190526 ธรรมในความเป็นอยู่หลายๆอย่าง-พ่อท่าน-แดนอโศก.txt

ันนี้ก็เพราะเหตุว่าคนน่ะมันเป็นยอดดีแล้วก็มีผู้ที่มีความนึกคิดที่ดีและชาญฉลาดเรียกว่าจอมศาสดาต่างๆซึ่งเป็นผู้ที่มีเจตนาดีทุกองค์หากเรามีพวกจอมศาสดาหรือเปล่าจอมปราชญ์หรือผู้จอมฉลาดแต่พยายามช่วยเหลือคนช่วยเหลือพวกเพื่อนๆชาวศาสดาท่านก็จะช่วยเหลือเพื่อนมนุษย์ช่วยเอาไว้เพื่อที่จะให้รู้ รู้แนวทางรู้ทิศทางที่เรียกว่าไปในทิศทางที่ดีเจริญสอนไว้ด้วยคำพูดแอบแฝงไว้ด้วยภาษาซ่อนแทรกไปด้วยในกิริยากายต่างๆในความเป็นอยู่ต่างๆผูกเอาไว้เป็นรูปแบบผูกเอาไว้เป็นจารีตเป็นประเพณีเป็นการกระทำที่ยังสังคมร้อยรักกันเอาไว้คนจึงสามารถอยู่ได้ถ้าไม่มีจอมศาสดาไม่มียอดขายไม่มีจอมผู้รู้ผู้ฉลาดที่ฝ่ายดีหวังดีแต่มวยมนุษย์โลกมีแนวรับรองคนจะฆ่ากันตายยิ่งจะต่ำสัตว์ คนจะเลวร้ายยิ่งจะสั่นๆทุกคนมีธาตุผิดที่แรงที่มันสมองมากมีพลังงานที่จะสามารถผลิตหรือว่ากระทำขึ้นมารวมขึ้นมาก็ทำไม่ได้อย่างแรงกล้าได้ผลเพราะคนเนี่ยจะดีก็ดีสุดจะเลวก็เลวที่สุดดังที่เราเคยปรากฏกันอยู่เราจะเห็นได้ขนาดคนพยายามจูงดึงกันด้วยสภาพสภาวะให้ไปสู่ที่สูงมีจอมศาสดามีผู้เป็นปราชญ์มีผู้เป็นผู้รู้พยายามชักจูงอยู่ตลอดเวลาตลอดเวลาคนมันยังดึงลงไปหาติดตามคนมันจะกลายไปเป็นคนต่ำคนตาม บางคนร้ายเลวรุนแรงอำมหิตยิ่งศักดิ์ป่าคนเพราะเราจะเห็นอยู่เสมอจุดที่มันเลวไปถึงสัตว์ป่าได้ทั้งๆที่คนไม่ได้จูงดึงคนให้ไปเป็นสัตว์ป่าคนนี้พยายามที่จะจูงดึงคนได้รูปแบบด้วยคำสอนเหตุการณ์กระทํา มันก็จะเป็นลัทธิเอาอย่างมันเป็นเรื่องที่เอาอย่างละคนก็ไปเอาอย่างละไอ้คนต่ำๆตรงนั้นน่ะจำได้ที่สำนึกธรรมดาธรรมดาของคนก็รู้ว่านั่นต่ำยิ่งดีนั่นเลวที่ดีฉันชั่วดีก็รู้ไม่ใช่ว่ามันจะวิเคราะห์ไม่เป็นก็เลยทีเดียวไม่ใช่หรอรู้ยังอยากๆก็รู้อยู่ชัดๆแต่ก็ยังทำหยาบๆนั่นแหละทำตามเยอะจะทำอย่างนี้อีกเยอะไม่ต้องอ้างอิงเห็นอยู่ทั่วไปเพราะฉะนั้นฝ่ายดีหรือฝ่ายจอมศาสนาเป็นผู้ที่รู้มากรู้ยอดเป็นผู้นำ แต่ละยุคแต่ละช่วงจะเกิดมีอยู่เสมอจะเกิดมีผู้ที่ประกาศเป็นผู้ที่ยอดรู้เป็นผู้ที่เจตนาดีเป็นกรณีอยู่เสมอเกิดมาเพื่อกระทำได้เจตนาอันดีจะทำการสอนให้คำพูดสอดแทรกไว้เสริมไว้สูงไว้ดึงไว้อ่าเรียกว่าคำสอนต่างๆหรือปรัชญาต่างๆอะไรก็ตามแต่แล้วก็วางรูปแบบวางกายกรรมวางจารีตวางประเพณีวางวัฒนธรรมต่างๆอะไรที่ซ่อนแฝงผูกเป็นนโยบายต่างๆไว้ที่จูงไปในทางที่ดี ที่อยู่เสมอสอดแทรกอยู่เสมอเปิดขึ้นมาคนแล้วคนเล่าเพื่อดึงถ้าไม่ดึงไปกันใหญ่เหมือนกันถ้าไม่รู้ก็เลวลงเพราะฉะนั้นพวกเรานี่ก็อยู่ในข่ายต้องมีสำนึกรู้ตัวเองอยู่ในข่ายของพวกที่อยู่ในเขตพวกที่จะเดินทางมาเป็นผู้สูงดึงเขามาเป็นสิ่งที่จะให้คนเอายางไปในทางดีถ้าอย่างนั้นก็ขอให้ทุกๆคนที่เข้ามาในที่นี้หรือตัวเองสำนึกตัวเองว่าเราเข้ามานี่เราจะมาทำตัวเป็นแก้วเรียกโดยภาษาทางธรรม ทรรศนะทรรศนะเริ่มต้นรัตนโกสินทร์เราเรียกว่าสังฆรัตนะเราจะมาทำตนให้เป็นสังฆรัตนะเป็นที่พึ่งเราจะเป็นทำตนเป็นที่พึ่งนี่ไม่ใช่เราเราทำตนเป็นที่พึ่งของใครเราจะทำตนเป็นที่พึ่งของผู้อื่นการกระทำตนเป็นที่พึ่งของคนอื่นหรือเราจะทำตนเป็นผู้ที่มีกิริยาทั้งกายทั้งวจีทั้งมโนเป็นตัวอย่างให้คนอื่นเขาเอายาเป็นตัวอย่างให้คนอื่นเขาเอาอย่างเพราะเราอยู่ในลัทธิพุทธศาสนาพุทธเราจะสร้างลัทธินี้เพื่อ เอาอย่างอันนี้เป็นการดึงการจูงเป็นความดีเป็นเป้าดีเป็นส่วนดีของมนุษย์ 33 มาจากต้นแล้วถ้าโลกไม่มีส่วนดีส่วนนี้แล้วก็โลกสุดท้ายไปนานแล้วไม่ลืมคนหรอก 30 คนตามมาก็ฟังดูดีๆคิดดูคิดดูตามดูให้ดีทั้งผู้ที่เข้ามาต้องพยายามจะนึกถึงเมื่อไหร่จะทำตนเป็นสังฆรัตนะคืออะไรเราจะทำตนเป็นที่พึ่งให้แก่ผู้อื่นถ้าจะทำอะไรบ้างเดี๋ยวจะพูดตอนหลังเพราะตอนนี้สำนึกไปก่อนว่าเรามาเนี่ยเรามาฝึกตนนะ ตัวเองเป็นแบบเป็นอย่างจะเป็นแม่พิมพ์ที่จะให้คนอื่นเข้ามาเอาอย่างดูอย่างทำตามอย่างถ้าเราจะต้องสุจริตหมดทั้งกายกรรมวจีกรรมมโนกรรมโดยเฉพาะมโนกรรมต้องสุจริตเพราะว่าเป็นรากเหง้ามโนเก็บตังค์เข้ามาทำมามโนเสฏฐามโนมยาอะไรที่มันจะออกมาเป็นตัวที่เราแสดงออกไปมันเป็นตัวเราทั้งหมดตั้งแต่กายกรรมวจีกรรมมโนกรรมออกไปจะมีความเป็นอยู่มีการงานมี การเลี้ยงชีพเลี้ยงชีวิตความคิดที่มันจะบันดาลดอกไม้ล้วนแล้วแต่มันเกิดมาจากทิศความคิดดำริหรือเป็นความเห็นมีความเข้าใจความจากสิ่งที่เราจะต้องเห็นอย่างนี้ว่าดีแล้วก็ทำให้ได้ดีมันจะเห็นว่าชั่วแล้วยังไปทำชั่วอยู่เข้าใจอย่างนี้ก็ดีแล้วก็ทำดีนี่ไม่ได้ซึ่งมันยากเราเป็นนักปฏิบัติเนี่ยเรารู้อยู่ว่ามันรู้ว่าดีมันก็ยังยากทำให้ได้ตัดสินให้ดีแต่ทิ้งให้ลงตัวมากไปน้อยไปพยายามเคลียร์เงินเข้าให้มันพอดีพอดีมันจะได้กลายเป็นคนที่มีประโยชน์สูงประหยัดสุด เป็นอย่างนั้นถ้าเราทำทำจริงๆแล้วที่เรากระทำอย่างนี้เราเป็นมนุษย์ที่ดีเป็นมนุษย์สุดยอดเต็มที่พึ่งของโรคอ้าวเป็นที่พึ่งของโลกเราก็เป็นมาเรื่อยๆเราไม่อวดดีอวดใจว่าเราจะเป็นโรคกันมากหรือหนักของโลกโลกก็ได้เป็นที่พึ่งของโลกอย่างพระสัมมาสัมพุทธเจ้าที่ท่านได้รับฉายาว่าโลกเป็นหน้าอาจจะไม่ปวดใจถึงขนาดนั้นเราก็เป็นอนุโลมกันหน้าเราก็จะเป็นที่พึ่งน้อยๆตามประสาที่เราเป็นผู้ผลิตไฟฟ้าเรียกเราเองว่าเราเองแต่ก็อยู่ในลักษณะเดียว จับพระจอมบิดาของเราหรือสมเด็จพ่อพระพุทธเจ้า 10 พระองค์ได้ทรงกระทำอย่างมาเราจะเป็นโรคเป็นหน้าไปจะเป็นที่พึ่งให้แก่ชาวโลกโดยเฉพาะมนุษย์พระรัตนตรัย 3 เมื่อผู้ใดจะมาเป็นนักปฏิบัติธรรมไม่มีอื่นจะอยู่ทั้งบ้านอยู่ที่บ้านยังไม่ได้มาอยู่ที่ดินแดนอยู่ที่ไหนกันดีว่าเป็นนักปฏิบัติธรรมนั่นแหละเรากำลังจะทำตัวเองให้เป็นผู้ที่เป็นที่พึ่งของโลกเป็นตัวอย่างของโลกเป็นแบบอย่างของโลก สะระณังก็ได้ถ้าเราจะเป็นสะระณังคัจฉามิตั้งแต่คนให้กับเพื่อนมนุษย์เกิดแก่เจ็บตายด้วยกันนี่แหละถ้าเราจะทำตัวเป็นสังฆะอย่างไรเราจะต้องเรียนรู้และการเป็นสังเคราะห์นั้นแล้วเราก็จะไปมีธรรมะจึงเรียกว่าสังฆะธรรมะหมายความว่าส่งไวส่งไวมีไว้มีไว้ทำให้เกิดที่เป็นคำว่าธรรมะเป็นคำดีเป็นคำดีเพราะฉะนั้นแนวโน้มมีแนวโน้มเป็นทาง ชื่นใจจริงๆคำว่าธรรมะเป็นคำกลางๆซึ่งมีทั้งดีและชั่วเพราะว่าธรรมะทรงไว้มีทั้งดีและชั่วนั่นแหละแต่ว่ามันเป็นคำดีที่มนุษย์เราฟังแล้วก็ยกให้ไว้ว่าเป็นคำหมายเอาดีเพราะพวกคำว่าธรรมะคำเดียวเป็นขึ้นมาแล้วก็หมายเอาว่าไปในแนวโน้มไปในทางดีเพราะฉะนั้นจงรู้ตั้งแต่ต้นเลยว่าคำว่าธรรมะเนี่ยคือคนคือผู้จะต้องมีธรรมะผู้ที่ทรงไว้ทรงไว้จงไว้เป็นไว้เป็นวัยหรือมีไว้มีไว้จะทำให้ได้อยู่อย่างนั้นอย่างนั้นให้เป็นในแนวโน้มที่ดีสูงที่สุดเคร่งที่สุดแรงที่สุดเท่าที่เราจะดีที่สุดได้อย่างมีจิตบริสุทธิ์ ดีโดยธุรกิจเราบริสุทธิ์ที่สุดวัฒนธรรมดีไม่แกล้งไม่แดกดันไม่ประชดประชันไม่แกล้งไม่แดกดันไม่ประชดประชันไม่พยายามที่จะทำอะไรให้เกินขอบเขตไปแล้วก็ดูด้วยว่าทรัพย์สมบูรณ์มากไปบางทีก็เต็มกลืนมากไปก็เต็มกลืนน้อยไปไม่ดีเมื่อเราปฏิบัติเป็นผู้ทรงไว้ทรงไว้หรือเป็นผู้มีไว้เป็นผู้เป็นได้ตามที่เรารู้เราเรียนรู้มาก่อน วิเคราะห์วิจัยให้ชัดเจนแล้วเราทำไม่ได้การรู้เฉยๆยังไม่ใช่การบรรลุคำว่าบรรลุหรือสำเร็จมันคือรูปแล้วก็ทำได้จริงตามที่รู้นั้นถูกต้องลงตัวเรียกว่าบรรลุสำเร็จถึงที่สุดถึงที่สุดผู้ที่มีธรรมะโน้มไปในทางที่เรียกว่าเรียกว่าตาได้อีกอันนึงว่าพุทธะก็จะเพิ่มขึ้นเพิ่มขึ้นสูงขึ้นสูงขึ้นตั้งแต่อ่อนนุชถ้าจะฟังมาเป็นสุตตะพุทธะ ที่ได้รับรู้มาได้ฟังมารู้มาแว้วมาดีคืออย่างนี้จะแว่วกันมารับรับทราบสมาชิก แล้วก็จะเข้าใจว่าไอ้นี่ดีไอ้นี่ไม่ดีถ้าไม่มีสำนึกไม่มีสำเนียงก็ได้มากๆและเราก็จะไปมองภาษาละเลยแล้วจะทำเลวแต่ถ้าเรามีสำนึกถ้าเรามีสำนึกมีสำเนียงเราก็จะทำดีไปในทางที่ดีพยายามแม้ได้ยากกว่าจะพยายามถ้าคนมีสำนึกดีมีแต่ดีแต่ถ้าคนไม่มีจำนวนไม่มีก็มีแล้วมันก็รู้ดีก็ดีรู้ชั่วก็ชั่วแต่ทำชั่วอยู่ก็ไม่ใช่นักปฏิบัติธรรมหรือพยายามไม่ทำตนเองให้เป็นผู้ทรงไว้ทุกข์เกิดทุกข์เป็นผู้มีที่เป็นในแนวโน้มทิศทางที่ดีถ้าไม่ใช่อย่างนั้นเพราะเราก็จะต้องกระทำให้มันขึ้นไปขึ้นไปจริงๆ ธีรเดชคำว่าพุทธเข้าไปสมมุติสุดยอดของเราเป็นตุตะฟังมาอนุพุทธะให้มันได้ขึ้นมาน้อยๆปัจจัยกับพุทธธรรมได้โดยตนทำได้โดยตนปัจจัยกับพุทธะฟังมาน่ะคนอื่นก็รู้แล้วคนอื่นเขาบอกมาคนอื่นเขาฝากเขาเล่ามาฟังมาเป็นศิษย์เก่าแต่เราเริ่มมาทำได้ก็หมายความว่ายังมีคนอื่นช่วยอยู่หรือมีสิ่งอื่นแวดล้อมประกอบอยู่จึงทำได้แต่ลุกขึ้นมาหน่อยเป็นอนุพุทธะจนกระทั่งเธอก็ถ้าเราไม่ต้องพึ่งใคร ไม่ต้องมีใครมาช่วยไม่ต้องมีแดดร้อนช่วยไม่ต้องมีสิ่งแวดล้อมช่วยกระทำได้โดยตนเป็นเอกเป็นหนึ่งอยู่ที่ตนเลยถึงเรียกว่าตัดเอกพระพุทธะและทำได้โดยตนทำได้เองแล้วจะดีพร้อมงามพร้อมสูงพร้อมหรือยังเราก็ยังก็ยังไม่รู้จริงจะต้องทดสอบทดสอบอีกซึ่งจะมีดีกว่านั้นดีกว่านั้นอีกเสมอมีทิศทางสูงขึ้นสูงขึ้นไปอีกเพราะฉะนั้นอันใดที่มันได้เข้าเท่าใดก็ตามดูยิ่งกว่ามันมีอีกอยู่เสมอเป็นอนันตังผู้ที่ทำได้ แล้วกินเองจ่ายแล้วรู้สึกดีที่ว่าเอาขนาดนี้ทรงไว้ก็ได้สำหรับกาลนี้ฐานะนี้และในส่วนดีที่เราจะทำให้แก่ตนที่รู้ในตนอีกสูงขึ้นไปอีกตลอดเวลานั้นแล้วก็ทำสูงขึ้นไปให้ยิ่งยวดเราเรียกว่าสัมมาสัมพุทธะจะพยายามฟังคำอธิบายของพุทธะปัจจัยที่ตัวคุณจะเป็นได้ทั้งสมาชิกได้ไม่ใช่ว่าเราเอาไปฝากฟ้าฝากดินไว้เราจะเกิดเป็นสมาชิกกี่ล้านปีก็ไม่รู้ไม่ใช่ อธิบายกันแค่หยาบๆตื้นๆซึ่งเราก็เข้าใจกันแล้วเคยพูดอันนี้พูดให้ฟังละเอียดขึ้นไปว่าเมื่อเราเป็นสังฆะนั้นเราจะทำให้เกิดมาเป็นธรรมะเป็นผู้ทรงไว้เป็นผู้เป็นได้เมื่อเป็นธรรมะเป็นผู้ทรงไว้เป็นผู้เป็นได้นั้นเราจะเป็นอะไรเราจะเป็นพุทธะเพราะถ้ามีระดับอย่างไรเพราะถ้ามีระดับตั้งแต่ 13 พุทธดังกล่าวแล้วคือมันได้รับทราบมาจากฟังมาพอได้รับรู้เกิดมามันก็รับรู้เรื่องครับเริ่มปรับเริ่มจะดับครับมารู้รู้แล้วก็แบ่งส่วนแบ่งและเราเองก็จะถ้าเราได้ชื่อว่าเป็นผู้มีธรรมหรือเป็นนักปฏิบัติธรรมเราก็จะไปที่เรียนรู้ดีและก็ทำดีกับตน เริ่มทำมาเรื่อยๆฟังมารู้มาก็เริ่มทำมาเรื่อยๆจึงเรียกว่าสุตตะพุทธะอันต้นทำได้บ้างขึ้นมาแล้วเรียกว่าอนุพุทธะแปลว่ามันยังไม่แข็งแรงทีเดียวเพราะพวกเรานี่ในที่นี้เนี่ยแต่จะดับกลับฝั่งมาแล้วฝ่ายดีสำนึกดีสมเด็จดีตั้งใจอย่างนั้นใช่ไหมถามตนเราตั้งใจมาถึงป่านนี้แล้วเราตั้งใจอย่างนั้นใช่ไหมไม่ใช่ก็เป็นแล้วสุดสัปดาห์แล้วเรามีอะไรที่ได้บ้างแล้วยังเป็นอนุกรรมแม้จะยังไม่เป็นเองทีเดียวจนกระทั่งไม่พึ่งพาผู้อื่นเป็นตนของตนเลยทีเดียวเด็ดเดี่ยวเป็นสมุดเทพ ทำเลขเด็ดขาดเพชรอนุพุทธะได้พุทธะนั้นมาบ้างแล้วอาจจะมีสิ่งแวดล้อมคอยเกื้อกูลมีผลเกี่ยวโยงส่งเสริมอยู่เราไม่ได้เด็ดเดี่ยวจริงไม่ได้เอาเองเป็นเองมีเองเด็ดขาดเองทีเดียวได้บ้างหรือยังได้แล้วก็เป็นอันสุดท้ายจนกระทั่งอันใดธรรมะส่วนใดสิ่งใดรอบใดที่เราทำได้เองเด็ดเดี่ยวไม่เกี่ยวกับใครเลยคนอื่นไม่ต้องเป็นแนวหนุนก็ได้และสิ่งอื่นไม่ต้องเป็นผู้ที่จะต้องมาเอื้อเฟื้อเผื่อคุณช่วยเหลืออยู่ก็ได้เราพึ่งตนได้เองเลยอย่างเด็ด แน่ใจแล้วแต่ทดสอบดูดีแล้วเรียบร้อยก็เป็นปัจจัยกับพุทธะในส่วนนั้นในส่วนธรรมะอย่างนั้นสิ่งที่ทรงไว้อย่างนั้นที่จะไปเป็นอย่างนั้นอย่างนั้นเขาก็มีส่วนอันนี้เรียกว่าปัจเจกพุทธะบ่ได้แล้วดีแล้วท่านใดที่ยังจะส่งไว้ใช้ได้ประกอบไปอยู่ก็ใช้ในกาละอย่างนั้นมีการตลาดคือไม่ยึดมั่นถือมั่นว่าเราได้แค่นี้จนจบไม่ไม่ได้ยินอย่างนั้นเราได้แล้วก็ได้จะใช้เมื่อไหร่พยายามเรียนรู้ปวงชนหมู่ชนสถานที่เวลาสาระต่างๆเภสัชต่างๆและบุคคลหมู่คนต่างๆสังคมต่างๆแล้วเราจะใช้ส่วนดีที่เราทำได้ เขาทั้งหมดให้มันกลมกลืนให้มันเป็นแนวโน้มที่ดีเป็นที่พึ่งที่ดีแต่เขาเราไปอยู่ในหมู่อย่างนั้นอย่างนั้นเราก็จะทำดีให้เป็นจุดดึงแต่เขาอย่างนั้นเราทำได้แล้วเราก็ทำอยู่แล้วก็เป็นไปแต่เราเองเราก็ยังมีจุดดีที่เราพึงรู้พึงกระทำพึงตรงไว้ขึ้นมาอีกคุณทำไม่เป็นทำไม่ได้ขึ้นมาอีกถ้าเป็นพุทธที่เป็นจุดอนันต์ตรังสูงยอดสูงยิ่งจนกระทั่งไม่มีใครสามารถไล่ทันและจะไม่มีใครได้ทันเมื่อผู้นั้นเป็นสัมมาสัมพุทธะแท้เพราะพวกนั้นไม่หยุดยิ่งฟังดูดีๆแล้วจะงงว่าพระพุทธเจ้านั้นท่านได้พูดอีกแล้วแต่แท้จริงท่านไม่ได้หยุดเลยสำหรับท่าน แต่ท่านหยุดชั่วหยุดโลภะโทสะโมหะแล้วแต่ท่านไม่ได้เคยหยุดดีเลยดังคำสั่งของท่านยังอยู่ข้างหลังเรานี่ก็ยืนเหมือนกันถ้าไม่สรรเสริญผู้ที่หยุดอยู่ในกุศลธรรมทั้งหลายเพราะป่วยการกล่าวบรรยายถึงผู้ที่เสื่อมผลการศึกษาถ้าไม่ได้หยุดไม่ได้หยุดอยู่ในกุศลธรรมทั้งหลายพระพุทธเจ้าจึงไม่ใช่คนหยุดไม่ใช่ผู้หญิงเพราะฉะนั้นเมื่อประชาชนหยุดไม่มีใครสามารถวิ่งผ่านกันได้เพราะถ้าไม่ได้หยุดดีถ้าไม่ได้หยุดดีฉันมีเรื่อยดีตลอดดีทุกวินาทีไปเรื่อยๆเพิ่มตนเองเข้าไปจนกระทั่ง ประมาทภาษามันลงกันหมดถ้าไม่ประมาทไม่ว่าคราใดอย่างใดแม้ท่านเป็นสมาชิกตามสถานการณ์ต่างๆก็ไม่ประมาทตามฐานะของท่านพระอรหันต์เจ้าตามแนวของพระพุทธเจ้าไม่ประมาทตามฐานะของท่านผู้หลงผิดเท่านั้นที่หยุดและหยุดตายผู้หลงผิดจริงหยุดและหยุดตายเราเรียกอันนั้นว่าพระปรมะพระพุทธศาสนาผู้ที่เอาหัวชนเอาหัวชนเท้าหรือไม่ไม่ก็ทำอะไรเพิ่มอีกแล้วในความดีนี่เราหมายถึงความดี แปลว่าไอ้ที่มันไม่มีจริงๆมันไม่มีโลภะโทสะโมหะและกดพิมพ์ไม่ค่อยชินคือไม่มีอีกแล้วมันก็ไม่มีแล้วในโลภะโทสะโมหะมันไม่มีมันไม่มีความเป็นตัวตนมันมีความเอามาให้ตนแต่แม้เราจะเพิ่มความดีแก่ตัวนั้นน่ะเราก็ไม่ได้หลงดีอันนั้นเราไม่ได้เอาดีนั้นเพื่อไปตีรันฟันแทงใครมันจะยิ่งมีเมตตากรุณามีความนอบน้อมมีความคารวะมีความเอื้อเฟื้อเผื่อกูแก่ผู้อื่นที่ไม่ดีเท่าไหร่วันที่จะเป็นอย่างนั้นยิ่งเห็นใจกับผู้อื่นยิ่งไม่ขี้เกียจขี้คร้านกระทำประโยชน์สูงที่จะทำประโยชน์ให้สูง มวลมนุษย์เพราะฉะนั้นสมบัติชิ้นที่เราเรียกว่าคนที่มันเป็นสมบัติหรือเป็นวัตถุที่มีค่าที่สุดแก่โลกเป็นยอดลักษณะคิดไม่ออกพุทธศาสนาเรียกว่าพุทธรัตนะเพราะมีความทรงจำไว้ความเป็นได้ซึ่งความดีเหลือเกินเรียกว่าทำอะไรเป็นประโยชน์เหลือเกินทั้งคณะก็รวมไว้หมดทั้งตัวมนุษย์หรือคนพูดผิดประการเป็นอนุพุทธเป็นปัจเจกพุทธเจ้ารวม รวมเพลงหมดเลยสังขะรวมเพื่อที่ตรงไว้จูงดึงแล้วก็เป็นไปแผ่ไปถ้าจำนวนของคุณภาพของธรรมะหรือคุณธรรมความดีมันมีอยู่มันก็มีรวมทั้งคนของจากคนทุกคนน่ะพยายามเอามาจากคนทุกคนเป็นความดีแบ่งออกมาถ้ามีดีน้อยมีดีมากก็ได้เอาแบบเป็นส่วนดีมาเที่ยวเป็นพุทธศาสนิกชนส่วนดีของใครมีอยู่ก็เอามาแบ่งออกมาก็นั่นแหละคือความดีทั้งหมดคือธรรมะทั้งหมดคือกุศลทั้งหมดที่ ยังประสานสืบสานร้อยรักกันร้อยเรียงกันจูงดึงกันเป็นตัวอย่างกันและก็เป็นที่พึ่งที่ใช้ประโยชน์จากโลกลงไปก็มีอยู่เท่านั้นพระพุทธเจ้าท่านตรัสเป็นคำสุดท้ายธรรมะทั้งหลายธรรมวินัยทั้งหลายจะเป็นศาสดาของเธออันนี้แหละสิ่งที่มันรวมอยู่ในโลกนี้แหละที่เป็นความดีทั้งหลายแหล่อยู่ที่ใครๆที่พระพุทธศาสนาเป็นตัวเป็นผู้นำหรือเป็นแนวโน้มจุดโน้นจุดดึงเป็นที่พึ่งเป็นรัตนเกตุเป็นพุทธรัตนะ สรรพากรอยู่ที่ไหนมนุษย์คนใดร่างกายแข็งใดมากคนนั้นก็เป็นพุทธะเป็นประธานหรือเป็นผู้นำใหญ่ถ้ามีคุณธรรมอันนั้นกองอยู่ในคนผู้ใหญ่มากในช่วงระยะการในช่วงระยะสมัยใดภาระใดฉันก็ถ่ายทอดมาแล้วผู้นั้นก็จะพยายามชี้แจงความดีในมุมที่ท่านรู้มันไปแก้อยู่ที่ใครท่านก็จะบอกว่าอยู่ที่ใครๆอย่างนั้นอย่างนั้นอันเดียวกันเป็น ago ธัมโมเป็นพุทธพระรัตนะเป็นธรรมะรัตนะกระจายอยู่ทั่วไปเป็นสังฆรัตนะ เมื่อไหร่จะมาศึกษาที่เข้ามานี่มาทำไมมาเก็บมาศึกษามาเรียนรู้เอาส่วนดีพรุ่งนี้แล้วก็ทำไม่ได้ตรงไว้ให้ได้เราเป็นส่วนหนึ่งเหมือนน้องก็มาเป็นสังฆรัตนะแล้วจะทำไว้ให้จงไว้ให้เป็นได้เป็นธรรมดาและสูงขึ้นไปเป็นพุทธะสูงขึ้นไปเรื่อยๆสูงขึ้นไปเรื่อยๆเป็นอนันตังแต่ไม่ใช่โลกมากไม่ใช่ว่าอยากเป็นสัมมาองค์ยอดที่มีคุณธรรมสูงสุดทันทีทันใดโดยว่าเราเองเราเป็นขนาดไหนก็ยังไม่รู้ขั้นตอนแล้วค่อยๆก้าวเป็นทีละขั้นทีละขั้นทีละขั้นโดยไม่รู้ตอนนี้ก็ไม่ใช่จริงๆเลทยกไปจนกระทั่งจะเอามากมายต้องรู้ตัวเองให้ดีว่าเรามีขนาดใดและจะทำได้ สูงขนาดใดขึ้นไปตามลำดับจึงเลือกเอาเป็นผู้รู้ขั้นตอนเป็นผู้รู้ระดับเป็นผู้รู้ควรเป็นผู้รู้ปานกลางเป็นผู้รู้อาณาเขตแวดวงและก็กระทำให้ตนก้าวขึ้นไปเรื่อยๆจนถึงปัจจุบันเพราะฉะนั้นจึงขอให้พวกเราสำรวจตนเองที่พวกเราเริ่มเข้ามากันเรื่อยๆและจะมีเข้ามาเรื่อยๆเพราะเขาบอกกล่าวว่าขณะนี้เราจะขยายผมได้พยายามปลูกฝัง ธรรมะเน้นไปในทางปัญญาธิกะมาแต่ต้นมากแต่แรกเริ่มเพราะฉะนั้นผู้ใดที่มีฐานอะไรก็ตามฐานมาจากฐานรากเหง้าไม่พูดมีฐานปัจจุบันเป็นปัญญาธิกะก็ติดมาได้เร็วอ่าสุดท้ายก็ปัญญาธิกะพ่อในแวดวงหรือว่านายคุณภาพที่ผมได้กระจายออกไปก็ผมกระจายธรรมะขนาดนี้แรงขนาดนี้ชัดกล้าขนาดนี้เคร่งขนาดนี้ผู้ใดมีปัญญาอ่านได้รู้ได้วันดีว่าถูกว่าเข้าเรื่องเข้ารอบชัดเจนผู้นั้นก็ติดมาติดมาติดมาแล้วเราก็มาเตรียม เรามันเหลามาถากกันผ่าจนบางคนถูกทางไม่ไหวหลุดออกไปซะก่อนพูดได้ถูกทางได้ถูกเชื่อมได้ติดอยู่ก็อยู่เพราะพวกเราทั้งหมดนี้พวกปัญญาธิกะพวกปัญญาพิกัดมีปัญญารับรู้ได้เราพูดธรรมะขั้นสูงและตัดต่อในส่วนสูงส่วนชัดเจนเด่นเพราะฉะนั้นใครจะมาเถียงเรายากใครจะมาเรียกว่ามาตีป้อมเราทำธรรมะที่จะนอกจากพวกที่ไม่รู้เลยอีกเรื่องนึงถ้าผู้ที่รู้แล้วพูดกันดีๆแล้วมีเหตุมีผลที่เราสามารถจะกระจาย แยกแยะเป็นเหตุเป็นผลสู่กันฟังแล้วเราก็สู้ไม่ได้หรอกสู้ไม่ได้หรอกก็จะชัดเพราะปัญญาธิกะได้ทำมาแล้วถึงขนาดนี้ส่วนตัวของผมที่กระทำเริ่มทำมาตั้งแต่ออกมาเผยแพร่ศาสนาเรียกว่ามาทำงานให้เกิดศาสนาเพราะว่ารู้ว่าต้นได้จนมีพอสมควรแล้วก็ออกมาทำงานปีนี้ยากกับปีที่ 6 คือมันเอียงเอียงเข้าฝ่ายที่เรียกว่าไปอีกข้างหนึ่งแล้วเลยเลข 5 ไปแล้วเจอเลข 5 ไปแล้วและทักษะนึงหรือในสัตหีบในรอบศูนย์รอบนึงหรือรอบ สอบ 1 ครบรอบ 4 สมมุติโลกตัดไว้เลยเลข 5 ไปแล้วรับนับจำนวนปีมันก็เป็น 6 นับจำนวนการทำงานก็เริ่มขึ้นปีที่ 4 สำหรับตั้งแม้กระทั่งตั้งวงตั้ง 6 หมู่เหล่านี้ผมทำงานมาเป็นปีที่ 6 เริ่มตั้งหมู่ขึ้นมาปีนี้คือย่างกับปีที่ 4 ตั้งลงดินแดนเข้ามาในป่าเกินของไตรลักษณ์ขึ้นมาแล้วกำลังย่างขึ้นก้าวขึ้นรอบใหม่เพราะฉะนั้นขนาดนี้ก็ขอบอกให้รู้ตัวกันไว้ทุกคนเห็นว่าเราจะเอื้ออนุเคราะห์สายศรัทธาธิกะเพิ่มขึ้น รายชื่ออนุเคราะห์สายศรัทธาธิกะเพิ่มขึ้นแต่ก่อนนี้เราตีสายศรัทธามากเพราะเราคัดเอากลุ่มนึงก่อนให้ได้เป็นฐานเมื่อได้ฐานแล้วเราจะเอื้อเฟื้อกันไปอีกอนุเคราะห์กลับไปอีกขณะนี้พวกเราเนี่ยจะเริ่มมีสาเหตุโตหรือสายศรัทธาไหลเวียนเข้ามาเพิ่มขึ้นเพิ่มขึ้นมากขึ้นเพราะฉะนั้นปัญญาจะต้องเป็นผู้เข้าใจให้ได้ก่อนทานนั้นหมายถึงอะไรคือโตหมายถึงอะไรติดยึดอยู่ในฐานอย่างไรอย่างไรและเราจะช่วยเขาเขาผิดเราก็จะเป็นโทษ ก็รู้อยู่ว่าเขาติดเขาบริสุทธิ์ใจแต่เขาอาศัยฐานเท่านี้เท่านี้เราก็ต้องเกื้อกูลกำลังไหลเข้ามาพวกเรานี่จะมีศรัทธาที่จะไหลเข้ามาแล้วจะเยอะศรัทธาธิกะนี่เยอะกว่าปัญญาธิกะเยอะมันจะไหลเข้ามาที่บอกให้รู้ตัวเพราะพวกเราต้องเตรียมตนเองด้วยแล้วก็รับรู้ไปด้วยแต่อย่าไปตีรันฟันแทงกันเกินขอบเขตของพยายามประมาณจะรู้รากเหง้าสุดฐานะของแต่ละบุคคลมีบุคลากรวิชาถึงเวลาจะขัด ถึงเวลาอะไรก็พยายามขัดเกลากันเป็นครั้งเป็นคราวเป็นทีไปถึงไม่ใช่ว่าถึงเจ้าหน้าฟันได้เจอหน้าฟันด่าตลอดไปอย่างนั้นก็มันไม่ไหวแล้วก็เราก็ต้องควรรู้การรู้เวลาแต่ผมก็พยายามตั้งการตั้งเวลาและพยายามควบคุมเรียกว่าควบคุมฐานะควบคุมหมู่ไปตามสภาวะอันนั้นเป็นยังไงอันนี้เป็นยังไงผมก็พยายามเปิดเป็นช่องแล้วก็เติมเป็นขั้นว่ากันไปเป็นชั้นๆเป็นระดับระดับเสมอและเราก็จะทำงานอันนี้เพื่อผู้อื่นเรียกว่าเราเป็นที่พึ่งแก่ผู้อื่นหรือเป็นแบบอย่างอื่นอันนี้เกิดมาตั้งแต่ต้นกับพวกเราเข้ามาเนี่ยมาอะไรมันอยู่ที่นี่มาทำไมจำนวนไม่มากคน ตอนแรกๆแต่มันจะมากคนในโอกาสต่อไปมีอันที่เป็นรัตนะด้วยกันมีความดีมีธรรมะในการในส่วนที่ดีส่วนที่ใครมีมากก็มากคือที่ใครมียังไม่มากแต่เราก็รู้ว่าอันนี้ที่มีส่วนเป็นอันหนึ่งอันเดียวกันส่วนที่นอกจากนั้นไปเราก็รู้ว่ายังเขาทำไม่ได้หรือว่าเขายังไม่เป็นได้ก็พยายามช่วยกันขึ้นมาตามจุดมุ่งหมายหรือว่าตามระเบียบตามธรรมโมวินัยตามที่ดีที่เราจะใช้จะกระทำการฟอกเราผลัดกันขึ้นมาพูดถึงมานี้จึงเป็นผู้ที่น่าจะได้รับการอนุโมทนาได้รับการสรรเสริญ และก็เราจะได้รับการกราบไหว้เคารพกุมภาพันธ์เป็นผู้ติดเชื้อได้รับการอัญชลีเมื่อถึงขั้นว่านักบวชของพวกเราไม่ว่าหญิงหรือชายเราก็เอาถึงขั้นเป็นทรัพย์สินอยู่บุคคลเป็นผู้ที่ควรจะได้รับของทานจากผู้อื่นควรอย่างยิ่งด้วยเขาจะต้องมีกะจิตกะใจอยากจะให้ด้วยซึ่งเราจะต้องทำให้เกิดเป็นไม่ใช่เราควรจะเป็นผู้ได้รับของจากของผ่านเช่นขอทานคนขอทานก็ควรจะได้รับของทานน่ะมันไม่ใช่ครับบุคคล มันต่างกันมันต่างกันคนขอทานหรือว่าคนพิการหรือว่าคนที่ด้อยในทางที่แบบโลกๆควรจะได้รับของถ่านเพราะเขาเป็นผู้ด้อยฟังดูในมุมพระคุณขอทานต่างกันอย่างไรเป็นผู้ที่ควรได้รับของผ่านทั้งสองฝ่ายแต่ขอทานท่านไม่ได้พักกินอะไรเป็นบุคคลส่วนท้องถิ่นในส่วนบุคคลเป็นผู้ควรได้รับของผ่านนั้นมีลักษณะต่างกันโดยที่ว่าผู้ที่ควรได้รับของพาณิชย์เป็นผู้สูงไม่ใช่ผู้ใดเป็นผู้ดีมีความดีและต้องฟังพยายามฟังดูดีๆ คำว่าผู้ที่ได้รับของฐานที่ควรได้รับของถ่านมันมีมุมเหลี่ยมพลิกแพลงโดยมีคำอธิบายอยู่ที่พ่อแม่อยู่ว่าผู้ที่ได้รับของทานอย่างบกพร่องอย่างย่อยขาดไม่ครบพิการบ้างบ้าบ้างไม่มีสติสัมปชัญญะไม่มีปัญญาแต่แข็งแรงไม่สามารถเลี้ยงตัวเองได้ด้วยความสามารถของตัวหรือสมรรถภาพของตัวหรือประสิทธิภาพของตัวมันไม่มีมันด้อยอย่างนั้นเรียกว่าขอทานหรือผู้ต้องขอผู้อื่นแต่ว่า เราที่เป็นพรรคที่ในบุคคลไม่ได้เป็นผู้ด้อยแต่เป็นผู้พร้อมพรั่งเป็นผู้บริบูรณ์กำลังก็มีปัญญาก็สูงความเฉลียวฉลาดรู้ดีรู้ชั่วชัดเจนมีความสามารถในตัวพร้อมพร้อมพร้อมพร้อมพร้อมทีเดียวมีการงานมีการงานให้แก่โลกอยู่พร้อมและมากด้วยมากเกินกว่าคนอื่นจะไม่มาติจริงได้เพราะไม่กินไม่ทำอะไรเลยมีแต่กินเอาเปรียบโลกจะมาคุ้มจริงอย่างนั้นก็ไม่ได้เรามีการงานเรามีกรรมเรามีกิริยาเรามีสิ่งที่เป็นตัวอย่างเป็นแนวดึงเป็นสิ่งที่ เป็นที่พึ่งเป็นที่ที่เขาจะต้องเคารพกราบไหว้ยกชูเชิดเอาไว้เพราะพร้อมร่างไปด้วยความสามารถความดีความรู้และการกระทำไม่ใช่ผู้บกพร่องไม่ใช่ผู้ขาดเหลือเราไปพูดเต็มอยู่เต็มอยู่ในความเชื่อว่าไม่อยากได้ไมโลงานพร้อมอยู่กับความไม่โกรธช่างพร้อมไปอยู่ด้วยทิศทางไม่เป็นโมฆะบุคคลให้มาพึ่งได้ทันทีหรือไม่มีใครมาเราก็ไปให้เขาไปแจกจ่ายอยู่เป็นผู้มีผลผลิตให้แก่โลกอยู่ มีผลผลิตให้แก่โลกอยู่ก็เป็นผู้ที่สมควรจะได้รับของตอบแทนในส่วนที่เราไม่มีและในส่วนที่จะเป็นปัจจัยเป็นของสำคัญที่จะยังชีวิตแม้เราไม่ทำงานในสิ่งที่จะเอาของที่ยังชีวิตมาเล