220719 เจโตสมถะ-พ่อท่าน-สันติอโศก-ฬ019.txt

ก็จะทำได้อย่างมีประสิทธิภาพขึ้นจิตใจก็เกิดฉันทะวิริยะจิตมันก็เอาใจใส่การพัฒนาการที่นักศึกษาที่จะเห็นแจ้งมันก็มันก็จะมากขึ้นมากขึ้นตามลำดับอย่างนั้นก็เป็นภาพเหตุผลอะไรบรรยายเสมอบอกให้ฟังแต่ก่อนนี้ พูดอย่างฟังพูดยังปรับเพราะว่าเรายังไม่อยากให้เอาใจใส่อยากให้หมดกังวลในเรื่องการปฏิบัติธรรมซะก่อนเพราะว่าเราเคยได้ยินได้ฟังมาในเรื่องของนั่งหลับตานี่เป็นแกนจะตัดกับผักไปยังเทวาจนบางคนก็เห็นเป็นเรื่องที่น่าเก็บได้พังแล้วก็ผลักไสก็จะเกินแรงพอเวลาให้กลับมาทำข้าวก็ไม่เอาถ่านรังเกียจมันก็กลายเป็นไม่เกิดสิ่งที่เป็นอุปการะก็ขอทำให้ใจความปลาที่จริงมันก็เป็นอุปการะเคยพูดไม่ใช่ว่าฝากแล้วก็พูดตลกพูดซ้ำอะไรก็ไม่ใช่ที่พักก็เคยพูดแล้วก็ที่บอกว่ามันต้องมีอุปการะคุณพูดแต่ว่าไม่ได้สนับสนุนไม่ได้พาทำ สอนไม่ได้อะไรก็สิ่งที่ผู้ฟังอยากฟังไม่ละเอียดก็เข้าใจว่าสายก็จะเกินควรเข้าใจอย่างเลยเถิดไปมันก็เลยพอเวลาพาทำข้าวก็เลยกลับไม่ไม่ไม่ไม่ไม่ไม่ไม่พอใจไม่มีฉันทะมีฉันทะวิริยะตัวอย่างเช่นกันยังไงยังไงก็ลำบากมันก็ไม่เคยคืนแล้วแต่ถ้าเผื่อว่าเราเข้าใจดีเข้าใจให้ถูกเป็นสมาชิกอยู่แล้วก็ไม่มีปัญหาอะไรที่เราจะเรียนจะให้อุปการะอุปการะในส่วนที่ถูกต้องสมาชิกมันมีที่ซ้อนอยู่ที่พาทำอย่างนี้ทำอย่างสมาธิแม้เราจะทำอย่างเป็นของทานฤาษีแล้วก็ศึกษาก็บอกแล้วว่าอย่าทานพื้นที่ศึกษาดูได้แก่ตัวจะมาถามก็ศึกษาดู การศึกษาและเราก็รู้เป็นสมาชิกที่ไม่ดีจะไปติดมันด้วยจะไปสร้างในบางอย่างที่มันไม่ใช่สมาชิกมันเป็นมิจฉาทิฐิแม้จะนอกใจตัวสโมสรแล้วก็จะเหมือนมันมีสิ่งนั้นสิ่งนี้เกิดจิตมันเป็นได้มันมีกำลังมันมีนู่นนี่หรือว่ามีอุปทานอะไรก็ไม่เป็นหลงติดอุปทานอย่างโน้นอย่างนี้ก็บอกไปชี้ไม่เอาให้สิ่งที่เป็นทิศทางที่มันถูกต้องก็เอาส่วนที่ถูกต้องมันจึงจะเป็นอุปการะแท้แม้จะทำอย่างที่มันเป็นไปทางเลยส่งไปในทางอักษะดูก็ไม่เป็นโรคกระเพาะอะไรมากมายไม่มีใครเข้ามาติดเกมอะไรนักหรอกเราศึกษาดูง่ายๆใจให้เป็นไปได้ซึ่งไม่ใช่ของง่ายนักเพราะฉะนั้นผู้ที่เขาทำ เขาจึงภาคภูมิและหลงผิดไม่ใช่เล่นเขาทำได้นี่เจอธรรมศาสตร์ถึงขั้นขนาดอสัญญีสัตว์แล้วเขาก็จะทำเมื่อไหร่เขาก็ทำขึ้นมาได้แล้วเขาก็บอกว่าเนี่ยเป็นนิโรธของเขาเป็นนิโรธสุดท้ายแล้วมันก็จะพาไปนิพพานอย่างนั้นอย่างนั้นของเขาก็ทำเขาก็ทำแล้วมันก็สบายดีเพราะว่าเวลาอยู่อย่างนั้นแล้วมันก็สบายแบบง่ายๆสบายแบบล้มติดสบายแบบที่เรียกว่ามันไม่มีกิจกรรมอะไรมันไม่มีเรื่องอะไรมากมายมันก็สบายมันอยู่เฉยๆไม่จิตใจของเราเราเองเราไม่หลงในกามมากมายไม่หลงพยาบาลอะไรมากมายมากมายแล้วมันก็ติดได้ง่ายมันก็อยากจะหยุดๆอยู่อย่างนั้นแหละ มิตรภาพมิตรภาพนึงที่เราจะติดได้อย่างเดียวมันไม่ใช่เรื่องแปลกและพยายามศึกษาดูดีๆจนเป้าหมายของศาสนาพุทธของเรานั้นเราก็พยายามศึกษาให้ดีที่ได้บอกอธิบายหาหลักฐานมายืนยันต่างๆนานาทุกอย่างพร้อมกันนั้นก็ชี้แนะไปสู่จุดที่สูงสุดซึ่งเหตุผลในหลักฐานให้เห็นว่าจุดหมายปลายทางนิโรธอริยสัจของพระพุทธเจ้าหรือว่าเข้าถึงนิพพานของอย่างพระพุทธเจ้านั้นเป็นอย่างไรก็พยายามแจกแจงตั้งแต่เอารูปรอยที่เป็นรูปรอยขั้นต้นต้นเหตุปัจจัยขนาดต้นมาอธิบายขนาดกลางอธิบายถูกฟังขนาด หยาบๆบางทีมันอาจจะยากเพราะว่าบางทีเราละเว้นแล้วเราไม่ได้ไปสัมผัสเกี่ยวข้องอบายมุขต่างๆแต่กระนั้นก็ยังมีเศษส่วนระบายอยู่ต่างๆที่เราจะต้องเกี่ยวข้องบ้างซึ่งไม่ได้เป็นตัวอย่างตัวต่ำอะไรเกินไปนักแต่เราก็จะนับได้ว่าเป็นอบายมุขหรือว่าส่วนที่มันยังเป็นโรคกามโรคกระทำ 8 เป็นลาภเป็นยศเป็นรูปรสกลิ่นเสียงสัมผัสต่างๆเราก็ยังไม่เกี่ยวข้องเราก็จะพิสูจน์บางอันบางอย่างบางคนก็ลดละจำคลายลงไปมากจนเห็นได้ชัดถึงจิตมันสงบระงับจิตมันมีหมดแล้วเราก็จะต้องเกี่ยวข้องอยู่มันเกี่ยวข้องอย่างนั้นต้องผ่านสัมพันธ์ อยู่กับมันเฉยสัมผัสมันแตะต้องมันแต่ก่อนนี้เคยเคยมีรถเคยหลงเคยติดเคยมีจริงๆมีอัตภาพหรือมีอาสาพระมีอัตราในเรื่องของรถลูกโลกมีกิเลสอย่างโลโก้เดี๋ยวนี้อารมณ์ที่เป็นกิเลสอย่างนั้นหายไปรักษาพระอย่างนั้นหายไปอัตราอย่างนั้นหายไปในความพยายามอันยิ่งของเราแล้วมันก็หมดไปจากตายไปหมดสิ้นไปตามเห็นอยู่รู้อยู่ตามเห็นตานั้นอยู่ว่ามันคนแล้วคืออาการเห็นแล้วว่าไม่มี ตอนนี้อัตราที่เป็นรสชาติอย่างนี้ไม่เหลือแล้วเป็นอนัตตาจริงๆแหละไม่มีตัวไม่มีตนของกิเลสตัณหาเหล่านั้นจะฟังให้ดีนะฟังให้ตอนที่อธิบายถึงอัตราที่ว่านี้เป็นอัตตาของกิเลสอัตราของทศนิยมโลกอัตราของสมุนไพรอริยสัจทั้งหลายแหล่ตัวพาทุกข์ที่มันเป็นมายามันเป็นโลกียสุขมันเป็นของหลอกมันเป็นของที่ทำให้คนเนี่ยหลงติดมันอยู่ตลอดนานนักการเมืองเราเห็นเป็นรูปรอยแม้จะอย่างใดอย่างหนึ่งเหตุปัจจัยใดเหตุปัจจัยหนึ่งแล้วเราก็จะเข้าใจสภาพธรรม เหตุปัจจัยอื่นที่เราหลงผิดมันก็เหมือนกันแต่เพียงปัจจัยนั้นมันต่างรูปต่างสีต่างแบบต่างสภาวะต่างตัวตนไปทางเท่านั้นเองแล้วมันก็มีสภาพที่มันทำให้เรามีมายาตัวเดียวกันมายาตัวเป็นโลกเหมือนกันแล้วเราก็พยายามจับศักดายักษ์พวกนี้ปราบปรามมันเข้าไปอีกเรื่อยๆมันก็จะได้เรื่อยๆได้แล้วมันลดลงไปได้จริงแล้วเราก็เห็นไม่มีวุฒิวิญญาณทัศนะเห็นในสภาพนี้ว่ามันดีกว่าอย่างนี้เนาะมันพาให้เราสบายเบาอย่างนี้นะเห็นไอ้ความที่ได้ผลอย่างชัดเจนเลยว่า หลุดเพราะมันเป็นกะละมังสุขังมันยิ่งกว่าสุขที่เราเคยสมรสเสพโลกียะรสเสพเพราะได้สัมผัสเสียดสีได้สัมผัสถูกลบเป็นเสียงเรียกว่าได้สัมผัสทางสิ่งที่เอามาสมปรารถนาสมใจเราที่เราไปยึดติดๆไปมีอุปทานหรือมีปัญหามีกิเลสเราไปมีเอาไว้แต่ก่อนจะกล่าวตอนนี้มันก็ไปถูกอย่างที่เราเห็นเห็นจิตใจของเราจะเห็นจริงๆจิตใจพวกเราจะเข้าใจว่ามันสุขเพราะว่ามันไม่เป็นรสชาติจากกลุ่มสมใจแต่มันเป็นสภาพที่รู้ว่าเออมันก็เบาว่างานมันก็ไม่เห็นมีอะไรแต่ขอนี่ไงติดมันเป็นวรรคเป็นเวรจะต้องได้มาเสร็จสมบูรณ์ ถ้าไม่ได้ก็ต้องดิ้นรนต้องหาให้ได้มาแล้วก็เก็บสมอยู่อย่างนั้นเองไม่เคยหน่อยเคยคลายไม่รู้สึกว่ามันอิ่มเป็นมื้อเป็นคราวเสร็จแล้วก็เดี๋ยวมันก็เป็นอย่างที่มันได้มาใหม่มันก็เจ็บล้มอีกก็เวียนหัวอยู่อย่างนี้แต่ถ้าเผื่อว่าได้ปฏิบัติประพฤติจริงแล้วเราก็จะเห็นความเด็ดขาดไม่ต้องแจกสมอย่างแต่ก่อนอย่างเราจะมีก็มีไม่มีก็ได้มีอย่างที่เคยเสพสมเราก็เฉยๆแต่สัมผัสแต่ต้องทุกข์ทีอยู่เราก็สบายทำไปได้เรื่อยๆเราก็ยิ่งจะเก่งยิ่งจะทำงานเกี่ยวข้องก็ยิ่งมีเหตุปัจจัยที่เราละได้ลดได้มากขึ้นมากขึ้นมากขึ้นมาก นับวันนับคืนมากขึ้นเราก็พิจารณาด้วยเห็นถึงความเบาจางคลายความสบายความอิสระเสรีความเป็นโลกุตระที่แท้จะชัดเจนขึ้นเด่นขึ้นเด่นขึ้นผู้ที่พอใจผู้ที่เห็นจริงเอาผู้ที่ไม่เห็นจริงๆผู้ที่เขาไม่ได้เขาติดจริงๆไม่เอายังไงก็ไม่เอามันคนละทางสวนกันสวนกันจริงๆกับชาวโลกชาวโลกเขาไม่ทิ้งก็ทิ้งไม่ลงทิ้งไม่ได้เขาแย่นะเขารู้บางทีฟังเนี่ยปัญญาบางคนมีปัญญาฟังเข้าใจแต่ว่าให้มาทำจริงทำไม่ได้คิดมากปล่อยไม่ได้ต้องค้นหาส่อง หาดบางมื้อบางคราวที่เขาเคยเจ็บเคยชมเขาก็รักนายจางคลายไม่ได้แต่เราเห็นแล้วมันไม่ได้ทำให้ชีวิตของเราตกต่ำด้วยประตูใดเลยเรามองเห็นกลับจะมองเห็นว่าเรากลับมีอิสระเสรีเรากลับมีแรงงานมีเวลามีทุนรอนต่างๆที่จะพึงพอมีพอเพียงพอไปแต่ถ้าเธอไม่ต้องสะสมทุนร้อนในเรื่องของวัตถุอะไรมันก็จะวนเวียนมาให้เราได้ใช้แล้วก็เราไม่ต้องไปใช้สิ่งนั้นมาคอยบำบัดกิเลสที่จะต้องเก็บสมุดเลยเพราะฉะนั้นคุณดอนต่างๆที่เป็นส่วนนอกเป็นวัตถุเป็นอะไรต่ออะไรต่างๆที่มีคนจะหมุนเวียนมาให้เราเองไม่ต้องไปเจาะแสวงหาอะไรมากมายหรอกมันจะหมุนเวียนมาเองเป็นบุญเป็นทานเป็นอะไรเป็นอะไรเราก็ใช้ไป ในฐานะคนไทยผู้ที่มีอยู่ในฐานะคนใช้หรือว่าไม่ใช่สิ่งที่ควรใช้แล้วก็ไม่ใช้เราไม่กระทำอะไรให้มันเป็นเรื่องที่เขาเอามาทำเซียนหรือเขาระแวงพระพุทธเจ้าวางกดวางวินัยวางไว้เนี่ยให้สะอาดบริสุทธิ์ให้เป็นไปด้วยสัดส่วนที่มันจะดูได้ดีงามดูดีทำให้เราได้เจริญดีเป็นไปด้วยความขัดเกลาจริงเป็นศาสนาที่แท้เป็นอันที่จะต้องลดละกันได้อย่างแท้และกฎระเบียบต่างๆเป็นไปได้จังหวะจากคนที่ดีแม้แต่ว่าเรามองดูกรุงเทพฯทำไมพระพุทธเจ้าไม่ให้เราเด็กไปไม้ใบหญ้าให้กินก็ยังให้กินเลยทำไมไม่ให้เราได้บางทีก็จะไปคิดบางคนก็อาจจะเห็นว่า เป็นยังไงไม่ต้องไปคิดให้มากหรอกเพราะว่าคนอย่างเขาจะมาพระพุทธเจ้าเป็นปราบมหาปราบให้คิดไกลท่านวางแบบแผนอะไรไว้ท่านไม่ได้ไปคิดตื้นๆสั้นๆให้คิดเพื่อประโยชน์ท่านก็บอกว่าถ้าจะตามวินัยอะไรขึ้นมาฉันก็บอกเพื่อประโยชน์ก็ยังประโยชน์ความเป็นธรรมแห่งความเป็นศาสนาให้ยังไปได้ยืนนานเพื่อความเป็นปึกแผ่นเพื่อความส่งเสริมเพื่อความขัดเกลาขัดกิเลสเพื่ออะไรฉันต่างๆนานาท่านกลับไว้เสมอและไม่ใช่ต่างๆแน่นอนที่สุดถ้าไม่กลับมึงก็ยังคงไม่เข้าเรื่องพวกไปคอยฉันกลับต้องมีที่หมายมีความเป็นจริงไม่ใช่ๆๆ ผมมาไปปล่อยไปไม่เข้าท่าเข้าทางบ้านเราเองเราไม่สนใจในพระปัญญาธิคุณท่านแล้วแน่ใจในพระปัญญาที่คุณของท่านเราไม่จำเป็นจะต้องไปคิดอะไรมากนักไม่ใช่บอกไม่ใช่พูดว่าบอกเพื่อที่จะให้คุณเองเชื่องมงายที่ตามไปอย่างงมงายไม่ใช่อย่างนั้นแปลว่าให้คุณคิดให้เห็นจริงๆอันไหนที่มันยังไม่เห็นก็ต้องลองวางดูก่อนแล้วก็ประสบภัยในปัญญาที่เราจะได้ขึ้นมาในอนาคตมันจะมาขายความที่เราไม่เข้าใจพระปัญญาของคุณหรือว่าอะไรต่ออะไรมีเหตุผลในตัวเราจะมาเข้าใจมันจะเข้าใจได้ไปเรื่อยๆเอาๆเห็นว่าเราเองเรายังไม่ศรัทธาเลื่อมใสเรายังไม่เข้าใจในข้อบาง เราจะไม่กระทำก็ไม่เป็นไรเราจะไปปล่อยว่างๆก่อนก็ไม่เป็นไรแต่ถ้าเผื่อว่าเราได้ปฏิบัติไปแล้วเมื่อถึงเวลาแล้วที่เราวางนั่นแหละเราจะเห็นสำคัญแล้วเราก็จะกระทำทีเดียวเราจะกระทำเราจะเจ็บขึ้นมาเมื่อถึงเวลามีโอกาสมันบางอย่างบางอันมันก็ไกลหรือว่ามันไม่ใช่ฐานของเรายังไม่ใช่สัดส่วนที่เราจะใช้จะทำแล้วก็วางไว้ก่อนข้อสำคัญเราจะต้องรู้ว่าอันไหนที่มันเป็นไทยเป็นโทษทำให้เราหรือว่าอันใดที่เราเห็นชัดเห็นอยู่รู้อยู่ทีเดียววันนี้เป็นไทยเป็นโทษอยู่เอาไปเลยชัดๆโดนแน่ใจไม่สงสัย ฟังเพลงปราบปรามมันไปทำมันไปเรื่อยๆแล้วเราก็จะได้ผลนั้นวันนี้เราก็มาพยายามตั้งอกตั้งใจทำเจโตสมถะกับอีกพยายามทำไปอย่ารีบร้อนอย่าใจร้อนทำไปดำเนินไปอย่าอวดดีวันนี้มากๆมันไม่ได้ผลอะไรหรอกมันไม่ได้อะไรมากมายเราไปเรื่อยๆเรามีเวลาอีกนานก็ถือว่าเงินแม้เราจะมาทำอย่างนี้เราก็ไม่ใช่ว่าจะรีบรับทำมันทันทีทันใดเข้าไปทีเดียวไม่ใช่เราก็พยายามกระทำไปเป็นขั้นเป็นตอนจริงๆแล้วมันจะเจริญแล้วมันจะดีขึ้นดีขึ้นเองนะแล้วก็ลงมือลงครับทำบัลลังก์ อย่าทำบัลลังก์หมายความว่านั่งนั่งให้เป็นแท่นนั่งให้สบายนั่งไม่รองรับกายนี้นั่งให้รองรับกายนี้ให้อยู่ดีจะได้ตั้งอยู่บนแผ่นหนังแผ่นหนังนี้เราจะวางไว้อย่างที่ไม่ต้องไปคอนมันไม่ต้องไปหาไปหามันไม่ต้องไปฝืนไปอะไรมันมากเพราะฉะนั้นถ้าไหนที่เราถนัดถ้านั้นน่ะเราทำไว้ทำให้มันรองรับจากง่ายอย่างดีใครถนัดอย่างไรก็เอาแต่ว่าทำอะไรนะธรรมดารองรับภาษาบาลีว่ากำลังเกณฑ์นะไม่ได้เป็นล้านแล้วก็ตั้งใจลงร่างกายให้ตรงตรงดำรงสติ ดำรงสติของหมั้นแล้วก็ทำในจุดอานาปานสติคือเราพยายามทำความรู้สึกกับลมหายใจของเราเองที่จมูกลมหายใจเข้าลมหายใจออกให้จิตจดจ่อเอาจิตมาอยู่ที่นี่อย่าให้จิตมันจะกลายเป็นไหนเอาจิตมาเล่นกับลมเอาจิตมาไม่เล่นเอาจริงเลยนะถ้าลมไม่มีสติในบทที่ 1 ข้อที่ 1 เราจะมีสติลมหายใจออกลมหายใจเข้าเราก็จะมีสติอยู่นั้นเชียวถามว่าจะติดก็ให้รู้ความให้เข้าใจสภาพ กว่าเราจะต้องระลึกรู้สึกอยู่มีตัวรู้สึกตัวระลึกรับทราบอยู่เหมือนกับเราเต็มๆสติไม่ได้ดีไม่ได้รับไม่ได้กระจัดกระจายไปไหนความรู้มันรู้อยู่เต็มตัวเราอยู่ขณะนี้อยู่ที่นี่ที่เดียวอยู่ที่ที่เรากำลังหมายขีดเดียวไม่บอกแบบที่อื่นรวมอยู่ที่นี่อย่างนี้พยายามเอาข้อนี้สำคัญอย่าให้จิตตรีสำคัญอย่าให้ฟุ้งซ่านออกไปไปหาเรื่องอะไรต่ออะไรวุ่นวายให้มันมาอยู่ที่นี่แล้วก็อย่าให้มันดีอย่าให้มันดีหรอกของวันนี้หรือว่าทำวันนี้พยายามหา กรรมวิธีใดก็ตามที่จะเปลี่ยนให้มันมาตื่นเต้นให้มันตื่นเต้นเสมออยู่เสมอได้แล้วก็มุ่งอยู่ที่เก่ามันอาจจะไม่สนุกมันก็ไอ้เล่นอะไรต่ออะไรต่างๆที่เราเคยไปหลงแต่แท้จริงมันก็สนุกมันก็เหมือนกับเราเล่นเราเล่นตีจับเราเล่นลิงจับหลักเราเล่นอะไรก็ได้เหมือนเด็กๆมันก็เล่นวิ่งไล่ไปจับหลักเก่าอยู่นั่นแหละวนเวียนอยู่นั่นแหละมันก็สนุกเพราะว่ามันไปสมมุติกันแล้วมันไปยึดถือตามโลกเขาก็มาสนุกอะเรามาจับลมหายใจเข้าออกมันหลุดไปเดี๋ยวไปจับมันใหม่วันนี้มันมีอะไรจะได้เข้ามากวนมีโอกาสที่จะไม่เข้าเรื่องมันมีหลับไปบ้างมันจะจับฟุ้งซ่านไปอื่นมั่งหรือว่ามันมีกิเลสอะไร ออกจากๆมาเกิดอารมณ์ราคะโทสะอะไรเล็กๆน้อยๆปรับมันปรับมันไม่มีมันจะเห็นจิตของเราง่ายพยายามอยู่ที่จิตไม่รู้อยู่แก่จิตจะเห็นจิตง่ายแล้วเราก็ปรับมันแล้วพยายามที่จะควบคุมเราจะมีอำนาจมากขึ้นในการควบคุมจิตพระราชินีเจโตว่า 10 กว่าโตจะมีการมีอำนาจในการที่จะควบคุมมันแล้วก็จะให้มันเป็นอย่างโน้นอย่างนี้อะไรต่ออะไรเราจะให้มันเป็นไปตามที่เรากำหนดเราจะทำได้มากขึ้นมากขึ้นต้องฝึกไปฝึกไปเรื่อยๆมากก็ได้มากถ้าเผื่อว่ายิ่งฝึกมีฉันพระดีมีวิริยะดีมีกิจกรรม พ่อเกิดปีพรรษาดีเจริญงอกงามด้วยไประวังระวังอย่าให้ความง่วงค่ะมันยิ่งติดมันยิ่งแสบคุณนะเราปรับปล่อยมันมันยิ่งเศษคุณที่ทำความเคยมันก็ยิ่งเคยเราจะต้องให้เสพที่พิจารณาแล้วเสพปฏิเสธเวลานี่ก็แปลกสำนวนหนึ่งว่าเสพสิ่งที่พิจารณาแล้วเสพไม่ใช่ว่าให้เราเสพตามใจมันไม่ใช่เราพิจารณาแล้วเราแยกแยะแล้วเราเลือกแล้วเราเห็นจริงแล้วด้วยปัญญาอันยิ่งของเราว่าเราจะไม่ให้มันเสพอย่างที่มันเสพอย่างนั้นเรามีเจตนารมณ์ทีเดียวที่จะให้มันเป็นอีกอย่างหนึ่งอย่างนี้มันเป็นสภาพที่มันจะไปคิดเก่า แล้วให้เป็นอาทิตย์เก่าๆอย่างนั้นมันไม่ได้พาเจริญถ้ามันพาเจริญมันก็พาเจริญแล้วเขาจะเปลี่ยนมันเปลี่ยนมันมาสู่ทิศที่มันจะดีกว่าเก่าเพราะฉะนั้นเราต้องแก้ปรับตรงนี้แก้กลับมีถ้ามีสังวราทัศนาสังวรามีตัวเห็นแก่ตัวทัศนาเข้าใจและสัมมนาสังวรสำรวมที่เราทำอย่างนี้สังวรทั้งรวมทั้งหมดแล้วก็ปฏิเสธวนาให้มันเป็นไปตามที่เราควรแล้วส่วนเราเราปฏิบัติเสวนาก็คือการให้พบอย่างนั้นให้คุณอย่างนั้นไม่เคยอย่างนั้นให้คบคุณเคยกับสิ่งอย่างนั้นคืออย่างที่เราได้เห็นแล้วได้เข้าใจแล้วแล้วเราก็มาระมัดระวังสังวรมันทำให้ประเสริฐขึ้นจริงๆสังวรแปลด้วย พยัญชนะแปลว่าทำให้เป็นไปกับความประเสริฐขึ้นสังวาระสังคมเป็นไปกลับวันละแปลว่าความประเสริฐความเจริญกว่าที่เคยเป็นน่ะไม่ใช่ปัญญารู้มาแล้วเลือกแล้วเป็นแล้วทำความเข้าใจแล้วแล้วเราก็จะทำให้มันเจริญขึ้นจริงๆแล้วก็มาชวนทำเลยว่าปฏิเสธว่านางมาชวนให้มันเป็นไปตามจุดหมายของเราหมายหากเพียรเข้าจะทำเข้าเสมอๆเรียกว่าปฏิเสธวนามันก็จะดีขึ้นอธิบายแล้วก็จะเป็นได้อยู่ได้ดีขึ้นเป็นอาทิตย์ขึ้นเรื่อยๆตามหลักตามกฎตามเกณฑ์ซึ่งแปลเอาความคิดวาสนาแปลว่าจะต้องทนต้องฝืนเมื่อเรามาเจ็บคุณอันนี้มา อย่างนี้ก็เป็นแฟนเราก็ต้องจะต้องใช้ความอดทนข่มขืนแปลอย่าเอาอัดหรือแปลกันอย่างแบบสมถะผมขัดพื้นเข้าดื้อเองอย่างแท้จริงเรามีทั้งปัญญาเราไม่ได้ทนฝืนดื้อๆอ่ะมันต้องอดทนลูกปืนด้วยก็จริงอยู่แล้วก็อดทนข่มขืนด้วยแล้วมันก็จะก้าวหน้ามันจะเจริญออกได้ปล่อยได้โดยยึดตัวติดตัวที่ไม่เป็นไปมันก็จะเป็นไปได้ขึ้นเรื่อยๆหรอกปฏิวัติชาวนาส่วนชีวิตขึ้นไปจนจะเกิดรอบถึงรอบได้เรื่อยๆจนเป็นที่นอนบรรเทาหรือเบาบางหรือว่าเป็น ง่ายขึ้นเบาขึ้นทำอย่างที่เราปรารถนาดีขึ้นแปลความคำว่าง่ายเรียกว่าวิโรจน์หรือไม่และมีโฆษณาไม่ยากแล้วโดยพยัญชนะแปลว่าไม่ยากแล้วแต่เอาความเข้าไปว่าก็บรรเทาเบาบางมันไม่ยากแล้วมันง่ายแล้วบรรเทาเบาบางไอ้ที่พื้นที่ทนก็เบาบางไอ้ที่มันลำบากอยู่ก็ง่ายสบายขึ้นจนบริบูรณ์บริสุทธิ์ก็เป็นภาวนาเป็นสภาพสมบูรณ์เป็นสภาพตามที่เราไม้เป็นที่สุดดีสุดจบได้เป็นภาวนาคำว่าภาวนาจึงหมายความว่าเกิดผลการเกิดผล สติระวังสติเราจะต้องเป็นผู้มีสติอยู่นั่นเดียวหายใจออกเราจะต้องเป็นผู้มีสติอยู่นั้นเชียวหายใจเข้าสู่วัดสันติสุขแต่อาจจะสติกับสติไม่ได้หมายความว่าสตินั้นอาจจะสติหมายความว่าลมหายใจออกขาดสติหมายความว่าลมหายใจเข้าส่วนสติปัญญา ระวังดูท่วมพร้อมเราเน้นที่สติแต่เราก็ดูทั้ง 4 ข้อดูทั้งสภาพที่เรามีบทฝึกคือลมหายใจยาวลมหายใจสั้นลมหายใจออกลมหายใจเข้าเราดูเราจะอยู่กับอันนั้นเป็นปัจจัยการฝึกพร้อมกันนั้นเราก็ปรับพวกกายกับกายะปฏิสังขาโย ตกลมหายใจเข้าลมหายใจออกเป็นบทเป็นบทยืนตอนนั้นเราก็จะต้องรู้กายรู้กายสังขารไปหมดแรกจิตสังขารเป็นบทต่อไปแต่ว่าตอนนี้เราเรียนกันอยู่ที่กายสังขารก่อนแล้วก็อธิบายกายสังขารซ้อนให้ฟังแล้วว่ากายนอกกายกลางกายในไม้เอาอย่างไรแล้วเราก็จัดการทำให้เป็นปัดซ้ำพยางค์กายจะสังฆทานเราก็ปรับให้มันสงบระงับสงบระงับเป็นอย่างไรเพื่ออธิบายความหมายฟังแล้วนึกว่าแม้จะตายนอกของเราให้สงบระงับให้กายของเรานี้เป็นไปในความ พอดีด้วยความสงบระงับตามที่เราหมายในขณะนี้เรานั่งอยู่เฉยๆเราก็ไม่ต้องไปมีอะไรมากมายก็ให้นั่งนิ่งแต่นั่งอยู่อย่างที่ทุกคนเห็นแล้วว่ารถนั่งแต่งกายตรงดำรงสติของมันไม่ชัดไม่สายไม่ดุ๊กดิ๊กไม่วุ่นวายอะไรเห็นแล้วว่าสงบดีอยู่นิ่งดีสบายดีจะเป็นไปอย่างไรก็เหมือนกับคนที่มีสติจะมีอะไรเล็กๆน้อยๆที่ต้องเกี่ยวข้องที่จะต้องขยับเขยื้อนยุกยิกอะไรบ้างเล็กน้อยก็มีเหตุมีปัจจัยพอเหมาะพอสมควรทีเดียวพออดทนก็ทนเอาไม่พอไม่พอทนมันไม่ไหวแล้วก็ปรับเปลี่ยนทุกข์นั้นก็มีประโยชน์ที่จะเปลี่ยนทุกอะไรเล็กน้อยก็เปลี่ยนไปตามที่เรามีเหตุมีผลแล้วก็ทำอย่างผู้มีสติ เปลี่ยนก็เปลี่ยนยางผู้มีสติแก้ทุกข์แก่แก่จะเปลี่ยนกลับไปหยิบบทอะไรต่ออะไรต่างๆเล็กน้อยมันไม่ใช่เรื่องยุ่งยากมากมายอะไรก็ทำพยายามดูเข้าใจกายกายกายกายกายนอกคนเดียวติดตัวมาตั้งไกลรูปทั้งรูปของเรากายทั้งกายทั้งแท่งแต่อยู่ในสภาพที่มันอยู่ในอิริยาบถที่สงบระงับเข้าใจดีแล้วแล้วเราก็ปรับมันให้ดีกายที่มาเข้ามาถึงลมหายใจถึงกายกลางกายลมหายใจของเราเราก็พยายามไม่รู้ว่าเรามีลมหายใจเข้าลมหายใจออกจากนี้ดาบคืนเรียบร้อยเบาคล่องแคล่วดีงาน ละเอียดขึ้นมากว่ากายนอกแล้วลูกนอกมันโตมันใหญ่แล้วเข้าใจดีง่ายพอมาถึงลมแล้วเรามันก็จะต้องเป็นอย่างนั้นแหละกายนี่มันสงบนะกายของลมหายใจเข้าออกนี่มันสงบอยู่มันสำคัญอย่างไรสังขารมันอยู่อย่างดีมันอยู่อย่างที่เรากำหนดหรืออย่างที่เรารู้กับมันไม่ให้หายไปในความยินดีไม่ได้หมายความว่าให้ลมหายใจหายไปให้ลมหายใจหายไปจากสติไม่ได้สติกับลมหายใจจะต้องควบคู่กันอยู่ตลอดเวลาเลยจะต้องมีสติก็มีลมหายใจรู้กันและกันอยู่แม้ที่สุดจะยืนยันให้ฟังแล้วไปถึงขั้นสุดท้ายปลายส่งของอาณาจักรถึงขั้นนี้รอดศรีก็ พร้อมพรั่งอยู่ด้วยเลยยังจะต้องเป็นผู้ที่แม้ลมหายใจออกอยู่ลมหายใจเข้าอยู่นั้นเราก็เป็นนิโรธอยู่เรามีนิโรธตามเห็นรู้นิโรธเป็นอย่างชัดเจนอยู่ทีเดียวแม้ลมหายใจออกก็ด้วยมีอยู่แล้วลมหายใจเข้าก็มีอยู่ไม่ใช่หมายความว่าทำให้ลมหายใจหายไปลมหายใจยังไม่หายไปแล้วยังไม่ใช่ว่าสติตกจากลมหายใจไม่ใช่อย่าเข้าใจผิดต้องทำสัมมาทิฏฐิให้ชัดเจนอย่างนั้นเข้าใจว่ายิ่งนั่งไปนั่งไปแล้วยิ่งลมหายใจอ่อนลมหายใจหายหายไปจากความรับรู้ด้วยไม่มีลมหายใจแล้วอันนั้นเป็นฤาษีที่อธิบายมา เบอร์เก่าซึ่งเป็นมิจฉาทิฏฐิอยู่ไม่ใช่สภาพนั้นไม่ใช่เพราะเราจะทำก็ไปให้มันเป็นทั้งโลกุตระในตัวทั้งการปฏิบัติธรรมที่เป็นอุปการะในในในในในในในการปฏิบัติในตอนนั่งทำแบบนี้แล้วจะให้เป็นอุปการะจริงๆเมื่อเวลาเราจะทำทานแบบฤาษีก็แน่นอนลมหายใจจะต้องออกไปก็ผิดถูกพระพุทธเจ้าเราก็จะเข้าใจแต่ว่าตอนนี้อย่าเพิ่งไปคำนึงตอนนี้เรายังไม่ทำอย่างนั้นเราทำเป็นบทที่อันนี้เป็นลำนำไปแข็งแรงและต่อไปจะทำได้แล้วเราจะตัดเพราะวางจนกระทั่งเราไม่รับรู้จากลมหายใจจนลมหายใจหายไปจนเราไปอยู่ในภวังค์จนเราจะลดพอวาง รถติดไม่รับรู้จนกระทั่งกลายเป็นอสัญญีไม่ต้องรู้เรื่องอะไรเลยอย่าว่าจะลมหายใจเลยอะไรก็ไม่รับรู้ทั้งนั้นไม่มีรู้อะไรทั้งนั้นน่ะแล้วก็ค่อยว่ากันอีกทีนึงในระบบของท่านฤาษีเราต้องเข้าใจแยกมันให้ถูกเข้าใจมันให้ไม่สับสนอย่างใดหมายเอาอย่างใดก็ให้ชัดเด่นเราทำได้ทั้งนั้นเราเป็นได้ทั้งนั้นเรารู้ชัดแจ้งถูกต้องทุกๆแขนงทุกๆแบบแบบที่จะเป็นไปอย่างถูกต้องตามทำตามพระพุทธเจ้ามาเป็นรัฐตามหลักตามฐานต่างๆเป็นจริงแล้วก็อุปการะมากด้วยเป็นอุปการะมากในฐานที่จะถูกต้องตามทางส่วนที่จะอุปการะบ้างในฐานของดนตรีเราก็กระทำไปด้วย เผื่อว่าเราหลับตาแล้วมันง่วงเราก็ต้องรู้ตัวเราว่าเราจะหลับก่อนทำตาให้ตรงแล้วก็จับลมหายใจอย่างลืมตานี่แหละเพราะว่าถ้าเผลอหลับตาแล้วมันเป็นทางมันเป็นโอกาสหรือว่ามันมันเข้ารูปเข้าร่องมันเหลือเกินมันง่ายต่อการที่จะตกผีนั้นพระตรีเราก็ต้องพยายามแก้ไขตัวเราแก้ไขปรับปรุงอย่าให้มันอย่าให้มันมีทางมีช่องเรารู้แล้วว่าอันนี้มันเป็นเหยื่ออันนี้เป็นเหยื่อหรือว่าอันนี้เป็นอาหารดีนักอันนี้เป็น พาหะดีนักแล้วก็อย่าไปทำพาหนะให้มันแล้วก็อย่าไปเอาเชื้อนั้นมาให้มันก่อนแก้ไขไปในวิธีการอื่นถ้าเราไม่ปรับปรุงไม่ทดสอบไม่ทำอะไรต่อไปอย่างโน้นอย่างนี้ทั้งด้านนอกด้านในไม่ตกอยู่ในรูปเก่ารูปเก่ารูปเก่ามันมันก็ไม่เจริญมันก็ช้ามันพูดได้อินทรีย์พละยังไม่พอเป็นไปเราก็ทำในรูปของสิ่งที่พอเป็นไปได้อยากไปก็ขยับไปการลืมตาแล้วก็มีสติสัมปชัญญะอยู่นี่เบื้องต้นก็ต้องทำอย่างนี้เรื่องปลายสุดที่เก่งแล้วก็ต้องทำอย่างนี้การลืมตาที่มีสติเนี่ยแล้วก็มี ยาอมชานอยู่อย่างเก่งเนี่ยอยู่เอกัคคตารมณ์โดยที่ไม่ต้องวอกแวกวอแวอะไรไปเลยเนี่ยมันเป็นความสามารถอันยิ่งนะไม่ใช่ง่ายนะหลับตาเป็นฌานนั้นไม่ยากอะไรหรอกแค่ลืมตาเป็นทานนี่มันของยากยิ่งแต่เราก็ทำได้บ่อยๆก็ทำได้ก็ทำได้จริงๆถ้าเผื่อผู้รู้แล้วแล้วก็คือจริงๆแล้วมีโอกาสจะได้ทำเสมอด้วยแต่มันเป็นแค่นี้ก็สมาชิกมาเรื่อยๆมันได้เป็นครั้งเป็นคราวจนกระทั่งเก่งจะให้ได้เก่งเป็นผู้บัญชารับสมาชิกเป็นอัปปนาสมาธิไม่ใช่ของง่ายๆของยากแต่ก็ถามก่อนทำได้แล้วก็ถาวรว่าเราจะไปเข้าใจว่าไม่หลับหลับตาไม่หลับตาไม่เก่งไม่ใช่หลับไม่หลับตา ไอ้ตัวหลับตาเนี่ยมันชวนสบายไม่มีกิเลสผสมอะไรของเรื่องมันหลับตาเข้าแล้วมันก็สบายดีแล้วถ้าพูดได้เห็นว่ามันไม่เกิดผลเกิดประโยชน์ก็ทำไปอย่าใจร้อนไปตามขั้นเวลาจะเข้าเวลาจะตัดภวังค์เวลาจะหลับตาสักภวังค์เข้าเวลาเข้าไปวางแล้วไม่ให้หนีถ้าไม่ชัดเจนก็เก่งหลับตาเข้าให้ไม่มีแล้วก็อยู่อย่างได้ได้อย่างนั้นนานสติก็ครองอยู่เสมอไม่ตกสติก็ยังทรงสว่างรับรู้เป็นไปได้ดีอยู่ก็ไม่ง่ายก็ไม่ง่ายทีเดียวยากแต่ก็ต้องค่อยๆเป็นไปตามขั้นต่ำ เราก็จะเจริญขึ้นได้เพราะต้องการสติเนี่ยสำคัญถ้าไม่มีสติและปรับปรุงไม่ได้ปรับปรุงไม่ได้มันก็ไม่เร็วมันก็ช้าทำให้ตายเบากำลังสติมันเพียงพอจะรู้ทั่วไป YouTube ถึงกายก็เบาอยู่ภายนอกก็ดีก็เบาไปอยู่อย่างสงบสงบไม