230319-363 อภิณหปัจจเวกขณ์-พ่อท่าน-สันติอโศก-ฬ022.txt
เนื้อหาในไฟล์
วันพุธที่ 19 มีนาคมพุทธศักราช 2523 ตอนเย็นนี้ไปพ่อท่านพระโพธิรักษ์นำพิจารณาธรรมะปัจจะเวกก่อนฉันที่พุทธสถานสันติอโศกถ้าผู้ที่ได้มาบำเพ็ญได้มาปฏิบัติเพื่ออยู่ในที่นี้แล้วแต่เราพูดแต่ละคนก็จะได้เห็นประโยชน์ได้รับผลของตนผลอันเป็นไปเพื่อความหน่ายคลายเป็นไปเพื่อความสงบระงับเป็นไปเพื่อความยุติธรรมแล้วก็มีพลังงานมีการงานได้ในการสร้างสรรค์อยู่ในตัวเราก็สบาย เราก็เป็นคนมีค่าถึงจะชื่อว่าเป็นผู้ประเสริฐหรือเป็นมนุษย์โสเป็นผู้ที่สูงเป็นผู้ที่มีจิตใจอันเลิศที่ระงับในส่วนที่ระงับและสร้างสรรค์ในส่วนที่สร้างสรรค์โดยไม่ได้มีความเห็นแก่ตัวเป็นผู้ที่เสียสละอย่างจริงได้ถ้าเราเคยติดยึดอย่างนี้กันมามากที่เราติดเรายึดในสิ่งที่เราเห็นว่าเป็นตัวของตัวเป็นสิ่งที่ได้ของตัวแต่เราก็หลงหอบหลวงแย่งชิงแม้ที่สุดสะสมกักตุนกอบโกยเป็นชีวิตอย่างผู้ชุมชนอย่างคนโลกโลกเป็นกันมานานต่อปัจจัยต่อสิ่งต่างๆที่ในโลกมีในโลกเป็นแล้วก็ในโลกสร้าง ขึ้นมาหลอกล่อกันเราได้เรียนรู้แล้วเราก็ได้บำเพ็ญกันรู้ตั้งแต่หยาบตั้งแต่ต่ำง่ายๆจนกระทั่งละเอียดขึ้นมาละเอียดขึ้นมาจนเราหลุดปล่อยไปจางคลายไปได้แม้จะยังไม่สนิทขาดแม้จะยังเหลือเชื้อเป็นรูปราคะอรูปราคะอยู่บ้างซึ่งเป็นสังโยชน์เบื้องสูงเราก็เป็นผู้ที่ได้แน่ใจแล้วว่าเราจะไม่เวียนกลับไปทุกทีอีกแต่ก็ไม่ใช่สิ่งที่น่าไว้ใจพระพุทธเจ้าจึงไม่ยืนยันว่าเป็นอรหัตผลอาจเป็นสังโยชน์เบื้องสูงในฐานของอนาคตจะต้องแน่ใจอย่างเกลี้ยงเกลาสะอาดความแน่ใจมั่นใจของคนนี้แน่ใจว่าเราไม่เวียนปรับได้ไม่กลับไปเกิดอีกหรอกสำหรับเรา แต่มันก็ยังมีเชื้อที่มันจะก่อจะเกิดได้อีกในฐานของสิ่งที่มันเหลือเชื้ออันนี้เป็นสิ่งที่ยังไม่น่าไว้ใจอย่างบริสุทธิ์บริบูรณ์ยังไม่ตัดสังโยชน์วัดระดับความละเอียดละออของศาสนาพุทธจึงมีชั้นตอนที่จะต้อ
อ่านต่อ
งไม่ให้เหลือเชื่อให้หมดสนิทเราจะพอสบายเป็นได้โดยไม่ยากเป็นได้โดยไม่ลำบากเหลือเชื้อราขาวนั้นมันก็สบายพอสมควรมันไม่หนักหนาเหน็ดเหนื่อยต้องกดต้องคมต้องทรมานต้องเดือดร้อนอะไรจนเกินการมันก็เป็นไปได้จริงเพราะฉะนั้นความสบายของพวกเราเนี่ยเป็นความสบายได้กันมิใช่น้อยแล้วในสิ่งยับๆง่ายๆซึ่งเรา บอกกับใครได้ปฏิญาณก็ได้ฉันไม่ไปเอาฉันไม่เวียนกลับหรอกแต่แท้จริงมันยังไม่สิ้นขาดถึงรูปราคะอรูปราคะยังมีเศษลูกบ้างอ่ะรูปบ้างซึ่งเป็นสิ่งที่อนุสัยอาสวะอันลึกซึ้งเราจะต้องเก็บกวาดกันเรื่องจริงจะปฏิญาณว่าเป็นอรหัตผลหรือวิมุติบริบูรณ์วิมุตที่สุดเนี่ยมันจะต้องแข็งแรงอย่างจริงจังเพราะงั้นเราจึงต้องอาศัยความสุขคุ้มประณีตเก็บกวาดไปจะต้องกระทบสัมผัสดูอย่างละเอียดอย่างลึกซึ้งแต่เราถึงจะได้เห็นได้ถูกใจเจ้าหนี้มันเล็กๆน้อยๆแล้วมันมีอึดอัดมันมีแม้สุดท้ายก็ได้ดูถึงขั้นคำว่าสัจจะเนี่ยคือมันยังฟุ้งมันยังลอยมันยังหวานยังไหว มันยังมีเศษอโศกอ่ะหรือว่าวิรัชเป็นส่วนที่ทำให้เราหงุดหงิดนิดๆมองหน่อยๆเป็นสิ่งที่ยังมีสภาพเนี่ยเป็นกิเลสนี่แหละภาษาเข้าใจใหญ่ๆว่ากิเลสวิริยะก็แปลว่าไม่ใช่กิเลสเหมือนกับแปรรูปว่าอัดรูปรูปคือรูปใส่เข้าไปหมายความว่าไม่ใช่รูปถึงไม่ใช่รูปมันก็เป็นรูปนั่นแหละแต่ว่ามันละเอียดอย่างนี้เป็นต้นระยะของอโศกกะลานี่เหมือนกันซึ่งเป็นฐานของจิตเป็นฐานของวิญญาณอย่างละเอียดผ่านขั้นไม่หวั่นไหวแล้วผ่านท่านพุทธสาโรกับถ้ามีจิตตังยัดสังฆกรรมปฏิแล้วยังมีประสบการณ์ยังจะต้องพิจารณา 2 ฐานจึงจะเขมะถึงจะอยู่อย่างเกษมอย่างแท้พร 2 ฐานกล่าวถึงขณะนี้เราจะต้องเข้าใจรายละเอียดละออเก็บกวาดให้ดีเราเป็นอยู่ได้ทำงานทำการสัมผัสอะไรต่ออะไรต่างๆนานาพวกนี้เป็นเครื่องทดสอบเป็นเครื่องทำให้เกิดความมั่นคงจะเรียกว่าเราสร้างสมาบัติก็ได้คือสร้างสมาบัติต้องพยายามทำให้มันมั่นคงแน่นอนขึ้นจนกระทั่งชีวิตติดจนกระทั่งวุฒิฐานะสลับกลับไปกลับมาจะเพิ่มก็ได้จะสัมผัสจะทุกทีจะเกี่ยวข้องก็ได้จะห่างจะหยุดจะเว้นก็ได้พื้นฐานหมายความว่าเราจะขยันก็ได้เราจะมีพฤติกรรมอย่างนี้อย่างนี้อยู่หรือเราจะไม่ ภาพห่างไปนานก็ได้กลับมาเป็นอีกอย่างเก่าก็ได้โดยที่เราเองไม่มีอารมณ์ของกิเลสตัณหาอุปทานใดๆเลยเป็นสิ่งที่รู้เห็นอยู่เหนือมันอย่างชัดเจนนี่เป็นเรื่องสุขุมเรื่องประณีตอย่างแท้จริงและเมื่อผู้ใดเข้าใจผู้ใดเป็นไปได้ด้วยดีก็ต้องอาศัยสิ่งที่จะต้องประพฤติสัมมารามองค์ 8 สั่งสมมีความเห็นสัมมาทิฏฐิที่ชัดเจนมีสัมมาวายามะมีความพยายามที่ถูกต้องมีสัมมาสติที่ระลึกได้อยู่รู้ตัวพิจารณาแล้วก็เรียนรู้จิตไปเรื่อยตลอดเวลาเป็นสติปัฏฐานยืนเดินนั่งนอนทำงานทำการมีอย่างโน้นอย่างนี้มีอะไร มันจะดูเรียบร้อยมันจะดูแนบเนียนจะได้ไม่เกินไม่เกินนิ่งสนิทคนอื่นมองข้างนอกบางทีนี่มองมองยากด้วยซ้ำเมื่อสูงขึ้นเมื่อไหร่ตั้งมั่นอย่างแท้จริงแล้วเราจะพูดแก้ไขโต้ตอบไปในขณะทันทีก็ได้ไม่พูดซะให้คนอื่นเขาเพราะเขาพูดไปแล้วเขาจะเข้าใจไม่ได้เราก็วางเฉยนี่ไม่พูดไม่โตไม่ตอบใครจะกล่าวตู่ยังไงเราก็เฉยแท้จริงเรารู้จิตของเราอยู่ว่าจิตของเราไม่มีเศษละเอียดอะไรแม้แต่อโศกเขาอยู่ในชาติก็ไม่มีแม้แต่อุปสรรคแม้แต่รูปราคะอรูปราคะอะไรเราก็ไม่มีแล้วเราก็ไม่ถือดีไม่มีมานะไม่มีอุปสรรคอะไรที่จะต้องไปตีกลุ่มที่เคืองคนอื่นหรือว่ามีเศษผงเศษอะไรของเราก็ไม่มีอย่างนั้นก็ เอียงเข้าไปหาวิมุตหรือว่าเราจะเรียกว่าวิมุตได้นี่เป็นฐานอันสูงที่เราจะต้องสั่งสมเราอย่านึกว่าเราได้ฐานฐานหนึ่งแล้วแล้วเราก็เลยอวดดีหยาบๆคล้ายๆอยู่เราไม่พยายามที่จะรู้ให้มันลึกขึ้นไปอีกนั่นน่ะอย่าไปหลงว่าเราเองเราบริสุทธิ์บริบูรณ์ความบริสุทธิ์ความบริบูรณ์ของศาสนาพุทธนั้นจึงไม่ใช่เรื่องเล่นๆผู้ที่อยู่ณที่นี้แม้จะได้ฐานต้นนึงแล้วแล้วก็อาศัยกลุ่มอาศัยผู้ที่สูงผู้ที่นำทางไปได้ดีพาเป็นพาอยู่พามีกิจการแต่มาอาศัยจะเป็นฝ่ายชายก็ดีฝ่ายหญิงก็ดีมันยังขาดความสุขกับบางคนก็ไม่เอาแล้วบ้าน 2 เรือนชานมาทำงานทำการอะไรอยู่ณที่นี้ ก็เป็นผู้ที่มีกิจกรรมมีการงานมีสัมมาสัมมาสังกัปปะแม้จะไม่ได้ดำรินึกคิดอะไรเองเป็นตัวตนเขาแต่เราก็มีสังกัปปะของเราที่เราจะพึงกระทำวันหนึ่งคืนหนึ่งเรามีหมู่มีกลุ่มพระธรรมมีบัณฑิตมีผู้รู้มีวิญญูชนมีอาจารย์นำพาทำโน่นทำนี่เราก็ทำเป็นกรรมกรรมต่างๆนี้เราแน่ใจหรือใครจะไม่แน่ก็ตามแต่อาตมาเองว่าแน่ใจเพราะผู้ที่อยู่ที่นี่แม้จะเป็นฆราวาสแม้จะเป็นอาคารสุขะที่มาอยู่ที่นี่แล้วนี่ที่นี่แล้วก็ทำงานกับที่นี่ที่นี่พาทำอาตมาแน่ใจว่างานที่พาทำนี่เป็นงานกุศลเป็นงานอันดีงานนี้เป็นสัมมาอาชีวะแม้กระทั่งราเมนลาพังนิธิคิงโซ เราไม่ได้ทำงานนี้เพื่อแลกลาภไม่ได้แลกอะไรเราไม่ได้ไปหาเงินหาทองเพราะฉะนั้นผู้ที่อยู่ณที่นี้เป็นอาคันตุกะก็ดีเป็นฆราวาสก็ดีที่มาปฏิบัติบำเพ็ญอยู่ในนี้แล้วก็ช่วยการใช้งานทำงานทำการนี้จงรู้ค่าของสัมมาอาชีวะรู้ค่าของงานอาชีพหรืองานการจัดทำสัมมากัมมันตะที่นี่บ่มีค่าอาตมาขอยืนยันว่าอาคันตุกะหรือผู้ที่ประพฤติบำเพ็ญที่นี่แม้ไม่ได้เงินไม่ได้ทองแลกเปลี่ยนอะไรมานั้นยังมีอาชีพที่ดีกว่ารัฐมนตรีหลายคนที่ยังมีการแลกเปลี่ยนที่ยังมีการโกงยังมีการทำที่ไม่เข้าทางเพราะใครจะมาบอกว่าคนที่นี่ไม่มีค่าเป็นผู้ที่ปฏิบัติอยู่ณที่นี้ไม่ได้อะไรไม่ได้เงินไม่ได้ท้องไม่ได้ลาภไม่ได้ยศอะไรเนี่ยนี่แหละเป็นของสูง ไม่ใช่เป็นได้ง่ายๆสำหรับคนแต่ถ้าพูดได้ยังคิดเห็นว่าตัวเองนั้นไม่เหมาะสมจะอยู่ที่นี่อยู่ที่นี่แล้วเราทำงานทำการก็ยังประกอบบาปแล้วยังมาทำโน่นทำนี่อะไรต่ออะไรเหลือกำลังวังชามันผิดผิดเพี้ยนๆบ้าๆควรจะออกไปทำงานที่อื่นก็จงรู้ฐานะของตัวว่าตัวไม่เหมาะสมตัวอยู่ที่นี่ตัวก่อนแต่บาปแต่ถ้าใครบริสุทธิ์ใจทำงานอยู่ที่นี่แล้วเข้าใจมีปัญญารู้แล้วก็ทำงานรู้ค่าของงานอยู่จะทำงานอยู่ที่นี่แม้วันหนึ่งคืนหนึ่งเราได้งานขนาดนี้ขนาดนี้อาตมาขอยืนยันว่างานถ้าตีราคาแล้วงานที่นี่เป็นงานที่หาค่าบ่มิได้มีราคาเทียบทางโลกไม่ได้อย่าไปเข้าใจผิดยาสัดทรายยาววันไว้อย่าเข้าใจว่าเราทำงานที่นี่แล้วมัน ค่าอะไรจะไปหาเงินหาทองหายศหาล่าก็ได้มันเป็นค่าที่สูงส่งนั้นน่ะถ้าคุณยังหลงอยู่แล้วถ้าคุณรู้ว่าอยู่ที่นี่แล้วคุณก็ทำลายหรือว่าคุณทำบาปมากกว่าจะออกไปก็ก็ตามใจจะออกไปทำงานที่อื่นจะออกไปทำอะไรก็ได้ที่อื่นแต่ถ้าคุณไม่ได้ทำบาปอะไรถ้าสงสัยว่าเราทำนี่มันไม่ดีมันเป็นบาปเป็นภัยหรือเปล่าก็ปรึกษาหารือพระผู้ใหญ่หรือว่าที่พม่าหรือว่าเณรหรือว่าผู้ที่เรานับถือที่จะรู้จะพึ่งรู้พึ่งเข้าใจปรึกษาหารือก็ในเมื่อเราบริสุทธิ์ใจและรับผู้ใหญ่ก็รับรองก็รู้ก็เข้าใจแล้วว่าเขาชี้ให้เห็นได้แล้วว่ามันไม่ใช่สิ่งที่เป็นบาปเป็นภัยอะไรและเราก็ทำสบายใจดีอยู่แล้วก็มีกรรมเป็นกุศลอยู่อย่างนี้เราก็สนิทเราก็สงบแล้วก็สบายวันหนึ่งคืนหนึ่งถึงเวลาพัก ถึงเวลาเพียรก็เพี้ยนเราทำได้ดีอยู่อย่างนี้แล้วเรามั่นใจแล้วคุณอย่าไปสงสัยอย่าไปหลงใหลอะไรผิดผิดพลาดรับสายไปๆมาๆไม่เครียดไม่แพ้ไม่แน่ไม่นอนกลายเป็นคนโลเลจับจดแล้วจะไม่ได้อะไรเพราะฉะนั้นก็ขอให้พิจารณาแต่ละบุคคลที่มาอยู่ที่นี่มาพึงเพี้ยนมาพึงเป็นมาพึ่งไปต้องทำความเข้าใจให้ดีใครที่เข้าใจไม่ดีเข้าใจไม่ถูกมีทิฏฐิอันยังไม่เป็นสัมมาทิฏฐิยังเป็นมิจฉาทิฐิอะไรเปรี้ยวๆเพี้ยนๆอะไรอยู่พึงพิจารณาให้ดีอย่าเข้าใจผิดอย่าทำอะไรออกนอกลู่นอกทางมาพูดที่มาดีแล้วจงอยู่ดีจงเป็นสุขเถิดผู้ที่ยังไม่ดียังไม่มีศีลยังไม่บริสุทธิ์ในศีลยังไม่มีสัมมาทิฏฐิจะมาทำสมาธิให้ดีมีศีลให้ นี่ก็คือก็ทำให้มันเป็นปกติเหมือนอย่างที่พูดจากต้นแล้วว่าเราเป็นปกติได้ภายนอกฐานสูงของพระอนาคามีสามารถที่จะทนได้โดยไม่ยากทนได้โดยไม่ลำบากเห็นข้างนอกมาดูเป็นปกติไม่เดือดไม่ร้อนแต่ข้างในยังมีเศษมีเสี้ยวนี้ยังไม่ใช่ปกติอันบริบูรณ์ของศีลที่เป็นความหมายคำว่าปรกติบริบูรณ์เป็นนิพพานเป็นสีเลนนั้นพูดจริงยันติฤาษีนี้เป็นเครื่องนำไปถึงนิพพานเพราะฉะนั้นเมื่อไปถึงนิพพานแล้วเราก็จะเป็นสีและบุคคลคือเป็นบุคคลที่มีความปกติในการทุกเมื่อและมีความปกติทั้งนอกและในในไม่มีอะไรหวั่นไหวภายในไม่มีอะไรที่จะมีเศษครูบาพระรูปปราคอะไรไม่อุทธัจจะด้วยไม่มีมานะไม่มีอุจจาระสังโยชน์รู้อยู่ ไม่เป็นอวิชชาเลยเป็นวิชาอย่างบริสุทธิ์บริบูรณ์รู้เท่าทันอยู่ได้อย่างสนิทนิ่งผู้นั้นเรียกว่าเป็นปกติถึงจิตจิตมีอัตโนมัติมีปกติบริสุทธิ์บริบูรณ์และสบายอยู่วางได้สบายได้แม้จะทำงานหนักก็รู้หนักเหนื่อยแล้วก็พักไม่เหนื่อยแล้วก็ทำต่อเรารู้ค่ารู้คุณของมันอยู่อย่างดีผู้นี้มีศีลอันบริสุทธิ์บริบูรณ์เป็นศีลอันถึงที่สุดที่แปลกันอย่างสูงสุดว่าปกติอย่าเข้าใจว่าศีลนี้เป็นปกติอย่างโมเมๆมีการบังคับอธิบายกำลังขยายกำลังทำความเข้าใจกันอยู่ศึกษาให้ดีเราศึกษากันมานานศีลนี่แล้วก็ประทับกันมาตั้งแต่ต้นหยาบๆตั้งแต่อธิบายว่ามันเป็นหลัก มันเป็นหลักหินมันเป็นคำอธิบายเป็นเรื่องที่จะขัดเกลาเราเป็นสิ่งที่จะต้องสังวรระวังเป็นองค์ประกอบการประพฤติประพฤติไปจนกระทั่งมันจะเป็นอันที่จิตเป็นอธิปัญญาจนเราเกิดจิตสูงสุดเป็นอธิจิตแน่นอนไม่หวั่นไหวจนมีอธิปัญญามีปัญญาอันรู้แจ้งแทงทะลุบริสุทธิ์บริบูรณ์เข้าใจอย่างแท้จริงรู้จิตเห็นจิตเป็นอนุตตรจิตเป็นสมาธิและจิตเป็นวิมุตติจิตเป็นจิตอันบริบูรณ์เหนือจิตอื่นแล้วก็เป็นจิตที่มีประโยชน์พรั่งพร้อมทั้งตั้งมั่นเป็นสมาธิตั้งสมาธิแบบที่เรียกว่าบริบูรณ์เป็นประโยชน์อยู่จริงๆจึงจะเป็นวิมุตแท้บริสุทธิ์บริบูรณ์ก็ขอให้เรียน อย่าประมาทให้ละเอียดลออถึงที่สุดแล้วเราจะเป็นผู้ที่เป็นประโยชน์สูงสุดทั้งตนและท่านบริสุทธิ์บริบูรณ์ดั่งที่พระพุทธเจ้าท่านตั้งเจตนารมณ์เอาไว้แล้ว