230425-378 อภิณหปัจจเวกขณ์-พ่อท่าน-สันติอโศก-ฬ022.txt

สายอายตนะทั้ง 6 สายรู้จักรักษาอาหารและสามารถปรับปรุงได้ถึงวิญญาณแล้วก็ป้อนอาหารแก่วิญญาณเป็นวิญญาณที่ดีเป็นวิญญาณที่ได้ทั้งรอบขึ้นเรื่อยๆๆเป็นจิตที่สะอาดขึ้นเรื่อยๆเสมอๆนั่นคือเราได้กระทำผลสูงทั้งข้าง สูงข้างในก็ได้ผลอย่างแท้จริงนี่เป็นการกระทำที่มีผลสูงสุดรวมลงแล้วถ้าใครเข้าใจกรรมวิธีอย่างมีพระสัมมาสัมพุทธเจ้าท่านจะเรียกชื่อนี้ว่าจะเป็นประธานคือการปฏิบัติตนมีสติสัมปชัญญะควบคุมแล้วก็สังวรอินทรีย์ทั้ง 6 มีความแยบคายรู้เท่าทันทั้งภายนอกเรียกว่าตายภายนอกกายทั้งกายในทั้งจิตวิญญาณทั้งอารมณ์ต่างๆที่ทรงอยู่เรียกว่าทำมาลงและรู้ความหมายของความถูกต้องที่แท้จริงเป็นธรรมหรือเป็นธรรมหรือเป็นสุจริตเป็นทุจริตที่แท้จริงเรียกว่ารู้ธรรมในธรรมรู้ความสูงความต่ำรู้ชั้นเชิงที่สลับซับซ้อน ชั่วอย่างแท้จริงไม่ 6 เขมรตีลังกาถูกหัวถูกหางถูกกลางถูกปลายไม่สับสนผู้นั้นเรียกว่ารู้ธรรมเป็นผู้มีปัญญารู้จักขั้นตอนชั้นเชิงของธรรมะซึ่งในคำซ้อนในสภาวะที่มันซ้อนกันเรียกว่าคัมภีร์เราพาโสภาหมุนรอบถึงตอนมิตรภาพที่มันสลับซับซ้อนลึกซึ้งเข้าไปลึกซึ้งเข้าไปแล้วมันจะสลับซับซ้อนแต่ผู้ที่มีปัญญาก็รู้เท่าทันว่าอะไรนอกอะไรในอะไรต่ำอะไรสูงอะไรก่อนอะไรหลังเป็นชั้นเชิงเข้าไปในนี้เรียกว่าแทงทะลุธรรมในธรรมขึ้นไปมากตอนโดยเฉพาะชั้นเชิงนั้นก็จะเกี่ยวข้องกับวัตถุไปเกี่ยวข้องกับลูกกับน้ำเกี่ยวข้องกับจิตใจและเราก็จะพยายาม ปรับปรุงตนแล้วก็เป็นอยู่ได้โดยการทำกายทำบัญชีธรรมโนได้อย่างอยู่เหนือสามารถที่จะเป็นผู้ที่บังคับวัตถุกำหนดวัตถุและบังคับใจกำหนดใจไม่ใช่กำหนดให้ปรุงไม่ใช่กำหนดให้สร้างในกให้กระทําอรหันต์แต่เก่งในทางสร้างในทางสามารถใช้จิตใจเหนือโลกแบบสร้าง ชาวเขาถ้าให้แข่งขันชนะเขาอย่างนั้นไม่ใช่มาตรการที่จะมากำหนดชี้บอกว่าเป็นพระอรหันต์พระอรหันต์ไม่เก่งถ้าอย่างนั้นก็ไม่ไม่ไม่ไม่ไม่ไม่มีปัญหาอะไรแต่พระอรหันต์จะเก่งสร้างด้วยก็ไม่แปลกอีกภาษาสามารถทำได้แต่อันนั้นไม่ใช่เครื่องชี้วัดไม่ใช่เครื่องชี้บอกว่าพระอรหันต์จะเป็นอย่างนั้นได้อย่างนั้นแต่พระอรหันต์จะเก่งทางจิตที่สามารถมีจิตอยู่เหนือโดยการสามารถระงับหยุดได้นะครับได้ไม่ให้สิ่งที่มันกระทบสัมผัสนี้เข้าไปตรงเข้าไปปนเข้าไปมีฤทธิ์เดชจนกระทั่งเราตกเป็นภาพอย่างนั้นดีกว่าความสามารถของพระอริยเจ้าเราจะต้องเข้าใจเป้าหมายที่ชัดแท้และก็ฝึก เอาแล้วก็รู้ที่เป็นไปได้เพราะคำว่าอยู่เหนือโลกนี้มันก็คือเหนือโลกแห่งกายและจิตของเราที่มันจะแยกกันไม่ได้ตรงกายก็จะต้องเป็นทวารรับแล้วก็สืบโยงไปถึงจิตจะปรุงเป็นอะไรก็อยู่ที่จิตจะทุกข์จะสุขก็อยู่ที่ 7 จะสามารถให้มันมาครอบงำเราหรือว่าเราจะอยู่เหนือมันก็อยู่ที่จิตแล้วเราจะมีปัญญารับเอามากรับเอาน้อยอย่างไรก็จิตแต่เราเป็นผู้ที่จะกำหนดความพอมันโดนกำหนดความมักน้อยเรียกว่าตัวเราจะต้องไปกำหนดความสงบหมายความว่าเราสงบได้หยุดได้นิ่งได้ราบรื่นได้ไม่เดือดร้อนมาในคลุกคลีหรือไม่เกี่ยวข้องไม่หลงสวรรค์พระสังฆทานเราก็ไม่หลงสวรรค์ไม่เกี่ยวข้องในทุกปีได้หรือแม้จะ อยู่จิตใจเราก็ไม่พ้นตรงไม่ทุกข์ไม่เคลียร์ไม่เกี่ยวไม่เกาะแตะยังไงฉันก็ไม่มีเกี่ยวกับไม่คลุกคลีนี่ไม่ๆๆไม่ไปปนกับเขาเราก็อยู่ส่วนเราจิตใจของเราสะอาดอยู่อะไรอื่นๆจะมาแตะพยายามที่จะมาแตะมาคลุกมะพร้าวยังไงมาเกี่ยวข้องยังไงจิตใจของเราก็ยังสะอาดทรงตัวอยู่ได้ไม่มีเรื่องที่จะต้องไปวอกแวกหวั่นไหวอะไรเลยอย่างนี้เรียกว่าพูดตรงคุณมุ่งมั่นคงทำได้อย่างบริบูรณ์เป็นวิมุตที่แท้เป็นอิสระศึกษาปริญญาพลังจิตอันขาวรอบได้แม้อะไรจะมาเปื้อนมันก็ไม่เปื้อนไม่ปรุงก็ไม่ได้ไม่พ้นก็ไม่ได้เราก็สะอาดอยู่สะอาดอยู่อย่างนั้นนี่เป็นความอยู่เหนือเป็นความมีฤทธิ์เดช มีกำลังมีการมีอินทรีย์มีภาระที่แท้อะไรจะต้องรู้ที่หมายอันนี้ต้องอ่านผิดตัวจิตตัวใจร้ายเรียนตลอดเวลาในการประพฤติเพราะฉะนั้นเมื่อเราเห็นผู้ใดประพฤติอยู่ในฐานะใดก็ตามขอบคุณจงเห็นได้ก็ดีใจด้วยกันที่ภูมิภาคเพียงหนอถ้าผู้ใดไม่รู้ท่านรู้ตอนก็บอกเขาคันนั้นทำได้แล้วก็วางไปเสียผู้รู้จะวางเองไม่จำเป็นต้องมาซ้ำที่ซ้ำแซะเหมือนกับเด็กคัดกไก่แล้วเราก็ยังบังคับกไก่อยู่อีกเราไม่เรียนครับกไก่แต่เราจะรู้ว่าเราทำขั้นสูงตอนลงไปมีอะไรต่ออะไรได้อีกเราจะต้องเข้าใจอย่างชัดเจนเราจะได้เป็นผู้ไม่หยุดอยู่กับที่หรือว่าไม่ก้าวหน้าเลยอย่างนี้ไม่ใช่แต่เราจะเป็นผู้ก้าวหน้าเลื่อนขึ้นเลื่อนขึ้น สุดท้ายจบแล้วทีนี้เราจะทำขั้นตอนไหนเราก็จะทำมาทีเราจะทำขั้นตอนอนุบาลให้แก่คนชั้นอนุบาลเขาดูบางทีเราจะช้ำซ้ำชั้นสูงให้กับชั้นสูงก็เป็นประโยชน์ขึ้นไปถ้าเราก็จะกระทำตามขั้นอนุโลมปฏิโลมเป็นสภาพของผู้ที่จะช่วยเหลือตัวปลาผู้อื่นถ้าไม่ได้ทำเพื่อท่านแต่ท่านทำเพื่อผู้อื่นอย่างนี้เราก็จะต้องเข้าใจให้ได้แต่เราเองก็จะเป็นทุกข์เป็นอย่างนั้นแต่ถ้าเรายังไม่ถึงขั้นนั้นอย่าหลบเลี่ยงอย่าขี้โกงแต่ต้องไม่โฟกัสกับตัวเองจะต้องรู้สึกของตัวเองให้ชัดไม่เช่นนั้นและกลายเป็นคนเฉโปเป็นคนขี้โกงซ่อนแสงเป็นโจรบัณฑิตยิ่งชรายิ่งซ่อมแซมเอาเปรียบแล้วก็หลอกตัวเองและหลอกชาวบ้านเขาด้วยแบบนี้มันเลว 2 ชั้นตัวเองก็เลวอยู่แล้วก็หลอกคนอื่นให้เขาเร็ว กลายเป็นหลอกแฝงหลอกแฝงเข้าไปเรื่อยถ้าแบบนี้บาปมากพยายามพึ่งตัวเองให้ดีมันแม้แต่รูปแบบแม้แต่พิธีกรรมแม้แต่เรื่องอะไรก็ตามแต่นั้นเราจะต้องระลึกถึงไม่ได้ว่าสิ่งนั้นสิ่งนั้นเป็นเครื่องหมายที่ทำให้เราสะดุดและสำนึกให้เราได้สำนึกว่าเราควรจะปฏิบัติตนเพิ่มขึ้นนะเห็นของคนอื่นก็ดีหรือตัวเราเองก็ดีแล้วทำอันนี้ไม่ใช่ทำแต่ว่าสักตามจารีตแต่เราทำเพื่อที่จะให้เกิดการชำระให้เกิดการเรียนรู้ที่ลึกซึ้งยิ่งขึ้นให้ถูกตรงตามศักยะทิฐิตามสิ่งที่เราเองจะต้องปราบปรามตามที่เราเองจะต้องกระทำตรงกรรมฐานส่งเนื้อร้ายที่เรามีเราจะต้องชำระเงินจะต้องล้างเราจะต้องทำให้มันจางคลายทำให้ เพราะงั้นจัดการกระทำใดๆก็อย่าสักแต่ว่าให้เป็นศิลปะปรามาสเป็นแต่ว่าเราทำรูปแบบนั้นเราทำพิธีการนี้ทำอย่างโน้นอย่างนี้โดยไม่สะดุดโดยไม่สำนึกและไม่มีบทปิดเครื่องไม่มีการกระทำงานให้แก่ตนเองโดยการปฏิบัติธรรมนั่นเองไม่มีการปิดเครื่องในการประพฤติเพียรอย่างนั้นใช้ไม่ได้ก็ขอยามก็ขอเตือนให้ทุกคนเข้าใจในทุกๆบทบาทในทุกอิริยาบถทั้งพิธีการทั้งรูปแบบต่างๆให้ขอให้เป็นประโยชน์แก่เราเพื่อเราจะได้สูงขึ้นสูงขึ้นถ้าทำได้ดังกล่าวแล้ว