200806-121 พุทธประวัติจากพระโอษฐ์ ตอน121-พ่อท่าน-สันติอโศก-พ053.txt

วหนอเราหลุดพ้นแล้วหนอเราว่างเราเราหลงเราได้รู้ดีเราได้ทำดีเรารู้กิเลสชัดและเราแน่ใจว่าเราตัดกิเลสได้วางกิเลสได้ทั้งนั้นยิ่งจะมีวิริยะมันแยกชั้นเชิงและโอ้แต่ก่อนมันไม่ดีเดี๋ยวนี้มันดีเพราะเราได้รู้รู้ดีอันนี้และเราหลุดตัวไม่ดีออกเราแน่ใจในการที่จะกระทำจุดนี้ยังมั่นคงเลยเพราะไม่มีทาง มันมีแต่ทางวิ่งบุกเข้าไปข้างหน้าตรงของโพชฌงค์นี่คือองค์ของการตรัสรู้มันเป็นสภาพตรัสรู้เป็นสภาพสูงเป็นสภาพเป็นเศษของมนุษย์ตะลุยไปเรื่อยมันจะสูงขึ้นไม่มีการถดถอยถ้าทำถูกทางแล้วมีโพชฌงค์นี้ถูกทางนี้มีอริยมรรคคูณ 8 ถูกทางแล้วไม่ถอยมีสติปัฏฐานจากเกาะเข้าเป็นองค์เอกมัยขอเป็นต้นทางมีสติเสมอสัมผัสใดรู้โอกาสใดอะไรมีอะไรมารู้แล้วก็มีแยกแยะมีธรรมะวิริยะแยกแยะหรือมีส่วนรับประทานรู้ชั่วรู้ดีสังวรระวังนะครับตัดชั่วดีทำให้สะอาดอยู่เสมอไปได้เรื่อยๆมีความเข้มงวดกว่าขันมีสัมมาวายาโมหรือ มีความพยายามและมีวิริยะอุตสาหะมีอิทธิบาทพอใจที่จะทำสัดส่วนนี้อย่างนี้บุกตะลุยไปเรื่อยโพชฌงค์มันจะมีองค์ที่มีความจริงมีสภาวะที่มีความจริงมีหน่วยอย่างนั้นเสริมกำลังเสริมกำลังมีปิติคือมันเกิดดีรู้ดีมีดีเห็นดียินดีมันก็ยิ่งติดใจจะพูดถึงจิตใจมันติดใจพอใจโน้มน้าวใจดูดใจให้เป็นไปในทางนั้นเลยทีเดียวไปปิติแล้วก็ปฏิบัติในการที่จะเป็นคนอย่างโลกแต่เก่งในการที่จะสะอาดบริสุทธิ์มันเป็นคุณธรรมอย่าง คำแปลภาษาก็ถูกมันเรียบร้อยมันสงบมันสำรวมมันมีจริยธรรมมันมีจรรยามันผิดมีพรหมจรรย์มันเป็นพรหมอาจารย์ปรีพฤติกรรมที่เรียบร้อยสงบแล้วมันยิ่งรู้ดีตรงที่มันรู้มามันยิ่งเก่งมันยิ่งทำได้มันลงตัวพร้อมเลยมันทำได้ด้วยแต่มันมีสงบสว่างไม่มีก็อาจเข้าไปจริงๆมันได้ถ้าไปติดได้เท่ากับที่นี่แหละคือสมาธิปัญญามีปัญญามีมดเหลือเกิน พัฒนาและมีสมถะก็ได้วิปัสสนาคือรู้เราหมายความรู้สมถะร่มไม้เอาหลุดหรือไม่เอาละปล่อยวางโดยเฉพาะดอกไม้เอากิเลสนั่นแหละมันหลุดไปความเร็วความไม่ถูกต้องหลุดไปมีแต่ความถูกต้องเกิดขึ้นมีแต่ความดีงามเกิดขึ้นจิตมันเป็นจริงจิตมันเห็นแท้เป็นปัญญาสูงเป็นยอดปัญญาไม่ใช่ปัญญาขั้นสุดๆปัญญาขั้นง่ายๆมันวิเคราะห์วิจัยมันไม่ใช่รับเอามาทั้งขยะมันกรองเอามาแต่สิ่งดีขยะปล่อยทิ้งออกทิ้งรอบทิ้งเรียนเอาขัดเอารองเอาแต่ดีดีดีดีสะอาดสะอาดขึ้นสะอาดขึ้นละเอียดขึ้นสุดคุ้มขึ้นพิเศษขึ้นมาเรียกว่า จนสุดท้ายยอดยังอุเบกขาเลยอุเบกขาแปลว่าจิตตัวย่อที่สุดจุดมุ่งหมายหยาบๆมันก็เอาแต่แค่ให้วางให้ว่างได้แล้วมันสบายก็จริงอุเบกขาที่จริงเป็น 10 อันดับหรือเป็นภาษาไทยก็อุเบกบวกกับฉากอุเบกขาอุเบกขาก็เคยแพ้พลอยสบายเป็นตัวที่เป็นสภาวะอันนึงกะไม่เป็นตัวเกิดขาดไม่เป็นตัวรถรากเหง้าที่ผมสามารถรู้บาลีกับเกลือหมาย ก็เกิดทั้งคู่เลยแต่เกิดคนเราเกิดอย่างกไก่นี่เกิดเสริมคะนี่เกิดตายกรณีนั้นเกิดตายที่เกี่ยวกับรำคาญมากมายตอนนี้เราก็จิตมันก็มีแต่ตัวเหลือตัวส่วนดีเหลือแต่ส่วนดี บริสุทธิ์พร้อมอยู่บริบูรณ์อยู่มีคุณธรรมอะไรก็มีคุณธรรมอันนั้นอยู่ไม่มีอะไรเปื้อนแค่นี้แหละอุเบกขาแท้สภาพจิตแท้มันจะเกิดตรงตรัสรู้แล้วก็มีจริงตรัสรู้มันคือรู้แล้วก็ทำได้ขึ้นมาเรื่อยๆลงตัวจริงลงตัวจริงลงตัวหรือไม่ก็เสริมกันคงแห่งโทษชงเสร็จก็ทำงานเสริมกันจนกระทั่งถึงมรรคองค์ 8 เริ่มต้นนับตั้งแต่ก็คือเริ่มต้นมีทิศทางมีปัญญารู้เลยว่าสัมมาจริงๆรู้ตั้งแต่ต้นมันจะมีอะไรเราจะทำอะไรเราจะต้องการอะไรต้องเข้าใจให้ถูกทางก่อนมาปฏิบัติธรรมต้องการลาภยศสรรเสริญสุขก็เป็นอย่างที่เรียกว่ายังผิดทางเบี้ยวๆยังไม่ตรงทีเดียว สมาชิกทีเดียวไม่ได้ยังเป็นมิจฉาทิฏฐิเขาปฏิบัติธรรมเพื่อต้องการความเจริญทางโลกเสียใจไปเจริญทางโลกและอะไรมันจะเจริญพระส่วนเลวของโลกก็มีละอบายมุขต่างๆเป็นความเลวของโลกต้องเข้าใจให้ได้ถ้าเข้าใจได้ละความเร็วของลูกละอบายมุขคุณก็มีกำลังขึ้นคุณมีเวลาทำงานคุณไม่ต้องเอาเวลาไปชมในกองทัพกองอะไรอย่างที่ว่าไม่ไปชมในโรงหนังซึ่งมันไม่เที่ยงเลยมันไม่แน่เลยมันมีแต่ความโกงกันทั้งนั้นมีแต่ความเร็วความต่ำเท่านั้นชีวิตเราก็ดีขึ้นจริยะเราก็ดีขึ้นจรรยาเราก็ดีขึ้นเราเป็นผู้ดีขึ้นแต่ระยะสุดท้ายปัญญาเราก็ดีขึ้นรู้ความสามารถมีเวลามาขยันหมั่นเพียรระบาย แล้วมันขยันหมั่นเพียรเราไม่เสียเวลาเราขยันมันก็ต้องรวยอยากได้ล่าได้ยศคุณได้ได้จริงๆด้วยสุจริตด้วยไม่ได้ว่าศาสนามีขั้นตอนและพระโสดาบันด้วยขอให้ทำให้ถูกหลักก็แล้วกันได้มีลาภมียศก็ยังได้ในขั้นต้นต้นศาสนาก็มีนี่เป็นอริยะขั้นต้นที่สุดและอยู่ในสังคมที่ดีด้วยถ้าทำได้ก็เป็นผู้ดีโลกนี้นะหรือว่าแม้จะไม่ต้องพิสูจน์หรอกพิสูจน์ในสังคมใดก็ได้แต่สังคมนี้ไม่มีอบายมุขเลยสะอาดบริสุทธิ์อยู่ต่างจังหวัดตั้งหน้าตั้งตาทำงานมีความรู้มีความสามารถอะไรจะสั่งจะสอนกันเพิ่มภูมิเพิ่มความสามารถเพิ่มประสิทธิภาพได้แก่มนุษย์ชนก็เป็นมนุษย์ที่เจริญสังคมที่พัฒนาเป็นอารยชน เป็นอริยชนจริงๆเพราะฉะนั้นต้องขยายกลุ่มไปอีกเป็นประเทศประเทศและจะเป็นประเทศอริยะประเทศพัฒนาในเมืองไทยนี่พูดพูดได้ว่ามีหลักเกณฑ์ที่เป็นอริยชนมีพุทธิมีพุทธคุณธรรมพุทธธรรมมีอะไรมันเป็นสิ่งที่ประเสริฐแต่เรามีแต่ชื่อว่าเรามีพุทธศาสนามีพุทธธรรมแต่พุทธศาสนาจึงเลือกถูกต้องแท้ๆแจ่มๆสาระมันไม่ตรงเป้ามันน่าเสียดายแต่ว่ามันก็ไม่ใช่ว่าไม่มีซะเลยทีเดียวมีนะยังมีคุณธรรมเมืองไทยเป็นเมืองอารยชนแต่เข้ามาตั้งชื่อให้เราพัฒนาไม่พัฒนาเมืองได้พัฒนาอาตมาไม่ยอมรับหรอกว่าเมืองไทยเป็นเมืองดอยพัฒนา อาตมาแน่ใจเมืองไทยเป็นเมืองพัฒนาเพราะมันเป็นเมืองที่เราต้องเอาความสุขสันติวัดไม่ใช่เราเอาเราไปเอาเรื่องยุ่งๆเป็นเรื่องเอาวัตถุโลกมาวัดเอาแต่วัตถุโลกมาวัดเราเป็นเมืองได้พัฒนาและเมืองพัฒนาไม่ได้ไม่พอมันอ่านผิดกันอ่านจิตก็อ่านผิดกันเจ็บที่สบายแล้วก็มีการงานกันพอดีไม่เร่งรัดเกินไปไม่เร่งร้อนเกินไปไม่ดิ้นโดนจับขาเกินไปไม่สบายกว่าถ้าไม่ได้ร้อนจัดจ๋าเกินไปแล้วก็เห็นแก่ตัวตัวใครตัวมันไม่มีเกื้อกูลกันถ้าอย่างนั้นเขาต่างประเทศเขาก็บอกว่าเขาเมืองพัฒนานั่นแหละตัวด้อยพัฒนาและตัวเสื่อมล่ะ ไม่ใช่อารยชนเป็นพวกเสื่อมแล้วแต่เขาไม่รู้ว่าเขาตีค่าเขาก็มาวิเคราะห์กันต้องมาพูดกันถ้าพูดกันจริงๆก็จะแข่งกันก็ตามหรือเพื่อจะเปรียบเทียบกันก็ตามให้รู้ว่าอะไรมันตัวดีแทนเรามาวิเคราะห์แต่ก็ไม่คิดอย่างนั้นมันไม่เห็นถูกเลยเขาเรื่องของวัตถุประวัติวัตถุใหญ่วัตถุโตวัตถุมากแล้วเขาก็ถือว่าอันนั้นมันเป็นความเจริญไม่จริงเวลาเรามีของดีในเมืองไทยแต่เราไม่รู้ก็ต้องมีสัมมามีความเห็นที่ถูกต้องก็ควรจะดีนะไม่ใช่อยู่ที่วัตถุมากวัตถุใหญ่มีวัตถุ ล้มเหลือเฟือยิ่งกว่าตัวแล้วไม่ยิ่งยิ่งไม่พยายามแจกจ่ายสะสมกอบโกยมีมากๆและมีความประเสริฐของมนุษย์ยิ่งเป็นความเข้าใจผิดเป็นมิจฉาทิฐิเดี๋ยวเรามารู้ไม่เห็นแล้วเราก็มากระทำให้ตรงจะดำริอะไรว่าอะไรดีก็ดำริให้ถูกไปสัมมาสัมพุทโธพร้อมเป็นสัมมาวาจาเป็นสมาคมไม่ดีก็เลิกพยายามเลิกสิ่งที่ไม่ดีพยายามทำสิ่งที่ดีมีสัมมาสติมีสติที่ถูกต้องอิจฉาสติก็คือสติที่มันไม่มีสมาธิเป็นต้นและไม่มีความพยายามที่ไม่ถูกสติคือความรู้สึกแต่รู้สึกผิดมามันก็เป็นความรู้สึกผิดถ้ามีความรู้สึกถูกมันก็เป็นความรู้สึกถูกที่จะประกอบที่จะประกอบที่จะกระทำ เหมาะสมหรือว่าสร้างก่อนจะลงขึ้นมาดีเป็นสัมมาสติเป็นสัมมาสมาธิเป็นที่สุดแต่เป็นองค์ประกอบห้อมล้อมร้อยเรียงพร้อมกันทีเดียวถ้าใครเข้าใจแล้วไม่มีลืมน่ะไม่มีลืมผมไม่เคยท่อง อยู่อย่างถูกต้องไม่มีกลับไม่มีสนใจลักษณะนี้มันจริงๆความจริงแล้วมันมีสภาวะจริงแล้วมันเจริญได้ได้อย่างนี้เจริญก้าวหน้าด้วยสภาพอย่างนี้แหละเป็นหัวข้ออธิบายความหมายประกอบขึ้นประกอบขึ้นมันก็อธิบายของมันในตัวมันมีจริงมันอธิบายให้เรามันเกิดอยู่ที่เราอธิบายให้เรารู้ทุกทีมันย่อมย่อให้เราทุกทีมันมีใครอยากมีมันมีไวยากรณ์ทุกทีมันให้เราอยู่เสมอเราจึงเป็นพูดได้จริงจริงมันจะเป็นลืมได้ยังไงไม่รู้สภาวะและภาษาเราก็เข้าใจตัวภาษาแท้ ไม่หลุดลอยมันก็จำแม่นชื่อภาษามันร้อนมันไม่ไปไหนหรอกมันจะลืมได้บ้างเหมือนกันแหละโตภาษาตัวสภาวะแวดล้อมใกล้ตัวมันใหญ่แต่รูปของภาษามันลอยมันจำไม่แม่นก็อาจจะได้บ้างแต่ตัวสภาวะมันไม่หายไปถ้าเป็นจริงคงไม่หายเองหมดจะย้อนคืนย้อนหลังอินทรีย์ 5 บาทสติปัฏฐาน แหนมเนืองติดต่อกันอย่าให้ขาดวิ่นคุณต้องทำตนเองให้มีโพชฌงค์ 7 หรือให้มีโพธิปักขิยธรรม 37 การขยายและเป็นคนที่ตอบที่จะทำ 37 หรือให้เริ่มต้นจุดที่สติปัฏฐานให้มีสติเริ่มจะมีสติมีสติและก็ต้องมีความเพียรมีอีกเยอะและก็มีทำมนุษยมีการวิจัยให้ดีมีการวิจัยมีการเกิดธรรมรู้ธรรมรู้เนื้อหาสาระที่ดีและชั่วกุสลาทำอกุสลาทำอันไหนดีอันไหนชั่ววิเคราะห์วิจัยออกแล้วคุณก็จะต้องสั่งทำให้เกิดกุศลทำให้ยันกุศลธรรมให้เจริญยิ่งเจริญหรือถึงพร้อมแบบกุศลเสมอ เรื่องของมนุษย์มีสติเริ่มต้นแล้วก็วิเคราะห์ออกก็คือมันรู้นั่นเองเพราะฉะนั้นก็ประหารสังวรมีแต่มาตรฐานในตัวอิทธิบาทก็คือวิริยะพยายามเพียรเข้าแล้วมันก็สั่งสอนเป็นอินทรีย์เป็นพลังของคุณก็เกิดโพดชมนั่นเองเกิดการตรัสรู้นั่นเองเกิดสติเกิดธรรมะวิธียากเกิดวิริยะเกิดปิติเกิดปฏิกรรมคือตัวสมาธินั่นแหละคือเสมอๆคือสมาบัติทำให้มีอยู่ 1 เดือนตัวที่มีแล้วรักษาไว้อนุรักษ์พัฒนาโดยที่ยังไม่มีเพิ่มขึ้นเพิ่มขึ้นให้มันติดต่อเป็นเฟืองเป็นจักรเป็นคนเรื่อยไปเรื่อยมันต้องเจริญแน่มันต้องเจริญแน่ๆมีสมาธิยิ่งอาทิตย์แล้วก็ยิ่งให้มันดียิ่งดียิ่งดียิ่งดียิ่ง ต่อเนื่องยิ่งยิ่งขึ้นเสมอๆเรียกว่าธรรมะบทอัฐิสมาธิถ้าเราหมายเอาจิตสมาธิแปลว่าเอาไม้เอาจิตก็คือจิตอันยิ่งทรมานเอากายก็กายอันยิ่งมาเอากายต้องการยาพรหมจรรย์มาให้เอาความประพฤติมาเอาพฤติกรรมพฤติกรรมยิ่งขึ้นดีขึ้นไหมเอาจุดดีทั้งนั้นยิ่งตัวนี้ไม่ได้หมายความเร็วยิ่งหรือชั่วยิ่งหรือตกต่ำยิ่งไม่ใช่ยิ่งไม่หมายความว่าดีขึ้นเรียกว่าจะมาที่นี้เขาไม่เอารูปแบบวัตถุนั้นยิ่งๆขึ้นทำไมเป็นวัตถุมาก ยิ่งขึ้นเจริญขึ้นปราศจากกิเลสตัณหาขึ้นเรื่อยๆโลภะโทสะรถได้ในเรือจริงๆมีปัญญารู้ในโลภะโทสะจริงๆรู้ในอารมณ์จิตรู้ในสิ่งที่มันเลวในจิตของเราแล้วก็ปรับเปลี่ยนจิตได้ศาสนานี่หมายความว่ายังไงมีกำลังตั้งจิตให้เก่งตรัสรู้แล้วทำได้รู้แล้วทำได้รู้แล้วทำได้สั่งสมลงไปสั่งสมลงไปเป็นจริงตั้งแต่เกิดปัญญาเห็นตั้งแต่สามารถที่จะเมื่อเวลาจิตจะเกิดเวลาจิตจะเริ่มทำงานเป็นสัมมาสัมพุทโธเป็นเรื่องฟูขึ้นมาเริ่มเกิดขึ้นมามันไม่รู้เรื่องนี้ขึ้นมาเริ่มมาเริ่มกันในทิศที่เป็นสัมมาทิฐิร่วมกันดีแล้วและก็มั่นใจในดีและ ไปทำดีทุกทีมันก็ดีเริ่มตั้งแต่ดำริก็ดีเพราะดำริเริ่มดีจะออกมาจึงต้องจำวาจาออกมาจากจิตจิตจะเป็นวาจามันก็จะตอบวาจาที่ดีกำลังของจิตเท่านี้จะสั่งวาจาให้ดีขนาดนี้ได้กำลังเคยที่เคยพูดชั่วมันก็จะมีน้ำหนักหรือเหมือนกันพยายามปิดตำหนิจะตั้งใจพูดวาจาให้ทำวาจาที่ดีไอ้ที่เคยชั่วไม่เคยลืมไปว่ามันมีการต้านทานเป็นไม่พยายามจะมาวายาโมที่ดีมีสัมมาสติที่ดีช่วยออกประกอบช่วยทำงานอยู่มีสัมมาทิฐิเห็นไม่ได้เลยให้มันเอียงไปทางไม่ดีแล้วยังไม่ดีมันก็จะปรับปรุงริเริ่มดีแล้วล่ะแต่ว่าเริ่มแล้วมันอาจจะเอียงไปหาจำนวนมาก ถ้าเป็นจริงแล้วสัมมาจริงๆแล้วรีโมทตั้งแต่สมาชิกมันโตขอมาเป็นรูปของการงานเรียกว่าเรามีชีวิตสัมมาอาชีวะก็มีชีวิตอยู่ด้วยทุกอย่างดีหมดการงานของเราพอดีวาจาพอดีคิดก็ดีเสมอที่สุดจิตดีถ้ามีสติสัมมาสมาธิจิตเรื่องของจิตทั้งนั้นมีทั้งนั้นพยายามก็พยายามอยู่ในทางที่ดีและเป็นจริงมักคนแก่เป็นคนบริบูรณ์ทำให้ได้เสมอเสมอเสมอเสมอเสมอเสมอเสมอเสมอเสมอเสมอ โรคจิตของเราให้มันเคยอย่างนั้นให้มันเป็นอย่างนั้นเสมอเสมอเสมอเสมอเสมอเสมอเสมอเสมอจะเอาของคุณอะไรมาอธิบายก็คือให้มันเกิดเป็นเนืองๆสมาบัติจะไปอธิบายแบบฤาษีให้จิตของเราเกิดสมาธิสมาบัติสมาธิกับสมาบัติก็ได้ก็ทำเอาเองเคยเจ็บใจวุ่นวายทุกข์ร้อนฟุ้งซ่านก็ไม่สงบลงให้มันเคยสงบแล้วก็ให้ปัญญามันรู้ส่วนดีส่วนถูกมันทำปัญญารู้ส่วนดีส่วนสูงแล้วเราจะประกอบเราจะมีอะไรมันก็เลือกเป็นคำที่ดีมันเป็นผีผามันไม่รีบร้อนคนเราไม่ต้องไม่จำเป็นจะต้องทำงานมันตลอด 24 ชั่วโมงมันมีพรรคมีเพียร ไม่จำเป็นที่จะทำซะจนไม่รู้ว่าไม่รู้เว้นมันมีเว้นมีวรรคมันมีเพียรคนเราก็ต้องรู้มีแต่พระก็ชั่วมีแต่งานการเกินไปก็บรรลัยมันก็เสียมันก็ชั่วได้เหมือนกันถือว่าชั่วได้เหมือนกันเพราะการงานต้องรู้การงานการพักก็ต้องรู้การพักคนเราธรรมดาธรรมดาของสมดุลในโลกมันก็มีแต่ก็ต้องรู้ละเอียดซ้อนลงไปอีกว่าพักกับเพียงมีเท่าไหร่พลังงานทำงานพักไปพลางทำงานไปทางมันมีในตัวไม่มีกำลังหนุนในตัวจะมีสิ่งเสริมในตัวเรากำลังจ่ายแคลอรี่คนเรามีในเครื่องคนข้างในมันมีการงานซ้อนอยู่มันมี พี่เสริมให้เราทำให้เราเครื่องกลใดไม่หยุดสักทีไปจ่ายแคลอรี่มันก็ให้แคลอรี่เพิ่มอยู่ตลอดเวลาเพราะฉะนั้นเราจะบอกว่าเราหมดยังไม่ได้มันมีเสริมซ้อนอยู่อย่างเงี้ยแล้วก็ทำงานได้มากในรูปเราเห็นว่าเราทำงานวันๆนึงมากโดยรูปการพักการหยุดเราจะเห็นว่าเราอยู่ในรูปที่พักน้อยน่ะวันนึงอีกคนเราทำงานก็หลายชั่วโมงนอนพักจริงๆก็มีกี่ชั่วโมงหรือว่านั่งพักบ้างบวกเอาเก็บทำสถิติบวกกองทัพตรงนั้นตรงนี้บวกเข้าไปจริงๆมันก็อาจจะเท่ากันแต่ละเอียดจริงๆนะตอนนี้แอบพัก วรภัทร 12 ชั่วโมงทำงาน 12 ชั่วโมงถ้าจะคิดเอารูปก็อาจได้แต่ทีนี้เราสามารถรู้ได้ไหมล่ะว่ารูปพักอยู่ตรงไหนของบุคคลมีแต่คนเรามันมีการเป็นไปมันเป็นการติดต่อเนื่องกายเนื่องเนื่องจากจีนเนืองๆมโนมันเนื่องกันอยู่มันสืบต่อกันอยู่สัมพันธ์กันอยู่ในระบบที่ยังเดินทางไปโคจรไปเนี่ยมีชีวิตโคจรต่างๆไปมีอะไรต่ออะไรไปเนี่ยมันมีปัญญารู้ซะให้ดีแล้วเราก็โคจรไปเป็นจุดดีอันนี้เป็นทิศทางที่เดินไปขาขวาถ้าเกิดมันต้องการมนุษย์ทุกคนถ้าเกิดมาต้องการ แต่ไม่รู้เท่านั้นเองอ่ะมนุษย์ทุกคนเกิดมาก็เดินไปสู่ความประเสริฐความสูงความดีความยอดดีของเราเองก็สบายเราสบายสบายเจริญบริบูรณ์ไม่มีแม้ที่สุดจนกระทั่งจิตริษยาใครจะมีลูกมีวัตถุมีอารมณ์เขาได้เสพอารมณ์สุขอารมณ์อร่อยอารมณ์เพลิดเพลินอารมณ์อะไรของเขาที่ชื่นชมจากที่โลกหลอกมากมายแค่ไหนเราก็ไม่ริษยาแต่รู้ความจริงว่าเราก็เบิกบานเพลิดเพลินแล้วเบิกบานแจ่มใสแล้วแม้เราไม่ได้ไปเต้นระบำเขาเราก็เบิกบานแจ่มใสแล้วแม้เราไม่ได้ไปกินรสอร่อยไปแย่ง หมูหันเป็ดย่างอะไรเขาเราก็เบิกบานแจ่มใสแล้วเรากินอาหารขนาดนี้เราก็รู้ว่ามีโปรตีนคาร์โบไฮเดรตวิตามินอี a b c d อะไรที่มันเป็นอาหารเป็นธาตุที่เอาไปสังเคราะห์ร่างกายของเราพอแล้วเรามีฉันโดดแล้วเรามีความพอแล้วขนาดนี้แล้วไม่ริษยาเธอก็จะปรุงในรูปรสกลิ่นเสียงสัมผัสหรือว่าวิธีสลับฐานาตกแต่งประดับประดาหรูหราอย่างไรเราก็ไม่สงสัยเรารู้เลยว่าคุณนั่นแหละลำบากคุณนั่นแหละเป็นภาระคุณนั่นแหละหนักหนาคือเราเองเราได้สาระอันนั้นแล้วพอใจแล้วเบิกบานแจ่มใสแล้วไม่มีสิทธิ์ริษยาแล้วเขาก็เป็นอยู่ของเราถ้าไม่โง่งมงายจนไม่รู้ว่าโลกนี้เขามีอะไรและเราก็ จิตของเราตัดใส่ได้หรือไม่เราไม่โง่แล้วฉลาดเรารู้เขามีมียิ่งกว่านั้นเราก็ไม่สงสัยเราจะไม่สงสัยเพราะเรารู้ชีวาสเรารู้ว่าชีวิตมันก็ตอบได้อย่างนี้แหละคือสาระพอแล้วไม่มากไอ้ที่มากน่ะหลงไอ้ที่มากมันโง่ไอ้ที่ไม่หลงมากๆก็หลงที่เขาตกแต่งประดับประดาพ่อเพิ่มทำอะไรก็ได้เพ้อเกินไปจนไม่มีที่หยุดยั้งหน่อยมันเกินจะไม่มีพฤติกรรมรัฐบาล จะตัดสายฉันเลยแล้วก็ให้รู้ว่าตัวเราเองนี่จะไปทำส่วนดีได้อะไรบ้างแล้วจะมีชีวิตประจำวันไปทำส่วนดีที่แท้ได้ก็สามารถจะมีปัญญานี่มันเหลือๆๆมากมากเมื่อเราเองเราไม่โง่งมงายตามที่เขาพาไปแล้วมีปัญญามาเห็นโลกชัดเจนโลกะวิทูเห็นโลกกว้างเข้าใจโลกได้ลึกซึ้งเข้าใจอะไรต่ออะไรที่ประกอบอยู่ในโลกที่ควบคุมก็แต่งทั้งขาและโรคปรับปรุงเพราะเพิ่มอยู่ในโลกมากแล้วเราจะเข้าใจว่าเราอยู่เหนือมันทุกอย่างที่มันเกิดอยู่ในโลกไม่มีอำนาจอะไรที่จะมามอมเมาหรือจะมาครอบงำเราได้เราอยู่เหนือมันจึงเรียกว่าสภาพเหนือโลกเหนือโลกุตระมันจะมาทำสีของเราให้เคยกินแล้วก็มีชีวิตเปิดมีปัญญาเปิดมันจะไปปิดไปบัง เขาในถ้ำอยู่ที่ไหนปิดหูปิดตาอย่ารับรู้อะไรก็ไม่รับรู้มันก็ไม่มาปรุงเหมือนกันมันก็ไม่มาพูดมันก็จริงเหมือนกันแต่ถ้าให้รับรู้เท่าเราเป็นไงไม่รู้เรื่องก็ถูกอำนาจเหล่านั้นครอบงำและเราก็หลงวนเวียนไปกับมันก็ไม่มีปัญญาดูแลแบ่งไม่ได้ดับไม่ได้ลงไม่ได้ปล่อยไม่ได้เข้าใจมันไม่ถึงถ้าไม่ใช่ลักษณะโลกุตระแท้ไม่ใช่อยู่เหนือโลกอย่างอาจหาญอย่างเข้าใจได้ปัญญาเหยียบมันอยู่ใต้ฝ่าเท้าไม่ใช่เลยถ้ารถมันก็แล้วแต่เราอยู่กับมันเลยแล้วก็มันไม่มีฤทธิ์เลยอยากอยู่ใกล้ฝ่าเท้าแท้มันต่างกันน่ะเพราะว่าวิธีฝึกจะฝึกตอนแรก นักเรียนรู้จริงแล้วก็มาทดสอบจนกระทั่งจิตเราปล่อยสิ่งมันจึงจะเป็นสภาวะแทรกอยู่เหนือมันจริงทำให้เคยสมาบัติให้ทำทุกอย่างปฏิบัติอะไรวะราศีปฏิบัติธรรมวาสีไปอยู่ในป่าห่างบ้านแล้วก็มาอยู่ในบ้านสัมผัสดูแล้วก็มีจิตอ่านจิตมีอานาปานสติลมหายใจเข้าออกหรือยังมีชีวิตอยู่สัมผัสแล้วก็รู้ก็ยังรักผัสสะมีอารมณ์บ้างถ้าเราเป็นผู้ที่ฐานจิตเป็นอนาคามีจิตแล้วรู้จักโอปปาติกะรู้จักจิตที่มันยังหลอกเล่นงานเราข้างนอกไม่มีหรอกเราสามารถที่จะคุมข้างนอกได้ในชีวิตเราสามารถคุมเครื่องนอกได้คือหลักเกณฑ์ที่เราจะมาทำไว้แล้วเราไม่ละเมิดและไม่มีใครเห็นกรรมสุริยาเลยมีจริยธรรม มีพรหมจรรย์ข้างนอกสบายแล้วยังเหลือแต่ในแค่นั้นเองเราเองมีศีลบอกว่าอย่างนี้เราไม่เกี่ยวข้าวเราไม่รู้แต่ใจร้อนๆเอาวอนปรุงมีรสมีอารมณ์บ้างเล็กน้อยก็รู้ตัวเราข้างในรอเรียกว่ามันเป็นผิดผีหลอกหลอกเราอยู่ตรงไหนจะโกหกว่าจะกลับอ๋อนี่ยังเล่นงานเรารู้นะและสามารถที่จะบังคับเป็นนักธนาคารมีนี่เป็นตัวจับจิตเก่งแล้วมีอานาปานสติอย่างมั่นคงลืมตานะอานาปานสติอันนี้ไม่ใช่สามารถจับได้ถ้ามันทำให้เราหม่นหมองเราก็พยายามปรับความหม่นหมองมันทำไม่รับผิดชอบและทำให้ตั้งมั่นสมาธิ ทำให้มั่นคงทำให้อยู่ได้เป็นสีติดนั่นเองสมาบัติแล้วก็สีผิดสมาบัติที่ทำให้เป็นได้อย่างนั้นเธออย่างนั้นเนื่องเกิดอย่างนั้นและอาตมาบัตรสมาชิกตั้งมั่นหรือตั้งมั่นหรือว่าให้มั่นคงขึ้นอย่างที่ว่าเมื่อกี้เนี้ยให้รัฐบาลสหรัฐแล้วก็แข็งแรงอยู่ถึงแม้ยังไงมันก็ยังปล่อยอยู่มันไม่หมดทีเดียว ปล่อยอยู่ปล่อยอยู่เห็นเข้าใจด้วยอนิจจังเกิดปัญญาแพ้อนิจจารูปปัจฉิมนิเทศจนถึงสภาพปัจจุบันนี้ตีกลับมีสมาธิกับพื้นฐานได้จนมั่นคงเป็นแน่แท้นี้แล้วไม่เอาอันนี้ดีก็ยังได้สุดท้ายได้ไม่ผ่านแล้วไม่หลงทางไม่สำคัญมั่นหมายมันผ่านมาเป็นของเราไม่มีในเราก็ได้แต่มันมีนะคนสิ่งที่มีและบริษัทจ่ายในโลกนี้มันเกิดแล้วเป็นแล้วมีแล้วแน่แล้วมันเป็นสภาวะธรรมไม่ต้องเป็นหลงว่าเป็นของเรามันเป็นแน่ๆใครว่าอาตมานี่ไม่ได้ ลงตัวลงจนเราก็ต้องมาเตือนตัวเองเราหลงตัวเราเองหรือเปล่าไม่เช็คมาอ่านมาพิสูจน์ตัวเราเองว่าเราได้ธรรมะจริงหรือเปล่าเราว่าเราได้นะแต่เขาว่าไม่จริงอ่ะไม่ได้ไม่ได้อะไรธรรมะของเขาหมายเอาอะไรถ้าเขาอธิบายของเขาไม่ได้เจอตัวสมถะเราไม่ได้ฝึกเปโซจะมาถามหาเราเรียนจะลงอุจจาระแต่เขาบอกว่าไม่ได้อย่างนี้ไม่มีไม่ได้อย่างเขาเขานั่งหลับได้ 7 วันอะไรงี้เพราะว่าเขาหมายถึงแล้วก็จะรู้เขาหมายว่าเราไม่มีนั่งหลับ 7 วันไม่ได้ก็ไม่ได้แต่เรามีโอกาสชนะไหมถ้าเป้าหมายเราทำลงทุนจะได้ไม่งั้นเรามีแล้วแล้วก็ว่าเรามีอยู่เราไม่มีอะไร เขาว่าเราไม่มีสิ่งใดเราก็มาตรวจดูสิถ้าเราไม่มีสิ่งนั้นตามที่เขาว่าแล้วเราจะเอาไม่ได้สิ่งนั้นพวกนี้ไม่มีไม่มีเงินทองและไม่ร่ำไม่รวยเขาว่าเราถูกไหมถูกถ้าธรรมะเราจะทำเข้ามาเอาลงที่ทำโอ้ยพวกนี้ไม่มีไม่มีลาภไม่มียศไม่ได้มีโลกียสุขอะไรเพราะว่าเราไม่มีจริงเราไม่มีก็ไม่สะสมแล้วเราไม่ได้ยินดีหลงไหล ตามกฎหมายเอาอะไรเขาเขาต้องหมายเหมือนกันนะเขาก็เข้าใจตามที่เขาเข้าใจถ้าอย่างนั้นเราก็บอกว่าถ้าโลกุตตรธรรมคุณหมายว่าอย่างโน้นหมายว่าจะต้องไปนั่งหลับตาตี๋ๆแล้วก็จะต้องอลังการไปด้วยล่าสุดสรรเสริญครูเฟื่องมีศักดินามีทุนมันเป็นพวกทุนนักทุนนิยมเป็นนายทุนเอ่อมีเพื่อนกูไปตามเขามีอานาจักรวรรดิต่างๆแล้วก็ว่าเราไม่ได้เน้นน่ะเราไม่มีจักรวรรดิเราไม่มีทุนนิยมทำให้เป็นนายทุนน่ะเราไม่เป็นศักดินาเราไปเป็นคนใช้อำนาจกดขี่ข่มเหงใครล่ะเราก็ถูกแล้วแต่ถ้าเขาจะเอาอย่างนั้นเขาว่าอย่างนั้นเป็นสิ่งที่เขาต้องการเขาก็จะสะสมอย่างไรก็ตามเราก็ต้องวิเคราะห์ ใจจริงโดยไม่สงสัยมีสภาวะที่เรายืนยันมั่นคงแล้วเราไม่ฉลาดอะไรเลยปฏิบัติธรรมแล้วก็ต้องมากินมื้อเดียวนี้ไม่เอาแล้วปฏิบัติธรรมแล้วต้องไปกิน 3 มื้อมีทรัพย์เบอร์ด้วยถ้าเขาเลือกของคุณนะคุณก็หมายเอาอย่างนู้นแล้วปฏิบัติธรรมแล้วอย่างนี้ทรมานเขาก็ไม่รู้ว่าเราทรมานหรือเปล่าเรากินมื้อเดียวแล้วทรมานหรือเปล่าถ้าไม่ทรมานและสุขภาพร่างกายเราเป็นยังไงเสียไหมพอไหมล่ะแคลอรี่ต่างๆพอไม่ได้สิ่งที่มัน support Supply ตัวเรามันให้แก่เรามันพ่อแม่มันขาดแม่ก็ไม่ขาดกินมื้อเดียวมันก็ไม่ขาดแล้วพิสูจน์แล้วว่าเราไม่ขาดมันจ่ายเท่าไรทำงานได้เต็มวันเต็มวันไม่ขาดนี่ก็ไม่ขาดแล้วเราจะไปสงสัยอะไร แล้วก็รั่วพวกคุณนั่นแหละเปลืองแล้วคุณก็ตัดมันลงไม่ได้แล้วคุณก็เป็นภาระของคุณแค่ภาษาว่าคุณจะต้องไปนั่งกิน 3 คาบ 3 ครั้ง 3 มื้อเป็นงานให้แก่ตัวเองงานตั้งโต๊ะ 3 ครั้งเนี่ยมันฟังไม่ออกยังไงว่ามันเป็นภาระมันฟังไม่ออกยังไงมันเห็นชัดจะตายไปว่ามันเป็นภาระเห็นชัดๆคนโง่เท่านั้นแหละฟังไม่ออกก็แค่นี้เราก็พิสูจน์ได้แล้วคุณรู้หรือไม่รู้คุณเข้าใจหรือไม่เข้าใจคุณจะเอาอะไรเปล่าเนี่ยเรา ยังมีสิ่งที่ดีขึ้นกว่ามีพลังงานมีพลังงานมีเวลาดีไม่ดีว่างๆอยู่อย่างดีซะกว่าไม่ต้องนั่งกิน 3 มื้อกินเป็นมื้อเดียวครั้งเดียวไม่ต้องมานั่งจัดให้ตัวเองตั้งให้ตัวเองทำให้ตัวเองล้างให้ตัวเองอยู่อีกตั้ง 3 คราบในวันหนึ่งถ้ามีกี่วันในชีวิตก็ดูซิว่าทรมานตัวเองเท่าไหร่วันหนึ่ง 3 ครั้งลดลงไปได้ทั้งสองและคนมีชีวิตอยู่กี่วันกว่าจะตายทรมานตัวเองเท่าไรคุณกินลงไปในร่างกายมันขาดทุนขาดทุนมันร้องไม่เป็นนะไอ้เครื่องยนต์กลไกข้างในตั้งแต่กระเพาะตั้งแต่ป้ายลำไส้กลับไปใกล้ถุงน้ำใหญ่ต่ออะไร มันร้องไม่เป็นนะเราไม่เป็นมันต่อว่าไม่เป็นแล้วมันก็บอกห้ามให้เราหยุดไม่ได้ถ้าเราไม่มีปัญญารู้ว่าควรพอหรือไม่พอสักอย่างอัดลงไปอัดลงไปจนกระทั่งเกิดการขยายได้บางคนก็เพราะข้าขยายมารูปร่างกันพอดีเป็นอย่างนี้จนกลายเป็นฝูงปลิ้นออกมาอย่างนี้ก็ยังไม่รู้ตัวแล้วมันจะยังไงเหลือจะเหลือพอออกไปเดินก็จะไม่ไหวจริงๆแล้วเรื่องอะไรคือมันเกินถ้าเกิดมันไม่รู้เกินคนเรามันพอดีเป็นความหลงในโลกถ้าเรารู้แล้วกำลังมณฑาแล้วก็มีอินทรีย์ มีอะไรแต่ตอนนี้แล้วเราก็แอคทีฟแคล่วคล่องว่องไวพร้อมอยู่ในกายในจิตของเราทำงานได้สักประโยคไม่ใช่คนเชื่องช้าและก็ไม่ใช่คนหลงจนกระทั่งว่าแม้เราขาดเพรียวกับพี่กับเราแล้วก็รับแล้วพารุ่นโหดร้ายรุนแรงเกินไปรวดเร็วเกินไปซะจนกลับไม่ติดก็ไม่ใช่เพราะมีความพอดีแต่ก็มีความพ