190419 เรามีแก่นแท้ของพุทธไหม-พ่อท่าน-บรรณอโศก.txt

ู่อาศัยอากาศถ้าทำงานอยู่นี่แหละมันก็เกาะกลุ่มกันได้เหมือนอย่างกับดินน้ำมันมีอายุเหมือนดินเหมือนน้ำมันมีอายุมันสามารถที่จะดำรงตนไปนานก็เป็นได้เช่นเดียวกันแต่เราก็ไม่รู้จักมันบางคนก็ประมาทเพราะมันไม่มีความละเอียดแล้วก็ไม่มีความอยากที่จะแตะต้องได้ง่ายๆแล้วก็คิดว่ามันไม่มีตัวตนมันเป็นตัวตนได้เหมือนกับดินมาเกาะกลุ่มกันได้เพราะอำนาจเหตุปัจจัยน้ำมันก็คงเป็นได้เพราะอำนาจเหตุปัจจัยลมก็ตามหรือธาตุ กระต่ายมันก็เกาะกลุ่มกันได้ด้วยเหตุปัจจัยเพลงเมื่อจะเกาะกลุ่มกันเข้าจนเกิดช่องว่างมันก็ขอบคุณไปด้วยปัจจัยสุดท้ายมันก็คงไปแล้วมันเป็นวิญญาณธาตุมันก็มีปัจจัยของมันที่เกาะกลุ่มกันได้อย่างแท้จริงเมื่อมันก็คุ้มเกินจริงเป็นอุปทานจริงมันก็เป็นอุปทานจริงผู้รู้เท่าทันว่าสิ่งเหล่านี้ล้วนแล้วแต่มันเกิดมาเพื่อความคุ้มวิญญาณธาตุก็ดีก็สลัดได้อย่างง่ายดายสำหรับผู้รู้ชัดผู้รู้ไม่ชัดก็เกาะกลุ่มกันได้นานอย่างนานกว่าดินเกาะกันนานกว่าน้ำเกาะกันนานกว่าลมนานกว่าไฟที่มันเกาะกันซะอีกถ้าเราไม่รู้ โง่หรืออวิชชาเกาะกันนานแล้วก็แช่นิ่งๆอยู่นั่นแหละไม่ยอมละยอมปล่อยไม่ยอมเลิกแต่ถ้ารู้ด้วยปัญญาญาณแท้จริงก็กระจายออกได้เดี๋ยวนี้เพราะมันไม่มีอะไรนะเพราะมันไม่มีตัวตนอะไรเหมือนอย่างธาตุดินด้วยซ้ำไปไม่มีตัวตนอะไรเหมือนธาตุน้ำธาตุไฟธาตุลมด้วยซ้ำไปน้อยแสนน้อยสลัดได้ง่ายกระจายได้ง่ายปล่อยทิ้งได้ง่ายง่ายกว่าจริงๆถ้าเรารู้ด้วยปัญญาอันแจ้งปัญญาจึงเป็นตัวทำลายอาสวะอันใสทำลายกิเลสตัณหาหรือทำลายวิญญาณธาตุได้ละเอียดที่สุดเพื่อจัดที่สุดและเก่งที่สุดเป็นที่สุดท้ายด้วย ปัญญาเป็นเครื่องทำลายสุดท้ายถ้าเรายังโง่อยู่เรายังไปหลงจะยึดเอาสิ่งนั้นจะยึดเอาสิ่งนี้ชอบสิ่งนั้นรักสิ่งนี้ไม่ชอบสิ่งนั้นไม่ชอบสิ่งนี้อยู่ในจิตของเรายังมีเชื้ออยู่ตราบใดเท่าใดอย่างไรแล้วก็เป็นผู้ยึดเราก็เป็นผู้หญิงเราก็ยังยึดแล้วก็ยังมีอัตราการเกิดอาการนั้นอยู่ไม่มีอื่นเลยมันจะเป็นเพียงความรู้สึกเราไม่รู้จักตัวความรู้สึกความที่เป็นจิตเพราะ หลงรักหลงชอบหรือหลงทางหลงผลักดันอยู่เราก็ปล่อยให้มันทำงานอยู่ในตัวเราเรื่องของวิญญาณธาตุที่ไม่มีอุปทานที่ไม่มีปัญหาหรือว่ามีกิเลสถ้าวิญญาณธาตุที่ไม่มีอุปกิเลสหรือไม่มีกิเลสไม่มีตัณหาไม่มีอุปทานอะไรหมดวิญญาณธาตุนั้นก็สักแต่ว่าเป็นทาสลูกที่มันรับรู้อยู่ในขันธ์ 5 นี่ของเราเป็นเองเราจึงมีชีวิตแต่เพียงชาตินี้มีชีวิตแต่ยังมีรูปขันธ์ 5 นี้เท่านั้นแตกสลายเมื่อไหร่ก็ไม่เหลืออะไรเพราะฉะนั้นเราจะมีวิญญาณอยู่ในปัจจุบันนี้ตายแล้วเป็นศูนย์ตายและคุณเฉินตายเมื่อไหร่ เชทอะไม่มีอะไรต่อศูนย์ขาดแต่ถ้าเรายังไม่สามารถที่จะกระทำวิญญาณนั้นให้สูญสิ้นได้มันก็ตอบมันตอบเหมือนดินในอายุนั้นมันต่อแล้วอยากให้ธาตุดินที่มันเกาะกลุ่มกันแน่นๆเหมือนอย่างหินเหมือนโลหะอะไรที่มันละลายสักอย่างให้มันออกง่ายๆมันก็ไม่ง่ายฉันใดก็ฉันนั้นก็ข้าวิญญาณถ้าเราไม่มีความรู้เราไม่สามารถที่จะแยกหินออกจากกันได้มันมีความรู้ไม่สามารถที่จะแยกโลหะออกจากกันได้ก็มีปัญญาหรือมีความรู้จึงสามารถแยกดินแยกหินออกจากกันได้หรือแยกโลหะออกจากกันได้ต้องมีปัญญาจึงจะแยกน้ำออกจากกันได้และในน้ำมันก็ยังมีทาส ธาตุน้ำแล้วจะแยกธาตุน้ำออกจากกันได้อีกก็ต้องมีปัญญาละเอียดสุดคุ้มเอาไปแย่งแยกออกไปอีกเยอะที่สุดแม้แต่อุณหภูมิจะให้เปลี่ยนสภาพของอุณหภูมิไปจะแยกแยะอุณหภูมิจะแยกแยะเตโชธาตุแยกแยะลมให้มันขาดความเป็นลมก็ต้องใช้ความรู้ที่ละเอียดลงไปอีกฉันใดก็ฉันนั้นจะทำลายประดิษฐรูปหรือจะทำลายอากาศสะท้านก็จะต้องละเอียดลงไปอีกยิ่งวิญญาณก็ต้องละเอียดลงไปอีกที่จะไปรู้สิ่งนี้แล้วก็แยกสิ่งนี้ทำลายสิ่งนี้ให้ได้ถ้าวิญญาณที่เป็นวิญญาณสักแต่ว่ามันเป็นตัวตนอย่างนั้นมันไม่มีกิเลสอะไรไม่มีเชื้อที่จะไปเกาะเกาะกลุ่มหรือว่าหาที่เกิดเหตุมันก็จะไม่มีถ้าเผื่อ รู้ชัดรู้แจ้งแต่เราไม่รู้ฉันไม่รู้แจ้งอย่าว่าจะแยกเลยมันพาเราเป็นยังไงมันจะควบคุมเรายังไงมันควบคุมได้แล้วมันอยู่เหนือเราด้วยเราจึงเรียนวิธีอยู่เหนือมันแล้วจะทำลายมันเป็นที่สุดแล้วก็ได้ทำลายมันอยู่ทำลายมันอยู่สำหรับพระอรหันต์นั้นทำลายมันอยู่ไม่ให้มันเหนือเราได้ไม่ให้มันชอบอย่างนี้ชังอย่างนี้ไม่ให้มันชอบอย่างนี้ชังอย่างนี้มันอยากลงมันอยากสังขารก็ไม่เอานอกจากไม่อยากสังขารแล้วอยากจะหยุดเลยที่สุดก็ไม่เอาแต่ตอนแรกเราก็ต้องมารักสังขารก่อนมาหาความยึดจนกระทั่งไม่เห็นความผิดก็ดีกว่าแล้วก็สลัดคืนไม่ติดหมายความหยุดอีก ชั้น 1 ไม่ติดแม้ความระงับแม้แต่ความสงบแล้วก็ไม่ติดถ้าเรายังติดอยู่แล้วก็ยังเป็นหลงอีกภพหนึ่งอาจจะมีปัญหาในโลกหลงอัตตาชนิดละเอียดลงไปอีกเราก็จะต้องรู้ซับซ้อนให้หมดเลยว่าเราไม่ติดอะไรมายึดอะไรรู้สักตัวก็รู้ความเป็นสิ่งที่สิ่งรู้และรู้ธาตุทั้ง 6 อย่างชนิดละเอียดถึงแท้และเราก็เข้าใจจัดแจงมันได้โดยจริงไอ้นี่เป็นหลักเป็นหลักที่เราจะต้องเรียนรู้ให้เป็นที่สุดถ้าเขายังหลงอยู่ก็ยังหลงถ้าใครยังติดอยู่ก็ยังติดเราจะพลาดเพียงเรียนรู้ไปให้ถึงที่สุดเป็นแสนข่าวบุคคลที่พักพยายามผมพยายามให้พวก พยายามให้แบบฝึกหัดพยายามพยายามหาเหลี่ยมหามุมที่จะซอกแซกรู้มีทั้งการประพฤติการปฏิบัติการเรียนบทฝึกหัดและก็พยายามย้ำทวนอธิบายแยกแยะซ้ำซ้อนในภาษาพูดนิรุตติต่างๆย้ำเติมให้รู้ให้ละเอียดให้เข้าใจอยู่ก็แสนยากผมก็ยังเห็นว่าแสนยากแต่ก็พยายามอย่างพวกท่านพยายามอยู่เมื่อใดก็จะได้ให้พวกท่านก็ได้ไปเองเมื่อศาสนานี้มีบทบาทและมีความจริงเท่าที่ผู้ใดได้รู้ความจริงที่ได้สัมผัสความจริงที่ได้สิ่งที่เราได้เป็นสิ่งที่เราเป็นไม่เหมือนโลกไม่ใช่รถโล่งไม่ใช่ยางโลก แต่เป็นอย่างยุทธเป็นอย่างพักนั่นเป็นสุขสบายและอย่างสลัดคืนนั้นเป็นสุขสูงสุดอย่างสบายเราก็รู้นี่แหละเป็นภาษาคนโดยบัญญัติถ้าติดสบายก็เป็นกิเลสติดสุขก็เป็นกิเลสแล้วไม่ติดอะไรทั้งนั้นแหละแม้ที่สุดนิพพานเราก็ไม่สัญญาสำคัญมากมายในนิพพานไม่ติดนะนี่ผ่านวันนี้ผ่านก็คือยอดรู้รู้อยู่แล้วก็รู้เกิดรู้จักถ้าเกิดก็เป็นธรรมดาของความเกิดแล้วเกิดได้อย่างแจงเกิดได้อย่างดีเกิดที่ไหนก็ได้เกิดกับใครก็ได้เกิดอยู่ในเย็นที่สุดก็เกิดอยู่ในที่ร้อนที่สุดก็ได้ ร้อนที่สุดมาอยู่ในที่เย็นที่สุดก็ได้เป็นที่สุดอย่างนั้นแล้วเรารู้ความจริงว่าความเกิดอยู่ก็คือความกระทำอยู่ให้มันเป็นให้มันมีเรียกว่ากรรมเป็นที่สุดถึงเรียกว่ากรรมมันต๊ะแล้วปลายสุดนั้นก็เป็นส่วนหนึ่งของก็คือกรรมมันต่างจากการกระทํา วันหยุดมันก็ไม่ทุกข์ไฟมันร้อนมันก็ไม่ทุกข์ไฟมันเย็นมันก็ไม่ทุกข์หรือแม้แต่ตัวช่องว่างเองอากาศสุดท้ายมันก็ไม่ถูกทุกสุขมันอยู่ที่วิญญาณธาตุทุกข์สุขมันอยู่ที่วิญญาณธาตุเพราะฉะนั้นแม้แต่ช่องว่างที่ว่างที่สุดที่เป็นอากาศธาตุมันก็ไม่ถูกมันก็ไม่ได้สุกเพราะฉะนั้นเราจะมาทำจุดที่ว่าว่างที่สุดก็วุ่นที่สุดหรือว่าที่สุดก็ที่ยังคงที่สุดยังมีงานที่สุดเพราะฉะนั้นงานที่สุดมันไม่ทุกข์ก็อยู่ที่รู้ว่างที่สุดมันไม่ติดก็อยู่ที่รู้ถ้าติดว่างก็ทุกข์ จะทุกข์อีกต่อไปติดหุ้นก็จะทุกข์เพราะฉะนั้นเรารู้เหมาะสมในหุ้นในว่างเรารู้การจะทำงานที่เหมาะควรเป็นวุ้นไปวนไปสักแต่ว่าวุ่นแต่จิตของเราว่างซะแล้วมันก็ไม่มีปัญหาเขาก็ว่าแต่ว่าเรายังวุ่นยังวุ่นยังครุ่นยังเกาะยังติดอยู่ก็นั่นแหละตัวตนก็นั่นแหละเรื่องที่มันจะเป็นก่อหวอดรากหรือเป็นราคะเป็นสิ่งที่จะเหลือเศษที่จะก่อก่อขึ้นมาได้อีกเพราะเราจะต้องรู้เท่าทันเจ้าตัวที่มันก่อเจ้าตัวที่มันจะมีเค้าเงื่อน Moon เราไม่รู้อยู่เราเรียกว่าโมหะมูลแล้วหลงว่ามันดีแต่แท้จริงมันใจร้ายเพราะจุดสงบที่สุดลูกว่างที่สุดเนี่ยเราได้มันแล้วแล้วเราจะติดมันทั้งโง่มากหน่อยก็ช้ารู้หรือรู้ช้านานจะอยากเกาะอยากลิ้มอยากเสพอยู่นานนานทีเดียวนานมีที่จริงมีฤทธิ์มีเดชนะพวกนี้มีสภาพได้สภาพเราเรียกว่านาคีหรือหน้าที่รู้หน้าหยุดถ้าไม่มีความเป็นพระพุทธเจ้าหรือความตื่นหรือปัญญาความรู้ขึ้นมาปลุกก็จะ จะตื่นได้เพราะพระพุทธเจ้าเท่านั้นปลุกให้ตื่นในที่มีการปกครองที่ฐานพระพุทธเจ้าหมดรอยถาดไหลลงไปสู่ก้นบึ้งไหลลงไปไหลลงไปลงสู่ก้นบึ้งของทะเลหรือก้นบึ้งของที่ลึกที่สุดที่มันกดดันที่สุดไม่มีใครสามารถที่จะเห็นได้ไม่ผุไม่โผล่ได้ไปกระเทือนกริ๊งขึ้นมานาคจึงจะตื่นสิ่งที่จะปลูกได้ก็คือเชื่อมโยงมาจากพระพุทธจึงจะปลุกพญานาคหน้าที่หลับไหลมากที่สุดตายไม่มีอื่นปลุกได้พุทธศาสนาหลงไหลนานมากนานมากไม่มีตัวพุทธได้เกิดเมื่อใดเมื่อนั้น ยังหลับไหลอย่างนั้นไม่รู้วันไม่รู้คืนไม่รู้ฟ้าไม่รู้ดิ้นไม่รู้สึกไม่รู้ทุกข์ไม่รู้อะไรเลยโง่ที่สุดโง่ที่สุดแล้วก็เป็นตัวสำคัญที่สุดที่จะต้องรู้ให้ได้ว่าหยุดนี่แหละเป็นประเสริฐหรือหยุดนี่แหละเป็นตัวย่อแต่จุดนี่แหละมันทำให้คนโง่ได้ดักดานที่สุดเหมือนหน้าหยุดนี่แหละทำให้คนดักดานได้มากที่สุดติดได้เหมือนหน้าพญานาคโง่ที่สุดฟังดูดีๆถ้าไม่มีพุทธะมาโปรดแล้วเราก็ไม่ได้เพราะฉะนั้นศาสนาอื่นฤาษีเดียรถีย์เรียนหยุดถูกแต่หยุดนั่นแหละเป็นภัยต่อเขา เขาจึงได้เรียนได้สูงสุดได้แค่ Alan ระเบิดอุทกกันดาบสซึ่งเป็นได้แค่ยศสงบเท่านั้นเองแล้วเขาก็ติดสงบจิตนั้นพระพุทธเจ้าในเพลงวจีอุทานออกมาว่าชิบหายใหญ่ตารางดาวบทอุทกก็ดาบสพ่อท่านบอกว่าโอ๊ยตายแล้วดับขันไปเสียแล้วไปสอนไม่ได้ท่านถึงบอกว่าท่านได้แปลงสุดท้ายใหญ่แล้วหนอท่านอาจารย์ 2 องค์นี้เพราะไม่รู้จะไปสอนกันได้ยังไงเพราะพระพุทธเจ้าอยู่ในโลกนี้เท่านั้นพระพุทธเจ้าจะไปอยู่ในโลกนี้ไม่มีพระพุทธเจ้าจะอยู่ในมนุษย์นี่เท่านั้นพระพุทธเจ้าจะไปอยู่ที่อื่นไม่มีพระพุทธเจ้าจะอาศัยขันหรือว่าอาศัยกายทิพย์ไม่มีพระพุทธเจ้าจะต้อง สายกายหยาบอยู่พระพุทธเจ้าไม่มีในโลกไหนๆไม่มีนิกายทิศไหนไม่มีมีแต่ศาสนาหลงเท่านั้นอย่างมหายานที่หลงไปพุทธเกษตรและพระพุทธเจ้าต่างๆไปเป็นพุทธภาวะอะไรต่างๆที่เป็นอะไรต่ออะไรขึ้นไปเป็นการสร้างซ้อนพบเป็นอัตราชนิดหนึ่งนั่นน่ะเขาหลงสร้างอัตราใหม่มันเลยเถิดไปเป็นพวกมาหายายของเขาก็เป็นได้เป็นลัทธิที่มีอัตราแล้วแล้วก็กลายเป็นแบบเดียวกันนี่แหละกับศาสนาที่มันบนเวียนศาสนาวนเวียนผู้ยังมีพบหน้าและผู้ยังมีความต่อไปแล้วก็เป็นปรามมันเขาไม่นับภาวะหรือไม่นับอายุด้วยมีนับสภาพที่จะคงทนไปอีก แล้วก็รู้ว่ามันนานไม่มีนิรันดรไม่มีที่จอดนั่นก็เป็นแต่เพียงแนวโน้มหรือเป็นอุดมคติเป็นอุดมคติถ้าจะเอาส่วนดีจากสิ่งนั้นก็มีบ้างแต่จะเอาความจริงแล้วไม่มีไม่มีความจริงความจริงอยู่ที่นี่ชมพูทวีปนี้มีสติมันโตมีสุรภาอิทัปปัจจยวาโสมีอยู่ที่นี่มีอยู่ที่นี่และสภาพเหนือโลกอยู่ที่นี่มันจะต้องมีส่วนรับ Power จะต้องมีสภาพหยาบใหญ่มีสภาพกล้าแข็งพล่านจึงจะต้องอยู่ในกายหยาบอยู่ในการคิดไม่ได้พระพุทธเจ้าไม่มีในกายทิพย์ใดๆกายทิพย์แล้วเขาจะเรียกอีกสิ่งหนึ่งว่าเด็กซ้อนนะแต่แท้จริงมันก็คือ แล้วถ้าจริงมันก็ไม่ใช่กายทิพย์เดียวเหมือนอย่างที่ควรไปคิดว่ากายที่คือร่องรอยออกจากกายอยากไปมันไม่กายหยาบมันไม่ออกจากกายากมันซ้อนอยู่ในนี้กายคิดที่ซ้อนอยู่ในนี้มีอีกภาษาบาลีมีคนเขาเอามาถามเขาเขาเรียกว่าภวังค์ภวังค์ระวังยโสธรซึ่งเป็นภพแห่งชาติรู้เท่านั้นจะรู้ตอนนี้รู้มากที่สุดก็เป็นการที่ไม่ใช่กายาแต่มันก็ไม่นอกไปกว่ากายหยาบอยู่ในกายหยาบไม่ใช่กายที่ไม่มีใครจะขาดจะ อยากกินแล้วภวังค์กับโสตะก็ไม่มีถ้ามีไปพบหน้าไม่ใช่พระอรหันต์พระอรหันต์ไม่มีแต่ผู้ที่มีพบหน้ามีภวังค์คือมีกายทิพย์หรือมีสิ่งที่ล่องลอยมีสัมภเวสีมีสภาพตรงนี้ก็ยังเป็นผู้มีพบได้ผู้ยังมีอะไรที่ยังต่อออกไปข้างนอกอีกหรือมีข้างหน้าอีกสภาพพวกนี้จึงเป็นสภาพที่ยังไม่รู้ผลเป็นสภาพเหลือเศษในสภาพเหลือเศษติดยึดอยู่เพราะฉะนั้นถ้าคุณได้เรียนรู้จิตเข้าไปลึกซึ้งเข้าไปเห็นจริงถึงสภาพปัจจุบันเราจะรู้ปัจจุบันอันสิ้นทุกข์หน้าไม่มีพบหน้าจริงๆไม่มี พบหน้าไม่มีเรารู้ในเราเป็นปัจจัตตังเรารู้ปัจจุบันนี้ใครจะมีอะไรต่ออะไรก็ตามเขาจะมีพระพุทธเจ้าไม่มีพระพุทธเจ้าไม่สงสัยความต่อคือความต่อความจบคือความจบไม่มีอะไรจบก็จบตอบๆแล้วมันจะดำเนินขึ้นมาด้วยเหตุปัจจัยเท่านั้นไม่มีอื่นเราพยายามจะสอนกันแต่พยายามลากจูงกันเท่าที่เป็นฝ่ายผมเองผมรู้ว่าผมรู้ผมเข้าใจว่าผมเข้าใจและผมก็คิดว่าผมได้ผมเป็นผมมีผมก็เอาสิ่งนั้นมาพูดเหมือนพยายามลากจูงดึงกันให้ขึ้นไปสู่จุดสูงที่มีพระสัมมาสัมพุทธเจ้าเป็นผู้ที่ใด แล้วผมก็มาพิสูจน์อยู่แล้วผมก็ได้รู้อยู่ก็เข้าใจอยู่ว่าเป็นจริงอรหันต์ก็มีอยู่สุปฏิปันโนมีอยู่ตราบใดอรหันต์ก็มียุทธศาสตร์นั้นผมไม่สงสัยแต่ผมไม่สงสัยพระอริยะก็มีอยู่ตราบใดที่สุดปัจจุบัน เท่าที่คุณรู้ว่าเป็นระดับๆเท่าที่คุณมีคุณได้คุณแน่ใจสิ่งใดคุณมีสิ่งใดคุณได้คุณแน่ใจของคุณคุณรู้แล้วคุณเพิ่มเปลี่ยนไปแล้วก็รู้ตัวตัดสินรู้ตัวจบรู้ให้ได้เองรู้ให้ชัดเจนเราจะมีอรหันต์ที่เราเราจึงจะรู้อรหันต์เราไปมีร้านอาหารที่อื่นโดยเราไม่รู้ที่เรานั้นน่ะยังไม่จริงเป็นแต่เพียงขาดแค่นี้คำนวณเพราะเราจะรู้จริงก็ต้องมีที่เราเราจะรู้โสดาจึงเพราะเราเป็นโสดาเราจะรู้สึกที่แท้จริงเพราะเป็นเศรษฐกิจทางเราจะรู้อนาคตจริงเพราะเราเป็นอันนาข้าเราจะรู้อรหันต์จึงเพราะเราเป็นอะไรอรหันต์เพราะพวกเราพยายาม เพลงจะมาป่านนี้ผมก็แน่ใจหลายหลายสิ่งหลายส่วนและก็ยังเข้าใจอยู่ว่าบางคู่บางคนยังมีอะไรที่มันยังไม่พ้นสงสัยเป็นที่สุดก็ยังมีอยู่แล้วเราก็จะพยายามกันไปยิ่งคุณปฏิเสธมีประสบการณ์ต่างๆที่ผมเรียกร้องไปพบให้เดินทางบ้างให้ไปบ้างให้มาบ้างให้หยุดบ้างให้ทำงานบ้างให้คลุกคลีเกี่ยวข้องกับโลกกับมนุษย์กับดินน้ำไฟลมต่างๆนานาพวกคุณก็พยายามพิจารณาดูพิจารณาเอาแล้วก็จะเห็นความจริงว่าคนนี้มันก็อยู่ฝั่งนึงเรียกว่าโลกฝั่งหนึ่งเรียกว่าทำนั้นรู้ตัวหยุดและตัวพระและรู้ตัวเกิดเหมือนกันรู้ตัวปรุงเหมือนกันรู้เรื่องแจ้งและเราไม่หลงความปรุงหรือความเกิด ถ้าจะให้รถติดรถติดความรักมากกว่าหรือความหยุดมากกว่าถ้าจะให้เราติดเราจะเห็นดีจะมีแนวโน้มจะมีใจโน้มน้าวมาในทางหยุดทางพักมากกว่าเป็นที่ยิ่งเป็นที่จริงแต่เรามาติดความรักความหยุดก็ไม่ได้ดังที่กล่าวแล้วอธิบายไปแล้วไม่ได้จะกลายเป็นโง่เหมือนหน้าไม่ได้เพราะฉะนั้นเราจะต้องมาพยายามสลัดคืนความสุขความพักนี้อีกแล้วก็จะกลายเป็นผู้รู้เฉยๆเป็นธาตุรู้ทั้งรู้ที่จะทำงานอยู่กับโลกแต่ทำงานอยู่กับความเย็นจะทำงานอยู่กับความร้อนจะทำงานอยู่กับความสุขการทำงานเกี่ยวกับความทุกข์ทั้งงานอยู่กับมัน ทำงานโยเกิร์ตความสุขความทุกข์นี่แหละโดยที่เราไม่สงสัยสุขก็เป็นอย่างนี้ทุกข์ก็เป็นอย่างนี้เรารู้อย่างชัดเจนเป็นอดีตรู้อย่างฉลาดปริญญาปริญญารู้หยั่งรู้แท้ๆว่าอย่างนี้เขาเรียกว่าสุขเป็นรถของโลกถ้าไปหลงติดก็เสร็จเลยอย่างนี้เราเรียกว่าทุกข์ธรรมดาเราก็รู้ว่าทุกข์มีทั้งนั้นเกิดขึ้นทุกทีมีทั้งนั้นตั้งอยู่ทุกข์ทั้งนั้นดับไฟแล้วทนมันให้ได้โดยทนอย่างไม่ลำบากทนอย่างไม่ยากและเราก็มีฐานพรรคว่าเออมันเป็นสุขก็อาศัยเป็นเครื่องอาศัยแต่อย่ามีจิตโน้มไปติดยามีจิตโน้มไปรับไปชอบ แล้วก็ไปพึงมีในตนเอาไว้มากกว่าทุกข์เป็นอันขาดพูดได้เสพสุขมากก็เศษทุกข์ผู้นั้นก็เป็นโรคแล้วจำนวนสุขมากหรือจำนวนทุกข์เป็นโรคแล้วเป็นแล้วเป็นลูกแล้วเหลือลูกแล้วเพราะฉะนั้นสุขก็ดีทุกคนดีก็คงเป็นกลางๆโดยเฉพาะเราตั้งตนอยู่ในความลำบากตั้งตนอยู่ในความยากกุศลธรรมจะเจริญยิ่งแล้วก็เป็นหลักการที่แท้จริงเพราะเราอยู่กระทบโดยรู้เราทนทุกข์ได้แล้วก็จะมีภาษีเราก็จะมีความประเสริฐขึ้นประเสริฐขึ้นความเจริญขึ้นในธรรมต่างๆด้วยซ้ำไปเพราะไม่มีเราขาดทุนก็ไม่มีกำไรก็ไม่มีเพราะฉะนั้นเราจะอยู่กับทุกข์มากเราก็ไม่มีขาดทุนไม่มีกำไร แล้วก็ทำไปโดยที่ว่ามันก็เป็นสภาพเท่านั้นเองไม่มีเราไม่มีเขาไม่มีใครมันก็เป็นแท่งอะไรอันนึงอยู่ในโลกคนก็คือสิ่งหนึ่งในโลกเกาะกลุ่มกันอยู่ไม่ขาดทุนได้กำไรเพราะฉะนั้นถ้าเราโง่ให้มันไปหากำไรโง่ให้มันไปเสพสุขให้มากกว่าทุกข์โง่ให้มันไปสร้างอัตตาไว้มากโดยไม่เข้าใจสิ่งของกลุ่มนี้ไม่เข้าใจความประชุมนี้เท่านั้นเราก็หลงมันต้องเข้าใจความประชุมนี้ให้ได้รู้ความจริงนี้ให้ได้รู้ความจริงนี่รู้ความประชุมนี้ไม่มีเราไม่มีเขาไม่มีคนสัตว์บุคคลตัวตนอะไรหรอกมันเป็นแท่งเครื่องกลึงว่าอย่างนั้นก็ได้แค่เครื่องคน แนบเนียนพิเศษเหลือเกินวิจิตรพิสดารเหลือเกินแล้วมันก็ทำงานทุกมากทนไม่ไหวเราก็พักไม่มีใครห้ามเราทำประโยชน์อยู่มันก็ทุกข์ทำประโยชน์มากหน่อยอาจจะทุกข์มากหน่อยแต่ถ้าทนได้ไหมยังทนได้อยู่ก็ทำไปมันก็เป็นค่าของเครื่องกลเครื่องนี้เป็นราคาของเครื่องกลเครื่องนี้เป็นความพิเศษเป็นคุณค่าของเครื่องกลเครื่องนี้เท่านั้นเองที่เราอยากจะทำให้แก่นโลกไว้ถึงเวลามันจะเสื่อมแล้วก็เสื่อมไปเสื่อมไปแล้วมันก็จะสลายไปที่สุดตายเป็นที่สุดไม่มีปัญหาเป็นความจริงแท้มันจะเป็นอย่างนั้นสูตรที่สุดอย่างนั้นมันถ้าใครวางใจใครเห็นจริงอย่างที่ว่ามันมีอะไรว่าเราจะครอง ไปทำงานไปพวกคุณได้พิสูจน์ตัวศาสนาโดยเฉพาะพุทธทุกวันนี้เราจะเห็นว่าพุทธศาสนาของเขาโดยที่เราว่าเขายืนยันว่าหลายๆคนก็เป็นพุทธแล้วเขาก็เพราะพยายามเขาก็บอกว่าเขาเป็นสุคติปัญโญเขาเป็นแสงขาวบุคคลเขาพยายามจะศึกษาเรียนรู้และก็ได้อะไรแค่ใดเราก็จะรู้เรารู้โดยที่เราเองเราไม่อิจฉาเขาด้วยเขาว่าเขาดีเราก็จะรู้เขาว่าเขาไม่เขาว่าเขาดีแต่เรารู้ว่าเขาเขาก็จะผิดเขาไม่รู้จริงเราก็รู้เรารู้โดยไม่ต้องมีมานานมันเป็นข่มขู่เขาไม่ต้องไปยกตนข่มเขาช่วยเขาได้เราจะช่วยจะช่วยเขาเขายังไม่ได้เราจะเฉยๆก่อนวางก่อนหรือปล่อยไปก่อนแล้วไม่มีความกระสันอย่างนั้นไม่มีความโลภมากอะไร เล่นไปโดยควรรู้ความเหมาะสมควรไม่ดูได้สิ่งที่ควรดีแต่เราก็ปล่อยปละละเลยเสียไม่เอาภาระซะเลยไม่ใช่เราก็ดูอยู่ไอ้สิ่งที่ควรเอาภาระคนดูแลควรสืบต่อไม่ดูดายเราก็กระทำเพียรด้วยเห็นจริงอย่างที่เราเป็นอยู่เนี่ยผมผ่านประสบการณ์ต่างๆแม้แต่เขาจะเต้นดีในเรื่องของสภาพของความเป็นอยู่ของศาสนาและเขาบอกว่าเขาเป็นตัวแทนศาสนากันแล้วก็พยายามกระทำกันอยู่อย่างเป็นอยู่อย่างที่คุณสงสัยว่าไม่มีเลยพระที่เขาไม่รู้อะไรแล้วเขาก็เป็นไปไม่ได้มันไม่มีจริงๆทั้งประเทศไทยนี่แหละว่าเรา มังคุดที่ยังเหลือเนื้อครุฑมากที่สุดคำว่าประชุมโลกพุทธศาสนิกสัมพันธ์แห่งโลกมาประชุมพุทธเขาบอกว่าเขาเรียกเขาส่งให้เองว่าพุธเข้ามาประชุมกันทั่วทั้งโลกมีผู้แทนมาตั้ง 60 หน่วยมาประชุมกันวันนี้มาจากทั่วโลกมาเป็นพุทธก็คงจะต้องมากแล้วล่ะมาเอามาได้มากที่สุดเท่านั้นมีกันเป็นปีแล้วครับมีกันมานานปีแล้วก็รู้ก็ไม่ทั่วโลกแล้วเดี๋ยวนี้สื่อสารแล้วเดี๋ยวนี้ข่าวคราวมันทั่วประเทศจะไปซุกซ่อนอยู่ในป่าในถ้ำในเขาไหนที่มันพูดจริงเป็นผู้ถือเป็นผู้รู้เป็นผู้เข้าใจโลกอยู่เหนือโลกเปิดหูเปิดตาไม่ใช่ผู้ไม่รู้เรื่องพูดไม่ได้สักทีวันพุธทำงานอย่างนี้ถูกแล้วล่ะเป็นส่วนหนึ่งของพุทธเราประชุมก็ประชุม แต่เราจะรู้ว่าผู้ที่มาประชุมจริงๆนั้นน่ะฉันพูดจริงหรือว่าเป็นพุทธส่วนเปลือกส่วนรอบพุธยังมีทั้งเปลือกมีทั้งกับพี่มีทั้งแก่นนะทีนี้กันจริงๆอยู่ไหนเราก็จะรู้เขาก็ประชุมกันมีหลักการดีมีความเป็นไปความคิดมีแนวโน้มมีอุดมคติก็มีความพยายามก็ดีก็เข้าที่อยู่แล้วเราจะเอามาได้หรือไม่ยังไม่ได้เขายังถือตัวถือตนอยู่เราก็เข้าใจก็มีมานะอยู่ก็ถือตัวถือตนมากแรงเขาไม่ยอมให้เราเข้าไปมีบทบาทใหญ่กว่าเขาหรือเขาไม่สามารถเทิดทูนเราได้เพราะอำนาจกิเลสตัณหาของเขาเขาไม่นับถือเขาไม่ยกย่องเราได้เพราะอำนาจกิเลสสนามของเขาเราก็รู้ความจริงเพราะเหตุใด ก็ไม่มีปัญหาอะไรเราก็ไม่เกลียดไม่ชังแต่เราก็รู้ว่าสิ่งนี้มีอยู่เป็นพุทธไหมเป็นพุทธโดยเปลือกโดยกับพี่เขาก็พยายามเป็นส่วนหนึ่งของพุทธเขาก็ทำงานอยู่ทำงานได้อย่างอ้อยอิ่งช้า 1 เสือกไปปีนึงก็จะเจอกันคนนึงแล้วก็เวลาเขาเจอนี่เขาเป็นเนื้อคู่ฟรีเพลงเกษมสารกันสุขบริบูรณ์อยู่ได้อย่างโปรกี่รสทำท่าทางทำอะไรก็ได้มันเป็นธรรมะยังไงเป็นความสงบระงับกลิ่นเช่นอยากได้ดีใจเสียใจอะไรมากอยู่แค่ไหนเขาก็รู้ก็อยากรู้ความจริงเขาประชุมกันดีเขาก็ทำกันก็ดีแต่ก็ดีขึ้นอยู่แค่นั้นเรารู้ความจริงนั้นไม่ลบหลู่เขาไม่ดูถูกเขาได้ของเขาเข้าไม่ได้ อยู่ห่างผู้ใดที่เราช่วยเราก็ช่วยพระพุทธเจ้าท่านจะบอกว่าท่านเกิดมาเหมือนท่านเป็นเรือยามฝั่งเราพยายามเข้าใจพระสูตรสูตรนี้พระพุทธเจ้าท่านตรัสว่าท่านเป็นประดุจดังเรือยามฝั่งให้แก่โลกให้แก่สัตว์โลกถ้าขอตรวจตราเลาะสอดส่องดูแลให้เขาให้มีหน้าที่อยู่ทางนั้นน่ะส่องดูแลให้ผู้ใดให้ช่วยท่านผู้ช่วยผู้ไหนก็ปล่อยไว้ปล่อยไปท่านดูแลให้เหมือนเรานี่แหละดูแลเขาดูแลให้ถ้าเขาให้เราช่วยเราก็ช่วยเหลืออันนี้เราคิดว่าสมควรช่วยเรารู้จริงเราก็เข้าไปช่วยไม่ได้เพราะเขาไม่รู้แต่เขาสมควรที่จะให้เราช่วยได้ แล้วก็เข้าไปช่วยยื่นมือเข้าไปบ้างเบียดเสียดตัวเองเข้าไปบ้างในบางที่บางแห่งบางคนไม่ดูได้สิ่งใดขอร้องก็ไม่ได้เล่นตัวจนเกินไปแต่สิ่งใดที่ไม่เข้าท่าเลยครับกาแฟแล้วเราก็เอาไปเราไปในทางที่ไม่ดีรับเราไปผู้หญิงผมยาวทำลายทำให้เสียหายไม่เกิดประโยชน์ไม่เกิดผลอะไรเราก็รู้ให้เท่าทันแล้วเราก็ไม่ไปเสียก็ไม่เป็นไรถ้าพรุ่งนี้รู้แล้วจะอาศัยรู้อาศัยปัญญาอันยิ่งทั้งนั้นแล้วเขาก็จะทำงานกลางคืนมาได้เจตนาอันดีอย่างแม้แต่ประสบการณ์ที่มีอยู่ทุกวันนี้แม้แต่พุทธที่กำลังดิ้นรนขึ้นการทำงานขึ้นอย่างเดียวก็ประชุมอยู่ที่สวนลุมขนาดนี้สำหรับกระทำอยู่เนี่ยก็รู้ข่าวคราวก็กระจายไป [ไม่สามารถถอดข้อความได้] ลดความปล่อยความวางเทียบเคียงให้แน่แท้โรคอบายโลกธรรม 8 โลกกามารมณ์กามคุณ 5 โรคอัตราตัวตนเราได้ละได้ปล่อยจริงหรือเปล่าเราทำถูกสภาวะเด่นเบาบางลงไปจริงหรือเปล่าเรารู้ว่าเรามีไหมถ้าเรามีจริงเราก็ไม่สงสัยอะไรแล้วเราก็ทำงานอยู่ด้วยความเย่อหยิ่งจงของทำงานอยู่ที่ความถือดียกตนข่มท่านทำงานอยู่ด้วยเศษกิเลสของอุปกิเลสต่างๆทำงานด้วยพยาบาททำงานด้วยอภิชาวิศวะโลภะหรือเปล่าหรือแม้ทำงานด้วยโกธะทำงานด้วยอุปสรรคหรือเปล่าแต่ความโกรธความผูกโกรธหรือทำงานด้วยนักข่าวตลาดทำงานเด็กการปองร้าย ทำงานแต่ภาษาด้วยการหลงผิดในการยกตนขึ้นเทียบมากขึ้นสูงกับเขามั่งอะไรต่างๆทำอย่างนั้นหรือเปล่าหรือทำงานได้อิจฉามัจฉริยะทำงานได้ริษยาครับหรือเราเห็นแก่ตัวจนเกินไปจนเรียกว่าขี้เหนียวนะนี่ไม่ช่วยเหลือโปรไฟล์นี่ช่วยก็เพื่อประโยชน์ตนหรือเปล่าแล้วทำงานอย่างไรเราทำงานด้วยจิตเลวแล้วทำงานด้วยตัวตนที่เลวเราทำงานได้มายาด้วยสาธุหรือเปล่าทำงานเด็กกลายเป็นมารยาหลอกล่อมีความลามกแฝงไว้หรือว่าแม้แต่ใจสกปรกเลอะเทอะเป็นภาษาไทยทำงานในการมีความ หลอกลวงหลอกล่อหรือว่ามีการมีโลภะโทสะโมหะเข้าไปหลงกลอยู่ในตัวยกโอ้อวดสิ่งที่เรานึกว่าดีแล้วก็ดีแต่เราไม่รู้อนุสัยอาสวะของเราเราทำอย่างนั้นหรือเปล่าสาธุอยากรู้อยู่ว่าจิตใจของเราลามกและเรายังอุตส่าห์ไปทำสาธุด้วยจิตนี้เราทำงานได้อย่างนี้หรือเปล่าถ้าเปล่าก็ไม่เป็นไรหรือเราทำงานด้วยความดันทุรังพระแข่งดีจนเกินขอบเขตการแข่งขันดียิ่งจ้องของไม่ยอมลดราวาศอ