220731 เจโตสมถะ-พ่อท่าน-สันติอโศก-ฬ019.txt

โฟลเดอร์2520-2533 เจโตสมถะ (108 ตอน) TXT ถอดเสียงเป็นข้อความ รอตรวจอักษร
ประเภทไฟล์เอกสาร (text/plain)
ขนาดไฟล์116 KB
วันที่แก้ไข24 พฤษภาคม 2568

เนื้อหาในไฟล์

แล้วก็มาฝึกปรือกันอีกเพื่อที่จะได้เจอเด็กเต้นไม่มีเพราะเราจะเอาแต่นึกคิดนั้นเป็นไปไม่ได้เราก็จะต้องพยายามกินถ้าเมื่อเรารู้สึกว่าเรามันลำบากหรือว่ามันไม่ค่อยจะเข้าทีเราก็จะต้องพยายามระลึกถึงอิทธิบาทสำคัญมากอะไรจะต้องปลูกเราจะต้องให้มันพอจะ อย่างไรถึงจะก่อเกิดให้มีสภาวะเป็นยินดีให้เป็นฉันทะเราจะเติมวิริยะวิริยะในเราเติมง่ายหรอกเราเติมอยู่ถ้าเกิดว่าฉันทะนี่มันไม่เกิดมันยากให้มันช้าเพราะอะไรจะต้องพยายามจุดจุดชั้นพระเนี่ยให้ได้เมื่อได้ฉันทะวิริยะมันมีอยู่ได้เพื่อที่จะวิริยะมันก็จะยิ่งดีขึ้นถ้ามันถูกต้องเพราะฉะนั้นพระวิริยะดีจิตเรามีเท่าไหร่เท่าตัวเราเองเรามีศรัทธาเรามีอะไรต่ออะไรอยู่ดีอยู่แล้วมันก็ง่ายในการที่จะเรียกว่าเอาใจใส่เข้ามาถมหรือว่ามีสิทธิ์เท่าไหร่ก็ถมเข้ามาส่วนนี้อันนี้มันจะได้แต่มันก็ เกิดการพัฒนาเองวิมังสาในประเทศที่มันเป็นผลไม่ได้เกิดการก้าวหน้าเกิดการปรับปรุงเกิดการเป็นไปดีเกิดการเจริญวิมังสาเมื่อไหร่จะบอกว่ามันต้องพยายามพิจารณาปรับปรุงดัดแปลงอะไรก็ได้แท้จริงแล้วมันก็อยู่ในตัวเรามีสติสัมปชัญญะเรามีปัญญาอยู่แล้วทุกคนมันก็ต้องปรับปรุงดัดแปลงอะไรไปอยู่เมื่อมันรู้มันเห็นแล้วเราก็รู้ว่าเรากำลังทำอะไรเราทำงานไหนก็เหมือนกันมันก็ต้องทำโดยอัตโนมัติมันก็ดัดแปลงอยู่ในอัตโนมัติอยู่แล้วว่าเราจะทำให้ดีขึ้นเพราะว่าหลักต้นมันดีแล้วเราก็หนักที่ 4 ชีวิตมังงะมันจะดีขึ้นทีเดียวแต่เราก็ยิ่งจะรู้ว่าเราจะต้องพยายามให้ปัญญาใช้ของจริง ปรับปรุงดัดแปลงด้วยทำอะไรก็ได้ให้มันสูงขึ้นจริงมันก็จะเกิดการเจริญในตัวจริงๆได้แท้เพราะจะพยายามทิ้งพยายามทิ้งอิทธิบาทต้องต้องเอามาใช้ให้เสมอไม่เช่นนั้นมันก็เป็นคู่แข่งของคนข้างๆก็จะมีวอนเจ้านิวรณ์นี่เป็นองค์ธรรมที่พาให้ฉิบหายมีถิ่นฐานเป็นองค์ธรรมนิภาให้ประสบผล

อ่านต่อ

สำเร็จที่เจริญเป็นองค์ธรรมคู่กันพาเจริญงานทำเมื่อเราจะทำเราจะแก้อันนี้ด้วยเราก็จะต้องมีองค์ธรรม 10 บาทไทยเป็นไทยของไทยเข้าใจการกระทำยินดีนี่มันเป็นการ ตรุษจีนโดยตรงอยู่นะกูจะทำให้จิตใจเบิกบานแจ่มใสยินดีแก้ไขให้คุณสร้างอารมณ์พระธาตุนะเป็นอารมณ์อารมณ์อารมณ์อารมณ์อารมณ์พระธาตุให้มันมีอารมณ์พระธาตุที่เป็นฉันทะหรือจะอธิบายไปเป็นว่าโยนิโสมนสิการให้เป็นการเอาใจใส่ถูกใจจดจ่อหรือว่าโยนิโสเนี่ยตั้งอกตั้งใจให้ใจอยู่กับสิ่งนั้นอย่าให้ใจพรากจากสิ่งนั้นก็ตามจะเอาองค์ภาษาภาษาอื่นๆมาอธิบายอะไรก็เหมือนกันมีนัยยะคล้ายกันไม่ใช่เหมือนกันทีเดียวมันมีความเพียรจะไปบ้างในรายละเอียดในรายละเอียดที่ละเอียดเพิ่มเติมมันจะมีอยู่บ้างแต่ว่าโดยโดยความหมายและมันก็ส่งเสริม แยกกันอยู่ซอยการติดตั้งอกตั้งใจกันใช้ให้เป็นแล้วมันจะเกิดผลดีถ้าเราไม่ใช้มันก็ไม่เกิดครับตัวสำคัญที่เรายังรู้สึกก็แก้กันอยู่มากก็คือตัวชี้หน้ามีพระทั้งนั้นต้องพยายามจริงๆถ้ามันไม่ได้เรื่องไม่ได้เราจริงๆเรารู้ตัวแล้วไม่เป็นไรลุกเดินเดินเดินเดินเดินเดินจงกรมแก่มันได้วิธีแก้ของพระพุทธเจ้าเนี่ยมันแก้ให้แจ้งจริงๆถ้าไม่แก้มันไม่เกิดประโยชน์อะไรระบบ 9 ข้อ 8 ข้อ 9 ข้อพระพุทธเจ้าที่ให้แกนั้นแต่พยายามโยนีพยายามมีมานะกิจการมีงานอะไรก็จดจ่อตั้งใจกับงานนั้นยิ่งๆขึ้นตั้งแต่เมื่อรัชกาลจน หายใจจนกระทั่งแหงนมองดูท้องฟ้าดวงดาวจนกระทั่งนวดเนื้อเป็นตัวอะไรต่างๆนานาเอาน้ำลูบหน้าอะไรต่างๆจนกระทั่งย้อนหูนั่นน่ะเอาให้เอาอะไรมายอนหูมันหายไม่งั้นมันไม่มันก็ดีถ้าให้แก้จริงเพราะว่ามันไม่เกิดผลอะไรมันเป็นการถ่วงจริงๆแล้วเราก็เอาตอนนี้บางคนได้ซื้อเพราะเวลามันก็ออกไปเดินเดินจงกรมขยับเขยื้อนให้มันมีงานที่พอสมควรแล้วมันก็ดีแล้วก็กลับมามันก็วางจริงๆระวังมากๆอย่าให้มันได้ไปจมอยู่กันแล้วมันเกิดการเคยชินนะที่มันเสียมันเสียตรงมันเกิดการเคยกินด้วย มันชินไม่เวลาทำไอ้นั่นได้แล้วมันก็ชินเป็นอย่างนั้นน่ะแล้วมันไม่ใช่พิมพ์มันไม่ใช่ปฏิเสธว่าหน้าดีด้วยนะมันไม่ใช่แต่คุณดีมันกลายเป็นเศษคุณเอาอันเสียไปมันไปได้สภาพไม่ดีไปเสียไปเหมือนไอ้โจน่ะถนัดยิงปืนซ้อมจะยิงปืนเป็นแต่ปืนเก่งมันเป็นได้ของเสียไม่ใช่ได้ของดีเพราะฉะนั้นเราฝึกปรือบ่อยๆแต่คุณนานๆก็ทำท่านั้นอย่างนั้นไปเสมอก็แน่นอนที่สุดที่เราเองก็จะได้ได้จริงๆทำแบบฝึกหัดซ้ำซ้อนทำให้มันเป็นอย่างนั้นก็เสมอๆมันได้แน่นอนแต่มันก็แต่มันก็ได้ของแผ่นดินไปเพราะเราต้องแก้นะอย่าไปประมาทเลยเนาะ เห็นแล้วจะสงสารใน LINE นั่นแล้วเหมือนกับพวกที่วัดอโศน่ะเห็นนะโอโห้ปีแล้วปีเราแพ้อย่างงั้นน่ะอาบอกว่ามันนั่งบ่นมานั่งก็นั่งไปเรียกว่าฝันดีแน่เลยพออาจารย์บอกว่าอ้าวเรามาบำเพ็ญกันต่อนะอาจารย์บอกแค่นั้นน่ะนั่งขัดสมาธิเธอก็นั่งขัดสมาธิเอาเลยปิดตัวนี้ก็เอาแล้วจะมีโยกกันไปเลยให้ที่นั่งทรงก็มีที่นั่งตรงก็มีแต่พอเอาไปๆๆโดยเฉพาะยิ่งในสัตว์ที่ทั้งคืนแล้วเราก็ไม่ต้องห่วงหรอกงองๆหยิกๆโค้งๆกลมๆกันอยู่ ผิดๆๆไปเที่ยวมาเที่ยวเมื่อยจนกระทั่งฝีมือก็อยู่กันอย่างนี้มันเมื่อยมันหมดเยี่ยวหมดแรงก็พยายามทวงกันไปจนกระทั่งถึงรุ่งขึ้นก็ไม่อยากเก่งเหมือนกันนะไม่ใช่ไม่เก่งนะโอ้โหคนเฒ่าคนแก่ก็ทำได้เก่งเรียกว่าจิตมันเอามันสู้เพราะเราเองนี่หนุ่มๆแน่นๆนะเอาสู้สู้ก็สู้ไม่ใช่นักหนาอะไรสู้แค่นี้นะถ้าผมมีผมพูดเป็นเชิงคล้ายๆเห็นใจเพราะฉะนั้นพวกคุณก็เลยไม่แต่งไม่เล่นดูอะไรก็ได้เป็นนักก็เลยไม่แต่งจริงๆผมก็ดูไปอย่างนั้นแหละมันก็อยู่เหงื่อแตกยิ่งดูก็ยิ่งเหงื่อแตกเพราะฉะนั้นเอาไว้ก่อนไม่ต้องเหงื่อแตกแต่ว่าก็พยายามแก้ไขพยายามเอาออกไปเดินจงกรมออกไปเอาน้ำ หน้าออกไปอะไรๆก็ได้ได้จริงๆแล้วก็ต้องแก้ไขเราไม่ได้ทำผิดสูตรพระพุทธเจ้าหรอกเพราะว่ามันเป็นไฟมันก็ต้องแก้ไขให้ดีถ้าผมว่าแก้ไขออกไม่ได้มันไม่เจริญจริงๆพี่นะมีพระนี่เป็นปฏิปักษ์ต่อปฐมฌานนะอย่าว่าได้ทานไหนอยู่ในนั้นทีนะไม่ถ้าเป็นปฏิปักษ์ต่อประถมบันเทิงจำไว้เลยนี่พระพุทธเจ้าตรัสไม่ใช่พระโพธิรักษ์สัตว์กรุงเทพฯพระ ถ้ามันฝึกมันฝืนอะไรก็แก่ไปตามระดับอย่างที่ว่านั้นเอาไปเอามาเลยเนาะน้ำลูกได้เย็นๆหายใจดีเข้ามาใหม่เดินไป 10 เที่ยวก็เดินเหมือนกัน 2 ชั่วโมงนี้เลยสัก 10 เที่ยวก็ไม่น่าแปลกอะไรแต่ระวังอย่าให้มันจางนักเดี๋ยวได้หลายรายเขาดูชินจังตลอดเวลาจะยุ่งกันใหญ่ถ้าเกิดว่ามันพอไปได้ก็เอาตู้ชนมันไปดูอ่ะเรามานอนร้องเริ่มต้นกันมันก็จะได้สบายหรือเปล่าธรรมดา เธอทำแท่นรองบัลลังก์กังบัลลังก์นี่แหละภาษาไทยๆแล้วก็เอามาใช้ภาษาบาลีเขานี่แหละบัลลังก์กะหรือบัลลังก์เจนะบัลลังก์เจนะภาษาบาลีเป็นไทยเรามาเรียกเป็นบัลลังก์ไปทำแท่นรองเพื่อที่จะให้เราได้นั่งตรงใครถนัดขัดสมาธิขัดสมาธิใครไม่เอาขัดสมาธิจะเอาทับทิมจะเอาอะไรก็ตามใจที่เราจะทำแผ่นรองเมื่อทำแท่นรองได้แล้วก็ตั้งใจตรงดำรงประสิทธิภาพที่เราคิดว่ามันจะทำนั่งฉากอยู่ได้ดีก็ทำให้ตัวตรงนั่งทางอยู่ดีๆพยายามมีสติเป็นตัวแรก สำคัญที่สุดโสดปกติต้องมีสติแม้ลมหายใจออกแม้ลมหายใจเข้าอยู่เราจะมีสติอยู่นั้นเชียวยังไม่ถนัดอย่าเพิ่งไปหลับตาก่อนถ้าเกิดหลับตาไปแล้วจะกลายเป็นง่วงเราต้องเอาสติเราจะจดจ่อลมหายใจก็จดจ่อเราจึงเพ่งเป็นวาโยก็สิ้นคิดนึกผูกพันอยู่กับที่ลมหายใจเข้าลมหายใจออกมันอยู่ที่ลมหายใจออกลมหายใจเข้าลมหายใจออกลมหายใจเข้าอาจจะติดขัดออก หายใจออกปัสสะลมหายใจเข้าพยายามรำลึกดีให้มันตื่นนะพุทธะอย่าเพิ่งหลับตื่นเราจะตื่นแม้ในขณะนี้ก็ต้องตื่นเราจะเข้าไปในถึงขั้นที่เรียกว่าตัดทวารเข้าไปรับตาปิดหูปิดความรู้สึกทางทวารทั้งนอกเข้าไปข้างในทางจะต้องตื่นหมดไม่ใช่ว่ารับฉันไม่ตื่นไม่ได้ทานใดไม่มีปัญญาทานใดจิตตกไม่มีปัญญาทานนั้นไม่ใช่ทานในวันหลังจะท่องบาลีชุดนี้มาให้ฟังมึงจำไม่ได้ยังไม่ได้ท้องไม่ได้ผ่านผ่านตา ญาณปัญญาผู้ใดมีทานมีปัญญาญาณจึงจะเข้าไปนิพพานผู้ใดไม่มีฌานผู้ได้ทานไม่มีญาณไม่ได้เข้าใกล้นิพพานโสวะอาจจะติดต่อประสิทธิภาพพยายามดูลมหายใจลมหายใจออกลมหายใจเข้าถ้าเราจะพยายามระลึกรู้ทั่วถึงทั่วถึงที่คำว่าสันโตอธิบายมี ใครจะรู้ลมหายใจนี่ชักจะรู้ทั่วถึงว่ามันเข้ายาวเข้าสั้นอะไรก็ให้มันชัดกี่ครั้งๆยาวเข่าออกขอให้รู้ลักษณะแพ้ออกแล้วเข้าแล้วก็มียาวมีสั้นเพิ่มขึ้นมาอีกให้มันมีความรู้หลายแง่เงินและลักษณะขั้น 2 หรือข้อที่ 2 นี้ท่านหนึ่งให้ทำเกิดปัญญามีการกำหนดหมายมีการรู้ถึงลักษณะสัญลักษณ์ต่างๆแม่นให้รู้ให้เข้าใจว่ามีความต่างมีการรู้ความต่างมีปัญหาสิ่งเราจะรู้รูปนามรู้รูปนามได้เป็นพระเรารู้ อาการลิ้นพระนิมิตสุเทพเป็นลักษณะสีของการรู้รูปนามว่าเราจะรู้ความแตกต่างกันในแม้แต่สิ่งที่ละเอียดหรือหยาบในการรู้ยานั่นแน่นอนว่าเรารู้ได้ในการรู้รายละเอียดของเราก็จะต้องรู้เข้าไปให้ชัดเจนเข้าไปเรื่อยๆนอกจากที่ค้างแล้วก็รักษาหายใจออกมันยาวไม่รู้แม่ลมหายใจเข้าออกมันยาวก็ไม่รู้หรือลมหายใจออก สั่งซื้อทางยาวเพราะมันสั้นก็ไม่รู้มันยาวก็ไม่รู้แล้วกำหนดจริงๆนะไม่ใช่ว่าท่องภาษาให้ฟังแล้วก็ฟังเข้าใจแล้วแล้วก็เฉยๆเอาไปใช้ใช้จริงๆกลับไปด้วยมันเป็นของไม่มันก็เหมือนกันก็วิ่งไล่ลูกบอลนั่นแล้วเวลาเราวิ่งไปก็เตะมันไปมันก็สนุกเหมือนกันอันนี้เราก็พยายามเล่นสั้นเล่นยาวอยู่กับมันเขาก็จะต้องพยายามทำความรู้ทำความเข้าใจกับมันให้เพลิดเพลินให้ร่าเริงเบิกบานกับมันได้มันเป็นเรื่องของจิตถ้าเราไปสมมุติว่าเราวิ่งไล่ลูกบอลเหนื่อยยิ่งกว่านี้อีกท่านเสพยาเตะเข้าไปเราก็ยังอุตส่าห์สนุกสนานเพลิดเพลินได้นี่เราก็เล่น ผมยาวลมสั้นลมเข้าลมออกแล้วเล่นมันเป็นของละเอียดแล้วมันก็เพลิดเพลินได้หาทางดูสีเขาถึงจะดีกว่าการหลับตาเล่นทานทานแบบนี้เนี่ยแบบนั่งหลับตาเพ่งกสิณเพลงอะไรก็ได้จนกระทั่งเพลงแล้วก็ตัดทวารตัดอะไรเข้าไปเนี่ยเค้าถึงเรียกว่าเป็นกีฬาของพวกนักพรตเป็นกีฬาของฝ่ายโยธาวานรไปกีฬาระหว่างนั้นเขาอธิบายกันถึงอย่างนั้นเราก็จริงแต่ก็จริงเป็นกีฬาเป็นสภาพที่เราก็จะต้องเผชิญได้เผชิญได้มันอยู่ที่เราเองเราจะเพลิดเพลินหรือว่าเป็นรังเกียจมันถ้าเรารังเกียจก็เหมือนกันแหละถ้าใครเกลียดฟุตบอลก็ไม่เตะมันเมื่อยมันเจ็บเท้ามันอะไรก็แล้วแต่ ไม่เจอหรอกถ้าเผื่อว่าพรุ่งนี้ไม่ชอบไม่ได้มีจิตใจโน้มน้อมชั้นเดียวกันอันนี้ก็เหมือนกันเราถึงต้องมีใจเป็นฉันทะมีสิทธิ์ที่จะต้องยินดีกับน้องๆไม่จริงเปิดจิตอะไรที่มันมาถ่วงอะไรที่มันมาดึงเอาไว้ว่าทำไมเราถึงไม่มีฉันทะทำไมเราถึงไม่เพลิดเพลินพิจารณาหาเหตุและว่าทำไมเราไปกลัวเกรงอะไรถ้าเราทำสิ่งนี้ได้ดีแล้วเราขาดทุนอะไรเราจะได้เราจะเจอเจริญด้วยใช่ไหมเราจะได้ผลดีขึ้นด้วยใช่ไหมแล้วทำไมเราถึงจะโง่โง่ไม่จนฉันพระไม่เกิดการเอาใจใส่ไม่เกิน 10 บาทหรือไม่เกิดร่าเริงกลับไปปรับสายโหดแท้ได้ยินดีมีแต่ยาปีกมีอะไร มันไม่เกิดผลดีอะไรเลยโทรศัพท์พิจารณาวิปัสสนาซ้อนๆๆออกไปของเราเองเราจะเกิดการปลงปล่อยในส่วนที่ไม่ควรจะเป็นแล้วเราก็จะมีจิตใจเข้ามานอกนั้นก็มาสู้กับกิเลสเป็นขั้นๆไปขั้นนี้เป็นขั้นต้นๆที่พูดเนี่ยทำไมเราไม่ยินดีเป็นคำสั่งยินดีแล้วทีนี้ก็มาสู้กับกิเลสอื่นเราก็ยินดีนะที่จริงเราก็ไม่มีอะไรขัดข้องมาสู้กับกิเลสที่มันเป็นตัวนิวรณ์ตรงๆว่าโดยตรงของมันแล้วก็สู้กับมันไปเลยตั้งแต่ตามตั้งแต่พยาบาลตั้งแต่ปีนั้นพระอะไรไล่ไปแล้วก็รู้อารมณ์เหล่านั้นจริงๆอย่าให้มันมีถ้ามันมีมันก็ตกหล่นมันก็ไม่เจริญมันเป็นไปได้ดี ไปทั้งปวงดูกายทั้งปวงสัพพะกายะปะฏิสังขาที่ 3 สัปดาห์เวทีปฏิสนธิแม้ลมหายใจออกแม้ลมหายใจเข้าเราจะรู้พร้อมเฉพาะในกายทั้งปวงอยู่เสมอดังนี้แล้วก็ปรับปรุงให้เป็นข้อที่ 4 ปัจจัยสำคัญเราจะทำให้กายสังขารนี้สงบระงับอยู่แม้ หายใจออกแม่ลมหายใจเข้าให้เป็นขั้นตอนนี้เป็นระดับราชการไปทีเดียวกายนอกก็ดูไม่สำคัญเราไม่ต้องไปกังวลกายอะไรมากสิ่งใดมันจะมารวมตัวเราเป็นองค์ประชุมยังเป็นเสียงบ้างเช่นว่าตาที่มองเห็นบ้างหรือแม้แต่กลิ่นรสสัมผัสที่ไม่ต้องๆผิวกายก็ตามเราพยายามตัดตัดปล่อยไปตัดปล่อยออกไปได้แล้วก็เหลือแต่ร่างกายก็กำลังทำให้มันสงบสงบอยู่ในสภาพที่ไม่สบายไม่ดิ้นรนไม่เดือดร้อนอยู่อย่างมั่นคงเบากายก็จะเบากายก็จะสงบสงบในกระเป๋าไม่เดือดไม่ร้อนตายร่างกายจะ เบาสบายไม่ไกลนอกกายเราดูว่าเรานั่งอยู่ตรงอย่างไรถ้าเรานั่งตรงนี้ตรงนี้สบายดีแล้วไม่หนักไม่ลำบากแต่มันก็ตั้งตรงดีไม่มีเกิดการส่ายไม่มีอะไรมารบกวนอย่ารบกวนหรือว่าอะไรที่มันไม่เป็นปักซ้ำพยางค์มันไม่สงบระงับเท่าที่ควรก็ให้มันอยู่ในความสงบเราที่เราเห็นว่ามีคนดีดีแล้วสนุกดีอยากแกล้งไม่ต้องทำตัวเกร็งไม่ต้องเพลงปล่อยกล้ามเนื้อทุกส่วนหลับสบายเป็นแต่เพียงเราจับเราจับลูกแบบรูปทรงของมันอยู่อย่างดีต่างตรงดำรงสติของมันอย่าให้สติตกที่เป็นสำคัญมาก สติไม่ตกแล้วเราจะจัดแจงปรับปรุงไปได้ด้วยเสมอวิมังสาจะได้เลยเอาไปก็ไปเรื่อยๆเสมอมันจะมีตัวนึงที่เรียกว่าจิตของผู้ที่มีสติแล้วก็มีสัมปชัญญะอันนึงแล้วก็มีสำนึกอีกคันหนึ่งสำนึกว่าเราเองเราจะไม่มีสติควบคุมควบคุมเมื่อสติมันค่อยๆลาๆๆพอสติมันขาดนิดนึงแล้วสำนึกของเรามีอยู่ว่าไม่ได้เราจะต้องเราจะปล่อยให้มันตกไปเลยแล้วก็งอแงๆให้กิเลสเข้าหรือว่าสีนั้นมีพระเข้าไปเลยไม่ได้เพราะเมื่อเวลาสติมันจะขาดเวลามันจะตกเข้าทีนั้นมีพระไงถ้ามีสำนึกเข้ามากั้นท่านจะเรียกว่าสันติขาดสติขาดเนี่ยมันจะ กระตุกในการกระตุกภาวะกระดูกอันนี้เรียกว่าตัวสำนึกมีช่วยสติแสดงว่าสติของเราเนี่ยมันจะขาดตอนไปสถิตของเรามันจะขาดตอนไปแต่ว่าสำนึกของเราดีไม่ให้ขาดตอนมันก็จะสึกเพราะในตอนนั้นน่ะระวังระวังที่จริงมันดีนะที่จริงมันดีคู่นี้ที่มีสำนึกถ้าไม่มีสำนึกตัวนี้นะสติตกแล้วไม่ใช่ไม่ใช่จะขาดตอนหรอกไปเลยไปเลยเป็นการขี่นั้นมีพระไปเลยเลยไปเลยตกไปเลยเป็นไปตามสภาพ ไอ้การสะดุดนี่เป็นสภาพที่ผู้นั้นมีมีตัวสำนึกดีมีสัมปชัญญะอยู่ส่วนหนึ่งเพราะสติมันเปลี่ยนมาหน่อยแล้วมันก็พอจะมีอะไรมาถึงเขตที่ว่าไม่ดีแล้วนะถ้าต่อไปจากนี้มันจะไม่รู้อะไรมันก็จะมันก็จะทำให้ตัวเองสะดุดหาที่มีจุดนิดหน่อยบางคนมันมีจุดข้างในบางทีก็ออกมาถึงข้างนอกสำหรับบางคนออกมาถึงข้างนอกแล้วเราก็จะสว่างขึ้นสติจะครองสำนึกมันจะมันจะแก้ไขเราให้ตรงสว่างแล้วก็รู้ว่าไม่ใช่วลีหรือว่าที่ไม่มีทางไปแต่ถ้าเกิดว่าสตรีหรือว่าสำนึกนี้ไม่แก้ทันท่านสติตรงนี้ไม่ขาด จักรีไปเลยหรือกลายเป็นสภาพหนังโค้งหนังเอ็นหนังโป๊เป็นผีนะมีพระไปข้างในเลยไปข้างในเลยบางทีบางคนอาจจะส่งกายได้บางทีบางคนต้องตายได้ก็มีการส่งกายอยู่ดูดีแต่ว่าข้างในมันไปแล้วแต่บางคนบอกหมดเลยทั้งข้างนอกข้างในมันสีนั้นมีค่าแค่ข้างนอกข้างในมันเป็นอย่างนั้นอ่านดูอารมณ์จิตของเราเราเองมีกิเลสอย่างไรเป็นรูปร่างอย่างไรอาการอย่างไรกิริยาอย่างไรมันต่างกันยังไงกับอารมณ์ที่เราเคยเป็นแม้เดี๋ยวนี้แล้วก็ดูอารมณ์ปัจจุบันว่าอย่างนี้เป็นอารมณ์ที่มีนิวรณ์บางสิ่งบางอย่างคนไม่ว่าจะเป็นฉันตามไม่ใช่ว่าเป็นเป็นกามหรือว่ามันเป็นพยาบาลไม่ว่าจะ อารมณ์จิตเป็นอย่างไรอ่านอ่านวัฏจักรของคุณจะเป็นอย่างไรอ่านแล้วเราจะได้เรียนรู้ไม่ใช่บรรดานักเรียนตัวหนังสือเรียนภาษาเรียนบัญญัติมามากแล้วอารมณ์ขณะนี้อยู่นิ่งๆนี่ก็อ่านถ้ามันไม่มีอะไรหรอกสัมผัสจริงๆมันเป็นอารมณ์อย่างนั้นจริงๆมันคิดลึกไปด้วยอารมณ์อาการมันเป็นอารมณ์คิดเป็นอารมณ์ไปแล้วก็จะ หรือไม่ให้มีขีดนะมีพระมันก็เกิดมีสีนะมีพระเพราะมันเกิดมีพี่นะมีธาตุหรือมีกามมีพยาบาทอารมณ์อะไรอันใดอันหนึ่งขึ้นมาเนี่ยแล้วเราเองเราแก้ไขมันไม่ได้พยายามช่วยมันแก้มันยังไงไม่ได้มันก็จะเกิดอาการจะขึ้นมาอย่างมากถูกสุดจากตัวนี้จะออกมาแรงจริงๆคุณควรจะไม่ใช่อารมณ์แรงนะแต่ว่าพระพุทธเจ้านี่มันซ้อนปีตลอดเลยจะตายมันเป็นหัวมันจะรู้สึกรำคาญกังวลท้อแท้หรือว่าอึดอัดอึดอัดเลยรำคาญไอ้รำคาญตัวนี้ไม่ใช่ย่อยรำคาญใหญ่พวกคุณจ่ายตัวนี้ก็จะเป็นฟุ้งซ่านใหญ่ฟุ้งซ่านที่รำคาญของตัวเองขนาดนั้นเพราะเหตุแห่งโชกิเลสของเราเองแล้วเราก็เกิดการอยาก มันจะเกิดแล้วแต่อยากให้มันเกิดรำคาญฉันปฏิบัติอย่าให้มันตีตลกออกมาอย่างนั้นทำใจกลางวันไม่ต้องไปรำคาญไม่ต้องไปอะไรปล่อยใจให้โปร่งเบาอาการไม่ยอมปราบมันทีนะมีธาตุเกิดก็พยายามดึงมันขึ้นพยาบาทมันจะไปก็พยายามดึงกลับปรับปรุงอารมณ์ปรับปรุงอารมณ์เข้ามาหาอารมณ์ที่มันจางคลายจางคายว่างเปล่าทั้งระบบสมรรถนะมันดื้อๆทั้งระบบที่เป็นวิปัสสนาคือพิจารณาด้วยปัญญาเองไม่แท้ๆว่าเราอย่าไปหลงมันอยู่ทำไมอารมณ์อารมณ์อย่างนั้นมันมีอะไรมันอร่อยอะไรมันเป็นมายายังไงหรือมีสิ่งที่เปรียบเทียบเคียงเพื่อที่จะปรับเปลี่ยนล้มล้างด้วยบัญญัติอะไรก็ตามใจเราที่เกี่ยวกับไฟเอามาใช้ฆ่าโดย เคยเห็นสิ่งนี้ดีกว่าสิ่งนี้ไม่ดีเพราะอารมณ์ที่เราต้องการเปลี่ยนไปมันไม่ดีไม่ดีอย่างนั้นสิ่งดีกว่ามันมีอะไรเอาสิ่งดีนั้นพยายามทำสิ่งดีนั้นขึ้นมาเพียบขึ้นมาฆ่าขึ้นมาให้เห็นจริงว่ามันดีกว่าจริงๆไม่ใช่ว่าเราโกงตัวเองไม่ใช่ว่าเรานึกเอาคิดเอาเฉยๆไม่ใช่เพราะเราต้องทำสภาพที่มันดีกว่าแล้วก็รับทราบอารมณ์ที่ดีกว่าไว้เสมอไม่ได้ว่าวิปัสสนามีสิ่งที่ดีกว่าจนกระทั่งเราปล่อยวางสิ่งไม่ดีเราได้อารมณ์ที่ดีกว่าขึ้นมาทดแทนทดแทนได้มาเป็นนางก็เรียกว่าทรงไว้ซึ่งทางนี้ทรงไว้ซึ่งความเจริญขึ้นเรื่อยๆทำไปแล้วมันก็จะมั่นคงมั่นคงปรับปรุงใหม่ก็เร็วพูดมันก็รับ เราเองเรายังฝึกอยู่กับฝึกไปตามลำดับตามทันบ้านแจ่มใสอารมณ์ที่เบิกบานแจ่มใสเป็นอารมณ์สบายกว่าอารมณ์ที่เบิกบานแจ่มใสเป็นอารมณ์ที่สบายกว่าลองดูลองเปลี่ยนค่าดูเตรียมให้เห็นชัดเปรียบเลยทำสภาวะเปรียบเลยอารมณ์แจ่มใสอารมณ์เบิกบานแจ่มใสส่งอารมณ์ที่ไม่จำเป็นจะต้องมีเศษส่วนใดที่บอกมีวอนในส่วนลักษณะใดมันเข้ามาแทรกแซงอารมณ์ที่โปร่งใส พยายามพิสูจน์สิ่งที่ผิดคำพูดคำกล่าวนี้จริงไหมอารมณ์ที่ไม่มีนิวรณ์นั้นดีกว่าไหมเบิกบานแจ่มใสสว่างโพลงมีธาตุรู้มีสติสัมปชัญญะดีเราจะยกหัวข้อธรรมขึ้นมาพิจารณาก็ได้แล้วจะอ่านจิตของเราเราจะอ่านอารมณ์ของเราอยู่ก็ได้พยายามไม่เห็นชัดพยายามไม่เห็นทำความเข้าใจชัดเอาให้ชัดๆต้องพิสูจน์ไม่ใช่ว่าฟังแต่ภาษาเรียนแต่ตัวหนังสือมามีสภาวะเป็นอย่างไรอ่านไม่ชัดเห็นจริงๆ ผ่อนคลายอารมณ์ของนิวรณ์ 5 แม่อยากเราวิตกวิจารณ์ดูไม่ดีแล้วก็ปรับมันไม่ได้มันจะไม่เข้าถึงขั้น 2 เข้าถึงขั้นบทที่ 2 เราจะไม่เห็นส่วนดีจะไม่เกิดปิติจะไม่เกิดสุขเพราะฉะนั้นในช่วงแรกนี้เราจะต้องพยายามรบรากับนิวรณ์ทั้ง 5 อยากจะชัดก็ครองตนก็ครองใจอย่างที่ได้อธิบายเป็นภาษาไทยฟังแล้วระวังระวังอารมณ์ระวังใจที่ตกวิจารณ์ระวังอารมณ์ระวังใจของเราจริงๆระวังนิดตกพิการระหว่างมิโซ นี่แหละตัวที่ตกที่เป็นภาษาไทยมันมาจากทางภาษาธรรมะจิตตกระวังวิจารณ์กระดูกพฤติกรรมของอังกฤษอยู่ด้วยอย่าให้อารมณ์ของนิวรณ์ข่าวนิวรณ์มันเข้ามันไม่เป็นวิตกวิจารณ์จริงๆนะวิตกวิจารณ์จะดีจริงขโมยวิตกวิจารณ์มันควบคุมได้จริงๆเรามีการคอยระมัดระวังอันนี้ตกวิจารณ์คอยระมัดระวังดูแลระวังตกเพลงต้องกลัวหรือว่าต้องต้องรู้สึกเดียวกันอย่าให้อารมณ์ใช้ความวิตกวิจารณ์และใช้ความระมัดระวังครอบควบคุมมันอย่างหนักอยู่ทีเดียวและก็เห็นอารมณ์จิตของเราว่าไม่มีนิวรณ์เข้าหรอกถ้าเผื่อว่าเห็นได้อย่างนั้นแม้จะหนักอยู่กับวิตกวิจารณ์นั่นคือทางหนึ่งนั่นคือการ วิตกวิจารณ์แท้แล้วก็ไม่มีนิวรณ์เพลงไม่ผิดของเราพอเป็นไปจิตของเราไม่มีกามไม่มีพยาบาทไม่มีที่นั่งมีพระไม่มีอุปสรรคอุปสรรคใดยังอยู่พอไปจะพอทนได้โดยไม่ยากมันจะหนักในชีวิตต้องวิจารณ์คือเราระวังถ้าวิตกวิจารณ์มันเก่งขึ้นตอนนี้มันไม่ต้องไปคอยระวังมากมันค่อยๆเบาบางไม่ต้องคอยกังวลไม่ต้องคอยระวังมากปล่อยได้สบายถ้าเห็นอารมณ์ชัดขึ้นเห็นชัดขึ้นเลยว่าสบายดีขึ้นอีกตัวนี้เราขึ้นถึง 14 กุมภาพันธ์จะนั่งลืมตาหรือหลับตาก็เหมือนกันเหมือนกันหลับตาก็ไปทวารในก็เหมือนกันอย่างนี้ทำลืมตา ครับสำหรับตาก็ไปแล้วจะต้องตั้งสติก็สูงเพราะว่าเขาไปอยู่ในภวังค์นี้มันไม่ใช่การจะมีสติและใช้การดูแลอ่านตรงนี้มันง่ายมันหายากเพราะเราทำข้างนอกในถ้ำทองอ่านองค์การของอย่างลืมตาให้ชัดแล้วหลับตาเข้าไปแล้วมันจะได้ง่ายเพราะว่าจะไปส่งสติอยู่ในขณะตัดทวาร 5 แล้วก็ไปอ่านไปชักจะทำอะไรมันไม่ใช่ของเล่นๆโทริโกะวิจารณ์มันไม่ต้องใช้การควบคุมหรือว่าไม่ต้องระมัดระวังในการใช้พลังงานที่ว่าสภาพที่เป็นที่ประทับใจอธิบายจางลงไม่ต้องคอยควบคุมไม่ต้องคอยระมัดระวังอะไรได้มันก็อยู่ได้นิวรณ์ 5 รบกวนอะไรมากมายสบายดีอยู่นั่นแหละเป็นสภาพที่เรียกว่าข้าวสารพร้อมมีผิดๆยิ่งสนิทยิ่งเนียนตอนแรกนี่มันต้องควบคุมต้องคอยระวังมากไม่ได้ว่ามีทางหนึ่งแล้วก็จิตไม่มีข้าวนิวรณ์ไม่มีข้าวให้ทานลดลงไม่ต้องควบคุมมากมายไม่ต้องไปทำเหมือนกันระดับต้นเพราะว่าระดับต้นต้องทำอยู่อย่างควบคุมกันระวังกันอยู่อย่างหนาแน่นพอเก่งขึ้นแล้วก็ไม่ต้องไปจดจ้องก็ไม่ต้องเป็นควบคุมไม่ต้องไปทำอะไรแข็งแรงงานนั่งคอยวิจารณ์คอยอะไรมากนักมันง่ายๆลงมันก็ผิดๆ nd และดีขึ้นจนกระทั่งสบายเลยจะดูได้ง่ายยิ่งขึ้นว่างเบา ศุกร์เย็นเรียกว่าปิติตัวรถปิติในอารมณ์ของโลกีย์เนี่ยมันก็เป็นการดีใจซึ่งใจที่เราทำได้เป็นอารมณ์โลกแท้จริงแล้วไม่ใช่หรอกแท้จริงอารมณ์ของปิติมีอารมณ์สงสารโดยทานแบบพุทธเลยมันเป็นอารมณ์ของสิ่งที่ได้เห็นสภาพจิตที่ดีขึ้นดีขึ้นดีขึ้นดีจนสบายดีจนดีที่เราตัดสินหรือว่าให้คะแนนแก่อารมณ์ของเราเองได้ว่าโอ๊ยดีเป็นอย่างนี้น้อคิดเป็นทานที่ว่าเป็นทานนี่มันว่ามันสบายมันจะเข้าไปหาความสุขที่เบาสบายเป็นครูประจำชั้นยังสะอาดใจสุขอย่างไม่มีไม่มีรถ ลูกยางไม่ใช่ว่ามีเหตุสมสุขสมด้วยกามด้วยพยาบาทด้วยอะไรก็ได้สมจิตรสมใจสมแค้นสมเคืองหรือสมเสร็จให้มันหลับหรี่นอนหลับอร่อยไม่ใช่ให้มันไปวุ่นวายได้ระลึกถึงตาไม่รู้ตามไปปรุงให้มันเป็นพยาบาลไปปรุงก็ไม่ใช่ดีก็ไม่ใช่ให้หลับให้ดีก็ไม่ใช่ฟุ้งซ่านไปต่างๆนานาจนเกิดการอึดอัดน่ะมันไม่สบายแล้วจริงๆเพราะฉะนั้นไม่มีจะต้องรำคาญใหญ่ๆการพยาบาลอุเบกขามีอุเบกขา ไปพิษณุโลกอยู่ด้วยวิเวกมันจะเบาลงๆโดยพยัญชนะสุขังแปลว่าว่างนั่นแหละดีเห็นความกว้างนี่มันดีก็มันดียิ่งกว่าติดๆปิติณวันนี้ยินดีเห็นดีรู้ดีมันได้รู้อารมณ์จิตดีมันไม่ใช่หมายความว่ามันมีอารมณ์ปิติแบบยินดีที่เปรมปราบปลื้มแบบโลกแต่มีได้นะมีอารมณ์โลกได้เหมือนกันอารมณ์โลกลดลงในพิธีปลาปลื้มยินดีที่เราทำได้หรือว่าเราได้สภาพสำเร็จตรงเนี่ยมันมีปราบปรามมันก็เป็นอารมณ์โลกแล้วมันมีแล้วมันก็จะสงบเองจริงๆแต่อารมณ์ผิดปกติที่ว่านี้มันรู้ดีนะมันเห็นจิตดีก็จริงๆนะดียิ่งขึ้นนะดียิ่งขึ้นตัวนี้ มันก็ชัดขึ้นชัดขึ้นยิ่งเป็นสุขยิ่งชัดขึ้นอีกเจ็บยิ่งว่างขึ้นอีกฟังดีๆนะเป็นภาษาสอนไม่รู้จะอธิบายอย่างไรแล้วภาษาคนยิ่งสูงและยิ่งมีอุเบกขาท่านบอกแล้วว่าจะยิ่งอุเบกขาแต่ไม่ได้หมายความว่าดับจิตนะทางของพุทธอุเบกขานี่คือเฉยต่อนิวรณ์ได้มากยิ่งโตยิ่งเห็นชัดยิ่งติดโปร่งยิ่งรู้สึกอารมณ์ที่หน้าสบายอารมณ์ที่รื่นรมย์ด้วยอารมณ์ทานอารมณ์ที่ปลอดโปร่งสบายเป็นสุขถึงเรียกว่าทาน 3 เป็นสุขสุขเปิดสโมสรไม่ใช่สุขก็สุขใจอารมณ์ของรถของโลกเลยมันยิ่งชัดยิ่งแจ่มยิ่งทานที่ 4 มีอุเบกขาเป็นเอกัคคตาอยู่นิ่งเฉยว่างวางโปร่งเหมือนกำลังจะเข้าไปหาอาสานั้นจ้าแล้วมันจะรู้เบาว่างลงไปหมดแม้แต่ตัวก็เบาเบากายฉันก็เบาใจก็เบาลงเป็นเชยแล้วรู้จักอุเบกขานี่แปลว่าคิดเองแต่แปลโดยภาษาของมาลีที่เป็นทรัพย์และการพับสัตว์ลงไปเรียกว่าเป็นเอกัคคตาก็แปลว่าเอกยิ่งเอกกะบอกกับพระอัคนีแปลว่ายิ่งใหญ่ยิ่งใหญ่มันสูงขึ้นมันเป็นจิตคิดเองยิ่งขึ้นสูงยิ่งขึ้น หลวงตาตามเป็นคำตามหลังอธิบายความเป็นมาของมันเท่านั้นเองมันจะเป็นหนึ่งนิ่งสบายและเมื่อเป็นอุเบกขาแล้วมันก็จะเลื่อนไปหาถ่ายรูปเป็นฐานวางลงถ้าเราลืมตาแล้วก็รู้อารมณ์ว่างลงเป็นอากาสานัญจายตนะมันก็จะรู้ได้แต่มันไม่ใช่ง่ายเพราะว่าเราต้องรู้สึกต่อสภาพสัมผัสเพราะเวลาหลับตาแล้วจะรู้สึกได้งานมันโล่งสบายบ้างอย่าลืมตาก็ได้แต่ตัวเรารู้แล้วว่ามันไม่มีจริงดินี่แหละมันว่าอาการสาบก็ว่างจากกิเลสแล้วต้องรู้ได้เป็นอย่างที่พระพุทธเจ้าท่านสอนนักจิตอินทรีย์อย่างไรเช่นไหนที่จะให้ไม่มีไม่ได้หมายความว่าไม่ให้คิดไม่มีท่านบอกว่าอย่างไรที่ไหนนัด ติดอย่างใดไม่มีเป้าหมายเอานิวรณ์กิเลสไม่มีหรือว่าจิตอกุศลต่างๆที่เราสามารถรู้ได้ปัดเป่าไปไม่มีนิดนึงน้อยหนึ่งก็ไม่มีเรารู้ได้ว่านิดนึงๆสุขุมประณีตอย่างนี้นิดนึงมีน้อยอยู่อย่างนั้นท่านเรียกว่ากินจรรยาเย็ดกันนะสามารถรู้ได้ด้วยทวารว่าเราไม่มีแล้วกิเลสนั้นแน่นอนคิดว่าอย่างนั้นครับแล้วก็ที่จริงพอเวลาเป็นอาสาแล้วก็เดี๋ยวมันก็รู้ตัวมันก็มีวิญญาณมันจะมีสภาพรู้ตอนมีวิญญาณของเราเราเป็นตัวเราเราเองเสมอรถสบายว่างอยู่นี่เป็นตัวเราสลับการ์ดเข้าไปก็ว่างลงไป ไม่มีอะไรฉันลืมตาอยู่ก็ว่างว่างโดยสมส่วนว่างโดยไม่มีกิเลสมันว่ามันรู้อารมณ์บ่ว่างตัวร่างกายมันจะเป็นอย่างนี้ก็เป็นอย่างนี้อยู่รู้ร่างกายมันก็นั่งก็นั่งอยู่ธรรมดาแล้วว่างเบาโปร่งสบายนั่งสบ

แสดงเฉพาะช่วงต้นของไฟล์ — อ่านฉบับเต็มได้ใน Google Drive

ไฟล์อื่นในโฟลเดอร์เดียวกัน