240324-3-036 ทางเอกภาค3-ตอน036(หน้า280)-พ่อท่าน-ปฐมอโศก-ท057.txt

ที่ 10 บาทที่บ้านเราเป็นสมณะเราเป็นผู้ที่จะมุ่งสู่ความเป็นสมณะมีความเป็นสมณะ แม้อย่างน้อยก็ตามเราก็ได้เป็นสมณะขึ้นมาอยู่เรื่อยๆเพราะว่าเรารู้แล้วว่าเรามุ่งหมายมันจะมีความเป็นผู้มีอายุหรือความเป็นผู้ยังไม่ตายยังเป็นคนเป็นเราก็ควรจะมีสภาพความเป็นลักษณะของสิ่งที่ยืนยันว่าอายุของสมณะหรือมาสมณะที่ยังไม่ตายสมณะที่ยังมีอายุอยู่นั้นหรือยังมีชีวิตชีวาอยู่นั้นยังไม่ตายเน่าไปนั้นคือความมีอิทธิบาทเป็นเครื่องแสดงจุดนี้ได้เน้นให้ฟังกันแล้วร่างกายต้องการเราจะรู้ว่าเราเป็นสมณะ เขาก็จะเห็นสภาพเห็นคนเป็นอยู่ถ้าไปมองคนในโลกเขาไม่มีความยินดีเขาอาจจะโกรธแค้นหม่นหมองไม่เป็นความยินดีไม่จำเป็นความพอใจไม่ได้เป็นความแต่เขาจะเป็นคนทำกันตายเป็นคนสักแต่ว่าเซ็งๆอยู่ในโลกก็ได้เขาไม่รู้นี่เขาก็ทำอย่างนั้นตามใจถือว่าตามสภาพตามความเป็นจริงของเขาส่วนเรานี่เห็นว่าชีวิตคนมันไม่ควรจะเป็นคนไม่มีความยินดีมันควรจะมีสภาพความยินดีมีลักษณะความยินดีความพอใจแม้ในชีวิตไม่ใช่ชีวิตนี้น่าเบื่อหน้านายหน้าตายหน้าเซ็ง เรื่องนี้น่าอับเฉาไม่ใช่ชีวิตเป็นสิ่งที่น่ายินดีความมีอายุเป็นสิ่งที่น่ายินดีและโดยความจริงโดยสัจจะด้วยคนในโลกเขาก็ยินดีในความมีอายุเขาไม่อยากตายกันง่ายๆเลยไม่อยากตายกันง่ายๆคนที่คิดอยากตายนั่นน่ะเป็นคนคิดผิดเพราะไม่ต้องอยากหรอกตายมันตายแน่ตายแหงๆไม่ต้องอยากตายแน่ถึงเวลาตายตายแน่ถึงค้างคาวถึงเหตุปัจจัยที่ครบถ้วนตายแน่ไม่ต้องหยาบมันตายไม่ต้องมีความอยากได้ในโลกไม่ต้องมีความอยากเราไม่ต้องอยากกินแต่เราก็ทำไปตามธรรมมีส่วนนั้นส่วนนี้มีเรื่องนั้นเรื่องนี้มีวันคืนมีระบบ ถึงเวลากินก็กินสมควรกินได้ก็กินกินแล้วก็พอสมควรพอแล้วพอไม่ต้องไปรุ่มร่ามวุ่นวายอีกกูควรทำทำถึงเวลามันก็ได้ทำได้กินคิดอ่านหาในส่วนที่เป็นคนบูรณะสร้างสรรค์สิ่งอะไรที่ควรจะสร้างสื่อสารกับดำริจะทำไปสิ่งที่ไม่เป็นตัวสร้างสรรค์เป็นตัวที่เป็นไปตามกิจวัตรหรือเป็นไปตามสภาพดำเนินไปวันต่อวันมันก็เป็นของมันเองไม่ต้องอยากขี้อยากเยี่ยวอยากนอนอยากกินไม่ต้องยาครับมันเป็นเรื่องประจำอยู่แล้วมันเป็นเรื่องที่จะมีตามครั้งตามข่าวของมันมีแล้วถึงหมดถึงเหตุปัจจัยมันเป็นมันมีแล้วก็ทำไปตามคนพวกมัน นี้เป็นต้นหรือแม้แต่เราจะมีความยินดีเราก็ต้องรู้ซ้อนลงไปเมื่อมีชีวิตท่านบอกว่ามันควรจะมีชีวิตอย่างดีอย่างน่าชื่นชมยินดีดีเปรมเกษมสารว่ากันยาวๆเป็นภาษาที่พูดต่อๆเหมือนกับใครสัมผัสเราแล้วก็เห็นความยินดีดีเปรมผสมสารบางคนก็น่าเล่นลมในโลกไม่ใช่เห็นเราและโอ้ยโลกนี้มันอับชาววังหน้าตามันเป็นอะไรมันเจ็บมันป่วยมันทรุดมันจมยังไงเห็นแล้วน่าอับเช้าเท่าสร้อยเราอยู่ในโลกนี้เราไม่มีแม้แต่ว่าจะทำให้โลกนี้เบิกบานร่าเริง มันก็ไม่น่าอยู่แล้วซึ่งมันก็ไม่เจริญเลยมันไม่มีเจริญหูเจริญตาเจริญใจมันอับเฉาอย่างนี้เราก็ไม่สมควรที่จะเป็นส่วนหนึ่งของโลกที่อยู่แล้วก็ทำให้ลูกด้วยทำให้สังคมหรือทำให้มนุษย์สัมผัสแตะต้องต่อแล้วมันสู้ดอกไม้ดอกนึงที่มันบานมันมีสีมีกลิ่นอะไรก็ไม่ได้คนมันน่าจะมีฤทธิ์แรงกว่านั้นโอ้โลกนี้น่ารื่นรมย์ให้อับเฉาใครเศร้าสร้อยใครมีทุกข์มีร้อนใครมีเรื่องลำบากยากเย็นอะไรมาสัมผัสเราก็แล้วคลายหายแค่นี้ก็เป็นถิ่นเหนือแต่มันน่ากลัวจริงๆควรจะมีแรงเหมือนกันพอสัมผัสสมรรถนะผู้ที่ชื่อว่าเป็น ไม่ทุกข์ไม่ร้อนมันถูกพ้นทุกข์ร้อนเป็นผู้คนกิเลสเป็นผู้สงบระงับหลวงปู่ทิมเลิกกิเลสสงบจากกิเลสสงบจากกิเลสระงับจากกิเลสสงัดจากกิเลสแล้วน่าจะเป็นผู้ที่มีคุณค่ายิ่งกว่าดอกไม้ดอกหนึ่งยิ่งกว่าสิ่งที่ชูเชิดในโลกยิ่งกว่าสิ่งที่มีฤทธิ์แรงยิ่งเป็นสิ่งที่น่าสัมผัสแตะต้องใดๆในโลกมันน่าจะเป็นอย่างนั้นมันถ้าเราทำตนให้เป็นสิ่งที่น่าใครก็น่าจะมาหาใครก็น่าจะมาเคารพใครก็น่าจะมาสัมผัสแต่ต้องได้นั้นเป็นเลิศ เป็นสมณะที่เลิศทำตนเองให้เป็นผู้ที่ใครๆก็น่าสงสารถึงขนาดที่เขาพูดก็อู้ได้มาชมบุญบารมีของท่านเป็นบุญเหลือล้นให้มันจริงๆอย่างนั้นน่ะให้มันได้จริงๆแบบนั้นแล้วความหมายนี้ก็ไม่ใช่ว่าความหมายที่เราไม่เคยได้ยินมีความหมายที่เราเคยได้ยินเราไม่ใช่เราไม่ใช่ต้องการหรอกเราไม่ใช่อยากจะให้มันเป็นหรอกแต่มันสมควรตามตำแหน่งฐานะสมณะมันเป็นความควรเป็นนี่มันจะควรเป็นได้เราก็ต้องช่วยสร้าง 19/3 ตามที่เรารู้ว่าเขามันดีเราก็บูรณะดีไว้สร้างดีไว้เสริมดีไว้ทำดีทำกุศลทำบุญทำสิ่งประเสริฐก็ทำขึ้นทำจริงๆมันจึงเป็นอยู่เฉยๆมันเกิดเองมันไม่เกิดมันไม่เกิดหรอกอะไรอะไรก็เกิดเพราะเราทำบอกแล้วว่ากรรมนี่แหละเป็นตัวสำคัญโดยเฉพาะมันจะเป็นดีมันไม่ได้ง่ายๆมันต้องสังวรระวังสั่งสมสะสมพากเพียรให้มันเกิดซ้ำเกิดซากให้เกิดมีให้มากๆๆๆๆๆจนเข้าเรียนข้อมูลจนเป็นเองจนเป็นอัตโนมัติแต่มันก็ต้องทนถ้าเรา ไปจริงๆแล้วเราจะพยายามเราจะไม่เบื่อในความพยายามเมื่อเราไม่เบื่อในความพยายามนั่นแหละเราเป็นคนวิริยะแล้วเป็นคนไปขยันขยันเพราะเราไม่เบื่อในความพยายามพยายามอะไรพยายามที่จะทำสัมมาตั้งแต่เริ่มต้นสัมมาทิฏฐิเราเห็นเรารู้เราเข้าใจแล้วว่าอย่างนี้เป็นความถูกต้องอย่างนี้เป็นความผิดอย่างนี้เป็นความดีอย่างนี้เป็นความไม่ดีเรารู้แล้วแต่ทิฏฐิคือความเห็นความเข้าใจความรู้ของเราเป็นประธานาธิบดีเป็นประธานเมื่อเป็นประธานมูลนิธิและเรามีปฏิสัมพันธ์ไม่ได้ถูกยึดแรงอะไร ดึงไปเราเป็นตัวของตัวเราเองเราเป็นผู้มีสติสัมปชัญญะควบคุมกายไว้กิโมโนของเราเราก็ต้องพยายามแม้ว่ามันจะมีกิเลสดูดแรงคิดมันก็จะให้คิดฟุ้งซ่านไปในทางกิเลสที่จะติดใจดึงดึงใจไปแล้วก็พยายามให้มันมามันมาทางที่เรารู้ว่าถูกกว่าดีว่าเป็นกุศลแล้วก็ดำรินึงพยายามอยู่พยายามได้มีความพอใจในความพยายามอยู่ไม่เหมือนในการจะพยายามมันก็เป็นวิญญาณมันก็เป็นความขยันเป็นความเพียรที่ได้ได้เปอร์เซ็นต์ถ้าผู้ใดมีสติรู้ตัวแล้วก็กระทำอยู่จริงมันจะลงตัวอย่าง อำนาจผีอำนาจแรงดูดอะไรไปในทางโลกโลกถ้าเราได้เข้าใจอย่างชัดแล้วเรามีสติก็จะเห็นเห็นว่าสติปัฏฐานเป็นเอกลักษณ์จริงๆยิ่งถ้าเราปล่อยปลาร้าเลยนะไม่มีสติอ่อนแอหน่อยนึงไปเลยมันเป็นไปในจุดไหนเด่นก็ไปจุดนั้นที่เรามีมากมันก็ไปติดงานเราปฏิบัติธรรมมาจนขนาดนี้แล้วเราจะเห็นได้ว่าแรงสุดที่มันจุดล้างเรามากเราจะเห็นได้ว่าถ้าเกิดว่าเราอ่อนกับตามก่อนจากพยาบาลแล้วเราก็จะมาถึงศรีนครินทร์ การพยาบาลจะไม่ค่อยเห็นหน้ามันนักศิลปะมันจะมามากเพราะมันมาง่ายจะมาง่ายมันมาง่ายแล้วมันก็มาเป็นปฏิปักษ์ของสติที่จริงอันอื่นก็เป็นปฏิปักษ์เขาจะตีเสมอไปมันก็ไม่มีสติสัมปชัญญะเป็นลมน่ะคือมันทำอะไรไม่ได้สนใจอะไรมันก็เลยกลายเป็นลมแค่นั้นแหละถ้ามันทำอะไรสนใจได้ก็ทำตามแรงที่ต้องตาม ได้โปรดอย่าฆ่าจะแกงจะทุบจะตีจะทำอะไรรุนแรงไงมันก็ไม่ฟังเสียงทั้งนั้นไม่ต้องหมายความว่าไม่มีสติหรือสำนึกที่ดีควบคุมแล้วเป็นไปตามอำนาจกิเลสมันก็รุนแรงกันโหดร้ายกันในเรื่องตามันหยาบในเรื่องพยาบาทโปรดเคืองมันหยาบภาษีนะมีพระมันก็หยาบตามรูปของสีนั้นมีพระมาในเรื่องของศิลปะมันหยาบยังไงมันหยาบตรงที่มันเห็นชัดๆเลยว่าไม่มีสติตัวนี้มันอธิบายภาพเผื่อว่าตัวโหลดตัวตามมันก็เหมือนกับคนกระทำด้วยการมีสติมันทำอะไรต่ออะไรไม่ทำ มันก็ดูเหมือนว่าเขามีสติตาก็ไม่มีสติเลยก็ถูกผีพวกควบคุมก็ถูกผีผลักดันก็ถูกผีมีอำนาจเพราะถูกกิเลสแรงร้ายที่มันตามความแรงความอะไรของผู้นั้นผู้นั้นมันบังคับให้ทำโทษทีนะพี่ถ้ามันไม่ทำอะไรมันไม่ทำอะไรเหมือนคนจะไม่รู้ตัวคำว่าไม่มีสติที่เหมือนคนไม่รู้ตัวแล้วมันก็หลับหลับดีเข้าไปเข้าไปมันไม่รู้ตัวบางคนไม่รู้ตัวแล้วมันจะไปทำอะไรได้มันทำอะไรไม่ได้มันจะไปทำอันนู้นอันนี้ทำอะไรไม่ได้มันไม่มีกรรมไม่มีกรรมการกระทำทางกายทางวาจาแม้แต่คิดมันก็คิดไม่ได้ไม่มีสติมันจะไปจูง คิดถึงคนวิจัยอันนี้ให้ไปวิจารณ์อันนั้นให้ไปรู้อันนี้ไม่รู้เรื่องมันไม่รู้เรื่องมันเป็นตัวไม่รู้ทีนี้เราจะมาเรียนเป็นผู้รู้มาเป็นสมณะนี่เป็นผู้รู้รู้มีสติสัมปชัญญะเป็นผู้ฉลาดเป็นผู้มีปัญญานู่นแน่ะความว่าเป็นผู้วิญญาณทักษิณวิเศษนั่นแหละความว่าแล้วมันไม่มีสติไม่มีสัมปชัญญะอะไรมีแต่ความดีหลับๆๆๆลงไปแล้วมันจะไปเกิดปัญญาอะไรแล้วมันจะไปรู้มันจะไปรู้อะไรไม่รู้มันเห็นชัดๆอยู่ชัดๆเลย มันเป็นปฏิปักษ์เป็นตัวรูปที่ค้านแย้งความมีสติพระพุทธเจ้าจึงยืนยันว่าสติปัฏฐานเป็นสติปัฏฐานนี่เป็นทางเอกเป็นทางเดินทางปฏิบัติไปสู่ผลทายจะไปสู่ความเป็นสมณะสุดยอดสมณะต้นสมณศักดิ์ตายอะไรก็เดินตามทางนี้เป็นทางเลือกทางเอกเป็นทางเดียวทั้งต้นต่อตั้งแต่คำว่าสติก็ไม่เกิดนั่นคือการตรัสรู้ใดๆก็ไม่เกิดเพราะสติสมโภชน์ธงเป็นก้าวแรกแห่งการเดินไม่มีการก้าวแรกเลยและ 92 93 94 95 96 9 เพิ่งจะไปเป็นพุทธะมันจะมีได้อย่างไรพระพุทธเจ้าเกิดเพราะการเดิน 7 ก้าวพระพุทธเจ้าเกิดจึงมีการเดิน 7 ก้าวนี้การเดิน 7 ก้าวนี้เป็นการเดินของพระพุทธเจ้าการเดินของพุทธะเป็นสติปัฏฐานเป็นตัวสติเป็นเอกใช้สตินี้เป็นเครื่องนำเครื่องพาเห็นไม่ได้เข้าใจให้ได้รู้ให้ได้เป็นที่สำคัญแล้วต้องส่งสติแล้วก็จะพยายามทำมีความพยายามที่จะให้เป็นไปตามที่เราเห็นที่เราเข้าใจที่เรารู้ว่าทิศทางที่เป็นความเจริญเริ่มต้นปรับ ความนึกคิดปรับวาจากับกายกรรมปรับให้มันมีมากเป็นอาชีวะให้มันมีบ่อยๆอย่าหลับเป็นอาชีวะอย่าง่วงเป็นอาชีวะถ้าตั้งแต่มีการก็อย่ามีกามเป็นอาชีวะอย่ามีพยาบาทเป็นอาชีวะเราไม่ได้มาสั่งสมอาชีพจะก่อให้เกิดปัญหาเหมือนชาวโลกเราลดราคาเราลดตามมาแล้วเราไม่จำเป็นคนอยากอยากให้ใครอะไรอย่างลูกโลกเขาแล้วไม่มีโดยเฉพาะอย่างต่ำที่เป็นเรื่องอบายมุขเป็นกรรมที่จะเป็นอย่างไรยศคนเขาเป็นกรรมที่จะไปเจาะแสวงหา รูปรถเครื่องเสียงสัมผัสมาเจ็บตูดงั้นเราเป็นผู้ไม่ทำแล้วไม่พยายามแล้วไม่ได้พยายามแล้วจริงๆแต่ทำไมเรามาพยายามที่จะหลับล่ะพยายามที่จะตกสีน้ำตาลมันเป็นหนี้วอนเหมือนกันค่าแรงเหมือนกันเราจะไม่พยายามฟุ้งซ่านคือเราจะควบคุมจิตของเราให้ได้มันลึกซึ้งขึ้นเราได้ฐานหนึ่งขึ้นมาก็ดีล่ะเราได้ลดการไม่อยากไม่พยายามที่จะไปแต่หาไปหาเหตุการณ์อยากสนุกสนานเพลิดเพลินกับเด็กอะไรแบบ ดาวน์รถมาพอดีล่ะก็ไม่มีตัวพยาบาทอาฆาตขุนแผนโปรดเคืองอะไรขึ้นมาโดยเฉพาะด้วยเหตุแห่งความพอดีล่ะแต่เราก็จะมาอึดอัดขัดเคืองขุนแผนมีเหตุผลที่ไม่มีพระมันไม่ได้หลับสนใจมันไม่ได้ง่วงเหงาจนถึงเต่าอะไรนี่มันไม่ได้ดีได้ตกไปในสภาพที่มันไม่มีสติสัมปชัญญะมันกลายเป็นดับหลักปีถ้าเราเองเราติดเอามากๆมันถูกขัดขวางมากๆเราก็ไม่พอใจโหลดเครื่องตัดหญ้าขัดจนได้เหมือนกันแต่ถ้าเกิดว่าเรารู้เนี่ยบรรยายอยู่จริงๆแล้วอ่ะมันไม่ดีจริงๆเราก็ต้อง หาอุบายพยายามช่วยตนจริงๆมีพยายามมากๆมีสติให้มากๆเตือนสติไม่บอกแล้วว่าเป็นตัวที่มันตรงกันข้ามกับไอ้ตัวที่โนบิตะว่าจะไปเป็นการเขาก็ยังดูยากเราพยายามมันมีสติเหมือนกันจะดูยากหรือมันจะจอดมันจะแทนอะไรมันก็เป็นความตื่นแล้วไอ้ตัวหลักมันเป็นความไม่สำคัญมันไม่มีอะไรมันหลับหนักดีไปไม่รู้ไม่รู้สึกไม่งั้นมันจะไปรู้ทำอะไรก็พูดทำอะไรเองได้ยังไงในเมื่อมันไม่รู้สึกดีมันหลับมันหลับมันดีเลยมันจะต้องขึ้นมาจุดไหนที่เราเองเป็น เป็นอาชีวะเราเดี๋ยวนี้หลับเป็นอาชีพเชียวนะหนักเข้าก็จะหนักไปจนกระทั่งเดินสลับเขียวๆอยู่ก็หลับมันก็แยกกันพอดีแล้วก็ต้องดูด้วยว่าเราเข้าใจสำคัญโดยเฉพาะฐานะที่เรากำลังพูดกันเนี่ยเราเองเราเบาบางจากเมื่อวานได้ต้นตามผมพระพยาบาทมันลดลงมาจริงๆมันก็มาถึงฐาน 13 ชีวิตพระแล้วเราก็จะอย่างรู้แม้เราไม่มีสีนั้นมีพระเราจะนั่งนิ่งๆอยู่เราจะสงบอยู่เราก็สามารถทำให้ตนไม่ตกไม่ดีไม่ร่วงลงไปสู่ ดับได้ก็ยังแข็งแรงกระปรี้กระเปร่าสดชื่นยินดีปรีดาซีเกมส์เบิกบานอยู่เพราะฉะนั้นในจุดที่สำคัญก็คือต้องหัดนิ่งๆอย่าให้มันมีนิ่งๆอย่างนี้มันดีนั่นคือการปฏิบัติแบบฤาษีหรือเราทำเปโตรเนี่ยให้สมถะสมถะของพุทธกิจไม่มีกิเลสแต่ไม่ใช่จิตตกไปจากพลาสติกอยู่ยืนยันเหลือเกินว่าสติมันเป็นเอกเป็นเอกกับเยอรมันสตรีนี่เป็นทางสำคัญต้องอาศัยสติตลอดการปฏิบัติธรรมถ้าไม่มีสติแล้วไม่เป็นตัวปฏิบัติ ศาสนาพุทธไม่เป็นวิปัสสนาไม่เป็นตัวเรืองปัญญาไม่เป็นตัวรู้ไม่เป็นตัวที่จะไปสู่ผลแม้จะทำให้เกิดผลแม้จะประสบผลแล้วต้องมีสติต้องมีปัญญาต้องมีตัวรู้รู้อยู่จริงๆเตือนสตินี้เป็นตัวเองมากเป็นเอกลักษณ์เป็นพระเอกจริงๆเป็นพระเอกจริงๆแล้วถ้าเราให้สติลดมันก็หมดความเป็นพระเอกแล้วมันก็หมดความเป็นส่วนสำคัญของศาสนาพุทธแม้แต่มานั่งแก้ตัวจะมาถามก็ไม่มีสตินายมีสติให้รู้รู้ เยาวราชถึงอารมณ์แม้กระทั่งมันมีการถ่วงแล้วนะตอนนี้เรานั่งอยู่เฉยๆนอกจากเฉยแล้วก็ไม่มีคำกริยาวจีไม่มีพูดนอกจากไม่มีพูดแล้วความฟุ้งซ่านของเรานี่ถ้ามันแรงไปในทางกามมันก็จะพุ่งแรงไปทางตามมันไม่หลับง่ายๆคนในโลกไม่ค่อยหลับบอกแล้วกรุงเทพฯนี่ไม่หลับไอ้กามนี่มันไม่ค่อยหลับลึกโกรธมันก็ไม่หลับมันโกรธมันเคืองมันอาฆาตมาดร้ายมันกินจนทุกข์ร้อนมันไม่หลับมันแค่อยากแก้แค้นมันก็ไม่รับมันอยากได้สมใจไหมสมใจมันยังไม่ได้สนใจมันก็ไม่หลับแต่ทีนี้เราเบาเบาเสียงมันจะตกลงไปง่ายเราก็จะต้องมาฝึกไม่ให้จิตตกลงไปสู่ความ พยุงพยุงไว้ประคองไว้เราจึงหัดนั่งอยู่เฉยๆถ้าเราหัดนั่งอยู่เฉยๆก็ต้องหาดใหญ่ต้องไปหรือเราจะมีตัดสินเพลงเพลงอาหารอันนั้นก็ให้มันรู้อันนั้นแม่มันเฉยๆมันไม่มีอะไรแปลกมันไม่มีอะไรเปลี่ยนมันไม่มีอะไรปรุงก็อยากให้จิตมันตกให้กินยินดียินดียินดีอยู่แล้วจะบอกกับศิลปินตัดสินน้ำดูน้ำน้ำนอนน้ำนอนก็ยินดีอยู่อย่าให้ติดบุหรี่ตกลงไปแม้แค่นี้ก็ให้ถูกใจชวนใจเราได้เพลงน้ำเพลงไฟเพลงอะไรก็ได้สิ่งที่มันซ้ำๆซากๆเฉยๆอยู่อย่างนั้นแหละเราก็ทำให้จิตไม่ดี ศิษย์มีฉันทะพอใจหัดพอใจในสิ่งที่ไม่ต้องมีรสชาติมาทำซากอยู่ก็จริงก็ตื่นเป็นชาติที่อายุพระเห็นพูดตื่นตื่นเบิกบานร่าเริงเกษมสารอยู่เป็นอย่างนั้นฝึกให้จิตเบิกบานเปิดอยู่ไม่ใช่เอาแต่มันก็ทำตามหรือมันก็ฝึกหรือมันก็ทำความเคยตัวดีอะไรที่เป็นเปิดให้ปิดเปิดให้ติดต่อยากตื่นศาสนา มันยังไม่รู้เพราะมันไม่ตื่นมันเอาแต่หลับๆมันก็ยิ่งโง่ๆๆแล้วมันก็เหี่ยวๆมันไม่เบิกบานพุทธเป็นตรงกันข้ามกันกับฤาษีมันคือผู้รู้มันจะรู้เพราะอะไรมันจะรู้เพราะมันตื่นดับมันวิเคราะห์วิจัยมันรู้ๆๆๆที่จะดูๆๆก็เพราะว่ามันตื่นๆๆเปิดๆๆๆๆอะไรก็ไม่รู้ฟ้าลงก็ไม่รู้อะไรมาก็ไม่รู้อะไรต้องสัมผัสก็ไม่รู้ไม่มี เป็นปัจจัยที่แม้แต่สัมผัสก็ไม่รู้เรื่องด้านหนาไม่เข้าใจไม่รู้สึกอะไรสักอย่างก็ไม่รู้สึกเอาไฟไหม้ก็ไม่รู้สึกเอาน้ำเทราดก็ไม่รู้สึกเอาอะไรทุบก็ยังไม่รู้สึกถ้าอย่างนี้มันก็ด้านชามันประเภทที่มันไม่มีทางรู้มันไม่รู้สึกศาสนาของพระพุทธเจ้าไม่ใช่ศาสนาไม่รู้สึกศาสนาแววไวศาสนารู้เร็วศาสนาที่ปราดเปรียวเป็นผู้รู้อย่างมีประสิทธิภาพมีประสิทธิภาพมีปัญญาอันยิ่งไม่รู้ไวประณีตสุขุมแยบคายดังนั้น พระพุทธเจ้าอย่างนั้นถ้าเราไปเสพคุณหนูไปฝึกในแบบเดียรถีย์จุดที่ไปเอาแต่เป็นเครื่องหลับดีมันไม่เข้าผิดมันไม่เข้าแนวในขณะนี้กำลังแยกให้ฟังชัดเจนไอ้เรื่องที่จะร่วมกันปฏิบัติเพื่อลดการเพื่อลดพยาบาทฤาษีเขาก็รู้การปฏิบัติเพื่อลดการรถพยาบาลลดความโกรธลดความราคะอย่างนั้นคือสีเขาก็รู้ทีนี้จะปฏิบัติเพื่อรถผีนั้นยากมากโวหารโมหะกันง่ายดูยากจะเป็นอย่างพุทธะคือผู้ตื่นผู้รู้ผู้เบิกบาน ตอนนี้เราจะแยกพุทธะหรือจะแยกทางแยกพรหมแยกสีแยกออกมาเป็นญาติมาเป็นเมียเลยผีหรือเป็นพุทธกับตรงนี้ขณะนี้เรากำลังเถ้าแก่กำลังเข้าแก่นที่ต้องพูดซ้ำซากก็เพราะว่ามันกำลังอยู่ในฐานอยู่ในฐานะที่จะต้องตีแตกกูจะต้องเปิดจึงต้องพี่ให้เกิดสมาธิอยู่ในชัดเจนมันแม้แต่เรานอนหลับเราก็ยังเป็นผู้ที่เบิกบานแจ่มใสร่าเริงแม้จะนอนก็ยังเห็นความไม่เหี่ยวหมดแต่เห็นความเบิกบานหน้าตาก็เบิกบานแม้แต่นอนหลับไม่รู้ว่ารู้สึกว่าเอ๊ะคนนี้หลับแล้วนี่ไม่รู้ตัวก็ยังขนาดว่าไม่รู้ตัวว่านอนหลับก็ยังเห็นสภาพผมรวมทั้งหมด หรือเบิกบานหน้าเดิมเป็นพูดทั้งวันทั้งหมดเป็นผู้รู้เหมือนกับคนอื่นอยู่ไม่ใช่คนหลับแต่ถ้ายิ่งเห็นอย่างนั้นได้จริงๆเลยซึ่งมันก็ยากนะแต่สภาพนั้นไม่ใช่ง่ายไม่ทำเอาง่ายๆเอาแล้วไม่พูดถึงขนาดนอนหลับแล้วก็เห็นว่าเป็นผู้ตื่นเป็นผู้รู้เหมือนผู้รู้ตัวอยู่นะเหมือนผู้มีสตินะแล้วก็เห็นรูปหล่อดูที่ไม่เหี่ยวไม่พบไม่เละเทะเตะปากแต่เป็นผู้ที่อยู่ในสภาพที่สังวรระวังเป็นผู้ติดบานงามได้รูปได้จงได้จับได้ส่วนคอร์ดเพลงนอนก็คงลำบากยากหน่อยนะทีนี้ในสภาพนั่งสภาพยืนสภาพเดิมสภาพพูด รู้นะรู้เป็นผู้เบิกบานเป็นผู้ที่มีความยินดีปรีดาจะพูดจะมีจิตติมีฉันทะไม่ใช่เป็นพวกห่อเหี่ยวเป็นผู้เชื่องซึมเป็นผู้ไม่เบิกบานเป็นผู้ที่ตรังจะตายเป็นผู้แต่งเป็นผู้สักแต่ว่าโอ้ยชีวิตนี้มันแสนที่จะเบื่อมากแล้วอยากจะทิ้งอยากจะตายจริงๆแล้วมันก็ไม่ใช่ไงเพราะฉะนั้นในอีก 10 บาทตัวแรกที่บอกว่าเป็นความยินดีที่เป็นเปอร์เซ็นต์ศาลมันถอดคล้องกันไปหมดในหลักของพุทธพระพุทธเจ้าเป็นศาสนาแห่งความมีอายุความมีชีวิตชีวาแห่งความมีสภาพที่หน้าได้หน้ามีหน้าเป็นหน้าที่ ยินดีทำให้โลกนี้แจ่มใสนะไม่ใช่เป็นสภาพที่ทำให้โลกนี้น่าเบื่อหน่ายแบบสัจธรรมชั้นลึกซึ้งเรานายสิ่งที่ควรหน่ายเราปล่อยสิ่งที่ควรปล่อยเราก็ได้ปล่อยมันแล้วเราปล่อยกามเราก็ปล่อยมาแล้วเราก็ได้เบิกบานร่าเริงจนกระทั่งเราไม่ต้องทุกข์ร้อนต้องตามเราปล่อยพยาบาทเราก็ปล่อยมาแล้วหัดอภัยทานอาจไม่อาฆาตมาดร้ายหัดไม่ให้ตนเป็นคนที่โกรธเป็นยักษ์เป็นมาเป็นผู้โหดร้ายทารุณรุนแรงอำมหิตเราก็เป็นมาลดลงมาได้แล้วแล้วเราก็จะกลายเป็นคนอีกฝั่งนึงตกไปในทางที่ไม่รู้ดับหลับดี ซึ่งมันเป็นฐานที่จะต้องรักษากันขึ้นมาเพื่อที่จะให้มีกำลังและเราก็จะได้ปรับปรุงความงามอีกชนิดหนึ่งเราเป็นผู้ที่ตื่นอยู่ตื่นอยู่เสมอเป็นผู้เบิกบานร่าเริงกลับบวชไม่ได้เราจะต้องประคองตลอดยิ่งกว่าปกครองหม้อน้ำมันร้อนๆเดือดๆไว้บนศีรษะเราจะต้องประคองใจประคองอารมณ์สภาพรู้ต้องเป็นพระโยคาวจรท่านสำคัญขึ้นมาต้องรู้ตัวพวกเพราะมีอานาปานสติอย่างแข็งกล้าตลอดเวลาที่ลมหายใจเข้าออกของเราต้องมีสติอานาปานนั้นแปลอังกฤษแปลว่า ใจเข้าลมหายใจออกขณะที่เรามีลมหายใจเข้าลมหายใจออกต้องมีสติตัวสำคัญศาสนาพระพุทธเจ้านี่เน้นสติสติปัฏฐานอานาปานสติมีสติถ้าก้าวแรกสติไม่มี 91 92 93 94 95 96 97 ไม่มีจะเป็นพุทธบริบูรณ์เพราะ 7 9 มีไม่ได้เป็นพุทธะไม่เข้าร่องเข่าร้อนไม่เข้าทางไม่เข้ามาจะเข้าทางก็เพราะว่าเรามีจุดสำคัญมีสติเพราะฉะนั้นเราเข้าใจอย่างนี้เป็นสมาธิแล้วเราก็ต้องพยายามอะไรพยายามให้มีสติเมื่อมีสติและเป็นอย่างไรก่อนตรวจสอบมโนกรรมกายกรรมตรวจสอบธรรมวิจัย มีสติแล้วก็ทำเอาวิจัยตรวจสอบเสมอพยายามไม่เห็นไม่ได้นี่กำลังอธิบายโพชฌงค์อธิบายสัมมารามองค์ 8 อธิบายอะไรต่ออะไรสัมพันธ์กันอยู่เสมอนะขณะนี้แม้แต่คำว่ากรรมมันต้องกระทำอย่างนี้แหละมีสติมันมีสติแล้วก็ธรรมะวิจัยแค่นี้เรากำลังคิดดีๆคิดชั่วคราวของเราดูเหรียญแรกก็ได้คำพูดคำนี้มันงามหรือเปล่าคำพูดคำนี้มันสมควรหรือเปล่าเราพูดอยู่นี่สมควรพูดหรือเปล่าทุกคนหยุดแล้วก็ไม่เข้าท่าแล้วพูดตรงนี้ไปไม่ดีแล้วเลิกเรียนใหม่หรือไม่พูดเลยหยุด เราก็ไม่รู้ตัวไม่รู้ว่าควรทำกรรมอะไรกรรมนี้ควรทำต่อหรือกรรมนี้ไม่ดีแล้วนะเปลี่ยนเวลาล่วงเกินไปบัดนี้เรากำลังทำอะไรอยู่แล้วก็ทำการหนีหลับอยู่มันสมควรดับหรือหรือไม่สมควรเราควรพอหรือยังไม่โดนสักทีหลับแค่นี้ก็ไม่พอหรือว่าเราเก็บตามมันยังไม่พอเลยตามทุกคนพอได้แล้วแต่ถ้าเรารู้แล้วว่าเราพอมามากแล้วเราไม่ต้องกังวลลำบากนักแม้มันจะมีเศษส่วนที่จะเป็นรูปราคะอรูปราคะที่มันจะเกิดรูปตัวถ่ายรูปอะไรจึงให้เราปรับแต่งตั้งหรือว่ามันหลอกเราอยู่บ้างอะไรบ้างแล้วก็ตามรู้มันอีกขยับๆมันไม่เร่งร้อนเอาแล้ว ชุมพรเราไม่มากวนเรามากนักก็ดีแล้วนี่ตัวไหนเป็นสัปดาห์ละสำคัญเราก็ต้องรู้ให้ได้ในนิวรณ์ 5 นี่แจกออกมาเป็นตัวตัวเป็นเรื่องๆตามมาฉันพระเรื่องหนึ่งพยาบาลเรื่องหนึ่งพูดชักจะยังไม่ได้ก้าวเข้าไปถึงมากนักกำลังตีตัวนี้เพราะว่าฐานพวกเรามันติดตัวนี้กำลังแตกตีแตกตัวนี้อาจารย์แล้วก็พูดในฆราวาสมาแล้วก็อธิบายให้เขาฟังถึงเราก็ได้ฟังร่วมด้วยเสริมอยู่ถ้ายังขาดเหลืออะไรก็เก็บตกไปด้วยตามคดีพยาบาลก็ดีสอนไป สถานะของฆราวาสและฐานะของผู้มามาต้นแล้วก็อธิบายตัวต้นตัวกลางและอธิบายตัวกลางขณะนี้กำลังอธิบายตัวกลางสีนั้นมีพระหรือเป็นตัวกลางกำลังตีให้แตกถ้าตีไม่แตกเราไม่รู้กรรมกิริยาไม่รู้แนวฝึกเหม็นไม่รู้ระบบไม่รู้ระเบียบไม่รู้วิธีการไม่รู้อุบายแยบคายไม่รู้ว่าเราจะทำอย่างไรเราก็ทำไม่ถูกวันนี้คืนนี้โดยไม่รู้ว่าเราปฏิบัติธรรมแม้เราจะไม่มีงานการอะไรเราก็ต้องให้มันตื่นเพราะการแก้คือเรามันสีนั้นมีค่าเราอยู่ว่างๆเปล่าๆแล้วมันก็ไปด้วยก็ดีก็ง่วงแล้วก็ทำงานแก้มันก็จะหมดแก้ง่ายๆใหญ่ๆจะหางานทำการ มันก็ไม่เจอพ้นความหลับดีแล้วเรายิ่งไปทำแล้วก็เกิดความพอใจมีฉันทะมันก็จะทำให้เราวิริยะจิตใจเราเอาใจใส่อันนั้นรู้ความดีความงามที่แท้จริงส่วนเท่ากับช่วยเขาเช็ดถูเขารถเขาก็ขุดทบทวนถ้ามันเหมาะมันสมอะไรทำก็ไปให้เขาทำชั่วก็ทำอย่างโน้นอย่างนี้กันพากันทำช่วยกันทำคนละไม้คนละมือเป็นสังขละเป็นกลุ่มเป็นความสามัคคีเป็นความพร้อมเพรียงมันก็เป็นกำลังเป็นอำนาจในการสร้างสรรค์อยู่ในตัวเราควรทำอะไรเราควรจะมีอะไรทำไปก็ไม่มีงานนั่งอยู่ สอบปฏิบัติเปโตรสมถะไม่ต้องหลับตาก็เป็นเกย์โตสมถะคือมีความสงบน้อมมีความสงัดหนอความสงบสงัดคือสงบสงัดจากกิเลสพระสงบสงัดจากกิเลสแม้ไม่มีกรรมการงานอื่นเราก็ตื่นแล้วก็เป็นผู้ติดพุทธะอยู่แม่ไม่มีการงานก็เห็นว่าเป็นพุทธะไม่ใช่เป็นผู้โง่นี่ไม่มีการงานก็เป็นผู้นำจึงไม่บานไม่เบิกมันต้องผ่านระบบไอ้นี่ไม่รู้ตัวแล้วนี่โง่นี่ไม่รู้ตัวอะไรงงและก็ไม่ใช่รู้อยู่ในรู้กับอะไรจดจ่อลงไปที่อะไรก็ยังตื่นอยู่ไม่ใช่เพราะจดจ่อเพื่อตัดสินน้ำเดี๋ยวเดียวก็ดีจะจอดไว้ที่จะกินดินเดี๋ยวๆ จดจ่อไปอ่านหนังสือ 2 ตัวดิไม่ใช่อย่างนั้นไม่ตื่นอย่างนั้นต้องปลุกจะอ่านหนังสือนะไม่ใช่จะหลับไม่ใช่จะดีก็ต้องอ่านให้มันได้มีสติตื่นโทรเต็มแจ้งสว่างแล้วก็อ่านดูว่าจะอ่านไปเกาหลีดีก็ไม่ต้องอ่านอย่างนี้ไม่ไหวแบบนี้เราแย่กำลังของเราไม่พอสติสัมปชัญญะพลังอินทรีย์พวกเราแย่เลยจดจ่อไอ้นี่ก็ไปเป็นตัวจริงคืออะไรที่มันให้เราจดลงไปเพราะยอดต้องไปจอดปุ๊บไม่มีกำลังไม่มีแรงอันนี้เราต้องแก้กลับไม่เอาถ้างั้นไม่เอา ไอ้นี่มันเล็กน้อยไอ้นี่มันทำให้เคลื่อนไหวน้อยไม่เอามาหาจุดที่มันจะทำให้เราเคลื่อนไหวมากหรือทำการที่จะทำให้เราตื่นอยู่เป็นอยู่เรามีอายุอยู่ไม่ใช่กลายเป็นคนไร้อายุไร้จิตไร้การไร้อิริยาบถไร้พฤติกรรมไม่ใช่แล้วก็ตกตะกอนตรงจุดให้มันผลิตให้มันผนึกให้มันนิ่งให้มันหยุดตายให้มันเน่ามันเป็นของเน่าของหยุดของตายไม่ใช่มันก็ไม่ทราบว่าอายุมันข้ามกับประโยชน์ไอ้นั่นมันมีประโยชน์ของเน่าไม่มีประโยชน์ของนิ่งของอยู่ในมือมีประโยชน์ไม่ได้เรื่องของเสียไม่ใช่ของคุณ เพราะเราจะต้องทำให้มันเกิดให้มันตรงสัจจะไม่มีสัจจะและมีความจริงให้มันถูกถูกทำโด