230103-359 อภิณหปัจจเวกขณ์-พ่อท่าน-สันติอโศก-ฬ019.txt
เนื้อหาในไฟล์
แปลคำว่าพิจารณาเราก็คือเราจะสวดตนอยู่เสมอๆผู้ใดมีปัญญาอันสุขุมกับนี่มีปัญญากินเพราะมีสติจริงสติแข็งแรงสัมปชัญญะแข็งแรงมันก็เป็นปัญญาต่อไปที่เราเคยเรียกฉันว่าสติสัมปชัญญะปัญญามันประกอบก็จะเป็นระดับระดับเราจะรู้ตัวเองไม่เคยรู้อื่นรู้ในทางปฏิบัติธรรมรู้ในกรรมทำทางกายที่เราสัมผัสอยู่ที่เราร่วมอยู่ในขณะ ต่อหน้าต่อตาแวดล้อมเราอยู่รูปอะไรรถอะไรถึงอะไรเสียงอะไรหรือวัตถุวัตถุรูปพ้นโทษอยู่เสียงวัตถุเป็นเสียงมาเป็นรูปเป็นก้อนใหญ่โตมีรสสัมผัสอยู่ตัวตนของกระทรวงก็เห็นอยู่ชัดๆ 7 สีอยู่ที่ตัวตนขณะนี้ตัวรูปตัวล่างตัวก่อนตัวแท่งก็ตามสภาพเกิดราคะหรือไม่เกิดโทสะหรือไม่เราหลงอยู่หรือเปล่ากำลังหลงผิดว่าที่จริงเรามีกิเลสแต่เราก็ไม่รู้ตัวว่าเราเป็นกิเลสหรือเปล่าแต่เราก็ บวชให้เห็นชัดเจนว่าไม่ใช่โมหะด้วยและถ้ามันเป็นโลภะถ้ามันเป็นโทสะหรือเป็นราคะเป็นโทสะอยู่ก็จะต้องเห็นชัดๆถึงจิตรายละเอียดจิตในจิตเข้าไปถึงเศรษฐกิจรู้เวทนาในเวทนาอีกเพราะมันเป็นสุขหรือเป็นทุกข์ถ้าเป็นสุขเพราะเหตุสมสุขสมเป็นกามารมณ์เราก็จะต้องรู้ว่าเป็นสุขแบบเสพสมเป็นกามารมณ์มันเป็นการสนใจในรูปในรถในสิ่งที่สัมผัสอย่างนั้นอย่างนั้นอาจจะอร่อยใจอยู่ก็ให้รู้แม้ไม่ใช่กามารมณ์เป็นธรรมารมณ์คือเป็นสภาพ ต้องอยู่อย่างนั้นแหละเป็นอุปทานเป็นก้อนเป็นอัตตาเป็นสภาพจิตที่จะยึดถือเป็นสภาพจิตใจอยู่ไม่ได้เกี่ยวข้องกับลูกกะตาไม่ได้เกี่ยวข้องกับรถไม่ได้เกี่ยวข้องกับสิ่งสัมผัสไม่ได้เกี่ยวข้องกับสภาพของลูกจาก 5 รูปข้างนอกแต่มันก็ยังมีสภาพบ้านเราเองมีอยู่เองเหตุผลสุขสมเองในจิตของเรากลุ่มเองคิดเองฝันเองเออเองยึดเองหลงเองว่าเป็นสิ่งที่ควรยึดควรเอาเป็นความสุขรู้ว่ามันมีความสุขเรายืนยันแล้วก็ความสุขเป็นมายาถ้าเราเป็นความดีจิตใจของเราอยู่ในสภาพอย่างนี้มันก็พอได้ พ
อ่านต่อ
อเป็นได้ไม่ใช่ของเที่ยงด้วยแล้วขณะนี้ก็รู้สึกว่ามันว่างโล่งโปร่งตอนนี้ต้องคิดมากหน่อยตอนนี้ต้องไม่คิดตอนนี้จะรู้สึกว่าต้องทนนิดหน่อยตอนนี้ไม่ต้องทนแม้จะทนนิดทนหน่อยก็ทนได้โดยไม่ยากมันก็อยู่ในระยะสบายแล้วเรารู้ว่ามันมีเหตุอย่างนั้นมีปัจจัยอย่างนั้นมันจึงมีการทนหน่อยนึงเพราะหนาวมากหน่อยก็เลยทนหน่อยนึงใครจะเรียกมันว่าทุกข์ก็ได้แต่เราก็ไม่ได้คิดจิตใจอะไรไม่สงสัยอะไรเพราะเหตุอย่างนี้ปัจจัยอย่างนี้มันก็เป็นหน่วยรักเราจะขนขวายแม่งมันจะดิ้นรนค้นขวายไปหาผ้ามาห่มให้วันนั้นหนาไปทิ้งอะไรขึ้นไปอีกมันก็จะค่อยๆเพิ่มขึ้นแต่ถ้าไม่ขวนขวายขนาดนี้ทนไม่ได้ทนได้โดยไม่ยากจนได้โดยไม่ลำบากไม่ต้องไปเดือดร้อนไป คนอะไรเราก็พอใจแล้วเอาละพอได้ทนได้เพราะเหตุปัจจัยมันมีอยู่เราก็ถือว่าเราก็สบายแล้วอย่างนี้เป็นต้นมันก็รู้อยู่ที่เรามันก็เป็นจิตไม่ต้องยุ่งยากมากมายอะไรรู้จักที่จบแล้วทนได้แค่นี้ทนได้หนักขนาดนี้ก็ทนได้เบาขนาดนี้ก็ทนได้ร้อนขนาดนี้ทนได้แข็งขนาดนี้ทนได้อ่อนขนาดนี้ทนได้เพราะพระพุทธเจ้าท่านจึงจัดว่าอรหันต์ของท่านนั้นทนได้ต่อแดดน้ำลมฝนสัตว์เสือกลิ้นขาดสำนวนโวหารอย่างนี้มันหมายถึงความทนได้โดยไม่ยากต่ออะไรที่โลกอดทนไม่ได้อะไรนิดอะไรหน่อยก็ทนไม่ได้หรืออะไรหนักหนาอดทนไม่ได้แต่เราทนได้ หัวหมายความว่าพระอรหันต์ของท่านทนได้ต่อแดดน้ำลมฝนจะร้ายจะเลวยังไงก็ทนได้ตัดเชือกลิ้นขาดจะดุจะหยาบจะกล้ายังไงก็ทนได้อย่างนี้เป็นความหมายว่าเป็นพระอรหันต์แล้วเราทนได้แต่บรรยากาศอะไรก่อนเขาหนาวมากเขาทนไม่ได้แต่เราทนได้อย่างนี้เป็นต้นร้อนมากก็ทนไม่ได้ก็ทนได้จนมากก็ทนไม่ได้เราทนได้อันนี้ไม่อร่อยมากไม่อร่อยเลยเขาทนไม่ได้เราทนได้อันนี้เหม็นมากก็ทนไม่ได้หรอกทนได้เป็นเรื่องที่จะต้องรู้ความจริงตามความเป็นจริงแล้วเราก็ไม่ต้องเดือดร้อนยิ่งร้อน มาอะไรเราก็ไม่หวั่นไหวอะไรเร็วรวดเราเป็นผู้ที่อยู่ในสภาวะที่ไม่หวั่นไหวเร็วแล้วก็จะต้องเป็นหลักหาทางแก้ไขหาทางกดตรงไปได้มันจะเข้าใจชัดแจ้งถึงว่าเราจะอยู่ในสภาวะอย่างไรทุกอย่างเป็นสังขารเป็นองค์ประกอบประชุมกันอย่างมากละเอียดมากและเราก็จะรู้เท่าทันสิ่งอย่างนั้นตามความเป็นจริงแล้วเราก็ไม่วูบวาบกันไว้เป็นสุขเป็นสุขพระเวทนาเป็นทุกข์ของเวทนาแต่ก็ไม่หวั่นไหวอะไรมากมายนักเพราะการทรงไว้ซึ่งจิตที่มีปัญญาอย่างยิ่งและมีเกสรแข็งแรงเป็นเกย์โตก็โตจึงเป็นเรื่องที่จะต้องรู้จักคิดรู้จักเกมเศรษฐีรู้จักรูปที่เรารู้ได้ไงแต่รูปเศรษฐกิจพอรู้สึกผิดและเรา ใจสุภาพคำว่านิพพานโดยคำว่านิพพานนี้มันยากที่จะตายตัวลงไปของใครแต่ก็เป็นความที่เบาว่าง่ายของเราเป็นจุดตัดสินเป็นจุดจบเป็นจุดท้อเป็นจุดไม่มีปัญหาแล้วเราหมดปัญหาเราไม่สงสัยเราเข้าใจเราเป็นไปได้อยู่สบายแล้วจะทนบ้างไม่ทนบ้างเราก็สบายเราจะต้องเข้าใจแล้วเราจะต้องทราบเพียงพิจารณาต่อผัสสะพิจารณาต่อเหตุการณ์ตลอดเวลาไม่ประมาทให้มันมีสนิท 0 สนิทได้เชื้อตามก็ให้รู้ว่าเป็นเชื้อกามารมณ์ต้องล้างให้สะอาดเชื้อจึงจำเป็นสูงเป็นทุกข์อยู่ในธรรมารมณ์ก็ให้รู้ว่าเป็นสุขเป็นทุกข์จนไม่มีสุขไม่มีทุกข์เป็นสภาพก็มอง สบายแล้วจบแล้วตัดแล้วตัดสินแล้วไม่สงสัยแล้วพ้นวิกฤตอิจฉาแล้วหมดปัญหาแล้วจะมีอยู่ก็มีถ้าเข้าใจว่าเหตุนี้เป็นเป็นเรื่องที่จะเป็นประโยชน์สิ่งนี้จะเป็นการดำเนินไปดีเจริญดีก็เอาก็ทำถ้าเราจะตัดสินให้เกิดตัดสินให้สร้างสรรค์ตัดสินให้ปรุงอันนี้เป็นบุญเป็นอับคุณเป็นบุญญาเป็นบุญญาที่สังขารคือปรุงอย่างเป็นบุญในการชำระให้คนอื่นหรือเป็นการสร้างสรรค์ให้คนอื่นเราตัดสินใจจะทำทำทำทำทำทำทำจริงๆผู้ใดรู้ด้วยปัญญาอันยิ่งก็รู้ที่จบรู้ที่เกิดขึ้นที่ตายความเกิดความตายผู้นี้จะรู้ตอนลงไปในจิตวิญญาณตอนนี้ภาวะเวียนวน รู้สึกตัวประปาตักรู้สึกหิวอุบาทว์จะรู้ว่าการเคลื่อนไปเคลื่อนไปนั้นคืออะไรการเกิดที่เรียกว่าเกิดแท้ๆเรียกว่าอุบัติเหตุแปลว่าการเคลื่อนไหวเคลื่อนไหวก็จะมีสภาพเคลื่อนไหวเคลื่อนไปนั้นเพื่อไปสู่ที่ดีเราก็เรียกสุคะโตเรียกอย่างสูงส่งของพระพุทธเจ้าเรียกว่าคาถาเป็นผู้ไปเคลื่อนไปเป็นผู้ไปดีอยู่เสมอมันยิ่งกว่าคำว่าผ่านสถานะโสดมันยิ่งใหญ่เพราะจะเป็นผู้ไปอยู่เป็นทุกข์เกิดอยู่เกิดจากยิ่งใหญ่เหมือนพระพุทธเจ้าเป็นสถาปัตยกรรม Google เป็นพหูพจน์จะเป็นพระตถาคตขนาดไหนก็จะจงเป็นผู้ไปดีเป็นผู้เคลื่อนไปอย่างรู้ว่าเราไปอยู่เราจะเป็นผู้รู้เกิดรู้ดับแล้วดับกิเลสให้สนิทแต่เราก็เคลื่อนไปอย่างดีเราจะไม่สงสัยว่าไอ้นี่เป็นของใครในสิ่งที่ไปดีนี่ก็ไม่ใช่ของเราแต่เป็นสิ่งที่เกิดอยู่ในโลกเท่านั้นเราจะเข้าใจนิพพานด้วยความหมายชัดแจ้งที่เราจะต้องถ้าเราจะตัดสินให้ชัดแจ้งและอยากให้หลงแม้แต่เศษเสี้ยวของกามารมณ์แม้แต่เศษเสี้ยวของทำมาลงโดยเฉพาะกามารมณ์เป็นของยาเป็นเรื่องต้นเป็นของนอกก็ไม่สนิทเนียนซะก่อนแต่บริบูรณ์ ดีขึ้นเรื่อยๆน่าจะเหลือแต่ติดบ้างเป็นอนาคามีบุคคลและเราก็ยังล้างไม่หมดเข้าใจละเอียดลออยังไม่ท่วมหรอกธนาคารมันไม่เย็นกลับก็ได้ไม่ต้องบังเกิดในโลกมนุษย์โลกตามนี้อีกแล้วก็ไปจากนู่นนานอะไรก็แล้วแต่เหตุปัจจัยของตัวเองมันก็ยังเป็นได้แต่ถ้าใครจะเอาแน่ใจเอาเดี๋ยวนี้เลยเป็นอรหันต์เดี๋ยวนี้ไม่ต้องค้างคาเป็นธนาคารทำอารมณ์ใดๆโดยเฉพาะของภูมิทางจิตวิญญาณที่เหลือแต่ทางยังไม่มีปัญญาอันยิ่งใหญ่อย่างไม่ถึงยังสลายไม่ได้อย่างสนิทเด็ดขาดแล้วก็จงทำให้แก่ตนให้บริสุทธิ์บริบูรณ์เทอญโลกนี้โลกอย่างมนุษย์ที่มีรูปนามขันธ์ 5 เป็นสุรภาวงนี้แหละเป็นโรคที่จะทำให้ชมกันบริสุทธิ์บริบูรณ์ได้อย่างดี ขอให้เราเข้าใจในคำว่าพิจารณาและรู้อารมณ์ทุกอารมณ์อย่าประมาทตั้งแต่หยาบที่เราสัมผัสอยู่นอกนอกเป็นตัวตนพ่ออยู่ทั้งลูกทั้งด้านทั้งตัวทั้งจนทั้งประชุมอยู่อย่างนอกเป็นภายนอกกายเป็นกายในกายก็ตามต้องพยายามเรียนรู้และปลดปล่อยจนอยู่เหนือมันอย่างแท้จริงบริสุทธิ์บริบูรณ์และก็ต้องเข้าใจวินัยทุกอย่างจะต้องทำให้ลงตามวินัยแม้เราจะบริสุทธิ์ใจว่าเราไม่มีกิเลสอะไรตามรูปของวินัยและจงรักษารูปแบบรูปธรรมและอยากให้คนอื่นเขาคอยลำบากเมื่อดำเนินตามวินัยตามกฎตามระเบียบสิ่งนี้เราว่าอย่าไปคลุกคลีระยะห่างจากกล้องเราอย่าไปทำให้มันเป็นอย่างนั้นอย่างนี้นะ ต้องสงเคราะห์วินัยโดยสงเคราะห์รูปแบบไม่เช่นนั้นมันก็ไม่เจริญแล้วเราก็ถูกสู่ช่วงที่ผิดพลาดไปเปล่าๆและจะไปว่าเขาไม่เข้าใจเราเขาสู่ธุรกิจช่างหัวเขาเฉยๆทีเดียวมันก็เป็นการตัดปัญหาง่ายเกินไปถ้าขวนขวายทำได้ให้วินัยให้กดท่านบริสุทธิ์บริบูรณ์ได้มันก็เป็นประโยชน์สูงยิ่งในการสร้างสรรค์ที่เจริญยอดยิ่งขอให้กระทำให้สมส่วนตามลำดับตามลำดับจะเป็นไปถึงที่สุดที่สูงตามที่ว่ามีให้ได้เป็นขั้นเป็นตอนเราจะได้อย่างอาณาจักรที่เรียกว่าอาณาจักรของพุทธศักราชนี้ไปอย่างดีที่สุดก็คือเราจะมีเรี่ยวแรงและสังขารให้เป็นประโยชน์สูงสุดได้ [ไม่สามารถถอดข้อความได้]