240322-3-034 ทางเอกภาค3-ตอน034(หน้า280)-พ่อท่าน-ปฐมอโศก-ท057.txt

พ 27 คืนถามว่าไม่ควรนิยม ไม่ควรชอบไม่ควรจะเห็นเห็นดีเห็นชอบก็มีอยู่ควรเห็นดีเห็นชอบก็มีอยู่เมื่อเราต้องการจะให้เที่ยงนิยมแปลว่าเที่ยงโดยจับเที่ยงแค่ควรจะให้มันอยู่เสมอควรเที่ยงอยู่อย่างนี้อย่าบอกอย่าพร่องอย่าจากไปเลยเป็นความเที่ยงเป็นความมีอยู่เราก็เลยเห็นว่าทำนี่แหละเป็นของหน้ามีอยู่จะทำไม่เป็นของหน้ามีอยู่จะทำน่าจะหายไปไม่น่ามีอยู่ไม่น่าเที่ยวอาจทำน่าจะเสื่อมอาจทำหน้าสล อาจทำไม่น่าจะยืนยันอยู่ยืนยงอยู่อาจทำไม่ใช่จริงถ้าจะจริงแล้วธรรมะควรกินกว่าวันนี้เป็นต้นเพราะเราจึงนิยมทำหรือทำเหมือนนมนิยมอันใดที่เรานิยมอันนั้นก็ทำไว้มีไว้ก็เลยเรียกเป็นภาษาไทยว่าเป็นธรรมเนียมที่จริงคำว่าธรรมเนียมไม่ได้หมายความว่าเป็นสิ่งที่ทำพอเป็นพิธีไม่ใช่สิ่งสำคัญเพราะเป็นพิธีทีนี้พอไอ้สิ่งที่ควรจะมีอยู่ประจำอยู่กันเสมอๆอยู่กันมากๆมันทำกันได้น้อยลงน้อยลงน้อยลงก็เลยเหลือไอ้ที่ทำนั้นพอเป็นธรรมเนียมพอเป็นพิธี ทำพอเป็นธรรมเนียมอ้าวไม่ถูกมันลดน้อยลงที่จริงความดีนะธรรมเนียมทำมันนิยมควรจะให้มีอยู่ประจำคนยังมีอยู่เสมอคนไม่มีอยู่บ่อยๆควรให้มีอยู่อย่างเที่ยงแท้อย่างไม่ขาดตกบกพร่องในการเรียกว่าทำนิยมเรียกว่าทำนิยมหรือว่าธรรมะเที่ยงแปลตามสัญญาแล้วธรรมะนิยมแปลว่าธรรมะเที่ยงธรรมะจริงจึงกว่าจะทำธรรมะคนมีอยู่ยิ่งกว่าจะทำถ้าทำไม่ควรมีอยู่จนทำให้คนมีอยู่อย่างนี้เรียกว่าทำมันนิยมทีนี้พอคำว่ากรรมไม่นิยมก็คือกรรมนั่นแหละเที่ยง ถ้าเราโน้มไปในทางมีอีกอย่างเคยโน้มไปในทางที่ควรอย่างเธอก็เขาไม่นิยมหมายคำว่าควรชมชอบคำว่านิยมหมายความว่าควรชมชอบก็กรรมนั่นแหละเราควรชมชอบและสิ่งที่ควรชมชอบธรรมตามเป็น 2 อกุศลกับกุศลอะไรเราควรจะชมชอบทุกคนชอบติดผมอกุศลไม่ชวนชมชอบเพราะฉะนั้นก็ควรจะให้มีกุศลนั่นแหละเยี่ยมส่วนราชการนั่นแหละเที่ยงสถานการณ์ ควรไม่จริงถ้าจะมีกุศลธรรมตามควรอยู่อกุศลกรรมไม่ควรมีพระกรรมไม่นิยมจึงหมายความว่าศาสนาพระพุทธเจ้านี่เน้นเอากุศลกรรมนั่นแหละขอให้มันจงอยู่ในโลกแต่ถึงตอนนั้นก็ตามในหลักธรรมชั้นสูงสุดทุกอย่างก็ไม่เที่ยงแม้จะเป็นกุศลกรรมมันก็ไม่เที่ยงเมื่อมันไม่เที่ยงเราจึงต้องขยันทำสิ่งที่เป็นกุศลกรรมหรือขยันให้มีกรรมไว้เรื่อยๆซึ่งเป็นส่วนบุคคลจากคนอื่นเน้นหนักหนาว่าให้เป็นประโยชน์เปล่าประโยชน์ไม่ใช่สัจจะเปล่าประโยชน์ในชีวิตจริง มีประโยชน์นั้นเป็นจริงหรือเป็นของเที่ยงหรือเป็นของคนที่ทรงไว้เมื่อเรารู้ว่าสิ่งนี้มันไม่ค่อยมีเรายิ่งควรทำขึ้นมาให้มีแล้วให้มันส่งอย่าให้มันเกิดแต่เพียงพอเป็นธรรมเนียมเราเป็นนักปฏิบัติธรรมเราควรเป็นนักปฏิบัติธรรมที่ทรงไว้ซึ่งธรรมหรือทรงไว้ซึ่งกุศลทรงไว้ซึ่งสภาพที่มันควรมีไม่ใช่จะเข้าใจว่าคำว่าธรรมเนียมในศักดิ์จะว่าทำให้พอเป็นพิธีไม่ใช่นะธรรมเนียมแปลว่าให้คงอยู่เสมอเมื่อไหร่เมื่อไหร่ก็มีให้เพียงเพราะฉะนั้นกรรมที่เป็นกุศลตอนลงไปอีกนะกรรมที่เป็นกุศลนั่นแหละควรให้เที่ยงควรที่นิยมคนที่มีประจำ รบกวนธงชาติควรให้ตั้งอยู่ควรให้ตรงอยู่ควรให้ชื่อว่าทำกุศลกรรมขอให้ชื่อว่าทำธรรมะธธงมม้าทรหันก็ตามหรือทอมก็ใช้ได้ทั้งคู่อ่านว่าธรรมะขอให้ส่วนกุศลนั่นแหละเป็นธรรมะขอให้สมกุศลนั่นแหละทรงอยู่เสมอคำว่ากุศลจะเกิดที่ต้นไม้ต้นไม้เป็นกุศลธรรมกุศลที่มันไม่รู้เรื่องก้อนหินมันทำกุศลมันไม่รู้เรื่องไอ้หมูหมากาไก่มันทำกุศลมันไม่รู้เรื่องกับมันเดรัจฉานมันพูดก็ไม่รู้อะไรกุศลอะไรศักดิ์สิทธิ์ไม่รู้คนจะตรงกุศลไม่ได้นั้นสิ่งที่จะ กุศลไม่ได้นะทุกคนเท่านั้นมนุษย์เท่านั้นพูดจะรู้เรื่องมนุษย์เท่านั้นจึงจะพยายามกำหนดหลักธรรมลงไปให้ในส่วนที่เป็นกุศลไม่ว่าจะเป็นกายกรรมหรือว่ามีกรรมหรือมโนกรรมกรรมตอนนั้นแหละควรจะเฆี่ยนและเป็นควรเป็นกุศลด้วยกุศลก็เสื่อมเราจึงต้องขยันช่างก็เสื่อมเราจึงพยายามสร้างกุศลกรรมกุศลต้องบูรณะทุกวันนี้ยิ่งขำๆทุกวันนี้งอกงามกันแต่อกุศล ทุกวันนี้กายกรรมก็ไปหักกุศลแล้วส่วนกุศลนั้นทำกันเฉพาะเหมือนสักแต่ว่าทำเป็นสักแต่ว่าทำมาประกอบกับแต่ว่าค่อยๆทำปะหน้าถามแต่ว่าค่อยๆทำเล็กๆน้อยๆส่วนการชงอยู่อย่างมากหรือการเป็นไปอย่างเยอะมันเป็นไปด้วยกันอกุศลอย่างนี้พังและสังคมทางมนุษย์ทางโลกทางเรียกว่ามันชิบหายหรือว่ามันใช้ไม่ได้มันอยู่เป็นอย่างทุกข์แล้วมันอยู่เป็นอย่างเละเทะแล้วเสื่อมโทรมแล้วก็ให้เรามาบูรณะเรามาขย ให้มีกุศลกรรมเรามาเรียนรู้ให้ชัดแท้เป็นสัจจะลงไปว่ากุศลคืออะไรอกุศลคืออะไรนี่เป็นอภิธรรมนี้เป็นธรรมะชั้นสูงนี้เป็นเรื่องของยอดเป็นเรื่องของความเป็นปลายเป็นเรื่องของสิ่งเลิศที่เราจะพยายามเข้าใจให้ชัดเมื่อเรารู้ว่ากุศลคืออะไรเราควรตรงกุศลนั้นไว้พยายามสัมมาวายามะพยายามมีสติมีสติให้ได้เสมอตามสัมมาทิฏฐิตามความเห็นของเราว่ามีกุศลมีอกุศลเราไม่ให้ไปอยู่ข้างอกุศลเราให้มันมาอยู่ข้างกุศลกรรมจัดทำขึ้นเราเป็นผู้ เราเป็นผู้จัดทำกรรมเป็นของของเราสามารถต่อมาอีกกรรมเป็นของทุกๆคนทุกๆคนทั้งวันได้ทุกๆคนควบคุมได้ทุกคนต้องจัดทำออกมาเราเป็นผู้สร้างกรรมคือพระเจ้าฟังดีๆนะนี่เราได้เรียนเราได้ทำความเข้าใจกันย้ำกันไปอย่างชนิดที่เรียกว่ามาถึงจุดนี้เราอธิบายกันมาอย่างสำคัญแล้วกรรมอันหมายถึงการกระทำนี่แหละคือความประพฤติของใครๆของคนนั้นๆนี่แหละเป็นตัวสำคัญที่สุดเป็นตัววงการเป็นตัวพระเจ้าเพราะฉะนั้น ขณะนี้คนที่นั่งอยู่ในที่นี้นี่มีจำนวนประมาณไม่กี่สิบคนถ้าพวกเรานี่ในขณะนี้ได้ส่งไว้เรียกว่าธรรมะส่งไว้และทรงไว้ซึ่งกุศลด้วยไม่เป็นธรรมไม่เป็นอกุศลแต่เป็นส่วนแห่งกุศลเราทำอยู่ขณะนี้ทุกคนขนาดนี้มีส่วนเป็นกุศลทั้งสิ้นทุกคนพยายามทำจนไม่ให้บกพร่องไม่ให้เป็นส่วนอกุศลแทรกซ้อนแม้จะนั่งก็นั่งอยู่อย่างสมเหมาะสมควรนั่งยืนยัน 15 แม้แต่ส่งไว้ซึ่งสภาพเดี๋ยวนี้แล้วในส่วนในในส่วนละเอียดซ้อนลงไป กายกรรมดีแล้ววจีกรรมก็ตอนนี้มีผู้พูดที่สมควรพูดเราเป็นผู้ฟังสมควรฟังเราเป็นผู้รับสมควรรับรับรู้รับคิดรับพิจารณารับจดจำรับทำความเข้าใจไว้อย่างกุศลทั้งสิ้นอย่างถูกต้องเราก็ส่งไปซึ่งสภาพถูกต้องขณะนี้มีกลุ่มหมู่คนทำขณะนี้กำลังทำกรรมที่เป็นกุศลขณะนี้โลกกำลังมีสิ่งที่เป็นกุศลเรากำลังกระทำส่วนใหญ่เป็นกุศลและยิ่งละเอียดลงไปฝันนั้นเรากำลังจะทำละเอียดจนกระทั่งขณะนี้ทุกคนมีกุศลถึงขั้นเป็นจิตที่ดีกายกรรมขนาดนี้ ดีแล้วเหมาะสมเรายังไม่ได้ไปทำงานอื่นเรานั่งอยู่ฟังธรรมเล่าเรียนตาเราก็เห็นสิ่งกุศลสิ่งที่เรียบร้อยสงบสันติดีหนอเจริญตาเจริญใจเรากำลังได้ยินเสียงที่เจริญหูเสียงที่เป็นไปเพื่อกุศลจมูกลิ้นเราขนาดนี้ก็ไม่มีอะไรจะได้รับสัมผัสอะไรมากนักที่เป็นกุศลหรืออกุศลมันเป็นกลางสัมผัสขนาดนี้ก็สัมผัสดีเป็นกุศลไม่มีทุกข์อะไรไม่มีร้อนไม่มีเดือดร้อนอะไรเป็นกุศลอยู่ดีดีแล้วแม้ใจเราก็ทำใจให้เป็นกุศลโยนิโสมนสิการทำจิตให้มันเป็นสิ่งประเสริฐ ตั้งไว้ดีจิตที่เป็นฌานจิตที่เป็นสมาธิโน้มน้อมไปในทางวิเวกเป็นจิตวิเวกคือจิตปราศจากอุปธิอิทธิปาจะจากกิเลสราคะโทสะโมหะหรือจิตที่ปราศจากนิวรณ์แม้จิตเราก็ทรงไว้ซึ่งผ่านทรงไว้ซึ่งสมาชิกปราศจากนิวรณ์ 5 ประการอยู่จิตของเราก็กำลังเป็นกุศลละเอียดมากและเราก็กำลังได้ฟังสิ่งที่เป็นกุศลตื่นเช้าขึ้นมาแต่เช้าเราต้องมารับฟังกุศลกำลังมาเสริมกุศลเราก็เสริมกุศลเราก็เป็นองค์ประกอบเราก็เป็นส่วนร่วมของกุศลแทนที่จะขณะนี้เวลา เรากำลังไปทำอกุศลเรากลับไม่ได้เป็นอย่างนั้นเรากลับทำเป็นกุศลแม้จะมีสังคมหรือมีจำนวนคนประมาณแค่นี้ก็ตามแต่ละสังคมแต่ละหมู่ถ้าเขาพยายามได้กระทำกันอย่างนี้เสมอเสมอมากคนละโลกมีจำนวนมากส่วนมากตั้งไว้ซึ่งกุศลก็เรียกว่าโลกตั้งไว้ซึ่งทำตั้งไว้สิ้นสุดตั้งไว้ซึ่งกรรมอันเป็นตัวเกิดกรรมอันเป็นแต่ละบุคคลกระทำรวมกันขึ้นรวมกันขึ้นมีปริมาณตั้งไว้ ส่วนที่มันดีฝากไว้ในส่วนที่มันถูกต้องตั้งไว้ในสิ่งที่ควรสภาพที่ควรถ้าโลกเกิดปริมาณอย่างนี้นั่นคือโลกเกิดปริมาณดีทรงไว้ซึ่งดีเพราะกรรมเป็นตัวกำหนดกรรมเป็นตัวจำแนกต้องการส่วนที่ปักบุคคลอยู่หรือกำลังกระทำกันอยู่ในขณะแต่ละขนาดในวินาทีแต่ละวินาทีแม่บางคนจะอดไม่ได้รถเป็นอกุศลบ้างแต่จำนวนอกุศลนั้นน้อยกรรมของแต่ละบุคคลกระทำนั้นจำนวนของอกุศลน้อยส่วนที่เป็นกุศลนั้นมากโลกถึงสันติแล้วโลกถึงสิ้น โดนแล้วเราช่วยไม่ได้ทั้งหมดว่าจะทำให้โลกนี้เป็นกุศลทั้งหมดเลยไม่บอกไม่ต้องไม่มีส่วนผสมแล้วทำไม่ได้จะทำไม่ได้หรอกไม่ได้ง่ายๆเพราะต้องมาพระพุทธเจ้าเก่งกว่าเรามากนักท่านยังทำโลกทุกขณะให้คนทุกคนมีพฤติกรรมหรือมีการกระทำหรือมีกรรมอันเป็นกุศลทั้งสิ้นท่านทำไม่ได้และมันทำไม่ได้ไม่มีใครจะมาทำได้แต่เราจะพยายามเราอยู่ที่ใดเราเป็นคนคนหนึ่งเราอยู่ที่ใดเราชวนกันให้ทำกุศลเราพยายามพาคนที่ทำกุศลเราจะเก่งเราจะมีฤทธิ์มีแรงที่ ภูมิพลมาส่งไว้ซึ่งจุดชมให้ตั้งลงที่กุศลใครไม่ทำเราคนหนึ่งเราจะส่งไว้ที่กุฏิเห็นเสมอๆให้มันมีความขาดตกบกพร่องหรือว่ามันเป็นส่วนของอกุศลน้อยที่สุดน้อยที่สุดที่เราจะส่งไว้มีสติสัมปชัญญะมีความพยายามเรียกว่ามีสัมมาสติสัมมาวายามะให้ได้เสมอเลยส่งไว้ซึ่งเพราะฉะนั้นแม้แต่จะคิดฉันกับปะเราก็จะดำริคิดแต่ส่วนกุศลรู้ตัวทั่วพร้อมอยู่เสมอว่าตอนนี้เรากำลังทำผิดอะไรกำลังคิดอะไรมันกุศลหรืออักเสบดีกว่านี้มีอีกไหมวันนี้เรากำลังทำอะไรอยู่ สามัคคีกรรมที่ดีกว่านี้ยังมีอีกไหมสมควรที่จะพรากจากกายกรรมอย่างนี้ไปเป็นอื่นหรือยังถ้าสมควรแล้วพลาดไม่ควรจะมีวาจานี้อยู่ไม่ควรจะมีใครทำอันนี้อยู่ไปทำวาจาอื่นไปทำกายกรรมอื่นอันนี้ไม่เหมาะแล้วเออแล้วมากไปไปทำอื่นหรือว่าน้อยไปยังไม่ได้ทำวาจานี้ขึ้นคำว่าจานนี้ขึ้นมันน้อยไปมันไม่พอทำขึ้นสมควรทำทานข้าวกายกรรมวันนี้น้อยไปไม่สมควรตอนนี้กายกรรมวันนี้มันน้อยไปทำไม่ทำขึ้นให้มากกว่านี้ให้ดีกว่านี้ไม่สมควรกว่านี้กายกรรมอะไรที่ควรทำยิ่งกว่านี้มีอีกไหมดีกว่านี้มีอีกไหม ให้พิจารณา 10,000 เวลาล่วงไปล่วงไปเวลาปูนกินกับกษัตริย์แม้แต่เราก็ถูกกลืนกินด้วยเวลาคนไม่ได้บัดนี้เรากำลังทำอะไรอยู่เวลาล่วงไปร่วมไปพระพุทธเจ้าก็สอนเราย้ำเราว่าเวลาจีนจึงจะจริงไหมจริงป่านนี้เรากำลังส่งให้ดีหรือเปล่าดีกว่านี้มีอีกไหมสิ่งเหล่านี้เป็นสิ่งที่รักก็เป็นสิ่งที่แวดล้อมสุภาษิตคำสรรพนามเป็นพระพุทธเจ้าตรัสไว้ละเอียดละออมันเป็นไปด้วยเพื่อนดีทั้งนั้นเลยมันเป็นไปที่จะทำให้คนที่รู้แล้วเข้าใจแล้วนำมาประกอบนำมาใช้กับตนและเป็นทฤษฎ ประกอบชีวิตมนุษย์ทำให้มนุษย์เจริญอยู่เจริญอยู่ทำให้ทุกอย่างเจริญอยู่เจริญอยู่เพราะฉะนั้นถ้าผู้ใดเข้าใจว่ากรรมนี่แหละเป็นตัวสำคัญกรรมนี่แหละเป็นตัวยิ่งกรรมนี่แหละเป็นตัวยอดกรรมนี่แหละเป็นสิ่งที่บันดลบันดาลทุกอย่างถ้าใครคนเข้าใจอย่างนี้แล้วมากำหนดลงไปกิจกรรมศาสนาพระพุทธเจ้าจึงไม่ได้เป็นกำหนดที่พระเจ้าแบบที่ไม่รู้เรื่องอยู่ที่ไหนไม่รู้คอยมันจนบรรดาไม่ใช่เราจะเป็นคนบันดาลเราจะควบคุมกายกรรมวจีกรรมมโนกรรมของเราเราจะบันดาลใจในการทำวจีกรรมมโนกรรมของเราด้วยความพยายามด้วยความมีสติด้วยความมีปัญญาด้วยความมีทิฏฐิมีความเข้าใจให้ถูกต้องเข้าใจให้เป็นสัมมา เข้าใจให้รู้ดีเข้าใจให้เกิดปัญญาเข้าใจให้รู้ว่ามันชั่วดีอันนี้ดีกว่าอันนี้อันนี้ดีกว่าอันนี้อันนี้ยิ่งกว่านี้เข้าใจให้ดียิ่งดียิ่งดียิ่งเสมอแล้วเราจะมีสัมมาวายามะสัมมาสติจะพยายามจะมีสติห้ามร้องกับความเห็นที่ถูกต้องแล้วกำหนดสัมมาสังกัปปะกำหนดสัมมาวาจากำหนดสัมมากัมมันตะกำหนดให้พอเหมาะพอดีกำหนดให้เป็นมัชฌิมาปฏิปทากำหนดให้พอเหมาะพองามทุกกาละเทศะกำหนดเราเป็นผู้กำหนดเราจะสามารถกำหนดได้เพราะเราได้ฝึกให้มีเปโซว่าจะโตให้เราคล่องในกายกรรมให้เราคล่องในวจีกรรมเรามันจะสร้างกายกรรม กระด้างมันทำอย่างนี้ไม่ค่อยได้หัดมันกระด้างไปขัดมาให้มันสุภาพอ่อนโยนมันอ่อนไปหัดมาให้มันแข็งแรงองอาจกายกรรมอย่างนี้ไม่เคยจับกระแสใครทำวันนี้มันอืดอาดกายกรรมวันนี้มันไม่คล่องแคล่วตายกันวันนี้มันเป็นมันดีนะใส่กันถ้าทำอย่างนี้ดีแต่เราไม่คล่องแคล่วเราอึดอัดเราไม่ค่อยเป็นเราไม่ค่อยชำนาญฝึกเข้าอบรมเข้าหัดเข้าทำให้มากเท่าเพื่อพิจารณาแล้วควรเป็นควรส่งควรฝึกควรหัดทำข้าวแม้แต่ความนึกคิดซึ่งยากเราควรนึกคิดเราควรตรงไว้ซึ่งความนึกคิดอย่างนี้ การควบคุมได้แม้กระทั่งจิตจิตใจของเราให้มันทำอย่างนี้อย่างนี้เรียกว่ากุศลกรรมมโนกรรมอย่างนี้ควรมโนกรรมอย่างนี้ไม่ควรส่งไวควรท่องไว้ในสภาพอย่างนี้อาการอย่างนี้รู้ไปจนกระทั่งถึงจิตใจและสามารถเปลี่ยนจิตใจให้คิดไปอย่างที่ควรให้ทำงานเป็นอย่างที่ควรอย่าแม้แต่ใจอย่าไปทำงานอย่างนั้นอย่างนั้นคิดชั่วไม่คิดอย่างนี้คิดไม่ดีมันคิดตัดได้ทันทีอย่างนี้เป็นอารมณ์อารมณ์อย่างนี้ชั่วอารมณ์อย่างนี้ไม่ดีไม่เอาเอาอารมณ์อย่างนี้ขณะนั่งอยู่ขณะนี้ใจของเรามันมีอารมณ์ดี ไม่เอาอารมณ์ดีไม่เอาเอาสติเต็มร้อยเป็นผู้รู้ผู้ตื่นผู้เบิกบานร่าเริงเบิกบานขณะนี้เรากำลังมีของดีนะกำลังฟังทำร่าเริงในธรรมไม่ใช่หนังหนาในธรรมแหมมันรับไม่ติดรับไม่ติดแสดงว่าเราไม่มีความพอใจเราไม่มีพันธะเพราะฉะนั้นมันยังไงมันจะไปจากฉันพระเราก็พยายามเพิ่มแรงฉันทะตื่นรับซื้อพระพุทธเจ้าท่านบอกว่าโยนิโสมนสิการทำอะไรอยู่เพิ่มความสนใจไปในสิ่งเหล่านั้นเรียกว่ามนสิการโยนิโสมนสิการเพิ่มความสนใจเราจะเห็นอ้อมันมีอะไรน่าสนใจมันมีอะไรน่าเข้าไปร่วมด้วยนาคเข้าไป แล้วเราก็เพิ่มความยุ่งนั่นแหละยุ่งกับจิตน้ำตานั้นเข้าไปให้มากขึ้นเราทำอะไรอยู่เมื่อเราจะทำอะไรเราพิจารณาแล้วว่าเป็นกุศลที่เรามาฟังธรรมแต่อุตส่าห์ลุกจากที่นอนมาแม้ว่านอนมันก็น่าพอใจสำหรับคนบางคนแล้วเขาก็ยังเห็นว่าเราจะนอนเลยมีแต่อุตส่าห์มานี่แล้วเราอุตส่าห์อยู่ที่นี่ถึงเวลาวาระแล้วเราควรมานั่งฟังธรรมเป็นกุศลกว่าเป็นสิ่งที่ดียิ่งกว่าแล้วเราก็มานั่งฟังธรรมพอมานั่งฟังธรรมแล้วเราก็ทำให้กายทำให้ใจซึ่งเราไปอื่นซะอีกไม่เป็นสิ่งที่ควรกระทำไม่ตรงตามสิ่งที่ควรจะทำเปล่าประโยชน์ต้องลงไปมันก็ไม่จริงมันก็ไม่ใช่สัจจะเราก็ทำให้มันเต็มโยนิโสมนสิการหรือเกิดความยินดีเกิดความพอใจมันก็เกิด เมื่อเกิดความยินดีพอใจรุนแรงเข้ามาอีกให้มันมีวิริยะหรือถ้าเผื่อว่ามันร่าเริงมันพอใจวิริยะมันจะตามมาถ้ามันไม่ค่อยพอใจวิริยะจะไม่ตามมาเพราะฉะนั้นนำหน้าอิทธิบาทด้วยฉันทะนี่เป็นตัวแท้เลยถ้าเรามีความยินดีความพอใจนะวิริยะมันไม่ยากยิ่งเราเสริมหนุนได้เราก็เสริมหนุนแรงวิริยะเข้าไปอีกมันก็จะดียิ่งขึ้นอีกเสริมหนุนอีกว่ามันจะเอาใจใส่เข้ามาได้อย่างไรเราใช้ความเอาใจใส่อย่าให้ขาดอย่าให้ตกอย่าให้ต้องอย่าให้ฟุ้งซ่านไปอื่นอย่าให้มีอย่าให้ลดให้มันเต็มร้อยเต็มร้อยเต็มร้อยสติก็เต็มร้อยความพยายามก็เต็มร้อยสังกัปปะ ความสำนึกผิดวาจาสะดือการกระทำก็ดีมันก็จะได้มีปริมาณดีมีคุณภาพดีทำให้มากทีนี้ถ้ามันดีแล้วทำให้มากเรียกว่าอาชีวะให้มันเป็นชีวิตชีวิตก็คือแลโดยจับตรงๆหมายความว่าเกิดให้มีชีวิตชีวาหมายความว่าเกิดไม่ใช่ทำให้มันตายนะมีชีวิตหรือเป็นอาชีพเป็นอาชีพหมายความว่าให้มันมีมากๆอาชีพทำอยู่ประจำประจำหรือทำอยู่เสมอๆให้มันเกิดอยู่เสมออาชีพให้ไม่แสดงตัวความเป็นพี่อยู่เสมอเสมอซึ่งเคยแปลว่าอาชีพมีความยิ่งใหญ่อาชีวะ คือไม่ใช่ความตายความเป็นให้มันเป็นความเป็นเมื่อมันดีให้มันดีเป็นเมื่อมันดีดีนี้จงเป็นอยู่อย่าตายถ้ามันทรงไว้ซึ่งกรรมดีเป็นกุศลกรรมคือธุรกรรมที่จงเกิดเกิดเกิดเกิดเกิดเกิดเกิดเกิดเกิดเกิดเกิดเกิดจากตายเราต้องช่วยบูรณะช่วยให้มันเกิดที่ช่วยให้มันจงไว้ช่วยให้มันดำเนินไปถ้ามันดีเพราะมันดีจงดลบันดาลความดีให้ต่อเนื่องไปเรื่อยๆการต่อเนื่องไปเรื่อยๆจนสามารถให้มันเดินไปธรรมะบวกอุบัติหรือจะบวกค่าบัตรก็ยังได้จะได้ไม่ต้องไปแทนเรียกว่าสมาบัติ สมัครอุบัติเหตุอุบัติเหตุแปลว่าการเกิดอย่างมีปัญญารู้สิ่งนี้มันไม่ดีเกิดไม่ดีก็ต้องถอนสารภาพต่อคนอื่นเรียกว่าปลงอาบัติเพราะปลงก็หมายความว่ารู้ตัวแล้วทีหลังไม่ทำแล้วเลิกแล้วอย่างนี้เรียกว่าปลงเพราะงั้นอะไรที่เกิดไม่ดีแล้วเรารู้ตัวเกิดแม้จะเกิดภายในจิตเรียกว่าปลา 10 ปีเกิดภายในจิตคนอื่นย่อมไม่รู้ด้วยก็ตามเราจะต้องปลงอาบัตินี้ยิ่งยาวสุดท้ายก็ยิ่งรับโทษเลยหรือแม้แต่ว่าผิดกฎผิดคำพูดภาษาอังกฤษ อาบัติแปลว่าการทำสมาบัติแปลว่าจะทำให้ต่อเนื่องต่อเนื่อง 111 เสมอทำให้เกิดต่อเนื่องขึ้นเสมอทำให้เกิดต่อเนื่องเพราะฉะนั้นสมาบัติแปลว่าอาชีพฟังให้ดีนะที่ไม่ใช่โมเมนะแปลอย่างเรียกว่าสัมพันธ์กันอย่างไรสมาบัติแปลว่าอาชีพต้องทำสมาบัติคือรู้ว่ากุศลแล้วต้องทำกุศลให้เกิดยาวนานเป็นชีวิตชีวาทำส่วนที่เป็นกรรมดีเลยว่ากุศลกรรมให้ต่อเนื่องอยู่เสมอ ที่ทำสมาบัติแม้ในด้านกายแม้ในด้านบัญชีแม่ในด้านมโนเพราะฉะนั้นอาชีพก็คือสมาบัติสมาบัติก็คือสิ่งที่เรากระทำไม่ว่าจะเป็นกายกรรมวจีกรรมมโนกรรมให้มันอยู่ในกุศลให้มันอยู่ในส่วนดีต่อเนื่องไปอยู่เสมออย่าให้ตัวไม่ดีเข้ามาแทรกแซงอย่าให้ตกหล่นลงไปในจิตไม่ดีไม่ว่ากายกรรมนิติธรรมรู้ตัวทั่วพร้อมรู้ตัวทั่วพร้อมกลายเป็นภายนอกกลายเป็นภายในไม่ว่าจะเป็นสภาพที่ประชุมกันอยู่เป็นภาย เราพยายามควบคุมกรรมอย่างนี้แหละเป็นพระโยคาวจรที่จะทรงไว้ซึ่งทำถ้าทำไม่ได้เสมอสมาบัตินั้นที่ว่าดีอย่างน้อยเป็นพาลคือรู้ว่าไม่มีนิวรณ์รู้ว่าไม่อยากตายแล้วนี่กายกรรมนี้ไม่หยาบคายกายกรรมกายกรรมนี้ผิดพลาดวจีกรรมนี้มีประโยชน์วจีกรรมนี้ดีว่ามีกรรมนี้เป็นกุศลแล้วก็ส่งไว้เมื่อกี้การนี้ไม่เป็นกุศลหรอกโกหกมดเท็จต่อเกียรติทำให้ทะเลาะเบาะแว้งกันหรือหยาบคายแล้วไม่ใช่ศรัทธาหรือพูดไปเปล่าๆเพ้อเจ้อไม่เจอมักเกิดผลไม่เกิดคุณเกิดความดีงามอะไร พูดเปล่าๆนอกจากเปล่ายังไม่พอพูดแล้วทำให้เสียหายด้วยพูดแล้วก็เป็นการก่อให้เกิดปฏิกรรมอันเป็นคำหยาบด้วยไม่ควรให้ค่าอะไรเลยไม่เอาเราไม่กล่าวออกไม่แสดงออกไม่ให้มันเกิดเพราะมันไม่มีค่าถ้ามันมีค่าแล้วดีด้วยมีค่ามีคุณมีประโยชน์ดีเราก็ทำให้มันเกิดถ้าไม่งั้นมันเป็นกลายเป็นคำที่แสดงเปล่าเพ้อเจ้อหรือแสดงออกไปแล้วทำลายแสดงออกแล้วเป็นตัวอย่างที่ไม่ควรจะเกิดเป็นตัวอย่างทำลายเราไม่ส่งไว้เราไม่ทำไว้นี่เรียกว่ากรรมเราจะควบคุมกรรมกรรมเป็นพระเจ้า ทำเป็นตัวกำหนดกรรมเป็นตัวที่จะบงการอะไรทั้งนั้นนี่สำหรับศาสนาพุทธรัฐบาลพระพุทธเจ้าเกิดท่ามกลางศาสนาที่มีพระเจ้าองค์การมีพรหมลิขิตศาสนาพราหมณ์ศาสนาที่มีพระพรหมเป็นเจ้าใหญ่บงการคอยกำหนดศักดิ์สิทธิ์ต้องอ้อนวอนร้องขออำนาจศาสนาพราหมณ์มีพระพรหมเป็นเจ้าใหญ่ในสมัยพระพุทธเจ้านั้นศาสนานี้กว้างขวางศาสนานี้แพร่หลายมีฤทธิ์มากถ้าจะมาพระพุทธเจ้าเกิดเป็นมนุษย์คนหนึ่งแล้วก็มาแสวงหาโมกขธรรม จนรู้ทฤษฎีรู้ถึงความจริงที่ยิ่งใหญ่รู้ถึงสภาพจริงเป็นสภาพโอ้พระเจ้ายิ่งใหญ่กว่านี้มันมีศาสนาเป็นเจ้าจึงไม่หลงพระเจ้าบรรยายไม่หลงกลมไม่หลงสิ่งที่เป็นอำนาจศักดิ์สิทธิ์มาคอยกำหนดท่านได้พบสิ่งที่ประเสริฐยิ่งกว่าเก่งยิ่งกว่าคือสภาพอากาศเป็นสภาพกรรมมันนิยมแล้วท่านก็ประมวลทฤษฎีได้ทฤษฎีที่สำคัญที่สุดวันที่ดี เป็นหลักการที่จะประกอบให้เกิดกรรมอันยิ่งใหญ่เพราะถ้าผู้ใดฝึกตนจนกระทั่งลงตัวแล้วว่าเราจะเป็นผู้ที่มีความเห็นที่ถูกต้องและเราก็มีสัมมาวายามะมีสัมมาสติมีความพยายามเสมอมีสติเสมอที่จะทำให้ทรงไว้ซึ่งส่วนที่ถูกต้องเสมอเพราะฉะนั้นใครควบคุมกรรมสุจริตมีกายกรรมก็ดีว่ามีกรรมก็ดีมโนกรรมก็ดีเป็นสุจริตกรรมอยู่เสมอเสมอเสมอเสมอเสมอเสมอเสมอเสมอเสมอแม้เรามีนิวรณ์เราพยายามทำงานยังทำบัญชีกรรมมโนกรรมซึ่งเป็นกรรม 3 นี้ให้สุจริตคำถามนี้ก็จะเป็นอาหารที่จะทำให้นิวรณ์แม้มีอยู่ก็จะหายไป ขณะนี้เรามีนิวรณ์อะไรบ้างนาฬิกาไหมเรามีพยาบาลไหมเรามีผีนะมีพระไหมเรามีอุทกจะไหมเรามีอะไรข้องใจสงสัยไหมว่าเรากำลังทรงไว้ซึ่งสภาพขณะนี้อย่างนี้เมียเราเองเรากำลังทำความเจริญหรือทำกุศลหรือเรากำลังทำสิ่งที่ควรส่งไว้เราอยู่ในสภาพถูกต้องแล้วยังอะไรขาดตกบกพร่องปรับแม้แต่มโนกรรมกายกรรมของเราอาจดีและไม่น่ากังวลมากบางทีกรรมของเราก็ตอนนี้ดีแล้วเราไม่ได้พูดอะไรมากมายเราอยู่ในสภาพเป็นผู้ฟังแล้วก็ฟังได้ดีอยู่แล้ว สนใจอ่ะมันเต็มครบไหมปรับมันปรับมันเมื่อเราปรับมันได้ดูสภาพที่เป็นกุศลสู่สภาพที่เป็นสุจริตตามนั้นของเราก็เกิดผลสูงส่งอยู่เรื่อยๆเจริญอยู่เรื่อยๆแล้วเราก็ส่งไว้ซึ่งความเจริญหรือทรงไว้ซึ่งสิ่งที่สมควรระวังสิ่งที่ชอบแล้วสัมมาจงไว้ซึ่งสิ่งที่น่ากินดีแล้วชอบแล้วควรแล้วดีแล้วถูกแล้วสัมมาแล้วเราก็ทำวันนี้ไปเรื่อยๆไปเรื่อยไปควบ ไปเรื่อยๆรู้ว่าไม่ว่าจะเป็นมโนไม่ว่าจะเป็นวจีไม่ว่าจะเป็นกายกรรมให้มันเกิดเป็นอาชีวะฟังดีๆไม่ย้อนกลับมาคำว่าอาชีวะให้มันเกิดเป็นสภาพที่เป็นความเกิดเป็นสภาพที่เป็นอยู่เป็นอยู่อย่าให้มันเสื่อมอย่าให้มันตายเมื่อเราแน่ใจว่าเราทำได้ดีที่สุดแล้วเราก็ส่งสิ่งที่ดีที่สุดไปนั่นแหละอย่าให้มันตายทุกคนมาเรียนรู้สัมมาทิฏฐิจึงเป็นประธานของสิ่งทั้งปวงถ้ามาที่นี่จึงเป็นประธานของสิ่งทั้งปวงเมื่อเราตั้งตนไว้ชอบสมาชิกถือเป็นประธานแล้วทุกสิ่งเดินไปธาตุสัมมาทิฏฐิไม่เป็นประธานกลายเป็นมิจฉาทิฏฐิคิดสิ่งที่มี น้องเท่านั้นนะไม่มีทิฐิไม่ดีไม่ชั่วอุเบกขาทิฐิไม่มีนะคิดสิ่งที่ไม่ดีไม่ชั่วไม่มีความเห็นเนี่ยเห็นว่าอย่างนี้ดีแล้วส่งไปเพราะความเห็นนี้เป็นความเกิดความเห็นนี่เป็นตัวเกิดความเห็นไม่ใช่ตัวตายทำให้ฟังไม่ออกเกิดการรู้เกิดการเห็นอยู่เกิดการมีวิญญาณถึงจะรู้ไม่มีวิญญาณไม่รู้ไม่มีจิตไม่รู้มีจิตอยู่จึงรู้ความจิตให้ตกต่ำทำสิ่งที่ไร้สติก็ไม่รู้ถ้าจิตมีสติรู้ย่อมรู้ยิ่งมีสติเต็มยิ่งรู้ดี รู้ได้ชัดรู้ว่ามันดีหรือไม่ดีก็เรียกว่ามีคำว่าวิจัยไม่มีสติแล้วก็มีธรรมเอาใจมีใจจริงๆด้วยตัวของเรามีสามารถมีความสามารถเท่าไหร่วิจัยมันว่าอย่างนี้ดีหรือไม่ดีหวัดดีแล้วเราไม่ดีนั้นเกิดอยู่เกิดอยู่เกิดอยู่มันไม่เกิดดีก็พยายามมีสติสัมปชัญญะรู้ตัวอยู่ก็รู้จริงแล้วให้ดีนะส่งขึ้นอย่าให้ส่วนที่ไม่ดีนั้นทรงถ้าไม่ดีแล้วให้ทรุดโทรมไปเลยไอ้ตัวไม่ดีอย่าให้มันอยู่อย่าให้มันจอดทำดีแล้วให้มันเกิดมันไม่เกิดกูพยายามมีเรี่ยวมีแรงมีฤทธิ์ยังไงจะให้มันเกิดดูอยู่ว่าไอ้นี่ดีทำให้ดีเกิดไม่ว่าจะดีในส่วนมโนไม่ว่าจะดีในส่วนบัญชีไม่ว่าจะดีในส่วนกายกรรม ไม่ว่าจะดีในส่วนพร้อมทั้งกายวจีมโนให้มันทรงอยู่ดีนะเป็นอาชีวะเป็นสิ่งที่เกิดมากเป็นสิ่งที่เป็นที่เป็นสิ่งที่กระทำอยู่เสมอเป็นส่วนมากจริงๆถ้าเรามีสมาธิหมายความว่าเรารู้จักอ่ะคิดถึงปวงไม่ว่าจะเป็นอธิษฐานไม่ว่าจะเป็นอภิสิทธิ์ไม่ว่าจะเป็นอภิปัญญาเราก็แค่เกิดตรงตามอธิษฐานตรงตามอธิษฐานมีจิตเท่าไหร่จะทำให้เต็มที่มีอธิษฐานเต็มส่วนทำให้ยิ่งอาทิตย์แปลว่ายิ่งทำเสมอ ดูนัยยะที่อธิบายมาแต่ต้นจนกระทั่งบัดนี้ดีกว่าเราจะปฏิบัติอย่างไรเราจะเพียรอย่างไรสำหรับในช่วงเวลาเราจะฝึกฝนเราจะอบรมตนเราจะเป็นอยู่อย่างไรลองลองพูดชี้ออกไปก็ลองสรุปให้แก่ตนเองดูนี่แหละคือคุณสมบัติของมนุษย์ที่ควรจะได้ถ้าเรารู้อย่างนี้เราเข้าใจอย่างที่อธิบายมาไม่ยาวนักตั้งแต่ต้นมาจนขนาดนี้ถ้าผู้ใดได้อยู่ในสภาพอย่างนี้แล้วมีหวังมีหวังนิพพานหรื