201020-129 พุทธประวัติจากพระโอษฐ์ ตอน129-พ่อท่าน-สันติอโศก-ฬ010.txt
เนื้อหาในไฟล์
วันพฤหัสบดีที่ 20 ตุลาคมพุทธศักราช 2520 จากนี้ไปพ่อท่านพระพุทธชินราชอบรมทำวัตรเช้าและพุทธสถานสันติอโศกดังต่อไปนี้เรามาวัดกันต่อเราได้มาถึงบทบาทสำคัญคือการงานบทที่ว่านี่คือหมดทรงทำนาที่มีอมตะ เป็นผลการใช้หัวข้อเรียกว่าอย่างนั้นซึ่งจะได้ยืนยันได้รู้ว่าจิตสำคัญของสงฆ์หรือจิตสำคัญของศาสนานั้นหรือการงานของศาสนานั้นก็คือการทำนาแต่ผมได้พูดได้อธิบายไว้แล้วว่าคราวที่แล้วการทำนาเนี่ยเป็นงานเอกเป็นงานสำคัญของคนในสมัยต้นๆสมัยไหนๆมาก็ตามคนเราเกิดมาก็อาศัยการกินพืชผักผลไม้นี่เป็นเริ่มต้นของมนุษย์กินพืชผักผลไม้แรกๆไม่ต้องไปปลูกอะไรยังไม่มีความคิดอ่าน ก็เก็บธรรมชาติที่มันมีต้นพืชต้นไม้ต้นผักต้นไร่อะไรมีอะไรต่ออะไรอยู่ก็เก็บกินเก็บใช้ไปแล้วเก็บกินเก็บใช้เมื่อมีคนมากขึ้นต้นไม้มันขึ้นไม่พอผลักพืชมันขาดแคลนมันต้องแย่งกันก็มีความรู้พอที่จะบอกว่าเอามาปลูกไว้ที่ใกล้ๆบ้านแล้วก็ปลูกไว้ที่ที่ใกล้ต้นมันมีที่อยู่ของตนอยู่ใกล้เคียงจะได้ไม่ต้องไปเดินไปเอาที่ไกลเมื่อมีที่ดินมันปลูกได้มันขึ้นได้อะไรอย่างนี้มันก็ชักรู้ขึ้นมาก็เกิดการปลูกเป็นรู้เป็นเกิดจากความโลภมากอยากได้เป็นของตนด้วยก็เกิดการปลูกและโดยแท้จริงก็เราปลูกได้เรา การกับพืชผักเกษตรเศษผลไม้ต่างๆพวกนี้เราสามารถที่จะผลิตปลูกกระทำได้ไม่มีความรู้ขึ้นมาก็จึงมีงานอันนี้เป็นงานหลักใหญ่สนับสนุนใครอยากได้มากปลูกมากใครอยากได้อะไรก็ปลูกอันนั้นไม่อยากได้อะไรเอาอันนั้นออกกลายเป็นการเกษตรกรรมเป็นหลักเลยทีเดียวแล้วก็จากการปลูกข้าวปลูกพืชทำนาซึ่งเป็นอาหารหลักอาหารสำคัญของมนุษย์ที่กินข้าวการทำนาจึงเป็นเรื่องสำคัญรามพวกอะไรต่ออะไรอยู่ในเมืองโน้นเขาก็ยังสำคัญใน 2,500 กว่าปีมันแล้วก็ยัง ในการทำนาทำไร่เป็นงานหลักเป็นงานใหญ่เมื่อเจอพระพุทธเจ้าเข้าพระพุทธเจ้าไปบิณฑบาตล้า
อ่านต่อ
งก็ไม่ค่อยชอบใจอยู่แล้วเพราะว่าตอนนั้นพระพุทธเจ้ายังไม่เด่นอะไรยังไม่ได้เป็นที่น่านับถืออะไรความก็ดูทวงเอาไอ้พระพุทธเจ้ามีจารีตพุทธเจ้าที่ใช้บิณฑบาตรเพราะว่าท่านเป็นผู้ปกครองประชาชนเหน็บแนมเอาว่าจะไปขอไม่ได้ใครๆก็ต้องทำเอาใครๆก็ต้องใช้ย่อมวานแล้วจึงจะได้บริโภค ทำเองก็ตามสมณะถึงแม้ท่านก็จะต้องใช้จังหวะเขาสิถ้าใช้ทวารแล้วก็จะได้บริโภคเราจะองค์ก็เลยตรัสว่าเราก็ไถเราก็วานท่านคล้ายหวานแล้วเราจึงได้บริโภคเหมือนกันข้าก็บอกว่าถ้าเขาทำนาแมวเป็นบุคลากรที่ฐานกับสมาธิฐานที่คู่เคียงกันอยู่ชัดเจนในพราหมณ์นั้นก็ต้องงงแหละเป็นธรรมดาขายอะไรกันหว่านอะไรกันไม่เห็นแอบไม่เห็นขายไม่เห็นผ่านไม่เห็นแปลกๆไม่เห็นคออยู่ที่ไหนกันแล้วก็กล่าวอย่างนี้นะมันมันกล่าวยังไงกันอยู่ไหนนาอยู่ไหนอยู่ไหนผ่านต่างๆ พระพุทธเจ้าท่านก็เลยจัดบอกว่าของเราน่ะมีศรัทธาเป็นพืชหมายความหมายสำคัญมันอยู่ที่นี่มีศรัทธาเป็นพืชมีความเผาผลาญกิเลสเป็นน้ำฝนปัญญาของเราเป็นแขกและคำถาม Siri Siri เป็นงอนไถใจเป็นเชือกถักสติปัญญาการคุมกายคุมวาจาคุ้มครองในเรื่องอาหารเป็นหัวหน้าเราทำความสะอาด ใครเป็นผู้ฝากย่าทิ้งความยินดีในพระนิพพานเป็นกำหนดการเลิกทำนาความเพียรของเราเป็นผู้ลากออกไปลากไปสู่แดนอันเป็นที่เกษมจากโยคะไปอยู่ไปอยู่ไม่เวียนกลับสู่ที่ซึ่งบุคคลไปถึงแล้วย่อมไม่กล่าวสอบการไถนาที่ไทยแล้วอย่างนี้นานนั้นย่อมมีอมตะคือความไม่ตายเป็นผลการไถนานี้เสร็จแล้วย่อมหลุดพ้นจากความทุกข์ทั้งปวงเค้าตั้งใจฟังยินดี ยากที่จะเข้าใจไม่ใช่ว่าจะเข้าใจได้ง่ายๆยิ่งยากยิ่งต้องตั้งใจใช้สติเต็มฟังดีๆยิ่งยากยิ่งฟังด้วยสติสะลึมสะลือยังไม่รู้เรื่องนึกว่าเข้าใจอะไรได้ง่ายง่ายต้องพยายามตั้งใจหน่อยเตือนสติพยายามก็หลายอันรวนแล้วแต่เป็นเรื่องของความจริงทั้งเอาทั้งวัตถุทั้งเอาทั้งจิตใจเข้ามาบวกมาอธิบายขยายวรรณา ที่สมณธรรมนั่นน่ะที่สุดพระพุทธเจ้าท่านเคยตรัสว่าให้ไปอย่าไปทำนาคนอื่นต้องทำนาของตนถ้าเคยทักท้วงภิกษุสาวกต่างๆไม่ได้ทำนาคนอื่นแล้วก็เมื่อไหร่มันจะได้เรื่องได้ราวทำนาตอนนี้เสร็จมาถึงจะเป็นผู้ที่มีอมตะธรรมเป็นผลกันเรียบร้อยการใช้งานนี้เสร็จแล้วย่อมหลุดพ้นจากความทุกข์ทั้งปวงเพราะจริงๆส่วนจิตต่อไปนั้นมันก็เป็นเจ้าท่านไม่พูดเพราะว่าจิตของพระอรหันต์ไม่มีปัญหากล้าหาญย่อมรู้จิตตัวผู้ที่ได้จากพระอรหันต์ ไม่เสพติดมันไม่รู้จักกำหนดตามสัมมาทิฏฐิไม่รู้เรื่องรู้ราวเพราะฉะนั้นพระพุทธเจ้าท่านถึงพยายามที่สุดที่จะให้ผู้ที่มีสมาธิผู้ที่มีมิจฉาทิฐิให้ทำจิตชุมชนให้เสร็จซะก่อนไม่อยากจะมาไอ้พวกที่มีวิชาทิฐิคือยังมีทิฐิความเห็นที่บางจุดบางอันเนี่ยเห็นไม่ได้แก้ไม่ได้มันแก้ไม่ได้ใช้ของตนให้เสร็จหมดให้มันลดเพราะอรหันต์ให้ได้ที่อื่นไม่จำเป็นที่อื่นไม่จำเป็นเอาต้นสำคัญที่สุดเข้าใจตัวอัดปลาหรือตัวตนหรือสกายยักษ์กายสิทธิ์ ที่ตัวตนเริ่มต้นที่สุดจะเป็นพระอริยะโสดาบันได้ก็จะต้องมีตัวสักกายะที่เร็วอัตราอัตราส่วนสำคัญนี่คือมานะพุทธชนธรรมดานี่เขาก็มีความเป็นตัวตนเป็นตัวของเขาคือดีมีมานะถือตัวถือตนผู้ชุมชนเขาก็มียิ่งใหญ่เพราะก่อนอื่นจะมาถึงแล้วเนี่ยจะมาเรียนรู้ธรรมะเนี่ยถ้าไม่ว่างสักระยะไม่รู้จักตัวตนเสียก่อนไม่เคารพนับถือไม่ศรัทธาไม่อะไรขึ้นมานะจ้างก็ไม่มีทางรู้อะไรเลยไม่มีทางอันแรกที่สุดต้องบอกพระโสดาบันนี้ต้องลาราชการที่เขาเรียกว่าตัวตนจริงของเขาถูกของเขา ครั้งแรกเลยก็บอกว่าต้องรับตัวตนศรัทธาทิฏฐิวิจิกิจฉาศิลปะตัดต่อมากจะต้องไม่สงสัยจะต้องรู้ตัวเองต้องรู้ตัวตนของเราต้องลดต้องรักต้องไม่ยอมรับศีลพรตคือต้องมารับเอาข้อปฏิบัติข้อประพฤติหลักเกณฑ์ต่างๆก่อนจะรับหลักเกณฑ์ก่อนจะรับข้อประพฤติไปคนเรานี่มันจะต้องมีความศรัทธาเลื่อมใสและมีความยกให้มีความเห็นดีอานิสงส์การยอมนี้เรียกว่ารถสกายยักษ์การเห็นด้วยการฝึกใจการยอมรับจริงทีเดียวไม่ใช่ว่ายอมยอมเล่น ยอมเอาอะไรก็ได้ไปใช้ยอมเอาหลักเกณฑ์นี้ไปใช้เพราะว่าการขัดเกลาหลักเกณฑ์ทฤษฎีต่างๆศีลเพราะต่างๆที่จะไปขัดเกลาเนี่ยมันต้องเสียเสียสละมันต้องขาดขาดสิ่งที่ตัวเองต้องยึดมันจึงจำเป็นตัวแรกที่สุดทายาทจิตใจในตัวจิตเลยเชียวจะต้องลดมานะถ้าถือดีไม่ยอมฟังเป็นทำเป็นหัวเราะเยาะถือว่าตัวเองใหญ่กว่าใครก็พูดไปหรืออะไรเป็นอะไรก็ทำไปแสดงอะไรฟังเล่นก็ได้ไม่เอาจริงเอาจังไม่เชื่อไม่ถืออย่างนี้ไม่มีปัญหาไม่มีปัญหาคนนั้นไม่ได้อะไรไม่ลดสปีด วัดเบื้องต้นที่สุดรถสกายาแล้วต้องมาเรียนรู้ถึงฐานของตัวเองบางคนเนี่ยรถสัตยาลงมาแล้วเพราะรถจักรยานลงมาแล้วนี่บางคนนี่ไม่ใช่ว่าจะมานั่งทำอบายมุขไม่มีบางคนไม่มีอบายมุขไม่มีหรอกรถว่างไม่มีอะไรเป็นคนที่สูงเป็นคนที่รู้ดีอบายมุขไม่มีแม้แต่ลาภยศสรรเสริญก็อย่างน้อยไม่เบาบางกามคุณกามารมณ์ 5 กามคุณ 5 ก็พอฟังด้วยซ้ำไปยังเหลืออาจจะเลอะส่วนละเอียดที่ไม่รู้ลึกบางคนอาจจะไม่มากเลยพอฟังธรรมะปุ๊บรู้เลยก็ได้เพราะต้นทางนี้เป็นพระโสดาบันนิมมานนะ พอติดรถมานะเป็นกายะตัวสำคัญอยู่แล้วไม่สงสัยเลยรู้ศีลรูปเอาสีรถมาปฏิบัติธรรมแล้วแต่ฐานถ้าผู้ใดอยู่ในฐานะที่ฐานเป็นโสดาทันทีเป็นโสดาโดยที่ไม่เป็นต้องทำอะไรเลยพอฟังปุ๊บก็เป็นพระโสดาเลยหมายความว่าฟังแล้วก็อย่างนี้เหรอถามอย่างนี้แหละโสดาสบายดีมุขศีล 5 อย่างนี้เลยปั๊บเลยก็ฟังเดี๋ยวนี้เป็นพระโสดาเดี๋ยวนั้นแต่เมื่อสักการะรื้อมาณที่หมดนี่ไม่สงสัยไม่มีสีมีรถไปปฏิบัติก็เป็นพระโซดาแล้วแน่นอนคนไหนๆก็ตามแต่ไม่เชื่อมั่นเห็นจริงเห็นแท้แล้วนะไอ้ฐานต่ำๆแค่นี้มันง่าย วัดศรัทธาเลื่อมใสหนีพลับเกิดเลยทีเดียวแหละตรวจเลยมีรากมีเหง้ามีต้นมีตอมีหน่อมีใบขึ้นเลยเป็นพระโสดาแม้จะไม่ใช่โสดาปะติดผลที่บริสุทธิ์เต็มรอบไม่ใช่เป็นพระโสดาเป็นองค์ก็ลดทันทีได้รถได้ส่วนนั้นส่วนนี้อะไรที่ลดได้นะเป็นคุณธรรมเป็นสัจธรรมที่รักที่ว่างนิดหน่อยไม่ได้เดี๋ยวนี้รู้แล้วเป็นวิธีการเป็นมรรคพอเราระบายพวกมีบางอย่างที่ยังละไม่ได้งั้นเราไปฝึกอีกนิดหน่อยก็จะเป็นพระโสดามีมรรควิถีและเป็นโสดาอย่างน้อยเป็นโสดาปฏิมรรคเป็นพระอริยะอย่างที่ 1 ใน 8 โสดาปฏิบัติกับบุคคลได้แล้ว และอาจจะมีผลอยู่แล้วด้วยแต่ไม่เต็มร้อยไม่ครบบริบูรณ์อย่างโสดาที่เราบอกว่าอย่างนี้เป็นผู้บริสุทธิ์ด้วยศีล 5 สะอาดร่อนเขาเรียกว่าเสียโสดาร้อยเป็นผู้ที่บริบูรณ์อบายมุขต่างๆท่านอยากต่ำบริบูรณ์ก็ร้อยเต็มร้อยแล้วก็พูดได้รู้งี้ก็ทำให้มันจริงหรือเป็นไปได้จริงเป็นได้จริงก็เป็นร้อยหรือบางคนโอ้ยโซดานี่ฟังแล้วเสร็จก็ไม่ต้องทำเลยได้เดี๋ยวก็นั่งกินนี่ก็เป็นดาราพร้อมด้วยโอ๊ยเรื่องกรรมๆของคุณลาภยศต่างๆเหล่านี้มาวางแล้วนี่เราเป็นสกรีนถ่ายอยู่ในตัวเสร็จเลยบางคนฟังแล้วเป็นอนาคตเลยโซดา ฟังธรรมะเป็นขั้นตอนหวานเลยออกบวชเลยขอเลิกไม่เอาปล่อยเข้าใจชัดแน่ใจเด็ดเดี่ยวก็มาเป็นอนาคตออกมาเป็นอนาคาริกถือบวชออกบำเพ็ญเป็นอาณาคาริกะแล้วก็มาบำเพ็ญฐานของมานะฐานของจิตที่ละเอียดอุปาทานอรูปราคะบางคนเนี่ยอาจจะเบาบางอาจจะไม่ใช่อนาถา 100% แต่เป็นอนาคาแล้วบ้างมีเศษของครูบาพระอรูปราคะที่ติดต่อมามีการมีลาภยศอะไรเหลือเศษนิดๆหน่อยๆเป็นอาสวะบ้างแต่ทนได้โดยไม่ยากจนได้โดยไม่ลำบากแน่ใจว่าไม่เป็นพิษไม่เป็นภัยอะไร กดเอาแม่ออกมาแน่เป็นอนาคาริกเป็นอนาคามีเข้าใจอย่างแท้จริงสบายก็ออกมาได้เอามาทำรถมานะละมานะตัวสำคัญที่มันดูยอดได้นะพระพุทธเจ้าท่านตรัสในที่นี้เมื่อผู้ใดฟังธรรมแล้วเข้าใจแล้วก็ฟังรู้หมายถึงตัวเราเองทำนาของตัวเองไม่ไปแจ้งผู้อื่นทำจิตของตนให้เสร็จให้แล้วก็จะเกิดศรัทธาศรัทธานี้ท่านบอกว่าเป็นพืชศรัทธาเป็นพืชคือความเชื่อมั่นความเห็นจริงความทรงขึ้น สะพานความทรงขึ้นที่เราแท้มีรากเหง้ามีต้นตอมีแก่นมีใบมีมีมีมีมีมีมีมีมีมีต้นตอมีแก่งมีกลิ่นมีกล้ามีใบศรัทธาเป็นพืชฟังดูดีๆทำไมท่านเปรียบเป็นพืชเพราะเป็นเรื่องแท้เรื่องกันเรื่องอาหารเรื่องสำคัญเราจะได้บริโภคก็คือเราจะได้อาหารนี้จะได้อาหารก็คือเราจะบริโภคพืชนี่แหละเป็นตัวที่ได้เลยแต่ถ้าได้อะไรเราจะได้ศรัทธาเราทำทุกวันนี้เราทำอะไรเราก็จะได้ศรัทธาศรัทธาในร่างเงาบาลีนะบาลีคือสิ่งที่ทรงขึ้นมาจากสทศ ก็มาสมัครกันเข้าเป็นคำที่จะต้องให้มันเป็นคำก็เอาทอทหารมาสะกดสเสือตอทหารเป็นตัวอักษรปลั๊กเดียวกันกับของก็เอาตัวถอดถุงมาใส่แล้วเอาต่อๆๆหามาใส่นำหน้าวัตถุเป็นตัวสะกดซึ่งหลักนี้เป็นหลักธรรมดาของไวยากรณ์ในการสมัครทำจึงเป็นสัตว์พาสัตว์พระพระสเสือนี่เคยฟังกันมาแล้วหมายความว่ามีหรือประกอบด้วยพระองค์นี้แปลว่าทรงขึ้นทรงไว้ทรงอยู่ประกอบด้วยการทรงอยู่ประกอบด้วยการมีอะไรที่มันตรงขึ้น เกิดขึ้นที่มันมีขึ้นเป็นขึ้นนั่นแหละแล้วมันก็ยังส่งอยู่มันเกิดมันเป็นเกิดเป็นมีแล้วมันดับอย่างนี้แหละว่ามันไม่มีเกิดเป็นมีแล้วมันก็ทรงอยู่แล้วมันก็เกิดอยู่ทรงอยู่เกิดอยู่ทรงอยู่เกิดอยู่คือมันยังมีอยู่ในตัวคนนั้นอยู่แล้วก็ส่งไว้มันยังไม่หลุดออกไปแม้ดับมันก็เกิดใหม่เสริมขึ้นมาดับมันก็ยังมีเกิดใหม่เสริมขึ้นมาทดแทนยังมีสิ่งนั้นทรงอยู่มีวิญญาณพระอย่างนั้นทรงอยู่วิญญาณพระโสดาก็มีวิญญาณพระโสดาทรงอยู่มีสภาพทรงอยู่ไม่ใช่ว่าหายไปยังมีเรียกว่าสักพักศรัทธา เป็นอันนี้มีอันนี้เรียกว่าเป็นพืชเป็นสิ่งที่จะได้บริโภคเป็นเครื่องบริโภคสำคัญเราต้องการพืชมีประโยชน์ทำนาต้องการอะไรทำนาก็ต้องการพืชจะได้คืนมาวันศรัทธาเป็นพืชศรัทธาในเป็นเรื่องใหญ่ศรัทธาเป็นเรื่องเชื่อมั่นเป็นเรื่องแน่ใจศรัทธาไม่ใช่ศรัทธาผิวเผินไอ้ศรัทธาที่มั่นคงแน่ใจเป็นความเชื่อที่ไม่ใช่เชื่อเพียงฟังเชื่อเพียงหนึ่งได้ยินข่าวเชื่อเพียงได้ตามๆกันมาเพื่อเพียงเปลือกไม่ใช่ศรัทธาแท้เนี่ยประกอบด้วยปัญญาเป็นสัตว์กินฟรีศรัทธาพระมันยืนหยัด นี่ศรัทธาเป็นพืชเป็นตัวที่มีรากเหง้ามีโคลนมีต้นมีแก่นมีกิ่งมีก้านมีเปลือกมีใบเป็นพืชเป็นต้นพืชสภาพเป็นต้นพืชสำคัญนะที่ท่านเปรียบว่านาของท่านนี่ท่านจะได้ชอบได้อะไรได้ศรัทธาทีเดียวถึงศรัทธาถึงสิ้นศรัทธาถึงที่ความเผาผลาญกิเลสเป็นน้ำฝนความเผาผลาญกิเลสเป็นน้ำฝนมันจะเกิดศรัทธาได้ก็จะต้องรู้วิธีการปลูกมันจะเกิดพืชก็ต้องรู้จักวิธีการปลูกวิธีการปลูกก็มีน้ำฝนเป็นต้นน้ำฝนต้องชะลอมล้างชโลมอาศัยเป็นองค์ เสมอมีการเผาผลาญกิเลสนั้นอยู่เสมอเป็นน้ำฝนเหมือนปุ๋ยเหมือนอาหารของพืชเหมือนอาหารของสิ่งที่ทำให้ปลูกให้เกิดถ้าไม่มีน้ำฝนต้นไม้เกิดไม่ได้ฉันใดไม่มีการเผาผลาญกิเลสคุณจะได้พูดได้ศรัทธาที่แท้จริงที่สุดไม่ได้ฉันนั้นต้องมีนะแต่ก่อนนี้เขาก็อาศัยแต่น้ำฝนการปลูกสมัยก่อนไม่มีเราจะมีฝนเพียงฝนเทอมจะมีการชลประทานจะมีการเอาน้ำจากโน่นจากนี่มาไม่เพราะใหม่ๆแรกๆเนี่ยไม่มีอะไรจะมีการต่อเติมมาก็อาศัยน้ำฝนนี่เป็นน้ำที่สำคัญที่สุด ได้จากฟ้าจากฝนเพื่อการทำนาของเราก็ติดมาจนกระทั่งเดือนนี้ต้องเลยมาตั้งแต่สมัยพระพุทธเจ้า 2500 กว่าปีแล้วก็ยังใช้อาศัยผลแม้แต่พวกเราแม้แต่ชาวไทยก็สายฝนที่จะใช้ฝนเทียมผลจริงอะไรก็ตามแต่เดี๋ยวนี้ก็ยังเป็นหลักใหญ่อยู่แล้วก็เป็นลังใหญ่ต้องมีการเผาผลาญกิเลสต้องได้เผาผลาญกิเลสอยู่ทุกวันทุกวันผมควรเอาวันนี้เราได้ละรถอะไรไปบ้างวันนี้เราได้มีผลมีอะไรบ้างเราได้ให้ปุ๋ยอะไรให้แก่ตนเราได้ก่อต้นพืชให้แก่ตนเราได้ทำเราได้ทำอะไรไปบ้างเผาผลาญกิเลสต้องรู้ตัวกิเลสต้องรู้การเผาผลาญถ้ายิ่งลบโดนทุกวันทุกวันทุกวันเลยเรางบดุล ตอนเย็นอย่างที่ผมว่าพอตกกลางคืนแล้วก็สงบสติอารมณ์เอนกายแล้วก็ได้ก่อนหลับแล้วก็เช็คนิดหน่อยหรือนั่งก่อนนิดหน่อยเออเราได้เผาผลาญกิเลสไปอย่างไรเราได้ทำอะไรดีกิเลสรู้ตัวกิเลสไหมตอนนั้นตอนนี้อาการณเวลานั้นเวลานี้เราไม่ได้รู้ตัวเลยเราปล่อยให้กิเลสมันกินตัวเข้าไปนี่ไม่ได้เผาผลาญนี่เราได้เผาผลาญมั่งมีบทขัดได้มีการปฏิบัติได้ทำจริงแต่ลดจริงตรวจอ่านอย่างนี้แน่ๆแท้ๆนี่เป็นหลักการถ้าหลักการนี้จริงนะไม่ได้ผมไม่เชื่อก่อนนอนก็ปัจจุบันจริงๆแล้วตั้งใจตื่นนอนขึ้นมาก็ตั้งใจ เราจะพยายามเราทำอะไรเรามีงานคือทำนาทำนาของเราทำยังไงเราจะกอดต้นพืชเราก็จะต้องให้ก็ได้เกิดประโยชน์อย่างน้อยที่สุดตัวสำคัญเราจะต้องมีการเผาผลาญกิเลสเราต้องให้น้ำแก่ต้นพืชเหมือนกับเราทุกวันช่างชาวนาชาวไร่ต้องให้น้ำแก่ต้นพืชทุกวันต้องรดน้ำต้องฉีดน้ำต้องจ่ายน้ำให้แก่ต้นพืชทุกวันเช้าขึ้นมาพวกเกษตรชาวไร่ชาวนาเอาอะไรปากน้ำลดบางคนก็ตกหนักเช้ารดน้ำเย็นต้องให้น้ำเป็นอาหารเป็นการชำระล้างท่านเอาความหมายว่าเป็นน้ำฝนมันมีความหมายกินนอกจากว่าเป็นอาหารชัดเจนของต้นไม้แล้วเราจะบอกว่าเป็นอาหาร วิธีอะไรเอ่ยก็ตามแต่มันจะใช้น้ำไปสังเคราะห์ธาตุอะไรในดินอีกก็ตามแต่เราไม่พิจารณาถึงขนาดนั้นแต่ว่าไอ้เนี่ยเป็นอาหารแน่ๆเราไม่ต้องไปเอาอะไรให้มันหรอกต้นไม้ใช่ไหมอยู่ใกล้นาใกล้พืชลูกชายของหัวหน้าเกษตรกรใช่ไหมให้น้ำเนี่ยเป็นทหารสำคัญไอ้ปุ๋ยนี่ก็ตามหลังมันหาว่ามันเองในดินแดนมันยืดมันไม่มีอะไรก็หายมันบอกเติมให้มันบ้างถ้าไม่ต้องเพราะมันไม่จืดไม่ชื่นว่าอะไรนะไม่ต้องเอาไม่ต้องไปให้ปุ๋ยปุ๋ยอะไรก็ได้แต่เดี๋ยวนี้คนเรามันต้องเคาะไม่ทันมันปลูกมันแย่งไม่ค่อยไหวต้นไม้ต้นไร่อะไรมันก็แย่แล้วก็แต่ก็น้ำน่ะทิ้งไม่ แล้วหน้ามันเหมือนกับสิ่งชำรุดทางของสายที่จะชำระของโสโครกออกได้ว่ามีน้ำมีความเผาผลาญกิเลสนี้เป็นน้ำฝนฟังดูดีพระพุทธเจ้าจะเปรียบเทียบชัดมีอาหารสำคัญแล้วก็มีคุณลักษณะที่ผมอธิบายประกอบชัดปัญญาของเราเป็นแอร์และคันไถใช้สิ่งที่ชัดนำอยู่เรื่อยเลยเหมือนกับไฟส่องก็ได้ถ้าท่านไม่ใช้คำว่าแอดและคันไถในชั้นจะใช้ว่าเป็นไฟส่องทางหรือว่าเป็นไปส่องทางเป็นอาศัยเราใช้อาศัยเครื่องเสียงแบบปัญญามันเป็นไฟ สว่างอยู่แล้วเป็นเครื่องนำเลยเป็นเครื่องจูนเป็นเครื่องดันอีกอย่างดีเลยคันไถกับแอดไปด้วยคันขายกาแฟแนบไปด้วยเป็นตัวที่จะจูงนำเลยคันไถเนี่ยแกก็ไปเคาะเครื่องติดไปด้วยกับตัวถ้าใครไม่เคยไถนาแอบสำหรับภาพที่คอสำหรับที่จะพลาดที่คอผูกติดอยู่กับสูตรไขอยู่กับตัวตายคือว่าหายไปแบบนี้ถ้าไม่เอาแอร์ที่ใส่คอไถไม่ไปควายจะเดินไปยังไงไถก็ไม่เดิน ถ้าเผื่อว่าไม่แอบใส่คออ่อนใส่คอพับทีนี้มันจะลากไปก็ยังมีคันไถสำหรับยกสำหรับทำเม็ดเดียวเหมือนพวงมาลัยมันจะไปจะมามันจะเข้าตรงไม่ตรงมันจะได้ที่ที่ไม่ต้องการหรือว่าที่ที่ต้องการคันไถเป็นเครื่องชักเป็นเครื่องพานำปัญญาจึงเป็นตัวควบคุมเป็นตัวที่จะต้องให้เดินนะคุณเองคุณจะตั้งสติคุณจะทำอะไรต่ออะไรก็ด้วยปัญญาของคุณเข้าใจว่าตอนนี้เรากำลังเป็นอะไรปัญญานี่ไม่ใช่ว่าตัวที่รู้ไว้แล้วโดยที่รู้ไว้แล้วเขาเรียกว่าสัญญาฟังดีๆนะโดยที่รู้ไว้แล้วเดี๋ยวเขาเรียกว่าสัญญาเขาไม่ได้ปัญญารู้เหมือนกันก็รู้สัญญารู้แล้วกำหนดหมายไว้แล้ว เป็นอย่างนี้อย่างนี้อย่างนี้เข้าใจกำหนดหมายไปแล้วจำได้ด้วยจำไว้แล้วฝังไว้เลยปิดมิดชิดเลยฝังไว้แต่ปัจจุบันนี้เห็นไหมยังไม่เห็นฟังดีๆนะไม่เห็นปัจจุบันนี้ไม่เห็นเรียกว่าสัญญาเป็นตัวรู้ความรู้รู้ว่ากล่าวรู้มาแล้วกำหนดหมายไว้อย่างนั้นอย่างนั้นเข้าใจชัดเจนแต่ไม่ใช่ปัญญาฟังดีๆปัญญาจากสัญญาต่างกันปัญญาคือรู้อยู่เดือนนี้เข้าใจก็เข้าใจอยู่ทันทีเดี๋ยวนี้มีก็มีอยู่เดี๋ยวนี้ทำงานอยู่เดี๋ยวนี้ เมียให้สติมันตกเนี่ยลงไปจนสะดือลงไปนี่เซ็นทรัลกลับมาสุโทมีปัญญาอยู่หรือเปล่าตอนนี้มีเหรอเอาปัจจุบันน่ะทำเลยเมื่อกี้ผมว่าไงเพราะอธิบายถึงตอนไหนเมื่อกี้อธิบายสัญญาคันไถเออเก่งนะทำไปเล่นไปทำเป็นฟังก็พอไปได้ก็ยังเก่งที่ปัญญาแล้วปัจจุบันเมื่อกี้เนี่ยอธิบายสัญญา มันรู้แล้วมันก็ผ่านมันก็ผ่านมันก็ผ่านมันก็ผ่านสัญญาณเป็นจิตที่ตัวมันทำงานเวทนาสัญญาสังขารวิญญาณตัวปัญญานี่คือตัวปัจจุบันแท้ๆถึงจะใช้ว่าปัญญารู้เดี๋ยวนี้มีรูแล้วเข้าใจอยู่ในนี้ไม่ใช่รู้แล้วฟังไว้เพราะเขาระลึกขึ้นมาแล้วลุกขึ้นมาได้เป็นปัญญามนุษย์ยังไม่ได้จำไว้อยู่เป็นสัญญาจำไว้อยู่ไปสัญญาก็ไม่ขึ้นก็ไม่มีสัญญาณเลยแล้วก็ไม่คืนแล้วก็ไม่ออกแหมสัญญาณมันไว้ไม่เคยรู้นะเคยจำได้นะเคยสัญญาไว้นะแต่มันก็ยากจังการได้รับความรู้ ใหม่หรือเป็นตัวรู้เพราะเริ่มมีสัมผัสของเราปั๊บเราเรียกอัญญะเพราะอัญญะเนี่ยมาได้เพราะไม่มีพระเขาเรียกว่าสัญญาจะมีแล้วก็ฝังไว้ก็ตามเรียกว่าสัญญาถ้าเป็นปัญญาหรือเป็นปัญญาอยู่ในนี้มีเดือนนี้เป็นปกติเดี๋ยวนี้อยู่ใกล้ๆลงแล้วแล้วก็มีอยู่เห็นทั้งพื้นเห็นทั้งล่างอยู่เดี๋ยวนี้เป็นปัญญานะเข้าใจแบบนี้มันจะต้องมีแอบมีคันไถอยู่เดี๋ยวนี้มีลักษณะที่เรียกว่าควบคุมดูแลปัญญานี่จะต้องทำงานพร้อมอยู่เสมอนานี้สำคัญงานนี้ปล่อยปละละเลยไม่ใช้ปัญญานี่แย่ เพราะว่าการทำนาอย่างที่ว่าตัดกิเลสตัณหามันไม่ใช่เรื่องง่ายนะไม่ใช่เรื่องประมาทประมาทเลินเล่อไม่ใช่เรื่องที่ต้องใช้ปัญญาอย่างฉับไวเป็นปัญญาที่มากคุมตัวอยู่เสมอจึงเรียกว่าต้องมีอินทรีย์พละเต็มมีศรัทธามีวิริยะมีสติมีสมาธิมีปัญญาว่าเรื่องความอำนาจอินทรีย์แปลว่าอำนาจมีอำนาจคุมอินทรีย์หรือพละมีกำลังของอันนี้กำลังของสภาก็ต้องมีเป็นเนื้อของมันวิริยะมีด้วยสติมีพร้อมสมาธิคือจิตมีเท่าไหร่แต่ปัญญามีความเป็นหนึ่งสมาธิก็แปลว่าความเป็นความที่อยู่ เอกภาพพร้อมด้วยวิญญาณมีวิมุตมีการใสมีการสะอาดเท่าไรก็ทำเต็มมีปัญญาต่อสำคัญเป็นแอดเป็นคันไถครอบอยู่ทั้งนำเดินจูงเดินเรียกว่าการไทยควบคุมทิศทางคำไทยบอกแล้วถ้าไม่มีแอบไม่เดินไม่ใส่แอกเข้าไปไม่ออกไปไม่เดินไม่เคลื่อนไม่ก้าวหน้าไปเป็นไฟล์และเป็นไปเป็นปะไม่มีคันไถไม่มีหางเสือไม่มีที่ผลักพังอีกเหมือนกันเพราะฉะนั้นปัญญาจะต้องควบคุมทั้งโดนทั้งควบคุมให้เป็นทิศทางที่ดีที่สุดเป็นคำตายหิริเป็นงอนไถ Siri เป็นงอนไถงอนไถบอลไทยอยู่ระหว่างอะไรงอนไถคันไถนาให้มันไปตามทิศทางใช่มั้ยอ๋อไอ้งอนแล้วงอนก็เป็นเครื่องถ้วยหางยาว App กูก็งอนไผมาหายามอยู่เครื่องมือที่จับเป็นคันไถหรือคันตรงกลางเลยพันท้ายเป็นตัวนำเป็นตัวนำเงินๆไถก็เป็นงอนที่เรียกว่าอ่าอะไรนะงอนหน้าหัวหน้าเรียกอะไรนะห๊ะอะไรนะหันหน้าเหรออำนาจ ทั้งยามอันหน้าเร็วกว่าคันชักคันหลังเรียกว่าหางยาวพูดๆไปก็ชักเริ่มลึกๆกันออกคันชักหางยาวเรียกคันไถทั้งหมดนะมีทั้งหมดเนี่ยเรียกคันไถมีทั้งคันชักมีทั้งหางยาวมีหน้าที่จูงดึงไปมีทั้งที่จะพาไปมันเป็นสิ่งสำคัญเต็มแล้วก็ผูกเชือกต่อจากคันชักนั่นแหละเอามาผูกแขนใส่คอควายในคลองวัวเรียกว่าการใช้ทั้งหมดแล้วก็มีไอ้พวกนี้เป็นงอนขาย ใจเป็นเชือกชักใจเป็นเชือกชักเอาตัวติดตัวใจรวมไปทั้งหมดเลยเป็นเชือกถักเป็นตัวนำโชคชัดก็ชักพาสัตว์นี่แหละเกือบชักนำเชือกที่จะดูอะไรเป็นตัวประกอบเป็นองค์ประกอบของการไถการทำนาสติเป็นฐานและกษัตริย์ประกอบกันเป็นสิ่งที่จะเร่งเป็นสิ่งที่จะทำโดยตัวจริงผานไถก็ตัวไอ้ตัวขุดดำเนินการขุดดินเลยเป็นตัวที่มีบทบาทใหญ่เลยผานไถไง แล้วก็ตัดเครื่องที่จะประกอบเร่งให้มันเกิดกำลังจะตัดเครื่องแทงแทงแทงเวลาจะไล่ควายไล่กำลังเนี่ยจะเติมกำลังเข้าไปมันทั้งตัวตนและตัวปลาถ้าไม่เกินตัวก็ตัดก็ตัดไม่มีสำหรับควบคุมเร่งแรงให้แรงมันเดินอะไรก็ไม่เกิดแรงเดินแล้วถ้าไม่มีผานไถก็มีแต่แรงอันนั้นเกินไปไม่มีผานที่จะขุดเจาะลงไปอีกเลยไม่ได้เหมือนกันเพราะแรงนี่มันจะเดินได้ก็ต้องใช้การดุลๆแล้วมันที่จะนำ ดำน้ำผุดเจาะลงไปมีผานไทยมีหัวผ่านมีตัวผลาญไขมันถึงจะเจาะจะตามลงไปได้มันก็จะมีเนื้อหาสาระของการทำไผ่หวานเริ่มต้นตรงนั้นเพราะมีทั้งตัวเริ่มต้นมีทั้งแรงดุลทั้งหมดเลยรวมไว้สตินี้คุมหมดโดยรอบหินกว้างสติจึงกว้างไปเลยคุ้มรอบหมดเลยมีทั้งตัวเริ่มต้นมีทั้งตัวควายมีทั้งเจาะแทงแล้วมีทั้งหมดจะแพงอยู่แล้วเจาะแท้เป็นฐานไทยมีก็ตามเข้มงวดกวดขันให้แก่ตัวเองตลอดเวลาถูกตรงวันนี้ถูกต้องก็ตัดไม่เหมือนกับการเข้มงวดกวดขัน เร่งทำอยู่ผานไถแทงลงไปด้วยมีการใช้เป็นเครื่องเจาะแทงลงไปด้วยเนี่ยมีสติเป็นฐานและปฏักการคุมกายคุมวาจาคลุมท้องในเรื่องอาหารเป็นรั้วนาไม่ป้องกันไว้มันเป็นสิ่งที่ควบคุมไม่ให้มีกิเลสเข้ามาไม่ให้มีการเพิ่มกิเลสไม่ให้มีการเพิ่มความเสียหายไม่มีอะไรเข้ามารบกวนได้ป้องกันเพราะฉะนั้นอันนี้การคุมการคุมวาจาเนี่ยจะต้องคอยระวังระวังเหมือนกับคอย เดี๋ยวจะมีสัตว์ร้ายเข้ามาหรือยังมีคนเข้ามาแอบทำลายพืชทำลายอะไรต่ออะไรคอยดูสังเกตทั้งการดูรอบๆอยู่คนเดียวคือคุณกายคุณวาจาคลุมท้องในเรื่องอาหารในเรื่องสิ่งที่จะได้รับเป็นประโยคมันจะได้ประโยชน์ยังไงจะได้ประโยชน์ยังไงก็ควบคุมพวกนี้เป็นรอบๆโครงการครูวาจาคุ้มครองด้วยในเรื่องอาหารตรงๆเป็นรวมของนาของบริเวณทั้งหมดเรื่องร่างกายของเราก็มีกายมีวาจาและอาจารย์บอกว่าอยากให้เอาตัวอย่างคุณท้อง แล้วจะบอกว่าเรื่องอาหารการกินนี่ไม่เป็นหวัดในการปฏิบัติธรรมเลยไม่ได้เลยไม่ได้เลยจะบอกว่าการกินเนี่ยไม่เป็นการปฏิบัติธรรมไม่ได้เลยตัวใหญ่เลยทีเดียวเห็นมันการกินตัวสำคัญทีเดียวควบคุมให้คุ้มครองด้วยอยู่ในมีเรื่องย่อแล้วนะนี่นั่นย่อที่สุดแล้วนะหมายความว่านี่ศาสนาทั้งหมดอยู่ในนี้อธิบายทั้งนามธรรมและวัตถุธรรมใกล้ๆไอ้สัตว์คุ้มครองในเรื่องอาหารเป็นรั้วนามีท่านบอกว่านานแล้วยังมีขอบเขตระมัดระวังนี่แหละคือเขตมัน กายวาจาและอาหารสำคัญอาหารในเรื่องอื่นแล้วยังไม่เอาเรื่องเครื่องแต่งตัวเรื่องที่อยู่ร่วมรับศีลทานอะไรท่านยังไม่พูดเอามาพูดเลยเพ้อแล้วไปแล้วไอ้เรื่องอย่างนี้ไม่รู้เรื่องก็แย่เต็มทีแต่ไอ้เรื่องอาหารนี่ไม่ได้ถึงจะเป็นพระอรหันต์แล้วก็ยังเลือกอาหารและคุมกายคุมวาจาการจัดการกระทำคือกรรมกิริยาสบายใจแล้วยังเลือกคุ้มครองในเรื่องอาหารควบคุม ป่านนี้ก็ยังได้เลยไม่ปลุกไม่กลับเสมอพระพุทธเจ้าท่านตรัสเรากินข้าวจอกหนึ่งบ้างบาทนึงบ้างอะไรเรื่องอาหารเรื่องอะไรต่ออะไรมากเกินไปน้อยเกินไปเธอก็รู้ว่าที่รู้ห่างรู้สูงไปหรือว่าต่ำไปอะไรแล้วแต่เราจะอธิบายเป็นเชิงผมผมบอกว่าเจาะเราดูที่รู้ว่ายังได้เนี่ยมันจะเห็นว่าไอ้เรื่องอย่างนี้ไม่ใช่เรื่องเล่นเรื่องสำคัญบางคนที่ไม่เข้าใจศาสนาที่แท้แล้วผิวเผินปฏิบัติธรรมมาให้เราเข้มงวดกวดขันเรื่องจัดการทหารการกินหนังสือธรรมะต้องมีตำรากับ ต้องมีอะไรต่ออะไรออกไปเชียวไหนบอกว่าเป็นนักธรรมะขั้นปรมัตถ์ธรรมะขั้นหมายนิพพานขั้นอะไรนั่งเล่นการกินการอยู่มาวุ่นวายอะไรกับเขาอยู่นักหนาอะไรเขาไม่เข้าใจคนที่ผิวเผินก็ไม่เข้าใจแต่พระพุทธเจ้าท่านเข้าใจเราจะเห็นว่าเทียบเคียงหลักฐานโครงการการคุมการคุมวาจาคลุมท้องในเรื่องอาหารเป็นหัวหน้าความยินดีในนิพพานเป็นการกำหนดเป็นกำหนดการเลิกทำนาความยินดีในพระนิพพานมีแต่พระพุทธศาสนาที่เราได้รู้รสแล้วความยินดีในนิพพานที่เราได้รู้รสแล้ว เป็นกำหนดการเลิกทำนาหมายความว่ารู้จักจบเลิกทำนาเป็นการกำหนดเป็นกำหนดการพอถึงจุดนี้ออกอย่างนี้นิพพานณัฐศักดิ์สิทธิ์พิจารณาธรรมปัญญานี้ให้แจ้งว่าแจ้งผลเป็นนิพพานแล้วเสร็จแล้วเรียบร้อยก็เลิกทำนาเลิกทำนามีพืชแล้วมีอะไรกินแล้วเรียบร้อยมีของเสวยและอยู่ในตัวและมีแต่นั่งกินนอนกินแล้วตอนนี้มีนั่งกินนอนเป็นการกำหนดเลิกทำนาเพราะถ้าคุณเข้าใจจุดนี้เรียกว่าอ๋ออย่างนี้เองชิบหายและเราก็เห็น ยินดีรู้ดีเข้าใจดีมันพอใจแน่นอนว่าเป็นตัวนี้เป็นตัวปรารถนาสุดยอดใช่ไห
แสดงเฉพาะช่วงต้นของไฟล์ — อ่านฉบับเต็มได้ใน Google Drive