ปฏิจจสมุปบาทปฏิบัติได้ที่ตรงไหน.docx
เนื้อหาในไฟล์
ปฏิจจสมุปบาทปฏิบัติได้ที่ตรงไหน หยิบเนื้อหาสาระแท้ของปฏิจจสมุปบาท มาอธิบาย ขึ้นต้นด้วยอวิชชา ลงตัวสุดท้ายของปฏิจจสมุปบาท ตัวปลายคือชาติ หากไม่พ้นอวิชชา ไม่รู้จักชาติ ไม่รู้การดับชาติ ไม่ให้มีชาติได้ คุณไม่จบ อรหันต์จะต้องหมดอวิชชา แล้วก็จะต้องดับชาติได้จริงๆ ดับแม้ปัจจุบันนี้ คุณก็ดับชาติในปัจจุบันนี้ได้เช่น ดับชาติที่เป็นจิตนิยามโง่ๆที่เป็นอวิชชา เหลือแต่จิตที่เป็นวิชชา ดับได้เดี๋ยวนี้ เช่นมันไปโง่กับเวทนา เวทนามี 2 ถ้าได้ศึกษา 2 ไปทีละคู่ เรียกว่า เทวะ แปลว่า 2 แปลว่าคู่ เลือกไอ้ที่มันถูกไอ้ที่มันดีไอ้ที่มันต้องอาศัย ให้ที่อย่าอาศัยดับหรือ 1 เหลือเอกัคคตา 1..1..1เสมอ คุณยังไม่ปรินิพพานยังไม่ปริโยสานคุณต้องมีเครื่องอาศัย อาศัยชีวะ อาศัยธาตุรู้ อาศัยวิญญาณ เพราะฉะนั้น พ้นอวิชชาศึกษาความจริง ศึกษาสังขารวิญญาณ วิญญาณสังขารปรุงแต่งกันจับตัวกันเป็นวิญญาณ วิญญาณคือนามรูป ไม่รู้นามรูปแยกแยะวิญญาณไม่ได้ แยกทีละคู่ทีละ 2 ไม่ได้ เพราะฉะนั้นจึงต้องจำนนต่อ, 2 คุณไม่รู้ คุณก็ได้แต่ 1 1 1 1.. อย่างอวิชชา 1 อย่างอวิชชา 1 อย่างไม่รู้ความจริง เราก็ไปงมงายอยู่กับความไม่จริง มันก็เลยไม่สามารถที่จะไปรู้รายละเอียดของความจริงทั้งหมดเลย เมื่อนามรูปไม่มีอายตนะ ไม่มีผัสสะ ไม่มีเวทนา ไม่มีตัณหา ที่เป็นตัวการใหญ่ที่เป็นซาตาน เป็นมาร เทวนิยมไม่รู้จักซาตานไม่ศึกษาซาตานไปหลงพระเจ้า หลงเทวแดนสวรรค์ ไม่รู้จักแดนนรก นรกกับสวรรค์เป็นมายาเป็นคู่หูเป็นเทวดาแยกไม่ออก แล้วคุณก็หลงเสพ นึกว่ามันมีแต่หนึ่งคือมีแต่สุข ที่แท้มันมีทุกข์อยู่คู่ตลอดเวลาเลย สุขก็คือทุกข์ ทุกข์ก็คือสุข ทุกข์เท่านั้นที่เกิดขึ้น ทุกข์เท่านั้นที่ตั้งอยู่ ทุกข์เท่านั้นที่ดับไป ไม่รู้จัก ปรุงจนกระทั่งมันทุกอย่างทุกข์แรง ทุกข์จัดจ้า
อ่านต่อ
นขนาดไหน ก็ไม่รู้ไม่เข้าใจ มีแต่ทุกข์เท่านั้นที่แหละเป็นตัวตน แล้วหลงว่าเป็นสุข ก็จึงยิ่งอยาบใหญ่ ยิ่งอยาบใหญ่ยิ่งโง่ใหญ่ ยิ่งหลงสุข ทุกข์ที่ปรุงแต่งจัดจ้าน แล้วก็หลงว่าสุข ทุกข์ที่ปรุงแต่งจัดจ้านแล้วคุณก็หลงว่าเป็นสุข เหมือนคนที่ชอบรสจัด ไม่ว่าจะเป็นรสทางหูทางลิ้น ทั้งรูปรสกลิ่นเสียงสัมผัส ชอบรสจัดขึ้นเรื่อยๆตลอดเวลา นั่นแหละคือคนที่อวิชชา ที่แปลเป็นไทยว่าโง่ โง่ดักดาน โง่ไม่โง่เงยไม่เปลี่ยนแปลง เพราะไม่มาเรียนรู้ตามลำดับอย่างลาดลุ่ม มีเบื้องต้น ท่ามกลาง บันปลาย ไม่รู้เรื่องรู้ราวเลยว่า อะไรคือทุกข์ อะไรคือสิ่งที่มันหลง เป็นสภาพ 2 ก็เลยอยู่กับสภาพ 2 นี้ปรุงแต่งกันไปอย่างมงาย หลอกตัวเองไป มีแต่มายา จนมีผู้บรรลุธรรมก็เป็นสิริมหามายา เป็นผู้รู้เท่าทันมายา เป็นผู้รู้ว่ามายานี้เป็นเรื่องโง่ก็เป็นเช่นนั้น พอฉลาดเสียแล้ว เมื่อมันเกิดแล้ว มีชีวิตแล้วก็อยู่กับมันให้ได้ อย่าไม่ถูกมาร ถูกซาตานหลอก กดหัวเราไปตามใจมาร เราก็ชนะมาร จนกระทั่งพระพุทธเจ้าตรัสรู้ อยู่เหนือมันได้ในปกติเป็นปัจจุบันชาติ สุดท้ายแยกธาตุเป็นธาตุดินน้ำไฟลมไปเลย ทำลายวิญญาณ ทำลายจิตนิยามของตนเอง หมดไปเลย กลายเป็นดินน้ำไฟลม อัตตาก็สลายหายไป ชีวะของตัวเราหายไป สูญเลย กลัวไหม กลัวสูญหายไปไหม ...กลัวจะไม่ได้ กลัวจะทำไม่ได้ กลัวจะไม่บรรลุธรรม ผู้ที่เขาไม่บรรลุเขาไม่เอาหรอก ยกตัวอย่างแต่ก่อนนี้ หัวหน้าอาตมา คุณจำนง รังสิกุล บอกว่าคุณไปเถอะ คุณไปนิพพานผมยังไม่ไปหรอก ผมยังสนุกอยู่กับลูกนี่แหละ คุณจำนง ก็เสียชีวิตไปนานแล้ว 640609_พ่อครูเทศน์ทำวัตรเช้า งานอโศกรำลึก 2564 ผู้พ้นอสุรกายจึงได้ไปอยู่โลกหน้า