201018-128 พุทธประวัติจากพระโอษฐ์ ตอน128-พ่อท่าน-สันติอโศก-ฬ010.txt

โฟลเดอร์สมณะโพธิรักษ์ - พุทธประวัติจากพระโอษฐ์ ตอน 1-202 (ปี 19-20-21)MP3 ถอดเสียงแล้ว รอตรวจอักษร
ประเภทไฟล์เอกสาร (text/plain)
ขนาดไฟล์171 KB
วันที่แก้ไข17 พฤษภาคม 2568

เนื้อหาในไฟล์

อังคารที่ 18 ตุลาคมพุทธศักราช 2520 จากนี้ไปพ่อท่านพระโพธิรักษ์อบรมทำวัตรเช้าณพุทธสถานสันติอโศกดังต่อไปนี้วัดกันต่อได้มันใหญ่ถึงการบรรทมหรือการกระทำหรือการนอนมาหลายคราวแล้วก็ได้เน้นถึงการนอนอย่างสถาปนซึ่งเป็นการนอนชั้นสุดเป็นธรรมในธรรมเป็นธรรมดาที่ฐานอันลึกซึ้งไม่ได้เกี่ยวข้องกับลูกไม่ได้เกี่ยวข้องกับการนอน หงายนอนตะแคงซ้ายตะแคงขวาหรือว่านอนคว่ำอะไรไม่ได้มีไม่ได้เกี่ยวข้องกับรูปแต่ว่าคำว่าการนอนอย่างตถาคตนั้นน่ะนอนโดยเป็นไม้เอาจิตเป็นสำคัญจะอยู่ในรูปอะไรก็ตามเราจะยืนเดินนั่งหรือแม้จะนอนอยู่หรือแม้จะนอนอยู่ในท่านอนหงายเป็นเปรตไอ้ญาติเรามีทานก็ถือว่าจะถามคนที่จะนอนอยู่ตะแคงซ้ายเป็นกาวมาโพคีใส่ยากเราจะนอนในอีกอย่างนั้นรูปนั้นแต่จิตเป็นฌานก็ เป็นการนอนอย่างตถาคตหรือจะนอนอย่างสีหะไสยาสน์แขนขวาแสดงทับขวาซ้ายขึ้นเป็นสีอาศัยญาติเท้าหรือเท้าจิตเป็นจิตของผู้มีฌานถ้าจะนอนอย่างนั้นก็ยังเป็นการนอนอย่างตถาคตหาในการนอน 4 อย่างที่ท่านอธิบายไว้ไม่ได้มีคำว่าเดรัจฉานใส่ญาติคือนอนสภาพท่านอนคว่ำเป็นรูปหนึ่งได้ที่ผมเคยพูดถึงรูปนอนคว่ำไม่มีและโดยจริงก็เป็นรูปที่ทรมาน นอนคว่ำนอนยังโง่คนธรรมดาที่รู้ที่ได้มีสภาพเป็นคนเป็นมนุษย์ผู้นั้นก็ไม่ๆๆไปนอนหรอกนอนคว่ำมันจะมีสภาพรูปของการนอนหงายนอนตะแคงซ้ายนอนตะแคงขวาบ้านั่นแหละส่วนจิตนั้นก็มีจริงเป็นจริงเป็นสภาพมีชาญและได้อธิบายถึงสภาพคำว่าทานอย่างลึกซึ้งให้ฟังหลายเหลี่ยมหลายมุมก็คิดว่าจะเป็นประโยชน์กันมากแล้วโรงงานเรื่องการนอนเนี่ยแม้แต่เฉพาะลูกมันก็มีบทบาทที่จะต้องฝึกที่ต้องกระทำเอา ต่างกันในรูปแล้วก็มีทั้งความพยายามในขณะที่นอนนอนหงายก็นอนตะแคงก็ผิดกันจะต้องใช้จิตใช้ความพยายามในการนอนถ้าใครฝึกก็จะรู้ว่าเราควรจะต้องหัดฝึกจริงๆแล้วจะต้องมาส่งอยู่ในสภาพอย่างหลังคื

อ่านต่อ

อเป็นอย่างเสียหายยากให้ได้มากที่สุดแต่ก็ไม่ได้หมายความว่าจะนอนเปรตพยาธิไม่ได้จะนอนตามมาพอขี่ไม่ได้เลยก็ไม่ใช่ถ้าเผื่อว่าได้แล้วที่เป็นตะขาบจิตเป็นชายแล้วมันก็ไม่มีปัญหาอะไรมาก แต่โดยจริงแล้วมันก็จะนอนถ้าเอารูปมันก็จะเป็นสีหราชเป็นรูปที่ตถาคตสรรเสริญและเป็นรูปที่ควรที่สุดเราก็จะมีรูปนอนเป็นธาตุสีหะไสยาสน์นั่นแหละเป็นเอกแม้แต่พระสัมมาสัมพุทธเจ้านอนจริงๆถ้าเกิดนอนสำเร็จด้วยสีหะไสยาสน์สำเร็จการนอนด้วยที่หายากคือทำรูปนอนตะแคงพับเบื้องขวาเบื้องซ้ายขึ้นตะแกรงนั้นมีโดยรูปส่วนโดยนามนั้นก็ต้องให้มันเป็นตถาคตพยาธิให้ได้หมดเป็นฌานอยู่ตลอดเวลายิ่งนอนได้ยิ่งควรเป็นชานอย่างยิ่งนี่เรื่องของการนอน ขอเตือนแต่ว่าพวกเราก็ต้องไปฝึกทั้งรูปทั้งนามนามและต้องฝึกแน่นอนเพราะว่าเป็นเป้าหมายใหญ่ของศาสนาจึงต้องเป็นผู้เป็นศิษย์มีฌานมีวิมุติต่างๆอย่างแท้จริงส่วนรูปนั้นก็ต้องเป็นด้วยเราก็จะต้องฝึกหัดฝึกปรือให้ถูกลูกถูกลูกถูกน้ำถูกถ้าถูกทางคือเราเองก็ได้กระทำกันมามากแล้วและก็ฝึกอยู่เป็นอยู่ได้บ้างไม่ได้บ้างแล้วแต่แต่ผมก็คิดว่าก็คงได้นั่นแหละก็คือพยายามเอาอันนี้เป็นเรื่องที่เราจะต้องเป็นจะต้องมีตามความเป็นจริงที่เราจะเอาพระพุทธเจ้าเป็นแบบอย่างเป็นที่พึ่งเป็นหลักแล้วก็จะต้องทำอย่างนั้น ให้ได้จริงๆพวกที่มาใหม่แม้แต่ฆราวาสแม้แต่ผู้ที่เริ่มต้นก็ต้องฝึกหัดนอนสีหไสยาสน์มีสติคุมตัวระลึกรู้เสมอจะตั้งสติไว้มีความรู้สึกขนาดไหนขนาดไหนจะส่งรูปเสียญาติเท้าลืมเท้าบอกเวลาจะตื่นก็ไม่รู้ก็ตื่นจะพลิกกายให้รู้ว่าพลิกกายและเราไม่พลิกเวลาตื่นขึ้นมาแล้วย่อมตรวจร่างกายเสียก่อนว่าเราดิ้นเคลื่อนที่หรือเปล่าถ้ามีการดิ้นเคลื่อนที่แล้วย่อมมีความเสียใจเพราะข้อนั้นอย่างนี้สิงหาคมถึงเวลานอนแล้วจะเห็นพยายามคุมตัว เขื่อนไม่ยอมเสียใจเพราะข้อนั้นอะไรอย่างนี้ก็ต้องคุมจริงๆถ้าไม่เห็นก็ยอมมีความดีใจคือไม่เห็นว่าเรานอนแล้วเราเคลื่อนผ้าเคลื่อนที่อะไรย่อมมีความดีใจนี่เสียหายใจยากจะต้องตรวจร่างตรวจโรคตรวจกายตรวจแบบตรวจทรงอะไรของตัวจริงๆต้องพยายามพากเพียรถ้าเราก็จะขอผ่านทั้งเรื่องนอนไปเอาไปค้นข้อใหม่ตัวอย่างเพียงส่วนน้อยของความสุขหนังหัวข้อต่อไปตัวอย่างเพียงส่วนน้อยของความสุขแล้วก็จะพูดถึงอานิสงส์ของการนอนอีกเหมือนกันอีกหลายหัวข้อต่อไปหากตัวอย่างเพียงส่วนน้อยของความสุขนี่ก็คือส่วนที่ท่านเอง เหมือนฆราวาสท่านอยู่เป็นสุขท่านเบาสบายนี่ก็ว่ากันถึงลูกซะก่อนวัตถุรูปอะไรก็ได้ต่างๆก็ลองฟังดูพราหมณ์วัว 14 ตัวจะได้หายหาไม่หาไม่พบ 6 วันมาแล้วแต่เราก็หาไม่ได้เพราะเหตุใดพราหมณ์เราจะเป็นผู้มีความสุขต้นงานในไร่จะยับเยินมีใบเหลือเพียง 2-3 ใบแก่เราก็หาไม่ได้เพราะเหตุนั้นแหละตามเราจึงเป็นผู้มีความสุขพวกหนูจะกระโดดโลดเต้นในยุ้งเปล่าแก่เราก็หาไม่ได้ก็เห็นนั่นแหละพราหมณ์เราจึงเป็นผู้ ความสุขที่นอนที่ละเลยไว้ตั้ง 7 เดือนเรือนไปด้วยตัวสัตว์เล็กๆจะมีแก่เราก็หาไม่ได้ก็เห็นนั่นแหละความเราจึงเป็นผู้มีความสุขลูกเล็กหญิงชายของลูกสาวที่เป็นหม้ายมีลูกติดคนนึงบ้าง 2 คนบ้างจะมีแก่เราก็หาไม่ได้เพราะเหตุนั้นแหละพราหมณ์เราจึงเป็นผู้มีความสุขโรคผอมเหลืองตัวสะพรั่งด้วยจุดเมล็ดงาจะมีแก่เราก็หาไม่ได้เพราะเห็นนั่นแหละพราหมณ์ จึงเป็นผู้มีความสุขเราจะถูกปลุกด้วยการถีบเตะทั้งนอนหลับก็หาไม่ได้เพราะเหตุนั้นแหละพราหมณ์เราจึงเป็นผู้มีความสุขพวกเจ้าหน้าที่พวกเจ้าหนี้ที่มาทวงหนี้แต่เช้าตรู่ว่ะจงใช้หนี้จงใช้หนี้ดังนี้จะมีแก่เราก็หาไม่ได้เพราะเหตุใดเราจึงเป็นผู้มีความสุขนี่ในหัวข้อที่ว่าตัวอย่างเป็นความเป็นส่วนน้อยของความสุขอะสิ่งเหล่านี้ที่เกิดอยู่นี่เป็นบทบาทที่เราฟังดีๆแล้วก็จะเข้าใจรวมๆได้มันเป็นเรื่องของคฤหัสถ์เป็น หลวงปู่ทิมมีความผูกพันอยู่ในโลกเป็นเรื่องที่จะต้องเกี่ยวข้องต้องวุ่นต้องวายสมบัติวัว 14 ตัวจะได้หายหาไม่พบ 6 วันมาแล้วแต่เราก็หาไม่ได้เออแต่ก่อนนี้สมัยพระพุทธเจ้าเนี่ยสมัยเมื่อ 2500 กว่าปีนี้บัวเป็นสมบัติที่มีค่าที่สุดเพราะว่าเป็นแรงงานเป็นอุปกรณ์เครื่องใช้ของคนมีความสำคัญมากกว่าเนี่ยมีความสำคัญยิ่งกว่าเครื่องกลเหมือนกับคนมีโรงงานทั้งโรงงานเศรษฐีเดี๋ยวนี้มีโรงงานรองเครื่องจักรกลทั้งโลกของตัวเองโรงงานใหญ่โรงหนึ่ง ก็มีมันมีค่าสำหรับเขาสำหรับนายทุนคนนั้นฉันใดวัวก็มีค่าสำหรับคนที่เป็นคหบดีในสมัยนั้นฉันนั้นวัวในสมัยโน้นเพราะว่าจะพูดถึงเรื่องเครื่องกลเครื่องจักรเลยสมัยก่อนไม่มีเรามีแต่อาจจะเป็นเครื่องมือบ้างเล็กน้อยไอ้เครื่องกลก็ยังไม่มีเลยสมัยพระพุทธเจ้าอย่างมีก็มีเครื่องมือเครื่องประกอบใช้เอาไม้เอาไร่อะไรมาประกอบเป็นฝั่งเป็นเพียงเป็นเพราะเป็นโน่นเป็นนี่เป็นอะไรไอ้เรื่องเครื่องกลที่เป็นแรงคนทางด้านพลังงานเนี่ยยังไม่เป็นกันยังไม่เก่งกันหรอกอาจจะใช้ไอน้ำเป็นแรงงานใช้พลังงานทางน้ำมันพลังงานทางไฟฟ้า อย่าไปพูดว่าไฟฟ้าเลยไฟฟ้าแม้แต่แรงงานทางความร้อนความอะไรไม่มีอะไรมากมายไทยแลนด์ไอน้ำนี่ก็เพิ่งยุควัดที่คุณคิดพบค้นพบแรงงานทางด้านเครื่องไฟฟ้าแรงงานทางด้านดนตรีเรื่องแรงพลังงานทางอื่นๆอีกยังไม่มียังไม่ค้นพบแรงงานที่สำคัญที่สุดก็แรงงานอยู่กับคนก็คือแรงงานวัวนี้สำคัญมากพอเขามีค่ามากมันก็มีโรงงานที่บ้านโรงงานใหญ่มีท่านยกก็มีวัว 14 ตัวจะได้หายหาไม่พบ 6 วันมาแล้วแม่พารุ่นโรงงานหายไปตั้ง 14 โรง 6 วันมาแล้วเนี่ยครูคิดดูสิคนน่าจะมี ขนาดไหนถ้าไม่มีสิ่งเหล่านี้ถ้าไม่ห่วงหาอาวรณ์แล้วยกตัวอย่างทุกท่านสมัยท่านและท่านก็ชี้ยกสิ่งที่สำคัญแก่ชีวิตมนุษย์แต่ท่านนายทุนมีโรงงานมีนะเป็นนายทุนวัว 14 ตัวจะได้หายไปหาไม่พบ 6 วันมาแล้วตั้ง 6 วันมาแล้วด้วยคิดดูซิว่ามันจะขาดใจร้อนๆขนาดไหนหายไปได้ตั้ง 6 วันไม่ได้คืนซะแล้วมั้งตั้ง 6 วันนั้นไม่ได้มีแต่แววเลยเนี่ยนี่ท่านบรรยายสำนวนของท่านมีความหมายลึกซึ้งแสดงถึงทุกข์กันมามหาศาลของมนุษย์ทุกคนสมบัติทุกข์เพราะวัตถุสมบัติไม่มีถ้าอย่างนี้เราบริจาคท่านบอกท่าน ต้นงาในไร่จะยับเยินไปใบไม่มีใบเหลือเพียง 2-3 ใบแก่เราก็หาไม่ได้ต้นงาก็ไปสมบัติอีกรองลงมาใช้วัวใช้แรงงานทำแล้วก็เกิดผลผลิตต้นงานก็เป็นกำลังเป็นผลผลิตที่กำลังดำเนินบทบาทอยู่ผลผลิตที่กำลังถ้าเสร็จแล้วก็กำลังเข้าอบเข้าทาสีหรือว่าเข้าประกอบที่จะส่งตลาดอะไรอย่างเงี้ยคล้ายๆต้นงาแต่ก่อนก็มีเกษตรกรรมทั้งนั้นแหละเป็นใหญ่เป็นเรื่องหากินเป็นเรื่องทุนรอนเพราะวัวนี้เป็นแรงงานที่สำคัญที่จะต้องช่วยคนมากที่สุดในสมัยพระพุทธเจ้าทีนี้ไอ้ต้นงานี่ก็เป็นคุณเป็นสมบัติมันจะได้ตายได้เยี่ยวเฉาเหลือใบ 2 อะไรที่มันหมดลงไปอีกจะไม่ได้ออกตลาดแล้วจะไม่ได้ผลิตผลล่ะท่านก็ไม่ได้มีท่านก็ไม่ต้องห่วงต้องหามันจะลงไปมันจะเหลืองมันจะเหลือแต่ใบสองใบอะไรดีสบายว่าอยู่เป็นสุขไม่ต้องห่วงไม่ต้องหาพวกหนูจะกระโดดโลดเต้นในยุ้งเปล่าฟังดีๆนะสำนวนแสบเหลือเกินเนี่ยจะเห็นได้ชัดลงมาแต่สำนวนตั้งแต่วัว 14 ตัวจะหาไม่พบ 6 วันมาแล้วอะไรเนี่ยมันมีในตัวของมันเองอีกซ้อนอยู่ท่านพูดทิ้งไว้จะต้องมาอธิบายกันปากเปียกปากแฉะอธิบายละเอียดกว่านี้ก็ได้ความหมายที่ท่านรับรองเอาไว้แต่ไม่ต้องหรอกสำหรับพวกเราก็คงจะเข้าใจกันดีว่าต้นไม้ชนหัวชนขาแล้วเป็นระดับด้วยเป็น สมบัติใหญ่สมบัติต่อรองมาจนกระทั่งสิ้นสุดไม่มีสมบัติและหมายความว่าลุงช้างหรือเปล่าและเมล็ดงาที่เก็บในยุคในช้างหรือไม่ได้ว่าเล็กข้าวหรือเมล็ดข้าวสาลีเมล็ดอะไรที่จะต้องมาบรรจุในช้างไล่ยุงแสดงว่าตอนนี้มันซวยมาแล้วตั้งเท่าไหร่วัวก็หายต้นงาก็ไม่ให้เมล็ดงามาเก็บไว้ในถังไม่ให้เมล็ดข้าวมาเก็บไว้ในยุ้งแล้วยุงเปล่าแล้วยังมีหน่ำซ้ำยังไม่พอดันมีไอ้หนูมันมายุ่งย่ามอีกกวนใจอีกนะพวกหนูจะมากระโดดโลดเต้นในยุคป่าแก่เราก็หาไม่ได้เพราะเหตุนั้นแหละตามเราจึงเป็นผู้มีความสุขนี่สุดแสนทำแล้วนะหมายความว่าซวยมาหาซวยแล้วล่ะยังมีต้นยังมีต้นหู มดเต้นไม่มีประโยชน์อะไรหรอกหนูน่ะมันไม่มีค่าอะไรมันเหมือนมาเย้ยหยันจับภาพบอกว่าจะมีก้นยุงมันมีเมล็ดงามีเมล็ดข้าวอยู่บ้างไอ้เจ้าหนูก็มาเก็บกินเกลี้ยงไปหมดเลยแล้วก็เต้นยั่วๆตัวต้องไปไล่หนูออกไปแทนที่จะแสบใจเจ็บใจข้ายิ่งไม่ได้อะไรยิ่งไม่มีอะไรนะหมดยุคหมดทางแล้วยังไม่กินข้าวสุดท้ายของฉันฉันไปกินเมล็ดงานสุดท้ายของฉันไปหมดยุ่งแล้วอย่ามาเต้นเยาะเย้ยหยามหยันๆเต้นผ่าโมเดิร์นร้านนวดหน้าอวดตายอีกนะแล้วเราจะต้องเป็นภาระมาไล่หนูไล่หนูเข้าไปอีกให้เจ็บแสบหัวใจเข้าไปอีกก็หาไม่ได้เดี๋ยวอธิบายสู่ฟังคุณเห็นด้วยหรือเปล่าลองฟังดูนี่เป็นขั้นตอนพระพุทธเจ้าท่านอธิบายเหมือนกับลักษณะสิ่งของต่างๆจำนวนประกอบมีเป็นของนิ่งๆ อยากดูนิ่งๆแต่ไม่นิ่งๆนะมีบทบาททางธรรมมีบทบาททางนามธรรมอธิบายให้เห็นชัดๆชัดๆยกขึ้นมาคุยขึ้นมาให้เห็นว่ามีบทบาทไล่เรียงแล้วก็มีบทบาทอย่างนั้นน่ะไม่มีพวกหนูจะกระโดดโลดเต้นในยุ้งเปล่าแก่เราก็หาไม่ได้เพราะเหตุนี้แหละตามเราจึงเป็นผู้มีความสุขไม่ต้องยุ่งยากไม่ต้องเจ็บช้ำน้ำใจไม่ต้องแสบปวดอะไรอีกที่นอนที่ละเลยไว้ตั้ง 17 เดือน 1 เดือนไปด้วยตัวสัตว์เล็กๆจะมีแก่เราก็หาไม่ได้จะทุกข์เพราะว่าที่นอนไม่ได้นอนแล้วไม่เป็นอันกินอันนอนแล้วตอนนี้ไม่เป็นอันกินอันนอนแม้แต่ที่นอนนี่ก็ไม่ได้มานอนตั้ง 7 เดือน นอกจาก 7 เดือนแล้วยังไม่พอนะทิ้งเอาไว้อย่างนั้นมันก็เกิดสัตว์เล็กๆขึ้นมาบนตัวที่นอนมีอะไรมาครองเสียจ่ายเงินเนี่ยที่นอนถือว่าเป็นที่แสนสงบฟังดูความหมายของบุษราที่ฐานเข้าไปหาธรรมาธิการถ้าผู้นั้นสบายแล้วนี่ทุกคนมีทรัพย์สมบัติจะกินจะนอนจะอยู่อะไรมีที่นอนหมอนปลูกอะไรพรั่งพร้อมไม่ต้องไปเดือดร้อนต้องคอยไปไล่นกไล่หนูไล่อะไรก็มีที่นอนมีที่อยู่มีที่พักและก็ได้นอนสบายบนที่นอนไม่ต้องดีดดิ้นไปจะได้ซ่อนหาไอ้นี่จนแย่แล้วตอนไปตะลอนตะลอนหาของที่นอนไม่ได้กลับมาที่แล้วเหมือนกับคฤหบดีสร้างบ้านหลังใหญ่สมัยนี้นะถ้าบ้านไม่หลังใหญ่ จะโกรธเขาขยายให้โตแต่ไม่มีทุนรอนไปกู้หนี้ยืมสินเขามาสร้างห้องนอนไว้อย่างดีที่ดอนหมอนปุ๊บมีแอร์มีอะไรเป็นไรอย่างดีเลยนะแต่ไม่มีเงินอยากใหญ่มียกตัวอย่างให้ฟังร่างใหญ่โตใครก็เห็นอู้หูยท่าร่ำรวยใหญ่โตยคนนี้บ้านช่องมีคนใช้เฝ้าเฝ้าเสร็จเรียบร้อยตัวเองตื่นแต่ดึกแต่เช้าขึ้นมาก็เอาแล้วตะลอนตะลอนออกไปหาเงินไปวุ่นวายอยู่ข้างนอกไม่ได้เข้ามาหรอกบ้านบางทีก็ไปจะได้ค้างที่ไหนก็ไม่รู้ก็จะได้หาเงินวุ่นวายไม่ใช่เงินไม่มีเงินส่งเขาเพราะว่ากู้เงินเข้ามาสร้างบ้านชั้นใดก็คล้ายๆกันเนี่ยคือหมายความว่าทุกข์จนหมดไป กินไม่ไปกินนอนก็ไม่เป็นนอนจะได้กลับบ้านกับเรือนมานั่งมานอนติดนะเป็นคนติดที่นอนแล้วอยากจะนอนที่ของตัวเองนะทำไว้ให้กับตัวเองเสพเสวยนี่ตอนนี้มันถูกอะไรมันบีบรัดข้าวมันถูกเหตุการณ์บีบรักเข้ามาหาที่นอนของตัวเองไม่ได้แล้วถูกบีบบังคับก็มีบาปจริงๆมีมันเข้าเดี๋ยวนี้บาปกลับมานอนที่ไม่ได้นอนที่นอนของเราที่อยู่ของเราที่เรายึดเราถือเราจะเป็นอยู่อย่างนี้จะเอางี้ของเราสร้างไว้ให้แก่ตัวก็ยังไม่ได้นอนอย่างสมน้ำหน้าเพราะว่าจะต้องไปดิ้นรนเหมือนคนสมัยนี้สร้างบ้านยายเรื่องใหญ่ที่นอนหมอนผู้ใหญ่อบรมอะไรไว้เลยห้องแต่ไม่ได้ขึ้นนอนหรอกต้องตะลอนตะลอนไปติดต่องานการไอ้นู่นไอ้มีอะไรเพื่อหาเงินมา พอใช้หนี้ยืมสินมีลักษณะอย่างนี้แต่อย่างนี้สมัยพระพุทธเจ้านี่ก็ที่ท่านกำลังกลับมานี่ก็เหมือนกันไล่เรียงมาอะไรมันก็ชิบหายหมดแล้วตอนนี้แม้แต่ที่สุดยุ้งฉางก็ไม่มีอะไรแล้วเดือดร้อนที่นอนที่เคยนอนเป็นสุขที่เคยสบายเพราะว่าทุกอย่างพรั่งพร้อมไม่ได้นอนมาตั้ง 7 เดือนนี่คืออะไรไม่ได้นอนไม่ต้อง 7 เดือนแสดงสอนลงไปให้เห็นว่าเพราะนี่แหละมันไม่ได้สุกแล้วมันต้องดิ้นพลาดผ่านมันต้องบุญต้องไหว้ทุกข์จนหมดไม่ลำบากลำบนเดือดร้อนไม่ได้นอนมาตั้ง 7 เดือนแล้วแถมก็ยังมีอะไรมานอนแทนมีอะไรมายุ่งยากลงไปมีตัวสัตว์เล็กเข้ามาปนมาเปย์มีอะไรมาแทรกแซงเข้าไปหมดเลยมายึดเอาความ สุทธิเคยสงบเข้ามาแทรกแซงในจิตไม่สงบเหมือนกับจิตที่สงบนี่มาอยู่อยู่สุขมีอะไรต่ออะไรเข้ามาแทรกมาใส่หมดเลยเกิดไปด้วยสัตว์อะไรต่างๆของพระพุทธเจ้านั้นไม่มีละเอียดสุขุมหมดเลยไม่ต้องมีอะไรเข้ามาถอนมาใช้สงบก็สงบที่นอนหรือไม่ที่นอนอะไรนักก็มีของท่านอยู่ทรงบริบูรณ์แต่ในพระพุทธเจ้าท่านยกตัวอย่างไปปลุกเวลาที่ฐานขึ้นมาเนี่ยเราก็เข้าใจได้ลึกละเอียดไปถ้าเราเข้าใจแล้วเราเห็นนี่มันต่อยอดสิ่งเหล่านี้มันไล่ลงมาเพราะว่าอธิบายให้เห็นอย่างตอนนี้ยิ่งทุกข์ขึ้นยิ่งทุกข์ขึ้นเรื่อยๆเรื่อยๆเรื่อยๆนะนี่ตามหลักฐานอะไรตามลำดับตามลำดับมาทุกตั้งแต่วัว 14 ตัวได้หายไปตั้ง 6 ทุกข์ไปจนกระทั่งเนี่ยในต้นไม้ต้นงามใบก็จะชักร่วงโรยจนกระทั่งไม่มีอะไรยุ้งฉางหมดหนูมาเต้นไม่ได้ยุ่งจนกระทั่งที่นอนแท้ๆเนี่ยลุกขึ้นไปถึงไหนแล้วตอนนี้จิตสงบแล้วที่นอนนี่ก็ไม่ได้นอนแล้วต้อง 7 เดือนแล้วแถมยังมีตัวเล็กตัวไรตัวสัตว์อะไรมายุ่งเข้าไปอีกวุ้นไม่มีหยุดสงบไม่ได้เลยนี่ฟังดีๆนะนางมาทำถ้านามธรรมจะมีแก่เราก็หาไม่ได้เพราะเหตุนั้นแหละตามเราจึงเป็นผู้มีผู้มีความสุขลูกเล็กหญิงชายของลูกสาวที่เป็นหม้ายตอนนี้ส่วนโยงย้ายไปหมดเลยเรื่องส่วนตัวก็พอแรง สงบก็ไม่ได้ตัวสัตว์เล็กสัตว์น้อยเข้ามาชอนชัยเป็นไปยังไม่พอมาอีกแล้วส่วนประกอบองค์ประกอบรูปหญิงลูกชายลูกสาวทั้งที่เป็นหม้ายฟังดูดิมันแสนสุดที่จะทนทานลูกสาวลูกชายก็ตามที่เป็นหม้ายยังไม่พอมีลูกติดคนหนึ่งบ้างสองคนบ้างมันแสนสวยขนาดไหนเรื่องของตัวเองไม่พอมีเรื่องติดแล้วก็ดึงไม่ออกเลยนะมีลูกหญิงลูกชายแถมซ้ำเป็นหม้ายมายังไม่พอมีลูกติดอีก ยอดยกตัวอย่างเลยและสั้นๆนะไม่ต้องมาแล้วเนี่ยตัดไม่สั้นๆสั้นๆแต่โอ้โหอธิบายความจะยาวขนาดไหนก็ได้ที่คนไม่ค่อยรู้เรื่องก็ลองอธิบายให้ฟังมากๆยกตัวอย่างเป็นระดับออกไปอันนี้หมายความว่าไงมีลูกชายลูกหญิงนี่ก็เป็นทุกข์แล้วยังไม่พอลูกชายลูกหญิงผลักดันให้ไปแต่งงานพอแต่งงานแล้วเสร็จถูกผัวทิ้งเมียทิ้งเป็นหม้ายมาเป็นหม้ายมายังไม่พอดันมีลูกติดมาอีกคนนึงซื้อ 2 คนบ้างอะไรงี้คิดดูซิแล้วยังไม่พอมันจะเราจะต้องเป็นภาระขนาดไหนเป็นภาระขนาดไหนไอ้ลูกไอ้เต่าเนี่ยยังจะต้องมีห่วงหาอาวรณ์อีกต้องอะไรอาวรณ์จิตใจเป็นอะไรอาวรณ์พระวันพระอะไรเอาวอน เต่าที่มีรูปที่ใช้เป็นไม้มันจะทุกขนาดไหนไม่มีสบายลงได้ไม่มีสบายลงได้ไม่ว่าจุดไหนก็จุดไหนเลยเนี่ยผมพระพุทธเจ้าท่านบอกว่าอย่างนี้มาอีกก็หาไม่ได้ไม่ได้มีทุกข์ร้อนอะไรต่อจงมาเลยเท่านั้นยังไม่พออีกเข้ามาหาตัวอีกออกนอกตัวไปแล้วลูกเต้าลูกหลานให้พ่อกลับมาหาตัวตอนนี้โรคผอมเหลืองตัวสภาพด้วยจุดเมล็ดงาจะมีแก่เราก็หาไม่ได้เข้ามาหาตัวเองโรคเลยตอนนี้เป็นโรคเป็นภัยอ่อนแอมีโรคประจำตัวจุดต่างๆสุดท้ายอะไรต่ออะไรต่างๆนานาที่ว่าโรคที่ผอมเหลืองตัวสภาพ เมล็ดงาเป็นโรคที่น่าอายนะเป็นโรคเหมือนออกดอกออกลายลายอะไรอย่างนี้สภาพมันเป็นจุดเป็นไลน์ไปเลยผอมเหลืองทั้งผอมทั้งเหลืองเหี่ยวแห้งไม่มีกำลังวังชาและแถมยังมีโรคเป็นเมล็ดจุดอะไรไถหน้าอีกด้วยปากหน้าโชว์ความทรุดโทรมโทรมหมดเลยนี่ไม่มีความบริบูรณ์ไม่มีความสง่าราศีไม่มีความพร้อมผ่องใสบริบูรณ์อะไรทั้งนั้นน่ะไม่มีเลยในความเป็นหนี้ลงไปเลยอีกให้คนอื่นเขาสัมผัสกับเราอีกแล้วก็แล้วเขาก็ ไม่อยากจะคบหาด้วยเพราะมีโรคติดตัวมาเป็นที่น่ารังเกียจอีกเข้าไปอีกแล้วจะทุกข์โทรมขนาดไหนคิดดูสิเป็นคนนี้จะซวยขนาดไหนเรื่องนอกเรื่องนายเข้ามาอีกมีโรคภัยไข้เจ็บแล้วก็โรคภัยไข้เจ็บขาขี้หน้าไม่ได้รับการต้อนรับไม่ได้เป็นที่น่ายินดีแก่แม้แต่หมู่ชนเข้าไปอีกนะเนี่ยท่านอธิบายเขานอกเข้าในเข้ามาหมดอย่างนี้ก็ไม่มีจะมีแต่เราก็หาไม่ได้เราจะถูกปลุกด้วยการเตะทั้งนอนหลับก็หาไม่ได้ตอนนี้สักเวลาว่างๆก็จะเงียบก็ไม่ได้ต้องถูก ถูกเตะไล่ไปหมดเลยไม่ได้หมายความว่าถูกถีบถูกเตะอะไรอื่นคือดูที่นี่ซอกซอนจนกระทั่งหมดท่าแล้วนะเหมือนเหมือนสัตว์บางประเภทซ้อนไปหาที่หลบที่นอนหลับไปทีไรก็ไล่ไปที่ไหนก็ไล่ทีเตะไล่หนีออกไปนี้ออกไปจะนอนพักนอนหลับสักนิดสักหน่อยจะมีความสุขสักนิดหน่อยบ้างเพราะว่าตัวแทนของการนอนหลับนอนพักที่เป็นตัวหรือนัตถิสันติปะรังสุขังเป็นที่สุดสำหรับลูกนะสำหรับครูการนอนเนี่ยเป็นตัวสุขซึ่งเราคงเข้าใจดีแหละพวกเราไม่มีปัญหาอะไรผมเข้าใจดีในรูปของโลกเป็นตัวแทนของทำปกตลาดอธิษฐานดูแต่ว่าจะนอนก็จะถูกด้วยการฉีดห้องนอนหลับ คือเหมือนกับจะนอนก็ไม่ได้ต้องถูกถีบถูกแต่ถูกไล่ตลอดเวลาเป็นที่สุดแทนที่สุดแล้วไม่มีอะไรจะหลบจะพักจะผ่อนจะพาอะไรอีกแล้วสุดท้ายพวกเจ้าหนี้ที่มาทวงหนี้แต่เช้าตรู่จะนอนก็ไม่เป็นอันนอนจะอะไรไม่เป็นอันตรายพร้อมเลยเช้าตื่นมาถึงตรงใช้หนี้จงใช้หนี้ดังนี้แต่เช้าตรู่มีเจ้าหนี้มาทักท้วงโลกนี้ไม่รู้จะไปอยู่ที่ไหนไปนอนหลับก็ถูกขีดถูกแต่ไล่ลุกขึ้นมาตื่นเช้าขึ้นมาพอใจพยายามทำให้ตัวเองอะไรสักหน่อยเจ้าหนี้มาโทรแล้วเอ้าจงใช้หนี้ยกใช้หนี้หมดไม่เหลือรูปเลยไม่เหลือรูปเหลือรอยไม่เหลือ สักอย่างเลยสุดทุกข์ที่สุดนี่ไล่เรียงลงมามีสภาพแม้แต่สมบัติมหาศาลแต่ทำไม่ต้องห่วงหาอาวรณ์ทุกข์ก็ไม่มีจนกระทั่งไล่ลงมาถึงระดับนี้ท่านถึงบอกว่าท่านเองท่านไม่ไม่มีปัญหาแม้แต่ทุกอย่างนี้ก็ทำอย่างเงี้ยหมดเนื้อหมดตัวแล้วก็แถมเป็นหนี้อีกก็ไม่มีไล่เรียงตรงสภาพที่ไม่เกี่ยวข้องกับชีวิตเท่าที่ไล่เรียงออกมานี่เท่าที่ท่านตราดกินความซับซ้อนลึกซึ้งถ้าใครเข้าใจแล้วจะเห็นพระพุทธเจ้านี่ยกตัวอย่างอะไรไม่ใช่พูดให้มันยาวเรื่อยๆไปเฉยๆไม่ใช่มีความหมายทุกวันได้เรียนเป็นระดับเท่าที่จะยกเข้ามา พระท่านจะยกซ้อนให้มากกว่านี้ก็ได้แต่ขณะนี้ก็ละเอียดเหลือละเอียดแล้วว่ามนุษย์เราเนี่ยห่วงอะไรบ้างหาอะไรมั่งต้องการอะไรบ้างแสวงอะไรอยู่ในนี้เป็นเรื่องของลูกวัตถุทั้งนั้นแล้วเราต้องห่วงต้องหวงต้องอาวรณ์อะไรพระพุทธเจ้าท่านบอกไม่มีอย่างนี้ก็เป็นแสนสุขเรื่องโลกไม่มีมีเรื่องโลกอย่างนี้สบายที่สุดเพราะถ้าผัวพวกเราเองเราเป็นผู้ที่เข้าใจในเรื่องโลกกระทำหมดจิตที่จะไปวุ่นวายผูกพันไม่มีจริงๆสบายเมื่อไหร่ก็สบายใครจะไปเอายังไงมายังไงไม่ต้องห่วงต้องห่วงต้องวนเวียนอะไรไปอีกอะไรอยู่จบพรหมจรรย์อยู่ ก็เป็นอย่างที่ท่านพูดเป็นอย่างที่ท่านฟังความสุขใดจะเทียบกับความที่ไม่มีนี่มันสูญญตาสุญญตารูปสมบัติความเป็นรูปทำเป็นวัตถุไม่จำเป็นชัดๆยกตัวอย่างนี้ไม่มีจริงๆเราจะไม่มีจริงๆแล้วจิตก็ไม่มีจริงๆจิตก็ไม่ทุกข์ร้อนด้วยลูกสมบัติวัตถุสมบัติอะไรจริงๆแล้วแม้จะไม่มีแล้วท่านก็ยังสงบสุขได้ไม่มีอะไรช้อนใช้ในจิตไม่มีอะไรสอนใช้ไม่มีอะไรที่จะต้องคอยมาสะดุ้งสะเทือนไม่มีอะไรมาวุ่นวายเลยมันหยุดสนิทมันแห้งสะอาดหมดจดแล้วยังไม่พอทีนี้ท่านก็หันเข้ามาหาความ เป็นปลุกเวลาที่ฐานโดยเอาตัวนอนมาเป็นแกนของวัตถุสมบัติหมดไม่มีอะไรมาทำให้ฉันทุกข์วัตถุไม่มีทีนี้ก็มีตัวแทนของความสุขสุดก็คือนอนฟังดูถึงทรงนับพระองค์ว่าเป็นผู้หนึ่งในบรรดาผู้นอนเป็นสุขได้จากรูปนะเอารูปเอารูปแล้วเอารูปเอาอธิษฐานมาบอกแล้วว่าเรื่องนอนเนี่ยเป็นเรื่องรูปแทนหรือตัวแทนหรือเป็นสิ่งที่ละเอียดละเอียดแล้ววัตถุสมบัติหมดไม่ต้องห่วงหาอาวรณ์ไม่ต้องมีทุกข์อะไรกับพวกคัดชาก็หายากที่ปฏิบัติตอนนี้ก็เหลือตัวเราตัวเราเราก็ ต้องได้ความสงบท่านก็เอารูปนอนนี้ไปแทนความสงบจะอธิบายธรรมะกุมารเราเป็นผู้นอนเป็นสุขบรรดาคนเหล่าใดที่นอนเป็นสุขในโลกนี้เราเป็นผู้หนึ่งในบรรดาคนเหล่านั้นชนิดกุมารคาถาพระองค์ผู้เจริญราตรีแห่งเหมันต์ฤดูเป็นราตรีอันหนาวเป็นที่ตกแต่งหิมะมีในระหว่าง 8 วันพื้นแผ่นดินนี้กับพื้นแผ่นดินของพระลอยโคยเหยียบเครื่องราช ด้วยใบไม้ก็บางๆใบไม้ก็โกรธหิมะหิมะลงนี่ใบไม้ก็ไม่เคยมีผ้าที่ย้อมด้วยน้ำฝาดก็เป็นของเย็นมิหนำลมเวรัมภาก็พัดความหนาวมาด้วยดังนี้อาวุธอ่ะทูลถามในทีวีไม่ใช่กุมารพอเราอากาศนี่แหละเป็นกุมารไอ้ที่ว่าเมื่ออากาศกำลังร้ายกาจเช่นนี้พระองค์จะทรงนอนเป็นสุขได้อย่างไรยกตัวอย่างมาถึงบอกว่าด้วยสิ่งแวดล้อมอย่าว่าแต่วัตถุสมบัติอะไรขนาดนี้ไม่มีด้วยไม่ใช่คนบริบูรณ์ด้วยทรัพย์สมบัติรับสลิงขาดหรือเครื่องประกอบอะไรด้วยแห่งเหี่ยวด้วยฟังดูดีๆนะในฤดูที่ ยกตัวอย่างและแท่งเดียวนอนในฤดูฝนฤดูหนาวหิมะลงตลอด 8 วันอย่างเงี้ยฝนตกแฉะๆนอนกลางน้ำของเรานี่ก็ไม่เห็นจะต้องเท่าไหร่มีม้า 8 วันละคนเลยหิมะมันไม่ใช่ของธรรมดานอนจมเข้าไปหิมะเครื่องล่าสุดปูด้วยใบไม้บางๆใบไม้ที่มันตกหล่นน่ะจะมีอุตส่าห์หาใบไม้มันอาจจะต้องรอใบไม้กันบ้างล่ะไอ้เราเนี่ยมีผ้าปูนอนนะเรียกว่าตักดินนาหรือว่าเศรษฐีกับพระพุทธเจ้าเยอะนะแล้วผ้าที่เขายอมรับฝากหรือมันก็เป็นของเย็นถ้ามีหนามลมพัดไป แล้วท่านจะเป็นสุขได้อย่างไรถ้านอนได้อย่างเป็นสุขได้อย่างไรยังมีพื้นก็ยังขรุขระโคเคนด้วยรอยตีนโคกกุมารเราเป็นผู้นอนแล้วเป็นสุขบรรดาคนเหล่าใดที่นอนแล้วเป็นสุขในโลกนี้เราเป็นผู้หนึ่งในบรรดาคนเหล่านั้นกุมารเราจะย้อนถามท่านในเรื่องนี้ท่านจงตอบโดยประกาศที่ควรกุมารท่านจะเข้าใจว่าอย่างไรเรือนมียอดของคฤหบดีหรือของบุตรคฤหบดีที่ฉาบทาแล้วทั้งขึ้นทั้งลงไม่มีลมมีลิ่มสลักอันขาดแล้วมีหน้าต่างอันปิดสนิทแล้วในเรือน มีเตียงบัลลังก์ราดด้วยผ้าขนสัตว์สีดำชนิดมีขนยาว 4 องคุลีหมายคำว่าสันให้ยังยอดกลับกันยังพระพุทธเจ้าถามอย่างที่เรียกว่ายังกลับกันเหมือนกันอย่างทรมานที่สุดแล้วพระพุทธเจ้าท่านก็สมมุติให้เอาล่ะคุณเลยเป็นคหบดีบุคลิกภาพพร้อมไปด้วยสมบัติเยี่ยมสรรหาเนี่ยภาษาแสดงให้เห็นว่าของที่เขานิยมกันสมัยนี้ยังมีนะสูงสุดบ้านที่มีฉากพาขึ้นลงมีลิ่มสลักเรียบร้อยแข็งแรงไม่มีลมพัดเข้าอย่างที่ย้อนแย้งกันเมื่อกี้นี้แหละทั้งหมดมีเตียงบัลลังก์ล่าด้วยผ้าขนสัตว์สีดำนิยมสีดำภาพคนตัดสีดำชนิดมีขนยาว 4 บุหรี่ใหม่เบอร์อะไรนะเป็นเฟอร์อะไรด้วยเครื่องราชขาวมีเครื่องลาดพร้าวตัดลงไปอีกเล่นเล่นสีเล่น LINE ซะด้วยทำด้วยขนสัตว์ด้วยเครื่องราชของสัตว์มีดอกเป็นกลุ่มก้อนแน่มีศิลปะด้วยมีลวดลายซะด้วยมีผู้พันสูงค่าฟูกหนาทำด้วยหนังจะหมดน่ะพวกนี้ขั้นทำได้หนังจะหมดมีเพดานวิจิตรยิ่งที่นอนเตียงก็จะกอดก็คงมีเพดานจริงๆนะแต่ก่อนก็มีเตียงแล้วก็มีเพดานเป็นเดือนอีกเดือนนึงซ้อนอยู่ในห้องนอนมีเตียงเป็นด่านคงมีวุ้นๆนั่นแหละเพดานที่มีหมอนแดงทั้งสองข้างมีหมอนแดงหมอนข้างนะหมอนแดงด้วยนะ ที่นั้นเขาจัดประทีปน้ำมันไว้ใช้แสงด้วยมีที่ไปที่น้ำมันไว้มีประชาบดี 4 คนคอยบำเรออิ่มเอิบใจสมัยก่อนมันมีค่าผ่านพวกนี้ต้องคอยพัดโบกพัดพี่ต้องคอยเครดิตตัวอะไรต่ออะไรต้องคอยบำเรอคอยระวังใจอย่างโน้นอย่างนี้จะเรียกหาอยากให้ทำอะไรแล้วก็จะต้องคอยเป็นผู้ที่บาทบริจาริกาเลยนะเนี่ยประชาบดี 4 คนคอยบำรุงหน้าอิ่มหนำหน้าอิ่มเอิบใจท่านจะเข้าใจว่าอย่างไรคือพูดนอนเขาผู้นอนแล้วในที่นั้นจะนอนเป็นสุขหรือหาไม่ต้องถามไม่ต้องตอบก็ได้จะนอนไม่เป็นสุขยังไงเราก็มีคนคอยระแวดระวัง 4 ทิศเลยนอนเมื่อเช้าพอดีคอยระวังคนนึงวาง คอยประคบประหงมให้ดีพระองค์ผู้เจริญอาฬวกะก็ต้องตอบจากความจริงหีมีหมอนแดงหมอนข้างนี่หมายความว่าอย่างน้อยที่สุดก็ต้องมีสิ่งที่เขาเคลียร์สีแดงหม

แสดงเฉพาะช่วงต้นของไฟล์ — อ่านฉบับเต็มได้ใน Google Drive

ไฟล์อื่นในโฟลเดอร์เดียวกัน