190221-007 อภิณหปัจจเวกขณ์-พ่อท่าน-แดนอโศก-ฬ004.txt
เนื้อหาในไฟล์
วันนี้วันที่ 21 กุมภาพันธ์พุทธศักราช 2519 ต่อจากนี้ไปพ่อท่านพระโพธิรักษ์จะได้ทบทวนนำการพิจารณาอาหารก่อนฉันเป็นมนุษย์สุดประเสริฐได้กระทงที่เป็นผู้ที่มีสติแล้วก็รู้จักแบ่งรู้จักแยกมีสติมันรู้ว่าตนกำลังทำอะไรตนกำลังมีความรู้สึกยังไงมีความคิดยังไงกำลังจะทำดีหรือกำลังจะทำชั่วมีความรู้ที่รู้ลงไปในกรรมหรือในการกระทำนั้นๆของเราว่ามันเป็นชั่วหรือเป็นดีผู้นั้นเป็นมนุษย์สุดประเสริฐขณะที่รู้เราเรียก ขณะที่รู้กันดีๆนี่ชั่วแล้วเราก็ได้ตั้งใจน้อมๆอยู่กระทำเพื่อที่จะให้มาสู่จุดดีเราจะพยายามอยู่ไม่ให้มีจุดชั่วเรียกว่าผู้โดยสารจนสามารถทำให้เป็นดีบริบูรณ์ได้ไม่ให้มีชั่วหรือไม่มีชั่วเศษอยู่เลิกความชั่วนั้นรู้ด้วยความจริงรู้ด้วยสติสัมปชัญญะทุกข์ขณะทุกข์กรรมทุกข์การงานผู้นั้นเป็นผู้ประเสริฐถึงผลเป็นที่สุดเพราะฉะนั้นการปฏิบัติธรรมก็คือการที่จะกระทำตนให้มีสติและสตินั้นเราก็จะต้องมีจิตอ่านค้นอยู่ในตัวขณะกำลัง ด้วยเราควรพอหรือยังนึกว่าควรทำต่อไปอีกบางอย่างมันมากไปเขาก็เรียกว่าชัวร์หรือว่าเสียบางอย่างน้อยไปก็เรียกว่าชั่วเสียเพราะฉะนั้นการกระทำใดๆก็มีขอบเขตแห่งความพอดีทำในสิ่งที่ดีมันถึงจะเร็วกว่าบริบูรณ์หรือเรียกว่างามหรือเรียกว่าเจริญหรือเรียกว่ากุศลการพอดีมีเป็นหลักเกณฑ์ที่เขาจะมาจากพระพุทธเจ้าคนได้เรียกว่ามัชฌิมาปฏิปทาเรียกว่าความเป็นกลางความปานกลางความพอเหมาะสมความไม่ล้นไปไม่น้อยไปไม่มากไปในการใดที่มันเป็นความเจริญเป็นสิ่งที่เป็นจริงต้องการในโลกในสังคมกระทำมากไปหน่อย จะทำให้เพิ่มขึ้นมากกว่าปกติหน่อยโดยเรามีความพยายามความเพียรอยู่อย่างนั้นไม่เสียแต่สิ่งใดที่มันไม่ดีแม้แต่เราจะเพิ่มให้มันมีอีกนิดนึงขึ้นไปก็เป็นการเสียเพราะฉะนั้นถ้าเผื่อว่าสิ่งใดไม่ดีแทนที่เราจะทำเพิ่มแล้วกลับทำรถแล้วก็ทำน้อยลงทำให้มั
อ่านต่อ
นทำลายไปทำให้มันเสียไปแล้วทำสิ่งที่ไม่ดีไม่เสียไปนั่นแหละเป็นความดีด้วยแต่ฟังไม่เห็นชัดให้รู้ความจริงบางอย่างทำลายก็เป็นความดีแต่เราต้องทำลายสิ่งที่มันไม่เหมาะกับสังคมไม่เหมาะกับโลกเป็นความเร็วงานที่โลกต้องคิดค้นทำขึ้นมาด้วยว่ามีเกิดขึ้นในโลก เราต้องทำลายสิ่งเหล่านั้นลงลดลงอยากให้มันมีอันนั้นเป็นความเจริญหรือเป็นคุณงามความดีส่วนสิ่งที่มันดีเห็นแล้วว่านี่เป็นของดีสังคมต้องการมนุษย์ต้องการทำมาแล้วเป็นประโยชน์แก่มวลชนกษัตริย์โลกทำขึ้นมามากๆก็ดีเราพยายามทำอยู่มากอยู่ขยันขันแข็งอยู่ก็เป็นประโยชน์เป็นการดีเป็นบุญคุณเราก็ส่งเสริมแล้วก็จำนวนที่เรียกว่าเป็นผู้ที่มีประโยชน์เป็นมนุษย์มีผู้เป็นผู้สร้างสรรค์พิจารณาเสมอๆแล้วก็ตั้งตนให้อยู่ในสติมีสติมีธรรมะวิทยามีวิริยะที่โพชฌงค์อยู่อย่างนี้มีสติจริงๆแยกแยะออก ผัวรู้ดีชัดเจนไม่หลงและเข้าใจอย่างถูกต้องวันนี้เป็นช่วงนี้เป็นดีอย่างแท้จริงเหมาะสมกับเศรษฐกิจของสังคมเหมาะสมกับกาลเวลามาสิ่งนี้มันควรสร้างอยู่สิ่งนี้ไม่ควรทำลายสิ่งนี้ควรก่อเกิดเป็นประโยชน์อยู่โลกจึงต้องการสังคมที่ต้องการให้ขาดแคลนถ้าสิ่งใดโลกไม่ต้องการแล้วขาดแคลนไม่ขาดแคลนแล้วเพ้อด้วยมากไปด้วยสิ่งนั้นเราไม่ถึงต้องเพิ่มไม่ต้องทำจึงต้องลดได้หรือจำไว้เพราะต้องรู้มุมเหรียญนี้เรียกว่ารู้เศรษฐกิจพอเพียงมีความรู้ถึงความพอหรือว่าความไม่พอของทุกๆอย่างที่คิดสร้างมันขึ้นมันบางอย่างเราไม่ทราบแต่รถบางอย่างเราต้องสร้าง จึงเรียกว่าเป็นผู้รู้เป็นอริยชนหรืออารยชนเป็นผู้ที่มีปัญญาเป็นผู้ที่ทำให้เกิดประโยชน์อยู่ในโลกมีบุญคุณอยู่เป็นคนเจริญอย่างแท้จริง