580811_พ่อครูให้โอวาทคณะนักวิชาการการศึกษา จาก อบจ.อุบลราชธานี .doc.docx

มกับสังคม การศึกษาเป็นต้นทาง ของเราศึกษาแบบนี้ อาตมาพูดอย่างไม่เกรงใจกว่าการศึกษาทุกวันนี้พาคนไปเห็นแก่ตัว ไม่ได้พาคนลดละกิเลส พาคนลดความเห็นแก่ตัว จนอาตมาออกม็อตโต้ว่าการศึกษาที่ไม่ลดกิเลสกู้ประเทศไม่ได้ อาตมาก็พาพิสูจน์ว่าการศึกษาที่พาลดกิเลส พาลดความเห็นแก่ตัว แล้วทำสมรรถภาพให้ดีไม่ได้ด้อยด้วย แต่อาจด้อยในวิธีการปฏิบัติศึกษา เพราะเรามีหลักศีลเด่น เป็นงาน ชาญวิชา เราเอาคุณธรรมมาก่อน ลดกิเลส ลดละตัวตน แล้วก็ต้องเป็นงาน ไม่ใช่ว่าแค่รู้ศึกษาเต็มหูเต็มหัวในวิชาการ แต่ไม่ได้ทำเป็นจริง แต่ความรู้วิชาการ เราก็สอนให้ตามหลักสูตรเขาเราก็เรียน ถ้าตั้งตามนิตินัย เราไม่ขัดข้องอะไร แต่ขนาดนั้นเราก็ยังตั้งของเราโดยไม่ได้ขึ้นกับนิตินัย ว.บบบ. , ว.นบ. เป็นต้น เราก็ทำกันจริง มีนักศึกษามาเรียนจริง ตามที่เราเห็นว่าควรให้การศึกษาทั้งศีลเด่น เป็นงาน ชาญวิชา แม้เด็กประถม มัธยมก็ใช้หลักนี้ เราก็ได้คนได้มาเป็นหมู่กลุ่ม เป็นวัฒนธรรม เป็นองค์ประกอบการปฏิบัติให้แก่ชีวิต อาตมาเห็นแนวลึกที่เกิดผลทางจิตวิญญาณ เราได้เรียนรู้ศึกษาการศึกษาที่ให้ผลทางจิตวิญญาณจริงๆ ทางโลกเขาก็มีเรียนจิตวิทยาบ้าง แต่อาตมาว่าสู้ทฤษฎีของพระพุทธเจ้าไม่ได้ ซึ่งทำมาแล้วเป็นแนวลึกอย่างที่สังคมเราเกิด เป็นสังคมชุมชนหมู่บ้านที่ได้รับการศึกษาแบบนี้ ตอนนี้ก็มีหมู่บ้านชุมชนแบบชาวอโศกเกิดทั่วประเทศ เล็กบ้างใหญ่บ้าง แล้วเป็นหมู่บ้านที่ถึงขั้นสาธารณโภคี แปลว่า เป็นพ่อของคอมมูน หมายความว่ามันเป็นคอมมูน แต่ยิ่งใหญ่กว่าคอมมูน ตัวคอมมูนยังบังคับเสียภาษีแก่กองกลาง แต่ของเราทุกคนสมาชิกชุมชนเสียภาษี 100 % โดยไม่ต้องออกกฎหมาย เกิดจากการศึกษาที่ทำให้สำรอกกิเลสได้ เป็นสังคมพี่น้องพึ่งแก่ เจ็บ ตาย กันได้ เป็นวัฒนธรรมสังคมชาวอโศก ทุกชุมชนทุกหมู่บ้าน เป็นชุมชนหมู่บ้านนิตินัยได้ 2 ที่คือที่ศีรษะอโศกกับที่นี่ ที่บ้านราชฯ เราก็อยู่ในหลักเกณฑ์นิตินัย เราก็ทำได้แล้ว อาตมาเห็นนัยละเอียดเยอะแยะเพราะความจริงใจของมวลสมาชิกหมู่บ้านกับสมาชิกหมู่บ้านอื่น มันแตกต่างกัน มันมีสัมพันธ์สังคมช่วยเหลือเอื้อเฟื้อเจือจาน อาตมาว่าอาตมาพอมีปฏิภาณปัญญาว่าเห็นความแตกต่างกันอย่างไร ยกตัวอย่างง่ายๆไม่ได้พูดเอาโก้เอาสวยอะไร เช่น หมู่บ้านเราช่วยเหลือหมู่บ้านใกล้เคียงอย่างไม่ได้เอาหน้าอะไร เช่น สร้างสาธารณูปโภคที่ร่วมกันใช้สอย เราทำด้วยความจริงใจ ราชธานีเราสร้างมาประมาณ 20 ปี ในพ.ศ. 2539 ก็ได้อนุมัติเป็นหมู่บ้านตามนิตินัย เราสร้างหมู่บ้านจากความไม่มีอะไรเลย เป็นที่ๆเขาทิ้งแล้ว เป็นที่น้ำท่วม เราก็ซื้อที่แล้วก็ทำเป็นหมู่บ้าน เป็นหมู่บ้านที่แปลก คือเราต้องซื้อทุกสตางค์เลยในพื้นที่ แล้วซื้อมาแล้วเป็นของชาวหมู่บ้านนี้ทั้งหมด ไม่ได้เป็นของใครคนใดคนหนึ่งเลย เป็นเรื่องซับซ้อนหลายเชิงเลยในหลักสังคม ถ้าเผื่อว่ามาถึงวันนี้แล้วพวกคุณทั้งหลายได้มองเห็นว่ามันน่าจะมาร่วมมือ หรืออย่างน้อยก็มาเป็นไส้ศึก เข้ามาล้วงตับไส้ว่าคนพวกนี้มาทำอะไรแฝงหรือไม่ ซึ่งเป็นเรื่องที่น่าจะมีในจิตคน เช่น เรามาอยู่ที่นี่เราก็ได้น้ำซับ แต่พื้นที่บ้านราชฯเจาะบาดาลได้แต่น้ำมีสนิมใช้ไม่ได้ ไปได้ที่หมู่บ้านคำกลางมีที่แปลงหนึ่ง เราก็ทำเป็นบ่อน้ำซับ ไหลออกมาท ั้ งวันและเป็นแสนคิว เราก็ซื้อที่นั้นไว้ เราก็เลยเอาน้ำทำบ่อขึ้นเพื่อกักเก็บน้ำ สูบน้ำมาใช้ที่บ้านราชฯ เป็นน้ำแร่น้ำซับ เขาบอกว่าใช้ไปร้อยสองร้อยปีก็ไม่เป็นปัญหา เราทำขึ้นตอนแรก มันได้วันหนึ่งแสนกว่าคิว แต่ในหมู่บ้านนี้ใช้น้ำประมาณ 4 พันกว่าคิว น้ำก็เหลือเยอะ เราก็เลยคิดว่าเราจะสร้างแทงค์ประปาสูง จะให้หมู่บ้านคำกลางด้วย แล้วเราจะต่อมาใช้ที่นี่ด้วย เราก็เสนอต่ออบต.เขาไปว่าเราจะสร้างแทงค์ให้ แล้วให้คุณต่อท่อเอาน้ำใช้ เพียงแต่ขอแค่จ่ายค่าไฟสูบน้ำเท่านั้น น้ำเรามันเหลือก็ให้ใช้ร่วมกัน เราเสนอเขาไป ทางอบต.พิจารณาเสร็จก็บอกว่าไม่เอา เราก็งง แทงค์เราก็สร้างให้นะ ในที่ของเรา แต่เราสร้างขึ้นเพื่อให้สูงจะได้มีแรงส่งทั้งสองหมู่บ้าน แต่เขาไม่เอา ทำไมเขาไม่เอาทั้งที่ใจเราบริสุทธิ์ อาตมาก็เดาว่า น่าจะเป็นความระแวง ว่าเรามีนัยะอะไรซ่อน เพราะทุกวันนี้ทุนนิยมสามานย์ทำแบบนี้คือของฟรีไม่มีในโลก ให้ไปนี่ก็เพื่อจะได้อะไรมามากกว่าเก่า เขาเป็นเช่นนั้นกันส่วนใหญ่ ตกลงเราก็ตั้งแต่แทงค์เล็กให้ใช้น้ำในหมู่บ้านเราพอ แต่เราก็ต่อท่อไว้นะ ถ้าเขาจะยินดีเอาก็ให้ได้ แต่เราก็ใช้น้ำนั้นมา ตกลงน้ำกิน น้ำใช้ น้ำล้างส้วม ดื่มได้หมด ตรวจค่าแล้วเป็นน้ำแร่ น้ำเหมาะใช้อุปโภค ไม่ต้องใช้คลอรีนเลย ตอนแรกเราจะทำขายด้วย แต่ไปดูตลาดแล้วก็สู้ไม่ได้ก็เลยไม่ทำ เราขี้เกียจไปรบกับสังคม หรืออีกเราจะทำถนน อย่างถนนไปกุดระงุม เราก็ทำขึ้นมาได้ใช้กันทุกวันนี้ ก่อนจะทำถนนกุดระงุม เราก็ว่าเสนอจะให้ทำถนนไปคำกลาง เขาก็ตอบมาทันทีว่าไม่เอา เราก็ว่าเอ๊ะ บ้านคำกลางเป็นอย่างไร แต่ที่กุดระงุมเราก็ทำให้จนที่บล็อคคอนเวิร์ทที่ทางไปกุดระงุม ก็มาขอร้องให้เราทำให้ เราก็ว่าเป็นสาธารณูปโภคที่ใช้ร่วมกัน ทุนเขาให้มาไม่ถึงแสน แต่ว่าทำทั้งหมดเป็นล้าน เราก็ทำให้หรือที่ถนนข้างโรงเรียนกุดระงุม เราก็ทำให้หมดไปหลายแสน ที่พูดนี้เราไม่ได้รื้อฟื้นอะไร แต่พูดเพื่อให้ศึกษาว่าเกิดจากความร่วมมือร่วมใจของคนในหมู่บ้านเรา เป็นคุณค่าของสาธารณโภคี เป็นพ่อของคอมมูนอีก ได้ผลกว่าอีก แล้วก็จริงใจ ที่เราทำนี่เราไม่ได้ทำแบบสังคมโลกแบบการเมืองหาเสียงหาพรรคพวกได้ลาภ ยศ สรรเสริญซับซ้อนที่จะได้มา เราไม่ได้คิดเช่นนั้น แต่เราได้จิตวิญญาณ อย่างกุดระงุมถ้าไฟฟ้าเสียก็มาเรียกพวกเราไปช่วยแก้ไข นี่เราก็ว่าจะทำประปาให้กุดระงุมใช้กัน มันมีที่อีกแปลงที่เป็นน้ำซับได้ดี จิตใจเช่นนี้เกิดจากจิตใจบริสุทธิ์ที่เห็นว่ามนุษย์ต้องอยู่รวมกัน เกิดจากการศึกษาแบบของพระพุทธเจ้า อาตมาก็ประกาศว่าเป็นโพธิสัตว์ แม้ศาสนากระแสหลักจะบอกว่าอาตมาเป็นพวกนอกรีต ก็เข้าใจเขา เพราะเขาเข้าใจผิด อาตมาก็เลยอยู่กับพวกเขาไม่ได้ ก็เลยออกมาพาทำแบบนี้ อาตมาก็เห็นว่าแบบนี้เป็นของพระพุทธเจ้าพาให้มนุษย์เกิดเช่นนี้ได้ ที่เกิดเช่นนี้ได้ เกิดจากการศึกษา ถ้าประเทศไทยเห็นดี เอาระบบการศึกษานี้ไปใช้ได้ ที่ในหลวงว่าจะบริหารประเทศแบบไหน ก็บริหารประเทศแบบคนจน อาตมาว่าสำเร็จ อาตมารับรองว่าในหลวงท่านเป็นพระโพธิสัตว์ แต่ที่ไทยทำตามได้ยากเพราะเป็นประชาธิปไตยขี้โกง ในหลวงถึงยอมให้การเมืองในประเทศไทยใหญ่กว่าในหลวง จนบางทีในหลวงท่านก็ต้องเซ็นให้เวลาเขาทูลเกล้าขึ้นไป อาตมาเห็นพระทัยท่านมาก บางอย่างเราก็ว่าไม่น่าลงพระปรมาภิไธยแต่ก็ต้องเซ็น เท่าที่ดูมีอยู่ไม่กี่ครั้งที่ท่านไม่เซ็น แต่ท่านเป็นนักประชาธิปไตยเบอร์หนึ่งของโลก ทรงงานเพื่อประชาชน ทำเพื่อประชาชน แต่คนไทยไม่เอาแบบอย่าง ท่านทำโครงการหลายพันโครงการให้ประชาชนทำโมเดลด้วยนะ ถ้าเกิดว่าพวกเราเข้าใจแล้วก็มาลองดู เร ิ่ มต้นก็มาเป็นไส้ศึก ก็ดูเอา อย่าเพิ่งเชื่ออย่าเพิ่งหลง ที่นี่ไม่มีพรางไม่มีหลอก จริงใจบริสุทธิ์ เข้ามาอยากรู้อยากเห็นอยากร่วมก็เข้ามาได้อย่างสะดวก อาตมาก็ยินดีอย่างยิ่งที่จะเข้ามา ก็ช่วยกันดูว่าอะไรจะพัฒนาการบูรณาการได้ เอาแค่ความป่วยเจ็บของมนุษย์ ทั้งที่มนุษย์ไม่น่าป่วยเจ็บง่าย แต่มันถูก ครอบงำความคิด มอมเมากันจนกระทั่งเสียหมด เสียนิสัยแล้วโง่ ถูกเขาหลอกกินใช้จ่ายเที่ยวมีพฤติกรรมชีวิตเป็นภัยต่อสุขภาพตนเอง จึงป่วย แม้แต่การเป็นอยู่ การแสวงหาความเป็นอยู่ที่ควรเป็นแล้วก็เรียกว่าความสุข จนเกินขอบเขต แล้วที่สำคัญคือสร้างเชื้อให้เป็นเชื้อโรค เชื้อโรคที่มนุษย์สร้าง จนเชื้อโรคบอกว่ามนุษย์นี่สร้างเชื้อโรคได้เก่งกว่าเชื้อโรคสร้างตัวมันเอง จนเป็นโรคแปลกใหม่ ไวรัสเมอร์ส มันจะมีมาอีกเรื่อยๆ ตั้งแต่ HIV เป็นต้น แล้วมันเกิดอย่างไร เกิดมาอาตมาก็อายุ 80 กว่าแล้วก็เพ ิ่ งเคยได้ยินโรค HIV เป็นต้น ก็เหลือเกิน สักวันมันจะตามมา โรคมะเร็งมันมีมาเก่า อิสานเรียกว่าโรคขี้มะเฮ็ง เดี๋ยวนี้มันวิวัฒนาการมา ก็ร้ายแรงกว่าของเดิม ตายลูกเดียว แต่ก่อนก็ตายเหมือนกันแต่ไม่รุนแรงมากเท่าทุกวัน สรุปแล้วการศึกษากับวิถีชีวิต ที่จะรู้เท่าทันแล้วก็ทำให้ตนเองปลอดจากโรค อาตมาเคยบอกชาวอโศกว่า ต่อไปชาวอโศกจะเป็นผู้ที่อายุยืนเป็นกลุ่มชนที่อายุยืนที่สุดในโลก จบ