190220-006 อภิณหปัจจเวกขณ์-พ่อท่าน-แดนอโศก-ฬ004.txt
เนื้อหาในไฟล์
เช้าวันนี้เป็นเช้าวันที่ 20 กุมภาพันธ์พุทธศักราช 2519 จากนี้ไปพ่อท่านพระโพธิรักษ์ได้นำหมู่พวกเราพิจารณาอาหารก่อนฉันใจความคิดดีแล้วที่เราได้ตั้งใจมาก็พยายามอย่าทิ้งคำสอนพระสัมมาสัมพุทธเจ้าที่เราพิจารณาในเมืองเจตนาเสมอว่าเราเองเป็นผู้ตั้งใจดีเป็นผู้ที่เปลี่ยนเพศจะเปลี่ยนจากเพศชาวโลกมาเป็นชาวโลกอุจจาระมาเป็นชาวนักบวชเราได้เปรียบจริงแล้วได้บางคน แต่งตัวเราก็ไม่ใช่หลักประพฤติข้อปฏิบัติสัจธรรมต่างๆที่เรายึดถือแม้จะเป็นปริยัติก็ไม่ใช่ผู้ที่ยังไม่ได้เป็นอย่างไรจึงไม่ได้เปลี่ยนทั้งหมดก็ตามก็มีเจตนาอันจริงอยู่ในจิตของเราแล้วที่เราจะพึ่งคิดพิจารณาเนืองๆพิจารณาเสมอและก็ทำให้จริงศีลของเราที่เราใช้ปฏิบัติก็คือหลักเกณฑ์ของเราที่เราจะใช้ประกาศปฏิบัติประพฤติเราต้องพิจารณาขึ้นมาและควบคุมด้วยสติเสมอทำให้ได้เสมออยู่ดำเนินจริงถ้าไม่งั้นแล้วสีมันก็เป็นสี กลับมาบิ๊กซีหรือเปล่าก็บอกว่าเรามีศีลเราบอกว่าเรามีหลักกลมหลักปฏิบัติแต่เสร็จแล้วเราก็ไม่ได้ทำเป็นจริงและพิจารณาจริงแม่มันลงเนื้อลงกายไม่ให้มันเป็นการกระทำที่มันถูกต้องตรงไปจนกระทั่งอย่างลงทั้งจิตจึงมันก็ไม่เกิดผลปฏิบัติที่แท้ปฏิเวธทำได้ก็ต้องพิจารณาทั้งหมดแม้ที่สุดผู้ใดจะแข็งแล้วว่าเราถือศีลเท่านั้นเท่านั้นเท่านั้นมีศีลอยู่อย่างนั้นอย่างนั้นก็ตามไม่พอแกเขาคงเป็นพระผู้เป็นพระนักปฏิบัติศีลด้วยคำสอนของพระสัมมาสัมพุทธเจ้าเรียกว่าโอวาทปาฏิโมกข์ทั้งหมดคำสอนที่จะให้ ชั่วประพฤติดีทั้งหลายผู้ที่เป็นภิกษุจะต้องเข้าใจให้ได้มากให้ได้หมดเพราะฉะนั้นแม้ที่สุดใครจะมาท้วงติงเราด้วยศีลเอาศีลแม่ข้อใดข้อใดมาทวงสิ่งเราได้อยู่หรือไม่เราก็จะต้องพิจารณาเสมอว่าสีข้อนี้เรายังทำไม่ได้เรายังมนุษย์ไม่ได้ดวงส่วนนี้ไม่ได้บริบูรณ์ยังไม่ได้ที่สุดยังไม่ได้มันยังไม่สุดไม่ได้เราก็จ
อ่านต่อ
ะต้องหาอายเกิดเหมือนอยู่เราจะต้องพิจารณาจริงๆยกขึ้นมาให้รู้ลึกรู้ละเอียดไปเป็นประธานประจำตรัสไว้ 8 วิธีทำพระกรรมฐานเป็นโอวาทปาติโมกข์ศีลเขาจะยกขึ้นมาบอกว่าอย่างนี้ท่านทำได้หรือไม่อย่างนี้พระพุทธเจ้าสอนเป็นบัญญัติอยู่คนละชั่วอย่างนี้ควรทำตัวให้สูงขึ้นดีอย่างนี้เรายังทำไม่ได้แม้ศีลข้อใดๆหรือแม้หลังข้อใดใดที่พระสัมมาสัมพุทธเจ้าตรัสไว้เขาเอามาทวงจริงเราได้สีนี้ภิกษุทุกคนที่สุดรูปย่อมเสถียรเข้าไม่ได้ทางหนึ่งในบัญญัติมีอยู่ในธรรมในทั้งหมดดังนี้เป็นต้นพระเจ้าจะต้องพิจารณาเรื่องทำให้สูงขึ้นทำให้ยิ่งยิ่งขึ้นอย่าให้เป็นแต่เพียงเพราะเราเรียนรู้จักและ รู้ความจริงว่าเราทำได้แต่มันต่างกันมากตามลำดับที่แท้จริงแผนปฏิบัติจนหลุดจนพ้นเป็นระดับชาติเกินไปแม้เรารู้อยู่ว่าเขาทุกข์จริงเราด้วยศีลอย่างนี้แต่เรายังบริสุทธิ์ไม่ได้ก็ต้องให้รู้ตัวว่าเรายังไม่ได้ก็ยอมรับซะโดยดีโดยดุษณีโดยปริยายส่วนเราได้คุณวิเศษใดที่เราได้อยู่เรามีอยู่เราก็ยกได้อ้างได้ส่วนอันใดยังบริสุทธิ์ยังไม่ได้ด้วยสีอันลึกซึ้งเกิดคำสอนอันสูงเรายังไม่ถึงเราก็ไม่เป็นไรแต่เรายอมรับโดยเฉพาะถูกแล้วอันนั้นเรายังไปไม่ถึงอันนี้เรายังไม่ได้อาจจะต้องพยายามอันใดที่ยังไม่ได้ ถ้ายังไม่ถึงแต่ยังไม่ได้ลงทุนได้เพื่อที่จะเป็นกูไม่เกินเกินถ้าผู้ใดเขาถามแล้วเราก็จะได้ตอบได้ว่าเราได้แล้วเนาะเราเป็นแล้วน้องเป็นไอ้สัตว์ซิโก้เป็นสิ่งที่ท้าทายมากที่สุดได้หรือเป็นสัตว์ฐิติโกเป็นปัจจัตตังแล้วนั่นเองแล้วเราก็คงเป็นได้เป็นความเป็นการที่สุดที่แท้จริงกลับมาพร้อมกัน