็นพระอรหันต์เมื่อใดเมื่อใดก็เป็นสิไม่จำเป็นหรอกจะฉันไม่เคยเป็นเศรษฐีเกิดมาเป็นเศรษฐีร้อยล้านพันล้านยังไม่เคยก็ไม่ต้องเคยก็ได้เป็นพระประธานไปก่อนจะต้องมีบุญบารมีเป็นเศรษฐีร้อยล้านพันล้านก็ได้ไม่จำเป็นน่ะแต่ใครอยากจะเกิดมาอีกเป็นเศรษฐีร้อยล้านพันล้านคุณปฏิบัติคุณธรรมเข้าไปทั้งโลกก็ละวางลงไปถ้าอยากจะได้อิ่มมันก็สั่งสมไปอีกสมบัติของตัวเราเองทั้งสิ้นพระพุทธเจ้าเกิดมาไม่ใช่สมบัติของผู้อื่นสมบัติของท่านเองทั้งนั้นใครเกิดมาฐานใน ทั้งตัวทั้งนั้นทำบุญบารมีอย่างไรก็อย่างนั้นแต่ถ้าโง่ทั้งภูมิธรรมแล้วนั่นแหละสมบัติทางโลกยิ่งฆ่าตัวเองอันนี้แถมลงไปซ้ำซ้อนให้ฟังพิสดารเป็นสภาพหมุนรอบรอบเชิงซ้อนอาทิตย์นี้ก็มันเน้นเอาไอ้ตรงที่น้ำพริกไทยซึ่งมันเป็นเพราะว่าตัณหาเป็นรสอร่อยทางจิตวิญญาณทางภาวะภพรถอร่อยอันนี้มันมีจริงๆอ่านมันให้เจอจับตัวมันให้ได้จับไม่ได้จริงๆถ้าจับอาการมันไม่ได้คือจับรูปจับนามันไม่ได้ไม่เห็นรูปไม่เห็นนามันก็พูดไม่รู้เรื่องรูปนามของโรงพระกิเลสโทกิเลสก้อนโตๆหยาบๆใหญ่ๆคุณจับมันได้ฉันได้ ปากกาในจิตเจตสิกของเราฉันใดอาการท้องถิ่นฉันนั้นเหมือนกันรูปร่างเนื้อตัวหน้าตามันจริงๆเหมือนกันคุณก็คงไม่โง่จนกระทั่งเห็นอารมณ์ๆมาแล้วเป็นรูปแหมอย่างกับยิ่งกับเมฆฝนยิ่งกว่าฟ้าคะนองมาแล้วเบื่อคุณจับไม่ได้ก็เกินไปแหละเพราะว่าที่นั้นมีพระใหญ่ๆหยาบๆมันก็มีให้แก่เรามันจับไม่ได้ก็เหลือเกินเพราะงั้นถ้ามันอยากๆๆอย่างนั้นต้องแก้มันในฐานะอินทรีย์เรายังไม่แข็งลุกเดินไปหางานทำหาอิริยาบถใหญ่ลบล้างอย่ามานั่งแช่แล้วก็โง่สัปหงกหรือไม่ก็นอนไปเลยมันก็ยิ่งอ้วนพีเลยให้อาหารมันเลย ถึงได้มีคำสอนคำกล่าวกันว่าอย่านอนเมื่อง่วงอยากนอนหลับในตอนง่วงๆเพราะถ้าเกิดเราให้อาหารมันเลยนอนหลับแล้วเป็นตอนง่วงๆไม่เอาถ้าเราง่วงๆแล้วเราต้องทำให้จิตใจแจ่มใสเบิกบานเราไม่นอนนอนด้วยง่วงๆเราจะต้องทำให้จิตแจ่มใสและทีนี้ก็ค่อยตั้งใจว่าจะพักจะหลับจะพักหลับลงไปด้วยจิตแจ่มใสนั่นแหละแล้วมันจะรับรับไปเลยพับไปเลยหรือว่าหลับไปเลยไปโดยเราไม่รู้ตัวหรอกตอนตัดระหว่างที่แจ่มใสแล้วก็กลับไปดับด้วยจิตแจ่มใสอย่างนั้นตื่นมาจะจิตแจ่มใส ถึงแม้ว่าตื่นมาไม่แจ่มใสเพราะดับลงไปแล้วแล้วเกิดมีกิเลสอีกตอนตื่นขึ้นมาแล้วก็ยังง่วงๆผิดๆอยากจะหลับดึกๆดื่นๆอยู่เวลาจะฝืนตอนขึ้นมาก็จะเห็นแล้วว่ามันทุกข์เราจะดึงมันขึ้นมาเราจะไม่ให้มันง่วงเห็นแล้วมันจะทุกข์พอดีลงไปให้มันหน่อยโอ้มันจะอร่อยมันจะอร่อยมันจะเอาอานมันไม่เจออ่านไม่ได้เจอเราจะต้องมีกะลาอย่างไรก็ตามมีฤทธิ์แรงอย่างไรก็ตามที่เราจะสลัดหลุดสลัดรถบี้จะเรียกว่ากระตุกจะเรียกว่าสลัดจะเรียกว่าทำอย่างไรให้มันขาดถอยออกไปแล้วดูที่เราทำน่ะดูของเราเราทำอย่างไรก็ตามแล้วก็ดูว่าเอออย่างนี้มันออกไงอย่าง ไปทำอย่างนี้ของใครก็ของมันทำเอาเองทำอย่างไรของตัวเองทำเอาเองเรารู้จริงๆต้องเห็นอุบายเครื่องออกของตนเร็ววันอิสระนะอุบายออกฤทธิ์สรณะสลัดออกเพราะอีลูกนี้มันไม่มีอื่นแล้วมันไม่ใช่ก้อนทองคำและจับมันเปล่าไปไม่ใช่วัตถุอย่างนั้นคุณต้องใช้ลักษณะลักษณะสลัดออกลักษณะไม่รู้เราทำอาการนามวันนั้นน่ะอาการและรักษาอันนั้นน่ะทำให้มันเปลี่ยนมาแล้วก็ดูอาการใหม่ดูดูให้ออกสิ่งที่ถูกรู้ก็ต้องรู้ได้ว่าตอนนี้อารมณ์หรืออาการของจิต ไม่มีผีที่นะมีธาตุอยู่เป็นจิตแจ่มใสเป็นจิตที่แจ่มใสปราศจากผีตัวนี้อารมณ์ผีอารมณ์ผีนั้นไม่มีคุณต้องอ่านของคุณน่ะอารมณ์จิตของใครก็ของมันไปลูกของใครของใครก็ได้เมตตาเมตตานับประสามิติของใครของมันพี่มันเข้าคลองเอาของเราผีมันไม่เข้าคลองของเราใส่ก็ของเราแล้วก็ใช้ปัญญาซับซ้อนลงไปเห็นซ้ำๆใช้ประโยชน์ขึ้นกระหน่ำลงไปจริงๆเลยว่าดีไหมเล่าแจ่มใสที่มันง่วงๆๆงับๆเนี่ยมันดีกว่ากันไหมทำไมถึงโง่นักแล้วเอาเลวแล้วก็ว่าจะมาเอาดีหน้าโง่ ผู้ชายก็ไอ้หน้าโง่ผู้หญิงก็เรียกอีหน้าโง่ได้เลยเอากันหยาบๆกันเนี่ยเอากันหนักๆเนี่ยเออผู้ชายก็เรียกไอ้หน้าโง่ผู้หญิงเขาเรียกอีหน้าโง่อะไรกันเราก็รู้ๆอยู่ว่าเราจะมาเอาดีอ่ะแล้วก็มาเอาเลวอย่างนั้นน่ะมันจะไปใช้ได้ต้องเอาจริงๆกับมันเพราะอะไรรู้ไหมเพราะว่ามันติดจริงๆมันเป็นธาตุมันจริงๆมันสยบจริงๆแล้วมันก็หลงอร่อยจริงๆแล้วพอให้เทียบกันจริงๆอะไรอร่อยกว่าล่ะเด็กกำลังมืดๆๆอยู่นี่ตอนนี้ขึ้นยางใสขึ้นหรือยังอ่านเดี๋ยวนี้ใจปัญญาอ่อนเดี๋ยวนิสัยอย่างนี้ก็อย่างนั้นอันไหน สวยกว่ากันอันไหนมันดีกว่ากันใช้ดีกว่าแล้วทำไมถึงจะให้ต้องให้ตาเน่าไอ้หน้าโง่อยู่ล่ะหาไม่รู้มันมายังไงมันมาไม่มีปีกไม่มีคุยซะด้วยนะไม่แห่มาด้วยนะไม่รู้มันเข้าข้างไหนไม่รู้พูดสิมันเข้าทางตาหรือหูจมูกลิ้นกายหรือว่าทั้ง 9 มีทวารอื่นอีกนะมันเข้าทางไหนอุดมันทุกทางโดยจริงแล้วก็คือกำลังใจเราอินทรีย์เพราะว่าเราอ่อนโดยจริงแล้วก็กำลังเราอ่อนเราไม่ไม่มีข้อแม้เลยเห็นอยู่ทนโท่หลักๆอยู่อย่างนี้ฟาดฟันลูกเดียวฟาดฟัน คุณต้องทำออกให้มากปฏิเสวามิที่เราพบเรามีเราทำทำมากวิธีทำหลายอย่างเรารู้ว่าอย่างนี้หลุดอย่างนี้ออกทำให้แก่เราเองตั้งแต่ไม่ขยับเขยื้อนตั้งแต่ในภายในจนกระทั่งกำลังภายในก็สู้ไม่ได้เร่งกำลังภายนอกเลยขับเคลื่อนด้วยอิริยาบถใหญ่ที่จะล้มล้างถ้าคุณปล่อยคุณก็เสพคุณเสกสิ่งที่ไม่ควรเสพใช่ไหมพิจารณาให้ดีปฏิเสธว่านาก็คือพึ่งเสพสิ่งที่พิจารณาแล้วเสร็จพิจารณาแล้วไม่ใช่ว่าพิจารณาเห็นสิ่งไม่ดีก็ไปเสียสิ่งไม่ดีนะคุณก็จะไปหวังดีให้แก่ตนอะไรคุณไม่ได้ทำตนให้มันเจริญในแบบนั้นแต่พิจารณาแล้วอันนี้ดีกว่ารถเสพสิ่งที่ เสพเพราะฉะนั้นให้อารมณ์ของเราเสพยาไปให้อารมณ์ของเราเสพสิ่งที่เป็นอกุศลอย่าให้มันไปเสพสิ่งที่มันเราไม่เอาเราไม่ให้มันคุ้นอันนั้นไม่เคยนั้นต้องเอาความเคยมาในด้านที่เราต้องต้องการหรือเรารู้โดยปัญญาจริงมันไม่ใช่ว่าเราทำงมงายเรารู้เหตุรู้ปัจจัยและเหตุรู้เหตุรู้ผลอยู่ทุกตัวเพราะต้องมีกำลังอินทรีย์ภาระที่จะต้องเอาชนะโดยตนจริงๆการเสพคนก็เป็นหลักการการพิจารณาถึงเสพสิ่งที่พิจารณาแล้วเสพก็เป็นหลักการขณะนี้คุณฟังเป็นทัศนะคุณไปสังวรระวังของตัวตนแล้วก็ทำให้มันลงตัวเศษสภาพที่ควรเสพติดเสนายังไงก็ต้องเอาอธิบายโดย อภิวาทะนะสีให้สิงสู่อยู่อาศัยว่าสามีไปวัดที่อยู่สภาพที่อยู่ที่เป็นตอนนี้เราพูดถึงปรมัตถ์ก็คือจิตหรือเจอแต่สิ่งของเราที่มันอยู่เป็นให้มันอยู่ให้มันเป็นอย่างที่เป็นอัฐิอย่าให้มันเป็นอย่างที่เป็นหาญนะอย่าให้มันเป็นอย่างที่เสื่อมต่ำย้ายเป็นหินนะอย่าให้ปัญหายันนะอย่าให้มันเป็นอย่างเสื่อมอยากให้เป็นอัตถิให้มันอยู่อยากอัดที่จิตต้องให้เป็นอาทิตย์จิตรปลงใสปราศจากนิวรณ์นี้มันเป็นอันที่จิตถ้ามีนิว มันไม่ใช่วันที่ 7 มันเป็นจิตเสือมันมีนิวรณ์มันมีกิเลสมันมีปัญหาพอแล้วไม่ให้มันเป็นนี่อธิบายลักษณะคือให้มันอยู่อย่างอาทิโดยอนุพยัญชนะโดยพยัญชนะมันก็แปลได้ทีนี้โดยอัดแปลออกโดยกรรมวิธีความหมายสู้เลยตรงๆอดทนข่มขืนเข้าพิจารณาด้วยปัญญาด้วยกระทำโดยวิปัสสนาด้วยเห็นอธิปัญญาให้เกิดด้วยอาทิจิตที่เกิดจริงจิตให้เอาชนะให้มาอยู่ในรูปหล่อให้มาอยู่ในอารมณ์ที่เป็นอารมณ์ที่เรารู้อยู่แล้วว่าเราจะทำให้เป็นอารมณ์อะไรสูงขึ้นแล้วก็ปรับให้มันเป็นอารมณ์นั้นทรงขึ้นปัญญาก็ซ้ำซ้อนขึ้นไปด้วยทรัพย์ซ้ำลงไป ดีอย่างนี้ดีอย่างนี้เหตุผลอย่างนั้นมันไม่เข้าท่าเหตุผลหาเหตุหาผลซ้ำซ้อนลงไปจริงๆทำจริงๆไม่ใช่เอาแต่พูดต้องปฏิบัติประพฤติจริงๆไม่ใช่เอาแต่คิดเอาแต่รู้ไม่ใช่ลงมือทำทำตลอดเวลาให้ได้มากพระพุทธเจ้าจึงไม่มีคำอื่นอีกเลยรู้ก็รู้อยู่ว่าเครื่องออกก็มีอยู่แต่ทำไมจิตไม่แล่นไปเพราะเรายังไม่ได้ทำให้มากและอีกอันนึงท่านก็บอกว่าเพราะเรายังไม่พ้นวิกฤตอิจฉาจิตจึงไม่แล่นไปแสงสว่างจึงไม่เกิดจึงไม่เห็นรูปหรือรูปก็หายไปมันก็จะมีอยู่อย่างนั้น มันจะตกลงไปอยู่ในสภาพที่จะแก้มันก็แก้ลูกเดียวนี่แหละทำให้เกิดแสงสว่างหรือเห็นรูปที่เป็นรูปแจ่มใสหรือรูปอะไรก็แล้วแต่ที่เราจะกำหนดเดี๋ยวจะเข้าหาเรื่องเห็นรูปว่าในสภาพของพบในภพมันจะมีอะไรบ้างแต่ตอนนี้ก็ขอเกลี่ยลงไปซะก่อนน่ะให้มันละเอียดลึกทีนี้ก็จะชี้ตัวโดยภาษาสภาพที่มันมีอยู่ 2 ตัวลักษณะของทีมงานที่เป็นตัวนี้ เป็นอาการเป็นอาการดึงดูดหิมะตัวที่นะนี่เป็นตัวที่ตั้งตัวตกผลึกลงตัวตกสู่สภาพหลับสนิทพระนี่เป็นสภาพอากาศดึงดูดเข้าหาสภาพหลับหรือว่าเริ่มเป็นสภาพนี้มาก่อน มิตรพระเป็นตัวฤทธิ์เป็นตัวแรงมากบอกอีกทีมันเป็นตัวฤทธิ์แรงของของสภาพของจิตที่มันอ่อนมันมีฤทธิ์แรงของผีมันมีฤทธิ์แรงของตัวกิเลสนี่แหละมาดึงมืออาการอย่างนั้นหนูเห็นหน้ามันเป็นพวกนี้เห็นชัดเลยมั้ยแหมหนวดงงเลยใช่มั้ยเออถ้าเราเป็นนักปฏิบัติธรรมและจิตใจสิ่งนี้เราอ่านออกจริงมันไม่มีปัญหาหรอกคุณพูดอย่างนี้พูดทีไรก็ถูกตัวทุกทีเพราะฉะนั้นจำเพาะกำกับกับคุณลงไปที่กำลังอธิบายเกี่ยวกับคุณเอาไปให้ดูรู้ตัวมันคุณค่าตัวนี้คุณต้องฆ่าถ้าตกที่หน้าตบ นารูโตะผลึกหรือตกลงสู่หลับหมดแรงคุณเสร็จมันเสร็จมันถ้าให้เอียงลงไปแล้วถ้าเราจะแบ่งว่าเป็นตัวเปอร์เซ็นต์แล้วเราก็ 150 เปอร์เซ็นต์ตัวมีดคือ 50% ด้วยความที่ยังมีแรงหรือความรู้ตัวถ้าตกอีก 50% ลงหลังไปแล้วนะมันมีแต่จะมีเหมือนคนตกน้ำหัวมิดแล้วหมดแรงแล้วเหลือแต่ปลายมือนี่มีท่าจมลงสู่ก้นบึ้งเหวท่าเดียวพอเริ่มต้นจะเริ่มหรี่ก็เริ่มจะมีฤทธิ์ของไอ้ผีนี่มันดึงมาๆๆเริ่มต้นแล้วคุณจัดการเลยอย่าปล่อยปละละเลยไปถึงที่นั่นถ้าตกผลึกหรือว่าตกสู่หลัก ลงไปเป็นก้อนเป็นรูปนิ่งกริยาไม่มีจะลดกิริยาอ่อนแรงลงทุกทีเพราะเริ่มต้นมีตัวหรี่ที่นำทางที่ท่านแปลว่าถ้าจะเอามาเรียกในอุปกิเลสที่นั้นพิทักษ์อุปกิเลสความหมายของคำว่าอุปกิเลสก็เป็นการกำกับว่ามันไม่ใช่กิเลสตัวหยาบๆง่ายๆเหมือนลูกโลกนะทีนี้ถ้าโลกๆเราก็รู้อยู่แล้วว่ามันหยาบมันใหญ่มันก็งงๆๆประเภทของชั้นต้นๆคนตื้นๆในคนทั่วไปทีนี้มาขั้นสูงขั้นลึกแล้วเราจะต้องรู้ว่าไอ้หยาบๆอย่างนั้นมันของหน้าอายอย่าๆอย่างนั้นมันของโลกเขา เพราะฉะนั้นอุปกิเลสที่แท้จริงแล้วล่ะก็แม่มันเกิดอยู่ในจิตของเราข้างนอกไม่มีใครรู้ว่าเริ่มรู้แล้วเนี่ยทีนะมีพระของพระอริยะชั้นสูงเป็นผู้ที่ฝึกเชี่ยวชาญในเรื่องของจิตเจตสิกรูปนิพพานเป็นผู้ชำนาญในปรมัตถ์พระเริ่มจับตัวได้ไอ้เจ้านี่มาแล้วนี่ผ่านนี่ก็ยิ่งเราแยกให้ชัดเห็นชัดกริยาของผีมาแล้วถ้าเรามีสติแรงมีสติได้ฝึกบ่อยเราก็จะรู้มันชัดมาแล้วเริ่มมันเริ่มเอื้อมเข้ามาแล้วทำให้เราดีลงไปปั๊บเรามีสติรู้ตัวแล้วเราก็รีบจัดการมันก็ง่ายขึ้นสติจึงช่วยเรามากสติช่วย มีสติแล้วมีความพยายามมีการสังวรเสมอและเราก็จัดการมันบ่อยๆบ่อยๆมันจะแข็งแรงเข้าแล้วเราก็ยิ่งซ้ำซ้ำความเป็นไปได้เราก็จะยิ่งจะรู้อุบายเครื่องออกเหลี่ยมมุมเราจะรู้เรื่องกรรมวิธีรู้เรื่องที่จะต้องทำแก่ตนเราไปโอ๋มันไม่ได้โอ๋ไม่ได้ปล่อยมันไม่ได้เรานึกดูอีกทีนึงคนโลกๆซึ่งพูดซ้ำซ้อนหลายครั้งแล้วคนโลกๆหรือคนทั้งโลกเขาเนี่ยเขาไม่ค่อยจะหลับไม่ค่อยจะนอนเขาไม่ค่อยจะหลับไม่ค่อยจะนอนเพราะเขาไปหลงตามแต่เขาเสพกามก็ไม่ได้เสพเพราะว่าตัณหานะ เข้าไปเสียบกาวหมดปัญหาเขาก็ไม่ค่อยหลับค่อยนอนเหมือนกันคุณเสพกามลูกรีบขึ้นมาต้องรีบไปทำงานต้องอะไรต่ออะไรไม่ค่อยได้หลับได้นอนน่ะเยอะมากหลายเลยพวกยิ่งหนุ่มๆสาวๆจอมดิ้นเขารู้สึกว่ามันเป็นชีวิตชีวาเอร็ดอร่อยวันวันคืนๆไม่มีเวลาหลับไม่มีเวลาพักไม่ค่อยพักหรอกกินเข้าไปเอาพลังงานหนุนเพิ่มเติมอะไรต่ออะไรต่างๆนานาทำงานทำการเอาเข้าไปกินอาหารให้พอกินอาหารให้มันเป็นพลังงานที่เขาเป็นหนุนแก้ไขไอ้ตัวเรื่องง่วงเรื่องหลับนี่เขาเองเขาไม่เห็นว่ามันเป็นอะไรแต่เขาก็ไม่รู้หรอกนะเขาก็รู้ว่ามันก็อร่อยเหมือนกันมันก็ พักมันก็สบายดีเหมือนกันแต่เขาเองก็พยายามตัดซึ่งเขาไม่ได้เรียนแบบปรมัตถ์ไม่ได้เรียนแบบธรรมเขาก็เลยทำเป็นทิ้งขว้างไปเลยไม่แยแสเอาอันอื่นกลบเกลื่อนไปได้กินได้อยู่ได้นู่นได้นี่เดี๋ยวอุปทานนั้นนี้แก้ไปเขาก็ไม่ต้องพักต้องหลับต้องนอนไม่ต้องนอนเท่าไหร่หรอกยังเป็นหลงเป็นเงินเป็นทองเป็นสนุกสนานต้องทำเงินก็จ่ายเงินมาก็แก่ไปปิติได้เงินมาก็ชื่นใจได้กินก็ชื่นใจได้แต่ดอกแดงๆก็ชื่นใจกลืนด้วยปิติเหล่านั้นเป็นรถเลี้ยงตัวเองไม่ค่อยนอนไม่ค่อยนอนเขาก็ยังอยู่ได้เขาไม่ค่อยได้นอนเท่าไหร่หรอกพวกเรานี่สิเนี่ยพักผ่อนมีเวลาว่าจะว่าจะนอนเลยแม้เวลาอยู่เฉยๆว่างๆเดี๋ยวก็พักอยู่ในตัวนะเราไม่ได้ไปเต้นแร้งเต้นกาไม่ได้จ่ายแคล อย่างคนโลกเค้านะคนโลกนี้ก็จ่ายแคลอรี่มหาศาลเลยนะไม่หยุดไม่ยั้งแม้แต่คิดก็ไม่หยุดคิดฟุ้งซ่านก็ไม่หยุดฟุ้งซ่านได้เหมือนเรานะเราเนี่ยฟุ้งซ่านก็น้อยผมก็ไม่ออกไปไกลอะไรยิ่งกามก็อ่อนลาบยศก็อ่อนอะไรเราอบายมุขก็ตัดขาดแล้วอะไรงี้มันไม่ฟุ้งไปมากหรอกแคลอรี่ไม่จ่ายเท่าไรเราได้พักในตัวผ่อนอยู่ในตัวอยู่เยอะแล้วเยอะแล้วนะแต่พอยังตลาดต่างๆไอ้กินภพนี่ต่อสู้ 40 นิ้วมาต่อสู้ให้กินกับไอ้ตัวที่มันไปดูดไปดึงกระทบเพราะปัญหานี้ก็มาจ่ายพลังงานตัวนี้ต่อสู้กับตัวนี้เหน็ดเหนื่อยเน็ตเหนื่อยกับ มาจ่ายตัวนี้มันซับซ้อนเหลือเกินพร้อมกรรมวิธีที่จะดักรู้คุณจะต้องรู้ตัวมิตรถังให้ได้ก่อนมิทธะเห็นมันมืดๆๆมาเอาเลยตัดมันก่อนอย่าให้มันตกไปถึงที่นะถ้าตกไปถึงที่นั่นแล้วคุณเสร็จมันเสร็จจนกระทั่งตัวเองจะไม่รู้ว่าตัวเองไม่เป็นแผลเป็นเข้าไปแล้ววุฒิก็ไปจนกระทั่งรับคนอื่นเขาเห็นแล้วแต่ตัวเองรู้สึกว่าตัวเองไม่หลับรู้สึกว่าตัวเองไม่ไม่ได้เป็นมันมันก็กรรมวิธีนี้ต้องอ่านสภาพ 2 นี่แย่ออกจากคุณจะแยกให้ละเอียดกว่านั้นนี่มาแล้ว สีตัวนี้นี่มาชัดๆเห็นหน้าใหญ่นี่มันยังไม่แรงหรือแรงแรงมากขึ้นขนาดไหนคุณอ่านของคุณจะแบ่งเป็นอีก 100 ชั้นก็ได้อาการของสีนั้นมีทางจะแบ่งเป็นอีก 100 ชั้นก็ตามใจแต่ก็สำคัญคุณก็จะต้องรู้ว่าคุณไม่จำเป็นจะต้องเสพคุณด้วยประการใดๆตัดออกมาน่ะตัดออกมาเพราะในการปฏิบัติพระพุทธในเวลากลางวันธรรมดาเราต้องรู้ว่าเราอยู่ในภาวะตื่นกลางวันเราตื่นพอถึงกลางคืนวาระควรนอนเราก็จะลงมือนอนเราต้องรู้ว่านอนเป็นนอนตื่นเป็นตื่นหลับเราไม่พักเราไม่เพี้ยนก็คือเราจะพักเราจะเพี้ยนนั่นเองคำว่าเราไม่พักเราไม่ผิด จะพักเราจะเปลี่ยนตอนนี้เราจะพักเราจะพักพักก็ต้องทำอารมณ์ให้แจ่มใสเดี๋ยวมันก็พาคุณไม่ต้องกลัวหรอกคนอย่างเราไม่ต้องใช้ยานอนหลับจริงๆตั้งอารมณ์ไม่ดีเลยฝึกเป็นนักศึกษาชั้น 1 หลับไปด้วยจิตแจ่มใสจะนั่งหรือจะนอนก็จะดูลมหายใจหรือว่าจะตั้งอะไรเป็นสิ่งที่จะทำอารมณ์กับสัญญาเดี๋ยวจะเข้าเรื่องของผมนะอารมณ์กับสัญญาฌานหรืออสัญญีมันจะมีอยู่เดี๋ยวจะแบ่งช่วงอธิบายอารมณ์อธิบายสภาพของพ่อไปฟังเลยแล้วไปในภพนั้นอะไรจะเป็นฌานอย่างใดเป็นผีนะมีสะใจอธิบายให้ละเอียดที่คุณฟังส่วนสภาพของอารมณ์กับสัญญาแล้วจะไปยังไงเพราะฉะนั้นเราจะได้รู้เลยว่าคนที่นั่งปฏิบัติเชิงทางหลับตา เตลิดเปิดเปิงไปยังไงอัสนีและสภาพพบสภาพฌานหรือกิเลสแล้วจะอธิบายให้ฟังนะเมื่อก่อนก็บอกวิธีก่อนว่าก่อนนอนนะพยายามนอนด้วยจิตไสตั้งจิตไว้สายเดี๋ยวมันหลับไปมันจะหลับเนี่ยมันจะหลับไปมันจะไม่มีอาการของไอ้ตัวดูหน้ามันชัดยิ่งคุณอ่านมันชัดคุณจะรู้อาการของทีนี้ถ้ายังอยากกางก่อนอะไรก็ตามแต่คุณจะเห็นหน้าเห็นหนวดมันเลยคุณจะเข้าใจเลยว่านี่ตัวนี้มันมาเพ่นพ่านตัวนี้มันแซมปนเข้ามาไม่แซมปนแต่เวลา ใจใส่กูทำไปเถอะถึงเวลาบอกคุณตั้งใจจะพักคุณตั้งแล้วอธิษฐานจิตคุณมีคุณตั้งฐานจิตไว้อย่างดีแล้วว่าคุณจะพักคุณรู้แล้วว่าพักคืออะไรคุณไม่ได้โง่อะไรแล้วคุณเข้าใจทักก็คือจะหลับประเดี๋ยวจะนิทราจะหลับนะนอนแล้วหรือไม่นอนกูจะนั่งก็ตามใจเหมือนอาการเหมือนกันแต่นั่งยากกว่านางนี่ทรงไม่ยากกว่านะเพราะฉะนั้นนั่งแล้วจะตกไปหากิเลสมากกว่าแต่ถ้านอนแล้วง่ายกว่านอนแล้วก็ตั้งใจใสไว้ดีๆแล้วมันจะลงไปหานิทานหรือหลักไม่มากกว่าหลับแล้วก็หลับสดชื่นหลับเพราะหลับแล้วทีนี้นายหลับมันจะเป็นไปไงคุณก็ไปคุมมันยากละตอนนั้นเราก็หลับไป