230522-3-012 ทางเอกภาค3-ตอน012(หน้า065)-พ่อท่าน-สันติอโศก-ท057.txt
เนื้อหาในไฟล์
วันที่ 22 พฤษภาคมพุทธศักราช 2523 พ่อท่านพระโพธิรักษ์อบรมทำวัตรเย็นบรรยายทางเอกภาค 3 บทที่ 1 ที่พุทธสถานสันติอโศกเรียนต่อก็จะทบทวนแล้วก็จะคงจะได้หมดฌานกันในบทนี้แต่ก็จะต่ออีกนิดหน่อยชานจะจนจะขึ้นถึงวิชาต่อไปอีกแล้วของเรื่องของชายนี่มันเป็นฐานที่สำคัญและเป็นเรื่องที่มีมามากมีมานานฟั่นเฟือนมีมาเก่าแก่หรือ วิธีไพรนักบวชนักพรตของศาสนาในไหนเขาก็มีเขาไม่เรียกชื่อว่าชาญก็มีเข้าไปเรียกอะไรๆอื่นแต่มีลักษณะอย่างนี้อยู่ในอินเดียนี่เป็นแหล่งศาสนาลัทธิต่างๆนะครับก็หลงพวกเรื่องชาญณรงค์ว่าเรียนผู้บัญชาการอะไรกันเนี่ยโดยที่มันไม่เข้าใจทะลุปรุโปร่งมันซ่อนๆแทรกแทรกเพี้ยนๆกันอยู่เล็กๆน้อยๆมากเหลือเกินเพราะเรื่องชาญจะไม่ใช่เรื่องเล่นๆที่จะต้องระมัดระวังเป็นเรื่องที่เราไม่ได้เข้าใจเอาง่ายๆโดยที่ไม่มีสภาวะรองรับและยิ่งมียิ่งใหญ่เป็นเรื่องที่จะต้องรู้จริงมีจริง จริงเข้าใจจริงและมีสภาวะที่มันเกี่ยวเนื่องกันซับซ้อนไปจริงๆพระพุทธเจ้าปฏิบัติจนเกิดฌานและในคำว่ารูปประธานเนี่ยมันก็จะเป็นสภาพรวมเลยว่ารูปฌานนั้นละละสิ่งที่เป็นอกุศลและกามสัญจรสิ่งที่เป็นอกุศลและกามสัญญาทั้งหลายอรูปประชานจะละรูปบัตรสัญญาทั้งหลายเอารูปประชาชนสัญญาซึ่งไม่ใช่สภาพของ ตามเป็นสภาพของจิตในจิตจะมีเศษอะไรอยู่ก็ตามใจเอารูปปัจจุบันตั้งแต่อย่าเป็นรูปราคะอรูปราคะไล่ไปรูปราคะเศษที่เหลืออย่างไรก็ตามแต่บางเบาซ่อนซ้อนไม่ใช่ต่อตรงมาจากทวารตาหูจมูกลิ้นกายและเป็นชั้นๆซ้อนๆๆเหลืออรูปก็เป็นสภาพที่ว่ารูปนี้คือเห็นชัดรู้ชัดอ่ะรูปบางเบาเข้าไปอีกจนกระทั่งเกิดจะไม่รู้ตัวแล้วยังมีรูปที่จะละอ่ะรูปเป็นสภาพ พ้นทุกสิ่งทุกอย่างเป็นเนวสัญญาพ้นเนวสัญญานานสัญญาพ้นอากิญจัญญายตนะคือเป็นอากิญจัญญายตนะอากิญจัญญายตนะเองนี่แปลว่าไม่มีไม่มีอาการสานันท์กาวิญญาณนินจานั้น
อ่านต่อ
มันมีเพราะข้ามไปถึงขั้นกินจรรยาแล้วมันไม่มีมันไม่มีจะต้องละสภาพของรูปฌานเองแม้ที่สุดมันไม่มีสภาพที่เป็นเรื่องราวอะไรที่เป็นราคะอะไรเลยไม่เป็นราคะอะไรด้วยไม่เป็นราคะอะไรด้วยแต่ก็ยังเป็นรูปเป็นจิตเขาเรียกซ้อนกัน อรูปฌานมันเป็นขั้นอรูปฌานที่ได้สูงแล้วเราก็ยังจะต้องรู้ให้ชัดแล้วก็ไม่ติดไม่ยึดเราจะเรียกว่าเรามีก็ได้เราจะมีสภาพโรคจิตอย่างนั้นเช่นว่าเราจะมีสภาพอากาศนะเราจะมีอาการสายัณห์สัญญาเราจะมีวิญญาณัญจายตนะเราจะมีอากิญจัญญายตนะเราจะมีในวัดสัญญานาสัญญาจะชนะจะเรียกว่าเรามีสภาพนั้นเราจะมีเมื่อไหร่ก็มีมันจะมีเมื่อไหร่ก็มีเราจะไม่มีเราก็ไม่กำหนดเป้าหมายไม่ติดคิดไม่สำคัญอะไรก็ไม่มีแต่มีเมื่อไหร่ก็มีทันที ไม่มีก็ไม่มีไม่ต้องกังวลไม่ต้องกังวลไม่ต้องปิดไม่ต้องมีไม่ต้องเป็นไม่ยึดไม่ติดไม่สำคัญว่าสภาพอย่างนี้ที่กินสภาพนิพพานเป็นสภาพที่ถ้าเขาบอกว่าเวลาที่นิพพานคือดับสนิทตามที่เขาหมายกันเหลือเกินดับสนิทก็คือการกำหนดสัญญาเวที 23 นิโรธคือการกำหนดสุดยอดที่จะรู้ว่าสภาพที่เราไม่ติดไม่ยึดหรือสภาพที่ว่างสุดหมดแล้วไม่มีอะไรอย่างรู้แจ้งหมดแล้วแล้วก็รู้สึกรู้แล้วเข้าใจทุกอย่างแล้วเป็นสภาพนิโรธไม่ชอบไม่ใช่สัญญาณมันก็เป็นการดับโดยดับที่ไม่มีภาษาคนดับอย่างรู้ดับอย่างเข้าใจแจ้งสุดหมดเลย ที่นี่พอรู้อีกทีนึงก็ที่นี่กลายเป็นไม่ต้องดับรู้แล้วก็ไม่ต้องดับมันดับในตัวของพูดได้นั้นเองพูดได้กูเป็นผู้มีนั้นดับเองเพราะฉะนั้นการที่ได้แล้วได้ดับแล้วนี่เราปฏิสนธิจึงเราจะต้องมาไม่ดับฝึกไม่ดับต่างหากล่ะพอทีนี้จะกล้าขึ้นต้องคืนมาถ้าเราไม่คืนมันก็ดับไปพวกฤาษีชีไพรถึงไม่ดับๆๆแล้วก็ไม่เอาแล้วอะไรก็ไม่เอาไม่ปรุงไม่สร้างไม่แต่งไม่คิดดับดับแล้วก็หลงเพลิดผิดเป็นมิจฉาทิฐิจึงไม่เกิดการกว้างขวางจึงไม่เกิดการทันสมัย ไม่เกิดเป็นโลกะวิทูจึงไม่เกิดเป็นพหุชนะให้ตายะจึงไม่เกิดเป็นโรคกรรมพันธุกรรมปายะโรคลำปางอนุกรรมปายะอะโลกำปังอนุกรรมปายะยังไม่อนุเคราะห์โลกมันได้แต่ตนแล้วมันก็ชอบอะไรใครก็ช่างมันสายเปย์โตจะยังมีเชื้อพวกสายเจโตที่แม้มีภูมิของพุทธเข้าไปบ้างได้ภูมิของผู้ที่จะต้องเป็นประโยชน์ต่อผู้อื่นจะต้องขวนขวายขยันมีสัมมากัมมันตะสัมมาวาจาสัมมาสัมมาอาชีวะอะไรอยู่มีสภาพ การงานมีอุฏฐานะสัมปทามีอนุรักษ์ธนาสัมปทามีกัลยาณมิตตตามีสัมมาชีวิตตามีอาชีพสภาพที่มีอาชีพสมาชิกสมาชิกสมาชิกไม่ใช่โดนเดียวสร้างกัลยาณมิตรทั่วไปแล้วก็มีความขยันสุดท้ายเป็นประโยชน์สุดปรมัตถประโยชน์นี่ก็คือประโยชน์ที่มีคิดจะทำให้เกิดประโยชน์กับสัมปรายิกัตถประโยชน์ซ่อนอยู่ด้วยกันพร้อมกันเพราะทำลายวิตกประโยชน์ที่หมายคำว่าพบหน้าไม่มีแล้วผู้ได้ปราม ประโยชน์แล้วพบหน้าไม่ต้องมีประโยชน์ถ้าผู้ยังมีอัตตาเหลือก็จะสั่งสมเป็นสภาพศรัทธาสัมปทาจะส่งเสริมไปเรื่อยเป็นศีลสัมปทาเป็นจาคะสัมปทาเป็นปัญญาสัมปทาเป็นสัมปรายิกัตถะคือเป็นอนาคตเป็นภพหน้าเบื้องหลังสำหรับผู้ที่จบสิ้นเป็นปรมัตถ์แล้วไม่มีสัมมนาอีกประโยชน์เพื่อที่จะพบหน้าอีกไม่มีตัวเองไม่มีเป็นพระอรหันต์แล้วข้างหน้าไม่เกี่ยวมันก็เป็นอยู่เดี๋ยวนี้เท่านั้นเองประโยชน์เป็นประโยชน์ปัจจุบันศรัทธาเต็ม ศีลเต็มจาคะเต็มปัญญาเต็มฟังดีๆนะศรัทธาของผู้ที่เป็นพระอรหันต์แล้วเต็มศรัทธาไม่ต้องห่วงเลยความเชื่อมั่นเต็มศีลเต็มพระอรหันต์ศีลเต็มศีลธรรมถึงพร้อมอยู่เดี๋ยวนี้ไม่ต้องสัมปรายิกัตถะจาคะเต็มพระอรหันต์ของพระพุทธเจ้าจาคะให้ทานอยู่เสมอบริจาคออกอยู่เสมอเต็มถึงพร้อมด้วยการบริจาคออกปัญญาสัมปทานเป็นฟังให้ดีเพราะเงินสำราญนี้ก็ทำประโยชน์ก็อธิบายอย่างโลกีย์ก็อธิบายกันไปสั่งสมเป็นเพื่อพบหน้าเพื่อสัมปรายภพเพื่ออะไรไปเพื่อ สร้างเป็นภาวะปัจจัยเพื่อเป็นบารมีเพื่อเป็นทุนไปเพื่อพบหน้าก็จริงถูกถูกแต่เสร็จแล้วพระอรหันต์จึงไม่มีจะมีนะมันเต็มไม่มีแต่ไม่มีพบหน้าแต่มีนะมันเต็มแล้วมันเป็นอะไรไม่มาเป็นพิษแต่ทำให้กับประโยชน์มันก็เห็นความเป็นอยู่ว่าเต็มนี้มันแสดงผลซ้อนกันออกมาว่าคนนี้มีแต่ความขยันอยู่เสมอมีความขยันอุฏฐานะสำคัญแต่เขาเอาไปอธิบายแบบโลกีย์เขาบอกว่านี่เป็นที่ปฏิบัติจริงๆมันก็ได้ธรรมะทุกขั้นตอนเอามาอธิบายยาวๆได้ทั้งนั้นแหละเพราะว่ามันของง่าย แต่พวกที่ปฏิบัติหรือว่าพวกที่เอาธรรมะท่านละเอียดอ้อยขั้นทั้งหลายทั้งแหล่พวกนี้เอามาอธิบายหยาบได้พอไล่ขึ้นไปหาละเอียดเขาไล่ขึ้นไปได้เขาอธิบายละเอียดไม่ได้เขาอธิบายชนิดสูงไม่ได้เพราะถ้าเกิดอุฏฐานะท่านประธานเกิดจริงมีการขยันหมั่นเพียรอยู่เนี่ยเป็นพระอริยเจ้าชั้นสูงเห็นอยู่ว่าเป็นผู้ที่ไม่ได้ขี้เกียจก็ขี้เกียจมันเป็นอบายมุขข้ามกันน่ะเราขยันมันเป็นนรกเร็วๆมันจะเป็นขยะอยู่มีอะไรต่ออะไรเป็นไปด้วยความคล่องแคล่วในความสร้างสรรค์อยู่คนเดียวไม่ใช่ว่าเฉยๆเหนื่อยๆร่องๆแรงๆหลบๆๆอะไร ไม่ใช่เลยเป็นอุทานสัมปทาอนุรักษ์ธนาสัมปทาอย่างน้อยก็บูรณะหรืออนุรักษ์รักษาสิ่งที่ดีแล้วไว้แม้จะไม่มีปัญญาจะสร้างอะไรใหม่พัฒนาอะไรใหม่ก็จะช่วยสร้างหรือจะช่วยรักษาสิ่งที่เราได้เราดีเราเป็นอยู่อย่างแท้จริงจะรักษาประคองอยู่ทีเดียวจะรักษาอยู่จะประคองไว้จะพยายามบูรณะไว้ไม่ให้เสื่อมสูญเรียกว่าอนุรักษ์ขนาดสัมปทานกัลยาณมิตรกัลยาณมิตรก็คือคนดีกัลยาณมิตรหรือเมตตาเมตตา เอื้อเฟื้อคนอื่นพยายามช่วยเหลือโปรไฟล์คนอื่นอยู่เรื่อยสร้างคนอื่นให้เป็นดีกัลยาณมิตรมิจะเรียกว่าเป็นการคบหาคนต่อคนนี้เผื่อแผ่คนต่อคนหรือเป็นอันหนึ่งอันเดียวกันมิตรเป็นไมตรีเป็นมิตรอันหนึ่งอันเดียวกันก็ตามเป็นการสร้างความดีเรามีดีเอาดีนี่ไปให้คนอื่นเกิดเหมือนอย่างเราสร้างกัลยาณมิตรเป็นกัลยาณมิตรมีกัลยาณมิตรมีประโยชน์ถึงพร้อมซึ่งความเป็นกัลยาณมิตรทำอย่างไรจะเกิดได้พรุ่งนี้จะต้องขยันทำอยู่ทำไมชีวิตตาจริงอย่างนี้แหละเป็นอาชีพที่ทำอย่างนี้แหละเป็นอาชีพหนึ่งขยันสร้าง 2 ขยันรักษา 3 มีแต่สร้างเม็ดลูกเดียว สร้างมิตรลูกเดียวสร้างคนดีลูกเดียวกัลยาณะสร้างคนดีลูกเดียวอย่าลองฟังดูดีๆภาษาที่นี่ก็มาพูดถึงคำว่าฌานเราก็จะสรุปหรือว่าจะซ้ำอีกให้เข้าใจชัดๆยกตัวอย่างประกอบอีกเช่นว่าฌานพูดเริ่มต้นปฏิบัติแล้วเข้าใจแล้วเมื่อถึงศีลและสีนั้นมาขัดเกลาจิตจริงๆเมื่อคุณปฏิบัติคุณก็มีการสังวรระวังจริงๆเมื่อคุณทั้งคำว่าสังวรศีลก็คือตั้งศีลขึ้นมาแล้วก็พยายามปฏิบัติจริงๆทีนี้ทั้งวันจริงๆทั้งวันอะไรทั้งวอนอินทรีย์ 6 สำรวมอินทรีย์ 6 ระมัดระวังอินทรีย์ 6 คอยควบคุมดูแลอินทรีย์ 6 จิตใจเราก็จะคอยพยายามให้มีสติสัมปชัญญะดูรู้กระทบสัมผัสอย่างไรก่อนเข้าใจอยู่อย่าให้ผิดตามที่ขอบเขตที่เราหมายคือศีลอะไรที่เด่นชัดเราก็เอาไปตามแรงศีล 5 ศีล 2 ศีล 1 ศีลข้อใดข้อหนึ่งก็ตามด้วยหลายข้อก็ตามหรืออันไหนที่เรารู้ว่านี่เป็นอกุศลเป็นทุจริตเราก็เอาด้วยมีผัวไปด้วยมีสติสัมปชัญญะละมันลดมันระวังอย่าให้มันด่ามันเพราะมันละเมิดอย่าให้มันไม่ดีเกิดขึ้นคนระมัดระวังตัวอยู่จริงๆมีภาพเพียรปฏิบัติกระทำอยู่มีวิตกวิจารณ์มีการระมัดระวังมี การกลัวว่ามันจะไม่ดีพูดตรงๆว่าพูดอย่างภาษาไทยๆกลัวหรือกังวลว่าจะไม่ดีหรือระมัดระวังกันเองระมัดระวังไอ้วิทย์บอกว่าจะไม่เป็นดีระมัดระวังว่ามันจะไม่ดีระมัดระวังให้มันดีระมัดระวังให้มันดีอยู่อย่างนั้นน่ะเรื่องของวิตกวิจารณ์ถ้าเราจะต้องใช้พลังหรือว่าจะต้องใช้ความระมัดระวังมากก็เรียกว่าวิตกวิจารณ์มากเห็นคุณก็เห็นพฤติกรรมนั้นให้จริงวิจาระต้องเห็นต้องรู้ตัวเองว่านี่เรากำลังอยู่ในกายก็ตามวจีก็ตามมโนก็ตามตรงตามศีลอยู่นะใจเราก็ให้มันว่าแม้จะมีอะไรอีกอันนึงมาคอยเป็นอำนาจหรือว่าเป็นแรงควบคุมเป็นแรงที่กระทำ ถึงนั่นแหละมันไม่มีรูปหรอกตัวที่ตกตัวนั้นน่ะมันไม่มีรูปแต่มันมีมีอันนึงอ่ะที่คุณกำลังทำอยู่อ่ะคุณคอยระวังคุณคอยควบคุมมันคุณคอยให้มันเป็นไปในจุดที่ดีนี่อยู่แต่มันก็ยากมันยังไม่เก่งมันก็ยากๆมันยิ่งมีสัมผัสมีผัดสะเป็นปัจจัยสิ่งที่เกิดแต่ทางลูกทางตาสิ่งที่เกิดจากทางหูขณะนี้ก็เสียงมีทางมีเสียงมีหูเปิดมาทางหูเป็นตัวทวารเสียงเป็นตัวภายในยังเป็นตัวตายใน หูเป็นกายนอกเสียงเป็นกายในเกิดรับรู้ที่จิตเป็นวิญญาณวิญญาณทางเสียงเขาเรียกว่าโสตวิญญาณยกตัวอย่างสิ่งที่มีแล้วคุณก็ทรมานระวังอย่าให้มันเกิดกามมาสัญญาอย่าให้มันเกิดกามเทพกำหนดการให้รู้กำหนดการสัญญาหมายคำว่ากำหนดให้รู้ความหมายของว่าเอออันนี้เป็นกิเลสหรือไม่เป็นอยู่เราพยายามจะย้ายมันไม่มีมันไม่เป็นมันเกิดอัตราการเกิดรถทั่วโลกเกิดความเอร็ดอร่อยยิ่งสัมผัสอยู่นี่มันปลูกปั๊บเลยเป็นอร่อยหรือไม่อร่อยถ้าเกิดถอดมากๆแรงๆชังๆเรียกว่ามันยิ่งหยาบถ้าเกิด ติดรักอยู่ตอนแรกนี่ครั้งก่อนพอตอนมาตอนหลังก็ไปถูกมันไม่ใช่การทำก่อนที่จริงมันเกิดจากราคะช้างนี่มันยิ่งแรงคือมันยิ่งมันมีสภาวะที่ถูกบอกให้ว่าให้เลิกเสร็จแล้วเราก็เป็นเลิกตามเขาว่ามันก็เลยแรงผลักทรงใหญ่มันแรงงานเป็นโทรศัพท์ไม่ชอบหนียิ่งทุกข์หนักเรารู้อาการของจิตตรงนี้แล้วอย่าให้มันเป็นอย่างนั้นอย่าให้มันเป็นจะทำยังไงล่ะถึงจะอย่าให้มันเป็นก็ต้องหาวิธีอิทธิวิธีต่างๆวิญญาณทัศนะวิเศษนี่คือกำลังรู้และวิปัสสนาหรือญาณทัสสนะรู้แล้วก็ทำจริงๆที่จิตเรียกว่ามโนมยิทธิอธิบายล่วงหน้าไปก่อนนิดหน่อย มโนมยิทธิให้เก่งจิตของเรานี่ไม่อื่นแล้วเปลี่ยนแปลงมันได้จริงๆเรียกว่าจิตของเราแปลได้เนาะเปลี่ยนได้หนอวิปัสสนาหรือญาณทัศนะก็เห็นอยู่ในการกระทำเพื่อวิปัสสนาธุระทำอยู่ที่เดียวมีฌานนะฟังให้ดีนะชานก็มีอยู่กำลังทำอยู่ดังกล่าวกำลังทำทีเดียวนี่แหละนี่แหละตัวจริงแล้วทำอยู่ขณะใดก็เป็นตัวจริงอยู่ขนาดนั้นขณะนี้เรากำลังมีของจริงเนี่ยมีเสียงเนี่ยเราก็พยายามคิดดูแล้วเกิดรถตัวนี้มีรถตำรวจถูกกว่านี้เป็นรสชาติเป็นการชอบหรือไม่ชอบก็จงรักอยู่ในจิตนั่นแหละเมื่อเราทำให้มันไม่มีจิตก็ต้องวางเราว่างได้เออจิต สบายก่อนที่เราจะรู้ว่าเริ่มรู้ใหม่ๆว่าเราทำใจว่างได้นี่นะมันจะปิติมันจะมีปิติมันจะมียินดีขอบใจเราเก่งเราอะไรต่ออะไรขึ้นมาเมื่อเวลามันรู้ตัวแล้วเราทำไปได้บ่อยๆบ่อยๆแล้วมันก็จะเบาลงไปปิติมันไม่แรงไม่มากมายหรอกแล้วเราจะเก่งขึ้นเรื่อยๆเก่งขึ้นเราได้ดีเป็นสิ่งที่บอกแล้วว่าความหมายถึงเนื้อแท้ของมันขึ้นดีเกิดการดีขึ้นได้ดีดีมันก็ยิ่งจะดีขึ้นการระมัดระวังก็ยิ่งจะน้อยลงน้อยลงวิตกน้อยลงน้อยลงน้อยลงน้อยลงกันคอยควบคุมคอยที่จะต้องใช้วิธีอิทธิวิธีต่างๆเพื่อที่จะให้จิตนี่มันก็เก่งขึ้นเรื่อยๆจนขึ้นด้วยจะรู้เท่าทันเร็วขึ้นเรื่อยเลยว่าโสดผิด รู้เท่าทันเร็วขึ้นด้วยแม้จะรับจากนอกแม้แต่เกิดจากในของเราเองแม้แต่คำกริยากายวจีของเราเองรับสะท้อนเป็น reaction เป็นการกระทบความสัมพันธ์และก็สัมผัสและก็แสดงออกตอบโต้อะไรต่างๆนานาจิตของเราจะผสมเปอร์เซียไปกับการตอบรับเหล่านั้นมีกิเลสอีกก็รู้เท่าทันจับจับผีได้เรื่อยๆบางทีภาพก็เห็นปั๊บโอ๊ยดีจังรู้แล้วผีขึ้นแล้วอะไรอย่างเงี้ยอุ๊ยเพราะจังโอ้ยอร่อยสวยจริงผลกระทบป่าหูจมูกลิ้นกายมันจะรู้เลยว่าอะไรเนี่ยเสียงของเราออกมาเนี่ยเราออกมามีกลิ่นประกอบเข้าไปมันจนกรุงออกมาเป็นตัวคำพูดตัวอะไรก็ได้ เราเองพอจะรู้ทั้งแม้กระทบเดี๋ยวนี้แม้แต่ที่เราจะแสดงโต้ตอบออกไปรู้แล้วก็จะระมัดระวังระมัดระวังเพราะฉะนั้นกายกรรมวจีกรรมจะลดลงลดลงหายไม่กล้าพูดไม่กล้าบอกสวยจริงอร่อยจริงไม่กล้าเสียงไม่ออกใครกำลังขี่ยินดีข้างนอกไม่เพราะฉะนั้นทวารหยาบข้างนอกกามราคะข้างนอกลดลงลดลงลดลงลดลงเรื่อยๆมันทับซ้อนทับซ้อนเข้าเป็นโสดคิดเป็นเจโตปริยญาณก็จะรู้จิตของเราเรื่อยเลยราคะมณฑปขึ้นไปอย่าเจ็บอย่าจนปริญญา 13 ไร่ไปจะจริงแต่ทีนี้เราก็จะมาทบทวนบุพเพสันนิวาสจะมาทบทวนคนไหนไม่ทบทวนช้า ถ้ามันไม่รู้แล้วมันไม่ชัดเพราะฉะนั้นมันก็จะเป็นแนวรับสัญญาณอ่ะสัญญามันไม่กำหนดแม่นมันไม่พ้นในว่าสัญญานาสัญญาถ้ามันแม้แต่จะสิ่งที่เป็นกลางมันเบาบางแล้วเนี่ยเราก็นึกว่าเราได้แป้นไม่รู้จิตตัวเองจะใสสะอาดจริงหรือไม่จะได้ชั่วคราวหรือได้ขนาดหนึ่งเท่านั้นเองที่จริงทนได้โดยไม่ยากทนได้โดยไม่ลำบากไม่มีความจริงมันยังมีเชื้อยังมีตัวอารมณ์อยู่ตั้งพอสมควรทีเดียวไม่น้อยนักศึกษาเราไม่รู้ได้เหมือนกันถ้าเราไม่ทบทวนไม่ตรวจจิตเพราะการที่จะนั่งนู่นลองฟังโน่นที่แจ้งนนท์ทำนู่นเขานั่นที่สงบสงัดอะไร ถ้าเราอยู่เราก็พิจารณาแต่ว่านักปฏิบัติก็ไม่มีอะไรมากก็พิจารณาพิจารณาทบทวนตรวจอ่านฉันผู้ใดที่มีขั้นตอนถึงอนาคาริกหรืออนาถามีแล้วไอ้สิ่งที่พวกที่มันได้โดยไม่ยากได้โดยไม่ลำบากแล้วก็ตรวจสอบกันไปว่างเมื่อไหร่ก็ทำแม้แต่กำลังพิสูจน์สัมผัสเดี๋ยวนี้ก็กระทำเห็นทันทีเร็วชัดที่จริงนั่งพิสูจน์ทบทวนนี่ง่ายกว่าทำเป็นผู้ที่ลดจริงแล้วนะรถตามรถพยาบาลแล้วและมันไม่ติดหินถ้าเผื่อว่าว่างๆจะไปตรวจแล้วมันก็ติดดีนะไม่ทราบว่าแล้วก็แทนที่จะไปตรวจป่าเรานั่งหลับไปเสียมันก็ไม่ได้เพราะเราจะต้องแก้แก้แก้แก้แก้แก้แก้แก้แก้แก้แก้ทีนี้ถ้าให้ได้ แก้สำคัญพอแก้ได้แล้วถึงจะพิจารณาได้มันจะซ้อนอย่างนี้เรื่อยไปหมดกามันสัญญารู้เท่าทันในสัญญาทุกอย่างนานะตอบสัญญาสัญญาการใดๆใดๆก็รู้ชัดแม่นว่าเลิกเลิกพรากจากห่างมาได้เบาบางลงไปได้รู้ก่อนจนกระทั่งเหลือเศษเล็กเศษน้อยเป็นรูปราคะอรูปราคะเป็นราคะนะมันยังเป็นสภาพที่มีรอยรูปรอยรางอะไรติดเนื้อติดใจอยู่บ้างข้างนอกไม่แสดงออกข้างนอกให้ตายให้เป็นยังไงก็ไม่เสพได้เพราะว่าถ้าตามข้างนอกทวารกลางไม่แต่ข้างในยังมีของ พระพุทธเจ้าจึงไม่ยอมรับเดียรถีย์ไหนๆก่อนเป็นอริยะไม่ยอมรับถ้าไม่รู้ขั้นตอนอย่าฟังละเอียดอย่างนี้ถ้าไม่ยอมรับปัญจวัคคีย์ดาบสต่างๆหรือศาสนาอื่นๆต้องมายึดตั้งเท่าไหร่เท่าไหร่มันจะวัคซีนเนี่ยเขาขนาดพระพุทธเจ้าบำเพ็ญมาด้วยกันคิดดูสิว่าคนอย่างพระพุทธเจ้าเนี่ยบำเพ็ญมาด้วยกันจะอินทรีย์ขนาดไหนจะมีความละเอียดละออสงบระงับขนาดไหนกันจนบำเพ็ญจะเป็นพระพุทธเจ้าบำเพ็ญโพธิญาณสุดท้ายอีกไม่กี่ปีก็จะสำเร็จข้อหาอยู่กับ มีจิตใจรู้แล้วพร้อมแล้วเป็นผู้สงบระงับไม่ใช่ไม่สงบระงับไอ้เรื่องของหยาบๆเรื่องการเรื่องลาภยศสรรเสริญโดยเขาแสนรู้ว่าจะวัคซีนแล้วแกก็อยู่ในป่าอยู่อย่างนั้นไม่มักมากแน่ๆแน่ๆขณะที่อดอาหารจนกระทั่งพระพุทธเจ้าอดอาหารพอหันกลับมาทานอาหารหามามากๆแล้วพวกนี้จะอดขนาดไหนแล้วพรุ่งนี้จะสงบขณะนี้คุณคิดดูขนาดของพระพุทธเจ้าทำแล้วเมื่อคืนมาไม่ศรัทธาแล้วไม่เอาจริงเขาก็ต้องเอาสมควรอยู่ที่เดียวแหละเพราะฉะนั้นเรื่องการเรื่องลาภยศสรรเสริญเรื่องฐานของคนโล่งๆอย่างนี้แน่นอนเลยว่าเบญจภาคีเนี่ยจำ ไม่แล้วจำไม่แต่พระพุทธเจ้ามาสอนปัญจวัคคีย์เมื่อบรรลุพระอรหันต์พระสัมมาสัมโพธิญาณแล้วเป็นพระพุทธเจ้าแล้วท่านยังไม่ได้ให้ต้องไล่ขึ้นไปเป็นโสดาสกิทาราคาต้องไล่กันไปโซดาก่อนไปเป็นพระอรหันต์ไม่ใช่หมายถึงให้เป็นอนาคามีเลยเปล่าเปล่านะนอนอย่าเข้าใจผิดนะพวกเราเนี่ยหลงๆเข้าบอกว่าเราเป็นพระอนาคามีแล้วขณะนี้ยังต้องรู้ลำดับอย่างดีรู้จิตของเราเป็นลำดับอย่างดีรู้จิตของเราเป็นลำดับอย่างดีนี่เป็นสวรรค์โลกๆต้องรู้ให้ชัดพระพุทธเจ้าสอนประชาชน เพราะเวลาตั้ง 2 รายการมวยศึกขาริกะท่านก็อธิบายเรื่องการสาริกาเอาล่ะเธอละได้แล้วเป็นลำดับดีอรรถาถึงท่านก็เน้นอัตตกิลมถานุโยคถึงได้สอนสูตรอนัตตลักขณสูตรตามหลังตามหลังสูตรทำมาจากกัปปวัตนสูตรแล้วไม่กินซะจนเกินไปจนตัวพร้อมตัวแห้งเดินลงมาก็โซเซจะไปเยี่ยมเลยอะไรเงี้ยก็จริงมันก็ทรมาน บอกให้รู้ว่าแม้แต่อัตราทรมานอัตราอย่างไรท่านก็ตรัสสอนไม่ใช่ว่าธรรมจักรกัปปวัตตนสูตรนั้นคือคำสอนทั้งหมดไม่ใช่หัวข้อแนวเรื่องแนวการสอนสอนอย่างนั้นแหละลักษณะอย่างนั้นพรผู้ที่แม้แต่จะเป็นฤาษีเดียวหรือผีเดี๋ยวนี้เป็นชาวพระป่าพระเขาพระถ้ำพระอะไรก็ได้อยู่ปฏิบัติเป็นเชิงแบบปัญจวัคคีย์พระพุทธเจ้าก็ไม่ได้รับก่อนง่ายๆนะถ้าไม่รู้เพราะฉะนั้นจะให้พระโพธิรักษ์สายหลับตานี่เป็นอริยะเป็นอรหันต์ทันทีโอ้ยอย่าพูดอรหันต์เลยรับโสดาให้ก็เป็นบุญก่อนแล้ว นับว่าเป็นโสดาก็ให้ก่อนแล้วก็ยังดีแล้วถือว่าเป็นผู้ที่ได้ร่ำเรียนมาบ้างแล้วก็มีอะไรต่ออะไรถึงแม้บอกว่าไม่ไม่โลภแล้วนี่ลาภยศไม่เอาเห็นชัดๆสายหลับตาพระอาจารย์ทั้งหลายแหล่เกจิอาจารย์ทั้งหลายแหล่ที่เดี๋ยวนี้ลืมกันว่าเป็นพระอรหันต์อรหันต์ท่านไม่หลงแล้วลาภก็ท่านไม่เอาไม่อะไรต่ออะไรต่างๆนาแต่ท่านก็ยิ่งรุ่นหลังๆนี่ยิ่งสร้างนะสะสมหวังสะสมเวียงอะไรต่ออะไรต่างๆนานาขึ้นมาจะว่าไปมันไม่รู้ละเอียดละออซับซ้อนมันก็อาศัยกินอาศัยอยู่ไปซับซ้อนไปงั้นแหละเจ๊แจ้งฝ่ายอะไรไปไม่รู้จักพูดจริงอะไรเท่าไหร่โดยเฉพาะตามลำดับไม่ได้รู้ตามลำดับ ไม่ได้รู้อย่างละเอียดว่าต้นกลางปลายอันชัดเจนที่ยกปัญจวัคคีย์มาเทียบเคียงให้เราฟังเนี่ยเพื่อที่จะได้รู้ถึงประวัติศาสตร์และตัวอย่างของพระพุทธเจ้าพระพุทธเจ้ารับขนาดไหนมันจะมากินเนี่ยไม่เอาแล้วลาภยศสรรเสริญแล้วก็ล้างกามจริงๆรักการเป็นจริงแต่ทำไมไม่เรียกเป็นพระอนาคามีเลยโอ้รู้แล้วเป็นพระอนาคามีเปล่าถ้าไม่ได้รับอย่างนั้นท่านก็รับวันนี้รู้แล้วเป็นโสดาขึ้นมาไล่มาแม่ทั้งคนสัญญาก่อนละเอียดมันพวกเราเรียนก็ต้องเรียนให้รู้เหมือนกันให้เขาจ่ายเป็นลำดับมาตามมาสัญญาและรูปแบบสัญญา อรูปสัญญานายอรุณสัญญาก็ยังมีละเอียดละออลงไปอีกเศษเสี้ยวอะไรที่มันไม่มีฤทธิ์ไม่มีแรงแล้วก็ตามแล้วก็ยังมีความสะอาดที่ยังหลงซ้ำในความสะอาดความว่าความไม่มีเป็นอากิญจัญญายตนะเราก็จะต้องรู้เพราะในขณะที่ปฏิบัติจริงเหล่านั้นเราเรียกว่าฌานการที่จะลดละสิ่งที่เรายึดเราจิตเราหลงแต่เราหลงยึดอยู่ล้วนแล้วแต่เรียกว่าฌานเพราะฉะนั้นรูปเป็นฌานก็มีเหตุปัจจัยของรูปฌานอรูปฌานก็มีเหตุปัจจัยของอรูปฌานซึ่งเป็นอารมณ์อันโอ้โหเหมือนเรื่องของจิตใจจิตสงบไม่มีอะไรแล้วอาการตายแล้ว พังแล้วแล้วก็เป็นตัววิญญาณกันแท้ๆแล้วเป็นวิญญาณฐานะเป็นวิญญาณัญจายตนะเป็นสภาพของความซ้อนเป็นตัววิญญาณธาตุรู้แท้ๆเราจะติดวิญญาณเราจะผิดพลาดรู้เราจะหลงว่าวิญญาณเป็นอัตตาก็ไม่ได้จะหลงเอาใจว่างๆเป็นอาสาอยู่โดยไม่รู้ตัวรู้ตนอะไรเลยก็ไม่ได้แม้รู้ตัวรู้ตนเข้าใจแล้วพอถึงขั้นวิญญาณบรรยายจะชนะก็รู้แล้วว่าเป็นฐานรองฐานเสพวิญญาณก็เป็นตัวเราแต่ตัวเราเสวยอาการสาหัสอย่างนี้ก็ยังไม่ได้ไม่งั้นจะต้องปฏิบัติเป็นชาลงไปหมดเพราะฉะนั้นจึงต้องมีอาการสานันท์อายตนะฌานต้องมีวิญญาณัญจายตนะฌานแม้ที่สุดละอาการ จึงเรียกว่าอัดอินจันไม่มีเศษเราไม่พูดถึงแล้วนะตอนนี้เราไล่แม้แต่เศษเหลือดูเวลาพระอรูปราคะอะไรเราก็ได้ไม่มีแล้วแม้ว่าสนิทอย่างนี้ก็ตามแล้วมันจะเป็นอะไรมันยิ่งเฉยยิ่งมันยิ่งอุเบกขายิ่งมันยิ่งยอดมันยิ่งไปจุดยอดจุดเลิศยิ่งหวังหวังในดินซับซ้อนลงมาซับซ้อนลงมาลูกชายนั่นเองแต่เอารูปประชาชนต่อวิหารก็คือสภาพที่สมบูรณ์ติดในจิตเป็นธรรมทรงไว้ในธรรมเป็นธรรมารมณ์ที่สูงส่งขึ้นสูงส่งขึ้นมากินเป็นยาเย็นตอนนั้นก็คือจะต้องกำหนดรู้แม้เราเองว่าเราไปติดมิตรภาพว่างหรือสภาพวิญญาณเป็นอัตราตัวตนสำคัญมั่น ใช้อะไรต่างๆนานาคันนี้ถึงจะมาบอกว่าไม่มีหรอกตัวตนต่างๆเมื่อเรารู้เราจะรู้เราจะเห็นว่าจิตมันหมดสะอาดแล้วมันก็ไม่เสมอมันก็ไม่ติดเมื่อไม่ติดแล้วเราปล่อยพระเราก็ไม่มีตัวตนเดี๋ยวนี้เราก็ไม่ได้เห็นแก่ตัวจะเป็นยังไงก็ไม่ถือตัวจะได้ยินหยาบๆก็ไม่ถือตัวแม้แต่หยาบๆไม่ถือตัวได้แล้วเราก็ยังไม่แอบไปนั่งเสพนั่งเสวยอารมณ์อากาศเสวยอารมณ์ไม่มีจิตว่างๆให้มีสภาพรู้ของเราแล้วก็นั่งเพ้อเลยนึกคิดสบายๆของเราว่างๆอะไรของเราอยู่ของเราฟันรูปวาดฟันรูปเทปพันอารมณ์อะไรที่มันเบาๆง่ายๆของเรา อะไรมาแตะมาต้องหนักๆตัดทิ้งปุ๊บปั๊บๆเด็กเก่งหมดในแล้วยังจะไปนั่งปั้นเป็นรูปเป็นมโนอัตราเป็นสภาพอารมณ์อยู่ในภพในชาติอีกวันหนึ่งยิ่งไม่แล้วก็แล้วกันเพราะฉะนั้นของพระพุทธเจ้าจึงไม่ต้องไปคอยนั่งหลับตาเป็นพระอริยะผู้ใหญ่ชั้นใหญ่แล้วผู้หญิงจะต้องไปนั่งหลับตาน่าหลับตาก็อยู่นั่นแหละต้องหลับตาต้องนั่งอยู่ไม่แล้วไม่รอดสักทีไปดูสายหลับตานะอายุ 89 ปีแล้วก็ยังนั่งพยายามนั่งอยู่นั่นแหละแล้วก็บอกว่าเป็นพระอรหันต์นะมันไม่ต้อง หลอกมาเป็นฌานที่ได้อย่างเรียบร้อยลืมตาก็ได้เป็นทานแบบอานาปานสติลมหายใจเข้าลมหายใจออกทุกข์ตลอดลมหายใจเข้าลมหายใจออกก็รู้อยู่ทุกอย่างเห็นอยู่ทุกอย่างอนิจจังอนิจจังอุปสรรคศรีวิลาศศรีโลหะปัดสีปฏิมากรรมรู้หมดไม่ติดสวรรค์ใดๆแม้สวรรค์ว่างๆสวรรค์ไม่ต้องยึดต้องติดอะไรมันสูงเข้าไปอีกแม้แต่ไม่มีไม่ติดไม่ยึดอะไรเป็นอากาศกินจรรยาเย็ดกันนะแล้วกินจรรยาจะชนะคือไม่มีไม่ๆๆไม่ได้ลงไม่ได้ติดอะไรแล้วมันก็ยังจะต้องรู้ให้ชัดแจ้งหมดเลยกำหนดตัวกำหนดตรงให้ได้ถูกต้องแท้ จองตั๋วลงจนนะเป็นสภาพนั้นอย่างที่ใช้ว่าอยากให้เบลออย่าให้พลาดอย่าให้เพี้ยนอย่าให้ผิดสภาพเพราะมันไม่มีตัวตนแต่มันก็จะต้องรู้อารมณ์ที่แท้ชัดอาสามันใกล้กันมากกับวิญญาณนะจ๊ะใกล้กันมากก็เอากินจรรยามันเหมือนกันจนภาษาเรียกนี่มันก็ว่าภาษามันต่างกันหรอกแต่อารมณ์หรือว่าสภาพของจิตในจิตอย่างนั้นมันแทบจะเป็นเงื่อนไขหรือเป็นเงินแง่ที่บอกความจริงเท่านั้นเองเพราะการที่ทำทานก็คือการเพ่งรู้และก็เพลงเลิกเพื่อเขาไม่มีไม่ติดไม่ยึดอันนี้จริงๆ ที่อยู่นะยิ่งคุณเผาได้คุณยิ่งมีธาตุรู้ชัดยิ่งไม่ติดไม่ยึดได้คุณยิ่งรู้สภาพนั้นชัดขึ้นเพราะชาญกับยายก็เหมือนกับคว่ำมือกับหลังมือหน้ามือบอกแล้วคุณกำลังจะเอาหน้ามือนี่เป็นยานก็แล้วกันเอาหลังมือเป็นชานคุณกำลังจะทำชาญก็คือทำให้เกิดทานก็คือถ้าเกิดทานแล้วเกิดแต่ที่จริงมันกลับไปงานที่จริงมันยานมันเป็นตัวเกิดนะพอพูดอย่างนี้มันก็เลยสับสนน่ะคือที่จริงมันดีมันดีมันดับมันเลิกไม่ให้มีอันนั้นมันเป็นสภาพอย่างนั้นปล่อยทีนี้พอมันล้างอันนั้นขึ้นไปมันยิ่งจะรู้ มันก็ยิ่งเกิดชาญมันก็ยิ่งดียิ่งหายยานมันก็ยิ่งจะเห็นจะรู้ชัดๆจะแจ้งผ่านยิ่งเต็มยานก็ยิ่งเต็มทานยิ่งแต่มันคือชาญยิ่งไปหาศูนย์ไปหาพี่มดไปหาดับไปหาสูญญตาหาความไม่มีญาณก็ยิ่งจะเต็มก็ยิ่งรู้ๆๆยิ่งไม่มียิ่งมียิ่งไม่มีสิ่งที่เราเองไม่ยึดถือหรือเราเองเราจะต้องพยายามเข้าใจมันให้ทั่วแล้วเราก็ไม่ติดว่าอันนี้เป็นตัวเป็นตนเป็นของของเรายิ่งจะรู้ชัดรู้แจ้งโดยสภาพภาษาเพราะๆแล้วมันยิ่งมีตัวตนมันยิ่งมีความรู้ความเห็นว่าไอ้นี่ก็เป็นอย่างนี้เป็นสมมติฐาน แล้วยิ่งจะเข้าใจโลกเข้าใจว่าเสียงนี้คนที่เขาติดเขาก็ติดอยู่แล้วเราก็ไม่โกรธไม่เคืองไม่ถือไม่สาไม่มีมานะเราได้เขาว่าเราไม่ได้ก็ไม่เป็นไรไม่ถือตัวถือตนมันไม่มีอะไรจะกระทบมาด้วยเหลี่ยมนะอย่างใดอย่างไหนเราก็ไม่มีปัญหาแล้วเราจะเข้าใจเราโลกนี้เราก็จะประสานกับโลกเขาอยู่ให้ได้บางอย่างบางอันก็ทนกระแสกับเขาเขาเองเขาทนไม่ได้หรอกเราก็จะพยายามสร้างกัลยาณมิตรเราก็จะไม่ให้มันเสื่อมสูญอาราธนาเราจะขยันทำอย่างไรทำอย่างไรทำอย่างไรมันจึงจะดีที่สุดกัลยาณมิตรเป็นอาชีพความขยันความรักษาอะไรรักษาธรรมอนุรักษ์นาฏศิลป์ทำอะไรสร้างคนที่เป็น ที่มีทำขึ้นมากัลยาณมิตรสร้างความดีให้แก่คนอื่นๆสร้างมิตรให้เป็นดีเป็นมิตรที่ดีขึ้นมาแม้จะเป็นไอ้โจรแม้จะเป็นมิตรร้ายที่ปรารถนาร้ายต่อเราก็ตามเป็นต้นมาอาชีวะไปสัมมาอาชีพตามีชีวิตที่
แสดงเฉพาะช่วงต้นของไฟล์ — อ่านฉบับเต็มได้ใน Google Drive