สื่อธรรมะพ่อครู(สังโยชน์) ตอน จะอ่านสังโยชน์ได้ต้องมีผัสสะ.docx

สื่อธรรมะพ่อครู(สังโยชน์) ตอน จะอ่านสังโยชน์ได้ต้องมีผัสสะ มีคำถามอันหนึ่งก็ตอบไปในตัวเลย _ถามว่า คำว่าสังโยชน์แปลตามศัพท์คืออย่างไร (ในธรรมพุทธสุดลึกหน้า 180) แปลคำว่าสังโยชน์โดยอรรถ คือ กิเลสที่ผูกมัดใจไว้กับทุกข์ ขอความกรุณาพ่อครูได้อธิบาย พ่อครูว่า..ที่อื่นเขาคงไม่แปลอย่างนี้ ก็ขอขยายความว่าต้องมีผัสสะ แล้วอ่านจิต ด้วยการจับนิมิตของอาการ จิตไม่มีเส้นแสงสีเสียง แต่จับอาการให้รู้ หมายว่าอย่างนี้คืออาการทุกข์อาการสุข หรืออาการราคะโทสะ อ่านอาการให้ออกแล้วกำหนดเครื่องหมาย ตัวเองกำหนดหรือนิมิตว่าอย่างนี้คือโกรธ อย่างนี้คือโลภ มันต่างกันนะ ลิงคะ อาการเศร้าใจกับดีใจมันต่างกัน อ่านอาการให้ออก ไม่ใช่ไปเห็นรูปร่างตัวตน ของอกุศลจิตเรียกว่าผี สัตว์นรก มีรูปร่างเปรต อสุรกาย มันไม่ใช่ มันเป็นอาการทั้งนั้น ต้องอ่านอาการให้ออก ที่เป็นกิเลสผูกมัดจิตไว้กับทุกข์แม้แต่มัดจิตไว้กับสุขก็กิเลสทั้งนั้น ศาสนาพุทธนั้นล้างสุขทุกข์ออกจากจิตได้หมด ในจิตใจไม่มีสุขไม่มีทุกข์ ไปยอมแพ้ต่อโลกโลกียะว่าต้องเอาสุข อนุโลมให้เขาได้สุขก่อน แต่ไม่บอกให้ชัดเจนว่าจุดมุ่งหมายคือหมดสุขหมดทุกข์ เริ่มต้นสุขอย่างหยาบก็เอาไว้ก่อน แต่สุขคือทุกข์ ทุกข์คือสุข ไม่ได้แยกจากกัน นอกจากคุณจะเอาแต่สุข ไม่เอาทุกข์ เอาทุกข์ไม่เอาสุข ก็เรื่องของคุณ แต่ความทุกข์ก็คือกิเลสตัณหา จะเรียกว่าเป็นเหตุก็ได้ อ่านอาการจิตของเราให้ออกว่าอ๋อ อาการอย่างนี้กิเลสตัณหา คือเหตุแห่งทุกข์ ตั้งแต่ภายนอก โอฬาริกอัตตา อัตตาอย่างหยาบ ในโลกกามคุณอย่างลืมตาภายนอกก่อน เช่นไปติดการละเล่น เรื่องที่ง่ายๆ ไปติดโกงแสนล้านคือมหาอบาย โกงเล็กๆน้อยๆไม่ทำ ด้วย นั้นเรียกมหาอบาย ไปมีกิจการที่ทำทีต้องได้เปรียบมหาศาล ต้องเรียกว่าเมกะโปรเจค ต้องได้เปรียบม