210506-17 ขุมทรัพย์จากพระโอษฐ์ ตอน17-พ่อท่าน-สันติอโศก-ฬ014.txt

นยศมีอำนาจในเสียงสรรเสริญเยินยอเขาก็สามารถที่จะครอบงำหรือผักเบนถือหางที่หมายความว่าควบคุมที่จะให้ไปทางโน้นทางนี้เหมือนกับการหมุนพวงมาลัยจะให้ไปทางไหนทางไหนทางไหนอย่างไรก็เป็นทาสใช้เลยดีๆนี่เองเป็นเครื่องมือศาสนาก็กลายเป็นเครื่องมือของผู้ที่มีอำนาจมีลาภมียศมีเสียงสรรเสริญเยินยอเป็นอาวุธ ใช้จี้ไชยใช้แทงใช้บังคับให้ไปตามทางไหนๆก็ได้แล้วมันตกเป็นผ้าซะอย่างนั้นแล้วก็ยิ่งพังกันใหญ่นะนี่ลาภสักการะและเสียงเยินยอที่มีแง่เงื่อนที่ต่างกันมีแง่เงื่อนตั้งแต่ที่สุนัขขี้เรื้อนมันจนกระทั่งเต่าติดเชื้อมีลักษณะอย่างนั้นอ่ะทีนี้ต่อมาผู้กินคู่พูดก็คือจะรักพี่สุดทั้งหลายลาภสักการะและเสียงเยินยอเป็นอันตรายที่ทารุณแสบเผ็ด หยาบคายต่อการบรรลุพระนิพพานอันเป็นธรรมเกษมจากโยคะไม่มีธรรมะอื่นยิ่งกว่าภิกษุทั้งหลายเปรียบเหมือนตัวกังสะระตะการศัลยกรรมซึ่งกินคู่เป็นอาหารอิ่มแล้วด้วยพูดท้องป่องด้วยคู่อันนึงกองทุนใหญ่ก็มีอยู่ตรงหน้าของมันเพราะเหตุนั้นมันจึงนึกดูหมิ่นกังหันตัวอื่นว่าเราผู้มีคู่เป็นทักษะอิ่มแล้วได้พูดท้องป่องด้วยคู่อันนึงกองทุนใหญ่ตรงหน้าของเราก็ยังมีการสลัดกะตัวอื่นมี น้อยมีเกลียดน้อยไม่รวยลาภด้วยคู่ดังนี้ภิกษุทั้งหลายภิกษุบางรูปในศาสนานี้ก็เหมือนกันเป็นผู้ถูกลาภสักการะและเสียงเยินยอครอบงำมาแล้วมีจิตติดแน่นอยู่ในสิ่งนั้นสิ่งนั้นในเวลาเช้าครองจีวรถือบาตรเข้าไปบิณฑบาตในหมู่บ้านหรือในเมืองเธอได้ฉันตามพอใจจนอิ่มแล้วในที่นั้นด้วยทั้งสองกรณีเพื่อฉันในวันพรุ่งนี้ด้วยขอบิณฑบาตก็เต็มบาทกลับมาด้วยฟังพระภิกษุภิกษุณีเอ้ยภิกษุณีฉันกลับมาถึงวัดแล้วก็พูดพร่ำ เว็บเหมือนตัวเหมือนตัวกลางศาลากลางในท่ามกลางพลิกเพื่อภิกษุว่าเราได้ฉันตามพอใจจนอิ่มแล้วทั้งเขายังนิมนต์เพื่อฉันในวันพรุ่งนี้ของบิณฑบาตของเรานี้ก็เต็มบาทกลับมาเรารวยล่าแบบจีวรบิณฑบาตเสนาสนะและกีฬาในปัจจัยเภสัชบริขารส่วนภิกษุอื่นๆเหล่านี้มีบุญน้อยมีอภินิหารน้อยจึงไม่รวยลาภด้วยจีวรบิณฑบาตเสนาสนะและกีฬาและปัจจัยเภสัชบริขารไม่มีพริกสดทั้งหลายภิกษุนั้นถูกล่าสักการะและเสียงเยินยอครอบงำเอาแล้วมีจิตติดแน่นอยู่ในสิ่งนั้นสิ่งนั้นย่อมนึกดู ภิกษุเหล่าอื่นผู้มีศีลเป็นที่รักภิกษุทั้งหลายการได้ลาภของโมกชนิดนั้นย่อมเป็นไปเพื่อทุกข์ไร้ประโยชน์เกื้อกูลสิ้นกาลนานภิกษุทั้งหลายลาภสักการะและเสียงเยินยอเป็นอันตรายที่ทารุณแสบเผ็ดหยาบคายต่อการบรรลุพระนิพพานอันเป็นธรรมเกษมจากโยคะไม่มีธรรมะอื่นยิ่งกว่าด้วยอาการอย่างนี้เพราะฉะนั้นในเรื่องนี้พวกเธอทั้งหลายพึงสำเหนียกใจไว้ดังนี้ว่าเราทั้งหลายจักไม่เยื่อใยในลาภสักการะและเสียงเยินยอที่เกิดขึ้นอันหนึ่งลาภสักการะและเสียงเยินยอที่เกิดขึ้นแล้วต้องไม่มาหุ้มห่อหุ้มอยู่ที่จิตของเราภิกษุทั้งหลาย พวกเธอทั้งหลายจงสำเร็จใจว่าอย่างนี้แหละอันนี้ก็เข้าใจได้ง่ายไม่เข้าใจได้ชัดผู้ใดที่ติดลาภสักการะลงแก่กินหลงแต่ของมีปัจจัย 4 เป็นต้นหรืออื่นๆที่มากกว่านั้นก็เหมือนกับตัวนี้ท่านเตรียมตัวกันเสร็จแล้วก็เป็นสัตว์กินพืชชนิดหนึ่งซึ่งอาจสังฆทานกล่าวว่าเวลากินคู่นั้นมันเอา 2 เท้าหลังยันต์พื้นดินยันต์แผ่นดินและยก 2 เท้าหน้าตั้งไว้บนกองคู่แล้วแหงนหน้ากินไปพลางตัวสั่งการศาลากลางอย่างนั้นนะ อาทิตย์นี้ตั้งใจบอกอธิบายไปในเชิงที่เห็นได้ชัดตรงที่ว่ากินคู่จนอิ่มแล้วท้องกระป๋องด้วยขวดแล้วก็กินกันจนท้องป่องแล้วก็ยังมีกองพูดใหญ่อยู่ตรงหน้าของมันอีกกินแล้วก็ยังเหลือทีนี้อธิบายต่อมาเนี่ยถ้าอธิบายเหมือนภิกษุเนี่ยนะถ้าอธิบายถึงว่าเป็นคนที่ฉันอาหารแล้วได้รับนิมนต์แล้วยังได้รับนิมนต์ต่อแล้วยังแถมมีของบิณฑบาต กลับมาด้วยกินแล้วก็ฆ่าได้กินมีกินมีกินวันนี้และยังได้รับได้รับนิมนต์ต่อและยังแถมค่ากลับมาบ้านอีกเต็มบาทแล้วเป็นการแสดงถึงเรียกว่าเป็นคนต่างความโลภมากและก็นึกว่านี่แหละคือของดีเสร็จแล้วเอามาคุยด้วยนะเราได้ฉันตามพอใจจนอิ่มแล้วเขาทั้งเขายังมีมนต์เพื่อฉันในวันพรุ่งนี้อีกของในบาตรของเรานี่ก็เต็มบาทเรารวยล่าเด็กจีวรบิณฑบาตเสนาสนะกีฬาและปัจจัยเภสัชบริขารส่วนภิกษุอื่นๆเหล่านี้มีบุญน้อยมีอภินิหารน้อยจึงไม่รวยลาภด้วยจีวรบิณฑบาตเสนาสนะและกีฬา เภสัชบริขารเขาเอาสิ่งเหล่านี้เป็นเครื่องวัดว่าเขาเองเป็นผู้มีบุญมากมีอภินิหารมากเพราะรวยลาภสักการะและเสียงเยินยอพระหลงผิดเป็นสัมมาอาชีพเป็นมิจฉาทิฐิไม่เป็นสัมมาแน่ชัดแล้วการที่เราเตือนกันอยู่แม้ไปบิณฑบาตจริงๆไปเดินบิณฑบาตเนี่ยไม่ได้ลาภไม่ได้อะไรขึ้นมาใส่บาตรมาไม่มีอาหารไม่มีอะไรก็ยังเป็นเด็กอะไรต้องดูที่จิตเราไปปฏิบัติธรรมถ้าเรามีเป็นสมณะมีสมณะสารรูปมีอะไรต่อใดในถิ่นฐานบ้านช่องที่เราไปมันก็ไม่ใช่ว่าไร้ซึ่งคนไม่ใช่ว่ามันไม่มีอะไร พอจะมันแห้งแล้งแล้วมันอดอยากอะไรก็ได้มันไม่มีอย่างนึงอีกอย่างนึงก็ไม่ใช่ว่าคนจนก็ไม่มีศรัทธาหรือว่าไม่มีสารภาษาพระอะไรจะเกี่ยวกับศาสนาพุทธเลยก็ไม่ใช่อันนี้ต้องมีจริงคนที่มีแต่ทะเบียนว่าตัวเองเป็นศาสนาพุทธแต่จิตใจไม่เป็นพุทธนั้นมันก็ไม่เป็นพุทธจริงมีแต่ทะเบียนและศาสนาพุทธเพราะฉะนั้นคนพวกนี้ไม่เอาการดูแลยิ่งสมัยนี้ศาสนาพุทธของเรามันเสื่อมต่ำลงมามากภิกษุไม่ทำความเลื่อมใสทำให้คนเขาดูแคลนภิกษุแม้ภิกษุจะผ่านไปถึงบ้านแม้อะไรต่ออะไรเขาก็ไม่เห็นแก่ภิกษุอะไรเลยไม่เคารพนับถือไม่เลื่อมใสไม่ทำทานให้ พระก็ถือว่าภิกษุทุกวันนี้ก็เหมือนๆกันคฤหัสถ์หากินหาอยู่ไปเพราะงั้นก็จะเป็นจะตายอะไรก็ตามที่ตามแรงของเขาเขาก็ถือว่าอย่างนั้นเขาไม่เห็นภิกษุคือผู้ที่ควรจะได้อนุเคราะห์ไว้เราควรจะได้ประโยชน์จากภิกษุด้วยว่าได้กระทำการเชื่อมโยงต่อกันบ้างด้วยฐานะใดด้วยลักษณะใดลักษณะหนึ่งเขาไม่ได้คิดเขาไม่เห็นเขาทิ้งขว้างศาสนาเขาทิ้งขว้างเลยเขาไม่ไม่เอาซึ่งผู้ที่เขาจะว่าไปแล้วเขาก็มีปัญญาเหมือนกันมีปัญญาส่วนหนึ่งที่เขาเห็นว่าภิกษุปฏิบัติไม่ชอบมาพาคนปฏิบัติไม่น่าเคารพเลื่อมใสไม่มีความจริง อยู่อย่างคฤหัสถ์เป็นโมฆะบุรุษจากพระพุทธเจ้าจึงตรัสไว้นี้ท่านบอกว่าเป็นโมฆะบุรุษภิกษุนั้นถูกลาภสักการะและเสียงเยินยอครอบคลุมแล้วมีจิตติดแน่นอยู่ในสิ่งนั้นๆย่อมนึกดูหมิ่นภิกษุเหล่าอื่นผู้มีศีลเป็นที่รักที่สุดทั้งหลายได้ลาภการไล่ล่าของบุคลากรบุรุษชนิดนั้นย่อมเป็นไปเพื่อทุกข์ไร้ประโยชน์เกื้อกูลซึ่งกาลนานเมื่อการได้ลาภของเขานั้นจึงไม่ใช่เป็นไปเพื่อที่ผ่านแต่เป็นไปเพื่อทุกข์เป็นไปเพื่อไม่เป็นไปเพื่อประโยชน์อะไรได้มาก็ได้อาศัยใบบุญพระพุทธเจ้าเท่านั้นเองเพราะงั้นก็เป็นหนี้เป็นสินไปเป็นโมฆะไม่ได้อะไรแล้วยังจะแถมเป็นหนี้เป็นสินถ้าเกิดว่าเป็นโรค Moto สั่งทำผิดวินัยผิดกฎผิดระเบียบ ดาวอะไรเกินขอบเขตไปมันก็ทำให้คนอื่นเขากินแหนงคนอื่นเขามองและดูถูกเหยียดหยามทำให้คนเบื่อหน่ายศาสนาการทำให้คนเบื่อหน่ายศาสนาไม่นับถือศาสนาด้วยเหตุแห่งเราที่อยู่ในรูปของสาวกพระพุทธเจ้ามันก็เป็นการเชื่อมโยงเป็นการเชื่อมต่อศาสนาเหมือนกันเพราะงั้นก็เป็นส่วนเราก็ต้องรู้ว่าเป็นส่วนที่เกี่ยวเกี่ยวอย่างไรถ้าเราทำให้เป็นประโยชน์ได้ก็เป็นประโยชน์ถ้าเราทำไม่เป็นประโยชน์ก็เป็นโทษโดยในระยะที่เห็นอย่างนั้นนะเพราะงั้นทุกวันนี้เราก็เท่ากับมาประกอบกู้เราพยายามที่จะแสดงให้เห็นว่าลาภสักการะและเสียงเยินยอนั้นเป็นสิ่งที่ เหมือนคู่เหมือนขี้เหมือนอุจจาระเนี่ยถ้าเราไปจมอยู่หลงใหลโลภมากมันก็เป็นอย่างนี้แล้วเราก็มองไปแล้วก็ดูไปในหมู่ผู้ที่เป็นสาวกของพระพุทธเจ้าเขาทำในลักษณะอย่างนี้กันอยู่หรือไม่รูปมีจิตใจเขาบางทีก็อาจจะไม่เป็นบางรูปบางท่านอาจจะพิจารณาอาจจะปฏิเสธบางงานบางอย่างไม่ใช่เป็นไปเพื่อที่จะรับงานหรือว่ารับนิมนต์นี่เพื่อลากเพื่อยศเพื่อเสียงสรรเสริญเยินยออะไรก็หาไม่แต่รับเพื่อจะเป็นจิตจิตที่อันสมควรถ้าเราเองเห็นว่าไม่เหมาะสมและผู้ที่จะนิมนต์นั้นก็ไม่เหมาะสม ประโยชน์ก็ไม่เข้าท่าอะไรเราก็จะไปหรือไม่ไปเราก็พิจารณาเอาตามจริงเขาอาจจะเป็นอย่างนั้นก็ได้จริงไม่ใช่ไปเพื่อหลงลาบหลงสักการะไปเพื่อยินดีตัวเราเองก็เหมือนกันทุกคนพิจารณารักใครนิมนต์มาแล้วนิมนต์เราไปเพื่ออะไรถ้าเรานิมนต์เราไปเพื่อประโยชน์ประโยชน์ที่ว่านี่ไม่ใช่ไปเพ่งพินิจที่บุคคลธรรมดาคนนี้ไปแล้วก็ไม่มีอะไรให้เราบุคคลนั้นเป็นคนจนบุคคลนั้นเป็นคนที่ฐานะไม่ดีอย่างนี้ก็โดยเพื่อนลาภแน่นอนแต่แม้จะเป็นคนจนหรือแม้จะเป็นคนรวยแม้จะเป็นอย่างไรลักษณะไปเราไม่ได้ฟู่ฟ่าเหตุการณ์ คาถาอะไรก็ตามเราก็ไปจะจนยังไงก็ไปได้ถ้าเรารู้ฐานจิตเรารู้ว่าโอกาสมีคนอย่างนี้ไม่มีฐานะหรือว่าเป็นชอบเป็นโอกาสที่เราจะได้เผยแพร่ไปทำงานทางศาสนาได้ดีแล้วก็ไปถึงแม้จะเป็นเวียงวังใหญ่โตขนาดไหนเราก็ไปถ้าเวียงวังใหญ่โตนั้นเราไปแล้วจะเกิดผลประโยชน์ดีมีฐานรองรับเผยแพร่ศาสนาทำจิตของศาสนาได้จริงได้ดีโดยอาศัยสิ่งเหล่านี้เป็นสิ่งที่มลไปงานบ้านใหม่เงินนิมนต์ไปงานทำบุญได้เงินไอ้นี่อะไรก็ตามแต่เขาเถอะถ้าเราเห็นว่าจะเป็นประโยชน์ที่จะพอประสานสร้างศาสนาได้เราถือเอางาน เราถือเอาจิตที่จะเป็นการทำพุทธกิจเป็นส่วนใหญ่เป็นเรื่องของสิ่งที่จะไปหรือไม่ไปไม่ใช่เราจะเอาเรื่องของการที่จะไปที่ดีก็ลาภเอายศเอาเสียงสรรเสริญเยินยอไปแล้วเราจะได้ยศใหญ่ถ้าไปอย่างนี้เราได้ยศใหญ่หรือไม่เราเป็นไปเพื่อจะเป็นยศสืบสาวยศหรือเปล่าถ้าไม่ใช่ยศเป็นไปเพื่อการเผยแพร่เป็นไปเพื่อการจะทำการสำคัญในเรื่องการเผยแพร่ในการที่จะหยอกๆศาสนาใส่ลงไปได้หรือว่ากระทำการสืบสัมพันธ์โยงใยให้เป็นศาสนาเชื่อมโยงไปอีกได้ก้าวหน้าไปได้เราก็เอาถ้าไม่ใช่แล้วก็ไม่เอาแล้วต้องพยายามดู พยายามรู้ไม่ว่าจะรับนิมนต์หรือไม่รับนิมนต์น่ะแม้แต่ญาติโยมก็ตามใครๆก็ตามต้องพยายามดูให้จริงให้เห็นจริงแล้วจิตของเรามีส่วนกิเลสอยู่จริงก็ต้องล้างละวางเฉยต่อทุกบุคคลบุคคลใดที่เป็นไปเพื่อทำและเป็นประโยชน์เพื่อทำที่จะมีโอกาสมีช่องอะไรที่จะเป็นไปในการเผยแพร่เชื่อมโยงศาสนธรรมฝ่ายได้ก็เอาเรื่องล่ายศสรรเสริญนั้นน่ะแม้จะไม่มีแม้จะไม่ได้ไม่ใช่เครื่องวัดไม่ใช่เครื่องวัดแต่มันก็เป็นองค์ประกอบเหมือนกันสลับไปสลับมาไม่ใช่ว่าจะเอาไปพิจารณาตรงคนที่มีลาภมากกว่าพระพุทธเจ้ามี คนที่มีลาภมากกว่าผมมีทุกวันนี้แต่คุณเองคุณไม่ไปเคารพคนที่มีลาภมียศมีสรรเสริญมากหรือว่ามีเสียงเยินยอมากอย่างนั้นที่มีลาภหาลาบไม่ได้ลาภมากกว่าผมเยอะแยะไปมีเป็นนักบวชเป็นพระผู้ใหญ่เป็นอะไรก็ได้แต่พวกคุณไม่ไปหาฉันใดก็เหมือนกันแหละสิ่งอย่างนั้นไม่ได้เป็นเครื่องพิมพ์จะแสดงว่าอันนั้นคือคุณธรรมการได้ลาบเยอะๆการได้เยอะๆมียศสูงๆมีเสียงสรรเสริญเยินยอมากๆผมก็มีคนสรรเสริญเยินยอบ้างคนที่มีคำสรรเสริญเยินยอยิ่งกว่าผมมีเยอะเหมือนกันแต่พวกคุณไม่ไปฉันใดคุณก็เป็นผู้ที่เข้าใจดีและดูดี แล้วก็ไม่ใช่ว่าจะมาหลงผมด้วยสาระธรรมอันใดที่คุณมองออกมองเห็นเข้าใจได้แล้วพาเป็นพาไปได้พิสูจน์ก็ไปจริงๆได้คุณก็ต้องเอาสาระทำอันนั้นให้ชัดประมาณสูตรนี้ที่บอกยืนยันว่าผู้ที่หลงลาภยศสรรเสริญโดยเฉพาะท่านบอกว่าได้ลาภรับนิมนต์ไปแล้วก็มีคนนิมนต์ต่อแล้วแถมได้เต็มบาทมาด้วยอะไรเงี้ยซึ่งเป็นของตื่นของยามก็คงจะเข้าได้เข้าใจได้ง่ายๆไม่ยากอะไรเลยแล้วต่อมาพูดติดเชิงหนามที่สุดทั้งหลายลาภสักการะและเสียงเยินยอเป็นอันตรายที่ทารุณแสบเผ็ดหยาบคายต่อการบรรลุพระนิพพาน อันเป็นธรรมเกษมจากโยคะไม่มีธรรมะอื่นยิ่งกว่าภิกษุทั้งหลายแกะชนิดมีขนยาวเข้าไปสู่เชิงหนามมันคล่องอยู่ในที่นั้นที่นั้นติดอยู่ในที่นั้นที่นั้นพัวพันอยู่ในที่นั้นๆได้รับทุกที่น่าอยู่ในที่นั้นที่นั้นฉันใดภิกษุทั้งหลายภิกษุบางรูปในศาสนานี้ก็ฉันนั้นเธอเป็นผู้ถูกลาภสักการะและเสียงเยินยอครอบงำเอาแล้วมีจิตติดตั้งอยู่ในสิ่งนั้นสิ่งนั้นในเวลาเช้าครองจีวรถือบาตรเข้าไปบิณฑบาตในหมู่บ้านหรือในเมืองเธอข้องอยู่ในที่นั้นที่นั้นติดอยู่ในที่นั้นที่นั้นพัวพันอยู่ในที่นั้นที่นั้นได้รับทุกข์พินาศอยู่ในที่นั้นที่สุดทั้งหลาย ลาภสักการะและเสียงเยินยอเป็นอันตรายที่ทารุณแสบเผ็ดหยาบคายต่อการบรรลุพระนิพพานอันเป็นธรรมะเกษมจากโยคะไม่มีธรรมะอื่นยิ่งกว่าด้วยอาการอย่างนี้เพราะฉะนั้นในเรื่องนี้พวกเธอทั้งหลายพึงสำเหนียกใจไว้ดังนี้ว่าเราทั้งหลายจักไม่เยื่อใยในลาภสักการะและเสียงเยินยอที่เกิดขึ้นอันหนึ่งลาภสักการะและเสียเงินยอดที่เกิดขึ้นแล้วต้องไม่มาห่อหุ้มอยู่ที่เราอยู่ที่จิตของเราที่สุดทั้งหลายเธอพวกเธอพึงทั้งหมดจ่ายไว้อย่างนี้แหละอันนี้ก็เป็นแง่เชิงที่อธิบายให้เห็นชัดเข้าไปแน่ 1 ส่วน 1 ลาบสักการะและเสียงเยินยอนอกจากจะได้ถูกระบุว่าเป็นขี้เป็นขี้ใครไปกินก็เป็นตัวขี้ จมอยู่อย่างนั้นแหละขี้มีลักษณะที่บอกเธอให้เห็นว่าเป็นของน่าเกลียดน่าชังเป็นของไม่เข้าเรื่องเข้าร้านเป็นของน่าเกลียดน่าชังฉันใดสำหรับคนก็ขี้เนี่ยก็คงจะรู้แม้จะได้มากยิ่งได้มากยิ่งจมอยู่เลยจะแสดงว่าเป็นผู้ที่หลงขี้ถึงอย่างนั้นมันก็ต่อมาสู้ต่อมาท่านก็อธิบายแย่ลงไปกว่ามันทำให้ติดเหมือนแกะขนยาวเหมือนจะขนยาวที่ไปสู่น้ำและน้ำมันจะเจียวติดเอาไว้ลาบสักการะนี่มันเหมือนมันเหมือนหนามที่เกี่ยวกับขนแกะอยู่นั่นแหละที่วิ่งไม่ออกหลุดไม่ได้ ปิดไม่มีแง่เป็นแง่เชิงซึ่งก็คงเข้าใจได้พวกเราฟังดูดีๆแล้วก็ไม่มีอะไรเป็นแต่เพียงรายละเอียดที่ท่านอธิบายแง่เชิงละเอียดซ้ำซ้อนซ้ำซ้อนเข้าไปอีกต่อมาพูดถูกลาวอาบยาพิษอันนี้ก็ฟังดูชัดๆเรื่อยๆแล้วก็จับแง่เงินที่ทำให้อธิบายเป็นเชิงว่าเป็นพิสดารนิดๆหน่อยๆนิดๆหน่อยๆเนี่ยเป็นลักษณะลักษณะของมันภิกษุทั้งหลายลาภสักการะและเสียงเยินยอเป็นอันตรายที่ทารุณแสบเผ็ดหยาบคายต่อการบรรลุพระนิพพานอันเป็นธรรมะเกษมจากโยคะไม่มีธรรมะอื่นยิ่งกว่าภิกษุทั้งหลายที่อาบยาพิษจะเสื่อมคลายกันนะลาภสักการะด้วยเสียงเยิน จะติดตามภิกษุผู้ยังต้องศึกษายังไม่บรรลุถึงขั้นสุดแห่งสิ่งที่ตนจำนงหวังภิกษุทั้งหลายคำว่าลาวเป็นคำชื่อแทนคำว่าลาภสักการะและเสียงเยินยอภิกษุทั้งหลายราชการและเสียงเยินยอเป็นอันตรายที่ทารุณแสบเผ็ดหยาบคายต่อการบรรลุพระนิพพานอันเป็นธรรมะเกษมจากโยคะไม่มีธรรมะอื่นยิ่งกว่าด้วยอาการอย่างนี้เพราะฉะนั้นในเรื่องนี้พวกเธอทั้งหลายพึงสำรวจใจดังนี้ว่าเราทั้งหลายจักไม่เยื่อใยในลาภสักการะและเสียงเยินยอที่เกิดขึ้นอันหนึ่งลาภสักการะและเสียงเยินยอที่เกิดขึ้นแล้วต้องไม่มาห่อหุ้มอยู่ที่จิตของเราภิกษุทั้งหลายพวกเธอทั้งหลายพึงสำเนียงใจไว้ คำเตือนเหมือนกันหมดจะอ่านซ้ำๆบ่อยๆนั่นน่ะต้องทำจิตเปิดจิตให้รับให้ซาบซึ้งแล้วก็จำมันไม่ใช่ว่าอ่านซ้ำๆแล้วก็เบื่อแล้วได้ยินแล้วรู้แล้วฟังแล้วอย่างนั้นไม่ได้ถ้าทำจิตแบบนั้นแล้วก็เป็นคนไม่ใช่ฟังกรรมฐานของพระพุทธเจ้าแล้วกลับเบื่อหน่ายกรรมฐานไม่ได้นี่เป็นกรรมฐานนี่เป็นจุดที่ท่านไม่ฟังให้จำไม่รู้ให้เข้าใจแล้วให้ตั้งจิตอย่างนี้ใครเป็นผู้ที่ต้องรู้เท่าทันในลาภสักการะและเสียงเยินยอแล้วจักไม่เยื่อใยจะไม่เชื่อยายในลาภสักการะและเสียงเยินยอ แล้วก็อันนึงอีกอันนึงราชการที่เกิดขึ้นแล้วต้องไม่มาห่อหุ้มนี่เราต้องรู้ต้องเห็นด้วยปัญญาแล้วว่ามันไม่มาห่อหุ้มนะไม่มาของผมอยู่ที่จิตของเราเราต้องรู้ต้องเห็นจริงๆแล้วลาภสักการะได้เสียงเยินยอเป็นอย่างไรเราก็ผ่านมาแล้วท่านยกว่ามันเป็นตัวทุกข์แท้เป็นตัวสมุทัยยึดอยู่ไปทุกทีไปเกี่ยวข้องต้องมีอาการของจิตที่เกี่ยวข้องกับผีราชการเป็นตัวมันเลยมันโยงกันแล้วมันก็เป็นตัวของมันดับจากลาภสักการะด้วยเสียงเยินยอความดับสนิทแห่งราชการเป็นอย่างไรผมก็ต้องรู้ความดับความดับไม่ได้เอาดาบอะไรอื่นดับที่จิตของเราไม่มีอารมณ์ไม่มีอะไรไม่มีเยื่อใยไม่มีตัวลักษณะของจิตที่ ไปพัวพันไปติดยึดเห็นดีเห็นชั่วเห็นร้ายเห็นชอบเห็นช้างอะไรอยู่ไม่มีต้องรู้รู้อาการของจิตอย่างชัดเจนเพราะในกรรมฐานจะมีซ้ำอยู่เสมอเป็นตัวหลักใหญ่ส่วนแง่นี่ท่านจะพูดให้เห็นโทษเห็นภัยทั่วไปว่าเหมือนเหมือนขี้มันเหมือนหนามที่เกี่ยวกับขนแกะทำให้ติดคำว่าติดนี่ฟังไม่สำคัญทุกวันนี้ผมใช้คำว่าติดหนี้มากสิ่งใดที่เราไปสืบแล้วเราไปติดนั่นแหละมันติดอยู่แล้วมันก็ไม่หลุดมาติดคำว่าติดให้มันตรงข้ามคำว่าหลุดชัดๆมันติดแต่ใจนี่แหละมันติดมันไม่ใช่เอาหนามแหลมมาเกี่ยวกับขนแกะกินอะไรหรอกแต่ใจเรามันเหมือนอย่างนั้น จริงมันไม่มีรูปมันไม่มีสรีระมันไม่มีตัวตนมันไม่เป็นอัตตามันไม่ใช่อัตตามันไม่ใช่สรีระที่มีรูปร่างหนามเกี่ยวกับขนแกะอะไรนี้ติดปวดๆอยู่มันไม่ใช่แต่มันใช่มันมีคุณลักษณะมันไม่ใช่คุณด้วยมันเป็นโทษโทษลักษณะซะด้วยมันเป็นภัยอย่าลักษณะมันเป็นลักษณะที่เป็นภัยแต่มันเป็นคณะที่จริงคุณเนี่ยเราเอามานมเณรแล้วเอามาเน้นมาแปลเป็นภาษาว่าเป็นคุณนี่เป็นความดีคุณนะที่จริงมาจากคำว่าคณะมันเป็นกอบเป็นกำมันเป็นตัวเป็นตนเป็นเรื่องเป็นก้อนแล้วเรามาเรียกเป็นคุณนะเรามาเลือกเป็นคุณคุณเราก็เลยมาโน้มเองว่าเป็นเป็นความดีเป็นหมาในด้านดี ที่จริงมันก็เป็นคณะอันนึงมันเป็นสภาพสะสมวันหนึ่งถ้าเผื่อว่าเป็นธรรมะที่บริบูรณ์แล้วมันก็เป็นกลางๆคุณนะแต่ทีนี้เราโทรสั่งหรือโทรสารหรือพยัพหรือใครเนี่ยเราไปบรรยายหรือว่าอธิบายความเชื่อว่าเป็นเป็นทางเสียทีนี้มันอธิบายอันนึงเป็นทางเสียอีกอันนึงมันก็ต้องอธิบายทางดีคุณนะก็เลยมาอธิบายไปทางดีโทรศัพท์หรือภัยหรือภัยขยะเขาก็เลยไปอธิบายไปในทางเสียมันก็ไปจับคู่กับข้าวเท่านั้นเองแต่แท้จริงแล้วมันเป็นคำกลางๆถ้าเราจะต้องรู้ใน ที่มันมีลักษณะไม่ดีจนกระทั่งสูตรต่อมานี้ท่านอธิบายว่าเป็นลาวอาบยาพิษร้ายแรงที่จะเสียบใครกันนะลาวที่อาจจะเสียบใครกันน่ะฉลาดสักการะด้วยเสียงเยินยอจะเสียใครมันก็เสียบตัวเองนี่แหละเสียบแทนหลานที่อาบยาพิษก็ถึงตายเท่านั้นเองถ้าเราอาบยาพิษมันก็ถึงตายมันถูกเสียบเข้าแล้วก็ตายลาบสักการะและเสียงเยินยอเสียบเข้าที่จิตใครตายเหมือนถูกร้าวที่อาบยาพิษแทนเท่านั้นเองนี่ก็เป็นแง่หนึ่งเป็นลักษณะหนึ่งนอกจากมันติด หลงสิ่งที่ต่ำเหมือนขี้แล้วเกี่ยวติดอยู่ได้แล้วตายคาด้วยเหมือนเราอาบยาพิษแทงแล้วก็ตายขาดต่อมาจับแทงอัคนีบาทภิกษุทั้งหลายล่าสุดการะและเสียงเยินยอเป็นอันตรายที่ทารุณแสบเผ็ดหยาบคายต่อการบรรลุพระนิพพานอันเป็นธรรมะเกษมจากโยคะไม่มีธรรมะอื่นยิ่งกว่าภิกษุทั้งหลายจากแห่งอัศนีบาทอันลุกโพลงตกลงถูกกระหม่อมของใครกันนะภิกษุทั้งหลายลาภสักการะและเสียงเยินยอจะติดตามภิกษุผู้ยังต้องศึกษายังไม่รู้ถึงขั้นสุดแห่งสิ่งที่ตนจำนวนหวังที่สุดทั้งหลาย คำว่าจักรแห่งอัสนีบาตอันลุกโพลงเป็นคำชื่อแทนคำว่าลาภสักการะด้วยเสียงเยินยออันนี้เป็นแน่ภิกษุทั้งหลายลาภสักการะและเสียงเยินยอเป็นอันตรายที่ทารุณแสบเผ็ดหยาบคายต่อการบรรลุพระนิพพานอันเป็นธรรมะเกษมจากโยคะไม่มีธรรมะอื่นยิ่งกว่าด้วยอาการอย่างนี้แต่มันเหมือนกันทุกคนตกใส่ศีรษะใครกันนะมีไหมล่ะที่นี่ตกใส่ศีรษะคล้ายกันถูกจับแข็งอัศนีย์บาตรอนุพงษ์ตกใส่ทั้งเจาะทั้งไหม้เลยนะจากแห่งอสุนีบาททั้งเจาะทั้งไฟมีไฟ ดับไฟติดอยู่เลยด้วยนะจับที่เผาเผาอย่างร้อนแรงตกใส่หัวเพราะฉะนั้นในเรื่องนี้พวกเธอทั้งหลายพึงสำเร็จดังนี้ว่าเราทั้งหลายจักไม่เยื่อใยในลาภสักการะและเสียงเยินยอที่เกิดขึ้นอันหนึ่งลาภสักการะและเสียงเยินยอที่เกิดขึ้นแล้วต้องไม่มาห่อหุ้มอยู่ที่จิตของเราอย่าเป็นกรรมฐานทั้งนั้นเลยมาเรื่อยๆนี่มีแต่แก้เงื่อนอะไรก็ตามใจก็กรรมฐานเดิมกรรมฐานนี้เป็นกรรมฐานคาถาย่อเป็นคำย่อเป็นคาถาที่สรุปลงเราจะต้องเห็นให้ได้ว่าจิตมีเยื่อใยเป็นอย่างไรจิตที่แล้วลาภสักการะด้วยเสียงเยินยอที่เกิดขึ้นที่เราพึงมีได้เหมือนกัน มันไม่มีไม่ได้หรอกมันจะต้องมีต้องไม่มาห่อหุ้มอยู่ที่จิตของเรามันจะต้องไม่มาแสดงบทบาทห่อหุ้มอยู่ที่จิตของเรามันเป็นก็สักแต่ว่าเป็นจิตเรารู้ก็สักแต่ว่าจิตเรารู้รู้เท่าทันลาบรู้เท่าทันสักการะรู้เท่าทันเสียงเยินยอรู้เท่าทันมันจริงๆแล้วก็ปรับเปลี่ยนจิตจริงๆถ้าไม่เช่นนั้นเราจะเป็นทุกอย่างที่พระพุทธเจ้าท่านว่ามาเนี่ยหมดเนี่ยไม่รู้กี่อย่างกี่อย่างกี่อย่างเนี่ยแล้วเราก็ซื้อเนี่ยถ้าเกิดว่าเราเป็นอย่างนั้นแล้วเราจะเป็นมนุษย์หรือเป็นอะไรเราเอาต่อมาเทียบกับสัตว์ร้ายเทียบกับอะไรมาเนี่ยเราจะเป็นยังไงลองนึกดูซิเป็นทั้งสัตว์ไม่รู้กี่ประเภทเราจะเป็นยังไงแล้วเราลองนึกดูซิ ท่านเปรียบเทียบลงไปท่านว่าต่ำว่าเสียถึงขนาดไหนกันมาบวชเป็นพระแล้วมาเป็นสมณะเป็น 10 สถาบันแล้วและยังทำตัวให้เป็นสัตว์ต่ำต่างๆนานาเป็นอะไรต่ออะไรอยู่อย่างที่ท่านเทียบให้ฟังแม้กระทั่งทำให้ตัวเองเจ็บแสบเหมือนถูกอะไรต่ออะไรก็ทำเอาติดเชิงน้ำถูกร้าวอาบยาพิษเหมือนจากแห่งอัศนีบาปตกลงถูกหัวถูกหัวใครกันนะสักแห่งอัสนีบาทพระพุทธเจ้าท่านใช้สำนวนอย่างนี้เหมือนกับพูดให้จริงเตือนพวกพี่สุขท่านบอกว่าภิกษุทั้งหลายจาก สุนีบาทเอารูปลงตกลงถูกกระหม่อมของใครกันนะฟังดูแล้วแทนที่จะบอกไว้เฉยๆมันเหมือนกับเราถูกสิ่งเหล่านี้ตกลงถูกหัวนะท่านก็ไม่ว่าถ้าบอกว่าถูกหัวใครกันนะใครอ่ะมันก็เป็นมุมเหลี่ยมเป็นสำนวนเป็นภาษาที่ให้รู้ว่าน้องเปล่าน้องเหมือนกันก็ไม่มีอะไรมันก็มีแม่มีเชิงที่ให้เรานี่พยายามตรวจตนแล้วก็พยายามสำรวจสังวรระวังและดูจริงๆตรวจจริงๆในภาษาพูดภาษาบอกเป็นคำกล่าวเขาบอกไปอย่างนั้นแหละทีนี้ถ้าบอกว่าพวกเราไม่ ฟังอย่างเข้าใจยังจดจำให้รู้ทฤษฎีรู้อะไรต่ออะไรต่างๆเป็นเครื่องที่ฟังแล้วก็ท่านว่าอย่างนั้นอย่างนั้นมันเหมือนอย่างนั้นแล้วท่านก็ไม่ได้ว่าจะใส่ร้ายว่าฉันเปรียบเทียบอุทาหรณ์อะไรให้เห็นก็ว่ามันร้ายกาจนะที่จริงมันร้ายยิ่งกว่าที่ยกตัวอย่างเนี่ยเอาอะไรมาสรรหาตัวอย่างร้ายๆแรงๆอะไรมาใส่ได้ทั้งนั้นพระพุทธเจ้าท่านประสานมาให้เห็นว่ามันเป็นอันตรายอันแสบเผ็ดหยาบคายต่อการบรรลุพระนิพพานถ้าเรามาปรารถนานิพพานแล้วไซร้ต้องอย่าประมาทเป็นอันขาดเลยลาภก็ดียศก็ดีสรรเสริญเสียงเยินยออะไรก็ดีหรือสักการะการสักการะก็คือการยกชั้นอย่างที่ว่าแล้วยกชั้นหรือยกยศ ตลาดยศสรรเสริญเสียงเยินยอนี่แหละถ้ามันติดเข้ากับเป็นโลกียสุขจิตเราจะมีอารมณ์จิตของเราจะระลึกเป็นเป็นเป็นเป็นเป็นเป็นสุขต้องดูให้ได้ต้องดูให้เห็นว่าเราเองเราไม่มีจิตใจให้ได้จะจืดจางได้ล่าก็สักแต่ว่ารักถ้ามันจะมีมีมากมีน้อยมีอาการเท่ากันเราเท่ากันจะได้ลาภบาทหนึ่งหรือจะได้ลาภร้อยล้านก็มีอาการไม่หวั่นไหวมีอาการไม่สั่นสะเทือนเหมือนกันแม้มันจะมีทางโลกมันมีปริมาณมันมีน้ำหนักมันมีอะไรต่ออะไรต่างกันเนี่ยเราก็จะต้องพยายามรู้เห็นเข้าใจให้ได้ว่าเอออย่างนี้เป็นอย่างนี้เราก็จะรู้ความจริงว่าคนที่กล้าเสียสละลาภให้เรามากมาย ก็เป็นน้ำใจของเขาไม่ได้หมายความว่าเราใหญ่เรายิ่งอะไรเกินไปถ้าเราจะหลอกให้คนเขาหลงเราแล้วเขาก็ให้ลาภแก่เราได้มากๆมันก็เป็นได้มันจะไปยากอะไรล่ะก็โน้มเองให้เขาหลงเรามากๆมันก็ช้าโลกก็ทำอยู่แล้วผู้ที่มีลาภสักการะมากกว่าเราก็มีอยู่อย่างที่ว่าแล้วไม่ใช่ไม่มีเขามีมากกว่าเราก็มีอยู่ก็ไม่ได้หมายความว่าราชการแล้วเหล่านั้นเป็นเครื่องแสดงซะทีเดียวเป็นเครื่องแสดงถึงคุณธรรมหรือแสดงถึงความยิ่งใหญ่อะไรซะทีเดียวก็ไม่เชิงแต่แสดงถึงความยิ่งใหญ่ที่แท้จริงโดยมาศรัทธาในธรรมเล