210504-16 ขุมทรัพย์จากพระโอษฐ์ ตอน16-พ่อท่าน-สันติอโศก-ฬ014.txt

้อนทองออกมาผู้ที่มาเป็นลูกศิษย์ศรัทธาคนมาบวชแล้วแต่งเครื่องแบบขึ้นผ่านพิธีการมาปุ๊บเท่านั้นเองแหละสักการะก็ได้ทันทีลาบก็จะได้ มีอะไรดีนิดดีหน่อยก็จะได้เสียงเยินยอทันทีง่ายมากเพราะว่าพ่อเป็นเศรษฐีเกิดมามันก็เหมือนกับมีสมบัติแล้วเรียบร้อยเหมือนอย่างนั้นจริงๆเราทุกวันนี้บุญพระพุทธเจ้าบุญเก่าของพระบิดาพระพุทธเจ้าได้สร้างคุณธรรมความดีไว้มากไว้นานจนกระทั่งเป็นที่ยอมรับนับถือจนกระทั่งเดี๋ยวนี้ก็ยังไม่ได้เสื่อมคลายต่อคนงานความดีอันนั้นเลยเพราะเราเองเราเป็นแต่เพียงว่ามันเข้าเป็นบุตรพระพุทธเจ้าเป็นแต่เพียงแปลงรูปแค่นั้นเองยังไม่ต้องถึงนามธรรมอะไรมากมายก็ได้รับแล้วเหมือนกับเราเป็นเจ้าของสมบัติแล้ว ประกาศตัวหรือว่าเมื่อทางกองพวกคุณสมบัติที่เป็นอริยสัจเนี่ยรับรองเข้าในกองเท่านั้นแหละเราได้รับแล้วฟรีง่ายเพราะงั้นมันจึงลำบากที่สุดเลยที่คนจะรู้ตัวสำเนียงให้ดีนะหาลาภสักการะได้เสียงเยินยอมีอยู่ทั่วไปแล้วมีเกิดขึ้นแล้วง่ายถ้าเราจะได้รับลาภได้รับสักการะได้รับเสียงเยินยอถ้าเราไม่สำเร็จตนไม่รู้ตัวรู้ตนเสมอว่าจิตของเรานี่แหละไม่ได้รับแล้วเราก็ไม่รู้จักประมาณตนได้รับแล้วเราก็เห็นว่ามันเป็นง่ายเลยกลายเป็นทาง กลายเป็นทางได้ทางเป็นทางมีทางอยู่คนมาบวชก็เลยกลายมาเป็นบวชสบายถ้าอยู่ทางโลกต้องต่อสู้หากินกว่าจะได้ลาภกว่าจะได้รับสักการะกว่าจะได้รับเสียงเยินยออย่างทางโลกอยู่ทั้งโลกยากแสนยากเขาไม่ให้เพราะเป็นแต่เพียงมาเปลี่ยนเครื่องแต่งตัวปลอมตัวปลอมเครื่องมีอะไรขึ้นมาเล็กน้อยเท่านั้นได้ง่ายเหลือเกินแล้วล่ะได้ง่ายไม่เกินแล้วสักการะได้ง่ายเหลือเกินตัดเสียงเยินยอจะเป็นทางจึงเป็นทางอันนึงที่ให้ผู้สิ้นไร้ไม้ตอกหรือว่าผู้ที่ขี้เกียจขี้คร้านมันหลบอาศัยอยู่ในโครงการนี้ แล้วตัวเองก็ไม่เคยรู้เลยว่าตัวเองมีลาภสักการะด้วยเสียงเยินยออันเป็นอันตรายที่ทารุณแสบเผ็ดหยาบคายไม่รู้เพราะไม่รู้จักลาภสักการะและเสียงเยินยอชั้น 1 และเพราะไม่รู้จักมูลนิธิตั้งแห่งราชการและเสียงเยินยอเป็น 2 แล้วเพราะไม่รู้จักความดับสนิทแห่งราชกาลและเสียงเยินยอ 13 และไม่รู้จักกรรมวิธีไม่รู้จักอุบายเครื่องออกไม่รู้จักหนทางแห่งการออกจากลาภสักการะและเสียงเยินยออันที่ 4 เพราะไม่รู้ อริยสัจ 4 อย่างนี้เขาจึงจมอยู่ในลาภสักการะด้วยเสียงเยินยอมากกว่ามากเหลือเกินภิกษุทั้งหลายฟังดูดีๆนะนี่นี่หมายความว่าไม่ใช่หมาขี้เรื้อนนะไม่ใช่หมาขี้เรื้อนธรรมดาก่อนเป็นประเภทที่เรียกว่าจะเป็นผู้ป่วยแล้วก็หมายความว่าป่วยจมแค่อยู่กับที่เลยแต่ดินรนไปเหมือนหมาขี้เรื้อนนั้นอีกอันนึงนะอันนี้จงแช่อยู่เลยแค่พูดแค่พูดอยู่ที่นั่นเลยไม่กระดิกไปไหนเพราะอะไรเพราะจมอยู่กับราชการและเสียงเยินยอซึ่งไม่รู้จักเขาเลยแต่รู้จักเลย ไม่เห็นมันเป็นทุกข์ไม่เข้าใจว่าเป็นทุกข์เราจมอยู่กับลาภสักการะและเสียงเยินยอนี่แหละคือตัวทุกข์แท้เราไม่รู้จักนั่นคือไม่รู้จักทุกข์ฟังดีๆมันซ้อนมึงไม่รู้จักก็จมไปและมันได้ง่ายบอกแล้วแต่ลูกศิษย์พระพุทธเจ้านี้ได้ง่ายเหลือเกินเดี๋ยวนี้ทุกวันนี้เหมือนลูกเศรษฐีขาดทองออกมาเลยรับมีมรดกเป็นทายาทได้กินฟรีดาราได้สักการะได้เสียงเยินยอฟรีเลยง่ายเพราะปกติมันจมอยู่อาศัยอยู่อย่างหน้าไม่อายไม่เคยปฏิบัติไม่เคยประพฤติไม่เคยเรียนรู้อริยสัจ 4 แค่วันลาภสักการะได้เสียเงินยอนี่เป็นอันตราย ก็ไม่รู้ไม่รู้จริงๆแล้วก็รับหาทางเอาด้วยหาทางสั่งสมสร้างเพิ่มขึ้นหนักหนาหน้าจะใช้คำว่าหน้าด้านแต่มันก็น้อยๆไปด้วยซ้ำท่านว่ากันแล้วทำอยู่ทุกวันมาเป็นพระนะมาเป็นภิกษุมาเป็นลูกศิษย์พระพุทธเจ้าแต่ทำน่าเกลียดที่สุดแสวงหาโทนธนาประกาศใช้เลขใช้เลขทุกอย่างแล้วก็ไม่รู้ว่าตัวล่าสักการะเสียงเยินยอเหล่านั้นคืออะไรไม่รู้เขาไม่รู้จริงๆเพราะฉะนั้นศาสนามันไม่ใช่เสื่อมมันไม่มีแล้วในคนอย่างนั้นอย่างนั้นไม่ใช่เสือกมันหมดหมดศาสนา แม่เรารู้แล้วอย่างนั้นเราไม่ไปเป็นผู้ที่จะต้องไปหาตะโกนโหวกเหวกๆๆขาลากหาสรรเสริญหาสักการะไม่เป็นตะโกนว่าเวกหาเสียงเยินยอสักการะและลาภโดยเฉพาะรากอย่างที่เขาเป็นกันอยู่แม้จะไม่หาแล้วเราก็ยังได้ถ้าเราจะเป็นผู้ที่มีสำนึกสังวรตนสำรวมอินทรีย์มีสมณะสารูปมันก็ได้แล้วไงได้ทุกวันนี้เราอาศัยเพียงอยู่เพียงกินได้ง่ายเราพิสูจน์แล้วทุกคนมาณที่นี้จะรู้ดีจะเห็นชัดเพราะมันไม่ใช่ว่ามันเป็นของที่จะอยู่จะกินไม่ได้ไม่ใช่ว่าจะไม่มีใช้ไม่มีอยู่ไม่มีกินมันจะกระเกินไปเกินกว่าเป็นพระมากกินมากใช้มากจะต้องมีสะสมมีกอบ มีหนุนเรื่องไว้ต่างหากล่ะอย่างนั้นไม่ใช่พระนี่มันคนคนกิเลสกิเลสธรรมดาแล้วให้เขามาสักการะนางบาปเป็นหนี้บาปซ้ำซ้อนแล้วก็เอาลาภมาให้เขาไม่รู้หรอกคนน่ะเขาไม่เข้าใจหรอกแล้วบาปมันก็เป็นของตนเองจนหลอกเขากินเหมือนกับกินก้อนทองแดงเผาไฟอะไรตนเองเป็นผู้เป็นนะเขาไม่รู้ตัวหรอกบาปนรกอเวจีมินิบาร์อะไรก็เป็นของเขาอยู่เขาไม่เข้าใจเพราะว่าตัวผู้พวกเราที่ปฏิบัติกันเนี่ยพยายามรู้เท่าทันในร่างพยายามรู้เท่าทันในสักการะและเสียงเยินยอพยายามรู้อยู่นี่ก็เน้นเข้าไปอีกเราได้รับคำชมสำหรับผู้ชม นี่เราได้รับสักการะทันทีได้รับสักการะบอกแล้วเหมือนพระพุทธเจ้าเป็นเศรษฐีใหญ่เราจดทะเบียนเข้าปั๊บก็มีส่วนมีสิทธิ์ที่จะได้ทันทีหมดปุ๊บก็ได้รับสักการะปั๊บและเมื่อเช้าพรุ่งนี้เช้าไปบิณฑบาตก็ได้แล้วล่ะไปทำอะไรขึ้นก็เดี๋ยวก็ได้และรับประกันเพราะบวชจบก็ได้รับแล้วล่ะคนประเคนเลยพระเนี่ยยิ่งเขาทั้งหลายแหล่ก็ทำเอาน่ะเขาทำเป็นรูปแบบพอบวชเสร็จปั๊บเนี่ยพระใหม่ต้องไปรับประเคนของนะมีวิธีการบวชเสร็จปุ๊บก็รับประเคนของปั๊บมีวิธีการรับทราบเลยพวกเราซะอีกยังไม่ค่อยมีโมจิแล้วก็ยังไม่ได้มีพิธีการมีรูปแบบมีจารีตอะไรที่จะชี้ชวน เขาชี้ชวนเลยนะให้เห็นเลยว่านี่ 5 คู่นี้ควรเหมาะแก่ราบแล้วพอบวชเสร็จเป็นองค์พระปุ๊บอ้าวใครจะมาถวายของพระใหม่ก็เชิญพ่อแม่นำพี่น้องนำออกมาเลยเป็นถาดเป็นจานเป็นชามเป็นของมาเครนนั่งหลับโอเครับทราบเป็นแบบอย่างลัทธิเอาอย่างสร้างเขาสร้างเขาสร้างเงินสร้างแบบแผนเอาไว้ให้ต่อจากนั้นไปก็ให้ชี้ชวนให้คนอื่นเอามาคืนให้มาให้กินเหล้ามีคนที่เป็นคนที่จะต้องได้นะเวลาเราคล้ายๆต้องเอามาให้นะกลัวจะไม่ได้ล่าไม่ต้องกลัวหรอกทุกวันนี้ได้นี่พูดให้เห็นอย่าให้เห็นชัดๆซะก่อนว่าเรื่อง การมีลาภมีสักการะและเสียงเยินยอนั้นถ้ายิ่งไม่รู้แล้วยิ่งจะไม่เข้าใจและจะจมมีแต่จมอยู่ตายเน่าบอกว่าตายเน่าไม่ใช่ว่าเป็นสุนัขขี้เรื้อนพรุ่งนี้ผมตายนานแล้วมีอยู่เยอะนี่ไม่ใช่ใส่ความไม่ใช่แล้วพวกที่ไม่มีทางหากินไม่มีทางที่จะดิ้นรนอยู่อย่างนี้มีจริงระวังนะพวกเราใครมาแล้วมีความคิดอย่างนี้ใครมาที่นี่มาเป็นนักบวชมาเป็นอะไรมีความคิดอย่างนี้ระหว่างมหาศาลไทยมหาศาลภัยมหาศาลมากินข้าวแม้แต่เม็ดมากิน ได้แต่สะอึกจากทางนี้โดยจะมีจิตลามกแบบนี้มาอาศัยแฝงอยู่ไม่มีที่ไปแล้วจะอยู่ที่อาศัยกินอาศัยอยู่ไปอะไรต่ออะไรไปแล้วก็หาทางยังไม่พอหาทางสร้างลาภสร้างอะไรต่ออะไรกอบโกยอยู่กินไปตลอดชาติมันไม่ใช่เรื่องสงกรานต์มาปฏิบัติธรรมหรือการมาเป็นภิกษุเป็นผู้ที่จะมาถอดจิตถอดเสื้อถอดใจถอดชีวิตถอดอุปทานตัณหาที่ติดอยู่ในเขตเวลามาบวชหรือว่ามาเป็น 10 ตถาคตจะต้องมาเรียนรู้ลาบสักการะและเสียงเยินยอนี่แหละเป็นตัวเหตุคนในโลกนี้มีแต่แสวงหาลาภยศสรรเสริญหรือรากและสักการ สักการะยศชั้นยกย่องลาภสักการะสักการะก็คือยศชั้นเยินยอก็คือสรรเสริญมีแต่หาอย่างนี้แหละในโลกส่วนกลางมาปฏิบัติธรรมหรือว่าพฤติกรรมเป็นสิทธิ์ตถาคตเนี่ยเป็นสัดส่วน 10 ตถาคตนี่เป็นผู้ที่จะมาล้างสิ่งอย่างนี้ออกแล้วต้องพารู้ตัวจริงเลยว่าตัวนี้แหละเป็นตัวทุกข์แท้ตัวที่พบเป็นหลงรักแล้วก็ไม่รู้ราบลงสักการะรู้สึกหลงเสียงเยินยอก็ไม่รู้จักสิ่งนี้ผมไม่รู้จักมันก็ไม่รู้ตัวทุกข์และยังแถมยังไม่รู้จิตรู้มูลฐานล่างสักการะและเสียงอย่างเดียวรู้ตัวเชื้อที่จิตแท้ๆรีบกลับไม่รู้ มันมีอยู่มันเอาอยู่มันเสพอยู่มันเสวยอยู่ตลอดเวลาก็ไม่รู้มันได้มาก็สุขไปเป็นโรคที่จะสุขก็ได้ลาภก็ได้โรคที่จะสุกก็นึกว่าเราสบายจริงๆมันตายเน่าตายเน่าอยู่ตายเน่าอยู่กับความเป็นปุถุชนตายน่าอยู่กับความเป็นคนโลกๆอย่างนั้นอยู่อย่างเก่านั่นแหละแล้วเอาเปรียบเขาด้วยนะง่ายดายไม่ได้ได้มาเลยได้มาด้วยความสามารถได้มาได้เร็วด้วยแรงอะไรเลยได้มาได้อุปทานของโลกได้มาได้บุญเก่าของพระพุทธเจ้าก็เลยมารับสมอ้างกลายเป็นหนี้เป็นสินไปตลอดชาติตลอดเวลาอยากให้เป็นอย่างนั้นของใครของใครขายทุกคนอยากให้เป็นอย่างนั้นฟังดู ซ้อนๆอยู่หน่อยต้องเข้าใจให้ชัดว่าเราจะต้องเห็นต้องต้องรู้ว่าเราจะมาทำการลาออกลาออกแต่ที่นี่ก็ยังค่อยยังชั่วหรอกเพราะว่าที่นี่ไม่ได้เป็นไปเพื่อที่จะมานั่งสั่งสมลาภสั่งสมศักดิ์สักการะแต่มันมีที่นี่มีสักการะสูงนะที่นี่มีสักการะสูงเพราะว่าที่นี่เคร่งที่นี่ได้รับการนับถือยกย่องสำหรับผู้นับถือยกย่องผู้ไม่นับถือยกย่องเขาก็ไม่เอาเลยด้วยซ้ำไปแต่ถ้าเขาให้เขาให้เด็กจริงใจให้สักการะเด็กจริงใจได้รับศักราชเมื่อได้สักการะก็จะได้เสียงเยินยอจะได้แต่แสงเดือนเมื่อเราเองเป็นผู้ที่ไม่จริง ย้อนแย้งแทนที่จะได้มันก็เป็นหนี้ถ้าเราจริงเราก็จะได้จริงได้สมศักดิ์สมศรีทีเดียวได้ลาไปสักการะได้เสียงเยินยอถามว่ามาปฏิบัติเราเคยจะต้องรู้ทิศทางให้ชัดเจนซะก่อนอาทิตย์นี้ต่อไปอีกจึงจะมาถึงระดับเหมือนหมาขี้เรื้อนไม่รู้แล้วก็ไม่พยายามตัดปล่อยออกไปอยู่ป่าอยู่เขาอยู่ถ้ำดูซิเหมือนภาพไม้ที่ชุมนุมห่างจากลาภสักการะและเสียงเยินยอดูซิก็ห่างออกไปเอามาจะทุ่มได้อย่างออกจากน้ำส้มได้ยางไอ้ยางเหนียวก็คือตัวราชการมันต้องได้ถ้าไม่ได้แล้ว ดิ้นโดนแสวงหาซอกๆๆอยากได้เพราะฉะนั้นเมื่อเอาไม้ที่ชุ่มเนื้อยางออกจากน้ำดูเอาไปป่าไปอยู่เขาอยู่ถ้ำอยู่ที่ซุ้มหญ้าคาอยู่ขนไม้อยู่ที่ไกลมันก็ทุกข์สิตอนนี้งุ่นง่านๆเลยนั่งก็ไม่ติดนอนก็ไม่ติดก็กลายเป็นเธอไปนะที่ใดยืนที่ใดนั่งที่ใดนอนที่ใดรถจะได้รับทุกข์ทรมานจะไปอยู่ศูนย์ยาคลายไปอยู่คนมาอยู่กลางแจ้งก็ไม่สบายทั้งนั้นอยู่ไหนก็ไม่สบายเหมือนกับหมาขี้เรื้อนที่เป็นโรคหูฉันงมงายงมงายแล้วไม่สบายเป็นทุกข์อยู่ไหนอยู่บนแผ่นดินก็ไม่สบายวิ่งไปก็ไม่สบายไม่สบายทั้งนั้นบอกโรคหูชันด้วยโรคเรื้อนสุนัขมีคำอธิษฐานอธิบายว่าเหมือนโรคหูชัน แกะสุนัขเป็นแก่สุนัขในฤดูหนาวมาเกิดเป็นโรคชนิดนี้ขนของมันก็ร่วงหลุดหมดทั้งตัวเป็นสัตว์ปราศจากขนเปื่อยเน่าไปทั้งตัวลมพัดมาถูกต้องร่างกายของมันมันเจ็บปวดดูน่าเวทนาเหมือนคนที่ถูกสุนัขบ้ากัดไม่อาจดำรงตนให้เป็นปกติหมุนตัวไปๆมาๆฉะนั้นเมื่อโลกชนิดนี้เกิดเป็นขึ้นมันจึงต้องวิ่งวุ่นไม่หยุดและไม่มีที่ไหนจะเป็นที่สบายใจมันเลยแต่เป็นโรคมันไม่สบายมันผ่านดินอยู่มันต้องการมันก็ถูกขังคอกเหมือนสัตว์ที่ถูกขังอยู่ในกรงวิ่งรอบกลมคล้ายกันที่ไหนก็ไม่สบายจะ ไม่สบายยืนก็ไม่สบายนอนก็ไม่สบายจะทำยังไงก็ไม่สบายเพราะโรคมันพี่ชายคนนี้ความต้องการราบยศสรรเสริญต้องการราชการและเขียนเยินยออยู่ในจิตมันมีอาการทีเดียวมันมีโรคถ้าเอาผ้าออกไปไกลห่างจากราชการยืนยันหน่อยเพราะห่างไปหน่อยมันก็เป็นได้พอได้รับก็เหมือนกับตัวเองเนี่ยได้บำบัดอยู่ก็พอสุนัขตรงนั้นพระที่บวชแล้วจมอยู่ในบ้านในเมืองจมอยู่ในข่าวมาว่าสีอยู่ในที่อยู่เป็นชาวบ้านอาศัยใบบุญของพระพุทธเจ้าชาวบ้านอยู่ใกล้ชาวบ้านก็มาทำบุญทำทานชาวบ้านเอาลาภมาให้มา มีอะไรดีนิดดีหน่อยก็เยินยอก็จมอยู่ได้อยู่อย่างนั้นน่ะอยู่อย่างที่เรียกว่าตายอยู่ตายอยู่เน่าอยู่ตายเน่าอยู่กับที่อธิบายมาแล้วแต่ต้นแล้วลองจับพระพรุ่งนี้ออกไปที่ที่ห่างที่ให้พรากห่างจากลาภสักการะและเสียงเยินยอไปบ้างอยู่ไม่ได้หรอกอยู่ไม่ได้วิ่งกลับถ้าวิ่งกลับมาให้ถึงนะต้องศึกทุกคนต้องสึกเราก็จึงนิยมหรือว่านับถือพระที่ออกป่าพิสูจน์ว่าโอ้พระที่ออกป่าได้แฮะไปป่าอยู่ได้เป็นเดือนอยู่ได้เป็นปีพระองค์ไหนที่อยู่ได้เป็นปี 2 ปี 5 ปี 7 ปี 10 ปีมีประโยชน์จากน้ำไปอยู่ไกลๆ จากลาภสักการะได้เสียงเยินยอไปหลายๆปีหน่อยเขายิ่งนับถือก็ใช่ใช่เพราะเป็นเครื่องพิสูจน์ว่าก็มีห่างจากลาภสักการะด้วยเสียงเยินยอบ้างไม่ได้จมอยู่จมอยู่มันยังอยู่ในบ้านในเมืองเนี่ยซึ่งง่ายดายต่อระเบียบต่อความเคยสอนโลกที่ได้ถูกซับซ้อนเป็นจารีตประเพณีไว้แล้วไปให้ลาภให้สักการะใช้เงินยอมแก่พระง่ายๆแล้วก็เป็นอยู่แล้วบางคนไม่รู้เรื่องอะไรหรอกนึกว่าเป็นบุญๆๆไปงั้นใครเป็นพระไม่รู้โกนหัวนุ่งจีวรเดี๋ยวนี้ยิ่งมีตัวปลอมเยอะผมว่าเมื่อไม่กี่วันไม่รู้หนังสือพิมพ์ที่ลงบอกว่าเดือนนี้จับพระปลอมได้กันเท่าไหร่หลายสิบเลย 2 เดือนนี้จับพระปลอมได้ตั้งหลายสิบ จริงๆเนี่ยเอาผ้ามาคลุมเฉยๆโกนหัวแล้วก็ออกไปหากลิ่นออกไปทำเล่นๆอะไรจริงๆเนี่ยไม่ได้บวชหรอกปลอมเอาจริงๆเลยอย่างนี้ก็แสนที่จะมาหาบาปมหาเวทบวชแล้วก็เหมือนกันหมดแล้วยังเป็นอยู่อย่างนั้นอยู่ก็ไม่ได้เรื่องอะไรเพราะสมัยนี้ขณะนี้เป็นแต่เพียงแค่ซากไม้ที่ช่วยเหลือยางออกจากน้ำออกป่าออกเขาออกทำได้นิดหน่อยเท่านั้นแหละได้รับความเยินยอและได้รับเสียงเยินยอมากมายและได้แล้วเพราะฉะนั้นรออยู่ไม่ต้องไกลนักคนก็จะเชียวร้ายสักการะไปให้แม้จะไปอยู่บนดอยเขาก็ขึ้นดอยไปหาเอาไปให้ราชการราชการ เมื่อตามไปแล้วคนที่ไม่รู้จักลาภสักการะได้ถึงเยินยอก็อีกแหละเหมือนเก่ามันกลายเป็นยั่วยุด้วยซ้ำไปร้อยคนที่ตายอยู่จมอยู่ตายเน่าอยู่อยู่ในครามวาสีก็ดังเดียวกันออกไปอรัญญาราศีแล้วก็ไปปักหลักสร้างเรือนไฟไว้อยู่ในอรัญญวาสีด้วยซ้ำก็เป็นเหมือนเครื่องรอมันมากเกินกว่าที่พระพุทธเจ้าเป็นสัตว์เอาไว้อีกออกป่ามีเสียงมีตะกร้าขุดจริงอยู่ที่ป่ายังไม่พอทราบเดินไปอยู่ในป่าซะเลยมี 2 อย่างพระพุทธเจ้าไปสร้างเรือไฟบนยอดเขา จะหลอกล่อไว้อยู่บนยอดเขายอดป่าคนก็บุกบ้านไปเพราะว่าเรียนไปมีอำนาจหลอกล่อเป็นโรงเรือนไฟเนี่ยไอ้เดือนบูชามีเทวรูปมีอะไรต่ออะไรแล้วก็เป็นโบสถ์เป็นวิหารเป็นอะไรเนี่ยเดินไปก็กลายเป็น 2 ซ้อนไปเลยเดี๋ยวนี้มันเกินกว่าที่พระพุทธเจ้าท่านตรัสเอาไว้แล้วมันมากหยาบคายจัดเล่นๆจัดแล้วนะออกไปยิ่งเลอะเยอะจ่ายเขาไม่ว่าให้ฟังแล้วเราก็อย่าไปจิตใจอย่าไปเชื่อเด็กเกลียดชังอะไรมากแต่รู้ว่าบาปรู้ว่าเป็นบาปเป็นไทยเราไม่ทำก็ดีแล้วคนใดเขาทำก็บาปของเขาแต่เราก็อย่าไปทำจิตใจให้เกลียดจิตใจชัง ก็น่าจะช่วยกันตามเจตนาที่ดีอย่าไปทำเป็นรุนแรงรายต่อกันไม่ดีแต่ไม่ชี้ให้เห็นว่ามันเป็นบาปเป็นภัยเป็นเรื่องเลวร้ายเกิดแล้วมีแล้วไม่ใช่ส่อเสียดที่พูดนี่ก็ไม่ได้เกลียดชังใครจะพูดเนี่ยอธิบายลักษณะรุนแรงลักษณะบอกร้ายบอกทุจริตให้ฟังแล้วทีนี้ก็มาถึงขั้นที่เราปฏิบัติผู้ที่รู้แล้วว่าลาภสักการะและเสียงเยินยอนี่เป็นอันตรายอันแสบอยากขายต่อการบรรลุพระนิพพานเรารู้แล้วเริ่มต้องมีปัญญาเข้าใจแล้วพอเข้าใจแล้วเขาเป็นผู้ที่จะวางแต่ถ้าจิตของเรามันยังติดของเรายังอุปทานยังอยากได้อยู่แล้วถ้าไม่ได้สมใจแล้วมันก็เหมือนกับมีไฟ หรือว่าเราจะปรารถนาเท่านั้นน่ะไม่ต้องได้ยังต้องการยังอยากได้มากอยากได้มีอยากได้มาให้มาสนใจอยู่มันก็งมงายงมงายเหมือนหมาขี้เรื้อนนอนก็ไปติดตั้งก็ไม่ติดมันสงบไม่ได้อาการนี้เป็นอาการของจิตจิตไม่สงบอธิบายเป็นธรรมดาที่ฐานแล้วก็เหมือนหมาขี้เรื้อนมันไม่รู้จักหยุดงมงายงมงายไม่เป็นสุขดิ้นรนอยู่ทุกข์ทรมานอยู่นั่นเองตัวทำแท้ๆที่ตัวทำมาแท้ๆก็คือจิตฟุ้งซ่านงุ่นง่านไม่รู้จักพักไม่รู้จักพอไม่รู้จะจบไม่รู้จะหยุดเป็นอย่างนั้นจริงๆอาการของจิตมันเป็นอย่างนั้นแหละมันก็เข้าที่ตัวเนื้อแท้ของคำในคำแล้วล่ะก็ มันไม่ว่าจะอยู่ในบ้านไม่ว่าจะอยู่นอกบ้านไม่ว่าจะอยู่ในที่ป่าที่เขาคิดอะไรอยู่อรัญญวาสีหรืออยู่ในคำว่าราศีมันก็รวนงุ่นง่านงุ่นง่านอยู่ทั้งนั้นเลยเพราะเราไม่รู้จักจิตตัวที่เรียกว่ามันติดลาภสักการะและเสียงเยินยอเป็นตัวทุกข์แท้เราไม่รู้ตัวถูกแท้และไม่รู้ว่ามันตั้งอยู่ที่จิตไม่รู้สมุทัยไม่รู้ว่ามันเนี่ยมูลนิธิเป็นมูลเป็นรากเป็นฐานมันตั้งอยู่ที่จิตเมื่อไม่รู้จิตของตัวเองแท้ๆก็ไม่ได้ตัดกันเพราะเมื่อเราเริ่มรู้จิตของเราก็จับจิตเลยนี่แหละมันมูลฐานเหตุตัวนี้มันที่อื่นแล้วเราก็ไม่แล้วเราก็ไม่รู้จักทำให้มันเบาบางลงมันก็ไม่ลดเพราะฉะนั้นมัน ผัดอยู่มันได้มาก็อิ่มเอมเปรมปรีดิ์ใจชอบใจไม่รู้จักลองตัดรองละลองเอาคืนลองสลัดคืนร้องไม่เอาไม่ลองเลยได้มาก็ยิ้มใส่ได้มาก็ยิ้มใส่ไม่หักลดน้อยไม่หักไม่หักมักน้อยไม่รู้เท่าทันต่อรากรากก็คือลาบทีนี้สักการะพวกเรานี่มีสักการะให้รู้จักการรู้ฉันรู้เชิงการสักการะเคารพนับถือผู้อื่นก็มามีสักการะบอกแล้วว่าพวกเราเนี่ยเป็นผู้ที่ปฏิบัติมีผู้ปฏิบัติดีปฏิบัติชอบนำคนให้สักการะเข้ามาให้จริงแล้วเราได้จัดการรักกันฝ่ายหญิงก็ดียิ่งฝ่ายหญิงนี่ยกขึ้นสูง ฐานะเป็นนักบวชเป็นผู้ที่ได้รับสักการะอย่างสนิทใจและมีคุณธรรมพยายามให้มีคุณธรรมกันจริงก็จะได้รับสักการะจริงการให้สักการะแก่เราให้ฉันให้ยศให้ฐานะยกฐานะแก่เราเป็นมูลฐานะมีจริงนะทีนี้เราเองหลงต่อมูลสถานะว่าเป็นของเรามาห่อหุ้มอยู่ที่เราถือว่าเราเป็นเรามีแล้วก็หลงไหลบางคนน่ะมันยังไม่สูงก็ยิ่งหลงตัวว่าสูงเข้าไปใหญ่เราวางเป็นอันตรายอันแสนติดต่อการบรรลุพระนิพพานหยาบคายเป็นอันตรายแต่หยาบคายเราหลงให้เขากล่าวให้เขาไหว้เขาอะไรนี่อย่าเข้าใจว่ามันเป็นไม่เป็นหนี้นะ เป็นหนี้ได้เหมือนกันแม้จะสักการะนี่ก็เป็นอามิสอย่างหนึ่งลาบก็เป็นอนิจจังแค่เสียงเยินยอไม่ต้องถึงสักการะแค่มาชมว่าเชยฉะนั้นก็เป็นหนี้ได้แล้วยกย่องยอชมเชยก็เป็นหนี้แล้วเป็นหนี้ได้แล้วเป็นกรรมแล้วนะเป็นเพราะว่าตีกรรมเช่นนั้นไม่ใช่ของน้อยมันยิ่งถึงขั้นสักการะกราบไหว้เคารพอัญชุลีเชิดไว้ถูไว้เป็นชั้นมันก็ยิ่งยากขึ้นไปอีกถ้าเผื่อว่าเราไม่มีดีจริงไม่ใช่ของจริงให้เขาอยู่ก็เท่ากับเราก็รับหนี้อยู่สัจจะต้องเป็นสัจจะตัวจริงต้องเป็นตัวจริงต้องระวังเพราะเมื่อเวลามีขึ้น ว่าจะต้องอยู่ในศีลอยู่ในระดับอยู่ในฐานะอยู่ในชั้นตอนอย่างน้อยว่าศีลก็ให้บริสุทธิ์กายบริสุทธิ์วจีก็ต้องให้ลงตัวถ้ายิ่งจริงลงจิตตรงใจแล้วมันก็เป็นของจริงลงตัวจริงเราทำให้ได้ทีนี้ซ้อนลงไปจิตเราที่ยังมีอาการอารมณ์จะได้รับสิ่งอย่างนี้ไม่ได้รับสิ่งอย่างนี้ก็ทุกข์เป็นมานะจิตไม่ได้รับสักการะก็ทุกข์ไม่ได้รับเสียงเยินยอก็ต้องไปใฝ่หาซอกๆๆนั่นแหละก็เหมือนหมาขี้เรื้อนไม่ได้รับลาภก็หาว่าไม่ได้รับศักราชไม่ได้รับเสียงเยินยอก็ต้องหาเสียงเยินยอยิ่งเป็นรูปอย่าง ร้านอยู่ที่จิตวนเข้ามาหาจิตอีกจิตตัวสุดท้ายที่เราแม้จะอยู่ในที่ว่างอยู่ในศูนย์ยาทาอยู่ในโคนไม้อยู่ในที่แจ้งตรงกลางแจ้งได้อยู่ในที่ที่ไม่มีไม่มีอะไรแล้วจิตใจของเราเองนั่นแหละอยู่ๆด้วยสันติอโศกเนี่ยแล้วอยู่ดินแดนห่างไกลจากรากสักการะและเสียงเยินยอคนไม่จุ่มจานมากมายเขาก็ไม่ได้ว่าปั่นมาสร้างร่างกายแข็งเยินยอให้จิตใจเรามันเป็นหมาขี้เรื้อนหรือเปล่าถ้าใจเรายังเป็นหมาขี้เรื้อนอยู่มันไม่สุกเลยไม่ได้รับสมใจไม่ได้รับ อยู่หรอไม่ได้รับอาหารไม่ได้รับลาภไม่ได้รับสักการะไม่ได้รับเสียงเยินยองุ่นง่านงมงายก็ต้องรู้หรือแม้เราได้รับลาบแล้วก็บ่ได้รับประมาณเท่าใดที่จิตน้อยติดในลาภน้อยก็พอทนได้ทีนี้มาอยู่ในหมู่พวกเราเนี่ยมีศรัทธาและไม่มีเสียงเยินยอกันเองก็มีเยินยอจริงหรือเปล่าหรือยังไม่จริงยิ่งไม่จริงก็เป็นของเจ๊ถึงแม้จริงแล้วเราก็บำบัดเหมือนกับเราต้องการเสียงเยินยอแล้วก็ได้เสียงเยินยอมมาเสพสมมันก็ทนได้ก็ตายอยู่เน่าอยู่เสพติดสมอยู่ก็ตายอยู่เน่าอยู่เป็นโลก เป็นปุถุชนแต่ถ้าเผื่อว่าเราเองเรารู้เท่าทันในเสียงเยินยอรู้เท่าทันในสักการะเรามีสักการะแก่กันและกันเรามีเสียงเยินยอแก่กันและกันแม้อย่างนี้จิตของเราเป็นหมาขี้เรื้อนหรือเปล่าหรือว่ายิ่งกว่าหมาขี้เรื้อนตายอยู่เน่าอยู่ต้องรู้ภาษาฟังดีๆนะซ้อนนะถ้าฟังไม่ออกแล้วแยกไม่ออกนะเพราะเราเองเรารู้เท่าทันแล้วว่าเราเองไม่ใช่คนเน่าอยู่เสพสุขอยู่เขาให้เยินยอก็ยังอยู่ได้สบายแล้วก็เน่าตายเน่าเขาให้สักการะสบายเน่าอยู่อย่างนี้อยากยิ่งกว่าหมากี่เดือนบอกทีนี้แม่เขาให้หรือเขาไม่ให้ยังไม่พอใจ เขาให้ก็ยังไม่พอใจเขาไม่ให้ก็ไม่พอใจก็จะต้องเอาจะต้องได้จะต้องมีแสวงหาหาอุบายเล่นๆจะต้องให้ต้องให้เขาให้สักการะต้องให้เสียงเยินยอแก่เราจิตมันดิ้นอยู่อย่างนี้ต้องดูอาการจิตของเรานะฟังดีๆอาการจิตของเรามันเป็นยังไงเนี่ยมันต้องการอยู่ก็อยากได้สักการะอยากได้เสียงเยินยอถ้าเขายืนยาวก็ดีถ้าลดเสียงเยินยอยศลดคำชมเชยรถศักดิ์ศรีลงหน่อยนึงเราก็ทุกข์แล้วดิ้นยิ่งกว่าหมากี่เดือนเสลดเปิดเปิงอยู่ไม่ได้นิ่งไม่ได้เราร้อนฟังดีๆมันซ้อนลงไปเพราะท่านเล็กละเอียด ไปด้วยกันมานะมหาลาภลาบก็รู้ไว้เราไม่ติดลาภเท่าไหร่เราก็ไม่เดือดร้อนด้วยล่ะเราได้สักการะเป็นชั้นยศชั้นจนกระทั่งเสียงเยินยอสรรเสริญต่างๆพวกนี้ล้วนเป็นอาหารอาหารที่แสบเผ็ดหยาบคายที่เราไม่รู้ไม่ได้มันก็ไม่เป็นไรถึงได้เราก็รู้เท่าทันอย่างแท้จริงและจะต้องจับผิดเฉยจิตของเราจะต้องมีอาการไม่ยินดียินร้ายแล้วก็รู้เท่าทันความเป็นจริงว่าเออเรามีคุณธรรมหนอยิ่งมีคุณธรรมมากยิ่งจะได้มากและยิ่งเนียนนะยิ่งฟูใจมากยิ่งจะตายเน่าได้ง่ายโดยที่ยังมีคุณธรรมดียิ่งมีคุณธรรมสูงยศชั้นก็ยิ่งจะได้จัดการร้านแนบ ไปกราบแทบเท้าเลยจบ 9 จบเสียงเลยเอาเศียรมาเกลือกเอาเสียงเอาหัวมาเกลือกกลิ้งกับพื้นเท้าเราได้เลยใต้ฝากระบะเลยทูลละอองธุลีพระบาทพระบาทเป็นอย่างนั้นจริงๆนะเรายิ่งแก่ยิ่งดียิ่งสูงเขาก็ยิ่งจะมาเทิดมาทนเป็นสักการะอันยิ่งสูงและเราเป็นไงอิ่มใจปู่ใจตายเน่าเหม็นอยู่ที่นั่นหรือเปล่าเกิดอาการเจ็บหรือเปล่าต้องรู้อาการจริงๆอ่านต้องอ่านต้องพยายามแทงทะลุในผัสสะกำลังมีจริงมีเรื่องจริงนี่แหละสำคัญกำลังมีบทบาทจริงกำลังมีเรื่องกำลังมีสัมผัสแท้นั่นแหละต้องอ่านแล้วก็หัดวางใจหัดเห็นจริงๆเลยย่อมเป็น พิจารณาวิปัสสนาใช้ปัญญาพิจารณาตายเน่าอยู่เน่าอยู่กับผัวชื่นใจแล้วก็เศษผสมสบายแล้วมันถ้ามันไม่ได้เราร้อนเหมือนหมาขี้เรื้อนหรือเปล่าโหยหาหรือเปล่าต้องอ่านจิตตัวเองให้ชัดแม้สักการะและเสียงซ้อลงไปอีกเขามาหลบอยู่เขามาลบอยู่ชั้นสาระชั้นเชิง ความสูงความต่ำชั้นเชิงของศักดิ์ศรีถ้าใครมารับลบหลู่ร้อนร้าวเลยเป็นหมาบ้าอะไรตอนนี้ไม่ใช่หมากี่เดือนแล้วเดือดร้อนเลยหรือเข้ามานินทาไม่ใช่สรรเสริญเยินยอเดือดร้อนนี่มานะธนกิจตัวรากเหง้ามานะตัวที่ไม่รู้จักราชการเท่านั้นแหละพอเข้ามารบหลู่หน่อยนินทาหน่อยสิเปลี่ยนหน่อยเป็นหมาบ้าเลยไอ้ที่ท่านอธิบายอีกแค่ไม่ได้มาแล้วก็ร้อนเราอยู่เหมือนหมาขี้เรื้อนพี่เขาไม่ใช่ว่าไม่ได้เขาถ้ามีอะไรมาฝาก ว่าเอาซะด้วยตำหนิเอาซะด้วยไม่ใช่เสียงเยินยอกลายเป็นเสียงริมทางเต้นเป็นหมาบ้าเลยทีนี้ระวังถึงแม้จะสักการะฉันเข้ามารบอยู่ศักดิ์ศรีมารบชั้นรบอะไรคมชั้นคมศักดิ์ศรีกลับเขาเป็นหมาบ้าเลยระวังตัวเองต้องการท่าศักดิ์ศรีรถก็เดือดร้อนเป็นหมาขี้เรื้อนเสียงเยินยอรถก็เดือดร้อนเป็นหมาขี้เรือนสว่างอยู่ในลักษณะนี้อยู่ในสูตรนี้ทั้งนั้นเราจะทำอย่างไรก็พระพุทธเจ้าบอกแล้วว่าจะต้องพยายามรู้ว่าอาการจิตมันมีเยื่อมันม