231230 นโยบายก่อนงานสันติอโศก24-พ่อท่าน-สันติอโศก-ฬ024.txt
เนื้อหาในไฟล์
วันที่ 30 ธันวาคมพุทธศักราช 2523 พ่อท่านพระโพธิรักษ์ได้อบรมแทนธรรมะปัจจะเวกก่อนฉันพูดเรื่องนโยบายก่อนงานสันติอโศก 24 แทนการปฏิเวชก็จะได้พูดส่วนที่เหลือหรือมีอะไรที่จะอธิบายกันพอสมควรในวันนี้วันศุกร์ติดของงานเราจะมีงานวันนี้ก็มีงานคราวนี้ปีนี้เพิ่มขึ้นไปจากกล่าวถึง 5 วันอีกรายนี้เรามีงานที่นี่กัน 3 วันก็จะขอเหล้า หน่อยถึงเรื่องคำว่างานการจัดงานนี้มันมีความสำคัญอะไรหรือไม่คำว่าการจัดงานมันเป็นธรรมเนียมมาแต่ไหนแต่ไหนสำหรับผู้มีปัญญาที่จะใช้จิตวิทยาดำเนินการสร้างสรรค์มันเป็นการสร้างสรรค์ชนิดหนึ่งการสร้างสรรค์นี้ไม่ใช่การค้าการสร้างสรรค์คือการจัดงานนี้ขึ้นเพื่อที่จะให้คนได้รับไปอย่างอิสระอย่างพอใจจะให้เขาได้ฟรีๆจนกระทั่งงานเข้างานเข้าเมื่อคนนิยมก็เลยจัดเป็นการค้าจัดแล้วจะต้องมีการแลกเปลี่ยนเมื่อคุณนิยมและคุณติดแล้วแม้แต่ค่าผ่านประตูเข้ามาในงานก็เก็บเงินเข้ามาแล้วก็มาเก็บเงินข้างในคุณอยากจะได้อะไรเป็นเรื่องดี เป็นรถเป็นชาติก็ผ่านเข้าไปเสียค่าผ่านประตูเก็บเงินเป็นการค้าถ้าเป็นงานแสดงสินค้าโฆษณาสินค้าเขาก็จะให้ไปดูสินค้าไม่ต้องเก็บเงินแต่ด้านจิตวิทยาซ้อนลงไปอีกว่างานฉันใหญ่นะงานฉันจะให้คุณมากมายนะเพราะฉะนั้นฉันลงทุนคุณมาคุณต้องเสียเงินเพราะฉันให้คุณมากกว่าฉันให้คุณกำไรคุณก็ต้องมาจ่ายบ้างไม่งั้นฉันทำใหญ่ยิ่งหรือฉันทำให้รสจัดทั้งทำให้มันมีรถสูงให้คุณไม่ได้คุณต้องมาจ่ายบ้างถ้ามีฝีมือในการปรุงนะงานนั้นเขาก็ทำอย่างนั้นขึ้นส่วนเรานี้จัดงานคำว่าจัดงานทีนี้เข้าเฝ้ามันมีแต่ความบริสุทธิ์ใจแต่แรกเริ่มการ งานคือกุศโลบายนโยบายที่จะกระทำให้คนรู้และก็มารับเอาว่างานนี้เราจะทำอะไรที่จะผลิตขึ้นมาเป็นศิลปะเป็นศิลปะการสร้างสรรค์เพื่อที่จะมากระทบมาสัมผัสมารับรู้รับเห็นรับได้ยินแล้วก็จะเกิดปัญญาเกิดการรับ
อ่านต่อ
รู้เกิดได้สิ่งที่ควรได้ขึ้นไปเพื่อเอาไปพัฒนาตนเป็นความรู้นี่เป็นงานทางโดยเฉพาะทางธรรมถ้าวัดจัดงานก็ให้คนเข้ามาวัดเพื่อคนจะได้มารับเกิดภูมิปัญญาเกิดความรู้แล้วตัวเองก็จะได้เชื่อถือศรัทธาเลื่อมใสเกิดบรรยายเห็นแจ้งเห็นจริงแล้วก็ ทำตามผู้นั้นก็จะได้เจริญจะได้พัฒนาขึ้นการจัดงานก็เพื่อให้คนได้พัฒนาอย่างนั้นส่วนทั้งโลกนั้นเขารู้ว่าคนมีกิเลสเขาก็จะเอารถอัสสาทะเอารถนิยมอร่อยๆเอาของอร่อยๆมาล่อจัดงานคือเข้ามาที่นี่แล้วคุณก็จะได้ของอร่อยล่อโดยเอาสิ่งอร่อยมาลอบฟรีๆก่อนดังที่กล่าวตอนแรกตอนแรกก็ให้ฟรีตอนหลังก็ฉันต้องลงทุนมากก็แปลกเปลืองหน่อยแพงหน่อยต้องมาเสียตังค์เขยิบเข้าไปจนกระทั่งถึงยังไงคุณติดแล้วนี่คุณต้องมาเสียตังค์เอาของแพงๆก็สู้งานนี้จัดขึ้นคนนี้มีฝีมือในการจัดคนนี้มีฝีมือในการปรุงมีรถกิเลสหรือรสสาธารณะอร่อยมากจะจ่ายเงินเท่าไหร่ก็ต้อง ซื้อมาปลูกอันนั้นแน่ๆเพราะงั้นก็กลับย้อนกลับไปหางานที่บริสุทธิ์เป็นกุศโลบายที่จะเปิดทางให้คนมารับเอาของที่เราสร้างด้วยฝีมือเรียกว่าศิลปะวัดศิลาเราจะปรุงได้ 1 ไม่มีอะไรเลยตัวล่อนจ้อนพูดเอาพูดเอามาถึงก็แสดงธรรมมาถึงก็แสดงการพูดแสดงบทบาทแสดงลีลาให้คนอื่นได้รับปริญญาได้รับธรรมรสไม่ใช่โลกีย์รสนะไม่ใช่อัสสาทะเป็นธรรมรสให้รถเหมือนกันแต่รถทำให้เนื้อหาแก่นสารแก่มนุษย์มนุษย์ก็จะมารับเอาไปอย่างน้อยที่สุดต้องมีธรรมะเป็นหลักมีเทศนาเป็นหลักนั่นคืองานวัดเพราะงานวัดกระจายหรือว่าพัฒนาจากเทศนาลูกเดียว ก็มีการให้สัมผัสสัมผัสวิธีอื่นมีการบำเพ็ญประพฤตินอกจากจะฟังธรรมแล้วก็ไปปฏิบัติปฏิบัติต่างๆก็สร้างรูปแบบให้ไปเดินจงกรมให้เป็นนั่งหลับตาให้ไปปฏิบัติด้วยรูปการปฏิบัติสติปัฏฐานอื่นๆทำงานทำการทำโน่นทำนี่แนะนำกันบอกกันก็แล้วแต่ที่จะมีวิธีการใครมีปัญญาที่จะสร้างศิลปะและวิธีการให้ได้เกิดผลประโยชน์ในการรู้และปฏิบัติมากขึ้นมากขึ้นได้เท่าใดเท่าใดผู้นั้นก็พยายามกระทำนอกจากที่จะบอกง่ายๆแล้วก็ปฏิบัติเข้าโดยตรงแล้วทีนี้ก็มีสื่อที่จะให้รุ่นอื่นสมัยนี้ก็มีสื่อที่จะเป็นสื่อสารสื่อสาระสื่อสิ่งที่จะเกิดความรู้เกิด สารมากขึ้นก็ขอผ่านเลยมาจนกระทั่งเดี๋ยวนี้แต่ก่อนสื่อก็ปรุงกันแบบลูกโลกคือจะพยายามที่จะอ่อยแข่งกับโลกเขาเอากิเลสเอาเสียงเอาซุ่มเอาเท่กว่าเทพมีสำเนียงถ้าเกิดเทศมีหมู่กลุ่มมีสังกัดฉาโต้วาทีอะไรต่างๆนานาพอต่อมามีอุปกรณ์เดี๋ยวนี้ก็ขอใช้อุปกรณ์อุปกรณ์เหล่านั้นเราก็ประดิษฐ์จากที่เราทำจะเป็นนิทรรศการก็ดีจะเป็นเครื่องฉายใช้เป็นเรื่องเคลื่อนไหวได้เรียกว่ายนเป็นธรรมเราเรียกธรรมะที่จริงก็ภาพยนตร์ทำมาฉายก็คือภาพฉายซึ่งจะไปให้เกิดความรู้เพื่อไปปฏิบัติอีกแหละหรือจะมีหนังสือสื่อให้อ่านกัน ที่นี่หรือจะเอาติดมือไปอ่านที่บ้านเลยเผยแพร่กว้างไกลออกไปนอกขอบเขตก็นำไปเป็นหนังสือหนังหานำไปหรือจะเป็นข้าวของเครื่องอะไรเป็นเทปตอนนี้เราแม้แต่เทปก็อัดเสียงเลยไม่ใช่ที่นี่เขตแล้วเสร็จอัดกระป๋องกลับไปบ้านได้ด้วยเอาเสียงที่เทพที่นี่อัดกลับไปกระป๋องไปบ้านไปฟังซ้ำหรือจะเอาไปเผื่อแผ่คนอื่นได้อีกไม่ใช่มาได้กินคนเดียวเอาถือไปฝากคนอื่นได้อีกอุปกรณ์เหล่านี้ก็มีเพิ่มขึ้นสามารถที่จะเอาไปเมื่อใช้ทุนใช้ร้อนก็ต้องซื้อหากันบ้างมันแพงถ้ามันไม่แพงสามารถที่จะแจกจ่ายฟรีได้อีกแล้วก็ฟรีที่นี่เราก็อยากแจกฟรีนะถ้ามีคนให้เทปฟรีกันมาเพียงพอไอ้แรงงานเราไม่เกี่ยงอ่ะแรงงานเรามีแรงงานที่จะทำเราก็จ่ายแรงงาน อยู่แล้วเพราะว่าพวกเราทำงานนี่ฟรีการทำงานฟรีให้คนได้นี่เก่งการทำงานเอาเงินคนไม่มีเก่งหรอกยิ่งทำงานน้อยแล้วเอาเงินมากนะยิ่งขี้โกงนี่ทำงานจะน้อยๆงานเบาๆจะเอาเงินใหญ่ๆอย่างนั้นมันขี้โกงไอ้นโยบายแบบนี้หรือว่าความคิดแบบนี้เขารู้กันหมดแล้วล่ะลุงเขารู้กันมานานแล้วแล้วเขาก็ทำกันอยู่เต็มบ้านเต็มเมืองเพื่อจะเลี้ยงงานหนักไปสมัครงานสบายและได้เงินเยอะคนมีเป้าหมายนี้ตรวจสอบตัวเองทุกคนน่ะที่ไม่รู้ธรรมะต้องรู้ความจริงว่าการทำงานฟรีได้ในเกมการทำงานไปเอาเปรียบเขาไม่เก่งนะนี่สัจจะเสียสละได้ทำไปเลยจ่ายแรงงานจ่ายฝีมือนี่ฝี เก่งๆทำได้เก่งยิ่งจะคิดค่าแพงว่ะไม่แกล้งแล้วยังงั้นน่ะยิ่งเก่งๆฝีมือที่ยิ่งเก่งนะยิ่งให้ฟรีนั่นสิยิ่งเก่งสอนอันไหนเก่งจริงคุณก็ไปพิจารณาเอาตามปัญญามีสิทธิ์เลือกยิ่งมีความสามารถมากที่ทำได้วิจิตรพิสดารยิ่งดียิ่งลดราคาคนยิ่งอยากได้ยิ่งลดราคาถ้าไม่ลดราคาคนจนมันก็ไม่ได้ยิ่งขึ้นราคาคนจนก็ไม่ได้คุณก็ได้แต่คนรวยยิ่งขึ้นราคาแพงๆคนที่มีฐานะสูงยิ่งคนรวยคนก็ยิ่งใช้น้อยชิ้นแต่คุณได้เงินมาคุณจะฝากเงินลูกเดียวคนที่ทำคุณทานได้ทำน้อยชิ้นแรงงานคุณก็ลดลงคุณก็ยิ่งไม่ต้องทำงานมากนี่แหละระบบเอาเปรียบเศรษฐกิจ ตั้งราคาของเราให้สูงคุณก็ขายน้อยชิ้นราคาก็แพงมากกำไรคุณก็ได้เยอะคุณก็ไม่ต้องทำงานหลายชิ้นและรายงานคุณก็จ่ายน้อยคุณก็ยิ่งรวยอยู่แล้วรวยรวยได้ขึ้นอย่างเดิมเรื่องรายได้ของคุณได้มากเท่าเดิมแต่คุณทำงานน้อยลงแล้วคุณก็ดูรีบจากคนที่รวยมากขึ้นคนรวยๆต้องให้คนรวยๆเขานิยมคนรวยๆก็นิยมแล้วก็คนที่รวยมันน้อยคนก็น้อยชิ้นลงไปแต่คุณดูดจากคนที่มีคู่ต่อสู้โดยตรงคุณก็จะพยายามที่จะร่วมกระเป๋าแต่คนรวยรวยยิ่งขึ้นของนี้สักพักน้อยน้อยชินไปถึงมือคนจะได้ใช้ถ้าของของคุณดีคุณควรจะให้คนได้ใช้มากๆคนใช่ไหมแต่ของพวกคุณดีกลับไปให้ได้ใช้น้อยๆคนของขี้หมา มันจะไปเข้าท่าล่ะก็ของคุณมีสาระมีแก่นสารของดีนะให้คนได้ใช้มากๆสิมันถึงจะดีเพราะฉะนั้นมันจะถึงมือคนจนได้ของคุณต้องนิ่งลดราคานี่หลักเศรษฐศาสตร์แบบพุทธลักษณะที่เป็นสัจจะไม่ใช่เศรษฐศาสตร์ขี้โกงไม่ได้เศรษฐศาสตร์เศรษฐศาสตร์แบบศักดินาหรือนายทุนมีเศรษฐศาสตร์เพื่อปวงชนประชาชนจะได้ใช้มากขึ้นเพราะคุณลดราคาและหลักเศรษฐศาสตร์ถ้าต้นทุนมันยิ่งมากขึ้นเพราะต้นทุนมันยิ่งลดลงได้เพราะว่าคุณทำมากขึ้นปริมาณมากขึ้นแรงงานที่คนมาช่วยยิ่งได้ฟรีมากขึ้นนี่เรามีแรงงานฟรีเยอะเราก็ยิ่งลดต้นทุนมากแรงงานก็ลดวัสดุก็ลดเพราะว่าวัสดุยิ่งมีจำนวนมากจึงซื้อ ซื้อได้ราคาถูกลงเราก็ยิ่งในรถของลดราคาแล้วก็ทำถูกลงยิ่งถูกลงคนจนแหมเรามีรายได้เท่านี้ไม่มีเงินพอเลยเศษเหลือเนี่ยเราเหลือแค่ 5 บาท 5 บาทของนี้เมื่อไหร่จะลดลงมาถึง 5 บาทสักทีราคา 10 บาทแล้วราคา 8 แล้วนักเศรษฐศาสตร์ชั้นดีก็ทำให้มันดียิ่งขึ้นราคาถูกลงเสร็จแล้ว 6 แล้วไอ้คนนี้มันก็ไม่ขึ้นสักทีมันพัฒนาตนไม่ขึ้นมันก็แค่เงินเหลือ 5 มันไม่ได้ซื้อสักทีจนกว่าเราจะลดลงถึง 5 มันจึงจะซื้อได้ก็ถึงมือเขาแล้วคนนี้อัตรามีเงินน้อยมีวงที่เงินเศษเหลือน้อยนี่มันมีมากเราจึงต้องทำเศรษฐศาสตร์เพื่อให้แพร่หลายคนยิ่งทั้งจนทั้งรวยก็แล้วแต่รับของเราได้หมดมีอัตราที่จะรับได้หมดเศรษฐศาสตร์อันนี้ยิ่งกว้างขวางแพร่หลายความแพร่หลายอันนี้เป็นสัจจะ เพราะงั้นเราจะทำงานจัดงานให้คนมาเรียนมารู้มาเข้าใจอะไรต่ออะไรแล้วก็มารับเอาไปไม่ว่าจะมีวัตถุอุปกรณ์อะไรที่เราพยายามที่จะสร้างเป็นสื่อเพื่อจะสื่อสาระคือสิ่งที่จะเป็นประโยชน์แก่เขายิ่งมีคุณค่ายิ่งดีและยิ่งถูกยิ่งดีนี่มันเป็นหลักโรคถ้ามีเศรษฐศาสตร์แบบนี้ไม่มีพังโลกมีแต่การกลมกลืนเอื้อเฟื้อเกื้อกูลและสิ่งที่ประสมลงไปสิ่งที่สร้างนั้นต้องไปสื่อสารอย่าไปมอมเมาอย่าเอากิเลสผสมเข้าไปมากรถกิเลสลงรถกิเลสลงมีแต่แก่นสารอย่างนี้ดีแต่ทุกวันนี้มันเจาะกิเลสแค่นี้ก็ขายไม่ออกจะเพิ่มเอากิเลสเพิ่มกิเลสแค่นี้ก็ขายไม่ออกเยอะเพิ่มไอ้สิ่งที่สื่อดั้งเดิมเป็นสื่อกิเลสไม่ สื่อสาระไม่ใช่สู่สิ่งที่เป็นประโยชน์ในเรื่องของการกระทำงานทุกงานเหมือนกันหมดในโลกนี้ถ้าไม่รู้แก่นสารทำทิศทางไม่ถูกแล้วที่นี่เราก็ทำอย่างที่ว่านี้เรายืนยันว่าเราทำงานและงานแม้แต่จะมีงานวัดก็ต้องมีงานวัดเพื่อที่จะเปิดเผยเพื่อที่จะทำอะไรต่ออะไรเพิ่มขึ้นที่จะทำให้คนเข้ามาเอาบ้างธรรมดาเราก็มีอยู่แล้ววันงานธรรมดาทีนี้ก็ต้องมีงานพิเศษที่เขาร้องป่าบ้างเป็นหลักโฆษณาเป็นหลักประชาสัมพันธ์ปกติขอร้องเปล่าเปิดโอกาสมันก็จะเปิดโอกาสได้กว้างคนเห็นว่าอันนี้มันน้อยครั้งนานๆมีทีมีงานพิเศษให้นานๆจอมทีเขาก็มาถึงจะเสียเวลาอะไรยังไงเขาก็จะพยายามปลีกเวลามาเพราะว่ามันเป็นวันพิเศษเพราะเขามาคราวนี้ท่านปรุงอะไร มากๆนะท่านปรุงอะไรไว้เยอะๆนะเราก็ไปเลือกเอา TT นึงถ้าจัดการสร้างอะไรขึ้นมาให้เรามารับได้ก็มากันพากันมาตามธรรมดามันก็มีอยู่แล้วเราก็ไม่ค่อยมีเวลาเพราะฉะนั้นเราไปเอาตอนที่ท่านทำหนักๆทำมากๆรวมๆอะไรออกมาเป็นก้อนๆเยอะๆนี่เถอะเขาก็จะมาวันงานวันงานนี่พวกคนที่ไหนนี้ที่จะต้องผลิตอะไรให้เขาจึงต้องช่วยกันตั้งแต่เริ่มต้อนรับเริ่มต้นราบรื่นแนะนำคนจะมาแปลกหน้าแปลกตาไม่เคยไม่ชินจะได้ดูไม่เก้อเขินไม่เหมือนหมางจะได้สนิทสนมกลมเกลียวจะได้รู้สึกอบอุ่นเป็นเนื้อเดียวกันมีความสัมพันธ์แล้วก็ไปในทิศทางที่ถูกไม่เสียเวลาไม่ใช่ว่าโดนแจ้งก้างจะหาอันนึงก็เดินซะแล้วตั้ง 3 รอบ 8 รอบเพราะคนใหม่มันไม่รู้มันก็เสียเวลาถ้าเรามีการนำทางกันแนะนำกันโอ้คนนั้นขาด ว่าจะมีอะไรจะให้ช่วยต้องการอะไรเป็นอะไรสงสัยอะไรแผ้วถางกันไม่ให้มีการสงสัยให้ทุกอย่างสั้นรัดไม่ต้องเสียเวลาไม่ต้องเสียแรงไม่ต้องน่าเบื่อทุกอย่างเร็วไวมันก็สร้างได้ไวมันก็ปรับปรุงได้ไวน้ำใจก็ดีแล้วก็ทำงานเพราะเรารู้ต้องรู้กันพวกเราคนในนี้เป็นเจ้าหน้าที่เป็นเจ้าของหรือเป็นพวกที่เป็นผู้สร้างให้เขาต้องช่วยกันสร้างและช่วยกันเสนอให้เขาไม่ใช่สร้างขึ้นมาสร้างแล้วช่างคุณอะไรคุณอยากกินคุณหยิบกินเองคุณหาไม่เจอคุณก็อดเองไม่เอาตาดูฮู้แลสร้างให้แล้วนี่ๆพอแล้วฉันสร้างแล้วเมื่อยแล้วอย่าเพิ่งหยุดชั่วคราวก่อนถึงปากเลยถึงเวลานี้เวลาป้อนถึงปากบางคนก็มาดูลาดเลาด้วยซ้ำไปหุบปากตัวเองด้วยจะอ้าหรือไม่อ้าเขายังไม่อยากอ้า ซ่อมไฟมันก็ต้องค่อยๆพูดให้เขาเหมือนกับเราป้อนข้าวเด็กเดี๋ยวๆนกมาหนูมาอะไรแล้วแต่เอาให้เขาอ้าปากแล้วก็ป้อนเข้าไปก็เพื่อความเจริญของร่างกายของเด็กนั้นฉันใดเราก็ป้อนอาหารเพื่อให้ความเจริญของเขาและพัฒนาฉันนั้นเหมือนกันมันไม่ค่อยอยากอ้าหรอกเหมือนเด็กนั่นแหละป้อนไม่ค่อยกินหนักๆเข้าก็ต้องเอาไม้เดียวหวดเท่านั้นเองอ้าปากไม่ออกตีตายเลยเท่านั้นเองต่อไปหนักๆเขาก็เล่นแบบนั้นแต่ตอนนี้ก็ให้เขามาโดยวิธีนิ่มนวลไม่ใช่วิธีที่จะเป็นลูกเราตีเอาตีเอาได้ตีเอาตีเอาแล้วให้อ้าปากเอาไม่ใช่จนกว่าจะเข้ามาอยู่ในนี้มาเป็นลูกชนิดปีใครเข้ามาในนี้แล้วเสร็จมันอยู่ในนี้โดนปี้ไม่อ้าปากกินอาหารฟรี เขียนแล้วเขียนอีกก็หนาวแล้วสนามอีกส่วนอันนี้ไม่ใช่แบบนี้นะเขาไม่ได้มาเป็นลูกเราเขายังมาเป็นใหญ่ด้วยซ้ำไปดีไม่ดีเขาจะไปเป็นพ่อเราด้วยซ้ำเพราะเข้ามาอันนี้มันดีเขาจะมาเป็นพ่อเราด้วยซ้ำแล้วจะไปทำเป็นคนละคนละอย่างไม่ได้นะเราทำเป็นต้องถือตัวถือดีไม่ได้เราก็ประสานเป็นการเปิดอาณาจักรเปิดอาณาเขตการเผยแพร่การขยายการที่จะให้สารัตถะแก่มนุษยชาติเพราะงั้นก็ให้พวกเรารู้กันว่าเราจะทำงานไม่ใช่งานงานอย่างนี้รายงานประโยชน์ตนประโยชน์ท่านและนี่ก็บอกความจริงบอกสิ่งที่มันเกิดไม่ใช่เราจะหลอกล่อใครเราไม่หล่อไม่หล่อหรอกเราทำสารัตถะตลอดเวลาจัดงานนี้ก็เป็นการผสมอย่างนึงเป็น เรียมแต่ไหนๆคนมีปัญญาแล้วก็ทำกันอย่างนี้แหละแต่ต้องเข้าใจความหมายนะว่าต่างกันงานของโลกที่เขาหลอกล่อกันมอมเมากันเอาอัดสาธารณะไปแลกเปลี่ยนเสพสุขอะไรแบบลูกโลกแต่ของเราไม่ใช่นะฟังให้ออกนะนี่เคลียร์ให้ฟังขยายให้ฟังกระจายให้ฟังซึ่งมันไม่ยากหรอกคิดว่าพูดละเอียดแล้วนะที่พูดเนี่ยคิดว่าพูดละเอียดแล้วและงานอย่างนี้ก็มีบันเทิงที่มันจะบันเทิงได้ก็คือเราต้อนรับกันดีมีอะไรนิดอะไรหน่อยเราก็มีความอดทนแล้วก็รู้คนนั้นคนนี้เขาจะมาเป็นพ่อเราก็เออยอมท่าทีก็อยากเป็นพ่อใครเป็นพ่อชั่วคราวอยากเป็นแม่เป็นแม่ชั่วคราวไปก่อนก็ได้มันก็ประสานกันดีเสร็จแล้วเราก็ให้สารัตถะเขาเมื่อเขาได้สารัตถะจริงๆเขาก็จะรู้ว่าที่จริง เรามานี่มันคนใหม่เราเด็กๆแท้ๆเรามาเป็นลูกเขาก่อนเถอะเขาก็ถึงจะเปลี่ยนตัวมาเป็นลูกตอนแรกๆเขาเข้ามาเขาจะมาเป็นพ่อเป็นแม่เราทั้งนั้นนี่ฟังดีๆนะฟังความหมายให้ออกเพราะงั้นเราก็ต้องน้อมถ่อมตนก่อนแล้วก็ต้องช่วยเหลือโปรไฟล์ภาษาอังกฤษกันดีๆปฏิสันฐานบางทีจะทำตัวอย่างกับคนรับใช้ขาดอะไรเหลืออะไรต่ออะไรต่างๆนานาบางทีมันก็เด็กเด็กๆใหม่ๆจริงๆเขาไม่รู้มันพูดไปพูดมาก็เหมือนกับคราวนึงก็พูดเขาเป็นพ่อเป็นแม่คราวนึงก็พูดว่าเป็นเด็กก็ต้องแนะนำเขาก็ต้องบอกเขาไอ้นี่อะไรต่างๆนานาไปในตัวและเขาเองก็จะแสดงท่าเขาใหญ่เขารู้เขายังว่าอย่างนี้ไม่อยากให้ช่วยเหลือบางทีก็ต้องดูบางคนก็ไม่ให้ช่วยเหลือฉันเป็นผู้ใหญ่นะฉันรู้เองทั้งนั้นแหละเสร็จแล้วก็เก่งๆกลางๆหนักๆโอ๊ยกว่าจะหาเจอก็โง่ ตายแล้วก็ต้องคอยดูอย่าไปให้เขารู้ตัวคนนี้เขามีมานะถือดีไงทำเป็นรู้ดีแต่เสร็จแล้วจะหาที่ๆยังขี่หาไม่เจอเลยแล้วก็ค่อยแนบไปทำบัญชีบอกกูจะเข้าห้องน้ำเหรอไม่ต้องบอกเขาบอกคนอื่นก็ได้เดี๋ยวเขาได้ยินเองแล้วเขาก็ไปเองก็บอกตรงตัวไม่ได้สมมุติว่าอย่างนั้นหรือเราจะมีเชิงมีชั้นอะไรตรงอื่นที่ฉลาดขึ้นควรจะให้เขาได้รู้อะไรต่ออะไรต่างๆนานาพวกนี้มันมีศิลปะไม่มีนะโยบายมันมีสิ่งที่ว่าไม่บอกตรงบอกตรงไม่ได้ก็ต้องใช้วิธีการอื่นอะไรไม่ทำให้เขารู้ด้วยวิธีนั้นก็ต้องทำให้เขารู้สึกตัววิธีนี้ให้เขาเข้าใจวิธีนั้นมันต้องเจตนาสอนก็โดยตรงเพราะเรามีอุปกรณ์เยอะแล้วเพราะฉะนั้นการที่จะเทศจะสอนอะไรไม่ต้องมากนักก็ได้เรามีอุปกรณ์เรามีสมบัติที่ เลือกดูคนข้างนอกมีมานะส่วนใหญ่เพราะฉะนั้นเรามีเทศกาลนิทรรศการเป็นรูปเรามีเทปเสียงเรามีการสอนโดยวิธีอภิปรายไม่ใช่สอนเขาตรงๆมีการวิเคราะห์วิจัยหรือจะมีตัวปาฐกถาโดยตรงถ้าผู้ใดศรัทธาเขาก็จะมาฟังปาฐกถานี่ตอนนี้เราปาฐกถาในวิทยากรนะคู่นี้เรายกย่องนับถือว่าเป็นผู้ที่เป็นหลักเป็นผู้รู้แล้วจะพูดเลยเราจะสอนจะบอกจะอธิบายสิ่งที่ดีนี้เพราะในการฟังปาฐกถาก็จึงต้องมีมีศรัทธาหรือว่ามีความนับถือจึงจะมาฟังปาฐกถาสำหรับอภิปรายนั้นไม่ใช่เชิงสอนมีความผิดความถูกอยู่ในตัวคนมาฟังอภิปรายจึงคนทั่วไปได้มากแม้ฉันไม่นับถือทีเดียวฉันก็จะฟังคุณจะพูดผิดหรือพูดถูกคนที่จะดีใครจะเด่นกว่ากันใครจะเก่งกว่ากันใครจะ รู้มากกว่ากันก็เบาลงรายการวิธีการทางสถากับพิธีการทางอภิปรายจึงมีรสชาติต่างกันคนจะมาชมก็ชมได้ง่ายกว่ากันโดยหลักการอภิปรายหรือว่าวิธีทำแบบอภิปรายจึงดูชี้ชวนคนมากกว่าปาฐกถาแต่ถ้าเกิดว่าคนที่จะปาฐกถานั้นมีคุณค่าจริงๆคนยอมรับนับถือจริงๆก็ปาฐกถาได้บ่อยเหมือนกันคนก็จะมาบ่อยมามากเหมือนกันต้องให้เราก็ทำสลับกันหลายๆกรรมวิธีพวกนี้เราต้องเข้าใจกรรมวิธีในการเสนอมีเยอะแยะมากมายแล้วก็ทำซ้ำซากอย่างที่เขาทำมาแล้วโลกเขาก็ทำทางทำเราก็ทำเรารู้ว่าโลกทำอย่างนี้แต่เราจะ อาตมาแน่ใจว่าอาตมาพาทำลอกเลียนได้หมดแต่บางอย่างใช้ทุนมากเหลือเกินเราก็ยังไปไม่ถึงบางอย่างใช้ทุนน้อยเราไปได้ก็ไปเพราะว่าเราไปได้ทุกวันนี้คู่เคียงกับเขาเลยและเราทำได้คุณภาพกว่าเราแน่ใจว่าเช่นนิทรรศการก็ใช้โปสเตอร์ใช้ภาพใช้สีใช้ข้อเขียนใช้อะไรต่ออะไรต่างๆมีสิ่งประกอบมีอะไรต่ออะไรเราไม่ต้องใช้มากถ้าจะจัดนิทรรศการเอกลักษณ์ไทยเราจะต้องไปหาควายมาจะต้องไปหาข้าวป้อนข้าวมาจะต้องไปหางอบจะต้องไปหาเครื่องแต่งตัวเอกลักษณ์ที่มันบอกว่าเป็นของไทยๆเป็นเครื่องใช้ไม้สอยเป็นอะไรต่ออะไรมาเอามาตั้งมาวางให้มากขึ้นประกอบเพื่อให้มันดูว่ามันเป็นสัมผัสที่จะรู้แล้วก็เขียนชี้บอกทางภาษาโน้มน้าวเพื่อให้เขาเข้าใจเป็น พ้นไปนู่นเป็นนี่อีกอะไรก็แล้วแต่มีทั้งลูกที่ไปเอามาตัวจริงไม่ได้ถ่ายรูปมาอะไรต่างๆนานาโยงใยถึงก็จะมีอีกเยอะแต่เราเองนี่เราจัดกันไม่ยากนักเรามีพร้อมพรรคอยู่แล้วในรูปก็เป็นรูปถ่ายที่ง่ายๆโดยตัดมาจากหนังสือพิมพ์บ้างอะไรต่ออะไรบ้างประกอบกันเข้าแล้วไม่ต้องไปแสวงหาอุปกรณ์มากนักไม่ต้องไปเอาป้อนข้าวไม่ต้องไปเอาเขียวเอาไอ้ทุยเอาอะไรมานักมันมีเกวียนอยู่ในตัวเราก็เอาเกวียนมา 1 หลังมันมีไม่มีข้าวเราเอา 8 ใส่มันก็เป็นเครื่องประกอบใช้งานทั้งเอกลักษณ์ไทยเราสามารถที่จะใช้วัตถุดิบใช้ดินน้ำไฟลมใช้ต้นไม้รากไม้ใช้ดินใช้ทรายใช้แร่ใช้อะไรของเรานี่ประดิษฐ์สร้างเป็นเอกลักษณ์ไทยเรามีชีวิตอยู่ได้โดยสมบัติของเรา แต่เรามีแค่นี้เราก็แสดงได้เพราะเรามีรูปมีคำบรรยายมีอะไรที่จะแจกแจงเขาพอสมควรเราก็จัดไปตามประสาไม่ดิ้นรนมากเกินไปไม่แสวงหานักหนาเอาแต่แค่มันง่ายๆแค่นี้พวกเราบริการกันได้แต่ก็ดูศักดินานิดนึงดูทุนนิยมนิดนึงก็คือแม่ลูกล้วนดีๆขยายมาเป็นรูปถ่ายสีอัดสีขยายแพงนะแต่มันก็ดีจริงๆเพราะมันเป็นรูปจริงของจริงด้วยไม่ได้เสแสร้งไม่ได้เสแสร้งสร้างรูปส่วนมากเป็นรูปจริงเลยรูปที่ไม่จริงที่พวกตกแต่งพวกประดับประดาพวกเธอมันชนะญี่ปุ่นชนะฐานะเราก็มีรูปนี้มาชี้บอกแล้วนี่ไม่ใช่เอกลักษณ์ไทยนี่เป็นความปรุงแต่งนี่เป็นความเสแสร้งสร้างด้วยอวิชชาระบอบไว้ด้วยมีภาพพวกนี้แสดง ส่วนมากเราก็เอาภาพฝรั่งเพราะว่าคนไทยเราก็รู้ว่าพูดแล้วประเดี๋ยวเจ้าตัวก็ยังอยู่เจ้าตัวมาถึงบอกอ้าวฉีกหน้าฉันควรฉีดหน้าเน่าๆๆเลอะๆอย่างนั้นควรฉีกทิ้งแต่เขาไม่ยอมเพราะว่าเขาเองเขาเห็นว่าดีเขาไม่ยอมไม่ได้จะทะเลาะกันมากแล้วก็ใช้หน้าฝรั่งซะเยอะมาฉี่แทนสิ่งที่ไม่ดีส่วนสิ่งดีนั้นเรายกเอาตัวเราเพราะว่าเราเข้าใจแล้วเราได้พากันฝึกเขียนแล้วมีบทบาทมีรูปจริงแล้วตลอดเวลาเราถ่ายภาพเอาไว้โดยไม่ได้แอดท่าแต่ถ่ายจริงและถ่ายไว้ตลอดเวลาระยะหลายทีวันนี้เรามีภาพมีหลักฐานพวกนี้ที่จะผิดพลาดตรงนี้ได้เพราะงั้นงานนี้พวกเราชาวอโศกแหมได้แสดงกันถ้วนหน้า เดี๋ยวค่อยดูหน้าของตัวเองก็แล้วกันในนิทรรศการจะมีกันทั่วถ้วนหน้าของจริงเราไม่ได้เมคอัพเราไม่ได้ไปเสแสร้งสร้างไปดูเอาหน้าตัวเองไปอยู่มุมไหนบางคนอาจจะโชคไม่ดีหลุดหมดเลยดูนิทรรศการหมดแล้วฉันไม่มีขออภัยไว้ปีหน้าอาจจะมีถ้าปีหน้ายังไม่มีไว้ปีนู้นปีนู้นยังมีอีกปีนึงนะถ้าอยู่ด้วยกันถ้าเป็นไปด้วยกันจะเป็นมวลอันเดียวกันชาวอโศกด้วยกันมันต้องได้เสนอหน้าแน่แสดงว่าหน้าแม่เออวันใดวันหนึ่งจะได้ขึ้นป้ายขึ้นโชว์จริงๆไม่ใช่โชว์หรอกแสดงความจริงวันนี้มนุษย์เป็นอย่างนี้นี่มนุษย์ก็เป็นไปอย่างนี้ชีวิตประจำวันเป็นอย่างนี้สาระเป็นอย่างนี้แต่ความเป็นไปอย่างนี้กริยากลายเป็นอย่างนี้กิริยา IG เป็นอย่างนี้ก็ถ่ายไม่ออกหรอกถ่ายออกจากร่างกายจะทำไอ้นู้นทำไอ้นี่เป็นอย่างนี้อันนี้เป็นสมบัติเป็นคุณธรรมเป็นกิริยาเป็นอิริยาบถหรือเป็นสิ่งที่มันจะแสดงออกหรือเป็นอยู่เป็นอยู่และที่จริงเราไม่ได้แสดงสะดึงอะไรหรอกมันเป็นอยู่อย่างนี้นะและมีคุณค่าอย่างไรมาอ่านมารู้มาทำความเข้าใจแล้วคุณจะได้คนที่คุณไม่รู้คุณไปทำอย่างชาวโลกเขาให้แอคอาร์ตวันๆนึงก็จะต้องแต่งแต่ตัวมันเฟ้อแย่แล้วแต่งตัวมันก็หายมากไม่รู้ตัวเป็นขี้ข้าตัวเองถูกเขาหลอกเดี๋ยวนี้มีชุดเช้าวันนี้มีชุดสายไปแล้วมีชุดบ่ายวันนี้มีชุดเย็นเสียเวลาด้วยเสียทุนรอนด้วยเปลืองเปล่าด้วยแล้วก็นึกว่าตัวเองเป็นเลิศประเสริฐ มันมันไม่ไม่ประจานไม่ทันการณ์แล้วทุกวันนี้เราต้องการที่จะประหยัดต้องการมัธยัสถ์ลงมาให้หมดเพราะมันเฟ้อเกิดแล้วมันไม่พอเรี่ยวแรงก็ไม่พอที่จะเอามาทำสารัตถะเนี่ยมันเอามาคืนเราจะพยายามดึงคนกลับมาสู่สาระแล้วเราก็จะได้เป็นคนที่รู้ว่าเราไม่ต้องขี้เกียจขี้คร้านหรอกทำงานฟรีก็ได้และทำงานฟรีนี่แหละเป็นคนประเสริฐทำงานเอาตังค์คนมันจะไปเก่งอะไรใครมันก็ทำเป็นยิ่งทำงานแล้วแล้วก็ไปเรียกร้องค่าจ้างแพงๆด้วยใครมันก็ทำเป็นเขาจะให้หรือไม่เท่านั้นเองส่วนมากเขาก็ไม่ค่อยให้เราไปเรียกราคาแพงนักแต่ทำงานฟรีๆโดยไม่ต้องไปแพงอะไรเลยแล้วทำของดีด้วยเนี่ยที่ไหนเนี่ยมันจะไม่เอา ทำของดีๆด้วยแล้วคนทุกวันนี้มันไปรู้ของลวงว่าเป็นของดีเราสร้างสรรค์ให้นี่ไม่เคยเอาหรอกไปเอาของหรอกยกตัวอย่างเช่นเราจะฉายหนังแล้วเอาหนังสารคดีเอาหนังที่เป็นประโยชน์มาฉายให้ดูไม่ดูว่าต้องไปดูหนังมอมเมาดูแล้วก็ดูออกมาแล้วติดออกมาเป็นพวงเลยเออนั่นเอาไปเสียสตางค์เอาด้วยคนเราโง่หรือฉลาดก็คิดดูคนฉลาดเป็นยังไงของฟรีด้วยแล้วเป็นสาระด้วยก็ต้องมาเอาสิคนฉลาดไอ้นี่ของไปแล้วของขยะด้วยกิเลสทั้งเพเสียสตางค์ด้วยก็ไปเอาอย่างนี้ใครมันฉลาดใครมันโง่เห็นความโง่จริงๆ กองสลากที่จริงในนั้นไหมนี่เราจะต้องรู้จะต้องเห็นและการสร้างสรรค์ในโลกมันยังสร้างอยู่ในลักษณะเดียวกันใครกล้าสร้างฟรีคนนั้นแหละอิสระคนนั้นแหละไม่เอารักเอาเปรียบคนนั้นเป็นบุคคลชั้นเลิศเพราะเป็นบุคคลไม่เห็นแก่ตัวและเสียสละและเราก็รู้ว่าเราทำทั้งๆที่ทำฟรีเราก็มีชีวิตอยู่กับโลกเขาได้องอาจกล้าแข็งแรงสุขภาพกายก็มีดีสุขภาพใจก็มีดีส่วนคนในโลกนั้นจะให้เขาฟรีก็ไม่ได้สุขภาพใจห่อเหี่ยวเราไม่ได้แลกเปลี่ยนมาได้น้อยไปเที่ยวเช้าขอโทษคิดซะใหม่มีสมาธิที่จะให้ถูกต้องความคิดความเข้าใจของคุณเป็นความเข้าใจเดินแล้วมันช้าอยู่นะยังไม่ถูกนะ ให้เขาได้ประเสริฐเอากันเข้ามาประเสริฐอะไรเอาเข้ามาเป็นหนี้เขานะให้เขาไปสิเป็นเจ้าหนี้เขาด้วยแต่ก็ไม่ให้คุณไปทวงเจ้าหนี้นะอย่าเป็นเจ้าหนี้ฟรีเจ้าหนี้โดยลืมเลยคุณทำบุญแล้วเลิกบุญไม่ต้องไปทวงไว้ไม่ต้องไปจำหน้าที่ของสุวรรณสุวานก็จบไม่เป็นเป็นบุคลิกฐานมันไม่จบมันไม่ได้หรอกสัจจะมันต้องจดมันของจริงคุณทำดีแล้วมันก็ต้องของดีนั่นแหละก็ไม่ต้องไปกลัวเป็นอย่างนี้ 4 คนน่ะทำไมจะต้องไปเป็นอย่างที่โลกเขาหลอกไอ้นี่เป็นสัจจะก็สรุปรวมๆว่าเราจะจัดงานกันเพื่อที่จะเสนอสิ่งที่ให้เขาเรามีนโยบายจัดงานงานอย่างนี้ลงทุนเงินทองเรามีมาแล้วก็มาพยายามมาลงทุนที่จะเสนอ ที่เป็นสาระให้แก่มนุษย์ฟรีใครจะเห็นคุณเห็นความดีแล้วเขาจะเอาเงินทองของเขาได้นะมันสนับสนุนเรามาช่วยให้เราทำเพิ่มเติมขึ้นมาคนมีปัญญาเขารู้แล้วเขาทำไม่เป็นเขามีเงินเขาหาเงินเก่งเอาเงินมาแทนที่จะเอาเงินไปสนับสนุนใครก็ไม่รู้ทางโลกเพราะฉะนั้นคนที่รู้บุญเขาก็เอามาทำบุญเราเอามาให้ทางนี้ทางนี้ไม่เอาไปกินไปใช้หรอกถ้าเราพิสูจน์ด้วยพระที่นี่นะให้เงินมาแล้วพระเหล่านี้ก็เลยเป็นเจ้าข้าวเจ้าของเงินแล้วเอาเงินไปไว้ซื้อปิ่นสูบซื้ออะไรเสร็จซื้ออะไรเสร็จแบบพวกโรคหรือมาดูที่นี่ใหม่รับรองได้ตอนนี้บริษัทสะอาดดีคนที่นี่พระที่นี่ไม่กินอยู่หลับนอนอะไรก็แค่นี้ก็รู้สาระมีปัจจัย 4 สบายๆ ไอ้ที่จะไปกินเครื่องเคียงใช้เครื่องเล่นอีกอะไรอีกจะมาเสพเครื่องเล่นอย่างนู้นอย่างนี้จะต้องมียานัดเป่าหน่อยต้องมีบุหรี่ถุนหน่อยแล้วต้องมีของเปรี้ยวของหวานซดกินอิ่มแล้วก็กินเล่นกินหัวกินผัวกินเกิดอะไรอีกไม่มีมาซื้อที่นู้นที่นอนมีสเปรย์มาฉีดจะนอนต้องหอมจะนอนต้องนิ่มจะนอนต้องนุ่มที่นี่นอนๆย่าก็ได้อะไรก็ได้ที่นี่แล้วท่านก็สุขแล้วถ้านอนแล้วก็พักผ่อนก็หลับหลับเก่งด้วยจะบอกให้ขนาดนอนดินเนี่ยพวกคุณนอนบนที่นอนหมอนฟูกยังพริกละ 50 ตลบยังไม่หลับเลยเพราะมันวุ่นมันฟุ้งซ่านมันจะต้องเอาของเขาด้วยจะได้เปรียบเขาอย่างไรมันคิดวุ่นที่นี่ไม่ฮะวางปล่อยแล้วพอบอกหลับแล้วปล่อยนกหวีดยังไม่ถึง 2 ครั้งหลับไปกันเยอะ ไปตรวจดูได้ใครยังมีฟุ้งซ่านอยู่อาจจะมีบ้างแต่น้อยรับรองน้อย
แสดงเฉพาะช่วงต้นของไฟล์ — อ่านฉบับเต็มได้ใน Google Drive