210419-06 ขุมทรัพย์จากพระโอษฐ์ ตอน06-พ่อท่าน-สันติอโศก-ฬ014.txt

วามเป็นอยู่ลามกไม่สะอาดมีความประพฤติชนิดที่ตนเองนึกแล้วก็กินแหนงตัวเองมีการกระทำที่ต้องปกปิดซ่อนเร้นไม่ใช่ คณะก็ปฏิญญาว่าเป็นสมณะไม่ใช่คนประพฤติพรหมจรรย์กับปฏิญญาว่าประพฤติพรหมจรรย์เป็นคนเน่าในเปียกแฉะมีสัญชาติหมักหมมเหมือนบ่อที่เทขยะมูลฝอยแล้วยังในวงเล็บมีความคิดที่จะเข้าไปนั่งกอดนอนกอดนางสาวน้อยแห่งกษัตริย์หรือนางสาวน้อยแห่งพราหมณ์หรือนางสาวน้อยแห่งพฤหัสบดีผู้ล้วนแต่มีฝ่ามือฝ่าเท้าอ่อนนิ่มนวลนั้นย่อมเป็นไปเพื่อความทุกข์ไม่เกื้อกูลแก่เขาตลอดกาลนานภายหลังแต่ความตายเพราะตายทำลายแห่งกายเพราะการทำลายแห่งกายเขาย่อมเข้าถึงอบายทุคติวินิบาตนรกจะแสดงให้เห็นชัดเจน ถึงความเป็นจริงแต่ก่อนนี้ก็ซื่อภิกษุก็ถามแล้วก็ซื่อเดี๋ยวนี้ถ้าเราอ่านดูแล้วเราจะเห็นว่าเรามีไหวพริบเรามีเชิงฉลาดเขามีเชิงฉลาดที่เราฟังแล้วก็เอ๊ะมันน่าเลี่ยงได้แน่คิดแต่มันน่าเลี่ยงได้ไม่ต้องมีเงินทำไมเสียท่าตายแต่ว่าภิกษุสมัยก่อนนี้เขาซื้อเขาเป็นจริงอย่างไรปากกระจับใจเขาตรงกันเพราะไม่ใช่ว่าปากต่อไปอย่างนั้นแหละแต่ที่จริงใจตัวเองเลยอยากไปกอดสาวน้อยดีกว่าให้ไปกอดฝ่ายใครจะไปเอาไปนอนกอดกองไฟนั่งกอดกองไฟใครจะว่าจะไปเอาก็ไปกอดสาวน้อยไปกอด บทนางสาวน้อยแห่งกษัตริย์แห่งพราหมณ์แห่งภายในบรรยายพระอธิบายความง่ายๆก็รู้ว่าสาวงามแล้วก็มีศักดิ์ศรีด้วยบุตรของกษัตริย์หรือพราหมณ์หรือคฤหัสบดีทีเดียวที่ยกตัวอย่างมาเนี่ยสาวน้อยที่สุดใช้ไรว่างั้นเถอะนางงามให้ไปนั่งก่อนนอนกอดอย่างนั้นยกตัวอย่างมาเทียบเคียงกับให้ไปกอดกองไฟอันลุกช่วงพวกโพรงแดงฉานซะด้วยใครจะเข้าไปนอนกอดกองไฟต้องไปนอนกอดสาวน้อยตามจริงพระท่านก็ตอบจริงตามนั้นเพราะว่าอย่างนั้นไปก่อนนอนกอดกองไฟมันเป็นทุกข์ทนได้ยากท่านก็ว่าอย่างนั้นพระพุทธเจ้าก็จัดชัดๆเลยบอกว่า การที่เข้าไปนั่งก่อนนอนกอดกองไฟใหญ่ลุกโพลงนั่นต่างหากเป็นการดีทั้งอธิบายตรงไปเลยนั่นเป็นการดีสำหรับคนซึ่งเป็นคนทุศีลมีความเป็นอยู่ลามกไม่สะอาดมีความประพฤติชนิดที่ตนเองนึกแล้วก็กินแล้วตัวเองมีการกระทำผิดปกติยาวเป็นสมณะไม่ใช่คนประพฤติพรหมจรรย์ก็ปฏิญญาว่าคนเป็นคนพบพระอาจารย์แต่เพราะเหตุอะไรมีอีกแต่ไม่ได้อ่านต่อเพราะว่าไปพระพุทธเจ้าทรงตรัสว่าไปทั้งหมดถ้าตัดต่อไปจนถึงการข้ามชาติเพราะการทำลายแห่งกาย ขณะนี้เราก็รู้แน่ๆว่าไปนอนกอดกองไฟมันก็ร้อนร้อนแน่ๆไฟมันไม่เข้าข้างใครแล้วมันก็ไม่แน่ๆไปนอนกอดกองไฟนั่นแล้วแล้วก็ตายมันบอกว่าจะตายซะอย่างนี้ดีกว่าตายแล้วไม่มีอบายทุคติวินิบาตนรกภายหลังแต่ความตายถ้าเราหมายเอาว่าความทุกข์ขณะนี้ความรู้ร้อนรนความลำบากในการได้รับขณะนี้เป็นทุกข์อย่างเราไปนอนกอดกองไฟมันแสบมันร้อนมันทุกข์แน่ๆแต่อย่าว่านี่เป็นนรกนี่ไม่ใช่นะไปตีความกันไม่ได้น้อยกว่ากองไฟว่านี่คือนรกมีทุกข์เอางี้ไม่ใช่แล้วตอนนี้ไม่ได้หมายความ อธิบายถึงตอนหลังเพราะว่าใจถ้าใจเลวถ้าตัวเลวสิ่งใดที่ทำความเร็วๆอยู่แล้วผู้นั้นก็จะต้องได้รับความร้อนความรู้ในนั้นเป็นการแก้โจทย์การปกปิดซ่อนเร้นแม้ว่าเราเองเราจะได้รับความสุขเหมือนได้รับความสุขอยู่เดี๋ยวนี้นอนกอดสาวน้อยในความสุขถ้าไปนอนกอดกองไฟเป็นความทุกข์ไอ้การนอนกอดสาวน้อยเป็นการสร้างสมกิเลสตัณหาลามกถ้าภิกษุยังมีจิตใจที่ยังจะไปคิดอ่านอย่างนั้นก็เป็นความเลวหลังต่อไปนั้นก็เป็นการสั่งสมสั่งสมิติสะสม ตัณหาอุปทานใส่จิตนั่นแหละคือตัวนรกแท้ๆสบายแท้ๆนรกแท้ๆวินิบาตแท้ๆมันสั่งสวมใส่จิตใจตัวเองแท้ๆชัดๆเพราะว่าไม่รู้ว่าแม้จะไปนอนกอดสาวน้อยนี้มันเป็นการสร้างราคะตัณหาอย่างชัดเจนตัวเองยิ่งไปตอบอย่างนี้ด้วยตัวเองมีความคิดอย่างนี้จริงๆจริงๆก็ตอบได้ถ้าบอกว่าเป็นเราเราตอบตามจริงเราก็ตอบได้ถ้าใจเราเห็นว่าอย่างนี้มันเป็นกิเลสให้ไปกอดสาวน้อย กริ่งจิตใจของเราไปกอดสาวน้อยดีกว่าไปกอดไฟแล้วก็บอกอยู่เดี๋ยวนี้ว่าในส่วนที่ยังมีกิเลสอยู่ก็จะเห็นว่าไปกอดสาวน้อยก็เป็นการสมควรกว่าไปนอนกอดกองไฟแต่ถ้าผู้ที่มีจิตจะเห็นว่าไปนอนกอดสาวน้อยมันเป็นการสั่งสมกิเลสราคะต่างๆในการเสพคุณเป็นการไม่ดีเราก็ยอมตายหรือนอนกอดกองไฟให้ตายไม่ตายซะดีกว่าเพราะว่าแทนที่จะสั่งสมให้เชื้อให้มีเชื้อให้มีราคะสืบต่อหมักหมมเติมเข้าไปลดการนอนกอดกองไฟตายถูกไฟไหม้ตายซะดีกว่า จะต้องไปสร้างเชื้ออย่างนั้นเอาไว้เดี๋ยวมันก็จะเป็นน้ำใจพระมันก็จะเป็นน้ำใจพระเพราะว่ารู้อยู่ว่าเราเองเราไปสะสมกิเลสใส่ตนอย่างนั้นไม่สร้างเสริมกิเลสราคะอย่างนั้นมันก็ดีจะยื่นยาวเพราะฉะนั้นเราตายซะเดี๋ยวนี้ทันทีเดี๋ยวนี้โดยที่เราไม่ต้องไปสะสมกิเลสใส่ตัวอื่นตายเดี๋ยวนี้แม้อธิบายอย่างการสืบต่อเกิดมาอีกใหม่เราก็ไม่ขาดทุนแม้เราจะไม่บรรลัยไม่ขาดทุนต่อมามันก็ได้สิ่งที่ดีผมรู้จักความหมายชัดๆอย่างเงี้ยดีต่อไปมันก็ไม่ขาดทุน ตายถึงบอกว่าการไปนอนกอดไฟกองใหญ่โน๊ตอันร้อนแรงลุกโพลงมีแสงโชติช่วงนั้นต่างหากเป็นการดีสำหรับคนซึ่งเป็นคนทุกศีลมีความเป็นอยู่ลามกไม่สะอาดก็หมายความว่ามันยังเป็นผู้ที่ยังมีกิเลสราคะนั่นแหละเพราะจะหนักอย่างที่ท่านยกตัวอย่างนี้หรือไม่ก็ตามเราไม่ควรที่จะไปเสริมต่อนี่เป็นจุดที่พระพุทธเจ้าจะเน้นและท่านว่าแรงนี่ฟังและแรงจะเห็นได้ว่าแรงกล่าวพากล่าวชัดๆยืนยันไม่ลดลงแล้วก็จะไม่อธิบายอะไรมากมายล่ะในเชิงนอนก่อน เราฟังดูในแง่เป็นแง่ประเด็นเดียวแต่เพียงสร้างราคะยกตัวอย่างได้แค่ไปกอดหญิงสาวที่ยั่วราคะแต่ถ้าเกิดว่าเรามีความกว้างขวางพิสดารในจิตใจนึกว่าในปัญญาที่สืบสานต่อต่อไปอีกก็ไม่ได้หมายความว่าเราเองจะไปมีแต่แง่ประเด็นแต่แค่ราคะสำหรับผู้หญิงเท่านั้นความลามกความทุกข์ศีลความเป็นอยู่ที่ไม่สะอาดความประพฤติแล้วกินแหนมแทงใจสิ่งใดที่เรามีอยู่สะสมใส่จิตอยู่เรื่อยๆสืบต่ออยู่ไม่ว่ากิเลสอะไรก็ตามแต่อย่าว่าแต่กิเลสเอาประเด็นชัดๆไปแค่เอาไป หญิงกิเลสอื่นเหมือนกันหมดเราจะไปหลงลาภยศเราจะไปหลงสั่ง 2 รูปรสกลิ่นเสียงสัมผัสใดๆมันก็ล้วนแล้วแต่เป็นเชื้อที่ลามกหมักหมมสั่งสมให้ตัวเองมีเชื้อต่อแล้วก็เน่ามีแต่สิ่งที่มันจะเพราะยาวยืดต่อไปอีกไม่สั้นตายซะเดี๋ยวนี้ไม่ทำซะดีกว่าขาดซะเดี๋ยวนี้ตายลงขาดใจลงเดี๋ยวนี้มันยังกำไรเกิดมาต่อมันก็จะต่อดีถ้าสะสมออกไปอีกเกิดมาแล้วมันก็ไม่ต่อดีมันยิ่งหนักหน้าไปใหญ่เลยเหมือนเพราะเชื้อที่มีเชื้อยืดยาวเข้าไปอีกเติมเข้าไปอีกเป็นอย่างนั้นจริงๆเลยคุณต้องเห็นให้ได้ถ้าเห็นได้ เราก็ยินดีที่จะตัดๆๆๆจะมีกำลังใจตัดถ้าเราเห็นไม่ได้อนุโลมแล้วก็คิดสละหลวมๆนี่เรียกว่าไม่เชื่อธรรมะจริงหรือว่าไม่เห็นในความจริงไม่ได้รถที่เราเคยหลุดมาจริงพิจารณาไม่ไม่ถึงใจไม่เห็นสิ่งที่ดีกว่าทั้งๆที่กระโดดเอาชีวิตเข้ามาว่าจะเอาอันนี้แหละอันนี้ดีกว่าแต่เราเองเราก็ไม่ทำมันก็ไม่เดินหน้าถอยตูดๆๆแล้วก็ยืดยาวดีไม่ดีก็มักมอมลามกทุกศีลอะไรต่ออะไรมากมายกลายเป็นอย่างที่พระพุทธเจ้าท่านว่ามาสุดก่อนสูตรไหนก็เหมือนกันและจะต่อไปนี้อีกสักพักนึงเหมือนกันอะต่อมาสูตรต่อมาการปรับ เยื่อในกระดูกการตัดถึงเยื่อในกระดูกภิกษุทั้งหลายพวกเธอทั้งหลายจัดตัดสินเนื้อความ 2 ข้อนี้ว่าอย่างไหนจะดีกว่ากันคือการที่บุรุษมีกำลังแข็งแรงเอาเชือกทำด้วยขนทรายอันเหนียวพันธุ์ข้าวที่แข่งทั้งสองข้างแล้วถูไปถูมามันตัดผิวหนังแล้วตัดหนังตัดหนังและตัดเนื้อสัตว์เนื้อและตัดเอ็นตัดเอ็นแล้วตัดกระดูกตัดกระดูกแล้วเข้าจนเยื่อในกระดูกอยู่กับการรับการอภิวาทของพวกกษัตริย์มหาศาลหรือพราหมณ์มหาศาล คฤหบดีมหาศาลฟังดูการเทียบเคียง 2 คนการรับการอภิวาทของพวกกษัตริย์มหาศาลหรือพราหมณ์มหาศาลหรือกษัตริย์เที่ยงเทียบกับการที่เหมือนทรมานตัวเองบุรุษมีกำลังแข็งแรงเอาเชือกทำด้วยขนทรายอันเหนียวแล้วก็พันเท่าที่แข่งหมายความว่าจะใช้วิธีตัดในการเอาเชือกรัดปรับการเข้าที่แจ้งทั้งสองข้างแล้วก็ถูไปถูมาข่มมันก็บาดมันก็รัดเขาเลยมันตัดผิวหนังแล้วตัดหนังตัดหนังและตัดเนื้อสัตว์เนื้อและตัดเอ็นตัดเอ็นและตัดกระดูกตัดกระดูกแล้วเข้าจนเยื่อ ดูดูซิมันจะทรมานเจ็บขนาดไหนจะทนไหวไหมเนี่ยทำการรับการอภิวาทกับพวกกษัตริย์มหาศาลหรือพราหมณ์มหาศาลหรือคฤหบดีมหาศาลไม่มี 2 อย่างข้าแต่พระองค์ผู้เจริญการรับการอภิวาทของพวกกษัตริย์มหาศาลหรือปลามหาศาลหรือคฤหบดีมหาศาลนั่นแหละดีกว่าเพราะว่าการที่ถูกและการที่การที่ถูกบุรุษมีกำลังแข็งแรงเอาเชือกขนทรายอันเหนียวพันแข้งทั้งสองข้างแล้วถูไปถูมามันบาดผิวหนังและก็ตัดผิวหนังอะไรยาวยืดไปจนสุดท้ายจนจบเชื่อในกระดูกนั้นเป็นความทุกข์ทนได้ยากพระเจ้าค่ะ ภิกษุทั้งหลายเราจะบอกเราจะอธิบายแก่พวกเธอทั้งหลายให้เข้าใจการที่ถูกบุรุษมีกำลังแข็งแรงเอาเชือกขนทรายอันเหนียวพันแข้งทั้งสองข้างแล้วถูไปถูมามันบาปผิวหนังแล้วมันก็ตัดหนังตัดแล้วตัดเนื้ออะไรเนี่ยยาวไปจนกระทั่งจนจบเหยื่อเหยื่อในกระดูกนั่นต่างหากเป็นการดีสำหรับคนซึ่งเป็นคนทุศีลมีความเป็นอยู่ลามกไม่สะอาดมีความประพฤติชนิดที่ตนเองนึกแล้วก็กินแหนมตัวเองมีการกระทำที่ต้องปกปิดซ่อนเร้นไม่ใช่สมรรถนะของปฏิญญาว่าเป็นสมรรถนะไม่ใช่คนประเภทของอาจารย์ก็ปฏิญญาว่าประพฤติพรหมจรรย์เป็นคนเน่าในเปียกแฉะมีชาติหมักหมมเหมือนบ่อที่เทขยะมูลฝอยข้อนั้นเพราะเหตุใด พิสูจน์ทั้งหลายเพราะว่าการที่เขาจะต้องตายหรือได้รับทุกข์เย็นตายเนื่องจากเหตุที่เขาถูกบุรุษผู้มีกำลังแข็งแรงเอาเชือกขนทรายอันเหนียวพันแข้งทั้งสองข้างและถูไปถูมาหาได้เป็นเหตุให้เขาต้องเกิดในอบายทุคติวินิบาตนรกภายหลังจากความตายเพราะการทำลายแห่งกายไม่ส่วนการที่เขาเป็นคนทุศีลมีความเป็นอยู่ลามกไม่สะอาดมีความประพฤติชนิดที่ตัวเองนึกแล้วกินแหนมตัวเองมีการกระทำที่ต้องปกปิดซ่อนเร้นไม่ใช่สมรรถนะเข้าปฏิญญาว่าเป็นสมณะไม่ใช่คนประพฤติพรหมจรรย์ก็ปฏิญญาว่าประพฤติพรหมจรรย์เป็นคนเน่าในเปียกแกะมีสัญชาติหมักหมมเหมือนบ่อที่เทขยะมูลฝอยและยังรับการอภิวาทของพวกกษัตริย์มหาศาล รื้อพราหมณ์มหาศาลหรือคฤหบดีมหาศาลย่อมเป็นไปเพื่อความทุกข์ไม่เกื้อกูลแก่เขาตลอดกาลนานภายหลังแต่ความตายเพราะการทำลายแห่งกายเขาย่อมเข้าถึงอบายทุคติวินิบาตนรกอันนี้ท่านเทียบเคียงให้เห็นเด่นชัดว่าคนที่เป็นคนที่ลามกต่างๆเนี่ยแต่มานั่งกับเขากราบเขาไหว้นั่นน่ะมันยิ่งได้บาปได้นรกได้ทุคติวินิบาตต่อไปอีกตั้งมากมายตายตายไปซะดีกว่าและตายอย่างทรมานด้วยนะถ้ายกตัวอย่างหนึ่งยกสุดท้ายเอาที่จริงไม่ได้ทิ้งฆ่าตัวตายหรอก ใครรักนั่งรับการทรมานให้นั่งรับการทรมานเอาเชือกมาตัดเข้าตัดเข้าตัดเข้าที่เนื้อที่หนังรัดเข้าไปจนถึงเอ็นถึงกระดูกถึงเยื่อในกระดูกคิดดูที่มันทรมานขนาดไหนนะเอาเชือกมาถูๆๆขัดให้มันตัดท่อตัดเข้าตัดเข้าตัดเข้านี่มันทรมานขนาดไหนมีปลั๊กโดยการทรมานสมัยโบราณใช้ไอ้ที่บีบขมับพับเล็บทรมานน่ะมันก็สมัยโบราณนั่งถูกทรมานอย่างนั้นมีเซ็กส์กว่าที่ยังมาให้แม้แต่แค่ให้เขาหักพอดีให้กษัตริย์มหาศาลคือโลหะดีมหากาฬ คำว่ากราบไหว้ให้เข้ามาเคารพอภิวาทอยู่เพราะฉะนั้นนี่เป็นบาปยิ่งกว่าแต่เขามากล่าวว่านี่เป็นบาปยิ่งกว่าด้วยความที่ว่าเราไม่สมควรที่จะให้เขากราบไหว้เพราะความทุกข์สิ่งของตนถ้ายังไปให้เขากราบไหว้มันก็เป็นเชื้อบาปเชื้อหนี้แต่สิ่งที่ตนเองนั่นแหละเหมือนหลอกลวงเขาไม่ควรได้สิ่งที่ควรได้เพราะว่านามธรรมเนี่ยแม้แต่การคารวะเคารพนับถือศรัทธาก็ควรจะศรัทธาบริษัทจัดเลื่อมใสด้วยสัจจะเคารพกฎของจริงนับถือกันได้ของ ข้าวของปลอมไปให้เขารักเหมือนกับเราค้าขายเนี่ยเราเอาของเนี่ยมันมีคุณภาพแค่นี้แก่ๆขนาดนี้จะไปโม้หรอกคนอื่นชี้ชวนชักชวนหลอกเขาให้หลงลมแล้วก็ขายก็ซื้อไปใช้มันไม่ดีตามที่ว่ามันไม่จริงตามที่ว่านั้นเป็นหลอกลวงเขามันก็เป็นหนี้แล้วเป็นหนี้ตั้งแต่หลอกลวงเขาแล้วล่ะยิ่งเขาเอาไปใช้จริงๆมันไม่จริงตามเป็นมันไม่จริงตามว่าแล้วก็ไปใช้เขามันก็อาฆาตมาดร้ายมันก็เป็น 10 บาทขอให้เด็กขายไปเท่านั้นจะกลายเป็นพ่อค้าก็ทำมันเป็นหนี้เพราะเราเองเราเหมาะสมอันนี้แล้ว แทนกันนึกว่าให้กานต์คารวะเคารพนี่ก็เป็นค่าเป็นค่าของมนุษย์อย่างหนึ่งยกย่องกราบไหว้ไม่ใช่ว่าเรายังไม่เหมาะสมเลยเราก็ให้เขากราบไหว้อย่างดีรับทำตัวยังไม่ค่อยดีระดับก็รับเขายังโก้อย่างอะไรมันเป็นการให้เราพูดที่เขาให้เราจริงใจโดยเขาหลงผิดเขาไม่รู้ความจริงก็ถูกหลอกแล้วเขาให้นั่นแหละเป็นบาปก็ถูกหลอกถ้าตัวไม่จริงใจบาปแล้วถึงแม้แต่อย่างนี้พระพุทธเจ้าจำกัดให้ฟังการให้และจะให้ศรัทธาให้ความเคารพซื้อให้กลายเป็นกรรมมโนกรรมมันรายละเอียดมาถึงกายกรรมวจีกรรมมโนกรรมมันมันไม่ใช่ว่า มันไม่มีอะไรมันมีรูปรอยมีรูปร่างก็ล้วนแล้วแต่เป็นสภาวะแล้วเป็นค่าขึ้นในโลกแล้วมีกรรมกิริยาก็เกิดเป็นข้าแล้วถ้าตอบมาการถูกแพงด้วยของพิษทั้งหลายพวกเธอทั้งหลายจะตัดสินเนื้อความ 2 ข้อนี้ว่าอย่างไรจะดีกว่ากันคือการที่ถูกบุรุษมีกำลังแข็งแรงแทงเอาที่วางอกด้วยหอกอันความกล้าทานน้ำมันทำให้ลื่นกับการรับไหว้ของพวกกษัตริย์มหาศาลหรือพราหมณ์มหาศาลหรือคฤหบดีมหาศาลข้าแต่พระองค์ผู้เจริญการรับการไหว้ของพวกกษัตริย์มหาศาลหรือพราหมณ์มหาศาลหรือคฤหบดีมหาศาลนั่นแหละดีกว่า เพราะว่าการที่ถูกบุรุษมีกำลังแข็งแรงแทงเอาที่หวานอกด้วยหอกันคนกล้าทาน้ำมันทำให้ลื่นนั้นเป็นความทุกข์ทนได้ยากพระเจ้าค่ะภิกษุทั้งหลายเราจะบอกเราจะอธิบายแต่พวกเธอทั้งหลายให้เข้าใจการที่ถูกบุรุษมีกำลังแข็งแรงแทงเอาที่หว่างอกด้วยหอกันคนกล้าทาน้ำมันทำให้ลื่นนั่นต่างหากเป็นการดีสำหรับคนซึ่งเป็นคนมีความเป็นอยู่ลามกไม่สะอาดมีความประพฤติที่ตนเองนึกแล้วก็กินน้ำตัวเองมีการกระทำที่ต้องปกปิดซ่อนเร้นไม่ใช่สมรรถนะของปฏิญญาว่าเป็นสมณะไม่ใช่คนประพฤติพรหมจรรย์ก็ปรับปฏิญญาว่าประพฤติพรหมจรรย์เป็นคนเน่าในเปียกแฉะ สัญชาติหมักหมมเหมือนบ่อที่เทขยะมูลฝอยข้อนั้นเพราะเหตุใดภิกษุทั้งหลายเพราะว่าการที่เขาจะต้องตายหรือได้รับทุกเจียนตายเนื่องจากเหตุที่เขาถูกบุรุษมีกำลังแข็งแรงแทงเอาที่วางอกดึงออกกันคนกล้าทาน้ำมันทำให้ลื่นหาได้เป็นเหตุให้เขาต้องเกิดในอบายทุคติวินิบาตนรกภายหลังแต่ความตายเพราะการทำลายแห่งกายไม่ส่วนการที่เขาเป็นคนทุศีลมีความเป็นอยู่ลามกไม่สะอาดมีความประพฤติชนิดที่ตนเองนึกแล้วก็สิ่งไหนตัวเองมีการกระทำที่ต้องปกปิดซ่อนเร้นไม่ใช่สมรรถนะก็ปฏิญญาว่าเป็นสมณะไม่ใช่คนประพฤติพรหมจรรย์ก็ปฏิญญาว่าประพฤติพรหมจรรย์เป็นคนเน่าในเปียกแฉะมีสัญชาติหมักหมมเหมือนบ่อที่แผ่ขยาย แล้วยังในวงเล็บมีความคิดที่จะรับการไหว้ของพวกกษัตริย์มหาศาลหรือพราหมณ์พราหมณ์มหาศาลหรือคฤหบดีมหาศาลนั้นย่อมเป็นไปเพื่อความทุกข์ไม่เกื้อกูลแก่เขาตลอดกาลนานภายหลังแต่ความตายเพราะการทำลายเหตุใดเขาย่อมเข้าถึงอบายทุคติวินิบาตนรกลักษณะเดียวกันลักษณะเดียวกับเมื่อกี้นี้เป็นแต่เพียงว่าต่างกันที่อุทาหรณ์ยกใช้เชือกถูถูๆนี่นะมันทรมานมันบาดเจ็บมันปวดแสบมันยืดเยื้อเจ็บปวดที่ยืดเยื้อ ส่วนการแทงด้วยหอกอันคมกล้าทาน้ำมันให้ลื่นด้วยมีความแตกต่างกันตรงนี้เอาออกแทนหนีบผมด้วยมันก็แป๊บเดียวน้ำมันทาน้ำมันให้ลื่นด้วยมันเร็วมันไม่ต้องทรมานก็เอาไอ้ได้เนี่ยมาทำเชือกนี่ประพันธ์ถูค่อยๆถูให้ขาดเข้าขาดเข้าขาดเข้ามันก็เจ็บก็ปวดก็แสบก็ร้อนทรมานนักหนาไอ้นั้นทรมานจัดไอ้เอาออกแทนนี่มันไม่ทรมานจัดหรอกคนกล้าด้วยแถมทาน้ำมันทำให้ลื่นด้วยแท็กปุ๊บหายไปเลยตายไปเลยเจ็บตายไปเลยมันก็ตายถึงตายอารมณ์เย็นตายทุกข์ทรมานลำบากลำบน แม้อย่างนี้ก็ตามผู้ที่ไม่รู้เรื่องไม่เข้าใจอะไรเป็นคนทุศีลแล้วจะเจ็บแต่กรรมวิธีอย่างไรความเจ็บนั้นเขาก็นึกว่าไอ้ความเจ็บนั้นเป็นสำคัญความเจ็บความตายนั้นเป็นสำคัญพระพุทธเจ้าท่านบอกว่าไอ้ความเจ็บความตายไม่สำคัญตายด้วยความเจ็บทรมานก็ตามท้ายด้วยความตายด้วยความตายแบบปึ๊บเดียวเร็วแทงอย่างคมกล้าเสียบปั๊บตายเลยออกน้ำมันทาน้ำมันหอกแหลมคมเลือดตายตายซะอย่างนี้ยังดีกว่านะไม่ทรมานเท่าเมื่อกี้นี้ด้วยยิ่งดีกว่าด้วยดีกว่าที่จะไปเป็นคนทุกข์ไปสร้างอะไรให้หมักผม เปียกแฉะเน่าในให้ทรมานไม่มีอะไรต่ออะไรไปอีกมันเป็นความยืดเยื้อดังกล่าวแล้วในเชิงที่ชัดเด่นขึ้นมาต่างกันตรงที่เรียกว่าอันนึงทรมานอีกอันนึงไม่ทรมานยิ่งไม่ทรมานยิ่งดีกว่าอีกแล้วยังจะบอกว่าไอ้อย่างนี้ไอ้ไปให้เปลี่ยนเป็นจะทำอะไรเลวลงไปนั้นดีกว่าไม่ได้ดีกว่าเลยไม่ได้ดีกว่าเลยแถมจะไปรับการอภิวาทจากคฤหบดีจากกษัตริย์จากอะไรต่ออะไรก็อีกนั่นแหละมันยิ่งเกลียดเน่าในและก็แถมซ้ำซากเพิ่มเติมเข้าไปอีกว่าเป็นหนี้เป็นสินเป็นบาปเป็นกรรมที่ทับทวีเข้าไปอีก เป็นคนทุศีลนี่ก็ไม่น่าจะมีเวลาที่จะอยู่สร้างความหมักหมมอะไรต่อไปอีกแล้วแถมยังไม่สร้างหนี้ให้ตัวเองอีกตายซะเดี๋ยวนี้ตายยิ่งตายดีๆที่ยิ่งหน้าตายเอาออกลื่นๆคนกล้าพูดสมัยก่อนนี่มันไม่มีอาวุธที่ทำร้ายทำลายอะไรเหมือนเดี๋ยวนี้เดี๋ยวนี้มันยิ่งมีโอ้ยอะไรต่ออะไรเยอะแยะแล้วรู้รอดไม่ต้องทรมานอะไรท่านก็จะเทียบเคียงสิ่งที่ไม่ทรมานกับทรมานเท่านั้นแหละอันก่อนนี้ใช้เชื่อมบาทแล้วก็ดึงเข้าไปมันทรมานไอ้นี่ปุ๊บไปเลยให้มายืนไม่ทรมานแล้วยิ่งกว่าแทนที่จะตอบว่าไอ้อย่าง 20 ดีกว่าก็ไม่เห็นคนที่ซื้อสีหรือพระที่ถือแล้วก็ไม่เห็นว่าดีกว่าก็ยังเห็นอยู่แค่เนื้อหนังแค่การเกิด แก่เจ็บตายเป็นสิ่งที่น่ากลัวอยู่เท่านั้นไม่ได้นึกเข้าไปถึงธรรมะที่เป็นความทุกข์ศีลที่เป็นความลามกที่เป็นสิ่งต่างสมเป็นนามธรรมเข้าไปในจิตไม่ได้นึกถึงเลยพระที่ตอบมีไม่นึกถึงเลยแถมยังสร้างหนี้กับตัวเองให้เขาไปกราบไปเคารพว่าดีกว่าแถมสร้างหนี้ให้ตัวเองเป็นดีกว่าไม่มีปัญญาก็บริจาคผมสอนแล้วก็ยกตัวอย่างว่าพระองค์นี้ก็คงเป็นตัวกำหนดการที่อยู่ในนี้อาจจะมีที่ว่าเรียกว่าอย่างนั้นนะและในขณะที่พระพุทธเจ้าท่านว่าอยู่ในวงนี้อาจจะมีพระภิกษุศีลมีอะไรท่านก็เลยถามอันนี้คือมาเป็นเลขๆให้ผู้ที่มีเนี่ยต้องเข้าใจก็ฟังนะเห็นไม่ชัดนะไอ้สัตว์อธิบายเปรียบเทียบให้ฟังมีคนสมัยก่อนไม่ต้องพูดอะไร ก็เข้าใจดีเดี๋ยวนี้มันมากเรื่องบนมันเยอะก็ต้องขยายก็ต้องเน้นจุดที่ควรเน้นให้ฟังอย่างนี้ผู้ที่มีปัญญาเห็นก็เข้าใจชัดเด่นเลยว่าอะไรมีค่ากว่ากันทั้งโลกอะไรกันเหมือนกับเราเองเนี่ยมาทำงานไม่เอาเงินแล้วเพราะลูกๆเขาก็บอกจิตใจของเราไม่เป็นอย่างนั้นเขาก็ว่าโง่มีอย่างก็อยู่ทำงานทำการเป็นนู่นเป็นนี่ทำอะไรก็ได้อยู่ทิ้งมาเงินทองมีทิ้งแล้วมาเอางี้ถ้าไปถามคนรถถามจริงๆเหมือนกับทางที่ถามพระเนี่ยอยากซื้อๆถ้าเป็นความซื่อๆเหมือนอย่างพระที่ท่านต่อให้คุณมานั่งกินมื้อเดียวเงินทองที่มีคืนไปให้โลกให้หมดเอาไปให้แจกจ่ายเขา แล้วก็มานั่งกินมื้อเดียวมานั่งใช้ผ้าใช้ผ่อนอยู่อย่างนี้ไม่ต้องไปกระโดดโลดเต้นไม่ต้องไปอะไรอย่างโน้นเขาให้ไปสนุกสนานมีเงินทองใช้ทำงานอยู่ทางโลกจะเอาอันไหนจะถามพฤหัสบดีทั้งโลกก็โทรหาเขาก็ตอบเป็นจิตของอย่างนี้นะสู้ๆตรงๆผมว่าเขาจะตอบว่าไงไม่มีเงินมีทองไปกินตามสบายไปชอบไปเที่ยวไปแต่เงินที่ดีกว่านั่นแหละเขาก็เดินเข้าหาทุกข์เขาก็สั่ง 2 บาทปกติวินาศการที่เป็นเศษขี้เหล็กการที่ไปสร้างกิเลสใส่ตัวนั่นแหละคือตัวนรกตัวนรกตัวเชื้อใหญ่เชื้อที่จะสร้างนรกสร้างกรรมสร้างเวรสร้างความทุกข์ทรมานให้แก่ ชาติแล้วชาติลาวอยากจะสืบสาวยาวโยมไปอีกเขาจะไม่เห็นเลยเขาจะไม่เห็นว่าเรามาอย่างนี้ได้หรือว่าคนที่เห็นว่าเอออย่างนี้ไม่เอาแล้วมีแล้วเราโยนทิ้งจริงๆตัดการที่เราโยนทิ้งจริงๆได้ก็เพราะว่าเราเห็นจริงๆจิตใจของเราเป็นจริงๆเราจะให้เราตอบเราก็ตอบจริงไม่ได้แสนคนอยู่ในใจเลยมันเห็นชัดแล้วก็ทิ้งจริงด้วยมันก็ทิ้งตรงนี้ก็ไปเอาอยู่ทำไมเราไม่ต่อแล้วเราไม่ต่อจริงๆไม่เอาอ่ะสั่งสมไปทำไมสร้างต่อไปทำไมบาปกรรมมาตัดรัดตัดรับตัดรับเย็นเข้าเย็นเข้าอย่างนี้แต่คุณในสิ่งที่ควรเสพอย่างนี้ไปดีกว่าเพราะฉะนั้นเมื่อ มาที่นี่แล้วเราจะมาเป็นผู้ที่ปฏิบัติเป็นผู้ปฏิญญาแล้วว่าเราจะมาปฏิบัติธรรมเราจะมาตัดสิ่งที่มันจะสั่งสมอบไอ้กิเลสอบอะไรต่ออะไรไว้เนี่ยแล้วท่านจะพยายามตัดกันพยายามลดกันลดด้วยวัตถุรถด้วยข้าวของรถด้วยเชื้อที่จะเป็นปัจจัยในการที่จะมาสร้างกิเลสราคะสร้างปัญหาอะไรไว้เราพยายามป้องกันและยังจะไปแสวงหาเอามาอีกเมื่อต่อเชื้อนั่นแหละมันทุศีลนะมันทุบศีลและมันก็ทำให้เราหมักหมมทำให้เราสร้างนรกมินิมาร์ทให้แก่ตนเองต่อไว้ต่อไว้ต่อไว้เห็นในได้รู้จริงนะถ้าเห็นไม่ได้รู้ไม่จริงเราก็โกหกตัวเองแล้วเราก็มีนรกมีบาตร เป็นบาปเป็นกรรมถ้าอยากให้เขามากราบเข้ามาไหว้เข้ามาได้อยู่มันก็จะสร้างหนี้แล้วยิ่งมีหนาเท่าไหร่มีเน่าในมากเท่าไหร่เรายิ่งเขากราบทีนึงเนี่ยไอ้คนประกาศทีนึงเนี่ยให้กษัตริย์มหาศาลพามหาศาลคฤหบดีมหาศาลมากราบทีนึงเนี่ยถ้าคนยิ่งเน่ามากเท่าไหร่มันก็ยิ่งเป็นก้อนใหญ่ๆเท่านั้นซึ่งเป็นความโกงเป็นความลามกก็ถามไม่ดีไม่จริงถ้าเรามีน้อยหน่อยมันก็ยังเป็นหนี้น้อยหน่อยมันเป็นสัจจะที่มันมีค่าที่ต้องรู้ข่าวว่ามันซ้อนซับซ้อนเพราะเรายิ่งน้อยเรายิ่งทำให้น้อยยิ่งน้อยเราก็จะเป็นหนี้น้อยเป็นหนี้น้อยแต่เราได้รับการกราบเคารพอยู่ตลอดเวลาถ้า เหม็นหนักเข้าไปสร้างกิเลสราคะยังหาเชื้อหาปัจจัยอะไรที่มาทับถมให้ตัวเองเป็นกิเลสราคะแทนที่จะขัดเกลาตัวเองหาทางขัดเกลามีตบะมีอะไรต่ออะไรรถอดทนฝืนเลิกรักลงไปเรากลับไปสร้างกลับไปทำใหม่มาอยู่ที่นี่แล้วปฏิญาณให้เขากราบแล้วเรายังพัฒนาหมดทุกสิ่งอย่างนี้ยิ่งนั่นแหละให้ฟังเห็นจริงจะฟังเอาให้ดีบริจาคกันเล่นให้ฟังแต่เป็นเรื่องจริงด้วยถ้าเห็นได้เพราะใจจริงหรือว่าความเห็นจริงเป็นตัวอยู่ที่ปัญญาอันยิ่งแล้วเราก็ทำตามได้จริงทำได้แล้วก็ไม่ทุกข์ก็ได้เหมือนเราลดละเลิกเลิกกะบ่ายโมงตีลังกาสุกอยู่ยังโลกเขา เรามาอยู่ได้แล้วเราก็เห็นจุดสบายของเราจริงๆมันสบายที่ไม่ต้องไปทรมานไม่ต้องไปวุ่นวายไม่ต้องไปเดือดร้อนอะไรอย่างโน้นอีกจริงๆเราเห็นใครเห็นคุณเห็นคุณเห็นผมเห็นผมก็เห็นของผมคุณเห็นคุณก็ต้องเห็นของคุณมันไม่ได้ขาดทุนอะไรในเรื่องของจิตใจในเรื่องของความรู้สึกหรือเรื่องของจิตวิญญาณมันสุกๆจริงๆนี่มันไม่ต้องเดือดร้อนอะไรอย่างนั้นมันก็สุขแบบผีจ๋าแบบโลกีย์ในรถแบบสังขารแบบปรุงแบบแต่งแบบที่ไปมีอุปทานนำหน้าเพราะเราอยากเราจึงไปได้สมสุขสมบำบัดความอยากอันนั้นได้เป็นรถเป็นชายเป็นเรื่องเป็นราวเป็นอย่างนั้นและหลายคนนึกว่าเราเป็นสุขสำนึกว่าเราเป็นสุขเพราะอะไรเพราะว่าเราได้ตามที่อุปทานเราตั้งไว้แล้วมีเรื่องไว้แล้วไอ้นี่มันสุกเพราะมันเบามันง่ายมัน ไม่ต้องนี่มันสบายๆไม่ได้มีอะไรยุ่งยากอะไรไม่ต้องไปสร้าง Message ถ้าเราสร้างก็สร้างเป็นคุณเลยสร้างเป็นค่าให้แก่โลกเขาแล้วก็เป็นของดีจริงอีกทับทวีเป็นความเจริญเป็นมนุษย์สร้างสรรค์เป็นผู้มีค่าเป็นพูดทำอะไรทับทวีให้แก่โลกไม่ใช่ทำผลาญทางโน้นก็ทำไว้แล้วก็ทำผลาญทำแล้วก็แร่ธาตุเป็นตัวกลางเป็นตัวเงินเอามาไว้สำหรับจะเอาไว้ซื้อความสุขใครว่าความสุขเป็นยังไงก็เอาเงินนี้ไปแลกแล้วก็ไปแสวงเสพสุขโอ้ยอย่างนี้เป็นรถเป็นชาติอย่างนี้เป็นความประเสริฐเป็นความอร่อยเป็นความดีของมนุษย์ก็ไปหาซื้อเศษให้สมใจแต่ไม่ได้จบหรอกนะเป็นการบำบัดแล้วก็สั่งสมความผิดที่แก่กล้าเข้าไปอีกเสิร์ฟจนใช้เท่านี้ ร้านข้าวมัน